Główny / Hipoplazja

Rak nadnerczy i jego leczenie

Rak nadnerczy jest rzadką chorobą, występującą w 2 przypadkach na milion. Mimo to choroba została zbadana i ma swoje własne cechy i odmiany. Nadnercza - gruczołów wydzielania wewnętrznego, które wytwarzają najważniejsze dla życia organizmu hormonów steroidowych - aldosteronu, kortykosteronu, deoksykortykosteronu, kortyzolu, androgeny, adrenaliny i noradrenaliny.

Regulują poziom ciśnienia krwi, są odpowiedzialne za metabolizm, stabilizują układ nerwowy i odpornościowy, reagują na zapalne i alergiczne prądy w organizmie, tworzą drugorzędne cechy płciowe. Nadnercza w postaci niewielkich sparowanych organów znajdują się w górnej części nerek.

Guzy nadnerczy

Rak nadnerczy to złośliwa proliferacja komórek, która powoduje uszkodzenie dowolnej części narządu i dezorganizację wytwarzania pewnych hormonów. Na początku choroby objawia się kryzysu nadnerczy, w którym nie jest drżenie mięśni, nadciśnienia, hipokaliemii (zmniejszone poziomy potasu we krwi), kołatanie serca, chorób układu nerwowego, bóle mięśni i częste obfite. Następnie rozwija się cukrzyca, dysfunkcja nerek i funkcje seksualne. Główną grupą ryzyka są dzieci poniżej 5 lat i dorośli powyżej 40 lat. Najczęściej choroba ta występuje u kobiet po 55 latach (59%).

U kobiet rak nadnerczy charakteryzuje się nadmiernym stężeniem męskich hormonów płciowych (testosteronu i androstendionu) i pociąga za sobą nadmierny wzrost włosów ciała i twarzy (hirsutyzm) lub łysienie typu męskiego (łysienie), zaburzenia miesiączkowania, zmiany barwy. U mężczyzn choroba objawia się wzrostem gruczołów sutkowych (ginekomastia) i spadkiem jąder, stopniową atrofią penisa.

U dzieci występują głównie 2 typy nowotworów - guz chromochłonny i nerwiak zarodkowy, które rozwijają się w rdzeniu i stanowią około 10% guzów w nadnerczach. Patologia objawia się głównie zwiększonym wydzielaniem męskich hormonów i wczesnym dojrzewaniem dziecka.

W onkologii nowotwory dzielą się na łagodne i złośliwe. Te pierwsze często mają niewielkie rozmiary, nie rosną i nie manifestują się klinicznie. Są nieaktywne, tj. Wytwarzają hormony (tłuszczak, włókniak, włókniaki) i są jednakowo u obu płci. Nowotwory szybko zwiększa się rozmiar, może być jednocześnie aktywne hormonalnie (czerniak, potworniak, rak pirogeniczna) i intensywnie wytwarzają więcej hormonów (aldosteronoma, rak androsteroma i kortikoestroma corticosteroma, pheochromocytoma).

Hormonalnie aktywne guzy nadnercza

Rak nadnerczy w pierwszej kolejności prowadzi do niepowodzenia ludzkiego systemu hormonalnego, powodując stopniowe uszkodzenia wszystkich narządów. W zależności od hormonów wytwarzanych przez komórki nowotworowe oraz umiejscowienie paleniska rozróżnienia tych rodzajów nowotworów nadnerczy jak aldosteronoma, glyukosteroma (corticosteroma) kortikoestroma, androsteroma, guza chromochłonnego nadnerczy, raka, raka kory nadnerczy.

Rak u 60% pacjentów objawia się zwiększonym wydzielaniem hormonów. Niefunkcjonujący rak można zidentyfikować jako przerzuty w równoległej diagnozie sąsiadujących narządów i tkanek - jamy brzusznej, narządów oddechowych, wątroby i tkanek kostnych.

Nadnercza z kory nadnerczy (AKP) to nowotwór złośliwy, który rozwija się w komórkach kory nadnerczy. Jest to rzadka, ale raczej agresywna choroba. Ponieważ wszystkie hormony (oprócz adrenaliny i norepinefryny) są syntetyzowane przez tę część gruczołów nadnerczy, nowotwory powodują niepowodzenie w ich pracy, czemu towarzyszą określone oznaki.

Istnieją 4 etapy rozwoju nowotworu:

  1. Średnica guza w nadnerczu wynosi około 5 cm.
  2. Powiększony guz w nadnerczu powyżej 5 cm.
  3. Wzrost nowotworów poza punktem skupienia, ale guz nie wpływa na inne narządy, limfę i gruczoł.
  4. Przerzuty do innych narządów (wątroby, płuc) lub węzłów chłonnych, tkanki twarde.

Objawy raka nadnerczy

W raku nadnerczy objawy są konwencjonalnie podzielone na standardowe i niespecyficzne. Pierwsze manifestujące się zaburzenia hormonalne, gdy objawy zależą od rodzaju hormonu wytwarzanego przez nowotwór. Jednocześnie konieczne jest odnotowanie niespecyficznych objawów, które utrudniają dokładne rozpoznanie choroby - niestrawność, brak apetytu i utrata masy ciała, zaburzenia nerwicowe, ból zlokalizowany lub rozproszony (z przerzutami).

W raku nadnerczy objawy mogą być niespecyficzne:

  • Objawy fizyczne: uporczywe nadciśnienie, migrenę, duszność, dystrofię mięśnia sercowego, pogorszenie widzenia i atrofię nerwu wzrokowego, otyłość, drobne krwotoki w ciele, osteoporoza.
  • Dysfunkcje nerek: hipokaliemia, wysychanie gardła i języka, częste oddawanie moczu, alkalizacja moczu, odmiedniczkowe zapalenie nerek i kamica.
  • Z układu mięśniowego: zmęczenie, osłabienie, drgawki, paraliż.
  • Dysfunkcje układu rozrodczego. U mężczyzn widoczne są oznaki kobiecości - ginekomastia, zmarszczki prącia, wady jąder, zmniejszona siła działania. Natomiast u kobiet oznaki męskości to męski typ wzrostu włosów, zmiany głosu, hipertrofia łechtaczki. U dzieci - wczesne dojrzewanie lub opóźnienie rozwojowe.
  • Zaburzenia układu nerwowego: depresja, panika, płaczliwość, lęk przed śmiercią.

Rozpoznanie guzów nadnerczy

Współczesna medycyna ma zdolność do dokładnego diagnozowania obecności nowotworu nadnerczy i nadania jej charakterystyce - rodzaju guza i jego lokalizacji:

  1. Diagnostyka hormonalna pozwala określić stopień aktywności nowotworu przez zawartość hormonów w dziennym moczu - aldosteron, kortyzol, katecholaminy, niektóre kwasy (z reguły, homovanillic i vanilyl-migdał). Również tło hormonalne nowotworu określa się za pomocą flebografii: cewnik wprowadza się do jednej z żył nadnerczy i pobiera krew w celu określenia poziomu hormonów.
  2. Diagnostyka miejscowa - na ultrasonografach (USG), tomografii komputerowej (CT) i rezonansie magnetycznym (MRI), wielkości i umiejscowieniu guza, określa się jego złośliwość. Nowoczesny sprzęt pozwala wykrywać nowotwory o rozmiarach od 0,5 do 6 cm. Do określania przerzutów stosuje się pozytonową tomografię emisyjną (PET-catriation).

Rzadziej, gdy diagnozuje się, używają biopsji, głównie w obecności innej formacji onkologicznej, aby określić jej wzrost w nadnerczach. Głównym wskaźnikiem złośliwości nowotworu jest jego waga. Zwykle jest cięższy i waży więcej niż 100 g. Łagodny ciężar zazwyczaj nie przekracza 20-50 g.

Zasady leczenia

Leczenie raka nadnerczy odbywa się na kilka sposobów, czasem w kombinacji:

  • Resekcja chirurgiczna. Powszechną praktyką leczenia jest chirurgiczne usunięcie guza, w tym laparoskopia - usunięcie guza przez nakłucia w jamie brzusznej. Ten rodzaj leczenia jest zwykle stosowany w 1-3 etapach raka. Negatywnym punktem interwencji chirurgicznej jest wysokie prawdopodobieństwo (50/50) powtarzalnego wzrostu i rozprzestrzenienia się na inne części ciała, co tłumaczy się obecnością mikroprzerzutów w czasie operacji. Miejscowe nawroty wymagają reoperacji. W przypadku przerzutów stosuje się inne metody leczenia.
  • Radioterapia raka adenokortykalnego. Takie leczenie w leczeniu AKP nie ma dużego wpływu. Jest stosowany przeciwko kiełkowaniu komórek nowotworowych w tkance kostnej i jest wspomagający. Wydajność wzrasta tylko przy bezpośrednim naświetlaniu samego nowotworu.
  • Leczenie farmakologiczne. Często stosowane do regulowania wydzielania hormonów wytwarzanych przez komórki nowotworowe i zmniejszania aktywności ich wzrostu. Leczenie farmakologiczne jest przepisywane w przypadku raka nadnerczy z przerzutami, gdy pacjent jest nieoperacyjny lub z częściowym usunięciem raka. Głównym lekiem stosowanym w onkologii nadnerczy jest mitotan. Lek i chemioterapia są przeprowadzane w połączeniu lub oddzielnie. Mitotan niszczy normalne i komórki rakowe nadnerczy, zapobiegając wytwarzaniu kortyzolu. Jest stosowany w połączeniu z lekami, które kompensują brak kortyzolu (hydrokortyzon, prednizon, deksametazon). W tym samym czasie konieczne jest regularne przeprowadzanie badań krwi w celu regulacji poziomu hormonów. Aby zmniejszyć rozmiar guza i zniszczyć komórki rakowe, preparaty zawierające radioizotopy są wstrzykiwane dożylnie.
  • Chemioterapia. Ten typ nowotworu syntetyzuje dużą ilość hormonu związanego z produkcją białka, które dosłownie wysysa leki chemioterapeutyczne i neutralizuje je. W celu zablokowania pracy białek w połączeniu z chemioterapią stosuje się już wspomniany Mitotan. Cisplatyna, doksorubicyna, etopozyd, winkrystyna i streptozocyna są uważane za najczęstsze i najbardziej skuteczne środki chemiczne do leczenia nowotworów w późniejszych stadiach. Korzystny wynik dla chemioterapii wynosi 35%.

Rokowanie dla guzów nadnerczy

W raku nadnercza rokowanie może być korzystne, jeśli chodzi o szybkie usunięcie łagodnych guzów. Po wycięciu guza znaczna poprawa następuje już od 2 miesięcy: ciśnienie krwi i metabolizm są znormalizowane, przywraca się funkcje seksualne, znikają objawy cukrzycy, zmniejsza się waga. Jednak po usunięciu wielu odmian raka nadnerczy, u 70% pacjentów nadal występują objawy - umiarkowany tachykardia, zwiększone ciśnienie, które są leczone lekami.

Ważne jest, aby zauważyć, że onkologia nadnerczy objawia się we wszystkich na różne sposoby, a rokowanie korzystnego wyniku jest całkowicie indywidualne: niektórzy pacjenci żyją od lat z przerzutami, stan innych pogarsza się radykalnie w ciągu zaledwie kilku miesięcy.

Na rokowanie wpływa również stadium rozwoju guza. Im szybciej rozpoznany zostanie nowotwór, tym szybciej rozpocznie się leczenie, tym wyższy będzie korzystny wynik choroby.

Po zakończeniu całego cyklu leczenia pacjenci muszą koniecznie przejść regularne kontrole i diagnostykę, przestrzegać zasad zdrowego odżywiania i łagodnego schematu. Powinno radykalnie zmienić sposób życia i całkowicie porzucić złe nawyki.

Guzy nadnerczy

Guzy nadnerczy - łagodna lub złośliwa ogniskowa proliferacja komórek nadnerczy. Mogą pochodzić z warstwy korowej lub rdzeniowej, mają różną strukturę histologiczną, morfologiczną i objawy kliniczne. Często objawiają się paroksyzmem w postaci kryzysów nadnerczowych: drżenie mięśni, podwyższone ciśnienie krwi, tachykardia, pobudzenie, uczucie lęku przed śmiercią, ból w jamie brzusznej i klatce piersiowej oraz obfite ilości moczu. W przyszłości rozwój cukrzycy, zaburzenia nerek, upośledzone funkcje seksualne. Leczenie jest zawsze szybkie.

Guzy nadnerczy

Guzy nadnerczy - łagodna lub złośliwa ogniskowa proliferacja komórek nadnerczy. Mogą pochodzić z warstwy korowej lub rdzeniowej, mają różną strukturę histologiczną, morfologiczną i objawy kliniczne. Często objawiają się paroksyzmem w postaci kryzysów nadnerczowych: drżenie mięśni, podwyższone ciśnienie krwi, tachykardia, pobudzenie, uczucie lęku przed śmiercią, ból w jamie brzusznej i klatce piersiowej oraz obfite ilości moczu. W przyszłości rozwój cukrzycy, zaburzenia nerek, upośledzone funkcje seksualne. Leczenie jest zawsze szybkie.

Nadnercza są endokrynnymi gruczołami, które są złożone pod względem struktury histologicznej i funkcji hormonalnej, które są tworzone przez dwie morfologicznie i embriologicznie różne warstwy - zewnętrzne, korowe i wewnętrzne, mózgowe.

Różne hormony steroidowe są syntetyzowane przez kory nadnerczy:

  • mineralokortykoidy zaangażowane w metabolizm wody i soli (aldosteron, 18-oksykortykosteron, deoksykortykosteron);
  • glukokortykoidy zaangażowane w metabolizm białkowo-węglowodanowy (kortykosteron, kortyzol, 11-dehydrokortykosteron, 11-deoksykortyzol);
  • androsteroidy, powodujące rozwój wtórnych cech płciowych typu żeńskiego (feminizacja) lub męskiego (wirylizacja) (estrogeny, androgeny i progesteron w małych ilościach).

Wewnętrzna, mózgowa warstwa nadnerczy wytwarza katecholaminy: dopaminę, norepinefrynę i adrenalinę, które służą jako neuroprzekaźniki, przekazują impulsy nerwowe i wpływają na procesy metaboliczne. Wraz z rozwojem guzów nadnerczy, patologia endokrynologiczna jest determinowana przez pokonanie jednej lub drugiej warstwy gruczołów i osobliwości działania nadmiernie wydzielanego hormonu.

Klasyfikacja guzów nadnerczy

Zgodnie z lokalizacją nowotworu nadnerczy są podzielone na dwie duże grupy, zasadniczo różniące się od siebie: guzy kory nadnerczy i nowotwory rdzenia nadnerczy. Guzy zewnętrznej warstwy kory nadnerczy - aldosteroma, kortykosteroma, kortykosteroid, androsteroma i mieszane formy - rzadko są obserwowane. Nowotwory z chromatyną lub tkanką nerwową pochodzą z rdzenia wewnętrznego nadnerczy: pheochromocytoma (rozwija się częściej) i ganglioneuroma. Guzy nadnerczy pochodzące z warstw rdzeniowych i korowych mogą być łagodne lub złośliwe.

Łagodne nowotwory gruczołów nadnerczy z reguły mają niewielkie rozmiary, bez wyraźnych objawów klinicznych i są losowymi ustaleniami podczas badania. W przypadku złośliwych guzów nadnerczy obserwuje się szybki wzrost wielkości guzów i wyraźne objawy zatrucia. Występują pierwotne guzy złośliwe gruczołów nadnerczy pochodzące z własnych narządów oraz wtórne przerzuty z innych miejsc.

Ponadto, pierwotne guzy nadnerczy mogą być nieaktywne hormonalnie (przypadkowe lub "klinicznie ciche" guzy) lub wytwarzać w nadmiarze hormon nadnerczy, tj. Hormon-aktywny. Hormonowo-nieaktywne nowotwory nadnerczy są częściej łagodne (tłuszczaki, włókniaki, włókniaki), rozwijają się z jednakową częstotliwością u kobiet i mężczyzn w każdej grupie wiekowej, zwykle towarzysząc otyłości, nadciśnieniu i cukrzycy. Mniej powszechne są złośliwe nowotwory nadnercza nieaktywne hormonalnie (czerniak, potworniak, rak pirogenny).

Aktywnymi hormonalnie nowotworami warstwy kory nadnerczy są aldosteroma, androsteroma, kortykosteroid i kortykosteroma; rdzeń jest pheochromocytoma. Zgodnie z kryterium patofizjologicznym guzy nadnercza dzielą się na:

  • powodując naruszenia metabolizmu soli wodnej - aldosteromy;
  • powodujące zaburzenia metaboliczne - kortykostery;
  • nowotwory o działaniu maskulinizującym - androsteroma;
  • guzy o działaniu feminizującym - kortykosteroidy;
  • nowotwory o mieszanej symptomatologii metaboliczno-wirusowej - kortykosteroidy.

Najważniejszymi klinicznie są guzy nadnercza wydzielające hormony.

Hormonalnie aktywne guzy nadnercza

Aldosteroma - wytwarzający aldosteron guz gruczołów nadnerczy, pochodzący ze strefy kłębuszkowej kory i powodujący rozwój pierwotnego aldosteronizmu (syndrom Conna). Aldosteron w organizmie reguluje metabolizm soli mineralnych. Nadmiar aldosteronu powoduje nadciśnienie, osłabienie mięśni, zasadowicę (alkalizację krwi i tkanek) i hipokaliemię. Aldosteromy mogą być pojedyncze (w 70-90% przypadków) i wielokrotne (10-15%), pojedyncze lub obustronne. Nowotwory złośliwe występują u 2-4% pacjentów.

Glyukosteroma (kortykosteroma) - guz nadnercza wytwarzający glukokortykoid pochodzący ze strefy ziarnistej kory i powodujący rozwój zespołu Itsenko-Cushinga (otyłość, nadciśnienie, wczesne dojrzewanie u dzieci i wczesne wyginięcie funkcji seksualnych u dorosłych). Kortykosteriaki mogą mieć przebieg łagodny (gruczolaki) i złośliwy (gruczolakoraki, kortykoblastomy). Kortykokształtne są najczęstszymi nowotworami kory nadnerczy.

Kortikoesteroma - produkcję estrogenów guza nadnerczy pochodzący z belki i siatkowych obszarach kory i powoduje rozwój syndromu estrogen-płciowego (feminizacji i słabości seksualnej u mężczyzn). Rzadko się rozwija, zwykle u młodych mężczyzn, często ma złośliwy charakter i wyraźny ekspansywny wzrost.

Androsteroma - produkcję androgenów nadnerczowych guza nich pochodzące kompensowane obszar kory lub ektopowej tkanki nadnerczy (zaotrzewnowej tkanki tłuszczowej, jajnika, więzadła szerokiego, powrózka nasiennego, itd.) I powoduje rozwój syndromu androgenów-płciowego (wczesne dojrzewanie płciowe u chłopców, pseudohermafrodytyzmu dziewczynek objawy wirylizacji u kobiet). W połowie przypadków androsteroma jest złośliwy, przerzutowy do płuc, wątroby, zaotrzewnowych węzłów chłonnych. U kobiet rozwija się 2 razy częściej, zwykle w przedziale wiekowym od 20 do 40 lat. Androsteromy są rzadką patologią i stanowią od 1 do 3% wszystkich nowotworów.

Guz - katecholaminy guza kory nadnerczy wytwarzających pochodzący z komórek chromochłonnych nadnerczy rdzeniowego tkanki (90%) lub układu neuroendokrynnego (zwojów współczulnych i splotu, splotu słonecznego, itd...) i towarzyszą autonomiczne kryzysowych. Morfologicznie najbardziej pheochromocytoma jest łagodne, jego nowotwór u 10% pacjentów, zwykle extraadrenal lokalizacji guza. Pheochromocytoma występuje częściej u kobiet, głównie w wieku od 30 do 50 lat. 10% tego typu nowotworów nadnerczy ma charakter rodzinny.

Objawy guzów nadnerczy

Aldosteromy manifestują się w trzech grupach objawów: sercowo-naczyniowej, nerkowej i nerwowo-mięśniowej. Nadciśnienie utrzymujące się, które nie jest podatne na terapię hipotensyjną, bóle głowy, duszność, przerwy w sercu, przerost, a następnie dystrofię mięśnia sercowego. Uporczywe nadciśnienie prowadzi do zmian w dnie oka (od angiospasm do retinopatii, krwotoku, zmian zwyrodnieniowych i obrzęku głowy nerwu wzrokowego).

Z ostrym uwalnianie aldosteronu może rozwijać kryzys objawia się wymioty, silne bóle głowy, ciężkie miopatii, płytkich ruchów oddechowych, zaburzenia widzenia, być może - rozwój porażenia wiotkiego lub ataku tężyczką. Powikłaniem kryzysu może być ostra niewydolność wieńcowa, udar. Objawy nerkowe rozwijają się z wyraźną hipokaliemią: pojawia się pragnienie, wielomocz, nocturia, alkaliczna reakcja na mocz.

Nerwowo-mięśniowe objawy aldosteroma: osłabienie mięśni z różnym nasileniu, parestezje i skurcze - dzięki hipokaliemię, rozwój kwasicy wewnątrzkomórkowej i dystrofii mięśniowej i tkanki nerwowej. Bezobjawowy aldosteroma występuje u 6-10% pacjentów z tego typu nowotworami nadnerczy.

Klinika kortykosteroidów odpowiada przejawom hiperkortyzolizmu (zespół Itsenko-Cushinga). Obserwowana jest otyłość typu Cushinga, nadciśnienie, bóle głowy, nasilone osłabienie mięśni i zmęczenie, cukrzyca steroidowa i dysfunkcja seksualna. Pojawienie się rozstępów i krwotoków policzkowych stwierdza się na żołądku, gruczołach sutkowych, wewnętrznych powierzchniach ud. U mężczyzn pojawiają się oznaki feminizacji - ginekomastia, hipoplazja jąder, zmniejszona siła działania; u kobiet wręcz przeciwnie, oznaki wirylizacji są męskim rodzajem wzrostu włosów, obniżeniem tonu głosu, przerostem łechtaczki.

Rozwój osteoporozy powoduje kompresję złamania trzonów kręgowych. U jednej czwartej pacjentów z tym guzem nadnercza wykryto odmiedniczkowe zapalenie nerek i kamicę moczową. Często dochodzi do naruszenia funkcji psychicznych: depresja lub pobudzenie.

Objawy kortikoesteromy dziewcząt są związane z przyspieszeniem rozwoju fizycznego i seksualne (wzrost zewnętrznych narządów płciowych i piersi, łonowego rozkładu włosów, przyspieszenie wzrostu i przedwczesnego dojrzewania szkieletu krwawień) chłopcy - z opóźnieniem rozwoju płciowego. U dorosłych samców rozwijają objawy feminizacji - dwustronnej ginekomastia, zanik penisa i jąder, brak wzrostu włosów na twarzy, wysokim tonem, dystrybucji tkanki tłuszczowej w ciele rodzaju żeńskiego, oligospermią, zmniejszenie lub utrata mocy. U pacjentek ten guz nadnerczy objawowo nie objawia się i towarzyszy mu jedynie wzrost stężenia estrogenu we krwi. Czysto feminizujące guzy gruczołów nadnerczy występują dość rzadko, częściej są mieszane.

Androsteromy charakteryzuje się nadmierną produkcję komórek nowotworowych androgeny (testosteron, androstendion, dehydroepiandrosteron i in.) I prowadzić do rozwoju anabolicznych zespołów virilnogo. Kiedy androsterome dzieci oznaczał przyspieszony rozwój fizyczny i seksualny - szybki wzrost i rozwój mięśni, pogłębienie głosu, pojawienie się trądziku na tułowiu i twarzy. Wraz z rozwojem androsteromy kobiet wykazują oznaki wirylizacji - ustanie miesiączki, nadmierne owłosienie, pogłębienie głosu, marnowanie macicy i piersi, przerost łechtaczki, redukcji tkanki podskórne, zwiększone libido. U mężczyzn przejawy wirylizmu są mniej wyraźne, więc guzy nadnercza są często przypadkowymi odkryciami. Możliwe wydzielanie androsteroma i glukokortykoidów objawia się w klinice hiperkortystycznej.

Rozwojom pheochromocytoma towarzyszą niebezpieczne zaburzenia hemodynamiczne i mogą występować w trzech postaciach: napadowej, trwałej i mieszanej. Podczas najczęstszego napadowy (35 do 85%) przejawia nagłe, nadmierne nadciśnienia (maksymalnie do 300 mm Hg i powyżej. V.), zawroty głowy, ból głowy, marmurkowe lub blada skóra, kołatanie serca, pocenie się, zamostkowym ból, wymioty, drżenie, panika, wielomocz, wzrost temperatury ciała. atak napad wywołał stres fizyczny, badanie palpacyjne guza obfite jedzenie, alkohol, oddawanie moczu, stres (uraz, zabieg chirurgiczny, poród, etc.).

Kryzys napadowy może trwać do kilku godzin, częstotliwość kryzysów może wynosić od 1 przez kilka miesięcy do kilku dziennie. Kryzys zatrzymuje się szybko i nagle, ciśnienie krwi powraca do swojej pierwotnej wartości, bladość zostaje zastąpiona przez zaczerwienienie skóry, obfite pocenie się i wydzielanie śliny. Przy stałej postaci pheochromocytoma obserwuje się uporczywie zwiększone ciśnienie krwi. W mieszanej postaci tego guza nadnercza, na tle stałego nadciśnienia tętniczego rozwijają się kryzysy chromochłonne.

Guzy gruczołów nadnerczy, występujące bez zjawiska hiperaldosteronizmu, hiperkortyzji, feminizacji lub wirylizacji, kryzysy autonomiczne są bezobjawowe. Z reguły są wykrywane przypadkowo podczas badania MRI, TK nerek lub USG jamy brzusznej i przestrzeni pozaotrzewnowej wykonanej dla innych chorób.

Powikłania guzów nadnerczy

Wśród powikłań łagodnych nowotworów nadnerczy jest ich złośliwość. Nowotwory złośliwe gruczołów nadnerczy dają przerzuty do płuc, wątroby i kości.

W ciężkiej kryzysowej pheochromocytoma spotęgowane katecholamin szoku - hemodynamicznej niekontrolowany, chaotycznych zmian wysokich i niskich poziomach ciśnienia krwi nie są podatne na leczenie zachowawcze. Katecholaminowy wstrząs rozwija się w 10% przypadków, częściej u dzieci.

Rozpoznanie guzów nadnerczy

Nowoczesna endokrynologia posiada takie metody diagnostyczne, które nie tylko pozwalają diagnozować nowotwory nadnerczy, ale także ustalać ich wygląd i lokalizację. Aktywność czynnościowa guzów nadnerczy zależy od zawartości w codziennym moczu aldosteronu, wolnego kortyzolu, katecholamin, homowaniliny i kwasu wanililowego.

Jeśli podejrzewasz, że guz chromochłonny i kryzys zwiększają ciśnienie krwi, mocz i krew dla katecholamin są pobierane natychmiast po ataku lub podczas niego. Próbki nowotworów obejmują specjalne z hormonów nadnerczy w próbkach krwi przed i po leczeniu (próba kaptoprilu et al.) lub pomiaru ciśnienia krwi przed i po leczeniu (testy klonidyny, tyraminy i tropafenom).

Hormonów nadnerczy aktywność nowotworu może być ocenione przy użyciu selektywnych flebografię nadnerczy - nieprzepuszczalny dla promieni rentgenowskich cewnikowania żył nadnerczy, a następnie pobiera się próbki krwi i określenia w jej poziom hormonów. Badanie jest przeciwwskazane w guzie chromochłonnym, ponieważ może wywołać rozwój kryzysu. Wielkość i położenie guza kory nadnerczy, obecność przerzutów oceniano na podstawie wyników CT ultradźwięków nadnerczy lub MRI. Te metody diagnostyczne umożliwiają wykrycie guza-przypadkowego nowotworu o średnicy 0,5 do 6 cm.

Leczenie guzów nadnerczy

Hormonalnie aktywne guzy nadnerczy, a także nowe formacje o średnicy powyżej 3 cm, które nie wykazują aktywności funkcjonalnej, oraz nowotwory oznaki złośliwości są leczone chirurgicznie. W innych przypadkach możliwe jest dynamiczne kontrolowanie rozwoju guzów nadnerczy. Operacja guzów nadnerczy wykonywana jest metodą otwartą lub laparoskopową. Cały zaatakowany nadnercze (adrenalektomia - usunięcie gruczołu nadnerczy) podlega usunięciu, aw złośliwym guzie nadnercza wraz z sąsiadującymi węzłami chłonnymi.

Największą trudnością są operacje z guzem chromochłonnym ze względu na wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych zaburzeń hemodynamicznych. W takich przypadkach dużą uwagę przywiązuje się do przedoperacyjnego przygotowania pacjenta i wyboru znieczulenia, którego celem jest powstrzymanie kryzysów pheochromocytoma. W guzach chromochłonnych stosuje się również leczenie dożylnym radioaktywnym izotopem, co powoduje zmniejszenie wielkości guza nadnercza i istniejących przerzutów.

Leczenie niektórych typów guzów nadnerczy dobrze reaguje na chemioterapię (mitotan). Złagodzenie przełomu pheochromocytome odbywa się przez wlew dożylny fentolaminy, nitrogliceryny, nitroprusydku sodu. Jeśli nie jest możliwe złagodzenie kryzysu i rozwój wstrząsu katecholowego, operacja ratunkowa jest pokazana ze względów zdrowotnych. Po chirurgicznym usunięciu guza z nadnerczem endokrynolog zaleci stałą terapię zastępczą z nadnerczami.

Rokowanie dla guzów nadnerczy

Wczesnemu usunięciu łagodnych guzów nadnerczy towarzyszy korzystne dla życia rokowanie. Jednak po usunięciu androsteroma pacjenci często mają niski wzrost. U połowy pacjentów poddanych zabiegowi chirurgicznemu z guzem chromochłonnym utrzymują się umiarkowane częstoskurcze i nadciśnienie (stałe lub przejściowe), które można skorygować. Po usunięciu aldosteroma ciśnienie krwi wraca do normy u 70% pacjentów, aw 30% przypadków utrzymuje się umiarkowane nadciśnienie tętnicze, które dobrze reaguje na terapię hipotensyjną.

Po usunięciu łagodnych kortykosteroidów objawy ustępują w ciągu 1,5-2 miesięcy: zmienia się wygląd pacjenta, ciśnienie krwi wraca do normy i procesy metaboliczne, rozstępy stają się blade, normalizuje się funkcja seksualna, znika cukrzyca sterydowa, zmniejsza się masa ciała, zmniejsza się hirsutyzm i znika. Nowotwory złośliwe nadnerczy i ich przerzuty są prognostycznie wyjątkowo niekorzystne.

Zapobieganie guzom nadnerczy

Ponieważ przyczyny rozwoju guzów nadnerczy nie są w pełni ustalone, zapobieganie polega na zapobieganiu nawrotom odległych guzów i możliwych powikłań. Po adrenalektomii, badania kontrolne pacjentów przez endokrynologa są konieczne 1 raz na 6 miesięcy. z późniejszą korektą terapii w zależności od stanu zdrowia i wyników badań.

Pacjenci po adrenalektomii z powodu nowotworów nadnerczy są przeciwwskazani fizycznego i psychicznego stresu, stosowania leków nasennych i alkoholu.

Objawy guzów nadnerczy u kobiet

Nadnercza są małymi, połączonymi gruczołami układu dokrewnego zlokalizowanymi tuż nad nerkami. Kształt prawego gruczołu przypomina piramidę, a lewy przypomina półksiężyc. Zewnętrzna różnica nie wpływa na strukturę morfologiczną i działanie ich głównej funkcji - wytwarzanie szeregu hormonów kontrolujących wszystkie procesy życiowe.

Struktura nadnerczy i produkcja hormonów

Każdy nadnercze (NP) składa się z 2 całkowicie różnych rodzajów substancji - żółtego korowego i czerwonawo-brązowego mózgu.

Żółta warstwa kory

Warstwa korowa składa się z 3 stref:

Kłębiasty (zewnętrzny) - wytwarza 3 hormony mineralokortykoidów, które są odpowiedzialne za utrzymanie równowagi potasu w układzie sodowym i prawidłowy metabolizm soli w wodzie w organizmie. Strefa wiązki (średnia) jest odpowiedzialna za produkcję glukokortykoidowego kortyzonu i kortyzolu. Hormony te odpowiadają za wiele funkcji i procesów metabolicznych - przekształcają tłuszcze i niektóre aminokwasy w glukozę, regulują termogenezę, zapobiegają wzrostowi tkanki łącznej, zwiększają odporność, tłumią reakcje zapalne i alergiczne; poprawiają pracę wszystkich zmysłów i ogólną odporność na stres. Strefa siatkowa (wewnętrzna) wraz z jajnikami i jądrami wydziela 5 androgennych męskich hormonów płciowych odpowiedzialnych za rozwój i stabilność przejawów drugorzędowych cech płciowych. Libido, pobudzenie prącia i łechtaczki zależą od ich poziomu. Hormony te zmniejszają ilość glukozy, cholesterolu i lipidów we krwi; zwiększyć masę i siłę mięśni.

Warstwa czerwonawo brązowa

Warstwa mózgu NP w pograniczu stanów psycho emocjonalnych jest głównym źródłem produkcji hormonów katecholowych, noradrenaliny i adrenaliny, które są:

odpowiedzialny za układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy; regulują poziom cukru we krwi; regulują metabolizm węglowodanów.

Poza katecholaminami, rdzeń odtwarza peptydy, które odgrywają ważną rolę w regulowaniu aktywności przewodu żołądkowo-jelitowego, autonomicznego i ośrodkowego układu nerwowego.

Podobnie jak inne narządy, gruczoły nadnercza są narażone na wiele chorób:

hipokrytycyzm - pierwotny (choroba Addisona) i wtórna niewydolność kory nadnerczy w ostrej lub przewlekłej postaci przebiegu; wrodzone dysfunkcje kory NP; hiperaldosteronizm wtórny.

Choroby te są spowodowane brakiem wydzielania hormonów z niewyjaśnionych przyczyn. Ale ostatnio coraz częściej diagnozują łagodne i złośliwe nowotwory nadnerczy. Według niektórych danych uważa się, że NP można znaleźć u 5% populacji.

Klasyfikacja guzów NP

Guzy nadnerczy można usystematyzować według następujących parametrów:

Z natury zmiany - łagodne i złośliwe. Łagodne nowotwory są bezobjawowe, rzadko diagnozowane i nie stanowią zagrożenia dla życia. Nowotwory złośliwe mają oczywiste oznaki zatrucia, są bardzo agresywne i szybko rosną. Z kolei nowotwory złośliwe dzielą się na pierwotne i wtórne - przerzutowe zmiany NP od innych nowotworów narządów wewnętrznych. Lokalizacja - guz kory i guzów substancji mózgowej. Przez zależność hormonalną - hormon-aktywny (wydzielanie hormonów) i "klinicznie cichy" lub nieaktywny hormonalnie. Te ostatnie nazywane są "Indentalomią" - losowo. Są bezobjawowe i nieoczekiwanie wykrywane przez diagnostykę ultrasonograficzną innych chorób. Częściej występuje u kobiet (30-60 lat) niż u mężczyzn. W większości mają one lewostronną lokalizację. Dzięki powszechnemu i powszechnemu stosowaniu ultradźwięków częstotliwość wykrywania "cichego" adrenolu wzrosła do 10% u wszystkich badanych pacjentów, a ich udział w ogólnym wzroście guzów NP osiągnął 20%.

Objawy guzów są bardzo zróżnicowane i zależą od ich wielkości, jakości, obszaru uszkodzenia NP (typu hormonu) i poziomu aktywności hormonalnej.

Większość nowotworów NP ma niewielkie rozmiary, łagodne nowotwory, zwykle działające na pojedynczy gruczoł. Najczęstszą postacią guza (około 30%) jest łagodny gruczolak korowy, który nie wymaga leczenia ani zabiegu chirurgicznego. Torbiele i torbiele rzekome są bardzo rzadko obserwowane;

tłuszczaki i szpiczak mnogi; chłoniaki i guzy naczyniowe nadnerczy.

Rak kory nadnerczy jest niezwykle rzadki, słabo uleczalny, występuje tylko u 2 pacjentów na 1 000 000 pacjentów ze złośliwymi nowotworami NP. Statystyki pokazują, że rak ten występuje głównie u kobiet (40-50 lat) lub u dzieci. Współczesna medycyna wierzy, że rak kory nadnerczy jest spowodowany odziedziczoną mutacją TP53.

Objawy kliniczne hormonozależnych nowotworów nadnerczy zasługują na szczególną uwagę.

Odmiany i objawy

Każdy typ guza ma swoje własne objawy.

Aldosteroma

Mały (do 3 cm), z reguły łagodny guz warstwy kłębuszkowej kory NP, który wydziela hormon mineralokortykoidowy - aldosteron. Jest to podstawowa przyczyna zespołu Kona.

Główne objawy aldosteroma:

wysokie ciśnienie krwi; skurcze mięśni; słabość; zwiększone wydalanie moczu; silne pragnienie.

Leczenie: usunięcie wraz z dotkniętym gruczołem, a następnie hormonalna terapia zastępcza, przyjmowanie suplementów potasu i dieta "nie zawierająca sodu".

Androsteroma

Guz wpływa na siateczkową strefę kory NP. Nadmiernie przez niego wytwarzany męski hormon płciowy androgen, prowadzi do wirylizacji kobiecego ciała:

szorstkość głosu, wzrost włosów typu męskiego na twarzy i ciele na tle łysienia; zmiana typu mięśniowego człowieka; zmniejszenie rozmiaru biustu i zwiększenie łechtaczki, naruszenie lub zniknięcie menstruacji (w tym niepłodności); zanik macicy i zwiększone libido.

Jest rozpoznawany u kobiet w wieku od 30 do 40 lat. U mężczyzn, androsteroma jest mniej powszechny i ​​jest zdiagnozowana bardzo późno z powodu "ukrytych", niewyraźnych objawów. Prawidłowe rozpoznanie przyczynia się do zwiększenia wielkości wątroby.

Leczenie: radykalna resekcja nadnerczy i terapia hormonalna.

Kortykosteron (glukoza)

Łagodny (2-6 cm) w 70% i złośliwy (30 cm i do 3 kg) w 30% przypadków. Najczęściej występujący nowotwór w strefie guzowatej NP, wytwarzający w nadmiarze kortyzol. Występuje częściej u kobiet (w wieku 20-40 lat) i charakteryzuje się zespołem objawów zespołu Itsenko-Cushinga:

zanik podskórnej warstwy tłuszczu z tyłu ręki; "Dysplastyczna" otyłość klatki piersiowej, brzucha, szyi i głowy - "twarz księżyca"; pojawienie się klimakteryjnego garbu w rejonie VII kręgu szyjnego; u kobiet, redystrybucja tkanki tłuszczowej według typu męskiego; ogólne ścieńczenie skóry i pojawianie się rozstępów - purpurowe lub purpurowo-czerwone rozstępy na brzuchu, piersiach, wewnętrznej powierzchni bioder i ramion; owrzodzenia troficzne na nogach, zmiany grzybicze skóry i paznokci; zanik mięśni przedniej ściany jamy brzusznej, ramion i nóg; "Żabie brzuch" i przepuklina; zespół nadciśnieniowy - wysokie ciśnienie krwi, bóle głowy, arytmie, wodobrzusze i obrzęki; zespół heteroseksualny - u mężczyzn spadek libido i zanik jąder, a wirylizacja występuje u kobiet; osteoporoza; zaburzona pamięć i sen; stany depresyjne; reakcje psychopatyczne lub letarg; w 10-20% przypadków cukrzyca steroidowa, w pozostałej części - uporczywe zaburzenie metaboliczne; 65% pacjentów cierpi na wtórne niedobory odporności.

Corticoestroma

Rzadki i bardzo agresywny nowotwór złośliwy, który produkuje estron i estradiol. Złe traktowanie. Charakteryzuje się on nietypowo małą objętością - tylko do 100 g. Częściej dotyka mężczyzn, powoduje w nich rozwój drugorzędowych cech płciowych rodzaju żeńskiego (feminizacja). Pierwszym objawem, który się pojawia, jest powiększenie piersi z proliferacją tkanek gruczołowych.

U kobiet kortykosteroza nie objawia się objawowo i jest wykrywana tylko w USG z potwierdzeniem badania krwi na podwyższonym poziomie estrogenu. U dziewcząt guz ten powoduje przedwczesny rozwój fizyczny i seksualny oraz może powodować krwawienie z pochwy.

Pheochromocytoma

Guz zakaża substancję mózgową NP i produkuje katecholaminy (adrenalinę i norepinefrynę). W 90% przypadków jest łagodny, ale jest niebezpieczny z poważnymi komplikacjami. Typ nowotworu złośliwego jest przebiegły z powodu jego nietypowego umiejscowienia poza gruczołem. Udowodniono, że 10% przypadków ma charakter dziedziczny (rodzinny). Częściej dotyka kobiety (30-50 lat) i po raz pierwszy odczuwa się je poprzez częste wyniszczające kryzysy wegetatywne. Choroba może występować w trzech postaciach:

napadowy; stały; mieszane.

Kurs napadowy charakteryzuje się objawami kryzysu nadciśnieniowego. Pojawiają się:

nagłe i gwałtowne skoki ciśnienia krwi wzrastają do 300 (i więcej) mm Hg, czemu towarzyszą bóle głowy i zawroty głowy; blanszowanie skóry (marmurkowanie) i nadmierne pocenie się; zwiększone bicie serca; bóle klatki piersiowej; skacze w temperaturze ciała; nagłe napady wymiotów; drżenie i nieuzasadnione ataki paniki.

Objawy te mogą być powodowane i / lub pogarszane przez wysiłek fizyczny, stres, oddawanie moczu, ciężkie jedzenie i alkohol.

Ataki napadowe mogą prześladować pacjenta przez kilka miesięcy każdego dnia przez kilka godzin. Koniec ataku następuje gwałtownie, nagle i charakteryzuje się zwiększonym wydzielaniem śliny i potu, nagłym zaczerwienieniem skóry.

Stała postać guza chromochłonnego charakteryzuje się utrzymującym się wysokim ciśnieniem krwi zarówno podczas kryzysów, jak i między nimi. Forma mieszana jest rozpoznawana przez normalne ciśnienie krwi pomiędzy kryzysami i stałe wysokie ciśnienie krwi (bez skoków) podczas nich.

Ignorowanie objawów napadowych form prowadzi do udarów i ataków serca.

Diagnostyka

Aby potwierdzić diagnozę, specjalista endokrynolog, oprócz tradycyjnych metod diagnozowania nowotworów - USG, CT z bolusem kontrast i MRI; może wyznaczyć i dodatkowo:

test hormonalny - specyficzne testy krwi i codzienny mocz; Określanie wizualizacji i cech funkcjonalnych guza - SPECT (tomografia emisyjna pojedynczego fotonu lub scyntygrafia z niefarmakologicznie znakowanym radioaktywnie MIBG) i / lub PET (pozytronowa tomografia emisyjna z FDG).

Leczenie

Rzadko spotykany rak kory nadnerczy i złośliwy guz chromochłonny są źle leczone i prowadzą do śmierci, z wyjątkiem przypadków, gdy:

zdiagnozowano je na czas; całkowicie usunięte; Przeprowadzono radioterapię lub chemioterapię.

Złagodzenie zagrażających życiu ataków pheochromocytoma odbywa się poprzez podanie dożylne:

fentolamina; nitrogliceryna; nitroprusydek sodu; Redzhitina.

W przypadku wstrząsu katecholowego wykonywana jest natychmiastowa operacja.

Przedoperacyjne leczenie niektórych typów nowotworów odbywa się za pomocą chemioterapii chloditanem i lizodrenem, a guz chromochłonny reaguje zmniejszeniem wielkości wprowadzenia radioaktywnego izotopu.

Małe, łagodne i nieaktywne hormonalnie nowotwory najczęściej nie wymagają interwencji chirurgicznej i wymagają jedynie:

regularna obserwacja; powtarzane analizy; CT

W innych przypadkach całkowite usunięcie nowotworu wykonuje się wraz z zajętym nadnerczem (adrenalektomia), po którym następuje ciągła hormonalna terapia zastępcza i dalsza obserwacja przez całe życie, aby zapobiec wystąpieniu nawrotów.

Guzy nadnerczy w większości przypadków są łagodnymi nowotworami, reprezentującymi proliferację struktur komórkowych tych narządów. Różnią się sposobem, w jaki się pojawiają, ich strukturą i wieloma innymi czynnikami. Te ostatnie określają charakter przejawów objawów guzów w nadnerczach u kobiet.

Nadnercza mają raczej złożoną strukturę, składającą się z warstw zewnętrznych, korowych, wewnętrznych i mózgu i są częścią układu hormonalnego organizmu. Syntezę hormonów, które powodują wystąpienie nowotworów, prowadzi się w korze organów. Jednocześnie nie ustalono jeszcze dokładnie, dlaczego pojawiają się takie nowotwory.

Rozpoznanie patologii obejmuje dobór głównego hormonu, który sprowokował wystąpienie danej choroby. W przypadku guzów nadnerczy, lekarze zwykle są zachęcani do leczenia, chociaż w niektórych przypadkach (omówionych poniżej) lekarze ograniczają się do terapii hormonalnej.

Powody

Jak już wspomniano, aby zidentyfikować konkretną przyczynę, powodującą pojawienie się choroby, lekarze nadal nie mogą. Ale wiedzą dokładnie, jakie objawy i leczenie są charakterystyczne dla przedmiotu. Grupa ryzyka dla tej patologii obejmuje następujących pacjentów:

Ma wrodzoną patologię w budowie i funkcjonowaniu narządów układu dokrewnego: przysadki, trzustki i tarczycy. Osoby, których najbliżsi krewni cierpieli na nowotwór pochodzący z płuc lub gruczołu mlekowego. Z dziedzicznym nadciśnieniem tętniczym. Mając chorobę nerek lub wątroby. Poprzednio przenoszono raka z innych narządów. Urazy. Chroniczny stres. Nadciśnienie i więcej.

Klasyfikacja

Rozpoznanie choroby decyduje o leczeniu. W celu ułatwienia leczenia danej choroby w praktyce medycznej przyjęto kilka klasyfikacji.

Guz gruczołów nadnerczy jest zwykle podzielony w zależności od miejsca ich lokalizacji. Tworzy się z dwóch części ciała:

Kora nadnercza. Występują guzy typu androsteroma, aldosteroma, kortykosterozy, kortykosteromy, postaci mieszanej. Rdzeń nadnerczy. Należą do nich ganglioneuroma i pheochromocytoma.

Główna różnica między łagodnymi i złośliwymi nowotworami polega na tym, że komórki nowotworowe dzielą się aktywniej i odpowiednio szybciej zakażają nowe tkanki. Pierwszy z kolei w większości przypadków rozwija się powoli. Co więcej, w łagodnych guzach w nadnerczach objawy występują bardzo rzadko. Dlatego diagnoza takich chorób jest zwykle przeprowadzana jako środek zapobiegawczy.

Jeszcze rzadziej ludzie rozwijają formację z komórek neuroendokrynnych. Rozwijają się bardzo powoli. Jednak w gruncie rzeczy są one typem złośliwej onkologii.

Ponadto, podział rozważanego typu nowotworów przeprowadza się na:

Hormonalny. Obejmują one takie formacje jak: pheochromocyty; kortykostery; kortykotas; androsteroma; aldosteromy niehormonalne. Charakteryzuje się brakiem aktywności hormonalnej. Łagodne wzrosty występują w postaci mięśniaków, mięśniaków i tłuszczaków; złośliwy - rak pirogenny, potworniak i czerniak.

Klasyfikacja patologii odbywa się w zależności od tkanek, w których pojawiają się nowotwory:

W nabłonku (gruczolak, cortiestrom i inne). W połączeniu (włókniak, tłuszczak itp.). W tkance mózgowej (ganglioma, pheochromocytoma, nerwiak niedojrzały); W połączeniu, który jednocześnie uderzył w tkanki warstwy korowej i mózgowej (przypadkowego).

Kolejna klasyfikacja problemów jest określana w zależności od patologii, którą wywołuje:

Brak równowagi w metabolizmie soli i sodu. Zaburzenia metaboliczne. Pojawienie się drugorzędnych męskich cech płciowych u kobiet, przejawiające się w postaci aktywnego wzrostu włosów na ciele, zgrubienia głosu i zmiany chodu. Podobny proces u mężczyzn, objawiający się zwiększeniem rozmiaru klatki piersiowej, zmniejszeniem liczby włosów na ciele i podniesieniem głosu. Połączenie męskich cech płciowych i zaburzeń metabolicznych u kobiet.

Efekty te powodują tylko hormonalnie aktywne guzy, które zostaną omówione poniżej.

Formacje aktywne hormonalnie

Aldosteroma, pochodzący ze strefy kłębuszkowej nadnerczy, wytwarza hormon o tej samej nazwie. Ten nowotwór wywołuje rozwój choroby, takiej jak zespół Conna. Aldosteron jest odpowiedzialny za regulację równowagi wodno-solnej w ludzkim ciele. W związku z tym pojawienie się aldosteromy powoduje jej naruszenie. Edukacja tego rodzaju to:

pojedynczy (wykryty u 70-90% pacjentów); wielokrotne (10-15% pacjentów).

Glyukosteroma, czyli kortykosteron, rozwija się ze strefy belki. Prowokuje do powstania zespołu Itsenko-Cushinga, który charakteryzuje się pojawieniem otyłości, wczesnego dojrzewania i innych patologii. Występuje rzadko i dotyczy głównie młodych ludzi.

Glyukosteroma ma przeważnie charakter złośliwy, a podczas jej trwania widoczny jest jasny obraz kliniczny.

Androsteroma powstaje ze strefy siatki. Wytwarza androgeny, których liczba bezpośrednio determinuje rozwój seksualny człowieka. U około 50% pacjentów z rozpoznaniem androsteroma ma on charakter złośliwy, przerzutowy do płuc, wątroby i miejsc limfatycznych zlokalizowanych w części brzusznej. Najczęściej guz występuje u połowy populacji w wieku 20-40 lat. W tym przypadku androsteroma występuje dość rzadko. Wykrywane jest tylko u 1-3% pacjentów z rakiem.

Pheochromocytoma charakteryzuje się rozwojem kryzysów wegetatywnych. Zasadniczo jest to ukształtowane jako łagodna edukacja. Komórki nowotworowe rozwijają się tylko u 10% pacjentów w wieku 30-50 lat. Również w około 10% przypadków pheochromocytoma występuje jako czynnik dziedziczny.

Etapy rozwoju

Rokowanie choroby zależy od obecnego stadium jej rozwoju:

W pierwszym etapie rozmiar formacji nie przekracza 5 mm. W tym przypadku zwykle jest to łagodny nowotwór bezobjawowy. Problem jest wykrywany przez przypadek podczas badania narządów przewodu pokarmowego. W drugim etapie nowotwór powiększa się o więcej niż 5 mm. W tym samym czasie regionalne węzły chłonne pozostają niezmienione. W trzecim etapie pojawiają się nowotwory, których średnica może sięgać 5 cm, w drugim przypadku mówimy o nowotworach złośliwych, które zaczynają dawać przerzuty do najbliższej tkanki. W ostatnim stadium przerzuty przenikają do innych narządów.

Objawy

W przypadku guzów nadnerczy objawy objawiają się na różne sposoby. Obraz kliniczny, a także diagnoza, zależy od rodzaju specyficznej edukacji, która uderzyła w ciało:

Z powodu naruszenia metabolizmu minerał-sodu, aldosteroma wywołuje pojawienie się następujących objawów:

nadciśnienie; osłabienie mięśni, powodujące regularne skurcze kończyn i są one ciasne; zwiększone ph we krwi (zasadowica); redukcja wapnia (hipokaliemia). Androsteroma.

Androsteroma charakteryzuje się następującymi cechami:

pseudo-hermafrodytyzm, który występuje u dziewcząt, które nie osiągnęły dojrzałości; opóźnienie lub całkowite ustanie menstruacji u dojrzałych kobiet, nadmierne owłosienie, utrata masy ciała, niepłodność (z powodu zmniejszenia się wielkości macicy), dystrofia gruczołów sutkowych; wczesny rozwój seksualny u chłopców, pojawienie się ropnych wysypek na skórze.

W przypadku androsteroma u dorosłych mężczyzn obraz kliniczny jest dość wymazany. Dlatego rozpoznanie tej choroby będzie trudne.

Powoduje gwałtowny wzrost liczby glikokortykosteroidów w organizmie, co skutkuje następującymi objawami:

wcześniejsze dojrzewanie (u obu płci); szybkie wymieranie seksualne u dorosłych pacjentów, otyłość, nadciśnienie tętnicze i kryzysy nadciśnieniowe.

Kortykotak jest jednym z najczęstszych rodzajów nowotworów nadnerczy (występuje w około 80% przypadków).

Z uwagi na fakt, że guz chromochłonny rozwija się z tkanki mózgu gruczołów nadnerczy lub komórek układu neuroendokrynnego, prowokuje on do rozpoczęcia ataków paniki. Te ostatnie pojawiają się z różną częstotliwością i ciężkością. W większości przypadków rokowanie w wyzdrowieniu z guza chromochłonnego jest dodatnie.

Główne objawy wskazujące na pojawienie się tego nowotworu obejmują:

nieuzasadnione wymioty; drżenie kończyn; wysokie ciśnienie; bóle głowy i zawroty głowy; zwiększone pocenie; blanszowanie skóry; ból w sercu; hipertermia; zwiększona diureza i więcej.

Przebieg pheochromocytoma wymaga odrębnej uwagi, ponieważ ta patologia rozwija się w trzech postaciach i charakteryzuje się różnymi objawami:

Występuje u około 35-85% pacjentów. Postać napadowa charakteryzuje się następującymi objawami:

wysokie i bardzo wysokie nadciśnienie (ciśnienie wzrasta do 300 mm lub więcej); zawroty głowy; ból głowy; wzrost temperatury.

Zaostrzenie tej postaci choroby występuje przy każdym badaniu palpacyjnym nowotworu, z wysiłkiem fizycznym, oddawaniem moczu, stresem, przejadaniem. Kryzys, jak się wydaje, nagle znika, w wyniku czego stan pacjenta ulega normalizacji. Częstotliwość i czas trwania ataków były różne, ale nie więcej niż godzinę.

Dla tej postaci charakteryzuje się stałym wysokim ciśnieniem krwi.

Kiedy kryzysy mieszane występują na tle stałego nadciśnienia.

W przypadku ciężkiego guza chromochłonnego może wystąpić wstrząs katecholaminowy. Ten stan charakteryzuje się bezprzyczynową i częstą zmianą wysokiego i niskiego ciśnienia krwi, hemodynamiki, której nie można kontrolować. W około 10% przypadków zdiagnozowano szok katecholaminowy u dzieci.

Ogólne objawy

Typowe objawy właściwe dla większości typów nadnerczy są podzielone na:

Pojawiają się jako:

zaburzenia przewodnictwa nerwów w tkankach organizmu; wysokie ciśnienie krwi, rozwój uporczywego nadciśnienia; nerwowe nadmierne podniecenie; panika spowodowana strachem przed śmiercią; ból w klatce piersiowej i brzuchu, który ma charakter przytłaczający; częste oddawanie moczu. Wtórny.

W przypadku wtórnych objawów charakteryzujących się pojawieniem się następujących patologii:

dysfunkcja nerek; cukrzyca; naruszenie funkcji seksualnych.

Diagnostyka

Współczesna diagnostyka guzów nadnerczy pozwala nie tylko wykryć obecność nowotworów, ale także ustalić ich typ w miejscu lokalizacji. Aby określić określone parametry, wykonywane są następujące czynności:

Badanie laboratoryjne moczu.

Pozwala na określenie aktywności funkcjonalnej guza. W analizie moczu lekarz określa poziom zawartości:

aldosteron; kortyzol; katecholaminy; kwas wanilinowo-alindylowy; kwas homowanilowy.

Jeśli podczas procedur diagnostycznych lekarz podejrzewa, że ​​u pacjenta rozwinęło się guz chromochłonny, mocz zbierany jest podczas następnego ataku lub bezpośrednio po jego zakończeniu.

Przed ogrodzeniem pacjentowi przepisano Captropil lub jego analogi. Wykonuje się badanie krwi w celu zidentyfikowania niektórych hormonów wytwarzanych przez nowotwór.

Pomiar ciśnienia krwi.

Jest on wytwarzany dopiero po zażyciu leków obniżających lub zwiększających ciśnienie.

Ta metoda polega na pobieraniu krwi z nadnerczy. Pozwala określić obraz hormonalny. Flebografia jest przeciwwskazana w przypadkach pheochromocytoma.

Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej.

Pozwala wykryć obecność guza tylko wtedy, gdy jego rozmiar przekroczył 1 cm.

Mianowany w celu ustalenia lokalizacji guzów. Jednocześnie umożliwiają wykrycie nowotworów o wielkości co najmniej 0,3-0,5 mm.

Badanie rentgenowskie i skanowanie kości radioizotopowej.

Służy do wykluczania / potwierdzania obecności przerzutów w tych narządach.

Leczenie

Konieczne jest leczenie guzów nadnerczy, w oparciu o informacje uzyskane podczas czynności diagnostycznych. Zasadniczo terapia patologiczna obejmuje operację, która służy:

hormonalnie aktywne nowotwory; nowotwory większe niż 3 cm; formacje ze śladami złośliwości.

W takim przypadku operacje nie są wyznaczane, gdy ujawnione są następujące okoliczności:

Pacjent cierpi na poważne patologie, które utrudniają operację. Pacjent ma wiele cyst, które dają przerzuty do odległych narządów. Wiek pacjenta.

Absolutne wskazania do operacji obejmują nowotwory aktywne hormonalnie, których wielkość nie przekracza trzech centymetrów, oraz nowotwory złośliwe. Często (szczególnie w odniesieniu do leczenia raka), oprócz operacji, jest zalecana chemioterapia. Leczenie za pomocą błonnika jest uzupełniane za pomocą radioizotopów, podczas których dożylny preparat (izotop) jest podawany dożylnie w celu zmniejszenia wielkości nowotworu i liczby przerzutów.

Podczas usuwania guzów stosuje się dwie metody:

otwarte lub ruch na linii; laparoskopię, wykonaną przez małe nakłucia w jamie brzusznej.

Podczas operacji usuwa się zarówno guz, jak i zaatakowany nadnercze. W przypadku rozpoznania nowotworu złośliwego, pobliskie węzły chłonne są również wycinane.

Szczególną trudnością są operacje usunięcia pheochromocytoma. Takie zdarzenia mogą prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych. Aby wyeliminować występowanie kryzysów, zastosuj różne metody przygotowania pacjenta. W szczególności przepisuje się odpowiednie leki i wybiera się specjalne środki znieczulające. Jeśli nie można było powstrzymać kryzysu i podczas procedury usuwania guza wystąpił wstrząs katecholowy, zalecono operację nagłą, przeprowadzoną zgodnie z objawami życiowymi pacjenta.

Pod koniec wszystkich czynności pacjentowi przydzielany jest cykl hormonów.

Prognoza

W przypadku szybkiego usunięcia guza rokowanie będzie dodatnie. Jeśli leczony jest androsteroma, niektórzy pacjenci mają niską posturę.

Pheochromocytoma, nawet w przypadku pozytywnego wyniku interwencji chirurgicznej, w około połowie przypadków prowokuje początek umiarkowanego tachykardii i nadciśnienia. Oba stany są podatne na leczenie farmakologiczne.

Aldesteroma w około 30% wywołuje rozwój umiarkowanego nadciśnienia. Podobnie jak w poprzednim przypadku pacjentowi przydzielono odpowiednie leki w celu utrzymania organizmu w normalnym stanie.

Odzysk po operacji wykonanej na kortykosteroinach obserwowano 1,5-2 miesiące później. W tym czasie główne objawy charakterystyczne dla tej patologii zaczynają zanikać: masa ciała i ciśnienie krwi ulegają normalizacji, hirsutyzm maleje, i tak dalej.

W przypadku powstawania nowotworów złośliwych gruczołów nadnerczy, zwłaszcza jeśli zaczęły się przerzuty, rokowanie będzie wyjątkowo niekorzystne.

Zapobieganie

Działania prewencyjne mają na celu wyeliminowanie możliwości wystąpienia nawrotu patologii. Jednocześnie trudno jest osiągnąć ten cel, ponieważ nie ustalono prawdziwych przyczyn prowokowania rozwoju guzów nadnerczy.

Jeśli formacja nie rozpoczyna się w przerzuty, przywracane są funkcje życiowe pacjentów: powracają stare wskaźniki płodności i inne. Po operacji pacjenci są polecani:

wyeliminować stosowanie leków nasennych i alkoholu; monitoruj swój stan nerwowy i fizyczny, unikając skoków; przestrzegaj diety, ograniczając spożywanie tłustych i pikantnych potraw.

Konieczne jest również wizytowanie endokrynologa co sześć miesięcy w celu skorygowania terapii rehabilitacyjnej i zapobiegania nawrotom. W przypadku jakichkolwiek problemów należy skonsultować się z lekarzem w odpowiednim czasie.

Leczenie raka za pomocą elektrostatyki:

Opracowane przez rosyjskich naukowców urządzenie pozwala skutecznie radzić sobie z nowotworami za pomocą pola elektrostatycznego. Ogromna liczba testów i badań lekarzy potwierdziła pozytywny wpływ urządzenia na...

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Tarczyca ma ogromny wpływ na układ rozrodczy kobiety. Naruszenie wydzielania hormonów tarczycy może prowadzić do problemów z poczęciem i przenoszeniem dziecka, niekorzystnie wpływa na rozwój płodu płodu.

Kiedy w trzustce zaczynają się procesy patologiczne, jej tkanki ulegają zmianom. Są one widoczne dla lekarza podczas badania pacjenta i są ważnym kryterium diagnostycznym.

W każdej chorobie onkologicznej ważne jest, aby szybko i dokładnie określić obecność patologii. Pierwszym sygnałem ostrzegawczym w wykrywaniu choroby będą właśnie zmiany w bilansie substancji w biochemicznej i klinicznej analizie krwi.