Główny / Ankieta

Zespół Waterhouse-Frideriksena

Kora nadnercza pełni ważne funkcje w ciele. Jest to narząd endokrynny, który uwalnia do krwi hormony glukokortykoidowe (kortyzol i inne), które wspomagają prawidłowe ciśnienie krwi, skład elektrolitów i metabolizm osocza. Jeśli funkcja kory nadnerczy ustaje nagle, rozwija się stan zagrożenia życia. Przyczyną ostrego niedoboru (hipokortykalności) może być zespół Waterhouse'a-Friedrexena.

Ostra niewydolność nadnerczy różni się od chronicznej szybkości objawów.

Choroba występuje u kobiet i mężczyzn z tą samą częstotliwością. Zespół Waterhouse'a-Friedrexena można zdiagnozować u dorosłych i dzieci (zwłaszcza młodszych).

Przyczyny choroby

Zespół Waterhouse-Friedrexen rozwija się z powodu krwotoku w korze nadnerczy (apopleksji). Choroba jest częściej związana z obustronnym uszkodzeniem.

Przyczyną krwotoku u noworodków jest trudny poród. Jeśli dziecko doświadczyło długotrwałego niedoboru tlenu, nałożenia kleszczy położniczych, wówczas wzrasta ryzyko wystąpienia nadciśnienia kory nadnerczy. Ponadto u dzieci uszkodzenie gruczołów dokrewnych może być spowodowane dziedziczną kiłą, późną zatruciem u matki (zwłaszcza rzucawką).

U dorosłych i dzieci w każdym wieku zespół Waterhouse'a-Friedrexena często wiąże się z infekcją. Błonica, grypa, tyfus, szkarlatyna, odra, meningokokowa lub paciorkowcowa sepsa wywołują krwotok w korze nadnerczy.

Zaburzenia krwi są kolejną przyczyną ostrej hipokortykacji. Zaburzenia krzepnięcia i masywne krwawienie mogą rozwijać się z powodu białaczki, krwotocznego zapalenia naczyń i hemofilii.

Zapalenie otrzewnej, rozległe oparzenia, nowotwory złośliwe, zakrzepica żył nadnerczowych również czasami powoduje apopleksję kory i rozwój zespołu Waterhouse-Friedrexena.

Niezależnie od masywnego krwotoku wywołanego w korze nadnerczy, powoduje on śmierć komórek endokrynnych. Ważne substancje biologicznie czynne, glukokortykoidy i mineralokortykoidy, ostro przestają wchodzić do krwi. Zdolność narządów i układów ciała do przystosowania się do ostrego niedoboru hormonu jest minimalna. Już w kilka minut po apopleksji dochodzi do zmian w pracy serca, tkanki nerwowej, przewodu pokarmowego i składu osocza krwi.

Manifestacje zespołu ostrej hipokortykalności

Główną cechą zespołu Waterhouse'a-Friedrexena jest piorunujący początek. Pogorszenie dobrego samopoczucia rozwija się w bardzo krótkim czasie.

Obraz kliniczny jest zdominowany przez charakterystyczne przejawy hipokortyzacji. Ponadto dolegliwości mogą być również związane z chorobą wywołującą apopleksję (na przykład proces zakaźny).

W zależności od tego, jakie objawy są wyrażone najjaśniej, istnieje kilka postaci zespołu Waterhouse-Friedrexena.

Klasyfikacja obejmuje:

  • żołądkowo-jelitowy;
  • sercowo-naczyniowe;
  • meningoencefalityczne;
  • i formy mieszane.

Klęska przewodu pokarmowego przejawia się ostrym bólem w jamie brzusznej, poceniem się, nieposkromionymi wymiotami, nudnościami, biegunką. Zespół bólu jest tak silny, że można podejrzewać ostre schorzenia chirurgiczne (zapalenie wyrostka robaczkowego, perforacja wrzodu, zapalenie trzustki) u pacjenta. Biegunka i wymioty szybko prowadzą do odwodnienia i utraty elektrolitów (sodu, potasu, wapnia, chloru itp.) Zmniejszenie objętości krążącej krwi staje się przyczyną zapaści (obniżenie ciśnienia krwi). W narządach obwodowych przepływ krwi ulega spowolnieniu, spada temperatura ciała i następuje utrata przytomności.

Forma sercowo-naczyniowa zespołu Waterhouse-Friedrexen przebiega bezboleśnie. Głównym objawem jest spadek ciśnienia krwi, zaburzenie rytmu serca. Z powodu braku dopływu krwi funkcja ośrodkowego układu nerwowego jest zahamowana. Pacjent rozwija się osłupienie, osłupienie i śpiączka.

Forma meningoencefalityczna charakteryzuje się tym, że na początku pogorszenia samopoczucia przeważają skargi na silny ból głowy. Pacjent traci orientację w czasie i przestrzeni, zaczyna się zachwycać. Dalsze konwulsje mogą pojawić się w różnych grupach mięśni. Następnie pacjent traci przytomność i zapada w śpiączkę.

Mieszana postać zespołu Waterhouse-Friedrexena charakteryzuje się różnymi objawami. Pacjent może mieć bóle głowy, wymioty, biegunkę i zaburzenia rytmu serca. Przewaga jednej grupy objawów nie jest.

W każdym razie każda z postaci choroby jest wyjątkowo groźna dla życia. Głównym zagrożeniem jest gwałtowny spadek ciśnienia krwi. Liczby skurczowego i rozkurczowego wskaźnika są mniejsze niż 90/60 mm Hg. ul. Często nie można określić ciśnienia za pomocą tonometru.

Jak zdiagnozować

Ostry początek zespołu ostrej hipokortykalności nie pozostawia lekarzom czasu na pełne badanie. Jeśli występują oznaki choroby, konieczne jest natychmiastowe rozpoczęcie aktywnego leczenia.

Równolegle z terapią pobierana jest krew od pacjenta do analizy. Laboratoryjne objawy zespołu Waterhouse-Friedrexena:

  • zwiększona liczba białych krwinek;
  • częstość występowania młodych form leukocytów (przesunięcie formuły w lewo);
  • mała liczba płytek krwi;
  • zmniejszone stężenie cukru we krwi;
  • zwiększony resztkowy azot;
  • spadek poziomu elektrolitów (sodu, chloru).

Ostre choroby chirurgiczne, udar mózgu, śpiączka o różnej etiologii, zawał serca i inne choroby mają podobny obraz kliniczny z ostrym zespołem hipokortykalnym. Aby dokładnie ustalić diagnozę, należy starannie zebrać informacje o życiu i chorobach, przeprowadzić badanie neurologiczne i przebić kanał kręgowy. Zwykle wszystkie te czynności wykonywane są po przezwyciężeniu upadku (niewydolność krążenia).

Leczenie apopleksji kory nadnerczy

Terapia zespołu Waterhouse-Friedrexena jest ratunkową pomocą medyczną w korekcji objętości krwi krążącej, napięcia naczyniowego, składu elektrolitów w osoczu i glikemii. Głównym celem leczenia jest przywrócenie krążenia krwi.

