Główny / Przysadka mózgowa

Trazienta ® (Trajenta)

Traction (pigułki) Ocena: 3

Możliwe synonimy i substytuty Trazhenty

Analogi tańsze od 1538 rubli.

Producent: Merck Sante SA (Francja)
Formy wydania:

  • Tabletki 500 mg, 30 szt.; Cena od 110 rubli
  • Tabletki 1000 mg, 30 sztuk; Cena od 185 rubli
Ceny glukofagów w internetowych aptekach
Instrukcje użytkowania

Analogi tańsze od 1470 rubli.

Producent: Hemofarm A.D. (Serbia)
Formy wydania:

  • Tab. 500 mg, 60 sztuk; Cena od 178 rubli
Ceny Metforminy w aptekach internetowych
Instrukcje użytkowania

Analogi tańsze od 857 rubli.

Producent: Novartis (Szwajcaria)
Formy wydania:

  • Tabletki 50 mg, 28 szt.; Cena od 791 rubli
Ceny dla Galvus w internetowych aptekach
Instrukcje użytkowania

Vipidia (tabletki) → substytut Ocena: 4

Analogowe tańsze od 675 rubli.

Producent: rafinowany
Formy wydania:

  • Tab. 12,5 mg, 28 szt.; Cena od 973 rubli
  • Tab. 25 mg, 28 szt.; Cena od 1282 rubli
Ceny dla Vipidii w internetowych aptekach
Instrukcje użytkowania

Podróżnik

Tabletki powlekane kolorem jasnoczerwonym, okrągłe, obustronnie wypukłe, ze ściętymi krawędziami, z wygrawerowanym symbolem firmy po jednej stronie i rytem "D5" na drugiej.

Substancje pomocnicze: mannitol - 130,9 mg, wstępnie zżelowana skrobia - 18 mg, skrobia kukurydziana - 18 mg, copowidon - 5,4 mg, stearynian magnezu - 2,7 mg.

Skład Otoczka Opadry Pink (02F34337) - 5 mg (hypromeloza 2910 - 2,5 mg ditlenek tytanu (E 171) - 1,25 mg talk - 0,875 mg makrogol 6000 - 0,25 mg, barwnik czerwony tlenek żelaza (E 172) - 0,125 mg).

7 sztuk - Blistry Al / Al (2) - opakowania kartonowe.
7 sztuk - Blistry Al / Al (4) - opakowania kartonowe.
7 sztuk - Blistry Al / Al (8) - opakowania kartonowe.
10 szt. - Blistry Al / Al (3) - opakowania kartonowe.

Linagliptyna jest inhibitorem enzymu dipeptydylowej peptydazy-4 (DPP-4), która jest zaangażowana w dezaktywację hormony inkretynowe - glukagonopodobnych typ peptydu 1 (GLP-1) i żołądka polipeptyd hamujący (GIP). Hormony te są szybko niszczone przez enzym DPP-4. Oba rodzaje inkretyny biorą udział w utrzymywaniu stężenia glukozy na poziomie fizjologicznym. Podstawowe stężenia GLP-1 i HIP są niskie w ciągu dnia, ale gwałtownie wzrastają w odpowiedzi na przyjmowanie pokarmu. GLP-1 i HIP wzmagają biosyntezę insuliny i jej wydzielanie przez trzustkowe komórki β przy prawidłowych lub podwyższonych stężeniach glukozy we krwi. Ponadto, GLP-1 zmniejsza wydzielanie glukagonu przez komórki α trzustki, co prowadzi do zmniejszenia produkcji glukozy w wątrobie. Linagliptyna jest aktywnie związana z enzymem DPP-4 (połączenie jest odwracalne), co powoduje stały wzrost stężenia inkretyn i długotrwałe utrzymanie ich aktywności. Trakcja zwiększa zależne od glukozy wydzielanie insuliny i zmniejsza wydzielanie glukagonu, co prowadzi do normalizacji poziomu glukozy we krwi. Linagliptyna selektywnie wiąże się enzym DPP-4, i ma 10 000 razy wyższą selektywność w stosunku do inhibitora DPP-4 w porównaniu z enzymami dipeptilpeptidazy-8 lub dipeptilpeptidazy-9 in vitro.

W badaniach klinicznych, w których stosowane linagliptyna w monoterapii, terapii skojarzonej z metforminą, terapii skojarzonej z sulfonylomoczników, terapii skojarzonej z insuliną, terapii skojarzonej z metforminą i sulfonylomocznikiem, terapii skojarzonej z pioglitazonu, terapii skojarzonej metforminy i pioglitazon terapii skojarzonej Metformina w porównaniu z glimepirydem wykazywała statystycznie istotny spadek hemoglobiny glikowanej (HbA1c) i zmniejszenie stężenia glukozy w osoczu na czczo.

Zastosowanie linagliptyny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których zastosowano odpowiednią podstawową terapię hipoglikemiczną

W badaniach klinicznych, w których linagliptyna stosowane w uzupełnieniu do podstawowego leczenia hipoglikemii (w tym insuliny, sulfonylomoczniki, glinidy i pioglitazon), wykazano statystycznie istotny spadek w glikozylowanej hemoglobinie HbA1c (0,59% w porównaniu z placebo, wyjściowa HbA1c stanowiły około 8,2%).

Zastosowanie linagliptyny w monoterapii oraz jako element wstępnej terapii skojarzonej z metforminą u pacjentów ze świeżo rozpoznaną cukrzycą typu 2 (z ciężką hiperglikemią)

W badaniach klinicznych wykazano, że zarówno monoterapia linagliptyną, jak i terapia skojarzona linagliptyną i metforminą, prowadziły do ​​statystycznie istotnego zmniejszenia hemoglobiny glikozylowanej (HbA1c) odpowiednio o 2,0% i 2,8% (początkowa wartość HbA1c odpowiednio 9,9% i 9,8%). Różnica wskaźnik leczenia -0.8% (95% CI: -1,1 do -0.5) sprawia, że ​​początkowe korzyści z terapii skojarzonej w ciągu linagliptinom metforminą linagliptinom (p 14C] u zdrowych ochotników wydalane około 85% dawki (80% przez jelitach i nerkach 5%) z CC około 70 ml / min.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

Niewydolność wątroby. U pacjentów z łagodną, ​​umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby (zgodnie z klasyfikacją Child-Pugh) średnie wartości AUC i Cmaks Linagliptyna po wielokrotnym stosowaniu w dawce 5 mg była podobna do odpowiednich wartości u porównywalnych zdrowych osób. Nie są wymagane zmiany w dawce linagliptyny u pacjentów z łagodną, ​​umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby.

BMI. Nie są wymagane zmiany dawkowania linagliptyny w zależności od BMI.

Paul Zmiany w dawkowaniu linagliptyny w zależności od płci nie są wymagane.

Pacjenci w podeszłym wieku. Zmiany w dawkowaniu linagliptyny w funkcji wieku nie są konieczne, ponieważ wiek nie wywiera klinicznie znaczącego wpływu na farmakokinetykę linagliptyny, zgodnie z populacyjną analizą farmakokinetyczną przeprowadzoną w badaniach klinicznych. Zarówno u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku 65-80 lat), jak iu młodszych pacjentów stężenie linagliptyny w osoczu było porównywalne.

