Główny / Przysadka mózgowa

Torioxy +

W tym artykule można przeczytać instrukcje stosowania leku L-tyroksyny. Zaprezentowane recenzje odwiedzających stronę - konsumentów tego leku, a także opinie lekarzy specjalistów na temat stosowania L-tyroksyny w praktyce Duża prośba o bardziej aktywne dodanie opinii na temat leku: lek pomógł lub nie pomógł pozbyć się choroby, jakie komplikacje i skutki uboczne zaobserwowano, co nie zostało stwierdzone przez producenta w adnotacji. Analogi L-tyroksyny w obecności dostępnych analogów strukturalnych. Stosowany w leczeniu niedoczynności tarczycy i wole u dorosłych, dzieci, a także w okresie ciąży i karmienia piersią. Skład leku.

L-tyroksyna jest syntetycznym preparatem hormonu tarczycy, lewoskrętnego izomeru tyroksyny. Po częściowej transformacji do trójjodotyroniny (w wątrobie i nerkach) i przejścia do komórek organizmu wpływa na rozwój i wzrost tkanek i metabolizm.

W małych dawkach ma działanie anaboliczne na metabolizm białek i tłuszczów. W umiarkowanych dawkach pobudza wzrost i rozwój, zwiększenie zapotrzebowania na tlen tkanki, pobudzają metabolizm białek, tłuszczy i węglowodanów zwiększa aktywność funkcjonalną układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego. W dużych dawkach hamuje wytwarzanie TTRG podwzgórza i TSH przysadki mózgowej.

Efekt terapeutyczny obserwuje się po 7-12 dniach, w tym samym czasie efekt zostaje zachowany po odstawieniu leku. Efekt kliniczny w niedoczynności tarczycy pojawia się po 3-5 dniach. Wole rozsiane zmniejsza się lub znika w ciągu 3-6 miesięcy.

Skład

Lewotyroksyna sodowa + zaróbki.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym L-tyroksyna jest wchłaniana prawie wyłącznie z górnego jelita cienkiego. Zaabsorbowany do 80% dawki. Jednoczesny posiłek zmniejsza wchłanianie lewotyroksyny. Związany z białkami surowicy (globulina wiążąca tyroksynę, prealbumina wiążąca tyroksynę i albumina) ponad 99%. W różnych tkankach około 80% lewotyroksyny jest monodeiodowane, tworząc trijodotyroninę (T3) i nieaktywne produkty. Hormony tarczycy są metabolizowane głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach. Niewielka ilość leku ulega deaminacji i dekarboksylacji, a także koniugacji z kwasami siarkowymi i glukuronowymi (w wątrobie). Metabolity są wydalane z moczem i żółcią.

Wskazania

  • niedoczynność tarczycy;
  • wola eutyrej;
  • jako terapia zastępcza i zapobieganie nawrotom wole po resekcji tarczycy;
  • rak tarczycy (po zabiegu chirurgicznym);
  • rozlany toksyczny wole: po osiągnięciu stanu eutyreostatycznego tyreostatyki (jako połączenie lub monoterapia);
  • jako narzędzie diagnostyczne podczas przeprowadzania testu supresji tarczycy.

Formy uwolnienia

Tabletki 50 mkg, 75 mkg, 100 mkg i 150 mkg.

Instrukcja użytkowania i dawkowania

Dzienna dawka jest ustalana indywidualnie w zależności od dowodów.

L-tyroksynę w dawce dziennej przyjmuje się doustnie rano na pusty żołądek, co najmniej 30 minut przed posiłkiem, pijąc tabletkę z niewielką ilością płynu (pół szklanki wody), a nie żując.

Podczas przeprowadzania terapii zastępczej z powodu niedoczynności tarczycy u pacjentów w wieku poniżej 55 lat przy braku chorób sercowo-naczyniowych L-tyroksyna jest przepisywana w dawce dziennej 1,6-1,8 μg / kg masy ciała; pacjenci w wieku powyżej 55 lat lub z chorobami układu krążenia - 0,9 mcg / kg masy ciała. Przy znaczącej otyłości obliczenia należy wykonać dla "idealnej masy ciała".

Zalecane dawki tyroksyny w leczeniu wrodzonej niedoczynności tarczycy:

  • 0-6 miesięcy - dawka dzienna 25-50 mg;
  • 6-24 miesiące - dawka dzienna 50-75 mcg;
  • od 2 do 10 lat - dawka dobowa 75-125 mikrogramów;
  • od 10 do 16 lat - dawka dzienna 100-200 mg;
  • powyżej 16 lat - dzienna dawka 100-200 mg.

Zalecane dawki L-tyroksyny:

  1. Leczenie wola eutyreozy - 75-200 mg na dobę;
  2. Zapobieganie nawrotom po leczeniu chirurgicznym wolem eutyreozy - 75-200 mcg na dobę;
  3. W leczeniu tyreotoksykozy - 50-100 mcg na dobę;
  4. Tłumiące leczenie raka tarczycy - 150-300 mcg na dzień.

Do dokładnego dawkowania leku należy użyć najbardziej odpowiedniej dawki leku L-tyroksyny (50, 75, 100, 125 lub 150 μg).

W przypadku ciężkiej, długotrwałej niedoczynności tarczycy, leczenie należy rozpocząć z dużą ostrożnością, stosując małe dawki - od 25 μg na dobę, dawkę należy zwiększać do dłuższego okresu leczenia podtrzymującego - o 25 μg na dobę co 2 tygodnie i częściej określać stężenie TSH we krwi. W niedoczynności tarczycy L-tyroksyna jest zwykle przyjmowana przez całe życie.

W tyreotoksykozie L-tyroksyna jest stosowana w złożonej terapii tyreostatycznej po osiągnięciu stanu eutyreozy. We wszystkich przypadkach czas leczenia lekiem określa lekarz.

Niemowlęta i dzieci w wieku do 3 lat otrzymują dzienną dawkę L-tyroksyny jednorazowo 30 minut przed pierwszym karmieniem. Tabletkę rozpuszcza się w wodzie do rzadkiej zawiesiny, którą wytwarza się bezpośrednio przed zażyciem leku.

Efekty uboczne

Przeciwwskazania

  • nieleczona tyreotoksykoza;
  • ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego;
  • nieleczona niewydolność nadnerczy;
  • zwiększona indywidualna wrażliwość na składniki leku.

Stosuj podczas ciąży i laktacji

Podczas ciąży i laktacji (karmienie piersią) należy kontynuować leczenie za pomocą leku przepisanego z powodu niedoczynności tarczycy. Gdy ciąża wymaga zwiększenia dawki leku ze względu na podwyższony poziom globuliny wiążącej tyroksynę. Ilość wydzielanego hormonu tarczycy w mleku matki podczas laktacji (nawet podczas leczenia dużymi dawkami leku) nie jest wystarczająca, aby wywołać jakiekolwiek zaburzenia u dziecka.

Stosowanie leku w połączeniu z lekami tyreostatycznymi w czasie ciąży jest przeciwwskazane, ponieważ przyjmowanie lewotyroksyny może wymagać zwiększenia dawek tyreostatycznych. Ponieważ tyreostatyki, w przeciwieństwie do lewotyroksyny, mogą przenikać przez barierę łożyskową, niedoczynność tarczycy może rozwinąć się u płodu.

W okresie karmienia piersią lek należy przyjmować ostrożnie, ściśle w zalecanych dawkach pod nadzorem lekarza.

Stosować u dzieci

U dzieci początkowa dawka dobowa wynosi 12,5-50 mg. Przy długim przebiegu leczenia dawkę leku określa się na podstawie przybliżonego obliczenia 100-150 μg / m2 powierzchni ciała.

Instrukcje specjalne

W niedoczynności tarczycy, spowodowanej uszkodzeniem przysadki mózgowej, konieczne jest ustalenie, czy występuje jednocześnie niewydolność kory nadnerczy. W takim przypadku należy rozpocząć terapię zastępczą glikokortykosteroidami (GCS) przed rozpoczęciem leczenia niedoczynności tarczycy z hormonami tarczycy, aby uniknąć rozwoju ostrej niewydolności kory nadnerczy.

Wpływ na zdolność do napędzania transportu mechanicznego i mechanizmów kontrolnych

Lek nie wpływa na zdolność do profesjonalnych czynności związanych z prowadzeniem pojazdów i mechanizmami kontrolnymi.

Interakcje leków

L-tyroksyna nasila działanie pośrednich antykoagulantów, co może wymagać obniżenia dawki.

Stosowanie tricyklicznych leków przeciwdepresyjnych z lewotyroksyną może prowadzić do zwiększonego działania leków przeciwdepresyjnych.

Hormony tarczycy mogą zwiększać zapotrzebowanie na insulinę i doustne leki hipoglikemizujące. Częstsze monitorowanie poziomu glukozy we krwi jest zalecane w okresach rozpoczynania leczenia lewotyroksyną, a także przy zmianie dawki leku.

Lewotyroksyna zmniejsza działanie glikozydów nasercowych. Przy równoczesnym stosowaniu kolestyraminy, kolestypolu i wodorotlenku glinu zmniejsza się stężenie lewotyroksyny w osoczu z powodu hamowania jej wchłaniania w jelicie.

W przypadku jednoczesnego stosowania ze sterydami anabolicznymi, asparaginazą, tamoksyfenem, możliwe jest oddziaływanie farmakokinetyczne na poziomie wiązania z białkami.

Przy równoczesnym stosowaniu z fenytoiną, salicylanami, klofibratem, furosemidem w dużych dawkach zwiększa się zawartość lewotyroksyny i T4 niezwiązanych z białkami osocza.

Somatotropina stosowana jednocześnie z L-tyroksyną może przyspieszyć zamykanie stref wzrostu nasad kości.

Spożycie fenobarbitalu, karbamazepiny i ryfampicyny może zwiększać klirens lewotyroksyny i wymagać zwiększenia dawki.

Estrogeny zwiększają stężenie związane z frakcją tyreoglobuliny, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku.

Amiodaron, aminoglutetymid, PASK, etionamid, preparaty przeciwtarczycowe, beta-blokery, karbamazepina, hydrat chloralu, diazepam, lewodopa, dopamina, metoklopramid, lowastatyna, somatostatyna wpływu na syntezę, wydzielanie, dystrybucję i metabolizm leków.

Analogi leku L-tyroksyna

Strukturalne analogi substancji czynnej:

  • L-Thyroxine 100 Berlin-Chemie;
  • L-tyroksyna 125 Berlin-Hemi;
  • L-Thyroxine 150 Berlin-Chemie;
  • L-Thyroxine 50 Berlin-Chemie;
  • L-Thyroxine 75 Berlin-Chemie;
  • L-tyroksyna Hexal;
  • L-tyroksyna akr;
  • L-tyroksyna Pharmac;
  • Bagothyrox;
  • L-Tirok;
  • Lewotyroksyna sodowa;
  • Tyro-4;
  • Eutirox.

REGISTRY OF MEDIA

Skład chemiczny: natleniony, składniki pomocnicze

Podaj swoją cenę, aby przeliczyć koszty działających rozwiązań:

1. Nazwa środka dezynfekującego: ToriOXI do dezynfekcji i JI

3. Instrukcja stosowania środka dezynfekującego TORIOXI: Nr 02/13 z 2013 r

4. Skład chemiczny środka dezynfekującego ToriOXI: natlenione, składniki pomocnicze

Składniki aktywne: Aktywator, nadwęglan sodu 55%, składniki pomocnicze

Deklarowana aktywność jonów wodorowych (pH): od 6,8 ​​do 8,8

5. Opakowanie: proszek - 0,5 kg, 1 kg, 1,5 kg, 3 kg;

6. Data ważności: w opakowaniu - 3 lata, w roztworze roboczym - 5 dni

Główne tryby zastosowania środka dezynfekującego Thorioxy

7. Zużycie dezynfekcji na powierzchni:

8. Właściwości specjalne: nie powoduje korozji metali; Nie odbarwia tkaniny; Nie naprawia zanieczyszczeń organicznych; Nie agresywny w odniesieniu do przetwarzania obiektów

9. Klasa zagrożenia: po wstrzyknięciu do żołądka - 3; po nałożeniu na skórę - 4; rozwiązanie robocze - 4

10. Aktywny w stosunku do:
Bakterie - Mycobacterium terrae, Salmonella typhi, Infekcje beztlenowe, patogeny szpitalne, bakterie Gram-ujemne, bakterie Gram-dodatnie;
Wirusy - adenowirusy, nietypowe zapalenie płuc, HIV, pozajelitowe zapalenie wątroby, choroba Heinego-Medina, ptasia grypa (H5N1), świńska grypa (H1N1);
Czynnikami wywołującymi szczególnie niebezpieczne infekcje są: Legionelloza, Wąglik, Tularemia, Cholera, Dżuma;
Grzyby chorobotwórcze - Dermatofit, Candida, Pleśniowe grzyby;
Właściwości sporikobójcze;
Właściwości detergentu;
Właściwości odwaniania;

11. Zakres dezynfekcji zgodnie z instrukcją: szpitale położnicze, szpitale, laboratoria kliniczne, stacje do transfuzji krwi, laboratoria bakteriologiczne, instytucje dziecięce (przedszkola, szkoły itp.), Instytucje penitencjarne, ogniska infekcyjne, przedsiębiorstwa świadczące usługi cateringowe, przedsiębiorstwa handlujące żywnością, Rynki konsumenckie, obiekty komunalne (kąpiele, baseny, hotele, toalety publiczne itp.), Instytucje opieki społecznej, fryzjerzy, salony piękności i / lub salony masażu, pralnie, sanitariaty Port Departamentu Neonatologii, firmy farmaceutyczne, instytucje kultury, rekreacyjne (kina, muzea, teatry), sportowych, kulturalnych i rekreacyjnych, obiektów balneologii, laboratoria diagnostyczne, laboratoryjne PCR kostnic i agencje pogrzebowe

12. Urządzenia do przetwarzania (instrukcja dezynfekcji nr 02/13 z 2013 r.): Sprzęt do anestezjologii, sprzęt apteczny, bielizna, bielizna pościelowa, klimatyzatory domowe, filtry wentylacyjne, powietrze wewnętrzne, przewody powietrzne, obrotowe instrumenty stomatologiczne, odprowadzanie pacjenta (mocz, kał), plwocina), endoskopy elastyczne, oddane krew i produkty krwiopochodne o przedłużonym okresie przydatności do spożycia, kabiny prysznicowe, twarde meble, sztywne endoskopy, wypełnianie ubytków, demattes, dezkovrikov, zabawki, wyroby medyczne z metali, guma na bazie naturalnych wow i guma silikonowa, szkło, plastik, konwencjonalne wyroby medyczne, jednorazowe urządzenia medyczne przed ich usunięciem, narzędzia do endoskopów, fryzjerstwo, masaże, narzędzia do salonów piękności, narzędzia dentystyczne, narzędzia chirurgiczne, pojemniki do zbierania i usuwania odpadów zakaźnych, pojemniki do zbierania i usuwania niezainfekowanych odpadów, Fotele ginekologiczne, fotele dentystyczne, krew, odżywki do dachów, mydliny, szkło laboratoryjne, miód. odpady z materiałów włókienniczych (tampony bawełniane i gazowe, gaza, bandaże), flegmy, mocz, sprzęt do zbierania odpadów, wywóz śmieci, meble tapicerowane, wykładziny podłogowe, sprzęt anestezjologiczny i oddechowy, noże, deski do krojenia, stoły do ​​cięcia, pojemniki, obuwie, odpady żywnościowe, Mech medyczny, miska do spluwaczki, powierzchnie wewnętrzne, nawierzchnie urządzeń i urządzeń, naczynia jednorazowe, artykuły do ​​mycia naczyń, artykuły higieny osobistej, meble, produkty do pielęgnacji pacjentów, akcesoria dla niemowląt, zlewy, wanny Nowe, emaliowane, akrylowe), Masy emetyczne, Maty gumowe i polipropylenowe, Urządzenia sanitarne, Transport sanitarny, Systemy wentylacji i klimatyzacji, Powłoka skorupy jaj, Wyrzutnik ślinociągu, Woda płucząca, Kombinezony, Systemy Split, Systemy wielowarstwowe, Sportive inwentaryzacja, zastawa stołowa, resuscytacja, obsługa, przewijaki, materiały dentystyczne (alginian, silikon, druki z żywicy poliestrowej, protezy, artykulatory), ssanie dentystyczne System poczty, transportu żywności, czyszczenia sprzętu, fekalia, endoskopowe płukania

REGISTRY OF MEDIA

Torioxy. Instrukcje.

Na tej stronie można pobrać instrukcję nr 02/13 2013 dezynfekcji Thorioxi do dezynfekcji i JI.

Składniki aktywne - aktywator, nadwęglan sodu 55%, składniki pomocnicze Środek dezynfekujący jest produkowany przez LLC "ToriMed", Rosja.

  1. Jesteś tutaj:
  2. Strona główna
  3. Torioxy
  4. Instrukcja

WYDZIAŁ KATALOGOWY

SUBSKRYPCJE

SKLEP

O NASZEJ STRONIE

Redaktorzy czasopism sieciowych Zarejestruj środki dezynfekujące

Informacje o multimediach

Nazwa mediów: Zarejestruj środki dezynfekujące
Numer certyfikatu: EL nr FS 77 - 61614
Data rejestracji: 04/30/2015
Formularz dystrybucji: edycja online

L-tyroksyna

Opis na dzień 12 marca 2015 r

  • Nazwa łacińska: L-tyroksyna
  • Kod ATX: H03AA01
  • Składnik czynny: Lewotyroksyna sodowa (sól sodowa lewotyroksyny)
  • Producent: Berlin-Chemie AG / Menarini (Niemcy), OZON LLC (Rosja), Farmak OJSC (Ukraina)

Skład

Skład jednej tabletki L-tyroksyny może obejmować od 25 do 200 μg soli sodowej lewotyroksyny.

Skład zaróbek może się nieznacznie różnić w zależności od sposobu wytwarzania leku przez firmę farmaceutyczną.

Formularz zwolnienia

Narzędzie jest dostępne w formie tabletek, trafia do aptek w paczkach nr 25, nr 50 lub nr 100.

Działanie farmakologiczne

L-tyroksyna jest czynnikiem tyreotropowym stosowanym w niedoczynności tarczycy (tarczycy).

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Lewotyroksyna sodowa, która jest częścią tabletek, pełni te same funkcje, co endogenna (wytwarzana przez ludzką tarczycę) tyroksyna i trijodotyronina. W organizmie substancja ulega biotransformacji do liotyroniny, która z kolei przeniknie do komórek i tkanek, wpływa na mechanizmy rozwoju i wzrostu, a także na przebieg procesów metabolicznych.

W szczególności L-tyroksyna charakteryzuje się zdolnością do wpływania na metabolizm oksydacyjny zachodzący w mitochondriach i selektywną regulacją przepływu kationów zarówno w przestrzeni wewnątrzkomórkowej jak i poza komórką.

Działanie substancji zależy od jej dawki: stosowanie leku w małych dawkach wywołuje efekt anaboliczny, aw wyższych dawkach wpływa głównie na komórki i tkanki, zwiększając zapotrzebowanie tego ostatniego na tlen, stymulując reakcje oksydacyjne, przyspieszając rozkład i metabolizm tłuszczów, białek i węglowodanów poprzez aktywację funkcji serca, układu naczyniowego i centralnego układu nerwowego.

Objawy kliniczne działania lewotyroksyny w niedoczynności tarczycy obserwuje się już w pierwszych 5 dniach po rozpoczęciu leczenia. W ciągu następnych 3-6 miesięcy, pod warunkiem ciągłego stosowania leku, wole rozlane zmniejszają się lub zanikają całkowicie.

Lewotyroksyna stosowana doustnie jest wchłaniana głównie w jelicie cienkim. Wchłanianie w dużej mierze zależy od postaci galenowej leku - maksymalnie do 80% w przypadku przyjmowania na pusty żołądek.

Substancja wiąże się z białkami osocza prawie w 100%. Wynika to z faktu, że lewotyroksyna nie jest podatna na hemoperfuzję ani hemodializę. Okres półtrwania zależy od stężenia hormonów tarczycy we krwi pacjenta: przy stanach eutyreozy czas jej trwania wynosi 6-7 dni, z tyreotoksykozą 3-4 dni, z niedoczynnością tarczycy 9-10 dni.

Około jedna trzecia wstrzykniętej substancji gromadzi się w wątrobie. W tym przypadku szybko zaczyna oddziaływać z lewotyroksyną, która znajduje się w osoczu krwi.