Aby wyeliminować hipokortyzację, potrzebne są syntetyczne leki mineralokortykoidowe i glukokortykoidowe. Hormony należy podawać dożylnie. Tylko ta droga leczenia zwiększa szanse na wyleczenie.

Roztwory hydrokortyzon, deoksykortykosteron i prednizon są odpowiednie do terapii. Preparaty miesza się z niewielką ilością (2-10 ml) chlorku sodu lub kwasu askorbinowego.

Hormony należy podawać co 4-6 godzin, monitorować ciśnienie krwi i inne wskaźniki. Aby wyeliminować zapaść, można dodatkowo stosować środki sercowo-naczyniowe: mezaton, norepinefrynę, strophanthin, kamfora, kordiaminę.

Gdy stan pacjenta ustabilizuje się, hormony zaczynają być podawane domięśniowo. Stopniowo możesz przejść do postaci tabletek leków.

Jeśli zespół Waterhouse'a-Friedrexena wywołał infekcję, do leczenia dodaje się antybiotyki. Preferowane są produkty o szerokim spektrum działania.

Zespół Waterhouse-Friedrichsena (zespół meningokokowy)

Zespół Waterhouse-Frideriksena (SUF), znany również jako zespół meningokokowy lub piorunujący meningokokemia, to niewydolność kory nadnerczy, która rozwija się w wyniku krwawienia w nadnerczach.

Choroba jest zwykle spowodowana ciężką infekcją bakteryjną, a mianowicie patogenem meningokokowym Neisseria meningitidis.

Co to jest zespół Waterhouse-Frideriksena, odkrycie choroby

Zespół Waterhouse'a-Frideriksena po raz pierwszy opisał w 1911 r. Naukowiec Waterhouse podczas badania dziecka w wieku 8 miesięcy. W 1918 r. Naukowiec Frideriksen jako pierwszy opisał taką chorobę. Zgodnie z uwagami lekarzy, u pacjentów wystąpiło kliniczne odrętwienie, sinica, bladość, szybko rozprzestrzeniająca się purpurowa wysypka. Podczas autopsji zwłok zmarłych stwierdzono rozległe krwotoki obu gruczołów nadnerczy.

Zespół Waterhouse'a-Frideriksena jest związany z bakteriemią. Czynnikiem etiologicznym większości przypadków choroby jest bakteria meningokokowa, ale bakterie pneumokokowe, paciorkowce i hemolityczne staphylococcus również mogą być przyczyną tej choroby.

Infekcja bakteryjna prowadzi do masywnego krwotoku w jednym lub obu nadnerczach. Charakteryzuje się rozprzestrzenianiem się bakterii meningokokowych. To rozprzestrzenianie się powoduje, że patogeny wchodzą do krwi w dużych ilościach. Ponadto zespołowi towarzyszy niewydolność narządów, śpiączka, niskie ciśnienie krwi i wstrząs. Dodatkowe zewnętrzne objawy choroby - plamica, zaczerwienienie skóry, duża ilość potu. Bez leczenia syndrom ten prowadzi do śmierci.

Wcześniej zespół był uważany głównie za chorobę wieku dziecięcego, ale w ciągu ostatnich dziesięcioleci przypadki choroby dorosłych stały się częstsze. Lekarze przypisują ten trend wzrostowi ogólnej liczby przypadków zakażenia meningokokami. Dzięki szybkiemu wykryciu choroby korzystne jest prognozowanie przeżycia.

Przyczyny zespołu Waterhouse-Friedexena

Głównymi przyczynami zespołu Waterhouse-Friedexena są:

  • paciorkowce;
  • meningokoki;
  • pneumokoki;
  • hemolityczny gronkowiec;
  • sepsa;
  • Zakażenie HIV;
  • ogólna patogeneza bakteryjna;
  • osłabienie odporności;
  • gruźlica;
  • kiła;
  • niedobór mineralokortykoidów;
  • zniszczenie wątroby;
  • zakażenie hemofilowe;
  • wirus cytomegalii;
  • niebieska pałeczka Bacillus;
  • zapalenie płuc;
  • przewlekła obturacyjna choroba płuc;
  • Wirus Ebola;
  • podeszły wiek;
  • stosowanie leków promujących krzepnięcie krwi (w rzadkich przypadkach).
  • zmniejszenie liczby płytek we krwi;
  • zakrzepica nerkowa;
  • stosowanie sterydów;
  • pierwotny zespół antyfosfolipidowy.

Objawy zespołu Waterhouse-Friedexena

Zespół Waterhouse'a-Friedexena u dorosłych charakteryzuje się następującymi objawami:

  • silny ból głowy;
  • gorączka;
  • nudności i wymioty;
  • światłowstręt;
  • kręcz szyi (głowa przechylona na jedną stronę, w kierunku ramienia);
  • letarg i senność;
  • stan osłupienia;
  • śpiączka (z tym symptomem niski próg przeżycia);
  • pojawienie się wysypki skórnej, która wskazuje na postęp zespołu;
  • u starszych pacjentów pojawiają się zmiany w zachowaniu, zwiększa się poziom lęku, pojawia się bezsenność i podejrzenia;
  • niewydolność naczyń.

Objawy u dzieci:

  • drażliwość, łzawienie, odrzucenie piersi;
  • słaby apetyt;
  • wymioty;
  • skóra i błony śluzowe stają się blade, stają się niebieskawe, wysypka może być obecna jak w skazie;
  • temperatura, gorączka;
  • światłowstręt;
  • Zespół DIC;
  • sztywny kark (jako klasyczny objaw zapalenia opon mózgowych).

U dzieci tempo rozwoju choroby może być powolne, u osób starszych - szybkie (10-24 godzin).

Leczenie zespołu Waterhouse-Frideriksena

Podejście terapeutyczne do zespołu Waterhouse'a-Frideriksena polega na leczeniu wstrząsu, toksemii i bakteriemii, a także na przywróceniu funkcji kory nadnerczy hormonalnej terapii zastępczej.

Lekarze zmagają się ze stanem szoku w następujący sposób. Wykazano, że pacjent jest ciepły, stosuje leki przeciwlękowe i płynny pozajelitowo w ilości od 3000 do 4000 ccm. Dawka jest podawana w ciągu 25 godzin. Zaleca się dożylne podanie 500 ml osocza, powtarzane podawanie po 12 godzinach - w ten sposób najlepiej widać efekt osmotyczny. W ekstremalnych przypadkach dozwolone jest stosowanie adrenaliny.

Toksyczność jest głównym współistniejącym efektem tego syndromu, ponieważ meningokoki wytwarzają toksyny we krwi. Zaleca się wprowadzenie dożylnej surowicy antymenokokowej w dawce od 60 000 do 120 000 jednostek dożylnie w ciągu pierwszych dwudziestu czterech godzin leczenia.

