Główny / Cyst

Tureckie siodło

Tureckie siodło - formowanie się w ciele klinowej kości ludzkiej czaszki w formie wydrążonej przypominającej siodło.

Treść

Pośrodku siodła jest przysadka mózgowa zamykająca przysadkę mózgową. Gruszka siodła znajduje się przed dołem.

Za przestrzeń tureckiego siodła jest ograniczona z powrotem. Tył siodła z jego bocznymi częściami przechodzi w procesy przechylania tylnego. U podstawy pleców po bokach przebiega bruzdkowanie tętnicy szyjnej - bruzdy są wypełnione tętnicą szyjną wewnętrzną.

Anatomia topograficzna

Siodło tureckie jest normalne u dorosłych ma strzałkową (odległość pomiędzy dwoma najdalszymi punktami przedniej i tylnej ściany siodła) o wielkości 9-15 mm. Wielkość pionowa jest mierzona przez prostopadłość przywróconą z najgłębszego punktu dna do linii międzyklinicznej, która odpowiada położeniu przepony tkanki łącznej siodła i zwykle wynosi 7-13 mm [1].

Zwykle fumma przysadki jest oddzielona od przestrzeni podpajęczynówkowej przez oponę twardą. Ta opona twarda nazywana jest przeponą tureckiego siodła. Przysadka mózgowa znajduje się w dole przysadki mózgowej. Przysadka mózgowa jest połączona z przysadką mózgową przysadki mózgowej (łac. W przeponie tureckiego siodła znajduje się otwór, przez który przechodzi przysadka. Nerwy wzrokowe (łaciński nervus opticus) i układy optyczne (łaciński tractus opticus) częściowo pokrywają się z tureckim obszarem siodełka tworząc chiazmę (Latin chiasma opticum), która jest pokryta pia mater i ma następujące wymiary: długość 4-10 mm, szerokość 9 -11 mm, grubość 5 mm. Spód chrząstki graniczy z przeponą tureckiego siodła, z góry (w tylnej części) - z dnem trzeciej komory mózgu, po bokach - z wewnętrznymi tętnicami szyjnymi, z tyłu - z lejka przysadki [2]. Mocowanie przepony, jej grubość i charakter otworu podlegają znacznym zmianom anatomicznym. Membrana może być niedorozwinięta, z wyraźnie powiększonym otworem, przez który ponadpodstawowy zbiornik [3] [4] [5] [6] [7] [8] wnika do jamy wnękowej w różnym stopniu. "Pustego" tureckiego siodła nie należy traktować dosłownie: jest wypełnione trunkiem, tkanką przysadki, czasem chrząstka i nerwy wzrokowe mogą w nią "spuścić" [8] [9]. W 80% przypadków występuje wypadnięcie przednie zbiornika nadsyłkowego [4] [8].

Membrana pajęczynówki przechodzi przez jamę tureckiego zagłębienia do otworu w przeponie, jeśli wielkość otworu przekracza 5 mm [10].

Tureckie siodło: jego funkcje i patologie

Ta formacja kości otrzymała swoją niezwykłą nazwę ze względu na całkowite podobieństwo do siodła konia w tureckim wzornictwie - z wysokimi przednimi i tylnymi plecami, które wykluczają upadek jeźdźca do przodu lub do tyłu.

Jest to nazwa struktury kości, której istnienie ma na celu zaspokojenie potrzeb przysadki mózgowej położonej w jej pogłębieniu - gruczołu odpowiedzialnego za stan całego ludzkiego układu hormonalnego. Bez zakłócania pewnej względnej ruchliwości gruczołu, kształt i objętość nacięcia w środku tureckiego siodła stwarzają warunki, aby ta formacja, która jest połączona z dolną powierzchnią dużego mózgu jedynie cienką przesłoną nóg, nie może się nigdzie ruszyć.

Ogólna koncepcja tureckiego siodła

Podstawa czaszki, złożona z kilku kości o różnej strukturze, oprócz zagłębień - przednia, środkowa i tylna czaszka ma centralną podwyższoną część, utworzoną przez korpus klinowej (lub głównej) kości i jej elementów konstrukcyjnych. W centrum ciała kości klinowej znajduje się depresja, czyli przysadka, ograniczona kończynami kostnymi: z przodu - przednie pochylone procesy małych skrzydeł kości klinowej i guzek siodła w środku, z tyłu - tylne nachylone procesy tylnej części struktury kostnej.

Otoczenie tureckiego siodła to nie tylko nerwy wzrokowe, ale ogólnie wszystkie nerwy czaszkowe, rozciągające się od podstawy mózgu, w niektórych przypadkach mogą stać się niebezpieczne.

O strukturze

Przysadka mózgowa (lub tylko przysadka mózgowa lub dolny człon mózgowy) nie sąsiaduje bezpośrednio z podstawą kości tureckiego siodła. Będąc w stanie pół-zawieszonym na nogach zasilających, które komunikują się z podwzgórzem, jest on jednocześnie odcięty od niego przez przeponę. Ta ostatnia jest strukturą tkanki łącznej - oddzielną płytką opony twardej, w której znajduje się otwór umożliwiający przejście nogi łączącej. Membrana jest przymocowana do kościstych wypukłości, które tworzą przednią i tylną ścianę siodła.

Na stan przysadki może wpływać rozmiar otaczającego wgłębienia, a także obecność patologii w sąsiadujących narządach.

Własne wymiary dławika o masie 0,5 g to:

  • przednio-tylny 5-13;
  • górny-dolny 6-8;
  • poprzeczny 3-5 mm.

Wymiary siodła tureckiego mogą mieć następujące ograniczenia:

  • odległość między przednią i tylną ścianą od 9 do 15;
  • maksymalna odległość od najgłębszego punktu do poziomu przysłony od 7 do 13 mm. Przerwa między granicami przysadki i ściankami siodła nie powinna być mniejsza niż 1 mm.

Z kolei kształt rowka siodełka może być:

Pierwszy, który przyjmuje narząd gruczołowy, jest optymalny. W drugim i trzecim wariancie (z przewagą przednio-tylnego rozmiaru na głębokości lub odwrotnie) jego pozycja nie jest tak korzystna dla realizacji dopływu krwi, od której zależy stan gruczołu i jego wydzielnicza aktywność.

Sąsiadujące ze sobą tureckie formacje siodłowe to:

  • przewód wzrokowy;
  • nerw szczękowy i żuchwowy opuszczają czaszkę, odpowiednio, poprzez okrągłe i owalne otwory w podstawie;
  • środkowa tętnica oponowa, przenikająca do połowy czaszki przez kolczasty otwór;
  • III, IV i VI nerwy czaszkowe wyrastające z czaszki przez wyższą szczelinę orbitalną.

Po bokach, w bezpośrednim sąsiedztwie przysadki mózgowej, znajdują się piramidy z wewnętrznymi otworami słuchowymi na wejście nerwów twarzowych i uwolnienie nerwów przedsionkowo-ślimakowych. Z tyłu siodełka służy jako początek zbocza, na którym znajdują się pony i rdzenia, po bokach których znajdują się półkule móżdżku.