Dzieci Nie badano farmakokinetyki linagliptyny u dzieci.

Wyścig Zmiany w dawkowaniu linagliptyny w zależności od rasy nie są wymagane. Rasa nie miała istotnego wpływu na stężenie linagliptyny w osoczu, zgodnie z połączoną analizą danych farmakokinetycznych uzyskanych od pacjentów rasy białej, pacjentów pochodzenia latynoamerykańskiego, Afroamerykanów i pacjentów z Azji. Ponadto stwierdzono podobieństwo właściwości farmakokinetycznych linagliptyny w specjalnych badaniach przeprowadzonych u zdrowych kaukaskich ochotników i mieszkańców Japonii i Chin, a także u pacjentów z afroamerykanami z cukrzycą typu 2.

Cukrzyca typu 2:

- jako monoterapia u pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii tylko na tle diety i ćwiczeń fizycznych, z nietolerancją na metforminę lub w przypadku przeciwwskazań do jej stosowania z powodu niewydolności nerek;

- jako dwuskładnikowa terapia skojarzona z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub tiazolidynodionem w przypadku niepowodzenia terapii dietetycznej, ćwiczeń i monoterapii tymi lekami;

- jako trójskładnikowa terapia skojarzona z metforminą i pochodnymi sulfonylomocznika w przypadku nieskuteczności terapii dietetycznej, ćwiczeń i terapii skojarzonej z tymi lekami;

- jako dwuskładnikowa terapia skojarzona z insuliną lub wieloskładnikową terapią insuliną, metforminą i / lub pioglitazonem i / lub pochodnymi sulfonylomocznika w przypadku niepowodzenia terapii dietetycznej, ćwiczeń fizycznych i terapii skojarzonej z tymi lekami.

- nadwrażliwość na jakikolwiek składnik leku;

- cukrzyca typu 1;

- okres laktacji (karmienie piersią);

- wiek dzieci do 18 lat.

- zapalenie trzustki w historii;

- pacjenci w wieku powyżej 80 lat;

- stosować w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika i / lub insuliną.

Jest połykany. Zalecana dawka to 5 mg (1 tabletka) 1 raz na dobę. W przypadku podawania oprócz metforminy, linagliptynę przyjmuje się równocześnie z metforminą, utrzymując uprzednio przepisaną dawkę metforminy.

Jeśli linagliptyna stosowana jest w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika i / lub insuliną, można zmniejszyć dawkę sulfonylomocznika lub pochodnych insuliny, aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii.

Lek Trazhent można przyjmować niezależnie od posiłku o dowolnej porze dnia.

Działania, które należy pominąć przy przyjmowaniu jednej lub więcej dawek leku: podczas pomijania dawki pacjent powinien przyjmować lek, gdy tylko sobie o tym przypomni. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w ciągu jednego dnia.

U pacjentów z niewydolnością nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki linagliptyny.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawki linagliptyny nie jest konieczne, jednak doświadczenie kliniczne u tych pacjentów jest niewystarczające.

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku dostosowanie dawki nie jest wymagane. Jednak doświadczenie kliniczne u pacjentów w wieku powyżej 80 lat jest ograniczone, dlatego leczenie takich grup pacjentów powinno być prowadzone z zachowaniem ostrożności.

Częstość występowania działań niepożądanych podczas stosowania linagliptyny w dawce 5 mg była podobna do częstości występowania działań niepożądanych podczas przyjmowania placebo.

Zakończenie terapii z powodu zdarzeń niepożądanych było większe w grupie pacjentów otrzymujących placebo (4,3%) niż w grupie, która otrzymywała linagliptynę w dawce 5 mg (3,4%).

Działania niepożądane obserwowane u pacjentów, którzy otrzymywali linagliptynę w monoterapii i w leczeniu skojarzonym z innymi lekami hipoglikemizującymi w badaniach kontrolowanych placebo, są przedstawione w poniższej tabeli (niepożądane reakcje zostały sklasyfikowane na podstawie narządów i układów oraz zgodnie z warunkami preferowanymi w MedDRA), wskazując ich bezwzględne wyniki. częstotliwości. Definicja kategorii częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥1 / 10), często (≥1 / 100 do <1/10), нечасто (от ≥1/1000 до <1/100), редко (от ≥1/10 000 до <1/1000) или очень редко (<1/10 000); частота неизвестна (частота не может быть оценена на основании имеющихся данных).

Tabela Klasyfikacja skutków ubocznych według rodzaju i częstotliwości występowania

Profil bezpieczeństwa w leczeniu skojarzonym z linagliptyną, metforminą i pioglitazonem był porównywalny z bezpieczeństwem stosowania linagliptyny w monoterapii, leczenia skojarzonego z linagliptyną i metforminą oraz leczenia skojarzonego z linagliptyną i pioglitazonem.

Podczas kontrolowanych badań klinicznych u zdrowych ochotników pojedyncza dawka linagliptyny w dawce 600 mg (120-krotność zalecanej dawki) była dobrze tolerowana. Doświadczenie stosowania dawki linagliptyny większej niż 600 mg, nie.

Leczenie: w przypadku przedawkowania zaleca się stosowanie zwykłych środków wspomagających, na przykład usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu żołądkowo-jelitowego, wdrożenie monitorowania klinicznego i leczenie objawowe.

Ocena interakcji lekowych in vitro

Linagliptyna jest słabym konkurencyjnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4.

Linagliptyna nie hamuje innych izoenzymów CYP i nie jest ich induktorem.

Linagliptyna jest substratem dla glikoproteiny P i hamuje transport digoksyny w niewielkim stopniu za pośrednictwem P-glikoproteiny.

Ocena interakcji leków in vivo

Linagliptyna nie ma klinicznie znaczącego wpływu na farmakokinetykę metforminy, glibenklamidu, symwastatyny, pioglitazonu, warfaryny, digoksyny i doustnych leków antykoncepcyjnych, co udowodniono in vivo i opiera się na niskiej zdolności linagliptyny do powodowania interakcji lekowych z 3RP3; P-glikoproteiny i cząsteczki transportowe kationów organicznych.

Metformina. Łączne stosowanie metforminy (powtarzana dawka dobowa 850 mg 3 razy / dobę) i linagliptyny w dawce 10 mg 1 raz na dobę (większej niż dawka terapeutyczna) u zdrowych ochotników nie prowadziło do klinicznie istotnych zmian w farmakokinetyce linagliptyny lub metforminy. Tak więc linagliptyna nie jest inhibitorem transportu kationów organicznych.

Pochodne sulfonylomocznika. Farmakokinetyka linagliptyny (5 mg) nie zmieniła się w połączeniu z glibenklamidem (pojedyncza dawka gliburydu 1,75 mg) i wielokrotnym przyjmowaniem linagliptyny doustnie (5 mg). Jednakże zanotowano nieistotny klinicznie spadek wartości AUC i C.maks glibenklamid o 14%. Ponieważ glibenklamid jest metabolizowany głównie przez CYP2C9, dane te potwierdzają również wniosek, że linagliptyna nie jest inhibitorem CYP2C9. Nie oczekuje się istotnych klinicznie interakcji z innymi pochodnymi sulfonylomocznika (na przykład glipizyd i glimepiryd), które podobnie jak glibenklamid są metabolizowane głównie przez CYP2C9.