Leki stosowane w leczeniu zespołu Waterhouse-Frideriksen:

Na przykład sulfadiazyna jest zalecana do bakteriemii. Początkowa dawka sulfadiazyny waha się od 5 do 8 g. Łącznie w ciągu 24 godzin pacjenci otrzymują od 25 do 30 g leku. Optymalny poziom leku we krwi wynosi od 15 do 20 mg. Zastępcza hormonalna terapia korowo-nadnercza w tym zespole ma na celu zwalczanie dysfunkcji nadnerczy w wyniku rozległych krwotoków i martwicy.

Według materiałów:
Copyright © 2016 Massachusetts Medical Society.
Wikimedia Foundation, Inc.
Francisco de Assis Aquino Gondim, MD, mgr, FAAN;
Redaktor naczelny: Niranjan N Singh, MD, DM.
Meurer WJ, Lavoie FW. Infekcje ośrodkowego układu nerwowego.
W: Marx JA, Hockberger RS, Walls RM,
i wsp., eds. Medycyna ratunkowa Rosen'a:
Pojęcia i praktyka kliniczna. 7 ed. Filadelfia, PA:
Mosby Elsevier; 2009: rozdz. 107.
Maitra A. Układ hormonalny. W:
Kumar V, Abbas AK, Fausto N, Aster JC,
eds. Robbins and Cotran Pathologic Podstawy choroby.
8 ed. Filadelfia, PA: Saunders Elsevier; 2009: rozdz. 24.
Biały komputer. Niewydolność kory mózgowej.
W: Kliegman RM, Behrman RE, Jenson HB,
Stanton BF, wyd. Nelson Textbook of Pediatrics.
19th ed. Filadelfia, PA: Saunders Elsevier; 2011: rozdział 569.
© 2016 Encyclop? Dia Britannica, Inc.

  • Krwawienie w nadnerczach (krwotok w nadnerczach, zawał w nadnerczach) - przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie - przyczyny krwawień w nadnerczach, objawy krwotoku w nadnerczach, przyczyny ostrej niewydolności kory nadnerczy. Rozpoznanie i leczenie nadnerczy
  • Niewydolność kory nadnerczy. Choroba Addisona - funkcja nadnerczy i hormonu kortyzolu w ludzkim ciele. Co to jest choroba Addisona. Niewydolność kory nadnerczy - formy i przyczyny. Objawy i leczenie choroby Addisona
  • Wrodzone zaburzenia adrenogenetyczne: przerost nadnerczy, niedobór 21-hydroksylazy - co to jest wrodzony przerost nadnerczy, mechanizm rozwoju choroby. Objawy i leczenie przerostu nadnerczy. Co to jest niedobór 21-hydroksylazy, formy, objawy i leczenie choroby
  • Zaburzenia nadnerczy - przyczyny i objawy zaburzeń czynności nadnerczy, jakie są katecholaminy i czym one są, zwiększone wydzielanie katecholamin, objawy globuliny wiążącej kortyzol
  • Meningococcus i zakażenie meningokokami. Zapalenie opon mózgowych - opis występowania powikłań, leczenia

Czytamy również:

    - Erozja szyjki macicy - objawiająca się choroba przedrakowa, metody leczenia
    - Zapalenie stawów, leczenie ziołowe - opłaty za użytkowanie zewnętrzne i wewnętrzne
    - Jakie są szczepienia? Przeciwwskazania do szczepień, szczepienia - dlaczego szczepienia, szczepienia dzieci, szczepionki DTP, polio, BCG (gruźlica), odra, świnka (świnka), zapalenie wątroby, przeciwwskazania
    - Rehabilitacja pacjentów ze stomią "Zalecenia dla pacjentów ze stomią dla pomyślnego dostosowania się do codziennego życia." Jak żyć ze stomią

Zespół Waterhouse Frideriksena

Synonimy zespołu Waterhouse-Frideriksen. S. Friderichsen - Waterhouse. S. Marchand - Waterhouse - Friderichsen. S. Friderichsen - Waterhouse - Bamatter. Ostra sepsa meningokokowa. Meningokokowa sepsa u dzieci. Ostra ostra hipersgiczna sepsa. Apopleksja nadnercza. Ostra niewydolność kory nadnerczy.

Definicja zespołu Waterhouse-Frideriksena. Bardzo ostra sepsa z tak zwaną apopleksją lub niewydolnością kory nadnerczy.

Autorzy Waterhouse Rupert - współczesny brytyjski lekarz, urodzony. w 1873 roku Friderichsen Carl - nowoczesny duński pediatra, rodzaj. w 1886 r. Marchand Felix - niemiecki patolog, Lipsk, 1846-1928. Po raz pierwszy zespół został opisany w 1901 roku przez Ernesta Gordona Grahama Little'a. Waterhouse (1911) i Friderichsen (1918) opisali przypadki szybko postępującej sepsy z krwotokami w nadnerczach. Bamatter (Genewa) stwierdził, że najczęstszym czynnikiem sprawczym tej choroby jest meningokoki.

Symptomatologia zespołu Waterhouse-Frideriksen:
1. Nagły ostry początek choroby. Początkowe objawy: silne bóle głowy: bóle brzucha, silne wymioty, biegunka, wysoka gorączka, sinica, często na przemian z bladością, brak duszności (różnicowy charakter diagnostyczny).
2. Po kilku godzinach pojawiają się wybroczyny i siniaki typu ogniskowych zwłok na skórze (śródsenne zwłoki).
3. Wyraźny spadek ciśnienia krwi (kryzys!) I załamanie.
4. Śpiączka, czasami stan urojeniowy, ogólne drgawki.
5. Płyn mózgowo-rdzeniowy jest zwykle prawidłowy lub tylko nieznacznie zmieniony.
6. Najczęstsze chore małe dzieci; starsze niż dojrzewanie, zespół ten jest rzadki (chociaż, zgodnie z najnowszymi danymi z Jores, dorośli są również chorzy).
7. Prognoza jest poważna.

Etiologia i patogeneza zespołu Waterhouse-Frideriksena. Ostra infekcja, najczęściej meningokoki (ostra sepsa meningokokowa). Usunięcie guzów nadnerczy może spowodować rozwój podobnych objawów. Śmierć powstaje w wyniku ostrej niewydolności czynnościowej kory nadnerczy, która w niektórych przypadkach jest anatomicznie wyjaśniona przez rozległe krwotoki w nadnerczach.

Jednak fakt, że podobna choroba może rozwinąć się bez anatomicznie wykrywalnych zmian w nadnerczach, teraz doprowadziła do postrzegania tego zespołu jako choroby adaptacyjnej kory nadnerczy. Jak wskazuje Jores, kwestia, czy poważna sepsa jest pierwotną manifestacją i czy nadnercza są dotknięte po raz drugi, lub, przeciwnie, jest to kwestia wtórnej sepsy, nie została jeszcze ostatecznie rozwiązana. Większość autorów uważa jednak, że niewydolność kory nadnerczy jest wtórną manifestacją choroby.