Informacje o wykonywanych funkcjach

Tradycyjnie uważa się, że głównym zadaniem istnienia tej struktury jest utrzymanie przysadki mózgowej w stabilnej i wygodnej pozycji. Ale to nie wszystkie jego funkcje.

Ponadto, jego tylny grzbiet jest podłożem dla rdzenia przedłużonego i mostu, podczas gdy przedni dla regionu chomika optycznego (chiasma opticum).

O możliwych typach patologii

Należą do nich:

  • zmiana wielkości (i odpowiednio objętości) centralnego wgłębienia, zarówno w górę, jak iw dół;
  • nadciśnienie w zagłębieniu tureckiego siodła;
  • zwapnienie jego jamy;
  • odchylenia w poziomie pneumatyzacji kości (zawartość powietrza we wnękach kostnych) zarówno w kierunku jej braku lub spadku, jak i w kierunku jego nadmiarowości.

Oprócz anomalii rozmiarów pogłębiania jelitowego siodła tureckiego istotny jest stan przepony samej kości.

Średnica otworu przepony nie jest stała - ze względu na obecność w jej składzie włókien mięśniowych może się zmieniać, co wpływa na stan gruczołu oraz znajdujące się obok niego nerwy i naczynia krwionośne.

Oprócz średnicy, ogólny stan tej niezwykle elastycznej i giętkiej przegrody oddziela przysadkę od przestrzeni podpajęczynówkowej wokół dużego mózgu wypełnionego płynem mózgowo-rdzeniowym (płyn mózgowo-rdzeniowy). Może mieć anomalną strukturę lub grubość lub może nie przyczepiać się do kości w odpowiednich miejscach.

W wariancie przerzedzania, niedorozwoju przepony lub zbyt szerokiego otworu w niej możliwe jest wepchnięcie jej we wnękę masy płynu mózgowo-rdzeniowego wraz z miękką membraną mózgu, obarczoną różnym stopniem kompresji przysadki mózgowej. W przypadku najsilniejszego ucisku mówi się o "pustym" tureckim siodle, co sugeruje brak normalnej struktury przysadki ze względu na spłaszczenie narządu - jama wypełniona jest CSF z resztkami tkanki gruczołowej i nerwami wzrokowymi wciśniętymi (ponieważ znajdują się one bezpośrednio nad przeponą siodłową).

O przyczynach dysfunkcji

Przyczynami zaburzeń funkcji przysadki kostnej mogą być:

  • wady wrodzone - odchylenia od właściwej wielkości i kształtu ze względu na cechy genetyczne;
  • zaburzenia metabolizmu minerałów i mikroelementów, prowadzące do rzadkości tkanki kostnej lub jej zniszczenia;
  • układowe lub lokalne zaburzenia krążenia;
  • nadciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • obecność guza powodującego deformację wnęki kostnej.

W zależności od rzeczywistej przyczyny stopień dysfunkcji może być znaczny lub subtelny. Jeśli więc nowotwór złośliwy ma szybki wzrost z szybkim zniszczeniem kości i równie szybkim wzrostem objawów, to w chorobach metabolicznych (patologia endokrynologiczna, choroby krwi, stany immunologiczne i inne niedobory, przewlekłe zubożanie procesów zakaźnych w organizmie) patologia jest łagodna i wymaga długie i skrupulatne studia.

Osobną kategorią przyczyn jest stan zarówno przepony siodełka, jak i jego poszczególnych struktur. Oprócz atrofii lub niedorozwoju, małej grubości lub niewłaściwego przywiązania do kości, reakcja włókien mięśniowych przepony na stan odurzenia organizmu lub początek lęku, gniewu lub innych negatywnych emocji z bycia w stresującej sytuacji, na którą reagują skurczem (aż do krzywizny przepony).

Objawy patologii tureckiego siodła

Biorąc pod uwagę, że jego głównym zadaniem jest ochrona dolnej części mózgu, jakiekolwiek odchylenie od normy pod względem wielkości, kształtu, budowy tureckiego siodła (szczególnie w połączeniu z czynnikiem nadciśnienia wewnątrzczaszkowego) prowadzi do dysfunkcji przysadki, co powoduje szereg objawów:

  • neurologiczny;
  • endokrynologiczne;
  • wizualny

Pierwsza grupa symptomów to obecność braku motywacji:

  • bóle głowy, różne pod względem charakteru i intensywności, lokalizacja, w zależności od pory dnia i innych czynników;
  • objawy asteniczne (w postaci szybkiego nieuzasadnionego zmęczenia i nieuzasadnionej słabości, nietolerancji nawet niewielkich obciążeń fizycznych i psychicznych);
  • dysfunkcja wegetatywna (do kryzysów wegetacyjnych i napadów paniki) z nadciśnieniem tętniczym, bólem w jamie brzusznej iw sercu, biegunką, zadyszką, zaburzeniami rytmu serca, poceniem i chłodzeniem kończyn;
  • fluktuacje na tle emocjonalnym: od apatii - do goryczy, płaczu lub nieokiełznanej wesołości.

Nasilenie objawów endokrynologicznych może różnić się od niepozornych objawów znaczących klinicznych objawów i zależy od stopnia aktywności lub niewystarczającego wytwarzania tego lub tego hormonu przez przysadkę mózgową. Dlatego też może się ujawnić nierównowaga hormonalna:

  • otyłość;
  • zmniejszenie lub nadmierna aktywność tarczycy (w pierwszym przypadku senność w połączeniu z obrzękiem, zaparciem, suchą skórą, łamliwymi paznokciami i włosami, w drugim - wzrost emocjonalny z nieregularną aktywnością gorączkową, kołatanie serca, drżenie rąk i tym podobne);
  • przejawy akromegalii - gigantyzm zarówno w odniesieniu do wzrostu wzrostu, jak i wielkości poszczególnych części ciała;
  • objawy hiperprolaktynemii związane z zaburzeniami w sferze seksualnej i rozrodczej (w postaci niestabilności cyklu miesiączkowego, niepłodności męskiej i żeńskiej, męskiej ginekomastii - zwiększenia wielkości i masy gruczołów sutkowych);
  • zespół nadnerczy w postaci zespołu Itsenko-Cushinga z charakterystycznym typem otyłości, suchą skórą i obecnością purpurowo-niebieskich pasków na skórze brzucha, bioder, gruczołów mlekowych, nadciśnienia i owłosienia na ciele, zaburzeń psychicznych (depresja lub agresywne objawy) oraz inne charakterystyczne objawy patologii.

Wizualne objawy patologii odczuwanej przez pacjenta można nazwać objawami wizualnymi:

  • niewyraźne widzenie z efektem "mgły", niejasności obiektów;
  • podwójne widzenie;
  • zmniejszenie ostrości wzroku lub zmniejszenie stopnia pola widzenia (od pojedynczych czarnych punktów do utraty połowy pól widzenia);
  • bóle w okolicy oka (za gałkami ocznymi).