Lewotyroksyna jest rozszczepiana głównie w tkance mięśniowej, wątrobie i mózgu. Aktywna lyotyronina, która jest produktem metabolizmu substancji, jest wydalana z moczem i zawartością jelit.

Wskazania do stosowania

L-tyroksyna jest stosowana do wspomagania HTZ w stanach niedoczynności tarczycy różnego pochodzenia, w tym pierwotnej i wtórnej niedoczynności tarczycy, która rozwinęła się po operacji tarczycy, a także w stanach wywołanych przez leczenie radioaktywnym jodem.

Uważa się również za wskazane przepisanie leku:

  • w niedoczynności tarczycy (zarówno wrodzonej, jak i w przypadku, gdy patologia jest konsekwencją uszkodzeń układu podwzgórzowo-przysadkowego);
  • w otyłości i / lub kretynizmie, którym towarzyszą objawy niedoczynności tarczycy;
  • choroby przysadki mózgowej;
  • jako środek profilaktyczny do nawrotowej wola guzkowego po resekcji tarczycy (jeżeli jej funkcja nie ulega zmianie);
  • do leczenia rozlanego wola eutyreozy (L-tyroksyna jest stosowana jako niezależne narzędzie);
  • do leczenia hiperplazji eutyreozy tarczycy, a także choroby Gravesa-Basedowa po uzyskaniu rekompensaty za odurzenie hormonami tarczycy za pomocą środków tyreostatycznych (w ramach kompleksowej terapii);
  • w chorobie Gravesa i Hashimoto (w złożonym leczeniu);
  • do leczenia pacjentów z zależnymi od hormonów, zróżnicowanymi nowotworami złośliwymi w tarczycy (w tym rakiem brodawkowatym lub pęcherzykowym);
  • do terapii supresyjnej i HTZ u pacjentów z nowotworami złośliwymi w tarczycy (w tym po operacji raka tarczycy); jako narzędzie diagnostyczne przy przeprowadzaniu testów na supresję tarczycy.

Ponadto tyroksyna jest często stosowana w kulturystyce jako środek do utraty wagi.

Przeciwwskazania

L-tyroksyna jest przeciwwskazana, gdy:

  • nadwrażliwość na lek;
  • ostry zawał mięśnia sercowego;
  • ostre zmiany zapalne mięśnia sercowego;
  • nieleczona tyreotoksykoza;
  • nieleczona hipokortyzacja;
  • dziedziczna galaktozemia, niedobór laktazy, zespół wchłaniania jelitowego.

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami serca i naczyń krwionośnych (w tym z CHD, przebytym zawałem mięśnia sercowego, dławicą piersiową, miażdżycą tętnic, arytmią, nadciśnieniem tętniczym), długotrwałą ciężką niedoczynnością tarczycy i cukrzycą.

Posiadanie pacjentki którejkolwiek z powyższych chorób jest warunkiem wstępnym zmiany dawki.

Skutki uboczne L-tyroksyny

Prawidłowe stosowanie leku pod nadzorem lekarza nie towarzyszą skutki uboczne. U osób z nadwrażliwością, leczeniu lewotyroksyną mogą towarzyszyć reakcje alergiczne.

Inne działania niepożądane są zwykle spowodowane przedawkowaniem L-tyroksyny. Rzadko można je uruchomić, przyjmując lek w niewłaściwej dawce, a także zbyt szybko podnosząc dawkę (szczególnie podczas początkowych etapów leczenia).

Skutki uboczne L-tyroksyny są najczęściej wyrażane w postaci:

  • uczucia niepokoju, drżenia, bóle głowy, bezsenność, pseudogrzmny mózgu;
  • arytmie (w tym migotanie przedsionków), tachykardia, dławica piersiowa, kołatanie serca, dodatkowe skurcze;
  • wymioty i biegunka;
  • wysypka skórna, świąd, obrzęk naczynioruchowy;
  • patologie cyklu menstruacyjnego;
  • nadmierne pocenie się, hipertermia, uczucie ciepła, utrata masy ciała, zwiększone osłabienie, skurcze mięśni.

Pojawienie się powyższych objawów jest przyczyną zmniejszenia dawki L-tyroksyny lub zaprzestania leczenia lekami przez kilka dni.

Przypadki nagłej śmierci obserwowano na tle nieprawidłowości serca u pacjentów, którzy przez dłuższy czas stosowali lewotyroksynę w dużych dawkach.

Po ustąpieniu objawów niepożądanych terapia jest kontynuowana, starannie dobierając optymalną dawkę. Jeśli wystąpią reakcje alergiczne (skurcz oskrzeli, pokrzywka, obrzęk krtani i - w niektórych przypadkach - wstrząs anafilaktyczny), lek odstawia się.

L-tyroksyna: instrukcje użytkowania

Dzienna dawka leku jest określana indywidualnie w zależności od dowodów. Tabletki przyjmuje się na pusty żołądek z niewielką ilością płynu (bez żucia), co najmniej pół godziny przed posiłkiem.

Wykazano, że pacjenci w wieku do 55 lat ze zdrowym sercem i naczyniami krwionośnymi podczas terapii zastępczej przyjmują lek w dawce od 1,6 do 1,8 μg / kg. Osobom, u których zdiagnozowano pewne choroby serca lub układu krążenia, a także pacjentom w wieku powyżej 55 lat, należy zmniejszyć dawkę do 0,9 μg / kg.

Osoby, których wskaźnik masy ciała przekracza 30 kg / m2 są obliczane na podstawie "idealnej wagi".

W początkowej fazie leczenia niedoczynności tarczycy schemat dawkowania dla różnych grup pacjentów przedstawia się następująco:

  • 75-100 mcg / dzień. / 100-150 mcg / dzień. - odpowiednio, dla kobiet i mężczyzn, pod warunkiem, że ich serce i układ naczyniowy funkcjonują normalnie.
  • 25 mcg / dzień - osobom powyżej 55. roku życia, a także osobom z rozpoznaniem chorób układu krążenia. Po dwóch miesiącach dawkę zwiększa się do 50 μg. Dostosuj dawkę, zwiększając ją o 25 mg co drugą 2 miesiące, aż do normalnego stężenia tyreotropiny we krwi. W przypadku wystąpienia lub nasilenia objawów sercowo-naczyniowych lub sercowo-naczyniowych wymagana jest modyfikacja schematu leczenia choroby serca / naczyń krwionośnych.

Zgodnie z instrukcjami stosowania lewotyroksyny sodu, pacjenci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy należy obliczać w zależności od wieku.

Dla dzieci od urodzenia do sześciu miesięcy dawka dzienna wynosi od 25 do 50 mg, co odpowiada 10-15 mg / kg / dzień. pod względem masy ciała. Dzieci w wieku od sześciu miesięcy do roku przepisuje się w dawce 50-75 mg / dobę, dzieci od roku do pięciu lat - od 75 do 100 mg / dobę, dzieci w wieku powyżej 6 lat - od 100 do 150 mg / dobę, młodzież w wieku 12 lat - od 100 do 200 mcg / dzień.

Instrukcje dotyczące L-tyroksyny wskazują, że niemowlęta i dzieci w wieku poniżej 36 miesięcy, dawkę dzienną należy podać w jednym etapie, pół godziny przed pierwszym karmieniem. Bezpośrednio przed zażyciem tabletki L-tyroksynę umieszcza się w wodzie i rozpuszcza przed utworzeniem cienkiej zawiesiny.

W niedoczynności tarczycy, el-tyroksyna jest zwykle przyjmowana przez całe życie. W przypadku nadczynności tarczycy, po osiągnięciu stanu eutyreozy, lewotyroksynę sodu przepisuje się w skojarzeniu z lekami przeciwtarczycowymi. Czas trwania leczenia w każdym przypadku jest ustalany przez lekarza.

Schemat wyszczuplający L-tyroksyna

Aby stracić dodatkowe kilogramy, lek zaczyna być przyjmowany w dawce 50 μg / dobę, dzieląc wskazaną dawkę na 2 dawki (obie dawki powinny być w pierwszej połowie dnia).

Terapię uzupełnia się za pomocą β-blokerów, których dawka dostosowywana jest w zależności od częstości tętna.

W przyszłości dawka lewotyroksyny stopniowo zwiększa się do 150-300 mg / dobę, dzieląc ją na 3 dawki do 18:00. Równolegle z tym zwiększać dzienną dawkę β-blokera. Zaleca się wybranie go indywidualnie, tak aby tętno w spoczynku nie przekraczało 70 uderzeń na minutę, ale jednocześnie było większe niż 60 uderzeń na minutę.

Występowanie poważnych działań niepożądanych jest warunkiem wstępnym zmniejszenia dawki leku.

Czas trwania kursu to 4 do 7 tygodni. Zaprzestanie przyjmowania leku powinno być płynne, zmniejszając dawkę co 14 dni do całkowitego wycofania.

Jeśli biegunka występuje na tle aplikacji, kurs jest uzupełniany Loperamidem, który przyjmuje 1 lub 2 kapsułki dziennie.

Pomiędzy cyklami lewotyroksyny należy zachować odstępy co najmniej 3-4 tygodni.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania to:

  • kołatanie serca i bicie serca;
  • zwiększony niepokój;
  • uczucie gorąca;
  • hipertermia;
  • nadmierna potliwość (pocenie się);
  • bezsenność;
  • arytmia;
  • wzrost ataków dusznicy bolesnej;
  • redukcja wagi;
  • lęk;
  • drżenie;
  • biegunka;
  • wymioty;
  • osłabienie i skurcze mięśni;
  • pseudo-guzy mózgu;
  • awarie cyklu miesiączkowego.

Leczenie polega na zatrzymaniu L-tyroksyny i przeprowadzeniu dalszych badań.

Wraz z rozwojem ciężkiego częstoskurczu w celu zmniejszenia jego ciężkości, pacjentowi przepisuje się leki blokujące receptory beta-adrenergiczne. Ze względu na fakt, że funkcja tarczycy jest całkowicie stłumiona, nie zaleca się stosowania leków tyreostatycznych.

Podczas przyjmowania lewotyroksyny w ekstremalnych dawkach (przy próbie samobójstwa) skuteczna jest plazmafereza.

Interakcja

Zastosowanie lewotyroksyny zmniejsza skuteczność leków przeciwcukrzycowych. Na początku leczenia lekiem, a także za każdym razem po zmianie dawki, stężenie glukozy we krwi należy monitorować częściej.

Lewotyroksyna nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (w szczególności kumaryny), zwiększając w ten sposób ryzyko krwawienia w mózgu (rdzeń kręgowy lub głowa), a także krwawienie z przewodu pokarmowego (szczególnie u osób w podeszłym wieku).

Tak więc, jeśli to konieczne, aby zażywać te leki w połączeniu, zaleca się regularne przeprowadzanie testu krzepnięcia krwi i, w razie potrzeby, zmniejszanie dawki leków przeciwzakrzepowych.

Działanie lewotyroksyny może być zaburzone podczas przyjmowania z inhibitorami proteazy. W związku z tym należy stale kontrolować stężenie hormonów tarczycy. W niektórych sytuacjach może być konieczna zmiana dawki L-tyroksyny.

Kolestiramina i kolestypol spowalniają wchłanianie lewotyroksyny, dlatego przed przyjęciem tych leków należy przyjmować L-tyroksynę co najmniej 4-5 godzin.

Leki zawierające glin, węglan wapnia lub żelazo mogą zmniejszać ciężkość działania lewotyroksyny, dlatego L-tyroksyna jest przyjmowana co najmniej 2 godziny przed zażyciem.

Wchłanianie lewotyroksyny zmniejsza się, gdy lek przyjmuje się w skojarzeniu z węglanem lantanu lub sewelamerem, dlatego należy go przyjmować godzinę przed podaniem lub trzy godziny po zastosowaniu tych środków.

W przypadku jednoczesnego przyjmowania leków w początkowej i końcowej fazie ich jednoczesnego stosowania konieczna jest kontrola poziomu hormonu tarczycy. Może być konieczna zmiana dawki lewotyroksyny.

Skuteczność leku zmniejsza się w przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami kinazy tyrozynowej, dlatego też należy kontrolować zmiany czynności tarczycy na początkowym i końcowym etapie równoczesnego stosowania tych leków.

Proguanil / chlorochina i sertralina zmniejszają skuteczność leku i powodują wzrost stężenia tyreotropiny w osoczu.

Enzymy indukowane lekami (na przykład karbamazepina lub barbiturany) mogą zwiększać poziom lewotyroksyny Clpech.

Kobiety przyjmujące hormonalne środki antykoncepcyjne, które zawierają składnik estrogenowy, a także kobiety stosujące hormonalne leki zastępcze w wieku pomenopauzalnym, mogą potrzebować zwiększenia dawki lewotyroksyny.

Tyroksyna i l-tyroksyna

Zwiększona dawka furosemidu, salicylanów, klofibratu i szeregu innych substancji przyczynia się do wypierania lewotyroksyny z białek osocza, co z kolei wywołuje wzrost frakcji fT4 (wolna tyroksyna).

Środki zawierające jod, GCS, Amiodaron, propylotiouracyl, leki sympatykolityczne hamują obwodową konwersję tyroksyny do trójjodotyroniny. Ze względu na wysokie stężenie jodu amiodaron może powodować u pacjenta zarówno stan hipo-, jak i nadczynności tarczycy.

Amiodaron jest stosowany ze szczególną ostrożnością w połączeniu z L-tyroksyną w leczeniu pacjentów z wolem guzkowym o nieokreślonej etiologii.

Fenytoina przyczynia się do wypierania lewotyroksyny z białek osocza. W rezultacie pacjent podnosi poziom frakcji wolnej tyroksyny i wolnej trijodotyroniny.

Ponadto fenytoina stymuluje przemiany metaboliczne lewotyroksyny w wątrobie, dlatego zaleca się pacjentom przyjmującym lewotyroksynę w połączeniu z fenytoiną w celu ciągłego monitorowania stężenia hormonów tarczycy.

Warunki sprzedaży

Warunki przechowywania

Przechowywać w suchym, chronionym przed światłem, niedostępnym dla dzieci. Optymalna temperatura przechowywania wynosi do 25 stopni Celsjusza.

Okres przydatności do spożycia

Lek można stosować przez 3 lata po dacie premiery.

Instrukcje specjalne

Co to jest sól sodowa lewotyroksyny? Wikipedia stwierdza, że ​​tym narzędziem jest sól sodowa l-tyroksyny, która po częściowej biotransformacji w nerkach i wątrobie wpływa na procesy metaboliczne, a także na wzrost i rozwój tkanek ciała.

Ogólna formuła substancji to C15H11I4NO4.

Z kolei tyroksyna jest jodowaną pochodną aminokwasu tyrozyny, głównego hormonu tarczycy.

Będąc nieaktywnym biologicznie, hormon tyroksyny pod wpływem specjalnego enzymu ulega przekształceniu w bardziej aktywną postać, trójjodotyroninę, czyli w zasadzie prohormon.

Główne funkcje hormonu tarczycy to:

  • pobudzenie wzrostu i różnicowania tkanek, a także zwiększenie ich zapotrzebowania na tlen;
  • zwiększone systemowe ciśnienie krwi, a także siła i częstotliwość skurczów mięśnia sercowego;
  • zwiększona bezsenność;
  • stymulacja aktywności umysłowej, ruchowej i umysłowej;
  • stymulacja podstawowej przemiany materii;
  • podwyższony poziom glukozy we krwi;
  • zwiększona glukoneogeneza w wątrobie;
  • hamowanie produkcji glikogenu w mięśniach szkieletowych i wątrobie;
  • zwiększenie wychwytu i wykorzystania glukozy przez komórki;
  • stymulowanie aktywności głównych enzymów glikolizy;
  • zwiększona lipoliza;
  • hamowanie tworzenia i depozycji tłuszczów;
  • zwiększona wrażliwość tkanki na katecholaminy;
  • zwiększona erytropoeza w szpiku kostnym;
  • zmniejszenie reabsorpcji rurkowej wody i hydrofilowości tkanek.

Stosowanie hormonów tarczycy w małych dawkach wywołuje efekt anaboliczny, aw dużych dawkach ma silny kataboliczny wpływ na metabolizm białek. W medycynie tyroksyna jest stosowana w leczeniu niedoczynności tarczycy.

Objawy niedoboru tyroksyny są następujące:

  • słabość, zmęczenie;
  • zaburzenia koncentracji uwagi;
  • niewyjaśniony przyrost masy ciała;
  • łysienie;
  • sucha skóra;
  • depresja;
  • podwyższony poziom cholesterolu;
  • zakłócenia cyklu menstruacyjnego;
  • zaparcie.

Aby wybrać odpowiednią dawkę leku, pacjenci z zaburzeniami czynności tarczycy powinni zostać zbadani przez lekarza i mieć badania krwi, których głównymi wskaźnikami są wskaźniki stężenia:

  • tyreotropina;
  • wolna trijodotyronina;
  • wolna tyroksyna;
  • przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie;
  • przeciwciała mikrosomalne (przeciwciała przeciwko peroksydazie tarczycy).

Norma dla tyroksyny u mężczyzn wynosi od 59 do 135 nmol / l, norma hormonalna u kobiet wynosi od 71 do 142 nmol / l.

Wolna ft3 trójjodotyroniny i wolna tyroksyna F4 - co to jest? Darmowa trijodotyronina jest hormonem, który stymuluje wymianę i wykorzystanie tlenu przez tkanki. Wolna tyroksyna stymuluje syntezę białek.

Spadek całkowitej tyroksyny T4 obserwuje się zwykle po operacji usunięcia gruczołu tarczowego, leczeniu za pomocą radioaktywnych preparatów jodowych, leczeniu nadczynności tarczycy, a także na tle rozwoju autoimmunologicznego zapalenia tarczycy.

Częstość wolnej tyroksyny T4 u kobiet i mężczyzn wynosi 99,19-1 pmol / l, wolna trijodotyronina wynosi 2,6-5,7 pmola / l. Jeśli wolna tyroksyna T4 jest obniżona, mówią, że funkcja tarczycy jest niewystarczająca, to znaczy niedoczynność tarczycy.

Jeśli t4 nie zawiera tetyfiny, a stężenie tyreotropiny mieści się w prawidłowym zakresie, prawdopodobnie badanie krwi zostało przeprowadzone niepoprawnie.

Analogi

Strukturalne analogi L-tyroksyny to L-tyroksyna Berlin-Chemie (w szczególności L-tyroksyna 50 Berlin-Chemie i L-tyroksyna 100 Berlin-Chemie), L-tyroksyna produkowana przez firmy farmaceutyczne Akrihin i Farmak, Bagotirox Lewotyroksyna, Eutirox.

Co jest lepsze: Eutirox lub L-tyroksyna?

Leki są lekami generycznymi, to znaczy mają te same wskazania do stosowania, ten sam zakres przeciwwskazań i są dawkowane w ten sam sposób.

Różnica między Eutiroxem i L-tyroksyną polega na tym, że sól sodowa lewotyroksyny jest obecna w Eutiroxie w nieco innych stężeniach niż w L-tyroksynie.

Połączenie z alkoholem

Pojedyncza dawka niewielkiej dawki alkoholu nie jest zbyt silna, co do zasady nie powoduje żadnych negatywnych konsekwencji dla organizmu, dlatego w instrukcji leku nie ma kategorycznego zakazu takiej kombinacji.

Jednak jest on ważny tylko dla pacjentów ze zdrowym sercem i naczyniami krwionośnymi.

Spożywanie alkoholu podczas leczenia L-tyroksyną często wywołuje wiele niepożądanych reakcji z ośrodkowego układu nerwowego i wątroby, co z kolei może wpływać na skuteczność leczenia.

L-tyroksyna do utraty wagi

Pod względem skuteczności tyroksyna znacznie przekracza większość środków do spalania tłuszczu (w tym te farmakologiczne). Zgodnie z instrukcjami, przyspiesza metabolizm, zwiększa zużycie kalorii, zwiększa produkcję ciepła, stymuluje centralny układ nerwowy, tłumi apetyt, zmniejsza potrzebę snu i zwiększa sprawność fizyczną.

W związku z tym istnieje wiele pozytywnych opinii na temat stosowania lewotyroksyny sodu do utraty wagi. Jednak ci, którzy chcą schudnąć powinni mieć świadomość, że lek zwiększa częstotliwość skurczów mięśnia sercowego, wywołuje lęk i podniecenie, wywierając negatywny wpływ na serce.

Aby zapobiec rozwojowi skutków ubocznych, doświadczonym kulturystom zaleca się stosowanie eltyroksyny do zmniejszania masy ciała w połączeniu z antagonistami (blokerami) β-adrenoreceptorów. Pozwala to na normalizację częstości akcji serca i zmniejszenie nasilenia innych działań niepożądanych towarzyszących przyjmowaniu tyroksyny.

Zaletą L-tyroksyny do utraty wagi są wysoka skuteczność i dostępność tego narzędzia, wadą jest duża liczba skutków ubocznych. Pomimo faktu, że wiele z nich można wyeliminować, a nawet zapobiec, zaleca się skonsultować się ze specjalistą przed użyciem leku, aby stracić te dodatkowe funty.

Stosuj podczas ciąży

Leczenie hormonami tarczycy należy prowadzić konsekwentnie, szczególnie w okresie ciąży i karmienia piersią. Pomimo faktu, że L-tyroksyna jest szeroko stosowana w czasie ciąży, nie ma dokładnych danych na temat jej bezpieczeństwa dla rozwijającego się płodu.

Ilość hormonów tarczycy przenikających do mleka kobiecego (nawet jeśli terapia jest wykonywana za pomocą wysokich dawek leku) nie jest wystarczająca, aby wywołać u dziecka w młodym wieku supresję wydzielania tyreotropiny lub rozwój tyreotoksykozy.

L-tyroksyny Recenzje

Recenzje na temat L-tyroksyny są w większości pozytywne. Lek normalizuje równowagę hormonów w organizmie, co z kolei ma korzystny wpływ na ogólny stan zdrowia.

Jednak w ogólnej masie dobrych recenzji z El-tyroksyny, są również negatywne, które są związane przede wszystkim z efektami ubocznymi leku.

Recenzje lewotyroksyny sodu do utraty wagi pozwalają nam stwierdzić, że lek, choć powoduje wiele skutków ubocznych, ale waga naprawdę pomaga dostosować (zwłaszcza jeśli jego stosowanie jest uzupełnione diety niskowęglowodanowej).

Ważne jest, aby pamiętać, że możliwe jest przyjmowanie leku tylko zgodnie z zaleceniami lekarza i tylko ze zmniejszoną czynnością tarczycy. Nadwaga jest często jednym ze znaków świadczących o tym, że ciało jest zepsute, więc redukcja tkanki tłuszczowej jest rodzajem efektu ubocznego terapii.

Dla osób, których narządy działają normalnie, przyjmowanie lewotyroksyny może być niebezpieczne.

Cena L-tyroksyna

Cena L-tyroksyny zależy od tego, która firma wyprodukowała lek, od dawki substancji czynnej i liczby tabletek w opakowaniu.

Możesz kupić tyroksyny do utraty wagi z 62 rosyjskich rubli za opakowanie nr 50 z tabletkami po 25 μg (lek od firmy farmaceutycznej Farmak).

Cena soli sodowej lewotyroksyny, produkowanej przez firmę Berlin-Chemie - od 95 rubli. Cena El-tyroksyny-AKRI - od 110 rubli.

L-TYROKSIN

10 szt. - Wyprofilowane zestawy komórek (5) - opakowania kartonowe.
10 szt. - Pakiety komórek konturowych (10) - opakowania kartonowe.
50 szt. - Pakiety komórek konturowych (2) - opakowania kartonowe.

10 szt. - Wyprofilowane zestawy komórek (5) - opakowania kartonowe.
10 szt. - Pakiety komórek konturowych (10) - opakowania kartonowe.
50 szt. - Pakiety komórek konturowych (1) - opakowania kartonowe.

Syntetyczny lewoskrętny izomer tyroksyny. Po częściowej transformacji do trójjodotyroniny (w wątrobie i nerkach) i przejścia do komórek organizmu wpływa na rozwój i wzrost tkanek i metabolizm. W małych dawkach ma działanie anaboliczne na metabolizm białek i tłuszczów. W średnich dawkach stymuluje wzrost i rozwój, zwiększa zapotrzebowanie tkanki na tlen, stymuluje metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów oraz zwiększa aktywność funkcjonalną układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego. W dużych dawkach hamuje wytwarzanie hormonu uwalniającego tyreotropinę, podwzgórza i hormonu pobudzającego tarczycy przysadki mózgowej.

Efekt terapeutyczny obserwuje się po 7-12 dniach, w tym samym czasie efekt zostaje zachowany po odstawieniu leku. Efekt kliniczny w niedoczynności tarczycy pojawia się po 3-5 dniach. Wole rozsiane zmniejsza się lub znika w ciągu 3-6 miesięcy.

Po spożyciu sól sodowa lewotyroksyny jest wchłaniana prawie wyłącznie w górnym jelicie cienkim. Zaabsorbowany do 80% dawki leku. Jedzenie zmniejsza wchłanianie lewotyroksyny sodu. Cmaks około 5-6 godzin po spożyciu. Po wchłonięciu więcej niż 99% leku wiąże się z białkami surowicy (globulina wiążąca tyroksynę, prealbumina wiążąca tyroksynę i albumina). W różnych tkankach około 80% soli sodowej lewotyroksyny jest monodyiodowane, tworząc trijodotyroninę (T3) i nieaktywne produkty. Hormony tarczycy są metabolizowane głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach. Niewielka ilość leku ulega deaminacji i dekarboksylacji, a także koniugacji z kwasami siarkowymi i glukuronowymi (w wątrobie). Metabolity są wydalane przez nerki i przez jelita. Okres półtrwania leku wynosi 6-7 dni. W przypadku tyreotoksykozy czas półtrwania skraca się do 3-4 dni, a przy niedoczynności tarczycy przedłuża się do 9-10 dni.

- jako terapia zastępcza i zapobieganie nawrotom wole po resekcji tarczycy;

- rak tarczycy (po leczeniu chirurgicznym);

- toksyczny toksyczny rozlew: po osiągnięciu stanu eutyreozy z tyreostatykami (jako połączenie lub monoterapia);

- jako narzędzie diagnostyczne podczas przeprowadzania testu supresji tarczycy.

- zwiększona indywidualna wrażliwość na lek;

- ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego;

- Nieleczona niewydolność nadnerczy;

- dziedziczna nietolerancja na galaktozę, niedobór laktazy lub zaburzenia wchłaniania glukozy i laktozy.

Ostrożnie: lek należy przepisać na choroby układu sercowo-naczyniowego: chorobę wieńcową serca (miażdżyca, dławica piersiowa, przebyte zawał serca), nadciśnienie, arytmie; z cukrzycą, ciężką, długo istniejącą niedoczynnością tarczycy, zespołem złego wchłaniania (może być konieczne dostosowanie dawki).

Dzienna dawka jest ustalana indywidualnie w zależności od dowodów.

L-tyroksynę w dawce dziennej przyjmuje się doustnie rano na pusty żołądek, co najmniej 30 minut przed posiłkiem, zmywając tabletkę z niewielką ilością płynu (pół szklanki wody), a nie żując.

W przypadku leczenia zastępczego niedoczynności tarczycy u pacjentów w wieku poniżej 55 lat przy braku chorób sercowo-naczyniowych L-tyroksyna jest przepisywana w dawce dziennej 1,6-1,8 μg / kg masy ciała; u pacjentów w wieku powyżej 55 lat lub z chorobami układu krążenia - 0,9 μg / kg masy ciała. W przypadku ciężkiej otyłości (BMI ≥ 30 kg / m 2) należy dokonać obliczenia na "idealnej wadze".

Niemowlęta i dzieci w wieku poniżej 3 lat dawkują dzienną dawkę L-tyroksyny jednorazowo 30 minut przed pierwszym karmieniem. Tabletkę rozpuszcza się w wodzie do rzadkiej zawiesiny, którą wytwarza się bezpośrednio przed zażyciem leku.

W niedoczynności tarczycy L-tyroksyna jest zwykle przyjmowana na całe życie. W tyreotoksykozie L-tyroksyna jest stosowana w złożonej terapii z lekami przeciwtarczycowymi po osiągnięciu stanu eutyreozy. We wszystkich przypadkach czas leczenia lekiem określa lekarz.

Przy właściwym stosowaniu L-tyroksyny pod nadzorem lekarza, działania niepożądane nie są obserwowane.

W przypadku nadwrażliwości na lek mogą wystąpić reakcje alergiczne. Rozwój innych działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem leku (patrz "Przedawkowanie").

W przypadku przedawkowania leku obserwuje się objawy typowe dla tyreotoksykozy: kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, ból serca, lęk, drżenie, zaburzenia snu, nadmierne pocenie się, zwiększony apetyt, utrata masy ciała, biegunka. W zależności od nasilenia objawów lekarz może zalecić zmniejszenie dawki dobowej leku, przerwę w leczeniu przez kilka dni, powołanie beta-blokerów. Po ustąpieniu objawów niepożądanych leczenie należy rozpocząć od ostrożności przy niższej dawce.

Lewotyroksyna sodowa nasila działanie pośrednich antykoagulantów, które mogą wymagać obniżenia dawki. Stosowanie tricyklicznych leków przeciwdepresyjnych z lewotyroksyną sodową może prowadzić do zwiększonego działania leków przeciwdepresyjnych. Hormony tarczycy mogą zwiększać zapotrzebowanie na insulinę i doustne leki hipoglikemizujące. Zaleca się częstsze kontrolowanie stężenia glukozy we krwi w okresach rozpoczęcia leczenia lewotyroksyną sodową, a także przy zmianie schematu dawkowania. Lewotyroksyna sodowa zmniejsza działanie glikozydów nasercowych. Przy równoczesnym stosowaniu kolestyraminy, kolestypolu i wodorotlenku glinu zmniejsza się stężenie sodu lewotyroksyny w związku z hamowaniem jego wchłaniania w jelicie. W przypadku jednoczesnego stosowania ze sterydami anabolicznymi, asparaginazą, tamoksyfenem, możliwe jest oddziaływanie farmakokinetyczne na poziomie wiązania z białkami. Przy równoczesnym stosowaniu z fenytoiną, salicylanami, klofibratem, furosemidem w dużych dawkach wzrasta zawartość soli sodowej lewotyroksyny i tyroksyny (T4) niezwiązanych z białkami osocza. Przyjmowanie leków zawierających estrogeny zwiększa zawartość globuliny wiążącej tyroksynę, co może zwiększać zapotrzebowanie na lewotyroksynę sodu u niektórych pacjentów. Somatotropina stosowana jednocześnie z solą sodową lewotyroksyny może przyspieszyć zamykanie stref wzrostu nasad kości. Spożycie fenobarbitalu, karbamazepiny i ryfampicyny może zwiększyć klirens lewotyroksyny sodu i wymagać zwiększenia dawki.

Na dystrybucję i metabolizm leku wpływa amiodaron, aminoglutetymid, PASK, etionamid, leki przeciw tarczycy, beta-blokery, karbamazepina, wodzian chloralu, diazepam, lewodopa, dopamina, metoklopramid, lowastatyna, somatostatyna.

Przy równoczesnym stosowaniu z fenytoiną, salicylanami, furosemidem (w wysokich dawkach), klofibrat zwiększa stężenie leku we krwi.

Fenytoina zmniejsza ilość lewotyroksyny związanej z białkiem i stężenie T4 odpowiednio o 15 i 25%.

W niedoczynności tarczycy, spowodowanej uszkodzeniem przysadki mózgowej, konieczne jest ustalenie, czy występuje jednocześnie niewydolność kory nadnerczy. W takim przypadku terapia zastępcza glikokortykosteroidami powinna rozpocząć się przed leczeniem niedoczynności tarczycy hormonami tarczycy, aby uniknąć rozwoju ostrej niewydolności kory nadnerczy.

Zaleca się okresowe ustalanie stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) we krwi, którego wzrost wskazuje na niedobór dawki.

Lek nie wpływa na czynności związane z prowadzeniem pojazdów i mechanizmami jezdnymi.

W czasie ciąży i karmienia piersią należy kontynuować leczenie lekiem zalecanym w przypadku niedoczynności tarczycy. W czasie ciąży zwiększa się dawkę leku ze względu na podwyższony poziom globuliny wiążącej tyroksynę. Ilość wydzielanego hormonu tarczycy w mleku matki podczas laktacji (nawet podczas leczenia dużymi dawkami leku) nie jest wystarczająca, aby wywołać jakiekolwiek zaburzenia u dziecka.

Stosowanie leku w czasie ciąży w połączeniu z lekami przeciwtarczycowymi jest przeciwwskazane, ponieważ przyjmowanie lewotyroksyny sodu może wymagać zwiększenia dawki leków przeciwtarczycowych. Ponieważ leki przeciwtarczycowe, w przeciwieństwie do sodu lewotyroksyny, mogą przedostać się do łożyska, niedoczynność tarczycy może rozwinąć się u płodu.

W okresie karmienia piersią lek należy przyjmować ostrożnie, ściśle w zalecanych dawkach pod nadzorem lekarza.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Testosteron jest wiodącym hormonem androgenicznym męskiego ciała, odpowiedzialnego za funkcje seksualne i regulację spermatogenezy. Pobudza zestaw masy mięśniowej, aktywności fizycznej, chroni organizm przed skutkami stresu.

Wiele hormonów reguluje ludzki układ rozrodczy, w tym hormon folikulotropowy lub FSH.Jest produkowany przez przysadkę mózgową, gruczoł, który znajduje się w mózgu, i jest odpowiedzialny za wiele funkcji, głównie w procesach reprodukcyjnych i owulacji.

Dostarczanie krwi przez tarczycę zapewnia sprawne funkcjonowanie narządu. Gruczoł tarczowy potrzebuje stałego zaopatrzenia w składniki odżywcze, w przyszłości stymulowane hormony są rozprowadzane po całym ciele przez krew.