Jores odróżnia S. Waterhouse - Friderichsena od podobnych objawów u noworodków, ponieważ w tym drugim przypadku bardziej lub mniej znaczące krwawienia w nadnerczach mogą często być wynikiem fizjologicznych i różnych patologicznych czynników.

Diagnostyka różnicowa. Sepsis Ostre septyczne zapalenie opon mózgowych. Ciężkie ostre zapalenie płuc. S. Debre - Fibiger (patrz). S. Henoch (patrz).

12. Ostra niewydolność nadnerczy: etiologia, opcje kursów, diagnoza, leczenie. Zespół Waterhouse'a-Frideriksena.

Ostra niewydolność nadnerczy jest poważnym stanem organizmu, objawiającym się klinicznie przez zapadanie się naczyń, ciężką adynamię, stopniowe zaciemnianie świadomości. Występuje, gdy nagłe zmniejszenie lub zakończenie sekrecji hormonów kory nadnerczy.

Etiologia. Nadnercza lub addisoniczne kryzysy rozwijają się częściej u pacjentów z pierwotnymi lub wtórnymi zmianami w nadnerczach. Mniej powszechne u pacjentów bez wcześniejszych chorób nadnerczy.

Dekompensacji procesów metabolicznych u pacjentów z przewlekłą niewydolnością kory nadnerczy, wynikających z niewystarczającej terapii zastępczej na tle ostrych zakażeń, urazów, operacji, zmian klimatycznych i ciężkiego wysiłku fizycznego, towarzyszy rozwój ostrej postaci choroby. Rozwój addisonicznego kryzysu jest czasami pierwszą manifestacją choroby w utajonej i niezdiagnozowanej chorobie Addisona, zespole Schmidta. Ostra niewydolność kory nadnercza nieustannie zagraża pacjentom z obustronną adrenalektomią u pacjentów z chorobą Itsenko - Cushinga i innymi schorzeniami.

Obraz kliniczny. Rozwój ostrej niewydolności nadnerczy u pacjentów z przewlekłymi chorobami nadnerczy stanowi większe zagrożenie dla życia.

W przypadku kryzysu addycyjnego, rozwój prodromalnego stanu przedwczesnego jest charakterystyczny, gdy główne objawy choroby są znacznie nasilone.

Ten okres ma miejsce u pacjentów z przewlekłą niewydolnością kory nadnerczy. W przypadkach nagłego osłabienia czynności nadnerczy w wyniku krwotoku, martwicy, objawy kliniczne ostrej hipokortykologii mogą rozwinąć się bez prekursorów. Czas przepływu dodatkowego kryzysu może wynosić od kilku godzin do kilku dni. Zależy to od nasilenia niewydolności kory nadnerczy, przyczyny kryzysu, ogólnego stanu organizmu i terminu powołania terapii hormonalnej. Rozwój prekursorów do wystąpienia addycyjnego kryzysu można również zaobserwować u pacjentów poddawanych leczeniu substytucyjnemu, jeśli dawki są niewystarczające z jakiegokolwiek powodu. Objawy stanu przedwczesnego występują również u pacjentów z niezdiagnozowaną postacią choroby. Utajona przewlekła niewydolność kory nadnerczy charakteryzuje się częstym występowaniem kryzysów w różnych stresujących warunkach.

Podczas progresji kryzysu addisonowego nasilenie się astenia u pacjenta zwiększa się, pogarsza się apetyt, zmniejsza się masa ciała, wzrasta pigmentacja skóry, pojawiają się bóle stawów i mięśni, wzrasta niedociśnienie.

Istnieją różne formy klinicznych objawów ostrej niewydolności kory nadnerczy. Typowy kryzys to obecność niewydolności sercowo-naczyniowej, objawów żołądkowo-jelitowych i objawów neuropsychiatrycznych o różnym nasileniu.

1) kryzys występujący z przewagą dekompensacji sercowo-naczyniowej;

2) ostra hipokortyzacja, której towarzyszą zaburzenia żołądkowo-jelitowe;

3) kryzys, przebiegający z przewagą objawów neuropsychologicznych.

W układzie sercowo-naczyniowym dominują objawy niewydolności naczyń. Ciśnienie krwi stopniowo się zmniejsza, puls staje się słabo wypełniony, dźwięki serca są głuche, wzrasta pigmentacja i z powodu sinicy, temperatura ciała spada, wraz z dalszym rozwojem tych objawów rozwija się załamanie.

Objawy żołądkowo-jelitowe na początku charakteryzują się całkowitą utratą apetytu na awersję do jedzenia, a nawet z jego zapachem. Następnie pojawiają się nudności, wymioty, które często stają się niepokonane, łączą się luźne stolce. Powtarzające się wymioty i biegunka szybko prowadzą do odwodnienia. Ból w jamie brzusznej, często noszący rozlany charakter. Czasami pojawia się obraz ostrego brzucha z charakterystycznymi objawami ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, zapalenia trzustki, zapalenia pęcherzyka żółciowego, perforowanego owrzodzenia i niedrożności jelit.

Błędy w diagnozowaniu pacjentów z dodatkowym kryzysem i operacją mogą być dla nich śmiertelne.

W trakcie rozwoju addisonicznego kryzysu pojawiają się zaburzenia mózgu: napady padaczkowe, objawy meningalne, reakcje urojeniowe, letarg, zamroczenie, osłupienie. Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego spowodowane są obrzękiem mózgu, zmianami równowagi elektrolitowej, hipoglikemią. Ulga drgawkowych napadów padaczkowych u pacjentów z ostrym hipokortykoidyzmem preparatami DOXA daje lepszy efekt terapeutyczny, którego różne leki przeciwdrgawkowe. Zwiększone stężenie potasu w osoczu u pacjentów z ostrą niewydolnością nadnerczy prowadzi do zaburzeń pobudliwości nerwowo-mięśniowej. Klinicznie manifestuje się w postaci parestezji, przewodzących zaburzeń powierzchownej i głębokiej wrażliwości. Skurcze mięśni rozwijają się w wyniku zmniejszenia ilości płynu pozakomórkowego.

Objawy kliniczne ostrej niewydolności kory nadnerczy, która rozpoczyna się u dzieci i dorosłych nagle bez wcześniejszej choroby kory nadnerczy, mają wiele cech. Rozwój objawów klinicznych zależy od zespołu Waterhouse - Fridriksena dotyczącego stopnia zniszczenia kory nadnerczy.

U dzieci przyczyną ostrej niewydolności nadnerczy jest częściej zespół Waterhouse-Frederiksena. Asfiksja, uraz porodowy, procesy zakaźne (grypa, szkarlatyna, błonica) mogą prowadzić do ostrej destrukcji kory nadnerczy. Patogenetyczną podstawą tego zespołu jest szok infekcyjny prowadzący do ostrego skurczu naczyń krwotocznych, krwotoków i martwicy kory mózgowej i rdzenia nadnerczy, jak również pourazowego zawału nadnerczy. Objawy kliniczne ostrej niewydolności nadnerczy u dzieci rozwijają się szybko. W ciągu kilku godzin dziecko staje się powolne, nie chce jeść, wzrasta jego temperatura, drgają drgawki i pojawia się ból brzucha. W przyszłości zwiększa się spadek ciśnienia krwi, pojawiają się objawy meningalne, następuje utrata przytomności.

