Główny / Hipoplazja

Puste tureckie siodło - co to jest?

Łącząc bóle głowy z wadami wzroku i patologiami endokrynologicznymi, lekarze często sugerują: pojawiła się patologia, taka jak "puste tureckie siodło".

Co to jest? Co to jest niebezpieczny zespół z zespołem objawów negatywnych? Jakie czynniki powodują nieprawidłowe funkcjonowanie przysadki mózgowej? Odpowiedzi w artykule.

Co to jest

Klęska ważnego obszaru powoduje kompresję, ścieńczenie przysadki, powoduje problemy z funkcjonowaniem gruczołu.

Pierwotny (wrodzony) PTSV występuje z anatomicznymi cechami struktury czaszki lub na tle dziedzicznej predyspozycji.

Drugorzędny typ pustego zespołu siodłowego jest następstwem zaburzeń neurologicznych, zaburzeń hormonalnych, infekcji wirusowych, obecności przewlekłego stanu zapalnego w organizmie, ciężkich postaci chorób sercowo-naczyniowych.

Przyczyny Pustego tureckiego syndromu siodła

Mała anatomiczna formacja u podstawy czaszki przypomina formę siodła tureckich jeźdźców.

W kieszeni kości znajduje się przysadka mózgowa - ważny gruczoł wydzielania wewnętrznego, który wytwarza hormony dla stabilnego metabolizmu, rozwoju narządów i koordynacji pracy różnych układów.

Opona twarda oddziela przysadkę mózgową od tkanek czaszki.

Mechanizm rozwoju wrodzonych i nabytych TTCS:

  • Pod naciskiem płynu mózgowo-rdzeniowego opony oponowe są stopniowo wciskane w zagłębienie tureckiego siodła. Przyczyną odchylenia jest połączenie ciśnienia płynu z niewydolnością przepony, stopniowe ścienianie przysadki, nieprawidłowe działanie gruczołu.
  • Po pewnym czasie przesuwa się gruczoł dokrewny, zmniejsza się wielkość przysadki (mniej niż 3 mm). Transformacja struktur anatomicznych zakłóca interakcję przysadki i podwzgórza, rozwijają się zaburzenia hormonalne i występują zakłócenia ośrodkowego układu nerwowego i autonomicznego układu nerwowego.
  • Niedostateczne dopływ krwi do skurczu wzrokowego, odchylenie struktur anatomicznych od zwykłej pozycji wywołuje nieprzyjemne odczucia w oczach, rozwój bólu w obszarze narządu wzroku.

Przysadka mózgowa w tureckim siodle

Przyczyny podstawowego SPTS:

  • odchylenia w anatomicznej strukturze obszarów czaszki;
  • predyspozycje genetyczne.

Przyczyny wtórnego SPTS:

  • łagodny i złośliwy proces nowotworowy mózgu, krwotok w tkance mózgowej na tle pourazowego uszkodzenia mózgu i innych patologii;
  • niewydolność płuc i serca, skoki ciśnienia krwi, nadciśnienie tętnicze, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • chemioterapia obszaru głowy w walce z onkopatologią;
  • okres po menopauzie, ciąża, okres dojrzewania u kobiet, doustne środki antykoncepcyjne, zaburzenia endokrynologiczne;
  • układowy toczeń rumieniowaty, inne choroby autoimmunologiczne;
  • przewlekłe procesy zapalne, ciężkie postacie infekcji wirusowych;
  • operacja na przysadce mózgowej, specjalny przypadek - usunięcie nowotworów nowotworów o różnym charakterze.

Łagodny gruczolak przysadki musi być koniecznie leczony, ponieważ choroba może prowadzić do poważnych powikłań, w tym ślepoty.

Czy wiesz, co nanizm? O tej chorobie przysadki mózgowej powiedzą tutaj.

FSH, hormon wzrostu, prolaktyna - wszystkie te hormony są produkowane przez przysadkę mózgową. Szczegóły na temat hormonów przysadki i ich funkcji można przeczytać w tym wątku.

Objawy

Główne cechy kliniczne pustego tureckiego siodła:

  1. Zaburzenia neurologiczne. Objawy negatywne zawsze rozwijają się z TTS, nasilają się podczas przeciążenia psycho-emocjonalnego. Głównym objawem jest ból głowy, który nie ma określonej lokalizacji. Początkowo dyskomfort jest słaby, objawiający się okresami na tle stresu. Stopniowo negatywne odczucia wzrastają, głowa boli stale, możliwy jest mikrostrak. Inne objawy: duszność, rozwój nadciśnienia tętniczego, ból w mostku, dreszcze. Często pojawia się strach, niepokój, depresja, nieprzyjemne doznania w kończynach dolnych i żołądek są zaburzone.
  2. Negatywne objawy okulistyczne. W PCT rozerwanie jest zaburzone, ostrość wzroku maleje, często zasłona wisi przed oczami, pojawiają się skargi na "rozłam" obiektów, zmiany w polu widzenia. Zespół bólowy w strefie okołokorzeniowej występuje z chrząstką - niebezpieczną zmianą skurczu wzrokowego. Inne negatywne objawy SPTS: przekrwienie, obrzęk głowy nerwu wzrokowego.
  3. Zaburzenia endokrynologiczne. Kiedy SPTS, przysadka mózgowa wytwarza za dużo lub za mało hormonów. Brak równowagi prowadzi do patologii endokrynologicznych: moczówki prostej, akromegalii, zespołu Itsenko-Cushinga. Często rozwija się uszkodzenie funkcji rozrodczych: lekarze diagnozują niepłodność, zaburzenia miesiączkowania, impotencję, rozwój torbielowatych w jajnikach.

W wrodzonej postaci pustego tureckiego syndromu siodłowego wyraźny obraz kliniczny jest nieobecny, lekarze identyfikują patologię na zdjęciu radiologicznym podczas badania z powodu podejrzenia o rozwój innej choroby.

Pusty turecki syndrom siodła - co to jest i jak skanuje MRI czaszki?

Ludzka czaszka ma dość złożoną strukturę, ale każdy jej segment, występ i wgłębienie ma swój własny cel. Funkcje czaszki są liczne, ale jej głównym zadaniem jest ochrona mózgu przed działaniem czynników negatywnych. Również wewnątrz czaszki ukrywa się szczególnie ważny gruczoł, stojący na szczycie układu dokrewnego - przysadka mózgowa. Jest połączony z mózgiem, a raczej z podwzgórzem przez rurkę lub nogę. Dzisiaj przyjrzymy się, gdzie znajduje się przysadka mózgowa, co to znaczy zmniejszyć objętość i jaki jest pusty turecki syndrom siodła.

Koncepcja tureckiego siodła

Tureckie siodło w mózgu jest tylko elementem kości klinowej. Tak zwane zagłębienie, w którym mieści się przysadka mózgowa. W formie ta formacja kości przypomina siodło, a to ze względu na swoją nazwę. Tureckie siodło ma niewielki rozmiar - średnio w pionie wynosi od 0,7 do 1,3 cm, a szerokość tylko 0,9-1,5 cm.

Istnieje pojęcie przepony tureckiego siodła. Jest to twarda warstwa powierzchniowa mózgu, która oddziela siodło od dołu przysadki mózgowej. Powyżej przepony znajduje się region zwany chiasma, przenikający przez włókna nerwu wzrokowego. W przeponie znajduje się prześwit na nogę (lub lejek) przysadki, który łączy ją z podwzgórzem. Na tej stronie powstaje wiele patologii, które często znajdują się w procesie badań:

  • niedorozwój przepony, otwór jest większy niż normalnie;
  • jeżeli wielkość prześwitu jest większa niż 0,5 cm, membrana pajęczynówki może wnikać w nią;
  • pusty turecki siodło.

Jaki jest pusty turecki syndrom siodła w mózgu?

Kiedy lekarze wspominają o "pustym tureckim zespole siodełkowym", mają na myśli, że podpajęczynówkowa i błona mózgowa przenikają przez prześwit w przeponie. Ta substancja wypełnia jamę tureckiego siodła, jednocześnie ściskając przysadkę mózgową. Czasami przysadka mózgowa jest tak ograniczona, że ​​jest cienkim paskiem tkanki na dnie dołu przysadki mózgowej.

Ta patologia mówi o niedorozwoju (niewydolności lub nieobecności) przepony, z powodu której otwarcie staje się większe niż to konieczne. Pusty turecki syndrom siodła ma drugą nazwę - nadciśnienie wewnątrzustrojowe.

Zwykle "tureckie" problemy w czaszce są wykrywane nieumyślnie. Pacjent może przyjść na badanie MRI, aby zbadać mózg (wykryć nowotwory, zapalenie zatok, skutki urazów) i nagle uzyskać diagnozę.

Przyczyny powstawania pustego tureckiego siodła

Patologia jest dwojakiego rodzaju - pierwotna i wtórna. Pierwotne często wrodzone i powstaje z powodu uszkodzenia przepony. Należy również odnieść się do anomalii pierwotnego zespołu wynikającej ze zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Dotychczas rdzeń nie wyjaśnił przyczyny wypadnięcia otworu przepony. Naukowcy przypuszczają, że zazwyczaj osłona podpajęczynówkowa częściowo wypełnia jamę przysadki mózgowej. Jeśli z jakiegoś powodu przysadka zacznie zmniejszać objętość, wolna przestrzeń jest wypełniona podpajęczynówkową błoną mózgu.

Rozważ inne przyczyny początkowego utworzenia pustej wnęki na przysadkę mózgową:

  • Ciąża - w tym okresie przysadka mózgowa prawie się podwoiła, a następnie zmniejsza się. U kobiet, które urodziły kilkoro dzieci, czasami wzrasta aż do początku menopauzy. Podczas menopauzy żelazo traci objętość.
  • Liczne aborcje, to znaczy ciąże, które nie miały logicznego zakończenia.
  • Długotrwałe stosowanie leków hormonalnych.
  • Przełożone choroby zapalne mózgu (zapalenie opon mózgowych itp.).
  • Puste siodło może powstać z powodu zespołu Skien - niedokrwiennej martwicy przysadki mózgowej.
  • Choroby autoimmunologiczne.

