Główny / Ankieta

Wskaźnik progesteronu u kobiet, niedobór, wskaźnik jest zbyt wysoki: co zrobić ze zmianami?

Progesteron jest często nazywany hormonem ciąży, ponieważ jest najbardziej aktywnie syntetyzowany po zapłodnieniu jaja. W okresie płodności ten hormon utrzymuje rozluźnioną macicę, zapobiegając jej zmniejszeniu, a zatem poronieniu lub przedwczesnemu porodowi.

U kobiet niebędących w ciąży ten steryd jest produkowany w mniejszych ilościach, ale mimo to jego rola w utrzymaniu zdrowia kobiet jest nie mniej ważna niż w czasie ciąży.

Stopień progesteronu u kobiet zależy od wieku, okresu cyklu miesiączkowego i czasu trwania ciąży. W tym temacie chcemy zaproponować ci dowiedzieć się, co to jest progesteron, jaka jest jego norma i funkcje w ciele, a także jakie zmiany mogą wskazywać na jego poziom. Ponadto opiszemy szczegółowo, jak określić ilość progesteronu we krwi kobiet i jak przygotować się do takiego badania.

Co to jest progesteron i gdzie jest wytwarzany?

Progesteron jest hormonem steroidowym, który jest syntetyzowany w kobiecym ciele głównie przez jajniki i łożysko, a także w niewielkiej ilości przez warstwę kory nadnerczy.

U kobiet niebędących w ciąży progesteron jest odpowiedzialny za zdrowie funkcji rozrodczej, a mianowicie za regularny początek okresu owulacji i menstruację. U kobiet w ciąży progesteron pozwala nosić dziecko.

Czym jest cykl menstruacyjny?

Aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób wytwarza się progesteron i kiedy lepiej jest go określić we krwi, sugerujemy najpierw zrozumieć, czym jest cykl menstruacyjny.

Cykl menstruacyjny jest oznaką dojrzewania u kobiet, co sugeruje, że kobieta może pełnić funkcję reprodukcyjną.

Normalny jest czas trwania cyklu menstruacyjnego od 25 do 33 dni. Okres ten można podzielić na cztery fazy, a mianowicie:

  • okres menstruacyjny (od 1 do 5-7 dni cyklu), gdy występuje odrzucenie warstwy końcowej endometrium;
  • pęcherzykowe (od 6-8 do 12-14 dni cyklu), które charakteryzuje się dojrzewaniem dominującego pęcherzyka w jajniku;
  • owulacyjny (13-15 dni cyklu), podczas którego dominujący pęcherzyk pęka, a jajo opuszcza jamę brzuszną;
  • lutealne, które rozpoczyna się od dnia owulacji i trwa do następnej miesiączki. W tej fazie warstwa końcowa endometrium przygotowuje się do wypadnięcia z krwią menstruacyjną.

Jaka jest rola progesteronu w kobiecym ciele?

Progesteron u kobiet wykonuje wiele zadań, w tym:

  • przygotowanie narządów rozrodczych u kobiet w ciąży;
  • zapewnienie normalnego przebiegu ciąży i porodu;
  • zapewnienie ugruntowanej implantacji jaja zapłodnionego przez plemnik do endometrium macicy.
  • zatrzymanie odrzucenia pozostającej warstwy macicy, zapobiegając w ten sposób pojawieniu się menstruacji;
  • adaptacja układu nerwowego podczas ciąży, porodu i karmienia piersią;
  • utrzymywanie rozluźnionego stanu macicy podczas noszenia dziecka, aby zapobiec poronieniu lub przedwczesnemu porodzie;
  • zwiększone wydzielanie sebum;
  • przekształcanie lipidów w energię;
  • udział w rozwoju gruczołowego aparatu piersi;
  • przygotowanie piersi do laktacji;
  • zmniejszenie ryzyka wystąpienia włóknistych torbieli w gruczołach mlecznych;
  • udział w utrzymywaniu prawidłowego poziomu glukozy we krwi;
  • reguluje poziom cukru we krwi;
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • dostarczanie libido;
  • zapewnienie powstania instynktu macierzyńskiego itp.

Progesteron: norma u kobiet

Wynik testu w wynikach badania krwi znajduje odzwierciedlenie w postaci gramów na mililitr (ng / ml) lub nanohm na litr (nmol / l). Aby przeliczyć ng / ml na nmol / l, należy pomnożyć tę liczbę przez 3,18.

Jak już wspomniano, standardy progesteronu u kobiet są bezpośrednio zależne od wieku i dnia cyklu miesiączkowego, aw okresie ciąży - od tego okresu. Na doustne środki antykoncepcyjne wpływa również ilość progesteronu we krwi, dlatego należy to wziąć pod uwagę przy rozszyfrowywaniu wyników.

Niski progesteron - odroczyć ciążę, witaj PMS!

W ciele kobiety tło hormonalne określa ogólny stan zdrowia i zdolność do poczęcia. Wszelkie odchylenia od normy prowadzą do pojawienia się nieprzyjemnych objawów i stają się powodem do poszukiwania pomocy medycznej. Niski progesteron wpływa na cykl menstruacyjny, ciąża ciąży. Ale dzięki szybkiemu leczeniu, ten warunek może zostać poprawiony.

Kiedy obniża się stężenie hormonów?

Stężenie hormonów jest różne w każdym dniu cyklu. Od początku menstruacji do owulacji odnotowuje się najniższą wartość wskaźników. Jest to fizjologicznie niski poziom progesteronu, który wzrośnie po owulacji i powstaniu żółtego ciała. W drugiej fazie cyklu następuje wzrost koncentracji. W przypadku normalnie funkcjonującego żółtego ciała, endometrium obficie rośnie przez naczynia, przygotowane do wszczepienia zapłodnionego jaja.

Fizjologiczne obniżenie poziomu hormonu występuje w okresie pomenopauzalnym. Po ostatniej miesiączce dojrzewanie jaj zatrzymuje się, ciałko żółte nie powstaje, a nadnercza nie są w stanie utrzymać koncentracji na odpowiednim poziomie.

Jeśli progesteron zostanie obniżony, przyczyny mogą być następujące:

  • brak fazy lutealnej cyklu;
  • patologia tarczycy;
  • nieprawidłowe działanie podwzgórza i przysadki;
  • niewydolność łożyska (u kobiet w ciąży);
  • hiperaprolaktynemia;
  • hiperandrogenizm.

Pośrednio na stężenie hormonu może wpływać styl życia, poziom stresu, intensywność ćwiczeń, odżywianie.

Faza lutealna

Poziom progesteronu poniżej normy może wystąpić z powodu niedoboru fazy lutealnej. Czynniki funkcjonalne takiego stanu można określić na podstawie stanu samych jajników.

Są choroby, które prowadzą do tego hormonalnego tła:

  1. Zespół policystycznych jajników jest chorobą, w której dojrzewa pęcherzyk, ale nie ma zerwania, pozostaje w stanie torbieli. Podczas badania takich kobiet cała powierzchnia jajnika jest pokryta nieprzepuszczalnymi pęcherzykami przypominającymi plastry miodu.
  2. Oporny zespół jajników - utrata wrażliwości organizmu na działanie hormonów podwzgórzowych, nie reagują na działanie hormonów stymulujących pęcherzyki i luteinizujące, jajo nie dojrzewa.
  3. Zespół nadmiernej retencji jajników rozwija się pod wpływem niekorzystnych czynników lub leków hamujących działanie przysadki mózgowej.
  4. Zespół przedwczesnego wyczerpania oznacza wczesny początek menopauzy. Uważa się za normalne, aby zatrzymać miesiączkę po 45 latach, ale czasami u kobiet po 40 lub 35 latach, pod wpływem stresu, promieniowania, chemioterapii i leków, pojawia się przedwczesna menopauza.

Organiczne przyczyny niskiego progesteronu w fazie lutealnej leżą w obecności endometriozy, raka macicy lub jajników, polipów macicy, mięśniaków macicy, zapalenia błony śluzowej macicy. Druga faza cyklu miesiączkowego ma wpływ na manipulacje wewnątrzmaciczne i operacje (diagnostyczne łyżeczkowanie i aborcja).

Wpływ tarczycy

Niedoczynność tarczycy niekorzystnie wpływa na płodność i hormony. Pod wpływem hormonów tarczycy syntetyzuje się białko w wątrobie, które wiąże i usuwa testosteron i estradiol. Jeśli to białko nie wystarczy, we krwi pojawia się zwiększona ilość aktywnego testosteronu, który jest w stanie tłumić owulację. Oznacza to, że ciałko żółte nie dojrzewa, progesteron pozostaje w minimalnej ilości.

Naruszenie inaktywacji estrogenu pod wpływem niedoboru hormonów tarczycy prowadzi do zwiększenia ich koncentracji, która zgodnie z prawem sprzężenia wpływa na wydzielanie hormonów luteinizujących i folikulotropowych, co pogarsza zaburzenia miesiączkowania.

Dla takich kobiet charakteryzuje się niepłodnością. Czasami pojawia się ciąża, ale ryzyko przedwczesnego zakończenia lub wrodzonej niedoczynności tarczycy u dziecka jest zawsze duże.

Wpływ podwzgórza i przysadki mózgowej

Centralnymi gruczołami, które regulują pracę wszystkich innych są podwzgórze i przysadka mózgowa. Zmiana ich funkcji prowadzi do rozwoju centralnych typów zaburzeń wydzielania hormonów. Nowotwory tych obszarów mózgu, niedostateczne zaopatrzenie w krew zmniejszy wydzielanie hormonów tropicznych, a praca wszystkich gruczołów zostanie zahamowana. Hipogonadyzm przysadkowy jest jedną z patologii prowadzących do poronienia z powodu niedoboru progesteronu.

Hormonalna funkcja łożyska

Łożysko przejmuje funkcję syntezy progesteronu od momentu jego powstania, zwykle występuje po 16 tygodniach. W przypadku naruszeń w rozwoju łożyska, jego nieprawidłowego tworzenia, zwapnienia i przedwczesnego starzenia, zawartość progesteronu zostaje zakłócona.

Hyperandrogenizm

Zwiększenie liczby androgenów prowadzi do rozwoju braku jajeczkowania. W tym samym czasie na jajnikach powstaje gęsta kapsułka, która uniemożliwia uwolnienie normalnej komórki jajowej. Powodem zwiększenia stężenia hormonu jest guz nadnerczy lub jajników.

Hiperprolaktynemia

Prolaktyna jest hormonem, który sprzyja proliferacji gruczołów sutkowych i zwiększa produkcję mleka. Jego wzrost następuje in vivo po urodzeniu dziecka. W przypadku guzów przysadki, zaburzenia krążenia, regulacja funkcji zmian podwzgórza, która wpływa na poziomy FSH i LH. Brak hormonów stymulujących pracę jajników prowadzi do niepowodzenia cyklu.

W okresie poporodowym dochodzi do naturalnego zahamowania owulacji z powodu faktu, że wysoka prolaktyna hamuje dojrzewanie komórki jajowej. Jest to reakcja ochronna mająca na celu zachowanie zdrowia kobiety: ponowna ciąża po krótkim czasie wyczerpuje organizm i prowadzi do poważnych komplikacji dla matki i dziecka.