U osób dorosłych zespół Waterhouse - Frederichena częściej występuje z powodu stresu chirurgicznego, koagulantów lub porodu. W przypadku dużych, długotrwałych operacji stosowanie różnych leków, które są aktywatorami układu podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowego do znieczulenia i znieczulenia, może prowadzić do zawału nadnerczy. Ostremu masywnemu krwotokowi w nadnerczach towarzyszą nagłe stany kolaptoidalne. Ciśnienie krwi jest stopniowo zmniejszane, pojawia się wysypka na skórze, wzrasta temperatura ciała, pojawiają się objawy ostrej niewydolności serca - sinica, duszność, szybki mały puls. Czasem głównym objawem jest silny ból w jamie brzusznej, zwykle w prawej połowie lub w okolicy pępka. W niektórych przypadkach występują objawy krwawienia wewnętrznego. W obrazie klinicznym ostrej niewydolności kory nadnerczy, oprócz objawów charakterystycznych dla kryzysu, zawsze można znaleźć naruszenia, które są przyczyną ich wystąpienia: sepsa, infekcje, zwykle zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, stres operacyjny.

Traktowanie kryzysu. Wraz z rozwojem ostrej niewydolności kory nadnerczy wykonuje się kompleksowe leczenie polegające na wymianie gluko-i mineralokortykoidów, walce z odwodnieniem, hipoglikemii, zapaści, a także zapobieganiu ewentualnym zakażeniom.

Dożylnie wstrzykuje się do 250 mg (i więcej) hydrokortyzonu, 10-20 ml 5% roztworu kwasu askorbinowego na 500-1000 ml 5% roztworu glukozy i 500-1 tysięcy ml izotonicznego roztworu chlorku sodu.

Dexaven: dawka zależy od sytuacji klinicznej, pojedynczej dawki - 4-8 mg do 3-4 razy dziennie (w ciężkich przypadkach, do 50 mg), wstrzykuje domięśniowo lub dożylnie w strumieniu i kroplówki.

Urbazon: 250-500 mg leku, w / w strumieniu, powoli, przerwa między wstrzyknięciami od 30 minut do 1 dnia, w zależności od ciężkości stanu.

Roztwór olejowy DOXA: domięśniowo, 20-40 mg na dzień w odstępie 6 godzin, w przypadku zapaści norepinefryna, mezaton, kordiamina są wstrzykiwane do kroplówki / kropli. Po 2-3 dniach hormony wstrzykuje się w / m w malejących dawkach z przejściem do dawek podtrzymujących.

Kompleksowa terapia choroby Addisona obejmuje leczenie sanatoryjne.

Zespół Waterhouse Frideriksena: objawy i leczenie

Zespół Waterhouse Frideriksena - główne objawy:

  • Słabość
  • Ból brzucha
  • Nudności
  • Gorączka
  • Kołatanie serca
  • Wymioty
  • Drażliwość
  • Biegunka
  • Niskie ciśnienie krwi
  • Fotofobia
  • Sinica skóry
  • Paleta skóry
  • Odmowa jedzenia
  • Małe krwotoki śluzowe
  • Krwotok podskórny
  • Ogólne upośledzenie
  • Coma
  • Sztywne mięśnie karku

Zespół Waterhouse'a-Frideriksena (zespół meningokokowy) jest stanem patologicznym, posocznicą z ostrym krwotokiem w nadnerczach, równolegle z krwotokiem podskórnym i spontanicznym pojawieniem się ostrego wstrząsu bakteryjnego. Jedna z najcięższych postaci infekcji meningokokowej z bardzo złym rokowaniem. Choroba występuje u dzieci i dorosłych z tą samą częstotliwością.

Etiologia

Zespół Waterhouse'a-Frideriksena może być spowodowany następującymi infekcjami:

  • meningokok (w większości przypadków);
  • pneumokok;
  • paciorkowiec;
  • bakterie hemolityczne staphylococcus.

Dodatkowo choroba może wywoływać obecność takich stanów:

Czasami zdarzały się przypadki, kiedy choroba była wywoływana przez zmniejszoną liczbę płytek we krwi, biorąc sterydy lub leki, które przyczyniają się do krzepnięcia krwi.

Proliferacja i przedostawanie się bakterii do krwi w dużych ilościach prowadzi do rozległego krwotoku w nadnerczach. Wcześniej choroba była obserwowana głównie u dzieci, ale obecnie przypadki zespołu Waterhouse-Frideriksena występują często u osób dorosłych.

Klasyfikacja

Zespół Waterhouse-Frideriksen jest klasyfikowany przez ekspertów w takich odmianach:

  • ostra niewydolność nadnerczy z objawami jamy brzusznej;
  • ostra niewydolność kory nadnerczy ze zjawiskami nerwowymi.

W pierwszej postaci obserwuje się nagły ostry ból w jamie brzusznej, wymioty, rozstrój jelit, wydzielanie zimnego potu, zmiany w impulsie (słabe lub szybkie), niską temperaturę. Pacjenci z tą postacią umierają bardzo szybko.

W ostrej niewydolności nadnerczy z objawami nerwowymi obserwuje się śpiączkę podobną do apopleksji mózgu, napadów drgawkowych, majaczenia, nagłej śmierci.

Jednak niektórzy lekarze nie uważają za konieczne klasyfikowania zespołu Waterhouse-Friederiksen, ponieważ obraz kliniczny jest często mieszany - pogrupowane są objawy pogorszenia przewodu pokarmowego, uszkodzenia układu nerwowego i objawy ostrej infekcji.

Symptomatologia

Z reguły nagła niewydolność kory nadnerczy rozwija się nagle. U dorosłych występuje kilka symptomów, które mówią o procesie zatrucia w organizmie:

  • wysoka temperatura;
  • bladość skóry;
  • nudności, wymioty;
  • biegunka;
  • strach przed światłem;
  • słabość;
  • rozległy ból brzucha.

W ciągu kilku godzin choroba szybko się pogarsza, pojawiają się następujące symptomy:

  • pojawienie się siniaków lub rozlanych krwotoków na skórze, błonie śluzowej;
  • tachykardia;
  • niedociśnienie;
  • śpiączka.

Oczekiwana długość życia bez opieki medycznej - do jednego dnia.

Objawy zespołu meningokokowego u dzieci są nieco inne:

  • drażliwość;
  • odmowa jedzenia;
  • blady, niebieski odcień skóry;
  • temperatura gorąca;
  • sztywne mięśnie karku.

U niemowląt choroba postępuje znacznie wolniej.

Diagnostyka

Aby przypisać najbardziej skuteczne leczenie i prawidłową diagnozę choroby, lekarz powinien:

  • zbadać pacjenta;
  • do zbadania historii choroby;
  • wyjaśnić obecność chorób przewlekłych;
  • zapytaj o skargi.