Dna oka podczas oglądania przez okulistę charakteryzuje przekrwienie i obrzęk nerwu wzrokowego.

W sprawie diagnozy naruszeń

Żaden z wymienionych objawów nie jest patognomiczny (charakterystyczny) dysfunkcji struktur tureckiego siodła - tylko dzięki ich połączeniu możemy przyjąć obecność patologii.

Aby wyjaśnić wymaganą diagnozę:

  • badanie przez okulistę;
  • testowanie hormonów we krwi i moczu;
  • Konsultacja z ginekologiem (dla kobiet);
  • badanie metody radiologicznej lub ultradźwiękowej.

Do problemów z leczeniem

Metody narażenia na dysfunkcje siodła tureckiego mogą obejmować leczenie:

  • leki;
  • chirurgiczne;
  • połączone.

Pierwszy kierunek obejmuje korektę zaburzeń somatycznych, które doprowadziły do ​​ucisku przysadki na skutek zmian w indeksach stałości wewnętrznego środowiska ciała. Oznacza to:

  • przywrócenie normalnych wskaźników ciśnienia wewnątrzczaszkowego i ciśnienia krwi;
  • eliminacja stanów niedoborowych (normalizacja hormonalnych i innych form metabolizmu tkankowego);
  • przywrócenie limfy i krążenie krwi w ciele (szczególnie na poziomie mikrokrążenia).

Wszystkie te środki odnoszą sukces tylko z niewielkim stopniem dysfunkcji tureckiego siodła. Obecność guzów lub innego czynnika niszczącego wymaga operacji mikrochirurgicznej w tym obszarze, a następnie korekty leku w okresie pooperacyjnym.

Na zakończenie

Jeśli pacjent nie wykazuje żadnej patologii, wystarczy tylko okresowa obserwacja przez neuropatologa.

Dlatego badania przesiewowe prowadzone przez lekarzy specjalistów, którzy stosują starannie opracowaną strategię zapobiegania chorobom, powinny być regularne.

Tureckie siodło

Tureckie siodło - formowanie się w ciele klinowej kości ludzkiej czaszki w formie wydrążonej przypominającej siodło.

Treść

Anatomia

Pośrodku siodła jest przysadka mózgowa zamykająca przysadkę mózgową. Gruszka siodła znajduje się przed dołem.

Za przestrzeń tureckiego siodła jest ograniczona z powrotem. Tył siodła z jego bocznymi częściami przechodzi w procesy przechylania tylnego. U podstawy pleców po bokach przebiega bruzdkowanie tętnicy szyjnej - bruzdy są wypełnione tętnicą szyjną wewnętrzną.

Anatomia topograficzna

Siodło tureckie jest normalne u dorosłych ma strzałkową (odległość pomiędzy dwoma najdalszymi punktami przedniej i tylnej ściany siodła) o wielkości 9-15 mm. Wielkość pionowa jest mierzona przez prostopadłość przywróconą z najgłębszego punktu dna do linii międzyklinicznej, która odpowiada położeniu przepony tkanki łącznej siodła i zwykle wynosi 7-13 mm [1].

Zwykle fumma przysadki jest oddzielona od przestrzeni podpajęczynówkowej przez oponę twardą. Ta opona twarda nazywana jest przeponą tureckiego siodła. Przysadka mózgowa znajduje się w dole przysadki mózgowej. Przysadka mózgowa jest połączona z trzpieniem podwzgórza (łac. Infundibulum) (lejek) przysadki mózgowej. W przeponie tureckiego siodła znajduje się otwór, przez który przechodzi przysadka. Nerwy wzrokowe (łaciński nervus opticus) i układy optyczne (łaciński tractus opticus) częściowo pokrywają się z tureckim obszarem siodełka tworząc chiazmę (Latin chiasma opticum), która jest pokryta pia mater i ma następujące wymiary: długość 4-10 mm, szerokość 9 -11 mm, grubość 5 mm. Spód chrząstki graniczy z przeponą tureckiego siodła, z góry (w tylnej części) - z dnem trzeciej komory mózgu, po bokach - z wewnętrznymi tętnicami szyjnymi, z tyłu - z lejka przysadki [2]. Mocowanie przepony, jej grubość i charakter otworu podlegają znacznym zmianom anatomicznym. Membrana może być niedorozwinięta, z wyraźnie powiększonym otworem, przez który ponadpodstawowy zbiornik [3] [4] [5] [6] [7] [8] wnika do jamy wnękowej w różnym stopniu. "Pustego" tureckiego siodła nie należy traktować dosłownie: jest wypełnione trunkiem, tkanką przysadki, czasem chrząstka i nerwy wzrokowe mogą w nią "spuścić" [8] [9]. W 80% przypadków występuje wypadnięcie przednie zbiornika nadsyłkowego [4] [8].

Membrana pajęczynówki przechodzi przez jamę tureckiego zagłębienia do otworu w przeponie, jeśli wielkość otworu przekracza 5 mm [10].

tureckie siodło

1 tureckie siodło

2 sella turcica

Zobacz także w innych słownikach:

Tureckie siodło - kość klinowa, widok z góry... Wikipedia

Turecki siodło - (Sella turcica) poprzeczny rowek na górnej stronie kości serenoidalnej (klinowej lub głównej), w której znajduje się dolny mózgowy wyrostek robaczkowy (np. Pseuditaria s. Hypophysis). Czasami siodło T. może być znudzone przez dziurę (pituitarium otworu),...... Słownik encyklopedyczny FA Brockhaus i I.A. Efrona

tureckie siodło - (sella turcica, PNA, BNA, JNA) wgłębienie na górnej powierzchni ciała kości klinowej, ograniczone z przodu i z tyłu przez występy kostne; lokalizacja przysadki mózgowej... Big Medical Dictionary

Tureckie siodło - miód. przypadek kości, w którym umieszczony jest ludzki przysadka mózgowa... I. Uniwersalny, najbardziej praktyczny słownik wyjaśniający I. Mostitsky'ego

Puste tureckie siodło - Puste tureckie siodło... Wikipedia

Tureckie siodło (Sella Turcica) to zagłębienie w ciele kości klinowej, która jest pojemnikiem na przysadkę mózgową. Źródło: Słownik medyczny... Warunki medyczne

SADDLE TURKEY - (sella turcica) depresja w ciele kości klinowej, która jest pojemnikiem na przysadkę... Medical Dictionary of Medicine

Uprząż końska i zbroja konia - Obrazy i znaleziska wskazują, że najstarsza metoda walki konia była prowadzona za pomocą wędzidła (Trense). Wczesnośredniowieczna uzda (niemiecka Zäumung) jest podobna do uzdy, powszechna w Vyš (dzielnica Magdeburga),...... Encyklopedia średniowiecznych broni