Tiazolidynodion. Łączne stosowanie wielokrotnych dawek linagliptyny w dawce 10 mg / dobę (wyższej niż dawka terapeutyczna) i pioglitazonu w dawce 45 mg / dobę (podawanie wielokrotne), które jest substratem dla CYP2C8 i CYP3A4, nie miało klinicznie znaczącego wpływu na farmakokinetykę linagliptyny lub pioglitazonu, ani aktywnych metabolitów pioglitazy. Wskazuje to, że linagliptyna in vivo nie jest inhibitorem metabolizmu, w którym pośredniczy CYP2C8, i potwierdza wniosek, że nie ma znaczącego hamującego wpływu linagliptyny in vivo na CYP3A4.

Ritonawir Łączne stosowanie linagliptyny (pojedyncza dawka w dawce 5 mg) i rytonawiru (wielokrotne przyjęcie 200 mg), aktywnego inhibitora glikoproteiny P i izoenzymu CYP3A4, zwiększyło wartości AUC i Cmaks linagliptyna, około 2 razy i 3 razy, odpowiednio. Jednak te zmiany farmakokinetyki linagliptyny nie zostały uznane za istotne. Dlatego nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji z innymi inhibitorami P-glikoproteiny i CYP3A4, a zmiana dawki nie jest wymagana.

Ryfampicyna. Wielokrotne stosowanie linagliptyny i ryfampicyny, aktywnego induktora P-glikoproteiny i izoenzymu CYP3A4, prowadziło do zmniejszenia wartości AUC i Cmaks linagliptyna odpowiednio o 39,6% i 43,8%, a do zmniejszenia zahamowania podstawowej aktywności peptydazy dipeptydylowej-4 o około 30%. Zatem oczekuje się, że kliniczna skuteczność linagliptyny, która jest stosowana w połączeniu z aktywnymi induktorami glikoproteiny P, zostanie utrzymana, chociaż może nie ujawnić się w pełni.

Digoksyna. Połączone powtarzane stosowanie linagliptyny (5 mg / dobę) i digoksyny (0,25 mg / dobę) u zdrowych ochotników nie miało wpływu na farmakokinetykę digoksyny. Tak więc linagliptyna in vivo nie jest inhibitorem transportu, w którym pośredniczy P-glikoproteina.

Warfaryna. Linagliptyna, podawana wielokrotnie w dawce 5 mg / dobę, nie zmieniała farmakokinetyki warfaryny, która jest substratem dla CYP2C9, co wskazuje, że linagliptyna nie ma zdolności do hamowania CYP2C9.

Symwastatyna. Linagliptyna, którą stosowano wielokrotnie u zdrowych ochotników w dawce 10 mg / dobę (powyżej dawki terapeutycznej), miała minimalny wpływ na parametry farmakokinetyczne symwastatyny, która jest wrażliwym substratem dla CYP3A4. Po przyjęciu linagliptyny w dawce 10 mg wraz z symwastatyną, stosowanej w dawce dobowej 40 mg przez 6 dni, wartość AUC symwastatyny wzrosła o 34%, a wartość Cmaks - o 10%. Tak więc, linagliptyna jest słabym inhibitorem metabolizmu, w którym pośredniczy CYP3A4. Zmiany dawki podczas przyjmowania leków metabolizowanych przy udziale CYP3A4 są uważane za niepraktyczne.

Doustne leki antykoncepcyjne. Łączne stosowanie linagliptyny w dawce 5 mg z lewonorgestrelem lub etynyloestradiolem nie zmieniło farmakokinetyki tych leków.

Stosowanie leku Trazhent jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą typu 1 lub w leczeniu cukrzycowej kwasicy ketonowej.

Częstość występowania hipoglikemii w przypadku stosowania linagliptyny w monoterapii była porównywalna z placebo.

W badaniach klinicznych stwierdzono, że częstość występowania hipoglikemii w przypadku stosowania linagliptyny w skojarzeniu z lekami, które nie wywołują hipoglikemii (metformina, pochodne tiazolidynodionu) była podobna do odpowiedniego efektu placebo.

Wiadomo, że pochodne sulfonylomocznika i insulina powodują hipoglikemię. Dlatego też, jeśli linagliptyna jest stosowana w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika i / lub insuliną, należy zachować ostrożność. W razie potrzeby możliwe jest zmniejszenie dawki sulfonylomocznika lub pochodnych insuliny.

Linagliptyna nie zwiększa ryzyka wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych.

Linagliptynę w terapii skojarzonej z innymi doustnymi lekami hipoglikemizującymi stosowano u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Linagliptyna spowodowała znaczny spadek stężenia hemoglobiny glikozylowanej i stężenia glukozy na czczo.

Linagliptyna Stosowanie u pacjentów w wieku powyżej 70 lat

Zastosowanie linagliptyny spowodowało znaczny spadek hemoglobiny A glikozylowanej (HbA1c) (0,64% w porównaniu z placebo, wyjściowa HbA1c stanowiły około 7,8%). Zastosowanie linagliptyny również doprowadziło do znacznego zmniejszenia stężenia glukozy w osoczu na czczo. Jednak doświadczenie kliniczne u pacjentów w wieku powyżej 80 lat jest ograniczone, dlatego leczenie takich grup pacjentów powinno być prowadzone z zachowaniem ostrożności.

Leczenie linagliptyną nie prowadzi do zwiększenia ryzyka sercowo-naczyniowego. Pierwotny punkt końcowy (połączenie częstości występowania lub czasu przed wystąpieniem pierwszego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawału serca niezakończonego zgonem, udaru nieinwazyjnego lub hospitalizacji z powodu niestabilnej dławicy piersiowej) uzyskano u pacjentów leczonych linagliptyną nieco rzadziej niż w grupie pacjentów otrzymujących leki porównaniu i placebo (względne ryzyko 0,78, 95% przedział ufności 0,55; 1,12).

Doświadczenie po wprowadzeniu do obrotu

U pacjentów przyjmujących linagliptynę zgłaszano przypadki ostrego zapalenia trzustki. Jeśli podejrzewa się zapalenie trzustki, należy przerwać stosowanie leku.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i mechanizmów

Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność kierowania pojazdami i mechanizmami. Jednak ze względu na możliwy rozwój hipoglikemii (która może objawiać się bólem głowy, sennością, osłabieniem, zawrotami głowy, dezorientacją, drażliwością, głodem, palpitacją serca, nadmierną potliwością, atakami paniki), szczególnie w przypadku przyjmowania linigliptyny w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika i (lub) insuliny, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i maszyn.

Stosowanie linagliptyny w czasie ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Dane uzyskane w badaniach przedklinicznych na zwierzętach wskazują na uwolnienie linagliptyny i jej metabolitu w mleku matki. Ryzyko ekspozycji na noworodki i dzieci podczas karmienia piersią nie jest wykluczone.