Hormonalna analiza krwi, krwi, dodatkowe metody instrumentalne są obowiązkowe:

  • elektrokardiogram;
  • RTG (w celu wykluczenia złamań, procesów patologicznych w płucach);
  • diagnostyka ultrasonograficzna jamy brzusznej;
  • tomografia komputerowa;
  • rezonans magnetyczny.

Lekarz jest zobowiązany do odróżnienia syndromu Waterhouse-Frideriksena od takich chorób:

Starannie zebrana historia pomaga specjalistom zdiagnozować chorobę tak szybko, jak to możliwe i przepisać odpowiednie leczenie.

Leczenie

Przyjmuje się, że leczenie zespołu Waterhouse-Frideriksena jest stopniowe:

  1. Eliminacja wstrząsu i niedociśnienia.
  2. Regeneracja zasobów glukozy i brak hydroelektrolitów.
  3. Leczenie etiologiczne.

Wyeliminować stan szoku i niedociśnienie tętnicze od pacjenta pod następującymi lekami:

Leki podaje się dożylnie bardzo powoli, a specjaliści stale monitorują ciśnienie krwi pacjenta. Gdy ciśnienie osiągnie pożądany poziom, infuzja zostanie anulowana.

We współczesnej medycynie środki rozszerzające naczynia krwionośne są bardziej popularne niż środki zwężające naczynia krwionośne, ponieważ mogą mieć korzystny wpływ na prąd kapilarny, co przyczynia się do pełnego mikrokrążenia w płucach.

Aby osiągnąć ten wynik, lekarze używają:

  • Norepinefryna izopropylu;
  • Hydergina;
  • Dibenzilin.

W połowie XX wieku wyrażono opinię, że skumulowane leczenie hemibursztynianem hydrokortyzonem za pomocą norepinefryny izopropylu w dużych dawkach jest bardzo skutecznym narzędziem ratunkowym. Po takiej terapii liczba osób, które przezwyciężyły tę chorobę, znacznie wzrosła.

Opinie różnią się pod względem leczenia kortykosteroidami, ponieważ niektórzy lekarze uważają lek za skuteczny i bezpieczny, a inne za skuteczne i niebezpieczne dla organizmu.

W leczeniu stosuje się:

  • maska ​​tlenowa;
  • sercowo-naczyniowe analeptyki;
  • środki uspokajające;
  • kompleks witamin (B, B6, C).

Regeneracja zasobów glukozy i niedobór hydroelektrolityczny osiąga się przez:

  • powolne podawanie dożylnej soli fizjologicznej i glukozy;
  • powolne podawanie dożylnych substytutów plazmy;
  • transfuzje w osoczu;
  • wprowadzenie wodorowęglanu sodu.

Jeśli u pacjenta występuje ostra niewydolność nerek, zaleca się hemodializę.

Jeśli zespół Waterhouse-Frideriksen jest spowodowany chorobą meningokokową, pacjentom zaleca się przyjmowanie dużych ilości penicyliny. Po 2 - 3 dniach przyjmowania leku dawkę można zmniejszyć o połowę.

Zapobieganie

Aby uniknąć diagnozy infekcji meningokokowej i poważnego leczenia, należy przestrzegać kilku środków zapobiegawczych:

  • szybka diagnoza i rozsądne postępowanie z pacjentami z ostrą niewydolnością kory nadnerczy;
  • wyjaśnienie pacjentom, w jaki sposób należy zmienić dawkę hormonalnej terapii zastępczej w sytuacjach traumatycznych i stresujących;
  • mianowanie glukokortykoidów w ryzykownych sytuacjach;
  • W przypadku zakażeń meningokokowych należy rozpocząć pilne leczenie.

Należy systematycznie poddawać się badaniom lekarskim, prowadzić działania mające na celu wzmocnienie układu odpornościowego. Jeśli pacjent ma zapewnioną terminową i należytą opiekę medyczną, można uniknąć powikłań choroby. W przeciwnym przypadku następuje śmierć.

Prawdopodobieństwo zgonu z chorobą jest wysokie, dlatego w przypadku wykrycia pierwszych objawów zespołu meningokokowego zaleca się ubieganie się o pomoc doraźną i hospitalizację.

Jeśli uważasz, że masz zespół Waterhouse Frideriksena i objawy charakterystyczne dla tej choroby, możesz pomóc lekarzom: endokrynolog, terapeuta, pediatra.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostyki chorób, która wybiera możliwe choroby w oparciu o wprowadzone objawy.

Niewydolność kory nadnerczy - poważne zaburzenie układu dokrewnego, charakteryzujące się zmniejszeniem wytwarzania hormonów nadnerczy. Choroba charakteryzuje się ciężkim i ciągle postępującym kursem. Występuje u obu płci prawie tak samo. Często zdiagnozowany w średnim wieku, od dwudziestu do czterdziestu lat. W medycynie warunek ten ma drugie imię - hypokortycyzm.

Mastocytoza lub pokrzywka pigmentowa to grupa chorób o niewyjaśnionej etiologii, które charakteryzują się rozmnażaniem komórek tucznych i infiltracją skóry lub narządów wewnętrznych. W tym ostatnim przypadku mówimy o chorobie układowej, która może prowadzić do poważnych powikłań.

Salmonelloza jest ostrą chorobą zakaźną wywołaną przez ekspozycję na bakterie Salmonella, które w rzeczywistości określa jej nazwę. Salmonelloza, której objawy u nosicieli tej infekcji są nieobecne, pomimo jej aktywnego rozmnażania, jest przenoszona głównie przez żywność skażoną Salmonellą, a także przez zanieczyszczoną wodę. Głównymi objawami choroby w aktywnej postaci są objawy zatrucia i odwodnienia.

Escherichioza jest chorobą zakaźną charakteryzującą się uszkodzeniem przewodu pokarmowego. W większości przypadków przebiega w ostrej formie. Warto zauważyć, że nie wszystkie typy E. coli mogą prowadzić do rozwoju procesu zakaźnego. Czynnikiem sprawczym tej choroby jest konkretna bakteria, której źródłem jest tylko chory. Ponadto istnieje kilka sposobów przenikania mikroorganizmu do ludzkiego ciała.

Niedokrwistość Minkowskiego-Chauffarda (dziedziczna mikrosferocytoza, niedokrwistość mikrosferyczna) jest rodzajem anemii, w której niszczenie erytrocytów zachodzi szybciej niż trwa ich cykl życiowy. Ten patologiczny proces jest możliwy z powodu wewnątrzkomórkowych defektów czerwonych krwinek. Częstość występowania tej choroby jest dość duża - 80% wszystkich przypadków niedokrwistości.

Dzięki ćwiczeniom i wstrzemięźliwości większość ludzi może obejść się bez medycyny.

Czym jest zespół Waterhouse-Frideriksen?