ACROMEGALIA - (z greckiej kończyny Akron i megas large), opisana po raz pierwszy w 1886 roku przez Pierre Marie, nową klinikę. forma związana z chorobą przysadki. Autor uznał chorobę za czysto morfologiczną, charakteryzującą się gwałtownym rozwojem...... Wielką encyklopedią medyczną

Przysadka fossa - Przysadkowy fossa jest częścią tureckiego siodła, oddzielonego od przestrzeni podpajęczynówkowej przez oponę twardą, zwaną także przeponą tureckiego siodła. Synonim dla regionu wewnątrzpartyjnego (z Lat Sella). Anatomia...... Wikipedia

Czaszka - I Czaszka (czaszka) szkieletu głowy, składająca się z mózgu i twarzy (trzewnej). W regionie mózgowym przydzielić dach, łuk i podstawę czaszki. Sekcja mózgu tworzy pojemnik na mózg, narządy węchu, wzrok,...... Encyklopedię medyczną

Puste tureckie siodło - co to jest?

Łącząc bóle głowy z wadami wzroku i patologiami endokrynologicznymi, lekarze często sugerują: pojawiła się patologia, taka jak "puste tureckie siodło".

Co to jest? Co to jest niebezpieczny zespół z zespołem objawów negatywnych? Jakie czynniki powodują nieprawidłowe funkcjonowanie przysadki mózgowej? Odpowiedzi w artykule.

Co to jest

Klęska ważnego obszaru powoduje kompresję, ścieńczenie przysadki, powoduje problemy z funkcjonowaniem gruczołu.

Pierwotny (wrodzony) PTSV występuje z anatomicznymi cechami struktury czaszki lub na tle dziedzicznej predyspozycji.

Drugorzędny typ pustego zespołu siodłowego jest następstwem zaburzeń neurologicznych, zaburzeń hormonalnych, infekcji wirusowych, obecności przewlekłego stanu zapalnego w organizmie, ciężkich postaci chorób sercowo-naczyniowych.

Przyczyny Pustego tureckiego syndromu siodła

Mała anatomiczna formacja u podstawy czaszki przypomina formę siodła tureckich jeźdźców.

W kieszeni kości znajduje się przysadka mózgowa - ważny gruczoł wydzielania wewnętrznego, który wytwarza hormony dla stabilnego metabolizmu, rozwoju narządów i koordynacji pracy różnych układów.

Opona twarda oddziela przysadkę mózgową od tkanek czaszki.

Mechanizm rozwoju wrodzonych i nabytych TTCS:

  • Pod naciskiem płynu mózgowo-rdzeniowego opony oponowe są stopniowo wciskane w zagłębienie tureckiego siodła. Przyczyną odchylenia jest połączenie ciśnienia płynu z niewydolnością przepony, stopniowe ścienianie przysadki, nieprawidłowe działanie gruczołu.
  • Po pewnym czasie przesuwa się gruczoł dokrewny, zmniejsza się wielkość przysadki (mniej niż 3 mm). Transformacja struktur anatomicznych zakłóca interakcję przysadki i podwzgórza, rozwijają się zaburzenia hormonalne i występują zakłócenia ośrodkowego układu nerwowego i autonomicznego układu nerwowego.
  • Niedostateczne dopływ krwi do skurczu wzrokowego, odchylenie struktur anatomicznych od zwykłej pozycji wywołuje nieprzyjemne odczucia w oczach, rozwój bólu w obszarze narządu wzroku.

Przysadka mózgowa w tureckim siodle

Przyczyny podstawowego SPTS:

  • odchylenia w anatomicznej strukturze obszarów czaszki;
  • predyspozycje genetyczne.

Przyczyny wtórnego SPTS:

  • łagodny i złośliwy proces nowotworowy mózgu, krwotok w tkance mózgowej na tle pourazowego uszkodzenia mózgu i innych patologii;
  • niewydolność płuc i serca, skoki ciśnienia krwi, nadciśnienie tętnicze, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • chemioterapia obszaru głowy w walce z onkopatologią;
  • okres po menopauzie, ciąża, okres dojrzewania u kobiet, doustne środki antykoncepcyjne, zaburzenia endokrynologiczne;
  • układowy toczeń rumieniowaty, inne choroby autoimmunologiczne;
  • przewlekłe procesy zapalne, ciężkie postacie infekcji wirusowych;
  • operacja na przysadce mózgowej, specjalny przypadek - usunięcie nowotworów nowotworów o różnym charakterze.

Łagodny gruczolak przysadki musi być koniecznie leczony, ponieważ choroba może prowadzić do poważnych powikłań, w tym ślepoty.

Czy wiesz, co nanizm? O tej chorobie przysadki mózgowej powiedzą tutaj.

FSH, hormon wzrostu, prolaktyna - wszystkie te hormony są produkowane przez przysadkę mózgową. Szczegóły na temat hormonów przysadki i ich funkcji można przeczytać w tym wątku.

Objawy

Główne cechy kliniczne pustego tureckiego siodła:

  1. Zaburzenia neurologiczne. Objawy negatywne zawsze rozwijają się z TTS, nasilają się podczas przeciążenia psycho-emocjonalnego. Głównym objawem jest ból głowy, który nie ma określonej lokalizacji. Początkowo dyskomfort jest słaby, objawiający się okresami na tle stresu. Stopniowo negatywne odczucia wzrastają, głowa boli stale, możliwy jest mikrostrak. Inne objawy: duszność, rozwój nadciśnienia tętniczego, ból w mostku, dreszcze. Często pojawia się strach, niepokój, depresja, nieprzyjemne doznania w kończynach dolnych i żołądek są zaburzone.
  2. Negatywne objawy okulistyczne. W PCT rozerwanie jest zaburzone, ostrość wzroku maleje, często zasłona wisi przed oczami, pojawiają się skargi na "rozłam" obiektów, zmiany w polu widzenia. Zespół bólowy w strefie okołokorzeniowej występuje z chrząstką - niebezpieczną zmianą skurczu wzrokowego. Inne negatywne objawy SPTS: przekrwienie, obrzęk głowy nerwu wzrokowego.
  3. Zaburzenia endokrynologiczne. Kiedy SPTS, przysadka mózgowa wytwarza za dużo lub za mało hormonów. Brak równowagi prowadzi do patologii endokrynologicznych: moczówki prostej, akromegalii, zespołu Itsenko-Cushinga. Często rozwija się uszkodzenie funkcji rozrodczych: lekarze diagnozują niepłodność, zaburzenia miesiączkowania, impotencję, rozwój torbielowatych w jajnikach.

W wrodzonej postaci pustego tureckiego syndromu siodłowego wyraźny obraz kliniczny jest nieobecny, lekarze identyfikują patologię na zdjęciu radiologicznym podczas badania z powodu podejrzenia o rozwój innej choroby.