Pierwotny typ jest częściej diagnozowany u kobiet powyżej 35 roku życia z nadwagą. Jednak mężczyźni również padają ofiarą tej patologii.

Wtórny PTS występuje po operacji lub w wyniku napromieniowania danego obszaru mózgu. Urazowe uszkodzenie mózgu może mieć takie same konsekwencje.

Charakterystyczne objawy

Eksperci zauważają, że pacjenci przedstawiają długą listę skarg, które dotyczą tylko okresowo. Zaburzenia wegetatywne w połączeniu z zaburzeniami psycho-emocjonalnymi obraz kliniczny nasila się w okresach stresu i wstrząsów. Rozważ objawy patologii i zacznij od objawów neurologicznych.

Znaki neurologiczne

Po stronie neurologicznej możliwe są takie objawy, jak zespół przewlekłego zmęczenia, dystonia wegetatywno-naczyniowa. Z reguły osoba narzeka na:

  • bóle głowy i nagłe zawroty głowy;
  • zła pamięć i zmęczenie;
  • nieoczekiwane omdlenie;
  • niepokój i ciągły niepokój;
  • pocenie się i zmienność ciśnienia krwi;
  • bicie serca.

Wymienione objawy pojawiają się nagle, a następnie objawy znikają bez śladu. Pacjenci nie zawsze szukają pomocy, więc nie zawsze zdiagnozowany jest pusty zespół siodełka.

Objawy, do których odnosi się okulista

Według statystyk ponad połowę przypadków pojawienia się zespołu pustego tureckiego siodła towarzyszą zaburzenia okulistyczne. W tym przypadku naruszenia są różne, a ich stopień jest inny. Odróżniają się bóle prącikowe (zapalenie nerwów), które pojawiają się na tle łzawienia, pojawienie się "mgły" przed oczami. Może wystąpić obrzęk powiek i spojówek, podwójne widzenie, jasne błyski lub przebarwienia w oczach. Często PTS występuje u pacjentów z jaskrą, chociaż związek tych patologii nie został jeszcze udowodniony.

Osobno zauważamy taki symptom jako pogorszenie widzenia peryferyjnego. Jest również nazywany "utratą pól widzenia". Jednak ci pacjenci nie więcej niż 30% całości.

Chiasm jest odpowiedzialna za zniekształcenie wzroku - tkanka nad przeponą, przeniknięta przez nerwy wzrokowe. Jeśli ten obszar dostanie się do otworu i zostanie zaciśnięty przez struktury włókniste, możliwe są poważne problemy oftalmiczne.

Wadliwe działanie układu hormonalnego

Czasami pacjenci mają zaburzenia endokrynologiczne. Z reguły objawy te występują:

  • gruczoł tarczycy jest powiększony;
  • pojawia się moczówka prosta - ciągłe pragnienie oddania moczu i wielkie pragnienie;
  • może zmienić wielkość niektórych części ciała w kierunku zwiększania;
  • cykl menstruacyjny jest zerwany;
  • występują usterki w procesie metabolizmu.

Diagnostyka problemu

Jeśli lekarz podejrzewa, że ​​u pacjenta występuje zespół pustego siodła, specjalista może użyć kilku narzędzi diagnostycznych. Wśród nich są:

  • Biochemiczne badanie krwi - jeśli występują zaburzenia metaboliczne.
  • Badanie krwi w celu określenia ilości hormonów przysadki. Trudno jest jednak zidentyfikować problem w ten sposób, ponieważ wskaźniki są niestabilne, co jest nieodłącznym elementem tej patologii.
  • Zdjęcia rentgenowskie i tomografia komputerowa głowy są dość ilustracyjnymi metodami.
  • Obrazowanie rezonansu magnetycznego (MRI) czaszki - często procedura jest wykonywana z kontrastem.

Podczas badania lekarz różnicuje PTS od choroby, takiej jak gruczolak przysadki. Objawy tych stanów są podobne, ale leczenie jest inne.

RTG i TK czaszki

Widok z boku głowy pokaże granice wnęki kostnej, co da możliwość oceny wielkości przysadki mózgowej. Badanie tomograficzne tureckiego siodła jest bardziej orientacyjne, procedura pomoże wyjaśnić stan dołu przysadki, określić martwicę i zidentyfikować zmiany zwyrodnieniowe w tkankach przysadki mózgowej.

Tomografia komputerowa może być wykonywana z kontrastem lub bez niego. Pierwsza opcja jest znacznie bardziej pouczająca i będzie w stanie pokazać wszystkie zmienione tkanki przysadki mózgowej. Przy pomocy CT możesz zrobić kilka zdjęć tureckiego siodła w różnych projekcjach, które pozwolą Ci dokładnie zdiagnozować.

MRI z kontrastem

MRI tureckiego siodła jest najbardziej informatywną metodą badania przysadki mózgowej. Procedura będzie dokładnie mierzyć wielkość tureckiego siodła, a także odchylenia od normy. Jeżeli obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego ma na celu wyłącznie wykrywanie PTS (pusty turecki syndrom siodłowy), wskazane jest podawanie kontrastu.

Ten zespół w badaniu wykorzystującym aparat MRI ma wiele charakterystycznych objawów:

  • Wgłębienie w kości wypełnione jest alkoholem. Przysadka ma kształt sierpa, rozłożonego na dolnej części dołu.
  • Lejek przysadki mózgowej jest przerzedzony, wydłużony i przemieszczony - do przodu, do tyłu lub bocznie (poprzecznie).
  • Ponadto MRI wykazuje pośrednie objawy patologii - na przykład ekspansję komór.

Czy można wyleczyć syndrom pustego tureckiego siodła?

Pierwotna choroba nie wymaga leczenia, ale może być konieczna terapia hormonalna, aby zrekompensować brak substancji wytwarzanych przez przysadkę mózgową. Po rozpoznaniu lekarz może przepisać leki, których działanie ma na celu wyeliminowanie zaburzeń endokrynologicznych, okulistycznych i neurologicznych.

Niezmiernie rzadko patologiom towarzyszą komplikacje - płyn mózgowo-rdzeniowy może przeciekać przez przerzedzone dno tureckiego siodła, a następnie wylewać się przez nos. Możliwe jest również zwiotczenie chiasmy (tkanki z nerwami wzrokowymi) przez światło w przeponie, co prowadzi do zaburzeń okulistycznych. Takie patologie wymagają interwencji chirurgicznej.

Jeśli zespół jest drugorzędny, co oznacza, że ​​powstał po operacji lub radioterapii, hormonalna terapia zastępcza jest jedyną słuszną decyzją. Jednak tylko lekarz powinien przepisać leczenie.

Turecki syndrom siodła w mózgu

Ivan Drozdov 12/21/2017 0 komentarzy

Ludzki mózg, będący głównym organem centralnego układu nerwowego, składa się z wielu działów, z których każdy pełni określone funkcje życiowe. Ich właściwa praca przyczynia się do zdrowego i satysfakcjonującego życia ludzkiego. Jedną z tych struktur mózgu odpowiedzialnych za wytwarzanie hormonów płciowych i hormonów dokrewnych jest przysadka mózgowa. Znajduje się w tak zwanym tureckim siodle - rodzaj kieszeni kości położonej w dolnej części mózgu.

Tureckie siodło mózgu: co to jest

Rozgałęziona jama w kości o kształcie klinowatym, wypełniona przysadą mózgową, nazywana jest tureckim siodłem. Znajduje się pod podwzgórzem, nerwy wzrokowe, a także tętnice szyjne i żyła zatoki przechodzą przez jej strukturę kości, dostarczając mózg do krwi. Przepona działa jak przegrody między przysadką i podwzgórzem.

Główną funkcją tureckiego siodła jest ochrona przysadki przed mechaniczną kompresją. W stanie normalnym wnęka tureckiego siodła jest całkowicie wypełniona przysadką mózgową, podczas gdy płyn liofilowy w pewnych ilościach wchodzi przez przeponę.

Każde zakłócenie funkcji neurologicznych, endokrynologicznych i neuro-okulistycznych, a także anomalie struktur anatomicznych mogą prowadzić do zatrzymania wyściółki mózgu, nadmiernego nacisku na przysadkę mózgową i zmniejszenia jej rozmiaru. W rezultacie powstająca pustka w jamie jest zajęta przez płyn mózgowo-rdzeniowy, tworząc jeszcze większy nacisk na przysadkę mózgową. W medycynie choroba ta została nazwana "pustym zespołem tureckiego siodła".

Puste tureckie siodło mózgu: przyczyny

Wrodzona niedorozwój przepony, jak również nabyta dysfunkcja podwzgórza lub przysadki mózgowej, jest główną przyczyną rozwoju pustego zespołu tureckiego siodła. Do tego mogą przyczynić się następujące patologie i czynniki:

  1. Dziedziczność.
  2. Choroby sercowo-naczyniowe, które zwiększają ryzyko rozwoju zespołu:
  • nadciśnienie tętnicze;
  • niewydolność serca;
  • choroby naczyniowe, powodujące zmniejszenie przepływu krwi i niedotlenienie tkanki mózgowej.
  1. Patologia wewnątrzczaszkowa:
  • guzy mózgu;
  • torbiel przysadki;
  • nadciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • uderzeń;
  • interwencja chirurgiczna w przysadce mózgowej;
  • urazowe uszkodzenie mózgu.
  1. Zmiany hormonalne wpływające na układ hormonalny i układ rozrodczy zachodzą pod wpływem czynników sztucznych lub naturalnych w następujących przypadkach:
  • w okresie dojrzewania w okresie dojrzewania;
  • podczas ciąży, szczególnie u kobiet, które wielokrotnie rodziły;
  • w okresie menopauzy u kobiet w wieku 40 lat;
  • podczas przyjmowania leków hormonalnych stosowanych w leczeniu zaburzeń hormonalnych lub antykoncepcji;
  • po usunięciu jajników u kobiet;
  • z częstymi aborcjami.
  1. Procesy zapalne, infekcje i wirusy, których leczenie wymaga długotrwałej antybiotykoterapii.
  2. Zmniejszona odporność.
  3. Otyłość.
  4. Promieniowanie radiologiczne i chemioterapia.

Jeśli powyższe czynniki wpływają na organizm i istnieją objawy charakterystyczne dla tureckiego zespołu siodłowego, konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu zbadania.

Objawy i oznaki choroby tureckiego siodła

Syndrom tureckiego siodła w mózgu jest dość trudny do zdiagnozowania na podstawie oględzin pacjenta, ponieważ objawy charakterystyczne dla tej choroby są również charakterystyczne dla wielu innych patologicznych zaburzeń.

Objawy tureckiego syndromu siodłowego można podzielić na następujące główne grupy:

Opisz nam swój problem lub podziel się doświadczeniem życiowym w leczeniu choroby lub poproś o radę! Opowiedz nam o sobie tutaj, na stronie. Twój problem nie zostanie zignorowany, a twoje doświadczenie pomoże komuś! Napisz >>

  1. Zaburzenia neurologiczne:
  • bóle obejmujące całą głowę;
  • niestabilność ciśnienia krwi;
  • osłabienie, zmęczenie;
  • zwiększona częstość akcji serca, duszność;
  • wzrost temperatury do 37,5 ° C bez wyraźnego powodu;
  • zaburzenia emocjonalne - pojawienie się lęku, drażliwość, uczucie depresji;
  • dreszcze, zimne kończyny;
  • omdlenie;
  • drgawki powstające spontanicznie.
  1. Zaburzenia widzenia:
  • podwójne widzenie;
  • pojawienie się ciemnych plam i rozmycia;
  • zasłona przed oczami;
  • bóle i łzawienie podczas próby odwrócenia wzroku;
  • obrzęk nerwów wzrokowych i dna oka.
  1. Zaburzenia endokrynologiczne:
  • powiększenie tarczycy;
  • menopauza spowodowana nieregularną miesiączką;
  • zaburzenia metaboliczne;
  • moczówka prosta;
  • dysfunkcja jajników u kobiet;
  • zmiana masy;
  • częste napady wymiotów, niezwiązane z pracą narządów trawiennych.
  1. Inne naruszenia:
  • sucha skóra;
  • kruche paznokcie.

Regularne występowanie kilku objawów opisanych w tym samym czasie może wskazywać na obecność zespołu siodła tureckiego lub innej, nie mniej groźnej patologii. Aby zapobiec rozwojowi nieprzyjemnych skutków tej choroby, należy skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania porady i badania.

Tureckie siodło

Wybór metod leczenia zespołu zależy od postaci choroby i jej przyczyn. W wadach wrodzonych najczęściej zaleca się pacjentowi:

  • rejestracja dla wyspecjalizowanych specjalistów - okulista, neurolog;
  • regularna obserwacja i badanie;
  • utrzymywanie diety;
  • wykluczenie fizycznego i psychicznego przeciążenia;
  • medyczne leczenie objawowe, jeżeli skutki choroby pogarszają stan zdrowia.

Nabyta postać tureckiego mózgu siodłowego jest leczona według zeznań lekarza na dwa sposoby, opisane poniżej:

  1. Leczenie farmakologiczne jest przepisywane w zależności od patologii lub zaburzenia, które wywoływały zespół. Pacjent może być przepisywany:
  • leki hormonalne jako terapia zastępcza do uzupełniania hormonów brakujących w organizmie;
  • środki przeciwbólowe w przypadku kłopotliwych bólów głowy i migreny;
  • łagodzące i naczyniowe czynniki normalizujące do utrzymania układu nerwowego i wegetatywnego.
  1. Leczenie chirurgiczne jest wskazane do wyciskania nerwu wzrokowego, jak również przecieku CSF do jamy nosowej z powodu cienkiej ścianki podstawy siodła. W takich przypadkach operację można wykonać na dwa sposoby:
  • przez nos - powszechny rodzaj interwencji, w którym manipulacje są wykonywane przez nacięcie wykonane w przegrodzie nosowej;
  • przez kość czołowa - metoda zalecana w przypadku dużych guzów i niemożność wykonywania operacji chirurgicznej przez nos, jest stosowana w rzadkich przypadkach z powodu wysokiego prawdopodobieństwa powikłań i urazów.

Konsekwencje

Kiedy pusta tkanka mózgu, która pojawia się w jamie tureckiego siodła, zaczyna opadać do dołu przysadki, tworząc w ten sposób nacisk na przysadkę mózgową. Na etapie zaniedbania proces ten może prowadzić do poważnych komplikacji w postaci zakłóceń w pracy głównych systemów życiowych. W przypadku nieleczenia pacjenta mogą wystąpić następujące konsekwencje:

  • częste bóle głowy;
  • powtarzające się mikrowstrząsy;
  • rozwój szeregu zaburzeń neurologicznych, które znacznie pogarszają stan zdrowia;
  • zaburzenia hormonalne, które prowadzą do braku miesiączki, niepłodności, wzrostu guzów różnego pochodzenia, impotencji seksualnej;
  • wyraźny niedobór odporności;
  • powiększenie tarczycy;
  • zmniejszone widzenie z obecnym prawdopodobieństwem całkowitej ślepoty.

Zachęcamy do zadawania pytań tutaj, na stronie. My odpowiemy! Zadaj pytanie >>

Prawdopodobieństwo wystąpienia wrodzonego zespołu siodła tureckiego w porównaniu z nabytą patologią jest znacznie zmniejszone. Z dziesięciu dzieci tylko trzy później mogą być podatne na tę chorobę, gdy są narażone na niekorzystne czynniki na ciele. Reszta dzieci może w pełni żyć, nieświadoma obecności ukrytej patologii.

Tureckie siodło w mózgu

Tureckie siodło w mózgu jest bezpośrednio zaangażowane w funkcjonowanie narządów.

Jest to niewielki karb położony w kości klinowej ściśle pod podwzgórzem. Naukowcy porównują to z plecami.

Tureckie siodło w mózgu - różne formy

Zarówno po prawej, jak i po lewej stronie tureckiego siodła są nerwy wzrokowe. Jest to obszar, w którym leży żyła zatokowa. To tam odchodzą tętnice szyjne. Dzięki nim do obu półkul jest dopływ krwi.

Rezultatem jest rozprzestrzenianie się przysadki mózgowej na jej ścianach. Tureckie siodło ma inną nazwę - "fosa przysadki". Nazwa tej części mózgu wynikała z kształtu siodła.

W wyniku lat praktycznych badań okazało się, że tureckie siodło może przybierać różne formy:

  1. Płaski kształt jest określany przy znacznie mniejszej średnicy pionowej niż ta sama odległość między przednią a tylną ścianą.
  2. Głębokie tureckie siodło rozwija się w zupełnie przeciwnych stosunkach niż w płaskiej formie.
  3. Okrągły kształt ma miejsce, gdy wymienione średnice są absolutnie równoważne sobie nawzajem.

Najmniejsze naruszenia dotyczące budowy lub funkcjonowania przysadki, prowokują procesy patologiczne w przysadce mózgowej. Na starość często dochodzi do przerzedzania. U noworodków struktura struktury tureckiego siodła jest chrząstkowa.

Obejrzyj filmy na ten temat.

Rozmiary normy i patologii w różnych okresach życia

Większość naukowców uważa, że ​​struktura, rozmiar i kształt tureckiego siodła zależy od budowy czaszki. Specjalne potwierdzenie tej teorii można znaleźć w zmianach patologicznych, gdy kości czaszki nie rozwijają się w taki sam sposób jak u większości ludzi.

W okresie dojrzewania formowanie się tureckiego siodła zachodzi jednak jak inne części ciała i narządy. Rozmiar normy tureckiego siodła do 13-15 lat wynosi 9-12 mm. Całkowicie indywidualna struktura dołu przysadki tworzy się w wieku 19 lat.

Tureckie siodło może rosnąć z powodu miażdżycy przysadki mózgowej, rzadziej z powodu rozrostu adenohypofizy. Postępujący nowotwór powoduje silne bóle głowy, otyłość i inne zaburzenia.

Proces przedwczesnego kostnienia kości klinowej powoduje zmniejszenie objętości tureckiego siodła. To, najczęściej, jest poprzedzone przyspieszonym dojrzewaniem. Wszystkie patologie wymagają natychmiastowego leczenia.

Potrzeba badań rentgenowskich

Aby wykryć zmiany kształtu i konturów spowodowane powstawaniem nowotworów lub po urazach, a także określić rozmiar tureckiego siodła, przepisuje się rentgen. Badanie to jest szczególnie istotne w przypadkach podejrzenia guza przysadki.

Takie badania są przepisywane pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, patologią tarczycy i nadnerczy.

Radiografia jest niezbędna, jeśli stężenie prolaktyny zostanie przekroczone w badaniu krwi.

Konieczne jest zbadanie struktury tureckiego siodła w przypadku rozwoju bólów głowy o nieznanym pochodzeniu.

Gigantyczność, moczówka prosta, akromegalia wymagają dokładnej diagnozy i prawidłowej diagnozy, co jest niemożliwe bez przestudiowania zmian w tureckim siodle.

Nominacje tego rodzaju są konieczne po urazach sklepienia czaszki lub stanach zapalnych jakiegokolwiek rodzaju. Poprzez promieniowanie rentgenowskie można zainstalować "puste tureckie siodło".

Działanie jonizujące takich urządzeń jest absolutnie przeciwwskazane u kobiet w czasie ciąży. Roentgen tureckiego siodła jest przeznaczony dla dzieci w ostateczności. Jest to możliwe, jeśli inne metody nie pozwalają na ustalenie prawidłowej diagnozy.

Dekodowanie obrazów jest przeprowadzane przez radiologa. Identyfikuje cechy zmian tureckiego siodła. Znaczenie ma kształt, rozmiar, deformacja ścian przysadki.

Jeśli tureckie siodło zwiększyło się lub nastąpiło przecięcie ścian, pojawia się nowotwór. Ważne jest, aby wiedzieć, że łagodne nowotwory nie powodują zmian w strukturze ścian. Wynik i zdjęcia muszą być w posiadaniu do dalszych konsultacji ze specjalistami.

Funkcje tomografii komputerowej

Tomografia komputerowa siodła tureckiego jest najczęściej wykonywana w połączeniu z badaniem ogólnych patologicznych zmian w mózgu.

Jeśli jednak pacjent ma pewne wskazania, możliwe jest również oddzielne badanie.

Tomografia komputerowa (tomografia komputerowa) tureckiego siodła jest niezbędna w przypadku problemów z widzeniem, czynników wywołujących, które lekarze uważają za kompresję chiasma.

Główne czynniki niezbędne do wyznaczenia siodła CT:

  • możliwe nowotwory w przysadce lub siodle (gruczolaki i gruczolakoraki);
  • hormonalne procesy przebiegu ujemnego związane z przysadką;
  • różne anomalie rozwoju.

Rodzaje przekładni tureckiego siodła:

  • brak kontrastu;
  • z kontrastem, którego celem jest wskazanie szczegółowych zmian w przysadce mózgowej, aby dokładnie zidentyfikować subtelności ukrwienia i cechy procesu nowotworowego.

TK jest uznawany za najnowocześniejszą alternatywę dla radiografii. Badane ciało reprezentowane jest w obrazie objętościowym. Wyniki są koniecznie zapisane na dyskietce.

Oprócz tego, radiolog zapewnia pisemną opinię. Inną cechą CT jest to, że pozwala zidentyfikować nawet najmniejsze uszkodzenia tureckiego siodła.

Przydatne wideo na ten temat

Wskazania MRI

Naruszenie przepony powoduje zmniejszenie się przysadki mózgowej. Jest to osobliwy sposób rozgniatany wzdłuż murów tureckiego siodła. Przy pomocy radiogramów rozpoznanie patologicznego procesu jest niemożliwe.

W takich przypadkach pokazano MRI mózgu. Ciężkie bóle głowy, osłabienie wzroku w nagłym tempie, zmniejszenie tonu - objawy wymagające natychmiastowego leczenia.

Ten obraz kliniczny może wskazywać na niebezpieczne patologie lub zmiany w przysadce mózgowej, które są podatne na dość skuteczne leczenie. Naruszenia w tureckim siodle prawie zawsze mają ukryty kurs.

Wskazania do badania MRI tureckiego siodła są następujące:

  • nieprawidłowości neurologiczne, z trudną do określenia etiologią;
  • zaburzenie endokrynologiczne;
  • znaczące pogorszenie wzroku.

Wśród najbardziej predysponujących czynników własności neurologicznej lekarze wyróżniają się:

  • uporczywy ból głowy;
  • niepowodzenia związane z ciśnieniem krwi, które zwiększają nieuzasadnione uczucie lęku i strachu;
  • "Wibrujący charakter";
  • nagły wzrost temperatury ciała, dreszcze bez konkretnych przyczyn;
  • omdlenia i omdlenia, powtarzane czesto.

Problemy z widzeniem mogą rozwijać się nie tylko w zmianach przysadki mózgowej, ale także w wielu innych patologiach mózgu.

  • ból w okolicy oczodołowej;
  • gdy obiekt zostanie podwojony lub potrojony przed oczami;
  • nieuzasadnione i nadmierne łzawienie;
  • zniekształcenie pola widzenia;
  • utrata ostrości wzroku.

W większości przypadków procesom patologicznym w tureckim siodle towarzyszą objawy całkowicie niezwiązane. Nie można opóźnić z MRI, zwłaszcza jeśli jest to zdecydowanie zalecane przez ekspertów.

Badanie choroby w ginekologii

Funkcje reprodukcyjne kobiecego ciała są kontrolowane przez przysadkę i podwzgórze. Wszelkie zakłócenia w aktywności tych dwóch gruczołów natychmiast wywołują patologiczne procesy na poziomie hormonalnym.

Najważniejsze z nich przedstawiono na poniższej liście:

  • zespół napięcia przedmiesiączkowego;
  • zespół klimakteryczny;
  • zespół policystycznych jajników;
  • zespół postcastracji;
  • zespół adrenogenitalny.

Konieczne jest zbadanie tureckiego siodła za pomocą zestawu znaków wskazujących na konkretny zespół. Radiografia lub MRI mogą być przepisywane, jeśli pacjent ma problemy z poczęciem lub występuje wzrost poziomu prolaktyny we krwi.

W każdym razie ciało zawiera zaburzenia hormonalne, które wymagają natychmiastowej korekty. Patologiczne zaburzenia przysadki w połowie kobiecym przejawiają się w licznych dolegliwościach.

Najczęstsze pogorszenie stanu zdrowia wiąże się z ciężkim cyklem menstruacyjnym i poprzedzającym go okresem.

Zmarszczki zaczynają się pojawiać wcześnie, pogarsza się elastyczność skóry, powstają plamy pigmentowe. Zmienia strukturę włosów, często zaczyna ich utratę.

Powstaje zespół dyspepsyczny, który charakteryzuje się:

  • zaparcie;
  • utrata apetytu;
  • słabość;
  • zmęczenie;
  • migrena;
  • bóle głowy;
  • senność

Oczywiście, aby dokonać prawidłowej diagnozy, poza badaniem tureckiego siodła, ważne jest przeprowadzenie szeregu innych badań. Wśród nich są testy na hormony, diagnostyka ultrasonograficzna, obrazowanie miednicy.

Badania ginekologiczne są wymagane. Zaburzenia w przysadce mózgowej wymagają zintegrowanego podejścia i leczenia. Jeśli czołg superswierciowy wpadnie do zagłębienia tureckiego siodła

Objawowemu obrazowi towarzyszą:

  • seria zaburzeń neuroendokrynnych;
  • patologiczne procesy w narządach wzroku;
  • silne bóle głowy.

Według dokumentacji medycznej prawie 50% osób cierpi na niedorozwój przepony tureckiego siodła. W tym samym czasie zdiagnozowano pusty zespół turecki u maksymalnie 23% pacjentów.

Czynniki wywołujące rozwój tej anomalii to wiele, najważniejszych z nich:

  1. Wrodzona predyspozycja do patologii tkanki łącznej.
  2. Choroby o charakterze autoimmunologicznym.
  3. Zakaźne zmiany ciała o złożonej etiologii.
  4. Fizjologiczne (hormonalne) zmiany w organizmie.
  5. Edukacja torbieli pajęczynówki.
  6. Znaczący wzrost ciśnienia śródczaszkowego związanego z problemami z sercem płuc, nadciśnieniem lub urazami czaszki.
  7. Zawał przysadki mózgowej lub nagła martwica gruczolaka przysadki.
  8. Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych przez długi czas lub niedoczynność gruczołów dokrewnych.

Diagnoza polega na zastosowaniu metod instrumentalnych i laboratoryjnych. Objawy kliniczne charakteryzują się powtarzającym się przebiegiem. Dlatego wczesna diagnoza pozwala na zastosowanie odpowiedniej terapii w leczeniu bez przepisywania kardynalnych metod chirurgicznych.

Osteoporoza Tureckie siodło

Osteoporoza jest chorobą zagrażającą życiu pacjenta. W przypadku osteoporozy tureckiego siodła dochodzi do nieodwracalnego zniszczenia kości. Według naukowców, wielkość przysadki pozostaje w normie lub w nieco mniejszej objętości.

Miejscowa osteoporoza tureckiego siodła jest diagnozowana jako choroba wtórna, prowokująca guzy przysadki. Szczególną grupą ryzyka są pacjenci o wadze mniejszej niż 5 kg. Kategoria wiekowa to osoby po 35 latach.

Przerzedzenie struktury kostnej można zdiagnozować na najwcześniejszych etapach. Najczęściej przepisywany MRI. Lekarze podkreślają, że nie należy lekceważyć objawów tej choroby, a wraz z rozwojem bólów głowy o niejasnej etiologii należy natychmiast skontaktować się ze specjalistami.

Schemat leczenia i zapobiegania

Ze względu na to, że główną przyczyną osteoporozy jest naruszenie tkanki kostnej, ważne jest, aby podjąć natychmiastowe działania w celu ich przywrócenia. Konieczne jest rozwinięcie zdolności organizmu do przywracania struktury kości. W tym celu niezbędna jest złożona terapia hormonalna.

  • progestyna;
  • androgeny;
  • estrogeny;
  • bisfosfoniany;
  • kalcytonina;
  • preparaty witaminy D.

Schemat leczenia powinien być oparty na indywidualnych cechach organizmu, z uwzględnieniem historii głównych i powiązanych chorób, pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego.

Ciężkie formy osteoporozy tureckiego siodła wymagają starannego stosowania leków hormonalnych. W większości przypadków zamiennik kalcytoniny.

Główny nacisk na zapobieganie chorobie powinien być osiągnięty w okresie dojrzewania, kiedy szybki wzrost ciała może sprowokować powstawanie tej patologii.

Turecki syndrom siodła w mózgu: objawy, leczenie, efekty

Tureckie siodło jest gałęzią kości klinowej, która spełnia wiele funkcji życiowych. Znajduje się pod podwzgórzem wraz z żylną zatoką i tętnicami szyjnymi, od których zależy normalny dopływ krwi do mózgu. Jest pusty turecki syndrom siodłowy, w którym narząd jest całkowicie nieobecny lub powstaje bez przepony. W obecności tej patologii może rozwinąć się szereg zaburzeń neuroendokrynnych.

Dlaczego występuje turecki syndrom siodłowy?

Możliwe pierwotne i wtórne zaburzenia. W pierwszym przypadku patologia powstaje bez oczywistych czynników predysponujących. Zespół wtórny rozwija się, gdy przysadka i podwzgórze są chore, ponieważ zaburzenia mogą pojawić się z powodu niewłaściwie dobranego leczenia.

Przyczyną, która prowadzi do choroby, jest niepełny rozwój lub brak przepony tureckiego siodła. W takim przypadku istnieje ryzyko umieszczenia innych części mózgu bliżej tureckiego siodła, co powoduje szereg zaburzeń.

W przypadku wyraźnych zaburzeń przysadka powiększa się w kierunku pionowym i ściśle przylega do ścian i dolnej części siodła.

W praktyce medycznej zdiagnozowano wystarczająco dużą liczbę czynników, które wywołują początek patologii:

  1. Zwiększony nacisk. Występuje z niewydolnością ważnych narządów, rozwojem guza, możliwą kompresją tureckiego siodła w mózgu. Ryzyko powstania tego naruszenia wzrasta również w przypadku poważnych urazów, nadciśnienia.
  2. Zwiększona wielkość przysadki. Zazwyczaj takie naruszenia mają miejsce, gdy dana osoba używa nadmiernej liczby środków antykoncepcyjnych lub używa ich przez dłuższy czas.
  3. Dostosowanie układu hormonalnego. Zwykle takie odchylenia występują w okresie dojrzewania, w czasie ciąży, a także wysypki lub nagłej przerwy.
  4. Guzy zlokalizowane w mózgu, które charakteryzują się tworzeniem miejsca nekrotycznego. Prowadzenie operacji na określonym obszarze więcej niż raz zwiększa ryzyko rozwoju pustego tureckiego syndromu siodłowego.

Podczas przeprowadzania czynności diagnostycznych, identyfikując przyczynę, która sprowokowała rozwój patologii, lekarze określają rodzaj zespołu. Ten aspekt jest bardzo ważny, ponieważ specyficzne typy zespołu powstają w wyniku działania kilku czynników. Zespół pierwotny występuje w przypadku nieprawidłowego rozwoju, atonia ścian tureckiego siodła w dolnej części.

Zespół pierwotny jest sprowokowany przez takie negatywne czynniki:

  • Gdy czynność serca i płuc jest niewystarczająca, wzrasta ciśnienie krwi, co prowadzi do osteoporozy tureckiego siodła.
  • Hiperplazja przysadki mózgowej, która często rozwija się w masie zaburzeń endokrynologicznych.
  • Tworzenie obszarów wypełnionych płynem. Możliwa martwica przysadki, pojawienie się guza.

Zespół wtórny różni się od pierwotnego. Choroba występuje z powodu zaostrzenia zaburzeń typu podwzgórzowo-przysadkowego. Zespół wtórny występuje podczas powstawania różnych chorób związanych z funkcjonowaniem przysadki mózgowej. Również patologia ta często pojawia się podczas zabiegów chirurgicznych, w przypadku niepowodzenia operacji lub w obecności poważnych przeciwwskazań.

Symptomatologia

Znaki wskazujące na rozwój tej patologii są różne. Lekarze pobierają zestaw testów od pacjenta w celu określenia stopnia patologii, a także rodzaju odchylenia. Zaburzenia hormonalne, patologie w aktywności przysadki mózgowej znajdują odzwierciedlenie w wyglądzie i zachowaniu osoby.

W większości przypadków syndrom pustego tureckiego siodła objawia się następującymi objawami:

  • Bóle głowy pojawiające się w określone dni tygodnia lub o określonej godzinie;
  • Podwójne zdjęcie w oczach;
  • Niemożność wyraźnego zobaczenia tego, co się dzieje, przeczytaj mały tekst;
  • Pacjenci wskazują na powstawanie mgły przed oczami;
  • Skrócenie oddechu i ból napadowy;
  • Zawroty głowy;
  • Częsty wzrost temperatury;
  • Wielka słabość, zwiększone zmęczenie;
  • Niemożność wykonania zwykłego obciążenia, ćwiczeń;
  • Zespół bólu w klatce piersiowej;
  • Wzrost ciśnienia;
  • Sucha skóra;
  • Zła skład gwoździ.

Objawy okulistyczne

Często z tureckim syndromem siodła ludzie zwracają się do okulistów. W recepcji zdiagnozowano takie naruszenia:

  • Diplopia;
  • Zaburzenia widzenia;
  • Ból przy próbie patrzenia w bok, w towarzystwie uwolnienia łez, zaburzeń migrenowych;
  • Pojawienie się czarnych kropek;
  • Mgła przed oczami;
  • Zjawiska obłąkane.

Znaki neurologiczne

Nasi czytelnicy doradzają!

Nasz stały czytelnik podzielił się skuteczną metodą, która pomogła jej pozbyć się nadciśnienia. Wydawało się, że nic nie pomoże, jednak skuteczna metoda, którą zalecała Elena Malysheva, pomogła. WIĘCEJ O TEJ METODZE

Jeśli u pacjenta zostanie zdiagnozowane puste tureckie siodło, przy ocenie stanu pacjenta lekarze kierują się następującymi znakami:

  • Wzrost temperatury ciała do podgorączka, w niektórych przypadkach nie ustępuje bez przyjmowania odpowiednich leków;
  • Tachykardia, duszność, inne zaburzenia serca;
  • Dreszcze w kończynach, omdlenia;
  • Zmęczenie łączy się z zaburzeniami lękowymi, depresją emocjonalną, drażliwością;
  • Bóle głowy, w których pacjent nie może ujawnić swojej dokładnej lokalizacji;
  • Konwulsje, które pojawiają się nagle, bez wyraźnego powodu;
  • Skoki ciśnienia.

Zaburzenia endokrynologiczne

Przy wytwarzaniu nadmiernych ilości hormonów przysadkowych pojawiają się takie odchylenia:

  • Nieregularne miesiączki;
  • Hiperplazja tarczycy;
  • Objawy akromegalii;
  • Moczówka prosta;
  • Patologie związane z procesami metabolicznymi.

Diagnostyka

Zwykle pacjenci szukają opieki medycznej tylko wtedy, gdy występuje wyraźna manifestacja objawów negatywnych. Gdy patologie widzenia są wysyłane do okulisty, a w przypadku zaburzeń hormonalnych do endokrynologa. Przede wszystkim lekarze o odpowiednim profilu przepisują szereg niezbędnych testów, za pomocą których można określić przyczynę odchylenia. Aby potwierdzić diagnozę pustego tureckiego siodła, musisz poddać się MRI. Czasami lekarze sugerują obecność tego zespołu przy analizie stanu krwi, ponieważ hormony pacjenta zmieniają się z powodu zaburzeń występujących w przysadce mózgowej.

Radiografia

Zdjęcie rentgenowskie czaszki w przypadku podejrzenia o puste tureckie siodło nie zawsze jest przeprowadzane, ponieważ nie gwarantuje uzyskania jasnego obrazu naruszenia dla późniejszej diagnozy. Jeśli to badanie diagnostyczne zostanie przepisane, lekarze często podejrzewają skutki urazów, długotrwałe zapalenie zatok i ujawniają tworzenie się wolnej przestrzeni w miejscu tureckiego siodła. MRI wykonuje się w celu wyjaśnienia diagnozy.

Jest to najdokładniejsza metoda diagnozy. Powstałe obrazy charakteryzują się doskonałą jakością, pomagają dokładnie określić stan komórek mózgowych, widzą drobne uszkodzenia. Jeśli lekarz nie jest w stanie dokładnie określić lokalizacji patologii, MRI jest przepisywany wraz z wprowadzeniem środka kontrastowego. W tym przypadku podczas zabiegu wstrzykiwany jest dożylnie specjalny roztwór, umożliwiający obserwację stanu narządów i komórek w wysokiej jakości. Miejsce, w którym zlokalizowane jest puste tureckie siodło, będzie jasno zaznaczone.

Leczenie

Liczba działań terapeutycznych jest przypisywana w zależności od przyczyny, która sprowokowała rozwój patologii. W wielu przypadkach zwraca się szczególną uwagę na leczenie choroby podstawowej, objawy symptomatyczne pustego tureckiego siodła są dodatkowo zatrzymywane. Zwykle lekarz stosuje terapię lekową, jednak w przypadku braku skuteczności stosuje się metody chirurgiczne. Środki ludowe do leczenia tej choroby nie są stosowane.

Leczenie farmakologiczne

Jeśli w diagnozie innej patologii znajduje się puste tureckie siodło, nie przeprowadza się specjalnego leczenia. Kiedy ten zespół nie wpływa na ogólny stan pacjenta, nie wywołuje pojawiania się nieprzyjemnych wrażeń, nie ma potrzeby go eliminować. Zaleca się regularne sprawdzanie przez lekarza w celu niezwłocznego zauważenia możliwego pogorszenia się stanu.

W innych sytuacjach użyj następujących metod:

  1. W przypadku naruszeń produkcji hormonów konieczne jest poddanie serii dodatkowych badań w celu zidentyfikowania niedoboru określonych substancji. Na podstawie uzyskanych danych zalecana jest specjalna terapia, której celem jest sztuczne dostarczanie brakujących hormonów. Stosuje się zarówno iniekcje dożylne, jak i przyjmowanie leków.
  2. Jeśli obserwuje się zaburzenia asteniczne, problemy występują na poziomie wegetatywnym, celem leczenia jest wyeliminowanie negatywnych objawów. Lekarze wybierają najbardziej odpowiednie środki uspokajające, leki przeciwbólowe dla określonych pacjentów, a także przepisują kompleksową terapię obniżającą ciśnienie krwi i eliminują ryzyko niekontrolowanego wzrostu.

Leczenie chirurgiczne

Operacja jest wykonywana podczas wykrywania wnikania płynu mózgowo-rdzeniowego do jamy nosowej. Takie naruszenie może wystąpić przy zmniejszeniu grubości dolnej części siodła tureckiego. Podobna metoda leczenia stosowana jest do atonii połączenia wzrokowego, kompresji nerwów wzrokowych, co powoduje zmiany w polu widzenia. Po zakończeniu procedury pacjentowi zostaje ustalony indywidualny przebieg leczenia, a preparaty hormonalne również muszą być przyjmowane przez długi czas.

Interwencja chirurgiczna wykonywana jest w jeden z następujących sposobów:

  • Przez przednią kość. Jest stosowany jako środek ostateczny, jeśli guz osiągnął nadmierną objętość. Jest to jedna z najniebezpieczniejszych metod.
  • Przez nos. Bardziej popularna forma operacji. Dostęp do obszaru tureckiego siodła uzyskuje się przez przecięcie przegrody nosowej.

Konsekwencje

Często powikłania odmowy wyeliminowania objawów patologii przekształcają się w postać przewlekłą. Najczęstsze skutki to:

  • Zakłócenie funkcjonowania tarczycy, dzięki czemu następuje silny spadek odporności, możliwa utrata funkcji rozrodczej.
  • Zaburzenia urologiczne, prowadzące do pojawienia się mikrosoka, częstych bólów głowy.
  • Wśród objawów fizjologicznych pojawia się osłabienie wzroku, czasem ślepota.

Tureckie siodło wykonuje wiele ważnych funkcji w ciele. Jeśli formacja jest nieobecna lub ma nieregularny kształt, pojawia się wiele negatywnych objawów. Zabieg ma na celu zatrzymanie ostrych objawów choroby. Interwencja chirurgiczna jest stosowana, gdy stan pacjenta się pogarsza.

Jeśli monitorujesz swoje zdrowie, w porę zwracaj uwagę na występujące naruszenia, możesz uniknąć nieprzyjemnych skutków pustego tureckiego syndromu siodłowego.

Ocena czaszki u pacjentów z zespołami neuroendokrynnymi (wykład lekarza)

Często w praktyce klinicznej trzeba spotkać się z niedoszacowaniem patologicznych zmian w craniogramie: z oczywistymi odchyleniami dane craniograficzne interpretuje się jako wariant normy, co zmniejsza zawartość informacyjną tej metody. Aby uzyskać dokładną interpretację czaszki, należy porównać je z obrazem klinicznym choroby. Ocena czaszki powinna być w stanie przeprowadzić nie tylko radiologów, ale także lekarzy innych specjalności: endokrynologów, neuropatologów, neurochirurgów, ginekologów, nastolatków, pediatrów, terapeutów itp.

Irina TERESHCHENKO
Profesor, Kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych, Wydziału Medycznego i Prewencyjnego.

Dowolnej patologii neuroendokrynnej o przewlekłym przebiegu towarzyszą zmiany w płynach i hemodynamice wewnątrzczaszkowej, które są odzwierciedlone w craniogramach. Jednocześnie nie ma znaczenia, że ​​dotyczy to przede wszystkim układu podwzgórzowo-przysadkowego lub obwodowych gruczołów dokrewnych. Metoda kraniograficzna może być sklasyfikowana jako rutynowa, jednak dostarcza bogatych informacji na temat płynów, hemodynamiki wewnątrzczaszkowej (zarówno tętniczej jak i żylnej) i zaburzeń osteosyntezy spowodowanych zaburzeniami hormonalnymi, wewnątrzczaszkowych procesów zapalnych. Ważne jest, aby metoda była dostępna, nie wymaga skomplikowanego sprzętu. Z reguły radiogramy są wykonywane w projekcjach czołowych i bocznych, przy użyciu siatki rozpraszającej o ogniskowej 1 m. Najbardziej pouczające są zdjęcia wykonane w rzucie bocznym. W przewlekłej endokrynopatii często konieczne jest zbadanie dynamiki zmian craniograficznych. Aby to zrobić, ważne jest, aby obserwować stan - nie zmieniaj pozycji głowy podczas powtarzających się ujęć. Biorąc pod uwagę, że zmiany w kościach są powolnym procesem, nie zaleca się częstego robienia powtarzających się zdjęć. Tak więc, jeśli podejrzewa się gruczolaka przysadki, dopuszczalne jest badanie kontrolne rentgenowskie po 6 miesiącach; w innych przypadkach odbywa się nie częściej niż raz w roku.

Analiza craniogramów powinna rozpocząć się od oceny kształtu i wielkości czaszki, struktury kości w stanie zapalnym, stanu szwów, następnie sprawdzenia objawów nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, objawów zaburzeń naczyniowych, zarówno tętniczych, jak i żylnych, oraz oceny zapalenia płuc zatok. Ponadto, ważne jest, aby scharakteryzować rozmiar, kształt i cechy tureckiego siodła, w tym identyfikację oznak wzrastającego ciśnienia w nim.

Kształt i rozmiar czaszki

Najczęściej spotykane są czaszki normocefaliczne, brachycefaliczne, dolichocefaliczne i nieregularne. Skrajna wersja postaci brachycefalicznej nazywana jest "czaszką wieży". Zmiana kształtu czaszki sugeruje wrodzony lub nabyty we wczesnych stadiach ontogenezy charakter patologii neuroendokrynnej. "Czaszka wieży" może wskazywać na chorobę genetyczną. Na przykład, znajduje się w zespole Shereshevsky'ego-Turnera, zespół Klinefeltera. Postać brachycefaliczna jest często definiowana u osób z wrodzoną niedoczynnością tarczycy. Zwykle rozmiar strzałka czaszki waha się od 20 do 22 cm.

Ocena kości skarbca czaszki

Konieczne jest określenie grubości kości sklepienia czaszki. Jest mierzony na zdjęciu radiologicznym w projekcji bocznej. Pomiar odbywa się między zewnętrzną i wewnętrzną płytką kości. Zwykle grubość kości sklepienia czaszkowego wynosi od 4 do 10 mm. Rozrzedzenie kości sklepienia czaszkowego, zwłaszcza kosztem warstwy gąbczastej, może być oznaką niedoboru hormonalnego zarówno wrodzonego, jak i nabytego charakteru, na przykład w przysadce przysadkowej, zespole Klinefeltera, zespole Skien, eunuchoidyzmie itp. W tych przypadkach mówimy o atrofii tkanki kostnej, tj. zmniejszenie objętości kości, a nie osteoporozy, w której dochodzi do rozrzedzenia kości bez zmiany objętości. W ciężkim nadciśnieniu wewnątrzczaszkowym atrofia kości skarbca czaszki może być miejscowa. Pogrubienie kości sklepienia czaszki występuje w przypadku nadmiernego wydzielania hormonu wzrostu (akromegalia).

Termin "endokanioza" odnosi się do hiperostozy i wszelkiego rodzaju zwapnień sklepienia i podstawy czaszki, opony twardej w różnych częściach jamy czaszki, a także splotów naczyniowych bocznych komór mózgu i szyszynki. Natura endokaniozy nie jest dobrze poznana. Endokanioza jest niespecyficznym zespołem polietiologicznym wynikającym z zaburzeń układu neuroendokrynnego towarzyszących różnym procesom patologicznym. Wykrywanie zwapnień w tkance mózgowej pomaga ocenić lokalizację ogniska patologicznego, jego kształt, wielkość, charakter. Uważa się, że rozwój endokaniozy może być spowodowany:

- naruszenie miejscowego krążenia krwi w mózgu, w szczególności zmiany w hemodynamice w twardym materiale;
- odpowiedź opony twardej na zapalenie zatok przynosowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie opon mózgowych itp.;
- zaburzenia dyshormonalne, w szczególności dysfunkcje podwzgórzowo-przysadkowe, a także patologię obwodowych gruczołów dokrewnych (nadnercza, tarczycę, gonady, gruczoły przytarczyczne);
- zaburzenia metabolizmu wapnia;
- guzy mózgu;
- urazy głowy;
- efekty jatrogenne (promieniowanie, terapia hormonalna) itp.

Endokanioza może mieć różną lokalizację i objawiać się:

- hiperostoza wewnętrznej płytki kości czołowej, która występuje najczęściej;
- nadwzroczność wewnętrznej płytki kości ciemieniowej (w izolacji lub w połączeniu z czołem);
- zwapnienie w obszarze tureckiego siodła: przepony, więzadła retro-obojczykowe (objaw "bicza");
- pogrubienie warstwy diploicznej kości sklepienia czaszki;
- zwapnienie procesu sierpowego błony oponowej, które z reguły wskazuje na opóźnione zapalenie;
- pourazowe i pozapalne zwapnienia, które mogą mieć różną lokalizację;
- wczesne utwardzanie (izolowane lub łączone) szwów wieńcowych, potylicznych, lambdoid;
- zwapnienie splotu naczyniówkowego bocznych komór mózgu (zespół Faraha lub tak zwane granulacje paquion).

Czaszkowate są zwapniałe w 80-90 procentach. sprawy; miejsca zwapnień znajdują się głównie powyżej tureckiego siodła, przynajmniej - w jamie tureckiego siodła lub pod nim w świetle zatoki głównej kości; czasami kapsuła guza może być częściowo zwapniała.

W większości przypadków przerost czołowy jest związany z faktem, że w oponie twardej występują procesy osteoplastyczne. Klasyczna wersja przedniej hiperostozy znajduje się w zespole Morgagni-Morela-Stewarta, charakteryzującym się zespołem hiperstrukturalnym, bezpłodnością, otyłością brzuszną, ostrym hirsutyzmem i ostrymi bólami głowy. Przy wykrywaniu hiperostozy czołowej należy zwrócić uwagę na stan metabolizmu węglowodanów: pacjenci ci są narażeni na cukrzycę.

Craniostenosis - przedwczesny przyrost szyjnych czaszek, kończący się przed końcem rozwoju mózgu. Jednocześnie opóźnienie w rozwoju kości czaszki występuje w kierunku pozostałych szwów. Przedwczesne zamknięcie szwów czaszkowych w dzieciństwie zawsze prowadzi do deformacji czaszki i powoduje zmiany w jej wypukłości wewnętrznej w wyniku zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Jeżeli adhezja szwu występuje po 7-10 latach, deformacja czaszki jest słabo wyrażona, a objawy kliniczne są ograniczone. Pod tym względem istnieją skompensowane i zdekompensowane kliniczne postacie kraniostenozy. Craniography ma kluczowe znaczenie w postawieniu diagnozy. Radiograficznie, znamiona czaszki charakteryzują się deformacją czaszki i brakiem jakiegokolwiek szwu. Ponadto następuje wzrost wzorca wrażeń cyfrowych, przerzedzenie kości sklepienia czaszki, wzmocnienie układu naczyniowego. Może wystąpić pogłębienie i skrócenie bruzd czaszkowych, przerzedzenie grzbietu tureckiego siodła i jego odkształcenie kory mózgowej z przednim ugięciem. Dla diagnostyki czaszki rogówki liczy się nie przecięcie łuku, ale dysproporcja między jego minimalną a maksymalną grubością w sąsiednich obszarach.

Turecka klasa siodełkowa

Tureckie siodło jest depresją pośrodku górnej powierzchni ciała głównej kości, ograniczoną przed i za występami kości. Tureckie siodło to łóżko kostne przysadki mózgowej i nazywa się fosa przysadki. Przednia wypukłość nazywa się guzostanem siodła, a tylna wypukłość jest grzbietem tureckiego siodła. Tureckie siodło ma dno, ściany i górną część tylnych i przednich klinowatych procesów. Dno prolabukietu w zatoce głównej kości. Z przodu tureckie siodło ściśle przylega do cha- rakteru wzrokowego - hiasma opticum. Różnica między wielkością przysadki i warstwy kostnej nie przekracza 1 mm. Dlatego zmiany w tureckim siodle mogą do pewnego stopnia być oceniane na podstawie stanu przysadki mózgowej.

Ocena tureckiego siodła powinna rozpocząć się od badania jego kształtu i wielkości. W tym celu mierzone są wymiary strzałkowe i pionowe, a także wejście do tureckiego siodła. Rozmiar strzałkowy mierzy się pomiędzy dwoma najdalszymi punktami przedniej i tylnej ściany siodła, a u dorosłych od 9 do 15 mm. Wielkość pionowa jest mierzona wzdłuż prostopadłości, przywrócona od najgłębszego punktu dna do linii międzyklinicznej, co odpowiada położeniu przepony tkanki łącznej siodła. Przez jego dziurę przechodzi noga przysadki mózgowej, łącząc ją z podwzgórzem. Zwykle rozmiar pionowy wynosi 7-12 mm. Wejście do tureckiego siodła to odległość między środkowym a tylnym procesem klinowym.

Kształt tureckiego siodła ma cechy wieku: młodzieńcze tureckie siodło ma zaokrąglony kształt; indeks rozmiar strzałka / rozmiar pionowy to jeden. Dla osoby dorosłej najbardziej charakterystyczny jest owalny kształt tureckiego siodła, w którym rozmiar strzałkowy jest 2-3 mm większy niż pionowy (normalne wymiary tureckiego siodła podano w dodatku). Kształt tureckiego siodła jest bardzo zmienny. Wyróżnij jego owalną, okrągłą, płaską, owalną, pionowo owalną, nieregularną konfigurację.

Wzrost turecki wielkości siodła obserwowanych makrogruczolaków zespół przysadki „pustym siodła”, jak również w przedniej przysadki krokowego u kobiet po menopauzie, lub u pacjentów z długotrwałą nieleczonej niewydolności gruczołów dokrewnych obwodowej (po kastracji, w niedoczynności tarczycy, gipokortitsizm hipogonadyzmu). Zmiana kształtu i wielkości tureckiego siodła pozwala określić preferencyjny kierunek rozwoju gruczolaka przysadki. Guz może rosnąć w kierunku do przodu, w kierunku chwastów, a następnie konieczne jest pilne rozwiązanie problemu interwencji chirurgicznej. Guz ten może prolabirować do wnęki zatoki klinowej, co z reguły towarzyszy bolesna bóle głowy lub rośnie w kierunku grzbietu tureckiego siodła, często go niszczy. Wraz z rozwojem nowotworu w górę, wejście do przysadki mózgowej rozszerza się, klinicznie często objawia się otyłością i innymi zaburzeniami podwzgórza.

Dla małych gruczolaków intrasellyarnyh i microadenomas wielkość przysadki siodła nie mogą być zmieniane, a zwiększone ciśnienie w jamie siodełka, która charakteryzuje się następującymi objawami: osteoporoza, plecy, odchylenie części tylnej, podwojenie lub wielokonturowe dolny objaw „psevdotreschiny” dolnym lub do tyłu, „podrytymi” klinowate procesy głównej kości, zwapnienie więzadła retroklinicznego (objaw "bicza"). Podobne zmiany obserwuje się w hiperplazji przysadki dowolnej genezie. Należy pamiętać, że hiperplazja i gruczolaki przysadki w ostatnich latach stały się dość powszechne jatrogenne, co wiąże się z szerokim i nie zawsze uzasadnionym stosowaniem leków hormonalnych, w szczególności środków antykoncepcyjnych. Mogą wystąpić ogniska zwapnień w jamie tureckiego siodła, co najczęściej wskazuje na obecność czaszkogardlaków. Oznaki zaniku grzbietu polegają na zmniejszeniu jego grubości do 1 mm lub mniej, braku różnicowania tylnych klinowatych procesów, wyostrzania lub braku wierzchołków.

Wraz ze wzrostem tureckiego siodła według badania czaszkowego niemożliwe jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej między gruczolakiem przysadki a syndromem "pustego tureckiego siodła", co ma kluczowe znaczenie, ponieważ taktyka leczenia jest inna. W tej sytuacji konieczne jest skierowanie pacjentów do obliczonego i rezonansu magnetycznego, jeśli nie ma wyraźnych objawów klinicznych wskazujących na gruczolaka (na przykład brak akromegalii itp.). Zespół "pustego tureckiego siodła" może być wrodzony lub nabyta.

W praktyce klinicznej syndrom jest często "małym tureckim siodłem". Małe tureckie siodło powinno być uznane za marker zaburzeń endokrynologicznych, które powstały przed okresem dojrzewania. Jest charakterystyczny dla pacjentów z dojadaniem płciowym młodzieży (zespół podwzgórza podwzgórza). U kobiet z upośledzoną funkcją menstruacyjną centralnej genezy występuje ona u 66 procent. przypadki. Zgodnie z obecnością tego zespołu można przewidzieć zespół Skien. Pod syndromem "małego tureckiego siodła" rozumiem zmniejszenie objętości przysadki mózgowej. Jednocześnie można zaobserwować zmniejszenie jednego lub obu jego wymiarów: strzałkowy poniżej 9,5 mm, pionowy poniżej 8 mm. To zawsze powoduje wzrost ciśnienia w jamie tureckiego siodła, co wpływa na funkcję przysadki mózgowej. Szczególnie często pojawia się w okresach regulacji hormonalnej (dojrzewanie, menopauza, ciąża), gdy fizjologicznie objętość przysadki zwiększa się 3-5-krotnie. W przypadku małego tureckiego siodła występuje stałe lub okresowe niedokrwienie przysadki mózgowej. Dlatego kobiety z małym tureckim siodłem mają znacznie większe ryzyko wystąpienia zespołu Sciena. Powstanie małego tureckiego siodła spowodowane jest nie tyle wrodzonymi przyczynami, co złamaniem osteogenezy: połączenie wszystkich 14 centrów kostnienia głównej kości kończy się zwykle 13-14 lat. Przedwczesna synostoza, wynikająca z zaburzeń hormonalnych, jest jedną z przyczyn tej patologii. Kiedy tak się dzieje, występuje rozbieżność między wielkością przysadki mózgowej a podłożem kostnym. Przyspieszona synostoza występuje podczas przedwczesnego lub przyspieszonego dojrzewania, niedoskonałej osteogenezy i wrodzonej niedoczynności tarczycy, może być wywołana przez stosowanie steroidowych hormonów anabolicznych podczas okresu przed pokwitaniem.

Zatoki głównej kości są częściowo pneumatyzowane w wieku 9-10 lat; w wieku 16 lat, pół lub dwie trzecie; w wieku 24 lat, główna zatokowa kość musi być całkowicie pneumatyzowana. Brak pneumatyzacji może wynikać z niedoczynności przedniego płata przysadki. Zatoki czołowe mogą być normalnych rozmiarów, niedorozwojowe lub całkowicie nieobecne. Naruszenie zatok pneumatycznych może odzwierciedlać pewne zmiany w układzie hormonalnym. Zmniejszenie zatoki pneumatycznej występuje z niedoczynnością przedniego płata przysadki, nadczynnością tarczycy oraz chorobami zapalnymi zatok. Hiperpneumatyzacja zatok może być przejawem patologii neuroendokrynnej, akromegalii, niedoczynności tarczycy. Hiperpneumatyzacja i nadmierny rozwój komórek sutkowatych są również oznakami endokrynopatii.

Objawy nadciśnienia wewnątrzczaszkowego

Radiograficznie objawia się nadciśnienie wewnątrzczaszkowe:

- zwiększona wewnętrzna ulga kości czaszki i ich przerzedzenie;
- zmiana w tureckim siodle (ekspansja, osteoporoza, wyprostowanie grzbietu, a później - jego zniszczenie);
- rozszerzenie szwów czaszkowych i otworów czaszkowych;
- zmiana kształtu czaszki (kształt kulki) i umiejscowienie czaszkowych jamek;
- wtórne zmiany hemodynamiczne z powodu upośledzonego odpływu żylnego (rozszerzenie kanałów żylaków odbytu i absolwentów żylnych);
- zwiększone bruzdy oponowe;
- zwiększając kąt przednio-orbitalny o więcej niż 90.

Nasilenie tych zmian zależy od wieku, tempa wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Wzmocnienie wewnętrznej ulgi czaszki, lub tzw wrażeń cyfrowych - drukuje gyri mózgu i sulci półkul mózgowych w mózgu powierzchni kości sklepienia czaszki. Wgłębienia palców mogą występować w całym łuku, ale występują głównie w przedniej części, a u podstawy czaszki tylko w jamie przedniej i środkowej czaszki. Nigdy nie znajdują się w tylnej jamie czaszki, ponieważ znajduje się tu móżdżek. W wieku 10-15 lat wrażenia cyfrowe widoczne są w przednich, skroniowych i bardzo rzadko w kościach ciemieniowych i potylicznych. Po 20 latach zwykle nie występują lub są bardzo słabo widoczne w kości czołowej sklepienia czaszki. Długotrwałe nadciśnienie wewnątrzczaszkowe może powodować wygładzenie wcześniej wyrażonej wewnątrzczaszkowego reliefu kości czaszki. W przypadku kompensowanego nadciśnienia śródczaszkowego osadzanie się wapna może mieć postać wstęgi wzdłuż szwu koronowego.

Naczyniowy wzór czaszki

Składa się z oświecenia o różnych kształtach i rozmiarach, jakby nakreślone cienką płytką. Na craniogramie określa się tylko te naczynia, które mają dno kostne w kościach czaszki. Mogą to być bruzdy zlokalizowane endokranowo, bruzdy błon mózgowych, kanały biegnące w gąbczastej substancji kości czaszki (diploe). Jednym z objawów upośledzonej hemodynamiki w jamie czaszki jest ekspansja kanałów żył zwyrodnieniowych. Zwykle mogą być nieobecne lub określone jedynie w okolicy ciemieniowych guzów. Kontury ich rozmytej, zatoczki. Objawem rozszerzania się kanałów diploicznych jest zwiększenie ich prześwitu o ponad 4-6 mm i klarowność konturów. Kiedy żylny wypływ z jamy czaszkowej jest trudny, rozszerzone kanały diploiczne wychodzą poza granice guzków ciemieniowych, ich ściany są wyprostowane.

Cechy czaszki w niektórych chorobach i zespołach neuroendokrynnych

Na zdjęciu RTG rozmiar czaszki jest powiększony, kości skarbca są pogrubione i oblężone, a relief zewnętrznej powierzchni wzmacniany. Szczególnie mocno pogrubiona kość przednia. Przejawia się to wzrostem wielkości i szorstkością występu potylicznego, łuków okołokobieżnych i kości jarzmowych. Czasami następuje wzrost wzoru naczyniowego sklepienia czaszki. Powiększony przysadkowy flasz tureckiego siodła. W akromegalii zwykle rozwija się makrogruczolak. Należy jednak zauważyć, że gdy występuje somatotropinom i mątwiak. Znacznie zwiększona pneumatyzacja zatok przynosowych i wyrostka sutkowatego. Zatoki klinowe są spłaszczone. Dolna szczęka jest znacznie powiększona, poszerzone przestrzenie międzyzębowe; Prognathism jest często wymawiane. Zwiększa się wskaźnik czaszkowo-czaszkowy.

Itsenko - choroba Cushinga. Tureckie siodło często zachowuje młodzieńczy (okrągły) kształt. Zwykle stwierdzono gruczolak przysadki zasadochłonnej, nie osiągając dużych rozmiarów. Wzrasta wejście do tureckiego siodła. Jednym z pośrednich objawów gruczolaka zasadochłonnego przysadki jest miejscowa osteoporoza grzbietu tureckiego siodła. Często poddawane zwapnieniu są obszary twardej opony w obszarze tureckiego siodła. Indeks siodłowo-czaszkowy mieści się w normalnym zakresie, ale może również wzrosnąć. Może wystąpić wyraźna osteoporoza kości sklepienia czaszki.

Radiologiczne objawy prolaktynoma. Prolactinoma często jest miażdżycą i nie może powodować zniszczenia tureckiego siodła. Dlatego w odpowiedniej klinice konieczne jest wykonanie obliczeniowego lub magnetycznego rezonansu jądrowego przysadki mózgowej. Hiperprolaktynemia zawsze powoduje nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, a samo nadciśnienie mózgowo-rdzeniowe może powodować hiperprolaktynemię.

Choroba Schien. Obraz rentgenowski charakteryzuje się przerzedzeniem kości sklepienia czaszki, osteoporozą, spowodowaną głównie niedoborem hormonów płciowych.

Zespół Morgagni - Morel - Stewart ( „zespół czołowy hyperostosis”, „neuroendokrynne kraniopatiya” „kraniopatiya metaboliczny”) charakteryzuje się triadą objawów: otyłość brzuszną (tematem), nadmierne owłosienie, nieregularne menstruacyjnego i funkcje rozrodcze. Chorobie często towarzyszy nadciśnienie, cukrzyca, bolesne bóle głowy, osłabienie, zmiany psychiczne, demencja i inne objawy. Radiograficznie zespół objawia się pogrubieniem wewnętrznej płytki czołowej, a niekiedy kości ciemieniowej. W tych częściach dachu czaszki są chropowate, szorstkie zgrubienia kości. Zmiany te otrzymały różne nazwy :. „Krople świecę”, „stalaktitoobraznye pogrubienie”, „Mapa”, itp czasami rozlane zgrubienie kości czaszki, zwapnienie opony twardej w różnych częściach jamy czaszki. Na zewnętrznym wzniesieniu potylicy zauważalne są rozrastające się narośla. Na craniogramach często ujawniało się naruszenie pneumatyzacji zatok przynosowych. Czasami obserwuje się powiększenie strzałkowej wielkości dołu przysadki, ale wzrost nie postępuje dalej.

Syndrom patologicznej menopauzy. Na craniogramach większość pacjentów wykazuje różne oznaki endokaniozy, jak również objawy nadciśnienia wewnątrzczaszkowego (przerzedzenie kości sklepienia czaszki, zwiększone napięcie w płucach, procesy wyrostka sutkowatego, itp.). Nasilenie klinicznych objawów patologicznej menopauzy koreluje z nasileniem objawów radiologicznych.

Zespół reflektorów (symetryczne zwapnienie naczyń zwojów podstawy mózgu o charakterze nie-miażdżycowym). Zespół ten występuje w różnych stanach patologicznych, z których najczęstszymi są wrodzona niedoczynność tarczycy lub niedoczynność przytarczyc. Klinicznie symetrycznym zwapkom wewnątrzczaszkowym towarzyszą bóle głowy, zaburzenia mowy, napady padaczkowe, postępująca otępienie postępujące i objawy piramidalne.

Dendertalitaryzm młodzieńczy (podwzgórny zespół pokwitania). Przyspieszony proces dojrzewania prowadzi do powstania zespołu małego tureckiego siodła u takich pacjentów. Istnieje tendencja do zwiększania strzałkowej i zmniejszania pionowego rozmiaru tureckiego siodła, które ma postać poziomego owalu, nawet u 11-letnich pacjentów. W wielu przypadkach widoczne są oznaki zwiększonego ciśnienia w jamie tureckiego siodła: ścieńczenie czworokątnej płytki, pseudo-pęknięcie grzbietu tureckiego siodła, zwapnienie więzadła obojczykowego. Naruszenie procesu kostnienia wpływa na stan szwów czaszki: powstaje pieczęć szwu koronowego, w niektórych przypadkach rozwija się wieńcowa craniostenoza. Kształt czaszki zmienia się: nabiera kształtu nieregularnego lub dolichocefalicznego. Obowiązkowym objawem jest nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. Endocranioza (wewnętrzna hiperostoza, zwapnienie opony twardej w różnych oddziałach) obserwuje się u pacjentów, u których w przeszłości występowała neuroinfekcja lub urazowe uszkodzenie mózgu. Wzmocnienie kanałów żylaków odbytu wskazuje na trudności w odpływie żylnym z jamy czaszkowej w tej chorobie. Nasilenie zmian radiologicznych zależy od czasu trwania procesu patologicznego w układzie podwzgórzowo-przysadkowym.

Syndrom "puste tureckie siodło". Jest to zespół polietylologiczny, którego główną przyczyną jest wrodzona lub nabyta niższość przepony tureckiego siodła. Zespół ten charakteryzuje się rozszerzeniem przestrzeni podpajęczynówkowej w dole przysadki. Tureckie siodło w tym samym czasie wzrasta. Należy podkreślić, że obecność dowodów radiologicznych na wzrost i zniszczenie tureckiego siodła niekoniecznie wskazuje na guz przysadki. Najbardziej niezawodnymi metodami diagnostycznymi dla "pustego tureckiego siodła" są obliczone lub magnetyczne rezonansowe obrazy.

Pomimo wprowadzenia nowych zaawansowanych metod badania, takich jak obrazowanie rezonansu magnetycznego i komputerowego, czaszka pozostaje klasyczną techniką diagnostyczną. Jest dostępny, przyczynia się do prawidłowej interpretacji danych klinicznych, pomaga w diagnostyce różnicowej zespołów neuroendokrynnych.

WYMIARY SIODŁA TURECKIEGO W PRAKTYCZNIE ZDROWYCH LUDZI

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

W leczeniu tarczycy nasi czytelnicy z powodzeniem stosują herbatę monastyczną. Widząc popularność tego narzędzia, postanowiliśmy zwrócić na to uwagę.
Czytaj więcej tutaj...

Zostałem przepisany na dostinex, aby obniżyć poziom prolaktyny we krwi. Sporo z tego produktów ubocznych. Kto też to zrobił? Co możesz powiedzieć o leku?

Oksytocyna odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu kobiecego układu rozrodczego i organizmu jako całości. To jest neurohormon wytwarzany w podwzgórzu.