Upośledzona niewydolność kory nadnerczy lub zespół Waterhouse-Frideriksena jest poważną chorobą rozwijającą się z dużą szybkością.

Zgodnie z ugruntowaną opinią specjalistów, wystąpienie tego zespołu spowodowane jest nagłym obustronnym krwotokiem w korze nadnerczy.

Przyczyny

Zespół Waterhouse'a-Frideriksena charakteryzuje się szybkim przebiegiem i najczęściej jest śmiertelny.
Jest również znany pod następującymi nazwami:

  • apopleksja nadnercza;
  • nadnercza piorunująca plama;
  • samorzutne krwawienie nadnerczy;
  • Zespół Waterhouse-Bammater.

Przyczyny krwotoku w nadnerczach są liczne, chociaż ogólnie przyjmuje się, że główną przyczyną jest zakażenie meningokokowe.

W rzeczywistości należy rozważyć następujące możliwe przyczyny zespołu noworodków:

  • przedłużony ciężki poród;
  • przedłużona niedotlenienie;
  • stosowanie kleszczy położniczych;
  • późny rodzaj toksyczności matki;
  • dziedziczna choroba zakaźna.

W przypadku starszych dzieci i dorosłych istnieją następujące powody:

  • grypa;
  • błonica;
  • odra;
  • szkarlatyna;
  • meningokokemia;
  • streptococcemia;
  • zapalenie otrzewnej;
  • zakrzepica

Patologia może być również spowodowana następującymi przyczynami:

  • nowotwory złośliwe;
  • hemofilia;
  • niedobór odporności;
  • zniszczenie wątroby;
  • zapalenie płuc;
  • przyjmowanie leków zwiększających krzepliwość krwi;
  • białaczka.

Wynikiem krwotoku jest ostra niewydolność układu nadnerczy. W wyniku tego dochodzi do naruszenia większości systemów wewnętrznych z powodu braku hormonów.

W przypadkach zakaźnego pochodzenia choroby toksyczne skutki zakażenia są związane z problemami związanymi z hormonalnym podłożem.

Objawowe objawy

Piorunujący początek choroby Waterhouse'a sugeruje, że pogorszenie stanu szybko wzrośnie.

Jako główne przejawy w zespole Waterhouse-Frideriksena, przeważa hipokortykalizm i objawy patologii, które prowokowały chorobę - apopleksję.

Istnieje kilka rodzajów prezentowanego zespołu. Są klasyfikowane zgodnie z obowiązującymi wskaźnikami objawowymi.
Główna jednostka zespołu Waterhouse Frideriksena wygląda następująco:

  • meningoencefalityczne;
  • żołądkowo-jelitowy;
  • sercowo-naczyniowe;
  • zespół mieszany.

Każdy z przesłanych formularzy musi być starannie przemyślany w bardziej rozszerzonej wersji.

Zespół meningawalityczny tego zespołu charakteryzuje się takimi wskaźnikami:

  • ostre bóle głowy objawiające się;
  • wysoka temperatura ciała na początku;
  • utrata orientacji w przestrzeni;
  • naruszenie poczucia czasu;
  • majaczenie i skurcze mięśni;
  • utrata przytomności i śpiączki.

W przypadkach uszkodzeń przewodu pokarmowego wyróżniamy następujące wskaźniki:

  • niezłomne wymioty;
  • ostry ból w jamie brzusznej;
  • zwiększone pocenie;
  • biegunki.

Należy zauważyć, że ból w jamie brzusznej może być tak silny, że możliwe jest podejrzenie takich ostrych stanów:

W wyniku biegunki i wymiotów dochodzi do aktywnej utraty płynów i elektrolitów, co z kolei prowadzi do gwałtownego spadku ciśnienia krwi i obniżenia temperatury ciała, a następnie do utraty przytomności.

W przypadku układu sercowo-naczyniowego zespołu Waterhouse'a-Friederiksena występuje brak zespołu bólowego i taka liczba objawów:

  • spadek ciśnienia krwi;
  • bicie serca;
  • Depresja OUN.

W rezultacie, osoba z podobnym problemem rozwija się kolejno:

Zespół Waterhouse w postaci mieszanej nie ma pewnych znaków. W rzeczywistości może to być jakakolwiek manifestacja wszystkich powyższych form.

Nie ma wyraźnej przewagi symptomatycznych przejawów jakiegokolwiek typu.

Podsumowując wszystkie typy, można wskazać, że głównym zagrożeniem dla ludzkiego życia jest gwałtowny spadek ciśnienia krwi i brak rytmu serca.

W większości zarejestrowanych przypadków zespołu Waterhouse-Frideriksena odnotowano niskie wskaźniki tonometryczne - 90/60 mm Hg. Art., Lub niemożność pomiaru.

Patogeneza tego zespołu

W przeciwieństwie do zwykłego ONH (ostrej niewydolności kory nadnerczy), w zespole Waterhouse-Friederiksen, procesy niszczenia zaczynają się rozwijać bez typowego wcześniejszego objawu niedoboru kortykosteroidów.

Według niepotwierdzonych danych naukowych, zespół ten może być szczególnym przypadkiem wyczerpania mechanizmów adaptacyjnych układu hormonalnego. Jednak inne warianty pochodzenia nie są wykluczone.

Jeśli zespół Waterhouse jest uważany za jeden z etapów wyczerpywania się zdolności adaptacyjnych organizmu, to możemy zauważyć związek z kryzysem dodatkowym.

To stwierdzenie potwierdzają również niektóre badania zdolności adaptacyjnych - według Selye, z długotrwałym wpływem czynników stresowych różnego pochodzenia i rozwojem zdolności adaptacyjnej, zmniejsza się również funkcja nadnerczy.

Diagnozowanie

Nagła ostra hipokortyzacja prowadzi do tego, że specjaliści medyczni nie mają czasu na pełne zbadanie pacjenta.

Dlatego też, w obecności podstawowych wskaźników odpowiadających opisanej chorobie, konieczne jest natychmiastowe leczenie.

W trakcie rozpoczęcia leczenia specjaliści przesyłają krew pacjenta do testów odpowiadających chorobie.
Wraz z rozwojem zespołu Waterhouse odnotowuje się następujące odchylenia:

  • przeszacowanie poziomu leukocytów we krwi;
  • niski poziom cukru we krwi i płytki krwi;
  • zmniejszenie procentu ogniw elektrolitycznych;
  • wysoki poziom azotu resztkowego.

Podobny schemat badań i wskazań objawowych ma takie schorzenia chirurgiczne ostrego przebiegu:

  • śpiączki o różnej etiologii;
  • obrażenia mózgu;
  • ostre zapalenie wyrostka robaczkowego;
  • ostre zapalenie trzustki;
  • nasilenie choroby wrzodowej;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • atak serca

W związku z tym specjaliści muszą prawidłowo różnicować syndrom po ustabilizowaniu obecnego stanu.
Aby to zrobić, sprawdź obecność innych symptomatycznych wskaźników i przydzielono im następujące dodatkowe badania:

  • nakłucie płynu mózgowo-rdzeniowego;
  • elektrokardiografia;
  • elektroencefalografia.