B.G. Plitnicenko, m.A. Bondarenko Łacińska terminologia w toku ludzkiej anatomii

przygotować się do egzaminu

Podręcznik przeznaczony jest dla studentów szkół medycznych,

wydziały medyczne uniwersytetów studiujących anatomię człowieka, anatomię topograficzną, dyscypliny kliniczne. Przede wszystkim będzie to przydatne w przygotowaniu do egzaminu z normalnej anatomii.

Podręcznik zawiera listę terminów rosyjskich i łacińskich, obejmujących 1022 nazwy anatomicznych jednostek zalecanych do przygotowania do egzaminu z anatomii człowieka.

Zgodnie z wymaganiami państwowej normy edukacyjnej i ogólnie przyjętej klasyfikacji anatomicznej, lista terminologiczna przedstawiona jest w następujących sekcjach: osteologia, arthrologia, myologia, splanchnologia (układ trawienny, układ oddechowy, aparat moczowo-płciowy), angiologia, układ limfatyczny, układ odpornościowy, centralny układ nerwowy, obwodowy układ nerwowy, zmysły.

Dla wygody użytkowników podręcznik zawiera szczegółowy łaciński i rosyjski słownik terminów anatomicznych.

Aby zwiększyć motywację do studiowania, normalna ludzka anatomia podręcznika zawiera krótki szkic z historii terminów anatomicznych.

Ciało kręgu - kręgosłup ciała

Łuk kręgu - kręgosłup arcusa

Górny trzon kręgu - wyższy kość włosa

Niższe wcięcie kręgosłupa - incisura vertebralis underferior

Kręgosłup - otwór kręgowy

Proces spinowy - procesus spinosus

Proces poprzeczny - processus transversus

Górny proces stawowy - procesus articularis superior

Niższy proces stawowy - procesus articularis gorszy

Przedni łuk kręgu szyjnego 1 - arcus anterior atlantis

Fossa kręgu szyjnego 1 - fovea dentis atlantis

Powrót łuk 1 kręgu szyjnego - arcus posterior atlantis

Kręg osi zębowej - oś densów

Śpiący guzek szyjnego kręgosłupa VI - tuberculum caroticum

Podstawa sacrum - baza ossis sacri

Uszatkowa powierzchnia kości krzyżowej - facies auricularis ossis sacri

Górna część kości krzyżowej - wierzchołek kostnicy

Miednica sakralna krzyżowa - foramina sacralia pelvina

Forrest krzyżowy grzbietowy - foramina sacralia dorsalia

Kanał sakralny - canalis sacralis

Głowa żebra - caput costae

Szyjka ściągacza - collum costae

Żebra gruźlica - tuberculum costae

Żebra bruzda - brukowiec

Mięsień przedni gruźlicy - tuberculum musculi scaleni anterioris

Szczelina tętnicy podobojczykowej (1 żebro) - bruzdy arteriae subclaviae

Szczelina żyły podobojczykowej (1 żebro) - bruzdy podkolanowe

Rękojeść mostka - mannrium sterni

Mostek szyjny - incisura jugularis sterni

Ciało mostka - korpusy sterni

Xiphoid processus processus xiphoideus

Kąt mostka - angulus sterni

Przedni przedni guzek - bulwa przednia ossis frontalis

Przedni glabella - glabella ossis frontalis

Otwór podoczodołowy (cięcie) kości czołowej - otwór (incisura) supraorbitale ossis frontalis

Zygomatyczny proces kości czołowej - processus zygomaticus ossis frontalis

Fossa gruczołu łzowego kości czołowej - fossa glandulae lacrimalis ossis frontalis

Ciało kości klinowej - ciało ossis sphenoidalis

Tureckie siodło - sella turcica

Przysadka fossa - fossa hypophysialis

Dorsum sellae ossis sphenoidalis

Małe skrzydło kości klinowej - ala minor ossis sphenoidalis

Kanał wizualny - canalis opticus

Duże skrzydło kości klinowej - ala major ossis sphenoidalis

Okrągły otwór - rotunda otworu

Owalna dziura - otwór owalny

Spinous foramen spinosum

Kość łez - os lacrimale

Kość nosowa - os nasale

Proces pterygoid kości klinowej - procesus pterygoideus ossis sphenoidalis

Kość klinowa kości łódkowatej - canalis pterygoideus ossis sphenoidalis

Pterygoid fossa procesu pterygoid kości klinowej - fossa pterygoidea processus pterygoidei

Podstawowa część kości potylicznej - pars basilaris ossis occipitalis

Kręgosłup gardłowy kości potylicznej - tuberculum pharyngeum ossis occipitalis

Boczna część kości potylicznej - pars lateralis ossis occipitalis

Kłód potyliczny - condylus occipitalis

Kanał hypoglossal nerve - canalis hypoglossalis

Zewnętrzny guz potyliczny - protuberantia occipitalis externa

Wewnętrzny występ potyliczny - protuberantia occipitalis interna

Duży otwór potyliczny - otwór potyliczny magnum

Piramida (kamienista część) kości skroniowej - piramida (pars petrósa) ossis temporalis

Mastoidalny proces kości skroniowej - processus mastoideus ossis temporalis

Dach jamy bębenkowej kości skroniowej - tegmeni tympani ossis temporalis

Potrójne wrażenie piramidy kości skroniowej - impressio trigemini partis petrosae temporalis

Wewnętrzne otwarcie słuchowe i kanał słuchowy wewnętrzny - porus acusticus internus et meatus acusticus internus

Zygomatyczny proces kości skroniowej - procesus zygomaticus ossis temporalis

Kość żuchwy kości skroniowej - fossa mandibularis ossis temporalis

Senny kanał kości skroniowej - canalis caroticus ossis temporalis

Zewnętrzne otwarcie kanału szyjnego - otwór podścieliska caroticum externum

Wewnętrzny otwór w kanale szyjnym - uszka caroticum internum

Kanał mięśniowo-szkieletowy kości skroniowej - canalis musculotubarius ossis temporalis