Jeśli to konieczne, należy przerwać stosowanie linagliptyny w okresie laktacji.

Tractive: instrukcje stosowania tabletek hipoglikemicznych

Trakcja - leki, które mają działanie hipoglikemiczne, są przeznaczone do podawania doustnego.

Wskazania do stosowania

Lek jest przepisywany do stosowania u dorosłych w przypadku cukrzycy drugiego typu.

Monoterapia lekiem jest wskazana w przypadku, gdy aktywacja aktywności fizycznej i przestrzeganie diety niskowęglowodanowej nie pozwoliły na regulację wskaźnika glukozy we krwi. Możesz przyjmować te tabletki w przypadku nietolerancji na substancję taką jak metformina lub obecność przeciwwskazań do jej przyjmowania.

Leczenie skojarzone (jeśli terapia dietetyczna i aktywność fizyczna były nieskuteczne):

  • Wraz z metforminą,
  • Z sulfonylomocznikami, a także metforminą
  • Z insuliną i metforminą.

Skład i formy uwolnienia

W tabletkach preparatu Trazent występuje pojedynczy składnik czynny, reprezentowany przez linagliptynę, jego udział masowy w leku wynosi 5 mg. Inne składniki również są obecne:

  • Skrobia kukurydziana
  • Mannitol
  • Stearynian magnezu
  • Różowa powłoka Opadry.

Tabletki Vergate 5 mg czerwonawe ze ściętymi krawędziami, z jednej strony są oznaczone jako "D5". Pigułki są umieszczane w blistrze po 7 sztuk. Wewnątrz paczki znajduje się 5 pęcherzy.

Właściwości lecznicze

Składnik aktywny Trazhentina należy do inhibitorów specyficznego enzymu dipeptydylopeptydazy-4. Pod wpływem tej substancji obserwuje się zniszczenie hormonów inkretynowych, w tym ISU, a także GLP-1 (przyczyniają się one do regulacji poziomu cukru).

Stężenie hormonów wzrasta niemal natychmiast po jedzeniu. Jeśli krew ma normalny poziom glukozy lub jest nieznacznie podwyższona, to pod wpływem ISU i GLP-1, synteza insuliny przyspiesza, jest lepiej wydzielana przez trzustkę. Ponadto GLP-1 hamuje proces produkcji glukozy bezpośrednio w wątrobie.

Analogi leku Tregent i samego leku zwiększają poziom inkretyn, pod wpływem leków, obserwuje się ich aktywną aktywność (zwiększoną syntezę insuliny).

Warto zauważyć, że lek przyczynia się do wzrostu produkcji insuliny zależnej od glukozy, jednocześnie zmniejszając wydzielanie glukogenu, dzięki czemu wskaźnik poziomu cukru we krwi normalizuje się.

Trakcja: pełna instrukcja użytkowania

Cena: od 1610 do 1987 rub.

Zaleca się stosowanie 1 tabletki raz na dobę. Zastosowanie Terzhenta można prowadzić niezależnie od posiłku.

Jeśli pominięto pigułkę z lekiem hipoglikemicznym, należy ją przyjąć tak szybko, jak to możliwe. Należy zauważyć, że przyjmowanie podwójnej dawki leków w ciągu dnia jest przeciwwskazane.

Dostosowanie dawki nie jest wykonywane u pacjentów z patologią układu nerek, a także w wątrobie iu pacjentów w podeszłym wieku.

Przeciwwskazania i środki ostrożności

Nie należy rozpoczynać leczenia hipoglikemicznego przy pomocy:

  • Cukrzyca typu 1
  • Dzieciństwo (dziecko ma mniej niż 18 lat)
  • Wrażliwość na główną substancję lub dodatkowe składniki
  • Cukrzycowa kwasica ketonowa
  • Ciąża, GW.

Znacznik nie jest przepisywany osobom z objawami kwasicy ketonowej, jak również w przypadku cukrzycy insulinozależnej.

Ponieważ pochodne sulfonylomocznika wywołują rozwój hipoglikemii, leki przepisywane są z dużą ostrożnością w przypadku równoczesnego podawania. Gdy zajdzie taka potrzeba, dawka leków zostanie zmniejszona.

Przyjmowanie linagliptyny nie zwiększa prawdopodobieństwa dolegliwości ze strony CCC.

W połączeniu z innymi lekami hipoglikemicznymi można go podawać nawet w przypadku ciężkiej niewydolności nerek.

Podczas przyjmowania tabletek na pusty żołądek obserwuje się znaczny spadek poziomu hemoglobiny glikozylowanej i wskaźnika glukozy.

Jeśli pacjenci w podeszłym wieku przyjmują lek, możliwe jest obniżenie wskaźnika hemoglobiny glikowanej, a wskaźnik glikemii na czczo spada.

Terapia hipoglikemiczna nie wpływa na wzrost ryzyka sercowo-naczyniowego.

W niektórych przypadkach rozwój ostrego zapalenia trzustki może być rejestrowany podczas leczenia lekiem Trazhentoy. Pierwszymi objawami choroby jest zakończenie przyjmowania tabletek hipoglikemicznych i skonsultowanie się z lekarzem.

Na tle leczenia, zawroty głowy nie są wykluczone, w związku z tym należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia precyzyjnych mechanizmów, a także pojazdów.

Interakcje między lekami

W przypadku skojarzonego stosowania rytonawiru (dawka 200 mg) obserwowano zwiększenie wartości AUC i Cmax samej linagliptyny w 2 p. i 3 str. odpowiednio. Takich zmian nie można nazwać znaczącymi, więc nie ma potrzeby dostosowywania przepisanej dawki.

Podczas przyjmowania ryfampicyny wartości AUC i Cmax spadają do 40-43%, spadek supresji podstawowej aktywności samej peptydazy dipeptydylowej-4 obserwuje się o około 40%.

Jednoczesna terapia digoksyną nie ma znaczącego wpływu na farmakokinetykę substancji czynnej.

Linagliptyna może wpływać na procesy metaboliczne, ale w niewielkim stopniu. Kiedy zażywasz narkotyki, proces przemian metabolicznych zachodzących przy udziale systemu CYP3A4, musisz dostosować otrzymaną dawkę Trazhenty.

Skutki uboczne i przedawkowanie

Podczas terapii stażyści mogą odczuwać rozwój objawów niepożądanych, wynika to ze specyficznej reakcji organizmu. W niektórych przypadkach obserwowane objawy niepożądane nie stanowią poważnego zagrożenia, ponieważ przebiegają łagodnie.

Do najczęstszych negatywnych objawów należą:

  • Hipoglikemia
  • Rozwój zapalenia trzustki
  • Przyrost wagi
  • Pojawienie się bólów głowy i ciężkich zawrotów głowy
  • Występowanie zapalenia nosogardła
  • Wysypka typu pokrzywkowego
  • Kaszel

W przypadku wystąpienia opisanych warunków należy skonsultować się z lekarzem w celu uzyskania porady. W przypadku ciężkich działań niepożądanych lek zostanie anulowany, konieczna będzie hospitalizacja.

W niektórych przypadkach lekarz może zalecić zastąpienie trakcji analogami.

Przypadki przedawkowania nie zostały zarejestrowane.