Innymi czynnikami niskiego progesteronu są niezdrowa dieta, brak białek pokarmowych, produkty pochodzenia zwierzęcego. Podobnie jest z niedoborem witamin. Stresujące sytuacje, ciężki wysiłek fizyczny, które są również postrzegane jako stres, wpływają na wydzielanie neuroprzekaźników, które hamują owulację i produkcję hormonów.

Kiedy możesz podejrzewać spadek progesteronu

Objawy niedoboru progesteronu u kobiet przejawiają się w zaburzeniach miesiączkowania i problemach z poczęciem. Nasilenie objawów zależy od indywidualnych cech, stopnia redukcji hormonu i jego związku z estrogenem.

U kobiet w wieku rozrodczym cykl menstruacyjny staje się nieregularny. Miesięczne opóźnienia mogą trwać do kilku miesięcy. Jeśli wystąpi miesiączka, to jest długa i obfite krwawienie. Często występują krwotoczne krwawienia z macicy. Jest to pojawienie się krwawych wyładowań o różnej intensywności w nietypowym czasie cyklu. W takim przypadku konieczna jest interwencja medyczna.

Objawy niedoboru progesteronu objawiają się w postaci ciągłego zmęczenia, szybkiego zmęczenia. Sód jest silnie zatrzymywany w ciele, dlatego występuje obrzęk, który kobiety przyjmują w celu zwiększenia masy ciała.

Wyrażony zespół napięcia przedmiesiączkowego wynika z pojawienia się zmniejszonego progesteronu. W tym okresie gruczoły sutkowe są ponure, pojawiają się wahania nastroju, bóle głowy, często zmieniające się w migrenę.

Nieprzygotowany endometrium nie jest w stanie przyjąć zapłodnionego jaja.

Czy mogę zajść w ciążę z niskim progesteronem?

To zależy od stopnia jego spadku. Czasami pojawia się ciąża, ale brak wsparcia hormonalnego nie pozwala jej się rozwinąć.

Normalnie hormon powinien zmniejszać kurczliwość mięśni macicy, hamować lokalną odporność, tak aby nie było odrzucenia komórki jajowej, która jest 50% obca. Ale we wczesnych stadiach ciąży niski progesteron powoduje poronienie samoistne. Jeśli kobieta wiedziała o ciąży, pojawienie się krwawienia, ból w jamie brzusznej powinien ją ostrzec. Ultrasonografia takich stanów ujawnia oznaki oderwania komórki jajowej, tworzy się pod nią krwiak, który zapobiega dołączaniu zarodka.

Jeśli kobieta nie wiedziała o ciąży, jej przerwa byłaby jak obfita długotrwała miesiączka, która zmusi cię do wizyty u lekarza.

W późniejszych stadiach ciąży objawy niedoboru progesteronu są przedłużone. Normalny okres ciąży wynosi 40 tygodni, dopuszcza się odchylenie o 2 tygodnie w górę lub w dół. Jeśli poród nie rozpoczął się w ciągu 42 tygodni, dziecko jest zagrożone urazem porodowym z powodu kostnienia szwów czaszki. Jego głowa nie może być wystarczająco skonfigurowana, aby powtórzyć kształt kanału rodnego.

U starszych kobiet, u progu menopauzy, spadek progesteronu i jednoczesny względny wzrost estrogenu zwiększają ryzyko wystąpienia rozrostu endometrium, onkologii w macicy.

Sposoby potwierdzenia podejrzeń

Jeśli kobieta jest zaniepokojona nieregularnymi miesiączkami, poronieniem lub groźbą wypowiedzenia, powinnaś być poddana testom na progesteron. Jest przepisywany kobietom nieciężarnym w 22-23 dniu cyklu z czasem trwania 28 dni, gdy wartość fizjologiczna jest maksymalna. Dla tych, których cykl różni się w czasie trwania, dzień jest ustalany przez lekarza prowadzącego. Kobiety w ciąży przeprowadzają badania niezależnie od okresu.

Jeśli kobieta ma duże opóźnienie w miesiączce, badanie przeprowadza się każdego dnia, ale robią to nie w izolacji, ale w połączeniu z innymi hormonami:

Krew dla hormonów pobranych z żyły wyłącznie na pusty żołądek. Dzień przed badaniem nie można jeść tłustych potraw, alkoholu. W dniu badania dozwolone jest picie czystej wody.

Dlaczego niski poziom progesteronu może pomóc w zidentyfikowaniu dodatkowych badań:

  1. Biochemiczna analiza krwi odzwierciedla stan funkcjonalny organizmu, patologię wątroby. (W przypadku marskości wątroby, niewydolności wątroby, wykorzystania hormonów i syntezy białek są zaburzone, więc występuje niewydolność hormonalna).
  2. Hormony tarczycy są potrzebne, aby potwierdzić lub obalić stan niedoczynności tarczycy.
  3. Ultradźwięki narządów miednicy pokażą stan jajników, obecność dojrzewającego pęcherzyka dominującego lub powstałego żółtego ciała, a także pozwolą podejrzewać zespół policystycznych jajników. Badanie odzwierciedla stan macicy, obecność dodatkowej patologii w postaci mięśniaków, endometriozy, nowotworów.
  4. USG jamy brzusznej jest konieczne, aby określić stan wątroby i nadnerczy. Koniecznie przeprowadź badanie echa tarczycy.
  5. Badanie rentgenowskie siodła tureckiego, TK lub MRI mózgu jest konieczne, aby wyeliminować główną przyczynę obniżenia progesteronu w postaci guza przysadki mózgowej.
  6. Laparoskopię diagnostyczną wykonuje się w celu wizualnego określenia stanu jajników. W przypadku choroby policystycznej możliwe jest również leczenie - rozwarstwienie gęstej kapsułki.

Badanie zredukowanym progesteronem może obejmować inne metody, których wybór leży w gestii lekarza prowadzącego.

Korekta tła hormonalnego

Dokonywanie dokładnej diagnozy powie ci, co należy zrobić w przypadku zaburzeń hormonalnych. Leczenie patologii zależy od przyczyny spadku produkcji progesteronu. W przypadku guzów przysadki wymagane jest leczenie onkologiem. Kobiety z chorobami tarczycy powinny być skierowane do endokrynologa.

Hiperprolaktynemię leczy się przepisując Bromkriptina, Kabergolinę, jeśli przyczyną jest upośledzenie czynnościowe. Guzy przysadki leczy się chirurgicznie, chemioterapią lub radioterapią.

Leczenie koniecznie zaczyna się od korekty stylu życia i odżywiania. Kobieta powinna odpocząć co najmniej 8 godzin, a nocny sen powinien wynosić od 22 godzin. Ograniczone sytuacje stresujące. Żywność jest znormalizowana, musi być zbilansowana w ilości białek, tłuszczów i węglowodanów, zawierać produkty zwierzęce, świeże warzywa i owoce.

Terapia hormonalna jest zalecana przez różne rodzaje leków. Przy niskim progesteronie u kobiet w ciąży z objawami zagrażającej aborcji stosuje się Duphaston. Lek jest dostępny w tabletkach, które są przyjmowane codziennie co 8 godzin. Dawkę wybiera lekarz indywidualnie.

W przypadku endometriozy Duphaston stosuje się od 5 do 25 dnia cyklu lub w trybie ciągłym. Planując ciążę u pacjentów z niepłodnością, która jest spowodowana niedoborem fazy lutealnej, należy stosować lek od 14 do 25 dni przez co najmniej 6 miesięcy, a następnie kontynuować podawanie leku w początkowej fazie ciąży, aż do wytworzenia łożyska.

Duphaston również traktuje te warunki:

  • zespół napięcia przedmiesiączkowego;
  • bolesne miesiączkowanie;
  • nieregularne miesiączki;
  • brak miesiączki;
  • zatrzymać i zapobiec dysfunkcjonalnemu krwawieniu z macicy;
  • w hormonalnej terapii zastępczej w połączeniu z estrogenem.

Utrogestan ma podobny efekt. Lek jest dostępny w postaci tabletek do podawania doustnego lub dopochwowego. Wskazania do stosowania są zbieżne z tymi dla Duphaston.

Istnieje olejowy roztwór progesteronu - oksyprogesteronu. Jest on stosowany do podawania domięśniowego. Wygoda tej formy polega na powolnym stopniowym uwalnianiu hormonu do krwi. Dlatego wskazaniem będzie leczenie i zapobieganie zagrożonemu poronieniu, brak miesiączki. Przy pomocy tego rozwiązania może spowodować początek miesiączki. Aby to zrobić, lek jest wstrzykiwany do mięśnia co drugi dzień. Zwykle przepisywany od 3 do 5 zastrzyków. Po 7-10 dniach od ostatniej iniekcji, czasami wcześniej, kobieta zaczyna miesiączkować. Od pierwszego dnia miesiączki zalecany jest złożony doustny środek antykoncepcyjny, który doprowadzi jajniki do normalnej pracy i pomoże wyleczyć brak miesiączki.

Konsekwencje niewydolności hormonalnej odczuwają kobiety w każdym wieku. Jeśli występują wyraźne objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego, trudności w poczęciu, nie powinieneś próbować ich rozwiązywać samodzielnie lub udawać, że wszystko jest w porządku. Opóźnione leczenie jest trudniejsze. A diagnoza na czas pozwoli Ci zapomnieć o nieprzyjemnych objawach i żyć pełnią życia.

Niedobór progesteronu

Niedobór progesteronu jest zaburzeniem endokrynologicznym charakteryzującym się niedostatecznym wydalaniem hormonu progesteronu przez ciałko żółte w drugiej fazie cyklu menstruacyjnego. Objawami nieregularności są nieregularne i bolesne miesiączki, patologiczny przebieg ciąży lub niepłodność spowodowana zaburzeniami implantacji. W celu ustalenia rozpoznania określa się poziom głównych hormonów płciowych w surowicy krwi, przeprowadza się badanie ultrasonograficzne macicy i jej przydatków, biopsję i histologię endometrium. Leczenie ogranicza się do terapii zastępczej progesteronem, której schemat opracowano indywidualnie.

Niedobór progesteronu

Niedobór progesteronu nazywany jest także niedoborem ciałka żółtego lub fazy lutealnej. Synonimowe nazwy są związane z faktem, że ciałko żółte normalnie wytwarza hormon progesteronu w drugiej (lutealnej) fazie cyklu miesiączkowego - jeśli jego funkcja jest zmniejszona, ten zespół endokrynny występuje. Nie ma dokładnych danych na temat występowania choroby w ginekologii, ponieważ często jest ona mylona z innymi formami braku równowagi hormonalnej u kobiet. Rozpoznanie odbywa się w obecności niskiego poziomu hormonu na tle owulacyjnego cyklu menstruacyjnego. Jednocześnie ten stan jest w stanie wywołać kaskadę zaburzeń endokrynologicznych, w tym prowadzić do cyklu bezowulacyjnego, co dodatkowo komplikuje rozpoznanie podstawowej patologii. Uważa się, że zaburzenie często rozwija się u kobiet w wieku 18-25 lat.

Przyczyny niedoboru progesteronu

Wiarygodne przyczyny zespołu endokrynologicznego nie są znane, istnieją jedynie założenia dotyczące wpływu zaburzeń różnego rodzaju na jego rozwój. Wśród nich są:

  • Czynniki genetyczne, na przykład aberracje chromosomu X i niektóre mutacje wpływające na pracę jajników, przysadki, układy enzymatyczne. Takie naruszenia mogą prowadzić do dziedzicznego przenoszenia zaburzeń endokrynologicznych z matki na córki.
  • Klęska jajników. Patologia może być spowodowana zmianami policystycznymi, traumatycznymi lub nowotworami jajnika.
  • Zakłócenie przysadki mózgowej. Urazy i guzy gruczołu prowadzą do licznych zaburzeń endokrynologicznych, w tym do wpływu na hormony płciowe.
  • Choroby innych narządów i układów. Rozwój niedoboru progesteronu obserwuje się na tle patologii nerek (CRF, odmiedniczkowe zapalenie nerek), wątroby, cukrzycy, tyreotoksykozy i innych zaburzeń.
  • Styl życia kobiet. Złe nawyki (palenie, picie alkoholu), otyłość, nadmierne wysiłki fizyczne (w tym sportowe), diety mogą również przyczyniać się do rozwoju niedoboru progesteronu.

Wiele czynników odgrywa rolę w rozwoju tego zespołu. Istnieją oznaki utrzymującego się spadku poziomu progesteronu w fazie lutealnej u niektórych kobiet po długotrwałym stosowaniu i wycofaniu złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Opisano indywidualne przypadki niedoboru progesteronu w leczeniu niedoczynności tarczycy, stosowania hormonu wzrostu i innych leków hormonalnych.

Patogeneza

W przypadku niedoboru progesteronu ciałko żółte, które powstaje po owulacji, wytwarza niewystarczającą ilość progesteronu, co powoduje kaskadę zaburzeń. Normalnie ten hormon przenosi endometrium do fazy wydzielniczej, przygotowując warunki do implantacji zarodka. Kiedy pojawia się ciąża, zmniejsza aktywność motoryczną macicy i zatrzymuje rozwój reakcji odpornościowej na płód. Brak progesteronu zaburza strukturę endometrium, utrudniając implantację. Jeśli tak się stanie, niewystarczające zmniejszenie napięcia macicy i aktywność układu odpornościowego stwarza zagrożenie aborcją. Ponadto, na podstawie sprzężenia zwrotnego, niedobór progesteronu prowadzi do zmniejszonego tworzenia FSH, zmniejszenia uwalniania estrogenu i wolniejszego tworzenia pęcherzyków do następnej owulacji. Wywołuje się niedobór estrogenu i progesteronu, pojawia się nieowulacyjny cykl menstruacyjny.

Istnieje kilka teorii patogenezy molekularnej niedoboru progesteronu. Ogólnie przyjęta hipoteza dostrzega przyczynę syndromu zmiany sprzężenia wewnątrzwydzielniczego, co prowadzi do naruszenia proporcji między poziomami hormonów stymulujących mieszki pęcherzykowe (FSH) i luteinizujące (LH). Może to wynikać ze zmiany czułości receptora lub nieprawidłowych łańcuchów sygnałowych z powodu defektu genetycznego. Nieprawidłowy poziom innych hormonów (płeć, tarczycy, przysadka) prowadzi do tego samego naruszenia. Inne teorie zaburzeń rozwojowych wskazują na możliwość wystąpienia wad receptorów endometrialnych lub występowania stresu oksydacyjnego z uwolnieniem dużej liczby wolnych rodników w tkankach macicy i jajników.

Objawy niedoboru progesteronu

Początkowo objawy są usuwane, objawy stopniowo rosną wraz z postępem zaburzeń hormonalnych. Pierwszym objawem jest naruszenie cyklu miesiączkowego - jego czas trwania zwiększa się lub zmniejsza, miesiączka staje się bolesna, ilość zmian w wyładowaniu. Ten wzór może utrzymywać się przez długi czas (miesiące i lata). Kolejną najczęstszą manifestacją tego zespołu jest bezpłodność objawiająca się brakiem poczęcia lub częstymi poronieniami spontanicznymi. W przypadku zachowania płodu dochodzi do powikłań - niedotlenienie płodu, wiele lub mała woda, przedwczesne porody.

Towarzyszące objawy niedoboru progesteronu to niedokrwistość z niedoboru żelaza spowodowana ciężką miesiączką, zmniejszone pożądanie seksualne u kobiet, oznaki innych zaburzeń endokrynologicznych. Kobiety stosujące metodę pomiaru podstawowej temperatury antykoncepcji wykazują niewystarczający wzrost w drugiej fazie cyklu miesiączkowego. Różnica temperatur poniżej 0,4-0,5 stopnia między fazami owulacyjnymi (pierwsza) i lutealna (druga) wskazuje na zmniejszone uwalnianie progesteronu. Może również występować obrzęk związany z zatrzymywaniem wody, przedwczesnym starzeniem się skóry, drażliwością.

Komplikacje

Najczęstsze powikłania niedoboru progesteronu to niepłodność i poronienie. Osłabienie sprzężenia zwrotnego pomiędzy uwalnianiem progesteronu, hormonu folikulotropowego i estrogenu prowadzi do większej nierównowagi endokrynnej części układu rozrodczego. Konsekwencją tego jest rozwój cyst jajników i nieowulacyjny cykl menstruacyjny. Anomalie tropiku endometrium i zmiany w charakterze wydzieliny kanału szyjki macicy zwiększają ryzyko zakażenia błony śluzowej macicy przez chorobotwórczą mikroflorę (endometrium). Hormonalna nierównowaga prowadzi do patologii gruczołów sutkowych. Na tle tego stanu pojawia się mastopatia, w ciąży z niedoborem progesteronu, bardzo często odnotowuje się mlekotok. Długotrwały przebieg zaburzeń endokrynologicznych bez leczenia może wywołać rozwój nowotworów sutka, zarówno łagodnych, jak i złośliwych.

Diagnostyka

Potwierdzenie diagnozy niedoboru progesteronu wymaga kompleksowego i wielostronnego badania. Może to zająć dużo czasu, ponieważ wiele procedur diagnostycznych ma charakter informacyjny tylko w niektórych fazach cyklu miesiączkowego.

  1. Konsultacja i badanie przez ginekologa. W jej trakcie lekarz odkrywa fazę cyklu miesiączkowego i ogólny stan układu rozrodczego. Podczas przesłuchania określa się daty i czas trwania ostatnich miesiączek, niezwykłe zjawiska zachodzące podczas ich trwania (ból, zmiany objętości wydzieliny). Na podstawie tych danych wyznacza się datę kolejnych badań.
  2. Analiza poziomu hormonów płciowych. Badanie przeprowadza się w trybie przesiewowym, tj. Na kilka miesięcy w różnych dniach cyklu, w celu określenia dynamiki zmian. Badacze poznają poziomy progesteronu, estrogenu, hormonów folikulotropowych i hormonów luteinizujących.
  3. Ultradźwięki narządów miednicy. Podczas diagnozy określa się strukturę i strukturę jajników, endometrium, macicy, ich zgodność z wiekiem kobiety i dniem cyklu, obecność lub brak wiodących pęcherzyków. Oprócz analizy hormonów, badanie ultrasonograficzne wykonywane jest wielokrotnie w różnych fazach w celu oceny czynnościowej czynności układu rozrodczego.
  4. Biopsja endometrium za pomocą mikrostopu lub aspiracji. Określenie histologicznej struktury endometrium w różnych fazach jest stosowane jako dodatkowa metoda diagnozowania niepłodności i przyczyn częstych poronień. W niektórych przypadkach należy przeprowadzić testy biochemiczne w celu określenia odpowiedzi tkanek na żeńskie hormony płciowe.

Czasami dodatkowo zalecane testy w celu określenia poziomu hormonów tarczycy, aktywności nerek i wątroby, głównych układów enzymatycznych. Zaleca się również zdiagnozować choroby zapalne układu żeńskiego narządów płciowych. Jeśli kobieta ma ciążę, określa stan płodu, przydatność jego rozwoju, obecność lub brak patologii płodu.

Leczenie progesteronem

W przypadku niedoboru progesteronu stosuje się leczenie substytucyjne - leki progesteronowe. Mogą być stosowane w postaci tabletek, kapsułek, czopków dopochwowych, w warunkach szpitalnych, w których przepisują roztwory olejowe do podawania domięśniowego. Przebieg leczenia jest rozwijany przez położnika-ginekologa lub endokrynologa, ściśle biorąc pod uwagę indywidualne cechy. Są to obecność lub brak ciąży, czas trwania cyklu miesiączkowego, poziom endogennego progesteronu w różnych fazach. Czas trwania leczenia zależy od jego celów (na przykład udanej ciąży i porodu), przyczyn zespołu, wieku i innych czynników.

Normalną rolę w leczeniu stanu odgrywa normalizacja ogólnego tła hormonalnego, eliminacja lub zatrzymanie patologii innych narządów i układów. Konieczne jest pozbycie się złych nawyków w ich obecności, aby uniknąć męczących diet, znacznego wysiłku fizycznego. Aby zmniejszyć skutki stresu emocjonalnego, środki uspokajające mogą być przepisywane, w niektórych przypadkach, leki przeciwdepresyjne. Leczenie powikłań niedoboru progesteronu - niedokrwistości z niedoboru żelaza, zapalenia błony śluzowej macicy, mastopatii - wykonuje się u odpowiednich specjalistów zgodnie ze wskazaniami. W niektórych przypadkach (z policystycznymi jajnikami) może być przepisana operacja.

Prognozy i zapobieganie

Rokowanie na całe życie jest zwykle korzystne, zespół endokrynologiczny rzadko prowadzi do ciężkich stanów zagrażających życiu. Jeśli chodzi o zdolność kobiety do zajścia w ciążę i rodzenia dziecka, wynik patologii zależy od wielu czynników - przyczyn niedoboru progesteronu, czasu jego trwania i przestrzegania planu leczenia. Przy odpowiednio dobranych dawkach leków progesteronowych koncepcja jest możliwa w ciągu 2-3 miesięcy od rozpoczęcia terapii, w czasie ciąży jest ona kontynuowana z uwzględnieniem zmian w poziomie hormonów. Aby zapobiec tej chorobie, należy odnotować początek i koniec każdej miesiączki w kalendarzu, monitorując w ten sposób czas trwania cyklu, terminowe leczenie chorób zapalnych narządów płciowych, układu hormonalnego i nerek. Podczas zmiany czasu trwania cyklu miesiączkowego lub charakteru miesiączki należy skonsultować się z lekarzem.

Progesteron i OH-progesteron

Progesteron jest hormonem steroidowym wytwarzanym zarówno w organizmach kobiecych, jak i męskich. Ten hormon u kobiet wytwarza jajniki, u mężczyzn - jądra. Niewielka ilość hormonu u obu płci wydziela gruczoły nadnercza. Funkcje tego hormonu w ciele związane są głównie ze sferą seksualną. Jest często nazywany hormonem ciąży: u kobiet przygotowuje wewnętrzną warstwę macicy do zakotwiczenia zapłodnionego jaja i pomaga płodzić.

Wpływ progesteronu na organizm:

  • pomaga zapłodnionym jajkom "usadowić się" w macicy;
  • zatrzymuje cykl menstruacyjny podczas ciąży;
  • zapobiega kurczeniu się mięśni macicy;
  • stymuluje wzrost macicy;
  • wzmacnia produkcję sebum;
  • podnosi ciśnienie krwi;
  • zaangażowany w rozwój tkanek.

Progesteron: fazy cyklu miesiączkowego

Estrogen i progesteron: fazy cyklu miesiączkowego

Wraz z nadejściem menstruacji w fazie pęcherzykowej hormon ten wytwarza się w małych ilościach.

Około 14-15 dnia menstruacji, w fazie owulacji, poziom hormonu zaczyna wzrastać. Kiedy pęcherzyk pęka na jajniku i z niego wychodzi komórka jajowa, zaczyna się faza lutealna. Rozrywający się pęcherzyk zamienia się w ciałko żółte i zaczyna wytwarzać "hormon ciążowy".

W tym okresie występuje wzrost progesteronu we krwi, co jest normą dla zdrowego ciała kobiecego. Wysoki poziom tego hormonu jest sygnałem, że organizm przygotowuje się do ciąży.

Dalszy rozwój jest możliwy w jednym ze scenariuszy:

Kobieta nie zaszła w ciążę

Kobieta zaszła w ciążę

Poziom stopniowo maleje, aw ciągu 12-14 dni umiera ciałko żółte - cykl zaczyna się od nowa

W organizmie, niewydolność hormonalna, możesz potrzebować leczenia progesteronem w postaci dawkowania

Ciąża rozwija się dobrze

Poronienie jest możliwe w pierwszym trymestrze ciąży (10-12 tygodni). Obserwacja wymagana przez specjalistę

Jeśli organizm przyszłej matki jest zdrowy i wytwarza wystarczającą ilość "hormonu ciąży", jego stężenie zwiększa się setki razy. Od 16. tygodnia, czasami wcześniej, hormon ten zaczyna wytwarzać łożysko. Wcześniej wytwarza żółte ciało. Wpływ progesteronu na macicę jest bardzo ważny w drugiej połowie cyklu miesiączkowego: hormon zmniejsza liczbę jego skurczów, a zatem prawdopodobieństwo poronienia maleje.

Progesteron: Objawy

Gdy ten hormon jest niewystarczający lub nadmierny, objawy mogą wyglądać następująco:

  • tkliwość piersi;
  • wahania nastroju;
  • wzdęcia;
  • zaburzenia miesiączkowania;
  • krwawienie z pochwy.

Kiedy wziąć analizę?

Każda analiza musi zostać podjęta w "właściwym" czasie. Dotyczy to również tego hormonu. Ponieważ w drugiej połowie cyklu menstruacyjnego jego stężenie wzrasta, odpowiednim czasem do analizy jest okres po owulacji.

Jeśli chcesz wiedzieć, jakie stężenia progesteronu masz we krwi, kiedy go weźmiesz, zostaniesz poproszony o test owulacji. Zwykle analizę przeprowadza się w dniu 22-23 po rozpoczęciu menstruacji - w 28-dniowym cyklu. Jeśli cykl jest dłuższy (na przykład wynosi 35 dni), to jest przekazywany w dniu 28-29.

W każdym razie skonsultuj się z lekarzem: przepisze on analizę progesteronu i powie, w którym dniu cyklu lepiej go przyjąć.

W regularnym cyklu analiza poziomu tego hormonu przeprowadzana jest siedem dni przed nadejściem menstruacji. Gdy cykl jest nieregularny, pomiary wykonuje się kilka razy. Jeśli kobieta zachowuje harmonogram podstawowej temperatury, krew jest przekazywana w 6 lub 7 dniu po jej zwiększeniu.

Krew dla progesteronu, a także dla innych hormonów, musi być dostarczona nie wcześniej niż 6-8 godzin po ostatnim posiłku. Najlepiej zrobić to rano na czczo.

Progesteron: norma u kobiet

Jednostki, w których laboratoria mierzą poziomy hormonów to ng / ml lub nmol / l. Ich pełna nazwa to nanogram na mililitr lub nanomol na litr. Aby przeliczyć ng / ml na nmol / l, należy pomnożyć wartość w ng / ml przez 3,18.

Jeżeli organizm w wieku rozrodczym w wystarczających ilościach wytwarza ten hormon, wskaźnik dla kobiet waha się pomiędzy:

  • faza pęcherzykowa - 0,32-2,23 nmol / l;
  • faza owulacji - 0,48-9,41 nmoli / l;
  • faza lutealna wynosi 6,99-56,63 nmol / l.

Po menopauzie poziom hormonów nie przekracza 0,64 nmol / l. Ten hormon produkowany jest w znacznie większej ilości, gdy dziecko rodzi się, normą jest:

  • I trymestr - 8,9-468,4 nmol / l;
  • II trymestr - 71,5-303,1 nmol / l;
  • Termin III - 88,7-771,5 nmol / L.

Jeśli przyjmujesz jakiekolwiek lekarstwo podczas noszenia dziecka, podczas wykonywania testu na progesteron, poinformuj o tym technika. Wykona niezbędne notatki, aby poprawnie odszyfrować wskaźniki.

Progesteron w cotygodniowej ciąży jest produkowany z różną intensywnością. W związku z tym stężenie hormonu we krwi jest różne. Ponadto, w różnych źródłach medycznych, stawki hormonów różnią się znacznie w tygodniu ciąży. Jeśli wyniki twojego badania krwi są różne, nie martw się.

Norma u mężczyzn

U mężczyzn poziom tego hormonu jest zwykle niski, waha się między 0,32-0,64 nmol / l.

Obniżono progesteron

Jeśli pojawi się poczęcie, a organizmowi brakuje tego hormonu, ciało matki oczekującej nie "wie", że konieczne jest przygotowanie się do ciąży. Nadchodzi nowy miesięczny cykl, a ciało odrzuca komórkę jajową w macicy. Zatem brak progesteronu może powodować poronienie w pierwszym trymestrze ciąży.

Niedobór hormonu można również zaobserwować w krótkiej fazie lutealnej, gdy mniej niż 10 dni przechodzi z owulacji na początek następnej miesiączki. Czas trwania fazy lutealnej można obliczyć za pomocą wykresu temperatury podstawowej.

Jeśli po owulacji poziom hormonu zostanie obniżony, oznacza to niewydolność hormonalną. Jego przyczyny mogą być następujące:

  • niewystarczające funkcjonowanie ciałka żółtego i łożyska;
  • krwawienie z macicy, niezwiązane z miesiączkowaniem;
  • poronienie;
  • opóźniona ciąża;
  • przewlekłe zapalenie układu rozrodczego;
  • opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego dziecka;
  • przyjmowanie pewnych leków.

W takich przypadkach, między innymi, należy przepisać leczenie progesteronem w postaci dawkowania.

Zwiększono progesteron

U kobiet poziom tego hormonu we krwi zaczyna rosnąć w połowie cyklu menstruacyjnego. W tym okresie organizm przygotowuje się do możliwej ciąży. Kiedy poziom jest podwyższony, wzrasta temperatura ciała, w tym poziom podstawowy.

Podwyższone poziomy mogą wystąpić z:

  • ciąża;
  • niewydolność nerek;
  • krwawienie z macicy (nie miesiączka);
  • nieprawidłowości w rozwoju łożyska;
  • żółta cysta;
  • bez miesiączki dłużej niż 6 miesięcy;
  • wytwarzanie niewystarczających lub nadmiernych ilości hormonów w nadnerczach;
  • przyjmowanie niektórych leków.

Kiedy stężenie tego hormonu we krwi jest niskie, leki są przepisywane. Przyjmowanie progesteronu może powodować działania niepożądane: wysokie ciśnienie krwi, nudności, obrzęk.

Nie przepisuj leków, jeśli kobieta ma:

  • krwawienie z pochwy;
  • przerwanie wątroby;
  • obrzęk piersi.

Zachowaj ostrożność w przypadku:

  • cukrzyca;
  • upośledzona funkcja nerek;
  • epilepsja;
  • niewydolność serca;
  • ataki migreny;
  • depresja;
  • astma oskrzelowa;
  • karmienie piersią;
  • ciąża pozamaciczna.

Specjalista może przepisać leczenie tylko po analizie. Postać dawkowania, w której pacjent będzie przyjmował lek - strzały lub tabletki - wybiera lekarz.

Rodzaje roztworów do wstrzykiwań: progesteron 2,5%, progesteron 2% i progesteron 1%. W tych preparatach hormon znajduje się w roztworze oleju z oliwek lub migdałów. Okres ważności roztworu leku wynosi 5 lat od daty produkcji.

Progesteron, 1%, 2% i 2,5%, który jest wstrzykiwany domięśniowo lub podskórnie, ma szybszy i bardziej skuteczny wpływ na organizm niż pigułki.

Postać, w której najczęściej przepisuje się progesteron, to zastrzyki. Lekarz może przepisać lek opóźniający miesiączkę w celu skorygowania równowagi hormonalnej. Jeśli twoje hormony są zaburzone, hormon ten powraca do normalnego cyklu, kiedy miesiąc się opóźnia. Jeśli jesteś w ciąży i istnieje ryzyko poronienia, pomoże to zachować płód.

OH progesteron

OH-progesteron (inne nazwy to 17-OH-progesteron, 17-OH, 17-alfa hydroskopoproprogesteron, 17-opg), w przeciwieństwie do popularnego przekonania, nie hormonu. Jest to produkt metabolizmu hormonów steroidowych, który wydzielają jajniki i kory nadnerczy. Jest to rodzaj "półproduktu", z którego powstają ważne hormony. Jeśli podczas ciąży poziom OH-progesteronu jest podwyższony lub obniżony, nie stanowi to powodu do niepokoju. Badanie krwi w tym okresie nie daje żadnych przydatnych informacji lekarzowi. Ważne jest, jaki poziom progesteronu u dziecka po porodzie.

Progesteron OH: normalny

Analiza stężenia hormonu pobranego w 4-5 dniu cyklu. Powinno to nastąpić 8 godzin po ostatnim posiłku lub dłużej. Jeśli nadnercza są zdrowe iw wystarczających ilościach uwalniają progesteron OH, norma dla kobiet w wieku rozrodczym powinna znajdować się w:

  • 1,24-8,24 nmol / L - faza pęcherzykowa;
  • 0,91-4,24 nmola / l - faza owulacji;
  • 0,99-11,51 nmol / l - faza lutealna.

W okresie menopauzy poziom hormonów spada do 0,39-1,55 nmol / l. Może być zwiększony u kobiet w czasie ciąży:

  • I trymestr - 3.55-17.03 nmol / l;
  • II trymestr - 3,55-20 nmol / l;
  • Termin III - 3,75-3,33 nmol / l.

Brak OH progesteronu

Z niskim poziomem hormonu w organizmie można zaobserwować:

  • nieprawidłowy rozwój zewnętrznych narządów płciowych u chłopców (pseudohermafrodytyzm);
  • przewlekła niewydolność kory nadnerczy (choroba Addisona).

Zwiększony OH-progesteron

Na podwyższonych poziomach może rozwinąć się:

  • guzy nadnerczy;
  • guzy jajnika;
  • zaburzenia wrodzone w pracy kory nadnerczy.

Nieprawidłowości w pracy kory nadnerczy mogą się objawiać:

  • zwiększona ilość włosów u kobiet na twarzy, klatce piersiowej;
  • trądzik;
  • zaburzenia miesiączkowania;
  • policystycznych jajników;
  • narodziny martwego dziecka;
  • poronienia;
  • wczesna umieralność niemowląt.

Wrodzona dysfunkcja kory nadnerczy (VDCN) u kobiety może również prowadzić do niepłodności, ale czasami objawy nie pojawiają się i niesie ona dziecko bez powikłań. Jeśli masz obniżenie lub podwyższenie poziomu hormonu, skonsultuj się ze specjalistą. Przy odpowiedniej i terminowej analizie zostanie przepisane leczenie, które pomoże uniknąć nieprzyjemnych skutków choroby.

Niedobór progesteronu

Z książki "Naród progesteronu"

Mit o niedoborze progesteronu powstał z mitu zachowania terapii progesteronem. W Europie i Stanach Zjednoczonych szybko badano właściwości progesteronu, a także jego nieskuteczność w zachowywaniu ciąż. Zbadano również związek progesteronu z występowaniem wad rozwojowych, co powoduje wiele kontrowersji wśród lekarzy.
Dzięki elektronizacji wielu źródeł informacji, w tym wielu publikacji i bibliotek, wiele publikacji z przeszłości, w tym wyniki różnych badań, stały się dostępne dla lekarzy i naukowców. Wydaje się jednak, że nie ma znaczenia to, co lekarze świata myślą o progesteronie, o czym świadczą opublikowane wyniki licznych badań przeprowadzonych na temat medycyny opartej na dowodach - postsowieccy lekarze mają własne zdanie na temat wszechwładzy progesteronu.
Czym więc jest niedobór progesteronu? Naturalnie jest to stan niedoboru progesteronu. Ale kiedy dokładnie, w którym dniu cyklu? Wszyscy lekarze wiedzą, że w pierwszej fazie cyklu poziom progesteronu jest niski iw tej fazie progesteron nie bierze udziału w implantacji komórki jajowej. Okazuje się, że normalny poziom progesteronu jest ważny w drugiej fazie, to znaczy w fazie lutealnej, więc niedobór progesteronu jest często nazywany niewydolnością lutealną.
Tak więc mówimy o dwóch fazach cyklu. Pozwolę sobie przypomnieć czytelnikom, że dwie fazy są określone przez obecność owulacji. Gdzie jest progesteron wytwarzany w drugiej fazie? Głównym źródłem progesteronu w drugiej fazie jest ciałko żółte jajnika. Tak więc niedobór progesteronu jest najczęściej związany z upośledzoną funkcją ciałka żółtego i dlatego często określa się go jako niedobór ciałka żółtego.
Do tego momentu wszystkie wyjaśnienia są racjonalne i poprawne, nieprawdaż? Dlatego praktycznie wszyscy rozsądni ludzie, w tym lekarze, zgodzą się z taką definicją niedoboru fazy lutealnej.
Ale co dzieje się w prawdziwym życiu? Kobieta przychodzi do lekarza z reklamacjami, że ma cykle 35-40 dni lub nawet więcej, że mogą wystąpić opóźnienia 1-2 miesięcy, że próbuje zajść w ciążę, ale w takich cyklach nie udaje się. Kobieta ze zdziwieniem stwierdza, że ​​ma wszystko doskonale na tle przyjmowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych - jej miesiączka trwała dokładnie 28 dni później, a kiedy nie przyjmuje środków antykoncepcyjnych, wszystko natychmiast zostaje zakłócone.
Zwykle lekarze nie interesują się kwestią stresu w życiu tej kobiety, dietą (a więc ostrymi wahaniami wagi), nikt nie waży kobiety i nie mierzy jej wzrostu (chociaż z wyglądu widać, że często są to wysokie, szczupłe kobiety), nikt nie sprawdza czynności tarczycy gruczoły. Wielu nawet nie zwraca uwagi, że może to być prawie młoda kobieta w wieku 19-21 lat.
Taka kobieta zostanie natychmiast wysłana na badanie laboratoryjne objętości, którego wyniki będą najczęściej normalne, z wyjątkiem poziomu progesteronu, który jest ściśle określony w 21 dniu cyklu. A jeśli kobieta nie ma miesiączki przez długi czas? Ona określi poziom progesteronu zgodnie z tradycją, wraz z innymi hormonami i, oczywiście, będzie niski.
Ultradźwięki pokażą brak dominującego pęcherzyka, co oznacza, że ​​wyciągną wniosek, że kobieta ma cykle anowulacyjne. Dlaczego anowulatory? Bo podobno wszystko z powodu braku tego progesteronu. To za mało, więc kobieta nie zajdzie w ciążę. A następnie tradycyjny schemat leczenia: progesteron (duphaston, urozhestan), jeśli nie od piątego dnia, a następnie od 14 do 16 dnia cyklu. W przypadku progesteronu cykl u większości kobiet osiąga 28-30 dni, tylko ciąża i tak nie występuje. Niewiele kobiet wpada na pomysł, że zostały "nałożone" na system antykoncepcyjny. Ale o błędach diagnozy niedoboru progesteronu, będziemy kontynuować nieco później.
Ważne jest, aby zrozumieć taką prawdę: nie można mówić o niedostateczności fazy lutealnej tylko wtedy, gdy istnieje ta druga faza. Oznacza to, że cykl musi być owulacyjny - jedno z najważniejszych kryteriów diagnostycznych do postawienia diagnozy niewydolności lutealnej.
Niedobór progesteronu jest niezwykle rzadką diagnozą i nie jest uznawany przez wielu postępowych lekarzy. Taką postawę lekarzy wyjaśnia fakt, że jeśli pierwsza faza przejdzie naturalnie i zakończy się owulacją, jest mało prawdopodobne, że druga faza będzie postępować z upośledzeniem. W końcu druga faza znacząco zależy od jakości pierwszej fazy.
Niedobór fazy lutealnej lub ciałka żółtego jest najczęściej używany w kontekście niewydolności jajników, pierwotnej lub wtórnej, gdy upośledzone są cykle miesiączkowe i dojrzewanie komórek płciowych. W izolowanym wariancie, gdy dochodzi do naruszenia luteinizacji mieszków włosowych, a ciałko żółte staje się gorsze, niedobór progesteronu występuje niezwykle rzadko.
Również funkcja żółtego ciała ciąży jest całkowicie błędnie oceniona. Cechą funkcjonowania ciałka żółtego w ciąży jest to, że przy normalnej implantacji, co jest możliwe w przypadku zdrowej komórki jajowej, hCG stymuluje wytwarzanie progesteronu przez ciałko żółte. Jeśli zapłodniona komórka jajowa jest uszkodzona, implantacja jest osłabiona, a ilość hCG jest niska, co automatycznie zagłusza pracę ciałka żółtego.
Częstość niewydolności lutealnej u kobiet w wieku rozrodczym jest nieznana, a dostępne dane są niedokładne i sprzeczne. Wynika to z faktu, że nie ma wiarygodnych metod diagnostycznych do postawienia takiej diagnozy - lekarze mogą stosować różne metody diagnostyczne, które, jak wykazały badania kliniczne, okazały się niedokładne, niewiarygodne z powodu dużych różnic w normach i odchyleniach (więcej na ten temat). ). Generalnie jednak, według ogólnych danych po analizie licznych publikacji, niedobór fazy lutealnej obserwuje się u 1-3% kobiet z owulacją, a także u 3-4% kobiet cierpiących na niepłodność.

Przyczyny niedoboru progesteronu
Jeśli wystąpi owulacja, to jest dojrzewanie jaja, przemawia ona na korzyść normalnej pierwszej fazy (inaczej owulacja nie występowałaby) częściej. Zaburzenia owulacji są częstsze niż zaburzenia formowania się żółtego ciała, ponieważ żółte ciało jest tym samym dojrzałym pęcherzykiem, który przechodzi przez nowe etapy rozwoju (zmiana jakościowa).
Zakłada się, że przyczyną naruszenia formowania żółtego ciała i jego niewydolności jest naruszenie zdrowej proporcji pomiędzy hormonem folikulotropowym (FSH) a hormonem luteinowym (LH), które biorą udział w regulacji żółtego ciała. Ta dysproporcja może być spowodowana nie tylko przez naruszenie produkcji FSH lub LH, ale także przez negatywny wpływ innych hormonów - prolaktyny, hormonów tarczycy, rzadziej niż innych. Ostry wzrost LH przed owulacją jest ważnym sygnałem dla przyszłej transformacji pęcherzyka do ciałka żółtego.
Niedobór fazy lutealnej można zaobserwować u doskonale zdrowych kobiet, ale prowadząc pewien styl życia, który drastycznie wpływa na ich funkcje rozrodcze. Na przykład u kobiet biegających i biegających 35-50 km na tydzień występuje niedobór fazy lutealnej, która w większości przypadków objawia się jako normalny poziom progesteronu, a nawet normalny czas trwania fazy drugiej. Badania wykazały, że kobiety uprawiające intensywny sport, istnieją dwa rodzaje niewydolności lutealnej, z których jedna wiąże się z naruszeniem wchłaniania progesteronu, a druga z naruszeniem związku między wytwarzaniem PH i progesteronem.
U kobiet w okresie laktacji często występuje niedobór fazy lutealnej, objawiający się krótkimi cyklami menstruacyjnymi, co jest częściowo spowodowane działaniem prolaktyny, a także naruszeniem związku LH-progesteron.
Ale jest jeszcze jeden powód pojawienia się niedoboru lutealnego, który nie jest związany z funkcją ciałka żółtego (i może być normalne) - rozpad na poziomie endometrium: brak receptorów estrogenu i progesteronu lub dysproporcja w ich liczbie lub defekt w receptorach, który może mają inny charakter występowania, ale często są wrodzone. Taki mechanizm niedoboru progesteronu obserwuje się często w przypadku powtarzających się spontanicznych poronień, które wynikają z niewystarczającego przygotowania endometrium do pobrania komórki jajowej.
Inny mechanizm rozwoju niewydolności lutealnej tłumaczy się zwiększonym poziomem procesów oksydacyjnych w tkankach macicy, czyli stanem stresu wewnątrzkomórkowego (stres oksydacyjny). Wiadomo, że przy zwiększonym poziomie utleniania powstaje duża liczba wolnych rodników - substancji, głównie w stanie jonów, które są agresywnie aktywne z powodu braku elektronów. Dlatego jony takie mogą atakować inne cząsteczki, zabierając do nich elektrony i faktycznie przenosząc te cząsteczki do stanu wolnych rodników. Tak więc powstaje pewna reakcja łańcuchowa, która z jednej strony może mieć pozytywny wpływ na tkankę (i często jest obserwowana podczas naprawy i gojenia się tkanki), az drugiej strony można zaobserwować negatywny efekt - jeszcze większy rozkład komórek i tkanek, który jest często obserwowane w procesach zapalnych.
Niewydolność fazy lutealnej, w obecności zaburzeń hormonalnych przez gruczoł tarczowy i występuje w wielu kobiet, a tego rodzaju naruszenie czynności ciałka żółtego mogą być wyrównywane jedynie przez progesteron. Zawsze konieczne jest wyeliminowanie zaburzeń hormonalnych z innych narządów.

Objawy niedoboru progesteronu
Problemy z poczęciem dziecka lub poronieniem we wczesnej ciąży (od 7-8 tygodni ciąży nie wymaga ciałka żółtego) są jedynie pośrednimi objawami niedoboru progesteronu.
Kobiety z pierwotną niewydolnością lutealną, która jest związana z pracą ciałka żółtego, zawsze mają owulację, czyli dojrzewanie komórek zarodkowych. W cyklach bezowulacyjnych poziom progesteronu jest zawsze taki sam, chociaż w drugiej fazie jest niski, ale ponieważ w czasie cyklu nieowożności nie ma faz, w takich przypadkach nie stwierdza się diagnozy niedoboru progesteronu.
Jeśli weźmiemy pod uwagę, że spadek progesteronu w drugiej fazie cyklu normalnego, po osiągnięciu maksymalnego poziomu 7 dnia po owulacji, prowadzi do pojawienia się menstruacji, brak progesteronu, czyli jego niski poziom, spowoduje krwawienie przed upływem 28 dni. Z naruszeniem funkcji żółtego ciała cykle miesiączkowe są zawsze krótkie, a druga faza zwykle nie przekracza 9-12 dni.
Chociaż dla wielu kobiet cykl menstruacyjny w dniu 21 może być ich normą fizjologiczną i nie wpływa na płodność (zdolność do poczęcia i rodzenia dzieci), u kobiet cierpiących na niepłodność lub powtarzające się spontaniczne poronienia, krótki cykl menstruacyjny powinien zawsze być alarmujący w odniesieniu do niedoboru progesteronu.
Nie ma innych widocznych oznak niedoboru progesteronu. Dlatego często rozpoznanie takiego stanu wymaga badań laboratoryjnych i innych badań diagnostycznych.

Kryteria określania niewydolności lutealnej
Pomimo wielu sprzeczności w diagnozie niedoboru progesteronu, nadal istnieją następujące kryteria diagnostyczne, które większość lekarzy na świecie stosuje:

  • Obecność owulacji i dwie fazy cyklu.
  • Krótka druga faza cyklu (mniej niż 12 dni).
  • Niskie poziomy progesteronu w 6-8 dniu po owulacji.
  • Brak pulsującej produkcji progesteronu.
  • Brak normalnej reakcji endometrium na zastąpienie poziomu hormonalnego i fazy

Jak prawidłowo zdiagnozować niewydolność lutealną? Kiedy najlepiej postępować, aby uzyskać wiarygodne wyniki? Jaką metodę diagnostyczną preferować? Te i inne kwestie nie są jeszcze jasne odpowiedzi, ponieważ przyczyny niedoboru progesteronu może być wiele - od awarii na poziomie produkcji przed jej tkanek asymilacji i wydalania z organizmu. Jest to długi okres reakcji biochemicznych z udziałem setek innych substancji i jednostek strukturalnych, w tym genów. Nawet jeśli nie ma załamania w łańcuchu rozwoju-asymilacji-przetwarzania-eliminacji, inne czynniki, zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne, mogą wpływać na ten proces. Ważne jest nie tylko "znalezienie błędu" przy wskaźniku poziomu progesteronu we krwi (często określanego nieprawidłowo), ale analiza każdego konkretnego przypadku bez uprzedzeń i przedwczesnych wniosków.
Pomiar podstawowej temperatury ciała w celu rozpoznania niewydolności lutealnej jest uważany za przestarzały, niedokładny i niewiarygodny sposób, dlatego nie jest stosowany w nowoczesnych położnictwie. Obecność spontanicznych poronień w przeszłości nie jest kryterium do postawienia tej diagnozy, ale jest uważana za ważny dodatkowy czynnik.

Oznaczanie poziomu progesteronu
Jakie są minimalne poziomy progesteronu przyjmowane jako normalne? Każde laboratorium ma swoje własne wartości referencyjne. Oczywiście, najniższe dawki progesteronu w pierwszej fazie cyklu, tak jak powinno być, dlatego pomiar poziomu progesteronu przed owulacją nie ma wartości praktycznej i rzadko jest przeprowadzany dla niektórych wskazań.
Określenie poziomu progesteronu w drugiej fazie ma znaczenie praktyczne, ale ważne jest, aby pamiętać, że poziom tego hormonu zmienia się po owulacji od niskiego do maksymalnego i ponownie niski przed miesiączką. Złapanie szczytu progesteronu w jednym wymiarze nie jest łatwe, a nawet niemożliwe. To tak, jakby wybrać jedną klatkę z filmu i spróbować ocenić, o czym jest ten film, jak to się zaczyna i jak się kończy.
Minimalny poziom progesteronu w fazie lutealnej wynosi 2,5-5 ng / ml, ale nie wszyscy lekarze zgadzają się z tymi wskaźnikami. Wiele osób uważa, że ​​konieczne jest określenie poziomu progesteronu wraz z poziomem LH w celu wykrycia gwałtownego wzrostu LH przed owulacją, a następnie jego drugiego wzrostu w środku drugiej fazy. Zwykle faza lutealna może trwać od 11 do 16 dni, więc środek fazy lutealnej i szczyty hormonów nie zawsze mogą się pokrywać.
Inni lekarze proponują mierzyć poziom progesteronu w środku drugiej fazy co najmniej trzy razy dziennie, a następnie obliczyć średnią. 15 ng / ml przyjęto jako normę.
Niektórzy eksperci sugerują, że takie seryjne oznaczenia progesteronu w ślinie mogą być prowadzone, ponieważ jest to tańsza metoda i nie wymaga pobierania krwi. Jednak badania wykazały, że jest to najbardziej niewiarygodna metoda określania poziomu progesteronu w ciele kobiety.

Cechy fluktuacji poziomów progesteronu w ciągu dnia i różnych okresów czasu
Definiując niewydolność lutealną, wielu lekarzy zapomina, że ​​progesteron nie jest wytwarzany w sposób ciągły, ale pulsujący (jako odbicie produkcji LH). Oznacza to, że różnica pomiędzy niskim i wysokim poziomem ulega ciągłym zmianom w całym cyklu, a zwłaszcza podczas fazy lutealnej.

Wytwarzanie hormonu luteotropowego, który reguluje wytwarzanie progesteronu, zależy od aktywności podwzgórze-przysadka mózgowa, a w ciągu dnia, jak również całego cyklu menstruacyjnego, pulsacja LH może przebiegać w różnych trybach:

  • wysoka amplituda pulsacji (uwalnianie dużych ilości LH bez wyraźnych odstępów czasu),
  • pulsacja (nieistotna produkcja LH),
  • pulsacja w stanie snu (generacja LH, która jest prawie chaotyczna pod względem częstotliwości i amplitudy,
  • regularne regularne falowanie o długości 90 minut.

Na rysunku przedstawiono wykresy wahań poziomów LH w ciągu dnia w różnych dniach cyklu miesiączkowego, z różną aktywnością kobiety.

Wszystkie te reżimy są normalne i mogą naprzemiennie u zdrowej kobiety. Ale sposób wytwarzania progesteronu będzie również zależeć od trybu pulsacji LH. 90-minutowa jednorodna pulsacja, czyli klasyczna, o której pisano w podręcznikach, nie jest stałym typem fali LH, ale jest częściej obserwowana podczas maksymalnej produkcji progesteronu.
Istnieje również zależność pulsacyjnego uwalniania LH od wieku, stresu, przepracowania, ciężkiego wysiłku fizycznego, obecności wielu chorób endokrynologicznych. Wzór takiej pulsacji może być tak różnorodny, jak zmiana trybów pulsacji może być częsta i nieprzewidywalna pod wpływem czynników zewnętrznych i wewnętrznych, że pojedyncze określenie poziomu progesteronu we krwi kobiety prawie nigdy nie odzwierciedli prawdziwego stanu rzeczy i może prowadzić do fałszywych diagnoz.
Biorąc pod uwagę te wahania produkcji progesteronu, istnieje pojęcie "integralnego progesteronu", gdy pomiary poziomów progesteronu są przeprowadzane codziennie w drugiej połowie cyklu menstruacyjnego w tym samym czasie, ponieważ takie pomiary pozwalają nam skonstruować krzywą poziomów progesteronu. Ponadto ta metoda pozwala obliczyć całkowitą ilość wytworzonego progesteronu, a zatem oszacować ilość hormonu, który powoduje zmiany w endometrium kobiety. Jednak stosowanie tej metody diagnostycznej jest ograniczone, ponieważ nie każda kobieta będzie mogła i będzie chciała przyjść do laboratorium w tym samym czasie, aby przekazać krew żylną progesteronowi przez 10-14 lub nieco mniej dni po owulacji.

Charakteryzuje się wahaniami poziomów progesteronu podczas cyklu menstruacyjnego
Jak większość lekarzy zdiagnozowano z niewydolnością lutealną? Zwykle kobiety są kierowane do lekarzy o nieregularnych długich cyklach (ponieważ wielu z nich jest chudych i wysokich, dietetyków, nerwowych i doświadczających jakiejkolwiek drobnostki), a zatem częściej cykle anowulacyjne niż owulacyjne. Lub, owulacja u wielu ludzi ma miejsce znacznie później niż w cyklu 28-dniowym, co jest normą. Innymi słowy, w większości przypadków są to całkiem zdrowe młode kobiety, którym nikt po prostu nie wyjaśnił, że mała waga, zbyt młody wiek i stres są najczęstszymi przyczynami nieregularnego cyklu.
Takie kobiety są wysyłane w celu sprawdzenia poziomu hormonów i są zobowiązane do oddania krwi dla pewnych hormonów na początku cyklu, a dla progesteronu - w 21 dniu cyklu. Ta liczba "21" jest prawie magiczna. Dlaczego w 21. dniu cyklu? Bo tak przyjęty? Jakie inne dni nie są odpowiednie do testowania hormonów? Pasują; Każdy dzień jest odpowiedni, zwłaszcza gdy nie ma owulacji. W cyklu anowulacyjnym nie ma ani pierwszej, ani drugiej fazy, więc każdego dnia można zrobić badania, zwłaszcza, że ​​kobiety najczęściej nie wiedzą, kiedy będą miały kolejną miesiączkę - za tydzień, dwa, miesiąc, trzy miesiące.
Dlaczego więc wszyscy są tak "unieruchomieni" w 21 dniu (rzadziej w dniu 22 lub 23)? Ponieważ w normalnym, 28-dniowym cyklu owulacyjnym zdrowych kobiet, szczyt progesteronu obserwuje się w tym dniu. Jednak cykl uważa się za prawidłowy po 21 dniach, po 26 dniach, po 30 dniach, a nawet po 35 dniach, a u niektórych kobiet po 40 dniach, jeśli towarzyszy mu owulacja. U kobiet z cyklami dłuższymi niż klasyczne 28 dni, szczelina pęcherzykowa nie występuje w "tradycyjnym" 14 dniu cyklu, ale znacznie później. To nie jest "późna" owulacja, to ich normalna owulacja.
W cyklu 28-dniowym obserwuje się wzrost poziomu progesteronu w 7 dniu po owulacji, czyli 21 dniu cyklu. A jeśli kobieta ma owulację prędzej czy później, nie w 14 dniu, kiedy spodziewamy się wzrostu poziomu progesteronu? Wszystko w tym samym 7 dniu po owulacji. Jaki będzie dzień tego cyklu - ważne jest, aby nauczyć się liczyć. Dlatego, jeśli kobieta ma owulację 21 dnia w cyklu 35-36 dni, wówczas wzrost progesteronu będzie obserwowany w 21 + 7 = 28. dzień cyklu.
Niestety, większość kobiet nie wie o tej specyfice odzyskiwania progesteronu, ale szkoda, że ​​lekarze też tego nie wiedzą. Okazuje się, że kobieta jest wysyłana w celu sprawdzenia hormonów, zwykle estrogeny są w doskonałej kondycji, a progesteron w 21 dniu cyklu jest "niski". I zgodnie z tym jednym wynikiem analizy, natychmiast wydaje się diagnoza - niewydolność fazy lutealnej.

Oznaczanie odpowiedzi endometrium na progesteron
Ideałem w diagnostyce niewydolności lutealnej byłoby porównanie poziomów progesteronu w różnych dniach drugiej fazy ze zmianami w endometrium, ponieważ wniosek jest logiczny: jeśli poziom progesteronu jest niski, wówczas zmiany wydzielnicze w śluzówce macicy będą również upośledzone (łagodne). Ale to rozczarowało, gdy wielu lekarzy, którzy badali histologiczną budowę błony śluzowej macicy, uzyskanych przez biopsję w różnych dniach fazy lutealnej, porównywali wyniki.
Okazało się, że przy niskim poziomie progesteronu może dochodzić do prawidłowego rozwoju endometrium i na odwrót, przy normalnym poziomie progesteronu może występować złe endometrium. Okazało się również, że u zdrowych kobiet progesteron może być niski, ale zajdą one w ciążę i bez problemu porodzą ciążę. W niektórych cyklach poziomy progesteronu mogą być niskie, podczas gdy w innych - normalne, ale nie wpływa to na rozmnażanie. W niektórych cyklach zdrowa kobieta może mieć dobry endometrium, podczas gdy w innych może być zły. Wszystko to są normy fizjologiczne. Zatem określenie poziomu progesteronu, nawet w jego dynamice i biopsji endometrium, nawet w różnych cyklach, nie jest niezawodnymi metodami diagnozowania niedoboru fazy lutealnej.
Niektórzy lekarze uważają, że biopsja chronologiczna endometrium, to znaczy przeprowadzanie kilku pobrań endometrium podczas nie tylko jednego cyklu, ale co najmniej dwóch lub trzech, może być bardziej wiarygodna w uzyskiwaniu dokładnych wyników i postawieniu diagnozy. Ale ile kobiet zdecyduje się na 6-7 biopsji miesięcznie przez nawet 2 miesiące z rzędu, biorąc pod uwagę, że jest to nadal droga metoda badania, a ponadto może jej towarzyszyć poważna komplikacja? Innymi słowy, taka metoda diagnostyczna nie jest tak łatwa w użyciu.

Nowoczesny widok na niewydolność lutealną
Podsumujmy powyższe w postaci nowoczesnego poglądu postępowych lekarzy na stan niedoboru progesteronu.
1. Pierwotna niewydolność fazy lutealnej objawia się jako naruszenie produkcji progesteronu przez ciałko żółte lub niedostateczną odpowiedź endometrium na progesteron.
2. Niewydolność fazy lutealnej objawia się skróceniem drugiej fazy cyklu, a nie jej wydłużeniem. Zwykle czas trwania fazy lutealnej wynosi 12-16 dni (średnio 14 dni). W przypadku niewydolności fazy lutealnej czas jej trwania wynosi od 3 do 10 dni (średnio 9 dni).
3. W przeważającej większości przypadków niski poziom progesteronu w cyklach nieowulacyjnych jest naturalną manifestacją naruszenia procesu owulacji i niewydolności pierwszej fazy. Cykle menstruacyjne z najczęściej długimi (ponad 35-40 dni).
4. Cienie owulacyjne nie są podzielone na fazy, dlatego w takich przypadkach nie ustalono rozpoznania niewydolności fazy lutealnej.
5. U kobiet o małej wadze (cienka) pierwsza faza to wydłużone, często nieowrażliwe cykle, zwykle dłuższe niż 35-40 dni, co jest fizjologiczną reakcją na niską masę ciała i brak tkanki tłuszczowej zaangażowanej w wchłanianie i wymianę hormonów płciowych. U takich kobiet poziom tlenowego i energetycznego niedoboru tkanek, w tym jajników, jest wyższy w porównaniu do kobiet o prawidłowej masie ciała.
6. Chociaż normalny poziom progesteronu jest ważny dla rozwoju ciąży, najczęściej aborcja nie jest spowodowana niedoborem progesteronu, ale z następujących powodów: wadliwe poczęcie (wadliwe zapłodnione jajo), późne wszczepienie (często również z powodu wady zapłodnionej komórki jajowej).
7. Niedobór fazy lutealnej, gdy poziomy progesteronu są poniżej normy, obserwuje się jako fizjologiczną reakcję samoobrony, która zapobiega procesom reprodukcyjnym (a zatem wszczepieniu możliwego produktu poczęcia) w następujących warunkach kobiety: głodówka, anoreksja, bulimia, zaburzenia jedzenia, szybka utrata wagi, intensywność sport, wielki wysiłek fizyczny, stres, otyłość, starzenie się (starszy wiek), w okresie poporodowym.
8. Okresową niewydolność fazy lutealnej można zaobserwować w normalnych cyklach menstruacyjnych.
9. Niedobór fazy lutealnej jest obserwowany jako objaw wtórny w następujących chorobach: zespół policystycznych jajników, endometrioza, hiperprolaktynemia, choroby tarczycy, po stymulacji i indukcji owulacji, z szeregiem zaburzeń metabolicznych.
10. Niewydolność lutealna może objawiać się skróceniem drugiej fazy, hemofizą przed miesiączką, powtarzającymi się spontanicznymi poronieniami, niepłodnością.
Ważne jest, aby zrozumieć, że jako odosobniona diagnoza, niewydolność lutealna jest niezwykle rzadka. Podczas formułowania diagnozy konieczne jest potwierdzenie lub wykluczenie wszystkich wymienionych powyżej stanów, które mogą być związane z występowaniem niedoboru żółtego ciała.

Sprzeczności w diagnozie niewydolności lutealnej
Progesteron u kobiet nie będących w ciąży jest wytwarzany w trybie pulsacyjnym, odzwierciedlającym pulsującą produkcję LH. Jego poziom waha się co 90 minut i może wzrosnąć o 8 razy w porównaniu z poziomem minimalnym. Dlatego jednorazowa definicja progesteronu nie odzwierciedla prawdziwego poziomu progesteronu.
Jeśli szczegółowo bada się proces wytwarzania progesteronu u kobiet niebędących w ciąży, niewiele wiadomo na temat procesu wytwarzania progesteronu u kobiet w ciąży przez ciałko żółte. Nie ma również żadnych standardowych cech określających funkcję żółtego ciała u kobiet cierpiących na niepłodność i poronienie, i na odwrót, nie cierpiących na bezpłodność.
Badania pokazują, że kobiety z prawidłową funkcją rozrodczą mają duże wahania w produkcji progesteronu od cyklu do cyklu, a stężenie w surowicy w różnych cyklach jest zupełnie inne. Dlatego losowy pojedynczy pomiar poziomu progesteronu w jednym cyklu menstruacyjnym nie ma wartości praktycznej.
Aby postawić diagnozę niewydolności lutealnej, należy określić poziomy progesteronu dla co najmniej trzech cykli menstruacyjnych, biorąc pod uwagę inne oznaki tego stanu. Zwykle obserwuje się fluktuacje progesteronu w postaci wykresu poziomu tego hormonu podczas całego cyklu menstruacyjnego.
Ponadto, aby ustalić, czy występuje niedobór progesteronu, wielu lekarzy pobiera tkankę endometrium (aspirację) i bada zmiany w nim pod wpływem zmian poziomu hormonów, jak wspomniano powyżej. W rzeczywistości, biopsja endometrium, zamiast określać poziom progesteronu, uważano nie tak dawno temu za "złoty standard" dla postawienia diagnozy niewydolności lutealnej (zgodnie ze "złotym standardem" lekarze rozumieją test diagnostyczny z najwyższym poziomem ufności).
Opóźnienie dojrzewania endometrium w próbkach histologicznych jest oznaką niewydolności lutealnej. Jednak u 25-35% zdrowych kobiet bez zaburzeń płodności (płodność) występuje okresowe opóźnienie w dojrzewaniu endometrium na tle normalnych poziomów progesteronu, co nie wpływa na funkcje rozrodcze kobiet.
I odwrotnie, nawet przy bardzo niskich dawkach progesteronu u zdrowych kobiet obserwuje się normalne dojrzewanie endometrium. Dlatego coraz więcej lekarzy uważa, że ​​biopsja endometrium również nie może być wiarygodną metodą diagnostyczną do diagnozowania niewydolności lutealnej. Ponadto u kobiet w ciąży biopsja endometrium nie jest wykonywana.
Endometrium zawiera dużą liczbę innych substancji, które nazywane są markerami w medycynie reprodukcyjnej, a określenie tych markerów jest często stosowane w celu ustalenia przyczyny niepłodności i przewidywania wyniku ciąży po zapłodnieniu wewnętrznym i zastosowaniu innych technologii reprodukcyjnych. Żaden ze znanych markerów nie jest oznaką niewydolności lutealnej.

Czy istnieje diagnoza niedoboru lutealnego?
Pomimo faktu, że w wielu źródłach, zarówno medycznych jak i popularnych, wspomniano o diagnozie niewydolności lutealnej, współcześni lekarze uważają, że jako niezależna diagnoza "niewydolność lutealna" nie występuje lub jest bardzo rzadka.
Jakie są podstawy tej opinii? Na tym, że w chwili obecnej nie istnieją żadne praktyczne standardy (reprodukcyjne, fizjologiczne, laboratoryjne) do postawienia takiej diagnozy, chociaż istnieją kryteria diagnostyczne, z którymi wielu lekarzy się nie zgadza. Ani ustalenie poziomu luteiny progesteronu, ani biopsja endometrium nie okazały się wiarygodnymi metodami diagnozy niewydolności lutealnej jako niezależnej diagnozy, która podlega korekcie, czyli leczeniu.
Brak danych na temat odsetka i odchyleń od normy poziomów progesteronu w płodnej grupie kobiet i kobiet w ciąży we wczesnym stadium, a także brak takich danych dla niepłodnych kobiet i vice versa, obecność ogromnej liczby różnic w poziomie progesteronu u kobiet w wieku rozrodczym, w tym kobiet w ciąży kobiety, doprowadziły współczesnych lekarzy do przekonania, że ​​ciałko żółte, takie jak progesteron, nie są głównymi czynnikami determinującymi rokowanie ciąży. A badania kliniczne dotyczące stosowania progesteronu po zapłodnieniu śródpiersia potwierdziły te założenia (przeczytaj rozdział o progesteronie po zapłodnieniu in vitro).
Odtworzenie zdrowych zarodków może być z powodzeniem przeprowadzone u kobiet bez jajników i ciałka żółtego, ale z odpowiednim hormonalnym preparatem macicy.

Czy muszę zwiększyć niski poziom progesteronu?
Jeśli diagnoza niewydolności lutealnej nie istnieje lub jest sprzeczna, pojawia się pytanie, jak racjonalne jest przyjmowanie progesteronu przed ciążą i w pierwszych tygodniach ciąży? Przecież, prawie wszystkie postsowieckie kobiety i lekarze przez co najmniej trzy pokolenia są tym zainteresowane.
W przypadku zagranicznych lekarzy kwestia leczenia niedoboru lutealnego wpływa bardziej na aspekt etyczny niż na aspekt praktyczny: jak etycznie jest przepisać progesteron w sytuacjach, w których niewydolność lutealna jest wynikiem innych chorób, które wymagają leczenia, lub warunków, które wymagają naprawy?
Na przykład, jeśli kobieta ma niską wagę, i z tego powodu długich cykli menstruacyjnych, często z zaburzeniami owulacji, to jest etyczne przepisać jej progesteron (djufaston) rzekomo do leczenia niewydolności lutealnej, zamiast wyjaśniać tkanki kobieta tłuszczowej znaczenia uczestnicząc wymianę hormonów płciowych, koncepcji i prokreacja? Jak etyczne jest przepisywanie progesteronu kobietom, które denerwują się jakąkolwiek drobnostką i nie rozumieją, że stres pogłębia ich problemy z poczęciem i urodzeniem dziecka, zamiast zalecać konsultację psychoterapeuty lub program antystresowy? Jak etyczne jest przepisywanie progesteronu ze zwiększonym poziomem prolaktyny, bez znajdywania przyczyn hiperprolaktynemii i niezwiązanej z obecnością lub brakiem owulacji?
Innymi słowy, wiele stanów i chorób, w których można zaobserwować niewydolność lutealną, wymaga dostosowania i leczenia, a nie przepisywania progesteronu, a tym samym skutecznego "znokautowania" kobiety i stworzenia jej fałszywego przekonania, że ​​wyznaczony progesteron pomoże jej zajść w ciążę i przetrwać ciążę..
Badania kliniczne wykazały, że gdy ciąża powstaje naturalnie (naturalnie), nawet jeśli u kobiety zdiagnozowana jest niewydolność lutealna, dodatkowe podawanie progesteronu nie poprawia wyniku ciąży. Normalna ciąża nie wymaga egzogennego (z zewnątrz) progesteronu. Exodus nienormalny początku ciąży zależy od wielu czynników, wśród których jest zdominowane przez dobór naturalny, więc podawanie progesteronu nie poprawia wyniku ciąży, ale może skomplikować proces naturalnego usuwania kobiecego ciała przez wadliwe produkty poczęcia: zwykle opóźnia ewakuację uszkodzonych lub martwych jaj płodowych przez trzy tygodnie zwodzenie kobiety, że jej ciąża jest podobno zachowana. Użycie końców progesteronu powoduje częstsze instrumentalne usuwanie jajeczka (czyszczenie).
Kwestia leczenia niewydolności lutealnej występuje najczęściej u kobiet z niepłodnością lub poronieniem. W niektórych przypadkach niedobór wywoływany jest sztucznie (np. Po indukcji owulacji przez Clomida), w innych jest wynikiem obecności pewnych czynników wpływających na produkcję i przyswajanie progesteronu, w trzecim - na genetyczne pochodzenie. Jeśli lekarz postawi taką diagnozę każdej drugiej kobiecie, która zwróci się do niego o pomoc, w tym z powodu nieregularnych cykli, i przepisuje kobietom leki progesteronowe, wówczas dokładność takiej diagnozy, podobnie jak kompetencje lekarza, zostaje zredukowana do zera.

Zastosowanie progesteronu w leczeniu niewydolności lutealnej
Spośród wszystkich schematów leczenia stosowanych w medycynie, najbardziej popularne są receptory gonadotropin, zwłaszcza po indukcji owulacji i preparaty progesteronu, najczęściej w postaci czopków dopochwowych lub wstrzyknięć domięśniowych, po owulacji. Tabletki progesteronu są stosowane rzadziej.
Jak pokazują wyniki licznych badań klinicznych, które przeprowadzono w ciągu ostatnich 50 lat, skuteczność leczenia niewydolności lutealnej lekami progesteronowymi jest niewielka. Leczenie syntetycznymi progestynami zazwyczaj nie jest skuteczne.
Leczenie niewydolności preparaty niewydolność progesteronu można wyjaśnić w następujący sposób: (1) występowanie czynników, które prowadzą do rozwoju niedoboru hormonu ciałka żółtego, hormonalne leczenie progesteronem jest nieskuteczna tak, że zawsze jest konieczne, aby wyeliminować wpływ tych czynników na pierwszym miejscu (2) niedoborem progesteronu związana z upośledzoną przyswajanie przez tkanki docelowe, dodatkowe podawanie progesteronu również nie doprowadzi do poprawy sytuacji, ponieważ tkanki nie są wrażliwe na żadne rodzaje progresji. Theron.

Optymalna dawka terapeutyczna progesteronu
Nie było długiego okresu między lekarzami i nadal nie ma zgody co do dawki terapeutycznej progesteronu w leczeniu szeregu stanów, zwłaszcza niedoboru fazy lutealnej. Czy jest możliwe ustalenie indywidualnej dawki progesteronu przez poziom progesteronu we krwi?
Prowadzone badania przyniosły jeszcze większy chaos, ponieważ okazało się, że niezależnie od dawki, poziom progesteronu we krwi kobiet po podaniu zmienia się w tak szerokim zakresie, nawet u tej samej kobiety, że wybór dawki jest prawie niemożliwy. Dokładnie taki sam szeroki zakres poziomów progesteronu obserwuje się w normalnym naturalnym cyklu.
Tak duże wahania są ściśle uzależnione nie od dawki progesteronu, ale od indywidualnych cech trawienia hormonów i ich metabolizmu u każdej kobiety, w tym jej wskaźnika masy ciała. Oprócz indywidualnych cech wymiany progesteronu jego strawność i wydalanie zależy od rodzaju pożywienia.
Tak więc do tej pory nie znaleziono dawki terapeutycznej progesteronu, tak jak nie znaleziono optymalnego czasu podawania progesteronu. W różnych publikacjach można znaleźć inną liczbę dni leczenia - od 5 do 14, co nie ma naukowych faktów klinicznych potwierdzających skuteczność takiego czasu.

Krwawienie z odstawienia
Po powołaniu progesteronu i zakończeniu jego przyjmowania u kobiet występuje krwawienie z odstawienia. Czas trwania i intensywność tego krwawienia nie zależy od dawki i czasu stosowania progesteronu.
A co z sytuacją, gdy kobieta planuje ciążę? W końcu wielu lekarzy przepisuje progesteron (duphaston) jest całkowicie nierozsądny, po prostu "na wszelki wypadek", ponieważ każdy to robi. Często ta wizyta jest tak niewystarczająca, że ​​owulacja jest upośledzona i takie leczenie staje się antykoncepcyjnym schematem progesteronu.
Wiele osób przyjmuje progesteron od 14-16 dni cyklu do 25 (zwykle w starszych publikacjach czas trwania leczenia niewydolności fazy lutealnej wynosi 10 dni). Ale 25 dnia cyklu kobieta może mieć komórkę jajową w macicy, jeśli nie jest chroniona i udało jej się zajść w ciążę (ale nie dzięki progesteronowi). Anulowanie progesteronu w tym dniu może drastycznie wpłynąć na proces implantacji, powodując krwawienie z odstawienia. Możliwe będzie zdiagnozowanie ciąży w zależności od poziomu hCG znacznie później. Kontynuacja progesteronu również nie jest racjonalna - cykl zostanie przedłużony, co można pomylić z ciążą, która zakłóci hormony kobiety.

Rola witaminy C w leczeniu niedoboru lutealnego
Okazało się, że u kobiet cierpiących na pierwotną niewydolność fazy lutealnej w surowicy krwi, zwiększa się poziom substancji związanych z utlenianiem tłuszczu (lipoperoksydacja), podczas gdy poziomy witaminy C (kwas askorbinowy), witaminy E (α-tokoferolu) i glutationu erytrocytów, znane dla ich właściwości przeciwutleniających, zmniejszone.
Główny wpływ kwasu askorbinowego w ludzkim organizmie obserwuje się w trzech kierunkach: biosynteza kolagenu, biosynteza hormonów steroidowych i białkowych, redukcja lub eliminacja utleniania cząsteczek (działanie antyoksydacyjne).
Wiadomo, że jajniki to narządy, które akumulują kwas askorbinowy, najczęściej w komórkach technicznych i komórkach ziarnistych. W procesie wzrostu pęcherzyka stężenie witaminy C w płynie zwiększa się i staje się większe niż stężenie w surowicy krwi. Dlatego wielu naukowców medycznych zasugerowało, że wyznaczenie dodatkowej dawki witaminy C może poprawić stan niewydolności lutealnej. Jednak badania w tym kierunku wykazały, że pomimo faktu, że kwas askorbinowy nieznacznie zwiększa poziom estradiolu i progesteronu u kobiet z niedoborem luteiny, jego stosowanie nie prowadzi do poprawy poziomu poczęcia i ciąży.

Tak więc, podsumowując niedobór progesteronu, ważne jest, aby pamiętać, że większość kobiet, które mają tę diagnozę, nie ma takiego stanu, a przepisywanie progesteronu jest całkowicie nieuzasadnione i błędne.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Wiele hormonów reguluje ludzki układ rozrodczy, w tym hormon folikulotropowy lub FSH.Jest produkowany przez przysadkę mózgową, gruczoł, który znajduje się w mózgu, i jest odpowiedzialny za wiele funkcji, głównie w procesach reprodukcyjnych i owulacji.

Niedoczynność tarczycy jest chorobą endokrynną, która charakteryzuje się zmniejszeniem wydzielania hormonów tarczycy przez tkanki tarczycy. Niedobór tyroksyny i trijodotyroniny w ciele kobiety prowadzi do naruszenia metabolizmu, wpływa na pracę narządów rozrodczych, układ trawienny układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego.

Hormony w ciele kobiety biorą udział w różnych procesach. Jedną z najbardziej aktywnych substancji z grupy glukokortykoidów syntetyzowanych przez nadnercza jest kortyzol.