Płytka żłobkowa orbitalna - blaszka orbitalis ossis ethmoidalis

Doskonała szczelina orbitalna - lepsza fissura orbitalis

Dolna szczelina orbitalna - fissura orbitalis gorsza

Ciało szczęki górnej - tęgi korpus

Powierzchnia szczęki górnej szczęki - fronty szczęki orbitalnej

Podoczodołkowy rowek górnej szczęki - bruzda infraorbitalis maxillae

Inflaorbitalny ropień szczęki - uszka infraorbitale maxillae

Żuk szczęki górnej szczęki

Sulcus lacrimalis maxillae

Rozszczep zatoki szczękowej (wejście do zatoki szczękowej) - rozwór szczęki

Przedni proces szczęki - processus frontalis maxillae

Zygomatyczny proces szczęki górnej - procesus zygomaticus maxillae

Proces palatynowy szczęki - processus palatinus maxillae

Prostopadła płytka podniebienna (na czaszce) - blaszka obwodowa ossis palatini

Pozioma podniebienna płytka na czaszce - blaszka pozioma to kostka palatini

Żuchwa ciała - żuchwy ciała

Protuberantia mentalis mandibula podbródek wystawa żuchwy

Dwuwarstwowa dolna część żuchwy - fossa digastrica mandibulae

Żuchwowo-podjęzykowa linia żuchwy - linea mylohyoidea mandibulae

Łukowate sklepienie żuchwy - arcus alveolaris mandibulae

Żuchwa Alveoli - alveoli dentes mandibulae

Kąt żuchwy - mandibulae angulus

Żuchwa gałąź - ramus mandibulae

Żucie gruźlicy dolnej żuchwy - bulwiaste gruźlicy masseterica

Guzkowate guzki żuchwy - tuberositas pterygoidea mandibulae

Cięcie dolnej szczęki - mandryla incisura

Condylar proces żuchwy - processus condylaris mandibulae

Pterygoid fibra żuchwy - fovea pterygoidea mandibulae

Koronoidalny proces żuchwy - procesus coronoideus mandibulae

Mandible Hole - mandibulae foramen

Ciało kości gnykowej - ciało ossis hyoidei

Mały róg kości gnykowej - cornu minus ossis hyoidei

Wielki Róg Hyoid Bone - cornu majus ossis hyoidei

Rozdarty otwór w czaszce - otwór podniebienny

Otwór szyjny na czaszce - otwór jugulare

Przedni dołu czaszki - fossa cranii anterior

Odcisk palca na czaszce - impressio digitata

Środkowy dół czaszki - nośnik fossa cranii

Tylny dół czaszki - fossa cranii posterior

Rampa na czaszce - clivus

Szczelina górnej zatoki strzałkowej - bruzdy sinus sagittalis superioris

Szczelina sinusa poprzecznego - bruzdy sinus transversi

Sigmoid sinus sulcus - sulcus sinus sigmoidei

Podniebienie twarde - podniebienie (durum) osseum

Kanał sieczny - kanał incisivus

Pterygoid palatine fossa - fossa pterygopalatina

Infusional fossa - fossa infratemporalis

Skronka czasowa - fossa temporalis

Jama stawowa łopatki - łopatki cavitas glenoidalis

Supraarticular guzek łopatki - tuberculum supraglenoidale

Naczyniowe guzki łopatki - tuberculum infraglenoidale

Łopatka łopatki - łopatka szumowiny

Coracoid proces łopatki - procesus coracoideus scapulae

Anatomiczna szyjka kości ramiennej - collum anatomicum humeri

Duża gruźlica kości ramiennej - tuberculum majus humeri

Mały guzek kości ramiennej - tuberculum minus humeri

Pośredni rowek kości ramiennej - bruzdy międzykręgowe kości ramiennej

Chirurgicznie ramienny kark - collum chirurgicum humeri

Guzkowate bruzdy w obrębie kości ramiennej - tuberositas deltoidea humeri

Wilgocień nerwu promieniowego kości ramiennej - bruzdy nervi radialis humeri

Boczny odcinek kości ramiennej - epicondylus lateralis humeri

Przyśrodkowy nadkrok kły ramiennej - epicondylus medialis humeri

Niedobór nerwu łokciowego - bruzda nerwiowa

Blok kostnoszkieletowy - bladość kości ramiennej

Fossa kości ramiennej - fossa olecrani humeri

Coronoid humerus - fossa coronoidea humeri

Głowica promienia - promień caputa

Obwód stawowy promieniowej kości - obwodowe bóle stawowe

Promieniowy kark - promienie szram

Styloidalny proces promienia - procesus styloideus radii

Kość łokciowa Ulnar - olunranon ulnae

Koronoidalny proces ulna - procesus coronoideus ulnae

Guerna Ulna - tuberositas ulnae

Głowa Ulny - capna ulnae

Proces styloidalny kości łokciowej - kostki strzałkowej

Kości podskórne: ossa carpi

- kości łuskowatej kości osoczowej

- kość lunaty - os lunatum

- trójkątne kości - triquetrum

- trapez kośćca - os trapez

- kość grochowa - os pisiforme

- kość trapezowa - os trapezoideum

- capitatum - os capitatum

- zahaczona kość - os hamatum

Podstawa, ciało i głowa kości śródręcza - podstawa, korpus i oskrzon ossis metacarpalis

Proksymalna, środkowa i dalsza falanga palców - falanga proksymalna, falanga, paliczek falisty

Otwór miednicowy obturator - otwór żylny obturatum ossis coxae

Acetabulum kości miednicy - panaceum ossis coxae

Lunarowa powierzchnia kości miednicy - facies lunata ossis coxae

Miednicowa polędwica z panewek - incisura acetabuli ossis coxae

Herb Iliac - crista iliaca

Przedni górny kręgosłup biodrowy kręgosłupa

Dolny kręgosłup w odcinku przednim biodrowym - spina iliaca przedni dolny

Spina iliaca tylny kręgosłup biodrowy tylny wyższy

Dolny tylny kręgosłup biodrowy - spina iliaca tylna gorsza

Duży nacięcie rtęciowe - incisura ischiadica major

Mały nacięcie rtęci - incisura ischiadica minor

Bulwy kulszowej - bulwy ischiadicum

Kręgosłup kręgosłupa - kręgosłup ischiadica

Żmija łonowa - tuberculum pubicum

Ileum - emisja piany - eminentia iliopubica

Blokujący rowek - bruzdy obturatorius

Głowa kości udowej - caput ossis femoris

Szyja kości udowej - collum ossis femoris

Udo Small Spit - krętarza małego ossis femoris

Big spit z kości udowej - krętarza głównego ossis femoris

Grzbiet śródpolny - crista intertrochanterica

Intertrochanter line - linea intertrochanterica

Szorstka linia kości udowej - linea aspera ossis femoris

Kłykcia kości udowej - condylus medialis ossis femoris

Przyśrodkowy nadkłyk udowy - epicondylus medialis ossis femoris

Boczne kłykcia kości udowej condylus lateralis ossis femoris

Boczne kłykci udowej - epicondylus lateralis ossis femoris

Kłykciak piszczelowy - condylus medialis tibiae

Kłykciak piszczelowy - condylus lateralis tibiae

Guzkowata tibialna - tuberositas tibiae

Medial Tibial Ankle - malleolus medialis tibiae

Fibular ankle - malleolus lateralis fibulae

Heel buler - bulc calcanei

Głowa skoków - caput tali

Wsparcie talus - sustentaculum tali

Łuskowata kość ze stępu - os naviculare tarsi

Prostopadłościan kostny cuboideum

Medialna kość klinowa - mediana os cuneiforme

Pośrednia kość klinowa - os cuneiforme intermedium

Boczna kość klinowa - os cuneiforme laterale

Podstawa, ciało i głowa kości śródstopia - podstawa, corpus et caput ossis metatarsalis

Bliższe, średnie i dalsze falangi palców stóp - falanga proksymalna, falanga, paliczek falisty

Znaczenie "tureckie siodło"

Co oznacza "tureckie siodło"

Encyklopedia Brockhausa i Efrona

Tureckie siodło

(Sella turcica) - poprzeczny rowek na górnej stronie kości senoidalnej (klinowatej lub podstawowej), w której umieszczony jest dolny mózgowy człon (np. Pituitaria s. Hypophysis). Czasami siodło T. może znudzić się otworem (dziurawym otworem), przez który przechodzi zarodek przez zarodek, reprezentując pozostałą część embrionalnego połączenia wyrostka mózgowego z wyściółką jamy ustnej.