Po ustaleniu rzeczywistych przyczyn ostrego stanu osoby, wymagane leczenie jest zalecane.

W zależności od rozpoznania może być zarówno lecznicze, jak i chirurgiczne.

Leczenie

Niewątpliwie w przypadku zespołu Waterhouse-Frideriksena priorytetem jest opieka w nagłych wypadkach.

Głównym celem lekarzy, gdy osoba z tą patologią wkracza do szpitala jest przywrócenie pełnego krążenia krwi i dalsze utrzymywanie go na właściwym poziomie.

W celu natychmiastowej eliminacji hipokortyzji stosuje się hormony pochodzenia syntetycznego podawane przez infiltrację z częstotliwością 4-6 godzin:

  • hydrokortyzon;
  • deoksykortykosteron;
  • prednizon

Chlorek sodu i kwas askorbinowy są stosowane jako suplementy do leków.
A jako leki, które stabilizują krążenie krwi i poziom ciśnienia krwi, użyj wielu środków:

Po ustabilizowaniu się stanu, preparaty hormonalne są przenoszone z podawania dożylnego (infiltracja) do postaci domięśniowej.

W przyszłości możliwe jest przejście na leki zawierające hormony do podawania doustnego.

W przypadku zakaźnego początku zespołu, na przykład zakażenia meningokokami, dodatkowo zaleca się stosowanie ekstensywnych antybiotyków.
Zwykle przepisuj takie:

  • Penicylina (od 0,3 g / kg dziennie);
  • Sulfazin (od 0,03 g / kg na dzień);
  • Lewomycetyna (0,05 g / kg na dzień).

Wskazane dawki antybiotyków są jedynie orientacyjne.

W przypadku leczenia mogą być wyższe (początek choroby) lub niższe (w późniejszym okresie leczenia).

Metody zapobiegawcze

W związku z tym nie istnieje bezpośrednie zapobieganie syndromowi Waterhouse.
Jeśli jednak mówimy o ogólnym ograniczeniu ryzyka patologii, istnieje możliwość wskazania niektórych działań, które mogą pomóc:

  1. Diagnostyka prewencyjna niewydolności nadnerczy.
  2. Ogólna kontrola dla osób, które zostały poddane działaniu leków hormonalnych do celów nieheterokrynnych.
  3. Utrzymywanie prawidłowego stanu zdrowia (zwłaszcza z tendencją do patologii układu sercowo-naczyniowego).

Każdy z tych punktów nie tylko chroni przed syndromem Waterhouse-Frideriksen, ale także pozwala uniknąć wielu innych chorób endokrynologicznych i nie-dokrewnych.

Zespół Waterhouse-Frideriksena

Co to jest zespół Waterhouse-Frideriksena -

Co wywołuje / Przyczyny zespołu Waterhouse-Frideriksena:

Patogeneza (co się dzieje?) W zespole Waterhouse-Frideriksena:

Objawy zespołu Waterhouse-Frideriksena:

Diagnoza zespołu Waterhouse-Frideriksena:

Leczenie zespołu Waterhouse-Frideriksena:

Zapobieganie syndromowi Waterhouse-Frideriksena:

Z jakimi lekarzami należy się konsultować, jeśli masz zespół Waterhouse'a-Frideriksena:

Czy coś cię dręczy? Czy chcesz wiedzieć więcej szczegółowych informacji na temat zespołu Waterhouse-Frideriksena, jego przyczyn, objawów, metod leczenia i profilaktyki, przebiegu choroby i diety po niej? Czy potrzebujesz inspekcji? Możesz umówić się na wizytę u lekarza - Klinika Eurolab jest zawsze do Twojej dyspozycji! Najlepsi lekarze zbadają ciebie, sprawdzą zewnętrzne objawy i pomogą ci zidentyfikować chorobę za pomocą objawów, skonsultują się z Tobą i zapewnią niezbędną pomoc i diagnozę. Możesz również zadzwonić do lekarza w domu. Klinika Eurolab jest otwarta dla Ciebie przez całą dobę.

Jak skontaktować się z kliniką:
Numer telefonu naszej kliniki w Kijowie: (+38 044) 206-20-00 (wielokanałowy). Sekretarz kliniki wybierze odpowiedni dzień i godzinę wizyty u lekarza. Nasze współrzędne i kierunki są tutaj pokazane. Przyjrzyj się bardziej szczegółowo na temat wszystkich usług kliniki na jej osobistej stronie.

Jeśli wcześniej przeprowadziłeś jakieś badania, pamiętaj, aby zabrać ich wyniki do konsultacji z lekarzem. Jeśli badania nie zostaną wykonane, zrobimy wszystko, co niezbędne w naszej klinice lub z naszymi kolegami z innych klinik.

Czy ty? Musisz być bardzo ostrożny w kwestii ogólnego stanu zdrowia. Ludzie nie zwracają wystarczającej uwagi na objawy chorób i nie zdają sobie sprawy, że te choroby mogą zagrażać życiu. Istnieje wiele chorób, które na początku nie objawiają się w naszym ciele, ale ostatecznie okazuje się, że niestety są już za późno, aby je leczyć. Każda choroba ma swoje specyficzne objawy, charakterystyczne objawy zewnętrzne - tak zwane objawy choroby. Identyfikacja objawów jest pierwszym krokiem w diagnostyce chorób w ogóle. Aby to zrobić, wystarczy poddać się badaniu lekarskiemu kilka razy w roku, aby nie tylko zapobiec straszliwej chorobie, ale także utrzymać zdrowy umysł w ciele i ciele jako całości.

Jeśli chcesz zadać lekarzowi pytanie - skorzystaj z sekcji konsultacji online, być może znajdziesz tam odpowiedzi na swoje pytania i przeczytaj wskazówki dotyczące opieki nad sobą. Jeśli interesują Cię opinie o klinikach i lekarzach - spróbuj znaleźć potrzebne informacje w dziale Wszystkie lekarstwa. Zarejestruj się również na portalu medycznym Eurolab, aby być na bieżąco z najnowszymi wiadomościami i aktualizacjami na stronie, które zostaną automatycznie wysłane pocztą.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Cukrzyca jest uważana za straszną chorobę, która wymaga ścisłego przestrzegania zasad leczenia. Terapia insuliną jest ważną metodą, która pozwala kontrolować poziom glukozy we krwi za pomocą własnego niedoboru insuliny (hormonu trzustkowego).

Aby monitorować normalne zdrowie reprodukcyjne, kobieta powinna okresowo wykonywać badanie krwi na progesteron, który jest często nazywany hormonem ciąży. Konieczne jest, aby organizm przygotował ciało do noszenia płodu i normalnego przebiegu procesu.

Hormony płciowe są wytwarzane przez gruczoły płciowe, kory nadnerczy i komórki łożyska. Kobiece hormony wpływają na wiele układów ciała i poszczególnych narządów.