Główny / Ankieta

Rozpoznanie niedokrwistości: transferyny, ferrytyny, zdolności wiązania żelaza w surowicy (LHD, LHSS)

Niedokrwistość lub niedokrwistość - schorzenie charakteryzujące się zmniejszeniem stężenia hemoglobiny, liczby czerwonych krwinek na jednostkę objętości krwi, co prowadzi do zmniejszenia dostarczania tlenu do tkanek. Są to: choroby związane z upośledzeniem tworzenia się hemoglobiny lub wytwarzaniem czerwonych krwinek oraz choroby wywołane zwiększonym zniszczeniem czerwonych krwinek.

Niedokrwistość może być oddzielną chorobą lub przejawem jakiejkolwiek innej choroby. Ciało doświadcza głodu tlenowego, charakteryzującego się następującymi objawami niedokrwistości: osłabieniem, zawrotami głowy, omdleniem, hałasem lub dzwonieniem w uszach, migotaniem punktów w oczach (niedotlenienie mózgu w mózgu); szybkie bicie serca (serce jest zmuszone "szybciej" napędzać krew, aby zrekompensować brak tlenu);

duszność (szybkie oddychanie - również próba zrekompensowania głodu tlenu); bladość skóry (szczególnie zauważalna, jeśli opóźnisz dolną powiekę lub spojrzysz na czubki palców - "blade paznokcie").

W biochemicznych badaniach krwi ważne wskaźniki dla lekarza i pacjenta to:

  • analiza żelaza w surowicy
  • zdolność wiązania żelaza z surowicy
  • transferyna
  • analiza ferrytyny.

Połączenie wskaźników tych analiz w największym stopniu odzwierciedla obecność lub brak anemii, charakter anemii podczas diagnozowania niedokrwistości.

Badanie krwi dla transferyny i ferrytyny

Transferrin

Transferrin jest białkiem krwi, którego funkcją jest transport żelaza.

Żelazo nośne, siderofilina.

Siderophilin, transferrin, Tf.

G / l (gram na litr).

Jakiego biomateriału można użyć do badań?

Jak przygotować się do badania?

  • Nie jedz przez 8 godzin przed oddaniem krwi, możesz pić czystą niegazowaną wodę.
  • Przestań przyjmować leki zawierające żelazo przez 72 godziny przed analizą.
  • Wyeliminuj stres fizyczny i emocjonalny przez 30 minut przed oddaniem krwi.
  • Nie pal 30 minut przed analizą.

Ogólne informacje o badaniu

Transferrin - główny nośnik białka żelaza w osoczu krwi. Powstaje w wątrobie z aminokwasów, które są wchłaniane z pożywienia w procesie trawienia. Transferryna wiąże się z żelazem, które pochodzi z pożywienia lub z niszczenia krwinek czerwonych i przenosi je do narządów i tkanek (do wątroby, śledziony). Transferrin jest w stanie dołączyć więcej żelaza, niż sam waży.

Żelazo jest niezbędnym pierwiastkiem śladowym w ciele. Jest to część hemoglobiny, białka, które wypełnia czerwone krwinki i pozwala im przenosić tlen z płuc do narządów i tkanek. Żelazo jest również składnikiem białka mięśniowego mioglobiny.

Normalnie ciało zawiera 4-5 g żelaza, około 3-4 mg (0,1% całości) krąży we krwi w połączeniu z transferyną. Z reguły 1/3 centrów wiązania transferyny jest wypełniona żelazem, pozostałe 2/3 pozostają w rezerwie. Stopień "wypełnienia" transferyny żelazem odzwierciedla takie wskaźniki, jak całkowita zdolność wiązania żelaza z surowicą, zdolność wiązania utajonego żelaza w surowicy i procent nasycenia transferryną.

Wraz z niedoborem żelaza wzrasta poziom transferyny, dzięki czemu można się z nią kontaktować nawet przy niewielkiej ilości żelaza w surowicy.

Ilość transferyny we krwi zależy również od stanu wątroby, od żywienia osoby i pracy jelit. Jeśli czynność wątroby jest osłabiona z powodu znacznego wzrostu tkanki bliznowatej (marskość), wówczas poziom transferyny spada. Przy braku pokarmów białkowych w diecie lub zaburzeniach wchłaniania aminokwasów w wyniku zapalenia w jelicie, transferyna nie tworzy się w wystarczających ilościach.

Do czego służą badania?

  • Aby szczegółowo ocenić metabolizm żelaza (razem z testem na żelazo w surowicy i całkowitą - czasami utajoną - zdolnością wiązania żelaza z surowicą - połączenie tych analiz pozwala obliczyć procent nasycenia transferyny żelazem, czyli określić, ile żelaza przenosi krew). Ten wskaźnik najdokładniej charakteryzuje wymianę żelaza.
  • Aby ocenić zapasy żelaza w organizmie.
  • Aby ustalić, czy niedokrwistość jest spowodowana niedoborem żelaza lub innymi przyczynami, takimi jak przewlekła choroba lub brak witaminy B12. Wraz z niedoborem żelaza jego poziom w surowicy spada, ale poziom transferyny wzrasta.
  • Aby ocenić czynność wątroby.

Kiedy zaplanowane jest badanie?

  • Jeśli wykryte zostaną jakiekolwiek nieprawidłowości w ogólnym badaniu krwi, hemoglobina, hematokryt, liczba czerwonych krwinek.
  • Jeśli podejrzewasz niedobór żelaza lub nadmiar żelaza w organizmie.
  • Jeśli podejrzewasz przeciążenie organizmu żelazem (hemochromatoza). Objawy hemochromatozy: ból stawów i brzucha, osłabienie, zmęczenie, obniżone pożądanie seksualne, zaburzenia rytmu serca.
  • Jeśli podejrzewasz przewlekłą chorobę wątroby lub zmiany wchłaniania w jelicie.

Co oznaczają wyniki?

Wartości odniesienia: 2 - 3,6 g / l.

Interpretacja wyników jest zwykle dokonywana z uwzględnieniem innych wskaźników odzwierciedlających metabolizm żelaza.

Przyczyny wzrostu transferyny

  • Niedokrwistość z niedoboru żelaza. Zwykle jest to spowodowane przewlekłą utratą krwi lub niewystarczającą konsumpcją produktów mięsnych.
  • Trzeci trymestr ciąży. Zmniejszenie poziomu żelaza i zwiększenie transferyny jest w tym przypadku normalne.

Powody obniżenia poziomu transferyny

  • Choroby przewlekłe: układowy toczeń rumieniowaty, reumatoidalne zapalenie stawów, gruźlica, bakteryjne zapalenie wsierdzia, choroba Leśniowskiego-Crohna, itp.
  • Brak białek w organizmie związany z zaburzeniami wchłaniania w jelitach, przewlekłą chorobą wątroby, oparzeniami.
  • Przewlekła choroba zapalna jelit.
  • Nieadekwatność odżywiania.
  • Dziedziczna hemochromatoza. W tej chorobie zwiększona ilość żelaza jest absorbowana z pożywienia, które jest osadzane w różnych narządach, powodując ich uszkodzenie.
  • Talasemia - choroba dziedziczna prowadząca do anemii, w której zmienia się struktura hemoglobiny.
  • Ostra choroba wątroby.
  • Marskość wątroby.
  • Kłębuszkowe zapalenie nerek jest stanem zapalnym tkanki nerkowej.
  • Nieodpowiednia recepta preparatów żelaza (wyższa dawka).
  • Wrodzony brak transferyny.

Co może wpłynąć na wynik?

  • Estrogeny, doustne środki antykoncepcyjne prowadzą do zwiększenia poziomu transferyny.
  • ACTH, kortykosteroidy, testosteron mogą zmniejszać ilość transferyny.
  • Hemoliza w surowicy powoduje, że wyniki są niewiarygodne.

Poziomy ferrytyny spadają, gdy występuje niedobór żelaza, ale pozostaje on normalny, jeśli towarzyszy mu stan zapalny. Dlatego też jednoczesne podawanie testów ferrytyny i transferyny może być stosowane do diagnozowania niedoboru żelaza w takich sytuacjach.

Kto robi badania?

Lekarz ogólny, terapeuta, hematolog, gastroenterolog, reumatolog, nefrolog, chirurg.

Transferrin: co to jest, funkcje, definicje i standardy w analizach, odchylenia

Transferrin (Tf), siderofilina to białko, które transportuje żelazo w organizmie do miejsca, w którym istnieje zapotrzebowanie na ten pierwiastek chemiczny. Jednak nie należy mylić kompleksu białkowego zawierającego żelazo, które nazywane jest ferrytyną, oraz glikoproteiny wiążącej żelazo należącej do frakcji β1-globulin - transferryny.

Wskaźnik transferyny we krwi kobiet i mężczyzn nie jest taki sam i wynosi:

  • 2,0 - 3,8 g / l dla mężczyzn;
  • Odpowiednio 1,85 - 4,05 g / l dla kobiet (górna granica tego wskaźnika jest wyższa dla kobiet słabych). Z moczem zwykle powinno się wydalać mniej niż 2,4 mg / l białka przenoszącego Fe.

Biorąc pod uwagę, że analiza wymaga specjalnego sprzętu laboratoryjnego, który nie ma wszystkich instytucji, stężenie białka transportowego ocenia inny wskaźnik (OZHSS) - nazywa się to całkowitą zdolnością wiązania żelaza z surowicy krwi (OZHSS), współczynnikiem nasycenia transferryny żelazem lub po prostu zwykłą transferyną. Wartość ta zwykle waha się pomiędzy granicami 25-30%, chociaż według różnych źródeł różnica wartości może być szersza (10-50%).

Czym jest transferryna i skąd się bierze?

Żelazo pochodzĘ... ce z pożywienia w przewodzie pokarmowym z zasady jest w formie trójwartoś ciowej (Fe +++), jednak aby w pełni wchłonić się w jelitach, musi dojść do postaci dwuwartoś ciowej (Fe ++), która wystę puje pod wpływem wielu czynników (witaminy C, enzymy, mikroflora jelitowa itp.). Po uzyskaniu dwuwartościowego żelaza żelazowego w komórkach błony śluzowej dwunastnicy musi on ponownie powrócić do swojej pierwotnej postaci (Fe +++), co pozwala mu na fuzję z ferrytyną i przechodzenie przez specyficzne białko transferyny (narządy i tkanki).

Aby nasycić transferynę żelazem, istnieją specjalne obszary (przestrzenie) w cząsteczce białka transportującego, które są gotowe do przyjmowania jonów Fe. W zależności od tego, białko transportowe w ciele może być obecne i poruszać się w jednej z czterech różnych postaci, z których każda odróżnia swoje miejsce dla żelaza:

  • Apotransferryna;
  • Monolityczna transferyna A (żelazo zajmuje tylko przestrzeń A);
  • Monolityczna transferyna B (lokalizacja żelaza rozciąga się tylko na przestrzeń B;
  • Ferrin trawienny (obie przestrzenie są zajęte przez żelazo).

Na cząsteczce białka transportującego można zmieścić 2 jony żelaza i gdy transferyna niosąca te jony na swojej drodze spotyka się z komórką, która ma receptora transferryny podobną do motyla, z pewnością "zauważy" to, zwiąże, wniknie do wnętrza komórki i da jej żelazo oddzielając go od siebie. Należy zauważyć, że białko transportowe, po dostarczeniu tego pierwiastka chemicznego, nie nadaje go (Fe) każdemu, każda przestrzeń wiążąca żelazo daje swoistą tkankę z żelazem: erythron i łożysko używają żelaznej przestrzeni A, wątroba i inne narządy biorą Fe z przestrzeni B.

Transferryna jest nasycona żelazem w obszarze odpowiedzialnym za absorpcję tego pierwiastka w organizmie, to jest głównie w błonie śluzowej dwunastnicy lub w miejscach śmierci krwinek czerwonych podczas trawienia przez makrofagi.

Inne zdolności białek transportowych

Trasferrin, posiadający zdolność łączenia się z jonami żelazowymi, jest zaangażowany nie tylko w dostarczanie tego metalu do narządów i tkanek znajdujących się w rezerwie (ferrytyna) lub do szpiku kostnego w celu uczestniczenia w erytropoezji (synteza czerwonego barwnika krwi, hemoglobiny, w nowych czerwonych ciałkach krwi) :

  1. "Wie, jak rozpoznać" retikulocyty (młode czerwone krwinki), które biorą udział w syntezie hemoglobiny.
  2. Ważnym zadaniem transferyny jest wychwytywanie jonów żelaza i żelaza uwolnionych po rozpadzie czerwonych krwinek (i, odpowiednio, hemoglobiny w nich), które w stanie wolnym stanowią zagrożenie dla organizmu z powodu jego wysokiej toksyczności.
  3. Transferyna, będąca częścią frakcji β-globuliny, odnosi się do białek fazy ostrej. Angażuje się w dostarczanie odpowiedzi immunologicznej zaprogramowanej od urodzenia. Głównym miejscem stałego pobytu transferyny jest błona śluzowa, gdzie, podczas "szukania" i wiązania żelaza, uniemożliwia to chorobotwórczym mikroorganizmom udanie się tam w celu wykorzystania go, a tym samym stwarza nieakceptowalne warunki do życia.
  4. Zdolność transferyny do wiązania metali nie jest bardzo przydatna, gdy pluton dostaje się do organizmu, które transportuje białko zamiast żelaza i przenosi je "w rezerwę" do kości.

Głównymi producentami transferyny w organizmie są wątroba i mózg. Gen odpowiedzialny za produkcję "nośnika" dla ferrum znajduje się na trzecim chromosomie. Ostry deficyt (do całkowitego braku) białka transportowego jest trudną, ale na szczęście rzadką dziedziczną patologią (autosomalną recesywną drogą), której towarzyszy ciężka niedokrwistość niedobarwliwa i nazywana atransferrymią.

Oznaczanie białka transportującego żelazo

Analizę tranferryny przeprowadza się w próbce osocza lub surowicy pobranej, jak wszystkie testy biochemiczne, rano, na czczo. Jednocześnie techniki badań białka transportowego stwarzają pewne trudności, ponieważ wymagają udziału specjalnego sprzętu laboratoryjnego i nie zawsze dostępnych zestawów testowych. Jednak brak sprzętu nie oznacza niepowodzenia w analizie Tf, w każdym przypadku pacjent nie pozostanie bez badania.

Alternatywnym sposobem rozwiązania tego problemu jest określenie współczynnika wysycenia transferyny za pomocą żelaza - analizy, która jest lepiej znana jako całkowita zdolność wiązania żelaza (OZHSS) surowicy (osocza) krwi, co wskazuje na stężenie transferryny we krwi. Ogólnie rzecz biorąc, ilość związanej z żelazem transferyny była tak pełna. W ujęciu procentowym u osób zdrowych wartość ta wynosi co najmniej 25-30%. Oznacza to, że w normalnym stanie organizmu około 35% Tf powinno brać udział w wiązaniu i przenoszeniu żelaza do narządów i tkanek.

Najczęściej definicja transferyny rodzi potrzebę diagnostyki różnicowej różnych stanów niedoboru żelaza, której towarzyszą:

  • Zredukowane stężenie żelaza w surowicy;
  • Zwiększona zawartość białka transportowego;
  • Zredukowane nasycenie żelaza transferyną.

Szybkości transportu białka i stopień nasycenia transferryną żelazem są dogodnie przedstawione w tabeli, którą podajemy poniżej. W międzyczasie czytelnik powinien pamiętać, że zakres wartości referencyjnych, w zależności od lokalizacji analizy, może się zawężać lub rozszerzać, dlatego porównanie wyników wyznaczania określonego wskaźnika należy przeprowadzić zgodnie z danymi laboratorium prowadzącego badanie.

Niedokrwistość Rozpoznanie niedokrwistości: transferyny, ferrytyny, zdolności wiązania żelaza w surowicy (LSC, LHSS)

Spis treści:

Czym jest ta analiza?

Niedokrwistość lub niedokrwistość to schorzenie charakteryzujące się zmniejszeniem stężenia hemoglobiny, liczby czerwonych krwinek na jednostkę objętości krwi, co prowadzi do zmniejszenia dopływu tlenu do tkanek. Są to: choroby związane z upośledzeniem tworzenia się hemoglobiny lub wytwarzaniem czerwonych krwinek oraz choroby wywołane zwiększonym zniszczeniem czerwonych krwinek.

Niedokrwistość może być oddzielną chorobą lub przejawem jakiejkolwiek innej choroby. Ciało doświadcza głodu tlenowego, charakteryzującego się następującymi objawami niedokrwistości: osłabieniem, zawrotami głowy, omdleniem, hałasem lub dzwonieniem w uszach, migotaniem punktów w oczach (niedotlenienie mózgu w mózgu); szybkie bicie serca (serce jest zmuszone "szybciej" napędzać krew, aby zrekompensować brak tlenu);

duszność (szybkie oddychanie - również próba zrekompensowania głodu tlenu); bladość skóry (szczególnie zauważalna, jeśli opóźnisz dolną powiekę lub spojrzysz na czubki palców - "blade paznokcie").

W biochemicznych badaniach krwi ważne wskaźniki dla lekarza i pacjenta to:

  • analiza żelaza w surowicy
  • zdolność wiązania żelaza z surowicy
  • transferyna
  • analiza ferrytyny.

Połączenie wskaźników tych analiz w największym stopniu odzwierciedla obecność lub brak charakteru niedokrwistości w diagnostyce anemii.

Transferrin

Transferrin jest białkiem w osoczu krwi, głównym nośniku żelaza.

Nasycenie transferryny następuje z powodu jej syntezy w wątrobie i zależy od zawartości żelaza w organizmie. Za pomocą analizy transferyny można ocenić stan czynnościowy wątroby.

Szybkość transferyny w surowicy wynosi 2,0-4,0 g / l. Zawartość transferyny u kobiet jest o 10% wyższa, poziom transferyny wzrasta w czasie ciąży i zmniejsza się u osób starszych.

Zwiększona transferyna jest objawem niedoboru żelaza (poprzedza rozwój niedokrwistości z niedoboru żelaza w ciągu kilku dni lub miesięcy). Transferryna jest zwiększona ze względu na stosowanie estrogenów i doustnych środków antykoncepcyjnych.

Zmniejszony transferrin w surowicy jest powodem, dla którego lekarz postawił następującą diagnozę:

  • przewlekłe procesy zapalne
  • hemochromatoza
  • marskość
  • oparzenia
  • guzy złośliwe
  • nadmiar żelaza.

Zwiększona transferyna we krwi występuje również w wyniku przyjmowania androgenów i glukokortykoidów.

Zdolność wiązania żelaza z surowicą krwi

Zdolność wiązania żelaza w surowicy (LSC) jest wskaźnikiem charakteryzującym zdolność surowicy do wiązania żelaza.

Żelazo w ludzkim ciele jest w połączeniu z białkiem - transferyną. CSH pokazuje stężenie transferryny w surowicy. Zdolność wiązania żelaza w surowicy zmienia się z naruszeniem metabolizmu, rozkładu i transportu żelaza w organizmie.

W diagnostyce niedokrwistości definicją zdolności wiązania utajonego żelaza w surowicy (LHSS) jest CSH bez żelaza w surowicy. Utajona szybkość GSS wynosi 20-62 μmol / l.

Zwiększenie poziomu PLHIV występuje z niedoborem żelaza, niedokrwistością z niedoboru żelaza, ostrym zapaleniem wątroby, w późnej ciąży.

Spadek LZhSS występuje ze zmniejszeniem ilości białek w osoczu (z nerczycą, głodem, nowotworami), z przewlekłymi infekcjami, marskością, hemachromatozą i talasemią.

Ferrytyna

Ferrytyna - główny wskaźnik rezerw żelaza w ciele, odgrywa ważną rolę w utrzymaniu żelaza w postaci użytecznej biologicznie. Ferrytyna zawiera fosforany żelaza. Ferrytyna znajduje się we wszystkich komórkach i płynach ustrojowych.

Badanie krwi na obecność ferrytyny służy do diagnozowania niedokrwistości z niedoboru żelaza i diagnozowania niedokrwistości towarzyszącej chorobom zakaźnym, reumatycznym i nowotworowym.

Norma ferrytyny we krwi dla dorosłych mężczyzn wynosi 20 - 250 μg / l. W przypadku kobiet szybkość analizy krwi dla ferrytyny wynosi 10 - 120 μg / l.

Co oznaczają wyniki?

Przyczyny redukcji ferrytyny

  • Niedobór żelaza, w tym ukryty. Spadek stężenia ferrytyny poniżej 10 ng / ml zwykle wskazuje na niedokrwistość z niedoboru żelaza.
  • Trzeci trymestr ciąży. Zmniejszenie ilości żelaza w tym przypadku jest normalne.

Przyczyny zwiększenia stężenia ferrytyny

  • Dziedziczna hemochromatoza. W tej chorobie zbyt dużo żelaza jest absorbowane z pożywienia, które jest osadzane w różnych narządach, powodując ich uszkodzenie.
  • Wielokrotne transfuzje krwi, wstrzyknięcie domięśniowe żelaza, wyznaczenie tabletek preparatów żelaza.
  • Zapalenia, takie jak infekcje górnych dróg oddechowych, dróg moczowych, chorób autoimmunologicznych. Ponadto zwiększenie stężenia ferrytyny w ostrej fazie zapalenia może maskować istniejący niedobór żelaza.
  • Ostra lub przewlekła choroba wątroby.
  • Alkoholizm.
  • Niedokrwistość hemolityczna: związana z destrukcją czerwonych krwinek, B12-niedokrwistość z niedoboru, talasemia.
  • Nadczynność tarczycy jest zwiększeniem czynności tarczycy.
  • Rak szpiku kostnego, rak piersi, choroba Hodgkina to złośliwy nowotwór tkanki limfatycznej. Poziom ferrytyny zostanie znacznie zwiększony.

Nadmiar ferrytyny we krwi może być spowodowany następującymi chorobami:

  • nadmiar żelaza w hemochromatozie
  • alkoholowe zapalenie wątroby i inne choroby wątroby
  • białaczka
  • ostre i przewlekłe choroby infekcyjne i zapalne (zapalenie szpiku, infekcje płuc, oparzenia, reumatoidalne zapalenie stawów)
  • rak piersi.

Zwiększenie ferrityny występuje w przypadku doustnych środków antykoncepcyjnych i poszczenia.

Niska zawartość ferrytyny jest konsekwencją niedoboru żelaza (niedokrwistość z niedoboru żelaza).

Leczenie niskiej zawartości ferrytyny jest zawsze zalecane tylko przez lekarza: konieczne jest dokładne ustalenie, które zaburzenia doprowadziły do ​​zmniejszenia stężenia ferrytyny w badaniu krwi.

Co może wpłynąć na wynik analizy?

Jak przygotować się do badania?

  • Nie jedz przez 8 godzin przed badaniem, możesz pić czystą niegazowaną wodę.
  • Przestań przyjmować leki zawierające żelazo na 72 godziny przed oddaniem krwi.

W ciągu 30 minut przed badaniem należy wykluczyć stres fizyczny i emocjonalny oraz nie palić.

Co może wpłynąć na wynik?

  • Fałszywie podwyższone wyniki mogą spowodować:
    • poszczenie
    • alkohol, estrogen, doustne środki antykoncepcyjne, suplementy żelaza,
    • hemoliza
  • Niedawne zastosowanie radiofarmaceutyków powoduje, że wyniki analizy są niewiarygodne.
  • Poziomy ferrytyny rosną wraz z wiekiem.
  • Przy intensywnym wysiłku fizycznym wzrasta stężenie ferrytyny.

Recenzje / Opinie dotyczące analizy

- patrz poniżej w KOMENTARZE

Udostępnij w sieciach społecznościowych

Transferrin: co to jest, funkcje, definicje i standardy w analizach, odchylenia

Transferrin (Tf), siderofilina to białko, które transportuje żelazo w organizmie do miejsca, w którym istnieje zapotrzebowanie na ten pierwiastek chemiczny. Jednak nie należy mylić kompleksu białkowego zawierającego żelazo, które nazywane jest ferrytyną, oraz glikoproteiny wiążącej żelazo należącej do β.1-frakcja globulinowa - transferryna.

Wskaźnik transferyny we krwi kobiet i mężczyzn nie jest taki sam i wynosi:

  • 2,0 - 3,8 g / l dla mężczyzn;
  • Odpowiednio 1,85 - 4,05 g / l dla kobiet (górna granica tego wskaźnika jest wyższa dla kobiet słabych). Z moczem zwykle powinno się wydalać mniej niż 2,4 mg / l białka przenoszącego Fe.

Biorąc pod uwagę, że analiza wymaga specjalnego sprzętu laboratoryjnego, który nie ma wszystkich instytucji, stężenie białka transportowego ocenia inny wskaźnik (OZHSS) - nazywa się to całkowitą zdolnością wiązania żelaza z surowicy krwi (OZHSS), współczynnikiem nasycenia transferryny żelazem lub po prostu zwykłą transferyną. Wartość ta zwykle waha się pomiędzy granicami 25-30%, chociaż według różnych źródeł różnica wartości może być szersza (10-50%).

Czym jest transferryna i skąd się bierze?

Żelazo pochodzĘ... ce z pożywienia w przewodzie pokarmowym, z zasady, jest w formie trójwartościowej (Fe +++), jednak aby w pełni wchłonić się w jelitach, musi dojść do postaci biwalentnej (Fe ++), która wystę puje wpływ wielu czynników (witamina C, enzymy, mikroflora jelitowa itp.). Po uzyskaniu dwuwartościowego żelaza żelazowego w komórkach błony śluzowej dwunastnicy dwunastnicy, musi on ponownie powrócić do swojej pierwotnej postaci (Fe +++), co pozwala mu połączyć się z ferrytyną i, za pomocą specyficznego białka transferyny, uciec do zamierzonego celu (narządy i tkaniny).

Aby nasycić transferynę żelazem, istnieją specjalne obszary (przestrzenie) w cząsteczce białka transportującego, które są gotowe do przyjmowania jonów Fe. W zależności od tego, białko transportowe w ciele może być obecne i poruszać się w jednej z czterech różnych postaci, z których każda odróżnia swoje miejsce dla żelaza:

  • Apotransferryna;
  • Monolityczna transferyna A (żelazo zajmuje tylko przestrzeń A);
  • Monolityczna transferyna B (lokalizacja żelaza rozciąga się tylko na przestrzeń B;
  • Ferrin trawienny (obie przestrzenie są zajęte przez żelazo).

Na cząsteczce białka transportującego można zmieścić 2 jony żelaza i gdy transferyna niosąca te jony na swojej drodze spotyka się z komórką, która ma receptora transferryny podobną do motyla, z pewnością "zauważy" to, zwiąże, wniknie do wnętrza komórki i da jej żelazo oddzielając go od siebie. Należy zauważyć, że białko transportowe, po dostarczeniu tego pierwiastka chemicznego, nie nadaje go (Fe) każdemu, każda przestrzeń wiążąca żelazo daje swoistą tkankę z żelazem: erythron i łożysko używają żelaznej przestrzeni A, wątroba i inne narządy biorą Fe z przestrzeni B.

Transferryna jest nasycona żelazem w obszarze odpowiedzialnym za absorpcję tego pierwiastka w organizmie, to jest głównie w błonie śluzowej dwunastnicy lub w miejscach śmierci krwinek czerwonych podczas trawienia przez makrofagi.

Inne zdolności białek transportowych

Trasferrin, posiadający zdolność łączenia się z jonami żelazowymi, jest zaangażowany nie tylko w dostarczanie tego metalu do narządów i tkanek znajdujących się w rezerwie (ferrytyna) lub do szpiku kostnego w celu uczestniczenia w erytropoezji (synteza czerwonego barwnika krwi, hemoglobiny, w nowych czerwonych ciałkach krwi) :

  1. "Wie, jak rozpoznać" retikulocyty (młode czerwone krwinki), które biorą udział w syntezie hemoglobiny.
  2. Ważnym zadaniem transferyny jest wychwytywanie jonów żelaza i żelaza uwolnionych po rozpadzie czerwonych krwinek (i, odpowiednio, hemoglobiny w nich), które w stanie wolnym stanowią zagrożenie dla organizmu z powodu jego wysokiej toksyczności.
  3. Transferyna, będąca częścią frakcji β-globuliny, odnosi się do białek fazy ostrej. Angażuje się w dostarczanie odpowiedzi immunologicznej zaprogramowanej od urodzenia. Głównym miejscem stałego pobytu transferyny jest błona śluzowa, gdzie, podczas "szukania" i wiązania żelaza, uniemożliwia to chorobotwórczym mikroorganizmom udanie się tam w celu wykorzystania go, a tym samym stwarza nieakceptowalne warunki do życia.
  4. Zdolność transferyny do wiązania metali nie jest bardzo przydatna, gdy pluton dostaje się do organizmu, które transportuje białko zamiast żelaza i przenosi je "w rezerwę" do kości.

Głównymi producentami transferyny w organizmie są wątroba i mózg. Gen odpowiedzialny za produkcję "nośnika" dla ferrum znajduje się na trzecim chromosomie. Ostry deficyt (do całkowitego braku) białka transportowego jest trudną, ale na szczęście rzadką dziedziczną patologią (autosomalną recesywną drogą), której towarzyszy ciężka niedokrwistość niedobarwliwa i nazywana atransferrymią.

Oznaczanie białka transportującego żelazo

Analizę tranferryny przeprowadza się w próbce osocza lub surowicy pobranej, jak wszystkie testy biochemiczne, rano, na czczo. Jednocześnie techniki badań białka transportowego stwarzają pewne trudności, ponieważ wymagają udziału specjalnego sprzętu laboratoryjnego i nie zawsze dostępnych zestawów testowych. Jednak brak sprzętu nie oznacza niepowodzenia w analizie Tf, w każdym przypadku pacjent nie pozostanie bez badania.

Alternatywnym sposobem rozwiązania tego problemu jest określenie współczynnika wysycenia transferyny za pomocą żelaza - analizy, która jest lepiej znana jako całkowita zdolność wiązania żelaza (OZHSS) surowicy (osocza) krwi, co wskazuje na stężenie transferryny we krwi. Ogólnie rzecz biorąc, ilość związanej z żelazem transferyny była tak pełna. W ujęciu procentowym u osób zdrowych wartość ta wynosi co najmniej 25-30%. Oznacza to, że w normalnym stanie organizmu około 35% Tf powinno brać udział w wiązaniu i przenoszeniu żelaza do narządów i tkanek.

Najczęściej definicja transferyny rodzi potrzebę diagnostyki różnicowej różnych stanów niedoboru żelaza, której towarzyszą:

  • Zredukowane stężenie żelaza w surowicy;
  • Zwiększona zawartość białka transportowego;
  • Zredukowane nasycenie żelaza transferyną.

Szybkości transportu białka i stopień nasycenia transferryną żelazem są dogodnie przedstawione w tabeli, którą podajemy poniżej. W międzyczasie czytelnik powinien pamiętać, że zakres wartości referencyjnych, w zależności od lokalizacji analizy, może się zawężać lub rozszerzać, dlatego porównanie wyników wyznaczania określonego wskaźnika należy przeprowadzić zgodnie z danymi laboratorium prowadzącego badanie.

Żelazo

Żelazo w organizmie jest częścią związków porfirynowych, głównie hemoglobiny, mioglobiny i porfiryny, w niewielkich ilościach wchodzi w skład cytochromów i niektórych enzymów. W osoczu krwi większość żelaza znajduje się w utlenionym stanie trójwartościowym i wiąże się z transferyną białkową (siderofilinom) znajdującą się w kompozycji żelaza hemoglobiny, ferrytyny i hemoglobiny wewnątrznaczyniowej. Tak zwane żelazo hematyczne jest składnikiem produktów niecałkowitej syntezy lub rozkładu hemoglobiny i enzymów oddechowych, które zawierają po jednej porfirynę i są związane z transportem hemopeksyny w surowicy krwi.

Transferryna jest glikoproteiną frakcji β-globulinowej osocza krwi, ma dwa miejsca wiązania żelaza, przyłącza tylko żelazo trójwartościowe wraz z anionem wodorowęglanowym i jest syntetyzowana w wątrobie i OZE. Funkcje białka polegają na wiązaniu żelaza, przekształcaniu go w dejonizowaną formę i transportowaniu między tkankami, głównie między wątrobą a szpikiem kostnym. W przypadku braku żelaza białko może również wiązać Cr 2+, Mn 3+, Co 3+, Cu 2+. Siła wiązania żelaza z transferyną zmniejsza się wraz z zakwaszeniem środowiska, a także z redukcją żelaza. Zwykle 1/3 całkowitej ilości transferyny jest nasycona, a ponad połowa nasycenia, żelazo wiąże się z innymi białkami osocza, a zatem, określając całkowitą zdolność wiązania żelaza w surowicy, zawartość żelaza jest zawyżona o 15-20%. Radialna immunodyfuzja, elektroforeza ujawniła polimorfizm transferyny: Europejczycy wykazują typ C, Afrykanie i Australijczycy mają typ D, a Kanadyjczycy mają typ B.

Ferrytyna jest najbogatszym białkiem serwatki żelaza (MM = 445 tysięcy D), powstaje w komórkach RES i zawiera 24 protomery, które tworzą pustą kulę o średnicy wnęki około 7,5 nm i zawierającą do 4300 atomów utlenionego żelaza (w postaci tlenku i fosforanów), w powłoce białka znajduje się 6 kanałów prowadzących do jamy. Funkcją ferrytyny jest odkładanie żelaza, w największych ilościach znajduje się w wątrobie, śledzionie i szpiku kostnym. Fitytyna w surowicy, pomimo niskiej zawartości, zawiera 20-25% żelaza (stężenie ferrytyny 1 μg / l surowicy odpowiada 8 mg żelaza w organizmie).

Oznaczanie zawartości żelaza w krwi pełnej nie ma praktycznego znaczenia, ponieważ o wiele łatwiej jest oznaczyć hemoglobinę. Stan metabolizmu żelaza najlepiej opisuje ilość niehemalnego żelaza w surowicy, tj. żelazowa transferyna i ferrytyna, która jest główną rezerwą organizmu.

Całkowitą ilość transferyny związanej z żelazem i wolną można określić metodami immunologicznymi, wolną transferynę można określić przez jej zdolność do wiązania radioaktywnego żelaza. Zawartość ferrytyny określa się za pomocą testu radioimmunologicznego. Metody te są bardzo czułe, specyficzne, ale wymagają specjalnego sprzętu i odczynników, a także długiego czasu na prowadzenie badań.

Aby określić dostępność ciała za pomocą żelaza, można użyć testu desferalnego: pacjentowi wstrzyknięto domięśniowo 500 mg desferalu (komplekson, selektywnie usuwający żelazo), po czym zbiera się codziennie mocz, w którym określa się zawartość żelaza. Spadek stężenia żelaza w moczu wskazuje na niedobór metalu w organizmie.

W przypadku laboratoriów praktycznych definicja żelaza nielażowego w surowicy, jak również jego zdolność wiązania żelaza, tj. maksymalnej ilości żelaza trójwartościowego, które może wiązać się z białkami surowicy. Najczęściej stosowanymi metodami oznaczania żelaza w surowicy są:

1. Spektroskopia absorpcji, przy zastosowaniu tej metody, takie trudności powstają, gdy nie ma lampy katodowej odpowiadającej długości fali absorpcji atomów żelaza i obecności zakłóceń z innymi substancjami.

2. Analiza kolorymetryczna obejmuje kilka etapów:

  • dysocjacja żelaza z kompleksu z transferyną, co osiąga się przez obniżenie pH (optymalna wartość to 4,8-5,0) za pomocą kwasów organicznych (zazwyczaj octowych) lub nieorganicznych,
  • redukcja jonu żelaza (przy użyciu hydrazyny, merkapto-octanu, siarczynu, hydroksyloaminy, kwasu tioglikolowego i askorbinowego),
  • interakcja z kompleksem złożonym i powstanie chromogennego kompleksu chelatowanego żelazem.

Kompleks ten musi spełniać następujące wymagania: wystarczająca specyficzność dla dwuwartościowych jonów żelaza, wysoki współczynnik absorpcji molowej, maksimum absorpcji musi mieścić się w zakresie długości fal dogodnym dla fotometrii, dobrej rozpuszczalności i stabilności w środowisku wodnym.

Feren-B, ferrozyna i bathofenantrolina są proponowane jako kompleksony. Od różnorodnych reakcji na żelazo zredukowane i utlenione, najlepsze wyniki uzyskuje się dzięki kąpielofenantrolinie, która tworzy najbardziej trwały i jasno barwiony kompleks. Ponieważ kąpielofenantrolina jest nierozpuszczalna w wodzie, stosuje się jej roztwór alkoholowy, a także rozpuszczalną w wodzie sulfonowaną pochodną bathofenantroliny przez potraktowanie tej ostatniej kwasem chlorosulfonowym. Metody wykorzystujące Feren-B i ferrozynę nie mają wystarczającej swoistości, ponieważ są zdolne do tworzenia kompleksów z miedzią (w celu wyeliminowania efektu stosuje się tiomocznik).

Metoda bathofhenanthroline jest zaproponowana jako metoda zunifikowana.

Oznaczanie stężenia żelaza w surowicy
metoda bathophenanthroline firmy rekrutacyjnej Lachema

Zasada

Żelazo w surowicy zmniejsza się kwasem tioglikolowym, białka wytrąca się kwasem trichlorooctowym, pH doprowadza się za pomocą octanu sodu w supernatancie i prowadzi się reakcję barwną z kąpielofenantroliną.

Ferrytyna we krwi - co doprowadzi do możliwych odchyleń od normy

Ferrytyna jest białkiem, które służy do przechowywania żelaza w nietoksycznej i korzystnej biologicznie formie dla ludzkiego ciała.

Jest zawarty we wszystkich komórkach ciała, ale jego największe stężenie przypada na komórki mózgu, śledziony i wątroby. Ponadto jest częścią krwi.

Dlatego analiza surowicy krwi dla stężenia tego białka pośrednio pozwala na identyfikację ilości żelaza w organizmie i zdiagnozowanie takich stanów patologicznych jak niedokrwistość lub hemochromatoza.

Bardziej szczegółowo zrozumiemy, jaka jest zawartość ferrytyny we krwi, jakie są liczby przeciwne do tego wskaźnika i jakie choroby są pokazywane w diagnostyce.

Normalne wyniki u kobiet, mężczyzn i dzieci

Aby określić stężenie ferrytyny, konieczne będzie przekazanie analizy krwi żylnej, jak również w każdym innym przypadku.

Procedura nie wymaga specjalnego przygotowania i nie różni się od zwykłego badania krwi.

Szybkość ferrytyny w surowicy zależy od płci i wieku osoby:

  • u noworodków do jednego roku - 25-200 μg / l;
  • u dzieci w wieku poniżej 15 lat, 30-140 μg / l;
  • u dorosłych mężczyzn 20-250 μg / l;
  • u dorosłych kobiet, 12-120 μg / L.

Przyczyny zmiany, wartości w czasie ciąży

U zdrowych mężczyzn stężenie tego białka w surowicy krwi w czasie życia prawie się nie zmienia, ale u kobiet po menopauzie może ona dramatycznie wzrosnąć.

Najniższe poziomy tego białka obserwuje się u kobiet w czasie ciąży. Nie jest to stan patologiczny, jeśli poziom nie spada poniżej następujących wskaźników:

  • pierwszy trymestr - 56-90 μg / l;
  • drugi trymestr - 25-74 μg / l;
  • trzeci trymestr - 10-15 μg / l.

Czasami poziom białka może się zmienić w wyniku przedłużonego głodu, z powodu regularnych transfuzji lub w wyniku przyjmowania pewnych rodzajów leków (na przykład doustnych środków antykoncepcyjnych).

Co to znaczy, jeśli poziom jest podwyższony

Żelazo jest toksyczną i niebezpieczną substancją dla organizmu, której nie można wyeliminować za pomocą płynów ustrojowych. Nadmiar tego pierwiastka śladowego gromadzi się w sercu, wątrobie, stawach, uszkadzając je z biegiem czasu.

Choroby, dla których wysoka zawartość

Przyczynami zwiększenia stężenia ferrytyny w surowicy mogą być następujące choroby:

  • choroby dziedziczne związane z upośledzonym przechowywaniem żelaza;
  • choroby wątroby (zapalenie wątroby, alkoholowa marskość wątroby, żółtaczka powodująca obstrukcję, martwica tkanek, wątrobiak);
  • białaczka (mieloblastyczna lub limfoblastyczna);
  • limfogranulomatoza;
  • choroby zakaźne i zapalne (reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie szpiku, zapalenie płuc, infekcje dróg moczowych);
  • układowy toczeń rumieniowaty;
  • nowotwory;
  • choroby krwi (policytemia, niedokrwistość);
  • oparzenia;
  • nadczynność tarczycy;
  • Choroba legionistów.

Podwyższone liczby i choroby sercowo-naczyniowe

Choroby układu sercowo-naczyniowego związane z hemochromatozą najczęściej dotykają mężczyzn. U kobiet ryzyko zachorowania na serce spowodowane hemochromatozą występuje tylko w okresie menopauzy. Jest to zrozumiałe: nadmiar żelaza jest usuwany z kobiecego ciała podczas menstruacji.

Jeśli hemochromatoza nie zostanie wyeliminowana, stan ten może prowadzić do dysfunkcji układu sercowo-naczyniowego: choroby niedokrwiennej serca, arytmii, niewydolności serca, zawału serca, a nawet nagłego zatrzymania krążenia.

Ze względu na podwyższony poziom ferrytyny może rozwinąć się hemochromatoza serca - choroba, w której mięsień sercowy uzyskuje charakterystyczny rdzawobrązowy kolor, gęstnieje i powiększa się.

W tym samym czasie dochodzi do rozwoju miażdżycy - proliferacji tkanki włóknistej. Następnie kurczliwość mięśnia sercowego ulega zmniejszeniu z powodu zmian zanikowych lub dystroficznych we włóknach mięśniowych.

Zwykle po wykryciu podwyższonego stężenia ferrytyny lekarz przepisuje następujące badania:

  • w celu określenia całkowitej zdolności wiązania surowicy przez żelazo;
  • test genetyczny na hemochromatozę;
  • Badanie serca i EKG metodą Holtera.

Jeśli istnieje ryzyko choroby niedokrwiennej serca, analiza pokaże wzrost poziomu ESR i leukocytów. Inne charakterystyczne zmiany będą zauważalne:

  • zwiększenie ilości żelaza w surowicy do 54-72 μmol / l;
  • zmniejszona całkowita zdolność do wiązania żelaza w surowicy;
  • niska zawartość transferyny;
  • hiperglikemia;
  • dysproteinemia;
  • wzrost wysycenia transferyny żelazem do 60-90%.

W przypadku chorób sercowo-naczyniowych konieczne jest utrzymanie poziomu żelaza w ciele pod kontrolą. Lekarz zaleci odpowiednią terapię, aby utrzymać stężenie ferrytyny w zakresie 70-80 μg / l.

Choroby sercowo-naczyniowe mogą być zarówno konsekwencją, jak i przyczyną zwiększonego poziomu żelaza w organizmie. Na przykład w zaburzeniach krążenia związanych z atakami serca i udarami, u pacjentów występuje gwałtowny wzrost stężenia ferrytyny w surowicy.

Więcej informacji na temat hemochromatozy można znaleźć na wideo:

Gdy ilość zostanie obniżona

Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest jedną z częstych chorób, której towarzyszy zmniejszenie stężenia ferrytyny. Brak żelaza w tym przypadku prowadzi do tego, że hemoglobina - najważniejszy składnik czerwonych krwinek, który przenosi tlen w organizmie - nie jest wytwarzana w wystarczającej ilości.

Dlaczego występuje zmniejszenie

Najczęstszymi przyczynami zmniejszenia stężenia tego białka w surowicy są:

  • niedokrwistość z niedoboru żelaza;
  • celiakia;
  • niedokrwistość hemolityczna i hemoliza wewnątrznaczyniowa;
  • zespół złego wchłaniania - naruszenie wchłaniania pierwiastków śladowych w jelicie;
  • ciężkie uszkodzenie nerek (zespół nerczycowy).

Co jest niebezpieczne, jeśli poziom ferrytyny jest poniżej normy? Faktem jest, że w stanie zubożającym żelazo produkcja hemoglobiny, głównego nośnika tlenu, maleje. W konsekwencji wszystkie tkanki ciała nie otrzymują wystarczającego odżywienia, doświadczają głodu tlenu. Jest to szczególnie widoczne w mózgu i układzie sercowo-naczyniowym.

Dowiedz się więcej o anemii z filmu:

Związek o niskiej koncentracji z kardiopatią

Brak żelaza i, w rezultacie, niedokrwistość, mogą być spowodowane niewydolnością serca. W tym samym czasie, oprócz obniżonej zawartości ferrytyny, analizy wykazują niski poziom hemoglobiny; w badaniach czerwonych krwinek okazuje się, że są one małe w porównaniu do wielkości normalnej i mniej nasycone hemoglobiną.

Wraz z postępem niedokrwistości mogą wystąpić niskie poziomy nasycenia transferryną. Istnieje również stałe obniżone ciśnienie.

Ale najczęściej brak ferrytyny nie jest konsekwencją, ale przyczyną chorób sercowo-naczyniowych.

Niedobór żelaza prowadzi do następujących zaburzeń w sercu i naczyniach krwionośnych:

  • cardito;
  • uszkodzenie naczyniowe;
  • zaburzenia metaboliczne w mięśniu sercowym;
  • tachykardia.

Ponieważ serce nie otrzymuje wystarczającej ilości pokarmu, działa w nietypowym tempie i szybko się zużywa. Z powodu stałego obciążenia rozszerza się, przerasta. A to prowadzi do tego, że mięsień sercowy potrzebuje zwiększonego zaopatrzenia w tlen, którego organizm nie jest w stanie zapewnić.

Niskie lub podwyższone stężenie ferrytyny w surowicy wskazuje, że osoba cierpi na hemochromatozę lub niedokrwistość. Warunki te mają negatywny wpływ na zdrowie serca i naczyń krwionośnych i prowadzą do rozwoju niewydolności serca, ataków serca i udarów.

Immunologia i biochemia

Ferrytyna w praktyce klinicznej

Ferrytyna jest dodatnim białkiem w ostrej fazie, którego stężenie we krwi wzrasta w odpowiedzi na ostrą fazę zapalenia. Podobnie jak inne białka fazy ostrej, ferrytyna jest wytwarzana i wydzielana przez hepatocyty, ale wraz z wątrobą, ferrytyna produkuje i wydziela inne typy komórek, w tym makrofagi i komórki rakowe.

Ciało zawiera wewnątrzkomórkową i plazmową ferrytynę /

Główną funkcją wewnątrzkomórkowej ferrytyny jest wchłanianie, przechowywanie i uwalnianie żelaza (Fe) do komórek ciała. W ciele żelazo występuje w postaci wysoce toksycznych jonów Fe 2+ lub w postaci nieszkodliwych nierozpuszczalnych jonów Fe 3+. Ferrytyna pochłania jony Fe 2+ i przekształca je w związane, nierozpuszczalne jony Fe 3+.

Struktura cząsteczki ferrytyny

Cząsteczka ferrytyny ma średnicę 12-13 nm, składa się z zewnętrznej trójwymiarowej powłoki białka, tworzącego wewnętrzną wnękę o średnicy 7-8 nm. We wnęce wewnętrznej ferrytyna może gromadzić różne ilości związków Fe 3+ w postaci mineralnego ferrihydrytu.

Białkowa powłoka ferrytyny składa się z 24 podjednostek białkowych dwóch typów: podjednostki H i podjednostki L. Stosunek podjednostek w cząsteczce ferrytyny jest różny, co determinuje obecność jego izoform. Podjednostki pełnią różne funkcje w wieloetapowym procesie mineralizacji Fe za pomocą ferrytyny.

  • W podjednostce H znajduje się centrum miejscowego wiązania Fe 2+ i centrum ferrooksydazy: wiązaniu Fe 2+ towarzyszy jego utlenianie przez żelazo oksydazę do Fe 3+
  • Podjednostka L zapewnia powstawanie ferriwatu i tworzenie się jądra ferriwatu w centrum jamy ferrytyny. Po osiągnięciu pewnego rozmiaru rdzenia ferrihydratowego utlenianie Fe 2+ odbywa się już na powierzchni tego rdzenia (ryc. 1).

Ryc. 1 - Ferrytyna: 1 - utlenianie centrum ferrooksydazy Fe 2+ podjednostki H;
2 - tworzenie jądra ferriwatu w centrum jamy cząsteczki ferrytyny;
3 - utlenianie Fe2 + na powierzchni ferrihydratu rdzenia ferrytyny;
4 - wzrost rdzenia ferrytynowego.

Ferrytyna w praktyce klinicznej

Ferrytyna jest głównym białkiem magazynującym żelazo w organizmie, dlatego określenie zawartości ferrytyny w surowicy jest pośrednim sposobem mierzenia ilości Fe, która jest przechowywana w organizmie. Cząsteczka ferrytyny ma kształt wydrążonej kuli, która pozwala na przechowywanie zmiennej ilości Fe (w postaci wodorotlenku żelaza i kompleksów fosforanowych).

Badanie krwi na obecność ferrytyny

Do badania na obecność ferrytyny stosuje się krew żylną, której wychwyt przeprowadza się tak, jak w przypadku konwencjonalnego badania krwi. Nie jest wymagane żadne specjalne przygotowanie do testu.

Czasami tselesoobrano wykonywać równolegle ferrytyny w surowicy tych analiz: pełną morfologię krwi, hemoglobina, hematokryt, żelaza w surowicy, całkowitej pojemności wiązania żelaza w krwi, transferyny, żelaza, cynku, protoporfiryny, rozpuszczalne receptory transferyny.

Normalne wartości testowe ferrytyny

Wyniki mogą się różnić w różnych laboratoriach, ale ogólnie, normalny poziom ferrytyny wynosi 12-300 ng / ml (ng na mililitr krwi) dla mężczyzn i 12-150 ng / ml dla kobiet.

Zarówno wysoki poziom ferrytyny w surowicy, jak i niski mają znaczenie kliniczne.

Kiedy może być wysoki poziom ferrytyny?

Wysokie poziomy ferrytyny mogą wskazywać na hemochromatozę, która jest zaburzeniem w przechowywaniu żelaza. Dziedziczna hemochromatoza jest chorobą genetyczną, w której nadmiar żelaza gromadzi się w organizmie (żelazne przeciążenie). U osób z dziedziczną hemochromatozą codzienne wchłanianie żelaza z jelita jest więcej niż konieczne, aby zrekompensować utratę. Ponieważ organizm nie może normalnie wydalić nadmiaru żelaza, wchłonięte żelazo gromadzi się w organizmie. Osoba z hemochromatozą może gromadzić do 20 gramów żelaza w tempie 3-4 gramów. Nadmiar żelaza osadza się w stawach, wątrobie, jądrach i sercu. Złogi żelaza powodują uszkodzenie tych narządów i powodują oznaki i objawy hemochromatozy.

Kobiety z hemochromatozą gromadzą żelazo w wolniejszym tempie niż mężczyźni, ponieważ tracą część żelaza podczas menstruacji. Z tego powodu kobiety rozwijają oznaki i objawy uszkodzenia narządów przez nadmiar żelaza 10 lat później niż mężczyźni.

Osoby z dziedziczną hemochromatozą mogą nie mieć żadnych objawów lub oznak, mieć normalnej długości życia lub mieć poważne objawy przeciążenia Fe, które obejmują:

Objawy rozwijają się, gdy Fe gromadzi się w narządach i prowadzi do zniszczenia i utraty ich normalnej funkcji.

Inną przyczyną wysokich poziomów ferrytyny są przewlekłe choroby zapalne. Niezwykle wysokie stężenie ferrytyny obserwuje się przy chorobie legionistów. Test Ferrtin jest zalecany jako marker tej zapalnej choroby płuc.

Podwyższone poziomy ferrytyny są charakterystyczne dla ostrej białaczki i procesów zapalnych:

  • zapalenie kości i szpiku
  • przewlekłe infekcje dróg moczowych,
  • reumatoidalne zapalenie stawów,
  • toczeń rumieniowaty układowy,
  • oparzenia
  • alkoholowe uszkodzenie wątroby,
  • zapalenie wątroby
  • ostra mieloblastyczna i limfoblastyczna, limfogranulomatoza,
  • rak piersi.
  • Ferytina wzrasta po kilku transfuzjach krwi.

Kiedy może być niski poziom ferrytyny?

Niski poziom ferrytyny - wskaźniki niedoboru żelaza w organizmie

Bez wystarczającej ilości żelaza organizm nie jest w stanie wytworzyć wystarczającej ilości hemoglobiny, składnika czerwonych krwinek, nośnika tlenu. Wynikiem niedoboru żelaza jest niedokrwistość. Łagodna niedokrwistość może przebiegać bezobjawowo. Cięższe przypadki niedokrwistości objawiają się następującymi objawami:

Kiedy należy określić zawartość ferrytyny w surowicy?

Test na ferrytynę jest przepisywany wraz z innymi testami na żelazo - kiedy pełna morfologia krwi pokazuje, że dana osoba ma niski poziom hemoglobiny i hematokryt, czerwone krwinki są mniejsze i mniej nasycone hemoglobiną niż zwykle, tj. sugerują niedokrwistość z niedoboru żelaza, nawet jeśli inne objawy kliniczne nie są wyraźnie widoczne.

Na wczesnym etapie niedoboru żelaza nie są zwykle widoczne żadne efekty fizyczne. Jeśli dana osoba jest zdrowa, objawy rzadko pojawiają się zanim stężenie hemoglobiny we krwi spadnie poniżej 100 g na litr. Jednak wraz z postępem niedoboru żelaza objawy w końcu zaczynają objawiać się, a lekarz może przepisać ferrytynę, a także inne testy związane z zawartością żelaza. Do najczęstszych objawów niedokrwistości z niedoboru żelaza należą:

  • chroniczne zmęczenie
  • słabość
  • zawroty głowy
  • bóle głowy
  • bladość

Ponieważ zapasy żelaza nadal się wyczerpują, może pojawić się duszność, szum w uszach (dzwonienie w uszach), senność i drażliwość. Jeśli nasilenie się anemii postępuje, pojawiają się bóle w klatce piersiowej, bóle głowy, bóle nóg, wstrząs, a nawet niewydolność serca. Oprócz powszechnych objawów niedokrwistości, istnieją pewne objawy, które są charakterystyczne dla niedokrwistości z niedoboru żelaza: obejmują apetyt na określone substancje, takie jak lukrecja, kreda, błoto lub glinka, uczucie pieczenia w języku lub gładki język, rany w kącikach ust, paluchy i paznokcie w postaci łyżek.

Poziom ferrytyny jest również określany, gdy podejrzewa się przeciążenie żelazem.

Objawy nadmiernego obciążenia żelazem są indywidualne i wynikają z gromadzenia się żelaza we krwi i tkankach, z reguły ich nasilenie pogarsza się z czasem.

Objawy przeciążenia żelazem mogą obejmować:

  • wspólny ból
  • osłabienie zmęczeniowe
  • utrata masy ciała
  • apatia,
  • ból brzucha
  • utrata pożądania seksualnego
  • wypadanie włosów
  • problemy z sercem, takie jak zastoinowa niewydolność serca.

Wymagane testy:
Aby potwierdzić obecność nadmiaru żelaza, wyznacza testy do oznaczania żelaza i całkowitej pojemności zhelezosvyazyvyuschey surowicy (TIBC), oraz ewentualnie badanie genetyczne dziedzicznych hemochromatoza.

Jak ocenić wyniki testu?

Poziomy ferrytyny często ocenia się w połączeniu z innymi testami na żelazo. Podsumowanie zmian w testach żelaza na różne choroby przedstawiono w poniższej tabeli:

Tabela 1 - Zmiany indeksów testów żelaza w różnych chorobach

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Analiza dziennego moczu dla kortyzolu przeprowadzana jest z różnymi zaburzeniami hormonalnymi. Za jego pomocą można określić obecność i stopień rozwoju chorób ogólnoustrojowych.

Ludzie często szukają szczęścia, nieświadomi, że mają go w pobliżu. Mówimy o serotoninie wytwarzanej przez organizm i nazywanej hormonem szczęścia.

Jeśli tarczycy naciska na gardło, jaka jest ta choroba?W leczeniu tarczycy nasi czytelnicy z powodzeniem stosują herbatę monastyczną. Widząc popularność tego narzędzia, postanowiliśmy zwrócić na to uwagę.