V.M. Sh.

Zobacz także:

Znaczenie "tureckie siodło"

Analiza morfologiczna "Tureckie siodło"

Analiza fonetyczna "Tureckie siodło"

Słowniki języka rosyjskiego

Znaczenie leksykalne: definicja

Ogólne słownictwo (z greckiego Lexikos) to kompleks wszystkich podstawowych jednostek semantycznych jednego języka. Leksykalne znaczenie słowa ujawnia ogólnie przyjętą ideę podmiotu, własności, działania, uczucia, zjawiska abstrakcyjnego, wpływu, zdarzenia i tym podobnych. Innymi słowy, określa to, co pojęcie oznacza w masowej świadomości. Gdy tylko nieznane zjawisko nabiera jasności, specyficznych znaków lub istnieje świadomość obiektu, ludzie przypisują mu nazwę (muszlę z literą dźwiękową), a raczej znaczenie leksykalne. Następnie należy do słownika definicji z interpretacją treści.

Słowniki online za darmo - odkryj nowe rzeczy

W każdym języku jest tak wiele słów i wysoce specjalistycznych terminów, że niemożliwe jest poznanie wszystkich ich interpretacji. We współczesnym świecie istnieje wiele katalogów tematycznych, encyklopedii, tezaurusów, glosariuszy. Przejrzyj ich odmiany:

  • Objaśnienia Znajdź znaczenie słowa, które możesz znaleźć w słowniku objaśniającym język rosyjski. Każdy objaśniający "artykuł" tłumacza interpretuje poszukiwane pojęcie w języku ojczystym i rozważa jego użycie w treści. (PS: Jeszcze więcej przypadków użycia słów, ale bez wyjaśnienia, przeczytasz w Narodowym Korpusie języka rosyjskiego Jest to największa baza pisemnych i ustnych tekstów mowy ojczystej.) Pod autorstwo Dal V.I., Ozhegova S.I., Ushakova D.N.. Wydano najbardziej znane tezaurusy w naszym kraju z interpretacją semantyki. Ich jedyną wadą są stare wersje, więc struktura leksykalna nie jest uzupełniana.
  • Encyklopedyczne W odróżnieniu od inteligentnych, akademickich i encyklopedycznych słowników online zapewniają bardziej kompletne, szczegółowe wyjaśnienie znaczenia. Duże wydania encyklopedyczne zawierają informacje o wydarzeniach historycznych, osobowościach, aspektach kulturowych, artefaktach. Artykuły encyklopedie opowiadają o rzeczywistości przeszłości i poszerzają jej horyzonty. Mogą być uniwersalne lub tematyczne, przeznaczone dla określonej grupy użytkowników. Na przykład: "Leksykon terminów finansowych", "Encyklopedia domowa", "Filozofia. Encyklopedyczny glosariusz "," Encyklopedia mody i odzieży ", wielojęzyczna uniwersalna encyklopedia internetowa" Wikipedia ".
  • Przemysł Te glosariusze są przeznaczone dla specjalistów o określonym profilu. Ich celem jest wyjaśnienie terminów zawodowych, sensownego znaczenia konkretnych pojęć wąskiego pola, gałęzi nauki, biznesu, przemysłu. Są one publikowane w formie słownika, podręcznika terminologicznego lub książki naukowej ("Słownik wyrazów bliskoznacznych dotyczących reklamy, marketingu i PR", "Legal Reference Book", "Terminologia Ministerstwa Sytuacji Nadzwyczajnych").
  • Etymologiczne i zapożyczenia Słownik etymologiczny to encyklopedia językowa. W nim przeczytasz wersje pochodzenia znaczeń leksykalnych, z których powstało słowo (pierwotny, zapożyczony), jego skład morfemiczny, semasiologia, czas pojawienia się, zmiany historyczne, analiza. Lexicographer ustali, skąd słownictwo zostało pożyczył, rozpatrzy kolejne semantyczne wzbogacenia w grupie powiązanych ze sobą form wyrazów, a także sferę funkcjonowania. Poda przypadki użycia w rozmowie. Jako wzór, etymologiczna i leksykalna analiza pojęcia "nazwisko": zapożyczona z łaciny (familia), gdzie oznaczała rodzinne gniazdo, rodzinę, gospodarstwo domowe. Od XVIII wieku był używany jako drugie nazwisko (odziedziczone). Zawarte w aktywnym leksykonie. Słownik etymologiczny wyjaśnia także pochodzenie podtekstu frazy catch, jednostki frazeologiczne. Dodajmy komentarz do stałego wyrażenia "prawdziwa prawda". Jest interpretowany jako absolutna prawda, absolutna prawda. Nie wierzcie w to, że po analizie etymologicznej ten idiom wywodzi się z metody średniowiecznych tortur. Oskarżony został pobity biczem z zawiązanym na końcu węzłem, zwanym linem. Pod tą linią człowiek dał wszystko, by było czyste, prawdziwą prawdę.
  • Słowniczek przestarzałego słownictwa Czym różni się archaizm od historyzmu? Niektóre przedmioty konsekwentnie wypadają z użycia. A leksykalne definicje jednostek przestają działać. Słowa, które opisują zniknięcie z życia zjawisk i przedmiotów, odnoszą się do historyzmu. Przykłady historyzmu: kamizelka, muszkiet, król, han, baklushi, instruktor polityczny, urzędnik, moshna, kokoshnik, chaldejczyk, parafia i inni. Dowiedz się, jakie znaczenia mają słowa, które nie są już używane w mowie ustnej, poradzisz sobie z kolekcjami przestarzałych fraz. Archaizmy to słowa, które zachowały esencję, zmieniając terminologię: piit - poeta, człowiek - czoło, rubel - rubel, za granicą - obcy, fortecia - forteca, państwo - państwo, zvibak - ciastko biszkoptowe, ciasteczka. Innymi słowy, zostały one zastąpione przez synonimy, które są bardziej istotne we współczesnej rzeczywistości. Do tej kategorii należał stary słowiański - słownictwo po staro-słowiańskim, zbliżone do rosyjskiego: grad (stare serca) - miasto (rosyjski), dziecko - dziecko, brama - brama, palce - palce, usta - usta, przeciąganie - przeciąganie nóg. Archaizmy znajdują się w obiegu pisarzy, poetów, w filmach pseudohistorycznych i fantasy.
  • Tłumaczenie, obce słowniki dwujęzyczne do tłumaczenia tekstów i słów z jednego języka na inny. Angielsko-rosyjski, hiszpański, niemiecki, francuski i inne.
  • Zbiór frazeologiczny Jednostki frazeologiczne to zwisy stabilne leksykalnie, o strukturze nie-segmentowej i pewnym podtekście. Należą do nich powiedzenia, przysłowia, idiomy, popularne wyrażenia, aforyzmy. Niektóre zwroty migrowały z legend i mitów. Dają artystyczną ekspresję sylabę literacką. Pęd fraseologiczny jest zwykle używany w sensie graficznym. Zastąpienie komponentu, zmiana układu lub przerwanie frazy prowadzi do błędu mowy, nierozpoznanego podtekstu frazy, zniekształcenia istoty po przetłumaczeniu na inne języki. Znajdź symboliczne znaczenie takich wyrażeń w rozmowie. Przykłady idiomów: "W siódmym niebie", "Komar nosa nie jest podważany", "Niebieska krew", "Adwokat diabła", "Spalanie mostów", "Sekret złowrogiego", "Jak wyglądałem w wodzie" "Praca po rękawach", "Miecz Damoklesa", "Prezenty Danaian", "Obosieczny miecz", "Jabłko niezgody", "Rozgrzej ręce", "Syzyfowa praca", "Wspinaczka na ścianę", "Utrzymaj uszy", "Rzucać perełki przed świniami", "Z nosa Gulkina", "Wróbla zastrzelonego", "Stajnie Augeana", "Kalifa na godzinę", "Przerwać mi głowę", "Dusza nie martw się", "Uszy klaskanie" "Pies jadł", "K do wody off kaczka „” uchwycić się brzytwy „” budować zamki w powietrzu „” bycie w trend „” żyć w koniczyny. "
  • Definicja neologizmów Zmiany językowe stymulują dynamiczne życie. Ludzkość dąży do rozwoju, upraszczania życia, innowacji, a to przyczynia się do powstawania nowych rzeczy, technologii. Neologizmy to wyrażenia leksykalne nieznanych obiektów, nowe realia w życiu ludzi, pojawiające się pojęcia, zjawiska. Na przykład, co oznacza "barista", to zawód producenta kawy; Profesjonalny ekspres do kawy, który rozumie odmiany ziaren kawy, może pięknie udekorować kubki wędzarnicze drinkiem przed podaniem klientowi. Każde słowo było niegdyś neologizmem, dopóki nie stało się powszechnie używane i nie było włączone w aktywny słownik ogólnego języka literackiego. Wiele z nich znika, nawet bez aktywnego użycia. Neologizmy są budowaniem słów, to jest całkowicie nowo powstałymi (włączając w to anglikizmy) i semantycznymi. Neologizmy semantyczne obejmują już znane koncepcje leksykalne obdarzone świeżą treścią, na przykład "pirat" - nie tylko morski korsarz, ale także sprawca naruszenia praw autorskich, użytkownik zasobów torrentowych. Oto tylko kilka przykładów neologizmów pochodnych: hakowanie życia, memy, google, flash mob, reżyser castingu, przedprodukcja, copywriting, znajomi, propiarit, grający na pieniądze, screen, freelancing, headliner, blogger, downshifting, fake, brand. Inna opcja "copywriting" - właściciel treści lub gorliwy zwolennik praw własności intelektualnej.
  • Inne 177+ Oprócz powyższych, istnieją tezaurusy: językowe, w różnych dziedzinach językoznawstwa; dialekt; badania lingwistyczne; gramatyka; terminy językowe; eponimy; dekodowanie skrótów; słownictwo turystyczne; slang Uczniowie znajdą przydatne słowniki leksykalne z synonimami, antonimami, homonimami, paronimami i podręcznikami: pisownię, interpunkcja, derywację, morfemię. Poradnik ortoistyczny służący do ustawiania akcentów i poprawnej wymowy literackiej (fonetyki). Toponimowe słowniki referencyjne zawierają informacje geograficzne według regionu i nazwy. W antroponimicznym - dane dotyczące nazw własnych, nazwisk, pseudonimów.