Podczas przyjmowania przedawkowania trazanty będą musiały przejść procedurę płukania przewodu żołądkowo-jelitowego. Konieczne jest monitorowanie wskaźnika stężenia cukru we krwi i prowadzenie leczenia objawowego pod nadzorem specjalisty.

Analogi

Januvia

MSD Pharmaceuticals, Holandia

Cena od 1465 do 1940 rubli.

Januvia - lek oparty na sitaglipinie, wykazuje wyraźny efekt hipoglikemiczny. Jest przepisywany w leczeniu cukrzycy drugiego typu (zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z lekami). Dostępne w lekach w formie tabletek.

Zalety:

  • Może być podawany osobom z patologiami wątroby.
  • Wygodny harmonogram przyjmowania pigułek
  • Można przyjmować niezależnie od posiłków.

Wady:

  • Wysoka cena
  • Nie nadaje się dla dzieci poniżej 18 roku życia.
  • Nie należy go łączyć z cyklosporyną.

Galvus

Novartis Pharma, Szwajcaria

Cena od 715 do 1998 rub.

Lek stosuje się w leczeniu cukrzycy (objawy hipoglikemii). Główny składnik Galvus, wildagliptyna, wpływa specyficznie na trzustkę i hamuje enzym dipeptydylopeptydazę-4, powodując zmniejszenie stężenia cukru we krwi i wydzielanie insuliny. Lek jest przepisywany na cukrzycę drugiego typu, dawka leku jest ustalana indywidualnie. Postać uwalniania Galvus - pigułki.

Zalety:

  • Może być stosowany z Metforminą
  • Dobrze tolerowany
  • Wysoka biodostępność substancji czynnej - 85%.

Wady:

  • Przeciwwskazane w niewydolności serca
  • Nie należy łączyć z alkoholem
  • Leczenie jest skuteczne tylko przy stosowaniu diety.

Trajenta - nowa klasa leków przeciwcukrzycowych

Trazent (nazwa międzynarodowa Trajenta) to stosunkowo nowa klasa leków przeciwcukrzycowych. Inhibitory DPP-4 z doustną drogą podawania są z powodzeniem stosowane do kontrolowania cukrzycy typu 2, zgromadzono dużą bazę dowodów na jej skuteczność.

Aktywnym składnikiem leku jest linagliptyna. Diabetycy z patologią nerek są szczególnie doceniani ze względu na korzyści, ponieważ lek nie stanowi dodatkowego obciążenia dla nich.

Trakcja - skład i forma dawkowania

Producenci, BOEHRINGER INGELHEIM PHARMA (Niemcy) i BOEHRINGER INGELHEIM ROXANE (USA), produkują lek w postaci wypukłych okrągłych tabletek w kolorze czerwonym. Z jednej strony jest wygrawerowany symbol producenta, który chroni lek przed fałszerstwem, z drugiej - znak "D5".

Każda z nich zawiera 5 mg substancji czynnej - linagliptynę i różne wypełniacze, takie jak skrobia, barwnik, hypromeloza, stearynian magnezu, copowidon, makrogol.

Każdy blister aluminiowy jest pakowany w 7 lub 10 tabletek preparatu Trazent, którego zdjęcie można zobaczyć w tej sekcji. W pudełku może być ich różna liczba - od dwóch do ośmiu. Jeśli w blistrze znajduje się 10 komórek z tabletkami, w pudełku znajdą się 3 takie płytki.

Farmakologia

Możliwości leku zostały pomyślnie zrealizowane dzięki hamowaniu aktywności dipeptydylopepazy (DPP-4). Enzym ten ma destrukcyjny wpływ.

na hormonach HIP i GLP-1, które odgrywają ważną rolę w utrzymaniu równowagi glukozy. Inkretyny zwiększają wytwarzanie insuliny, pomagają kontrolować poziom glukozy we krwi i hamują wydzielanie glukagonu. Ich aktywność jest krótka, w przyszłości ISU i GLP-1 rozkładają enzymy. Środek trakcyjny jest odwracalnie połączony z DPP-4, co pozwala utrzymać funkcjonalność inkretyn, a nawet podnieść ich poziom skuteczności.

Mechanizm działania trazentów jest podobny do działania innych analogów - Januvia, Galvus, Onglizy. ISU i GLP-1 są wytwarzane podczas przyjmowania składników odżywczych w organizmie. Skuteczność leku nie jest związana ze stymulacją jego produkcji, lek po prostu wydłuża czas jego ekspozycji. Z powodu takich cech, Trazhent, podobnie jak inne mimetyki inkretyn, nie wywołuje rozwoju hipoglikemii i jest to ich znacząca przewaga nad innymi klasami leków hipoglikemizujących.

Jeśli poziom cukrów zostanie nieznacznie przekroczony, inkretyny wspomagają produkcję endogennej insuliny przez komórki β. Hormon GLP-1, który ma bardziej znaczącą listę możliwości w porównaniu z ISU, blokuje syntezę glukagonu w komórkach wątroby. Wszystkie te mechanizmy pomagają w utrzymaniu stabilnej glikemii na odpowiednim poziomie - w celu zmniejszenia poziomów glikowanej hemoglobiny, cukru i glukozy po obciążeniu w dwugodzinnych odstępach. W kompleksowej terapii metforminą i pochodnymi sulfonylomocznika poprawia się parametry glikemiczne bez krytycznego przyrostu masy ciała.

Farmakokinetyka

Po dostaniu się do przewodu żołądkowo-jelitowego lek szybko się wchłania, Cmax obserwuje się po półtorej godziny. Koncentracja zmniejsza dwufazowy.

Nie ma to wpływu na stosowanie tabletek z jedzeniem lub oddzielnie na farmakokinetykę leku. Biodostępność leku - do 30%. Stosunkowo niewielki procent jest metabolizowany, 5% wydala nerki, 85% jest wydalane z kałem. Każda patologia nerek nie wymaga zniesienia leku ani zmiany dawki. Nie badano osobliwości farmakokinetyki w dzieciństwie.

Dla kogo przeznaczony jest lek

Trakcja jest przepisywana jako lek pierwszego rzutu lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi.

  1. Monoterapia Jeśli diabetycy nie tolerują leków należących do klasy lokówek, takich jak metformina (na przykład w patologiach nerek lub indywidualnej nietolerancji jej składników), a modyfikacja stylu życia nie przynosi pożądanych rezultatów.
  2. Dwuskładnikowy schemat. Trakcję przepisano sulfonylomocznikiem, metforminą, tiazolidynodionem. Jeśli pacjent stosuje insulinę, inkretyna może ją uzupełniać.
  3. Opcja trójskładnikowa. Jeśli poprzednie algorytmy leczenia nie są wystarczająco skuteczne, preparat Trazent łączy się z insuliną i lekami przeciwcukrzycowymi o innym mechanizmie działania.

Kto nie przypisuje trazhentu

Linagliptyna jest przeciwwskazana dla takich kategorii chorych na cukrzycę:

  • Cukrzyca typu 1;
  • Kwasica ketonowa spowodowana cukrzycą;
  • Ciąży i karmiący;
  • Wiek dzieci i młodzieży;
  • Nadwrażliwość na składniki preparatu.

Niepożądane konsekwencje

Podczas przyjmowania linagliptyny mogą wystąpić działania niepożądane:

  • Zapalenie nosogardła (choroba zakaźna);
  • Ataki kaszlu;
  • Nadwrażliwość;
  • Zapalenie trzustki;
  • Zwiększone poziomy triglicerydów (w połączeniu z lekami sulfonylomocznikowymi);
  • Zwiększone wartości LDL (z równoległym odbiorem pioglitazonu);
  • Przyrost wagi;
  • Objawy hipoglikemii (na tle terapii dwu i trójskładnikowej).

Częstotliwość i liczba niepożądanych skutków, które rozwijają się po zastosowaniu trazentów, jest podobna do liczby działań niepożądanych po zastosowaniu placebo. Najczęściej działania niepożądane przejawiają się w potrójnej kompleksowej terapii trazentów z metforminą i pochodnymi sulfonylomocznika.

Lek może powodować zaburzenia koordynacji, ważne jest, aby wziąć pod uwagę podczas jazdy i skomplikowanych mechanizmów.

Przedawkowanie

Uczestnikom eksperymentu zaoferowano 120 tabletek (600 mg) na raz. Pojedynczy przedawkowanie stanu zdrowia ochotników ze zdrowej grupy kontrolnej nie miało wpływu. Wśród przypadków przedawkowania cukrzycy statystyki medyczne nie zostały zarejestrowane. A jednak, jeśli przypadkowo lub umyślnie za pomocą kilku dawek w tym samym czasie, ofiara powinna przepłukać żołądek i jelita, aby usunąć niewchłoniętą część leku, podać sorbenty i inne leki zgodnie z objawami, pokazać lekarzowi.

Jak wziąć lek

Tracer zgodnie z instrukcją użycia należy przyjmować trzy razy dziennie, 1 tabletkę (5 mg). Jeśli lek stosuje się w kompleksowym leczeniu równolegle z metforminą, dawka tego ostatniego jest zachowywana.

Diabetycy z niewydolnością nerek lub wątroby nie wymagają dostosowania dawki. Nie różnią się również normy dla pacjentów w dojrzałym wieku. W wieku starczym (od 80 lat) Trazent nie jest przepisywany z powodu braku doświadczenia klinicznego w tej kategorii wiekowej.

Jeśli czas przyjmowania leku zostanie pominięty, należy zażyć tabletkę tak szybko, jak to możliwe. Nie można podwoić stawki. Używanie narkotyków nie jest związane z czasem jedzenia.

Wpływ trakcji na ciążę i laktację

Wyniki stosowania leku u kobiet w ciąży nie są publikowane. Do tej pory badania były prowadzone wyłącznie na zwierzętach i nie odnotowano żadnych objawów toksyczności reprodukcyjnej. A jednak w czasie ciąży kobiety nie są przepisywane na leki.

Podczas eksperymentów ze zwierzętami ustalono, że lek jest w stanie przeniknąć do mleka matki kobiety. Dlatego w okresie karmienia kobiet Trazent nie jest przepisywany. Jeśli stan zdrowia wymaga takiej terapii, dziecko zostaje przeniesione do sztucznego żywienia.

Nie przeprowadzono eksperymentów dotyczących wpływu leczenia na zdolność poczęcia dziecka. Podobne eksperymenty na zwierzętach nie wykazały żadnego zagrożenia z tej strony.

Interakcje leków

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Trazenty i metforminy, nawet jeśli dawka była wyższa niż standardowa, nie prowadziło do istotnych różnic w farmakokinetyce leków.

Równoległe stosowanie pioglitazonu również nie zmienia farmakokinetycznych możliwości obu leków.

Nie jest niebezpieczny dla trazentów i skomplikowanego leczenia z użyciem glibenklamidu, ponieważ jego ostatnie Cmax nieznacznie się zmniejsza (o 14%).

Podobny wynik w interakcji pokazuje inne leki z klasy sulfonylomocznika.

Kombinacja rytonawiru + linagliptyna zwiększa Cmax 3 razy, takich zmian nie trzeba dostosowywać w dawce.

Kombinacje z ryfampicyną powodują zmniejszenie Cmax trazhenty. Częściowo charakterystyka kliniczna pozostaje, ale lek nie działa w 100%.

Nie jest niebezpieczne przepisywanie digoksyny jednocześnie z linagliptyną: farmakokinetyka obu leków nie zmienia się.

Nie wpływa na Trazhent i możliwości Varfavin.

Niewielkie zmiany obserwuje się przy równoległym stosowaniu linagliptyny z symwastatyną, ale inkretyna nie wpływa znacząco na jej charakterystykę.

Na tle leczenia lekiem Trazhentoy można swobodnie stosować doustne środki antykoncepcyjne.

Dodatkowe zalecenia

Tracer nie jest przepisywany na cukrzycę typu 1 i na kwasicę ketonową - powikłanie cukrzycy.

Częstość występowania hipoglikemii po leczeniu linagliptyną, stosowanym w monoterapii, jest adekwatna do liczby takich przypadków w przypadku placebo.

Eksperymenty kliniczne wykazały, że częstość występowania hipoglikemii przy stosowaniu Trazents w terapii skojarzonej nie jest brana pod uwagę, ponieważ stan krytyczny spowodowany jest nie linagliptyną, ale metforminą i preparatami grupy tiazolidynodionowej.

Należy również zachować ostrożność, przepisując produkt Trazhenty w skojarzeniu z lekami klasy pochodnej sulfonylomocznika, ponieważ to one powodują hipoglikemię. Przy wysokim ryzyku konieczne jest dostosowanie dawkowania pochodnych sulfonylomocznika.

Linagliptyna nie wpływa na prawdopodobieństwo rozwoju patologii serca i naczyń.

W terapii skojarzonej, Trazent może być stosowany nawet w ciężkich zaburzeniach czynności nerek.

U pacjentów w wieku dojrzałym (starszych niż 70 lat) leczenie produktem Trazhentoy wykazało dobre wyniki w odniesieniu do HbA1c: wyjściowy wskaźnik hemoglobiny glikozylowanej wynosił 7,8%, a ostatni 7,2%.

Lek nie powoduje wzrostu ryzyka sercowo-naczyniowego. Pierwotny punkt końcowy charakteryzujący częstotliwość i czas zgonu, zawał serca, udar, niestabilna dławica piersiowa wymagająca hospitalizacji, diabetycy, którzy przyjmowali linagliptynę, występowali rzadziej, a później niż ochotnicy w grupie kontrolnej, którzy otrzymywali placebo lub leki porównawcze.

W niektórych przypadkach stosowanie linagliptyny wywoływało ataki ostrego zapalenia trzustki.

Jeśli pojawią się objawy (ostry ból w nadbrzuszu, niestrawność, ogólne osłabienie), należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

Badania nad wpływem Trazhenty na zdolność prowadzenia pojazdów i skomplikowane mechanizmy nie zostały przeprowadzone, ale z powodu ewentualnych niespójności w koordynacji, konieczne jest zażywanie leku, jeśli to konieczne, z dużą koncentracją uwagi i szybką reakcją.

Analogi i koszt leków

Dla leku Trazhent cena waha się od 1500-1800 rubli za 30 tabletek o dawce 5 mg. Wydawanie leków na receptę.

Do analogów tej samej klasy inhibitorów DPP-4 należą Yanuvia na podstawie sinagliptyny, Ongliz na bazie saksagliptyny i Galvus ze składnikiem aktywnym wildagliptyną. Leki te mają ten sam kod ATH na czwartym poziomie.

Podobne efekty mają leki Sitagliptyna, Alogliptyna, Saksagliptyna, Wildagliptyna.

Specjalne warunki przechowywania Trazherenty nie są określone w instrukcjach. Przez trzy lata (zgodnie z datą ważności) tabletki są przechowywane w temperaturze pokojowej (do +25 stopni) w zaciemnionym miejscu bez dostępu dzieci. Zużyte leki nie mogą być spożywane, muszą zostać usunięte.

Diabetycy i medycy o Trazhent

Wysoka skuteczność Trazhenty w różnych kombinacjach potwierdzona i międzynarodowe studia i praktyka medyczna. Endokrynolodzy wolą stosować linagliptynę jako leki pierwszego rzutu lub w terapii złożonej. Z tendencją do hipoglikemii (ciężki wysiłek fizyczny, złe odżywianie), zamiast leków z klasy sulfonylomocznikowej, przepisują Trazhent, istnieją opinie na temat przepisywania leku na insulinooporność i otyłość. Wielu diabetyków otrzymuje lek w ramach kompleksowego leczenia, więc trudno ocenić jego skuteczność, ale ogólnie rzecz biorąc, wszyscy są zadowoleni z wyniku.

Inhibitory DPP-4, do których należą także Trazhent, różnią się nie tylko wyraźnymi właściwościami przeciwcukrzycowymi, ale także zwiększonym stopniem bezpieczeństwa, ponieważ nie wywołują efektu hipoglikemii, nie przyczyniają się do zwiększenia masy ciała i nie nasilają niewydolności nerek. Dziś ta klasa leków jest uważana za jedną z najbardziej obiecujących w zwalczaniu cukrzycy typu 2.

Tranzhenta: lek na cukrzycę i jej substytuty

Trakcja jest lekiem hipoglikemicznym zalecanym do stosowania wewnętrznego. Narzędzie wykonane jest w formie okrągłych, jasnoczerwonych tabletek z wypukłymi bokami i ściętymi krawędziami. Z jednej strony tablet ma logo firmy, az drugiej znak D5.

Głównym aktywnym składnikiem leku jest 5 mg linagliptyny, pomocnymi składnikami leku są skrobia kukurydziana, mannitol, stearynian magnezu, copowidon, wstępnie żelowana skrobia. Lek można kupować w aluminiowych blistrach po 7 tabletek.

Lek jest zalecany do stosowania w cukrzycy drugiego typu, to narzędzie będzie jednym z najbardziej skutecznych leków, jeśli na tle umiarkowanych ćwiczeń i diety nie może utrzymać poziomu cukru we krwi na normalnym poziomie.

Lek należy przepisać w przypadku, gdy cukrzyca ma historię niewydolności nerek, jest przeciwwskazane do Metformin lub osoba ta nie toleruje dobrze tego leku. Trakcję można używać z:

  • pochodne sulfonylomocznika;
  • Tiazolidyna;
  • Metformina.

Lek jest również konieczny, jeśli leczenie tymi lekami nie poprawia samopoczucia pacjenta.

Cena za 30 tabletek po 5 mg wyniesie około 1 500 rubli na osobę, można go kupić w aptekach stacjonarnych i internetowych. Lek jest wprowadzany do radaru (rejestr leku). Analogicznie do leku: Nesina, Ongliz, Januvia, Galvus, Kombogliz, nie ma jeszcze tanich analogów.

Instrukcje dotyczące stosowania leku

Instrukcje wskazują, że leczenie lekami nie powinno być wykonywane w czasie ciąży, cukrzycy typu 1, podczas karmienia piersią, dzieci w wieku poniżej 18 lat, ze zwiększoną reakcją na niektóre składniki leku, kwasicę ketonową spowodowaną przez cukrzycę.

Standardowa dawka dla dorosłego pacjenta wynosi 5 mg, konieczne jest leczenie trzy razy dziennie. Kiedy lek jest przyjmowany z metforminą, jej dawka pozostaje niezmieniona. Lek dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie wymaga regulacji.

Podczas badania farmakokinetyki stwierdzono, że przy problemach z wątrobą możliwa jest zmiana ilości substancji leczniczej, jednak doświadczenie stosowania takiego środka na cukrzycę jest obecnie całkowicie nieobecne.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u starszych pacjentów, ale:

  1. pacjenci w wieku powyżej 80 lat nadal nie są zalecani do przyjmowania leku, ponieważ nie ma doświadczenia klinicznego;
  2. więc nie ustalono, jak bezpieczne jest leczenie dzieci i młodzieży

Kiedy diabetycy przyjmują preparat Trazent ciągle i przypadkowo pominięto dawkę, konieczne jest przyjęcie kolejnej tabletki, gdy tylko nadarzy się okazja, ale nie można podwoić jej dawki. Lek przyjmuje się w dowolnym momencie, niezależnie od posiłku.

Leczenie może odbywać się według różnych schematów. Tabletki stosuje się w monoterapii u chorych na cukrzycę z niewystarczającą kontrolą glikemii na tle zrównoważonej diety cukrzycowej, umiarkowanej aktywności fizycznej, jeśli dana osoba nie toleruje metforminy, podobnych leków.

Lek stanie się częścią dwuskładnikowego leczenia metforminą, tiazolidynodionami, pochodnymi sulfonylomocznika w przypadku braku efektu monoterapii tymi lekami, nieefektywności wysiłku fizycznego i diety.

Środek jest stosowany jako trójskładnikowa terapia skojarzona z pochodnymi metforminy. Ponadto lekarz przepisuje lek wraz z:

  • zastrzyki insuliny;
  • Pioglitazon;
  • pochodne sulfonylomocznika.

Po nałożeniu 5 mg leku w środku, substancje czynne zaczynają być absorbowane, osiągając szczytowe stężenie po 1,5 godziny. Stężenie zmniejszy się zgodnie ze schematem trójfazowym, końcowy okres półtrwania wynosi ponad 100 godzin, co jest spowodowane stałym, silnym wiązaniem linagliptyny.

Skuteczny okres półtrwania z organizmu po wielokrotnym podaniu leku wynosi 12 godzin.

Po podaniu pojedynczej dawki leku obserwuje się stabilne stężenia substancji po około trzeciej dawce.

Przypadki przedawkowania, niepożądane reakcje organizmu

Dane z badań medycznych pokazują, że pojedyncza dawka 600 mg leku nie powoduje objawów przedawkowania i nie szkodzi zdrowiu diabetyków. Brak informacji o przypadkach przedawkowania. Jednak ze względu na bezpieczeństwo przy spożywaniu zbyt dużej ilości leków ważne jest, aby opróżnić żołądek, wykonując płukanie lub powodując wymioty.

Pamiętaj, aby skontaktować się z lekarzem lub zadzwonić po brygadę pogotowia ratunkowego. Możliwe, że wystąpią jakieś zaburzenia zdrowia, konieczne będzie przepisanie odpowiedniego leczenia.

Inną rzeczą - reakcje uboczne ciała, liczba takich reakcji jest równa liczbie negatywnych skutków w wyniku przyjmowania placebo. Tak więc pacjent może rozpocząć: zapalenie trzustki, ataki kaszlu, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zwiększoną wrażliwość na pewne substancje, hipertriglicerydemię.

Musisz wiedzieć, że substancja czynna leku może powodować zawroty głowy, dlatego:

  • lepiej powstrzymać się od jazdy i innych złożonych mechanizmów;
  • unikać nadmiernej aktywności fizycznej.

Te działania niepożądane występują zwykle podczas leczenia środka Trazent wraz z pochodnymi sulfonylomocznika i metforminą.

Kiedy wykonywane jest wspólne leczenie linagliptyną lub pioglitazonem, ciężar cukrzycy jest często zwiększany, może rozpocząć się zapalenie trzustki, układ odpornościowy staje się nadwrażliwy.

Instrukcje specjalne

Lek nie jest przepisywany kobietom w ciąży, jego wpływ na kobiece ciało podczas noszenia dziecka dzisiaj nie był badany. Jednak badania kliniczne na zwierzętach nie wykazały żadnych negatywnych skutków dla funkcji rozrodczych. Nie przeprowadzono eksperymentów na zdolność kobiety do poczęcia, eksperymenty na zwierzętach nie wykazały żadnych negatywnych rezultatów.

Dane uzyskane w trakcie badań farmakodynamicznych na zwierzętach wskazują na przenikanie leku do mleka matki. Z tego powodu działanie leku na dziecko nie jest wykluczone. W niektórych przypadkach lekarze nalegają na zaprzestanie laktacji u kobiety, jeśli istnieje pilna potrzeba przypisania jej dokładnie Trazent.

Instrukcja użytkowania dla stażysty wskazuje, że lek należy przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 stopni w ciemnym miejscu, z dala od dzieci. Trwałość wynosi 2,5 roku.

Endokrynolodzy nie przepisują takich leków pacjentom:

  1. z cukrzycą typu 1;
  2. z cukrzycową kwasicą ketonową.

U diabetyków może rozwinąć się hipoglikemia, przyczyna może być związana ze wspólnym leczeniem pochodnymi sulfonylomocznika.

Nie ma danych na temat interakcji leku z insuliną, pacjenci z ciężką niewydolnością nerek są przepisywani leczeniu wraz z innymi lekami w celu znormalizowania poziomu glikemii. Przeglądy trakcji są zawsze tylko pozytywne.

Przy jednoczesnym stosowaniu z lekiem, Ritonavir zwiększy poziom linagliptyny około 2-3 razy, niezwiązane stężenie (zwykle 1% dawki terapeutycznej) wzrośnie 5-krotnie po takiej kombinacji leków. Takich zmian w farmakokinetyce nie uważa się za istotne klinicznie, dlatego nie zakłada się znaczących interakcji z innymi inhibitorami, nie przeprowadza się przeglądu stosowanych dawek.

W przypadku leczenia ryfampicyną farmakokinetyka obu leków spada z 39 do 43%, a hamowana aktywność podstawowa zmniejsza się o 30%. Skuteczność leczenia jest zachowana, ale nie w pełni działa.

Podczas stosowania Trazhenty z lekiem Digoxin wzajemne oddziaływanie nie występuje, nawet jeśli takie połączenie jest stosowane:

  • wiele razy;
  • w różnych dawkach.

Wielokrotne stosowanie leku w dawce 5 mg / dobę nie jest w stanie zmienić farmakokinetyki warfaryny. Jeśli wielokrotnie stosujesz symwastatynę i zwiększoną dawkę linagliptyny, wpłynie to na farmakokinetykę pierwszego leku. Zjawisko to jest całkiem normalne, dostosowanie zalecanych dawek nie jest konieczne. Po regularnym leczeniu produktem Trazhentoy w zwiększonej ilości iz symwastatyną w dawce 40 mg aktywność tego ostatniego zwiększyła się o 34%, we krwi o 10%.

Gdy pacjent z cukrzycą drugiego typu przyjmuje doustne leki antykoncepcyjne podczas leczenia produktem Trazent, nie ma długotrwałej i znaczącej zmiany w farmakokinetyce takich leków.

Recenzje Trazhent

Inhibitory DPP-4 (lek należy do tej grupy) wyróżniają się nie tylko jaskrawym działaniem obniżającym cukier, ale także zwiększonym poziomem bezpieczeństwa, ponieważ nie mogą stać się przyczyną wzrostu masy ciała cukrzycowej i hipoglikemicznej. Leki z tej grupy uważa się za najbardziej skuteczne i obiecujące w leczeniu cukrzycy typu 2 u dzieci i dorosłych.

Skuteczność terapii potwierdza wiele badań naukowych, konieczne jest rozpoczęcie leczenia tylko w połączeniu z innymi lekami. Jeśli istnieje skłonność do wahań stężenia glukozy i jej gwałtownego spadku, pokazano substytuty pochodnych sulfonylomocznika.

Czasami uzasadnione jest stosowanie leku jako środka monoterapii dla odporności organizmu na hormon insuliny i nadwagę. Już po 3 miesiącach terapii następuje znaczny spadek masy ciała.

Główna liczba recenzji otrzymanych od tych diabetyków, którzy stosowali 5 mg leku w ramach kompleksowej terapii. W związku z tym dość trudno jest odpowiednio ocenić Trazent dla niej:

Jednak prawie wszyscy pacjenci są przekonani, że ten konkretny lek pomógł im schudnąć.

Pomimo pewnych ograniczeń w stosowaniu środków Trazenta, przepisuje się go diabetykom drugiego typu w dowolnym wieku, w tym osobom w podeszłym wieku, cierpiącym na choroby nerek, wątroby, serca. Najczęstszym działaniem niepożądanym takiego leczenia jest zapalenie błony śluzowej nosa i gardła.

Informacje na temat działania inhibitorów Dpp-4 zostały przedstawione na filmie w tym artykule.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Fakt, że ludzkie łożysko zawiera dużą ilość hormonów ustala się już na początku XX wieku.
W 1905 r. Hainan zasugerował, że łożysko jest narządem wewnątrzwydzielniczym i że zmiany hormonalne podczas ciąży są spowodowane przez łożysko, a nie narządy endokrynologiczne matki.

Zapalenie gardła i ból gardła na pierwszy rzut oka mają podobne objawy. A jednak te dwie choroby mają inne źródło. Lokalizacja procesu zapalnego również będzie inna.

Niedoczynność tarczycy jest chorobą wywołaną niedostatecznym wydzielaniem hormonów tarczycy przez tarczycę. Występuje pierwotna i wtórna niedoczynność tarczycy. Pierwotny rozwija się z uszkodzeniem tarczycy i towarzyszy mu wzrost poziomu TSH (90% przypadków niedoczynności tarczycy).