Interpretacja słów online: najkrótsza ścieżka do wiedzy

Łatwiej jest wyrazić siebie, wyrazić myśli konkretniej i pojemniej, ożywić własną mowę - wszystko to jest możliwe dzięki rozszerzonemu słownictwu. Za pomocą zasobu Jak wszystkim określić znaczenie słów w Internecie, podnieść powiązane synonimy i uzupełnić słownictwo. Ostatnia kwestia jest łatwa do wypełnienia. Staniesz się bardziej erudycyjnym interesującym rozmówcą i wspierasz rozmowę na różne tematy. Pisarze i pisarze, aby rozgrzać wewnętrzny generator pomysłów, będą przydatni, aby wiedzieć, co oznaczają słowa, przypuśćmy, że era średniowiecza lub z filozoficznego glosariusza.

Globalizacja zbiera swoje żniwo. Wpływa to na pisanie. Stało się modne mieszane pisanie cyrylicą i łaciną, bez transliteracji: salon SPA, przemysł mody, nawigator GPS, hi-fi lub high end akustyka, elektronika Hi-Tech. Aby poprawnie zinterpretować treść słów hybrydowych, przełącz się między układami języka klawiatury. Niech twoja mowa przełamie stereotypy. Teksty pobudzają uczucia, rozlewają eliksir na duszę i nie mają przedawnienia. Powodzenia w twórczych eksperymentach!

Projekt how-to-all.com jest opracowywany i aktualizowany o nowoczesne słowniki ze słownictwem w czasie rzeczywistym. Bądź na bieżąco, aby otrzymywać aktualizacje. Ta strona pomaga poprawnie mówić i pisać po rosyjsku. Opowiedz nam o nas wszystkich, którzy studiują na uniwersytecie, w szkole, przygotowują się do zunifikowanego egzaminu państwowego, pisania tekstów, nauki języka rosyjskiego.

Jeśli strona była dla ciebie przydatna, udostępnij link na swojej stronie w sieci społecznościowej. Dziękujemy za wybranie naszego zasobu!

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy jest patologią, która dotyka głównie starszych kobiet (w wieku 45-60 lat). Patologia charakteryzuje się silnym procesem zapalnym w obrębie tarczycy.

Niedawno cukrzycę podzielono na pierwszą i drugą, ale dzięki wynikom trwających badań odkryto nowe typy, z których jedną była cukrzyca Lada (cukrzyca LADA). O tym, jak różni się on od innych typów, jak jest diagnozowany i leczony - szczegółowo w tym materiale.

Endokrynolog dziecięcy jest lekarzem zajmującym się leczeniem i zapobieganiem organom odpowiedzialnym za procesy metaboliczne organizmu.Specjalista bada i monitoruje pracę następujących organów: