Główny / Testy

Przyczyny podwyższonej insuliny we krwi

Zwiększona insulina jest nie mniej niebezpieczna niż jej brak: może wywołać rozwój hipoglikemii, która charakteryzuje się obniżeniem poziomu glukozy we krwi, co prowadzi do bólów głowy, letargu, dezorientacji, drgawek i śpiączki.

Wysoki poziom insuliny może powodować cukrzycę: jeśli ilość hormonu we krwi jest stabilnie zwiększona, komórki odpowiedzialne za jego syntezę, zmniejszają, a nawet całkowicie wstrzymują produkcję. Nadmiar insuliny w organizmie wpływa na zaburzenia metaboliczne i funkcje rozrodcze: jego odchylenia od normy mogą wywoływać zespół policystycznych jajników i niepłodność.

Funkcje insuliny

Insulina jest hormonem wytwarzanym przez komórki beta trzustki, zwane wysepkami Langerhansa. Jego główna działalność ma na celu obniżenie poziomu glukozy we krwi, gdy jej zawartość zaczyna przekraczać normę. Zwykle dzieje się to natychmiast po zjedzeniu jedzenia (w tym przypadku potrzebna jest glukoza, aby przekształcić napływające substancje w energię), jak również w sytuacjach stresowych, kiedy adrenalina jest uwalniana do krwi.

Insulina robi to, przekształcając glukozę w glikogen, który gromadzi się w wątrobie i mięśniach, tak że gdy brakuje ciału w organizmie, jest on ponownie przekształcany w glukozę.

Insulina dostarcza również glukozę i inne składniki odżywcze do wszystkich komórek ciała, nasycając je i dając im możliwość rozwoju i aktualizacji. Wpływa na wzrost syntezy białek i tłuszczów, hamuje działanie enzymów rozkładających glikogen i tłuszcze. Przy niedoborze tego hormonu rozwija się cukrzyca, gdy komórki zaczynają odczuwać głód, przestają odnawiać się i umierać, metabolizm jest zahamowany, jeśli nieleczony, osoba zapada w śpiączkę i umiera.

Powyżej normy

Podwyższone poziomy insuliny są równie niebezpieczne. Komórki przestają otrzymywać glukozę w ilości niezbędnej dla nich, co prowadzi, podobnie jak w przypadku braku insuliny, do ich postu. Nadmiar hormonu w organizmie zwiększa pracę gruczołów łojowych, czego objawem jest pojawienie się trądziku, łupieżu, nadmiernej potliwości. Jeśli kobieta ma otyłość (jest to najczęstsza przyczyna przekroczenia normy hormonalnej), może wywołać torbiel jajnika, zaburzenia miesiączkowania i niepłodność.

Ponieważ insulina ma charakterystyczne działanie zwężające naczynia, nadmiar hormonu powoduje wzrost ciśnienia krwi, zmniejsza elastyczność tętnic, co prowadzi do zakłócenia dopływu krwi do mózgu. Stopniowo ściany tętnicy szyjnej stają się gęstsze, co w starszym wieku zmniejsza zdolność osoby do jasnego myślenia.

Jeśli ilość tego hormonu nie jest zmniejszona, obserwuje się gangrenę kończyn spowodowaną zaburzeniami krążenia krwi, niewydolnością nerek i zaburzeniami w ośrodkowym układzie nerwowym. Choroba odbija się również negatywnie na funkcji rozrodczej: wszelkie problemy w układzie hormonalnym człowieka mogą wywoływać niepłodność.

Wysoki poziom insuliny hamuje również działanie enzymów, które wpływają na przejście glikogenu w glukozę, jak również glukoneogenezę, gdy glukoza powstaje ze związków niewęglowodanowych. Z tego powodu organizm nie jest w stanie zrekompensować niskiego poziomu cukru we krwi, co prowadzi do hipoglikemii, która charakteryzuje się niedostatecznym przepływem krwi, glukozy i innych składników odżywczych do mózgu (glukoza jest głównym źródłem energii dla komórek mózgowych).

Prowadzi to do takich objawów, jak bóle głowy, niewyraźne widzenie, letarg, otyłość, dezorientacja, amnezja, a nawet śpiączka.

Po pewnym czasie komórki trzustki "zdając sobie sprawę", że istnieje nadmiar hormonu w organizmie, zmniejszają syntezę insuliny, co powoduje rozwój cukrzycy i towarzyszących jej objawów. Poziom insuliny zmniejsza się, przestaje spełniać swoje funkcje w odpowiedniej ilości, co prowadzi do naruszenia metabolizmu, śmierci głodowej i śmierci komórki, jeśli choroba nie jest leczona, osoba umiera.

Przyczyny nadmiaru hormonu

Wśród głównych czynników zwiększonej zawartości insuliny eksperci nazywają otyłość, co prowadzi do powolnej absorpcji tłuszczów, upośledzonego przepływu krwi, niewydolności nerek, policystycznych jajników i niepłodności. U pacjentów z cukrzycą wzrost poziomu insuliny we krwi może powodować przedawkowanie preparatów insuliny.

Następujące przyczyny mogą również wpływać na stężenie hormonu:

  • nowotwory trzustki, które powodują zwiększoną syntezę hormonów. Są to zwykle łagodne narosty znane jako insulinoma;
  • wzrost komórek beta lub ich stymulacja;
  • zmniejszone wydzielanie glukagonu (hormonu, który stymuluje rozkład glikogenu w wątrobie w celu przekształcenia go w glukozę);
  • naruszenie metabolizmu węglowodanów;
  • choroba wątroby;
  • policystycznych jajników, co prowadzi do niepłodności;
  • złośliwe nowotwory jamy brzusznej;
  • choroby przysadki mózgowej lub kory nadnerczy;
  • nadmierny wysiłek fizyczny;
  • stresujące sytuacje.

Ponadto zwiększona insulina może powodować problemy z ośrodkowym układem nerwowym, zmniejszoną produkcję innych hormonów (glukokortykoidów, somatotropiny, kortykotropiny). Zawartość hormonu we krwi wzrasta wraz ze wzrostem wrażliwości receptorów insuliny, które znajdują się na każdej komórce i wchodzą w interakcję z hormonem.

Wysoki poziom hormonu może być konsekwencją niedożywienia, gdy osoba spożywa zbyt dużo słodyczy i węglowodanów. Może to prowadzić do naruszenia poziomu głodu hormonalnego, braku witaminy E lub chromu.

Terapia i dieta

Aby przywrócić nadmiar insuliny do normy, konieczne jest wyeliminowanie przyczyny, która wywołała chorobę. Na podstawie wyników badania lekarz przepisze schemat leczenia, dietę i ćwiczenia, które należy wykonać. Jeśli jest to nowotwór (na przykład policystyczna choroba jajnika, która wywołuje bezpłodność), lekarze najpierw próbują zastosować leczenie zachowawcze za pomocą leków lub diety, jeśli nie pomagają, należy poddać się zabiegowi chirurgicznemu.

Jedzenie z nadmiaru insuliny należy przyjmować małymi porcjami około pięć razy dziennie. Dieta z podwyższoną insuliną eliminuje użycie cukru i słodyczy na jej bazie. Należy je zastąpić produktami specjalnie zaprojektowanymi dla diabetyków, słodzików, niskokalorycznych pianek, marmolady.

Konieczne jest również monitorowanie ilości spożywanych węglowodanów i właściwe ich dystrybucja. Ilość soli podczas posiłków należy zmniejszyć do dawki minimalnej. Nie jeść konserwy, kiełbasy, krakersy, solone orzechy.

Codziennie należy pić od 2 do 2,5 litra wody dziennie. Nieprzytrwane kompoty, zielona herbata, bulion z dogrose, woda pitna są dozwolone. Alkohol nie jest dozwolony. Dopuszcza się produkty mleczne, ale o niskiej zawartości tłuszczu.

Odżywianie za pomocą podwyższonej insuliny zapewnia dania z gryki, płatków owsianych, brązowego ryżu (ale nie są nadużywane). Dopuszczalne są niskotłuszczowe mięsa, ryby, drób. Jajka można jeść, ale nie więcej niż dwa jajka trzy razy w tygodniu. Przydatne surowe lub gotowane warzywa, gruszki, jabłka, arbuz, grejpfruty, pomarańcze. Bez strachu możesz jeść truskawki, maliny, truskawki, wiśnie.

Jeśli wszystkie zalecenia lekarza są przestrzegane i terapia rozpoczęła się w czasie, możliwe jest uzyskanie pozytywnych wyników i zmniejszenie poziomu insuliny. U kobiet występowały powtarzające się przypadki, gdy po normalizacji masy ciała poziom insuliny powrócił do normy, ustąpiły objawy policystycznych jajników, co doprowadziło do ustanowienia regularnego miesięcznego cyklu i leczenia niepłodności.

Co oznacza zwiększenie insuliny - przyczyny, skutki, leczenie

Co oznacza podwyższona insulina we krwi? Odpowiedź na to pytanie dotyczy wielu pacjentów, którzy przetestowali insulinę. Hormon wytwarzany w wysepkach Langerhansa jest odpowiedzialny za obniżenie poziomu glukozy we krwi, zapewnia jej przejście z krwioobiegu do tkanek. Zarówno obniżone jak i podwyższone poziomy insuliny we krwi naruszają metabolizm, powodując negatywne skutki w organizmie, więc zadaniem pacjenta, lekarza, jest utrzymywanie prawidłowego poziomu insuliny za pomocą środków ludowych lub leków.

Stawki insuliny we krwi

Niska i podwyższona insulina we krwi - co to znaczy, jakie są ich wskaźniki? Dlaczego insulina wzrasta? Lekarze ustalili, że limity zawartości hormonów wahają się od 3 do 25 μU / ml. Tak więc wskaźnik insuliny we krwi kobiet i mężczyzn jest prawie taki sam - od 3 do 25 MCU / ml. Wskaźnik insuliny u dzieci i młodzieży wynosi od 3 do 20 MCU / ml.

Normalna stawka, ale wyższa niż u kobiet, może być u kobiet w ciąży - od 3 do 27 μU / ml. Osoby w podeszłym wieku mogą mieć dużo insuliny - 6-35 ICED / ml. Jeśli wskaźniki różnią się w zakresie tych liczb - osoba jest zdrowa. Niski poziom insuliny obserwuje się w cukrzycy typu 1, cukrzycy insulinozależnej. Insulina jest podwyższona w cukrzycy typu 2.

Przyczyny zwiększenia insuliny we krwi

Wysoka insulina jest najczęściej związana z przyjmowaniem węglowodanów. Nadmiar hormonu może być spowodowany przez post, nadmierne ćwiczenia, przyjmowanie pewnych leków, stresujące sytuacje. Aby określić poziom hormonu, musisz oddać krew z żyły.

Wiadomo, że insulina gwałtownie wzrasta 2 godziny po posiłku, dlatego aby określić ilość insuliny, należy pobrać próbkę na pusty żołądek. Do analizy krew pobierana jest z żyły dwukrotnie:

  • pierwszy raz - na pusty żołądek;
  • drugi raz, dwie godziny po tym, jak pacjent wypił porcję glukozy.

To badanie pokazuje wydajność trzustki. Zgodnie z wynikami analizy możliwe jest ustalenie rodzaju cukrzycy. Nie jest tajemnicą, że różne choroby mogą być przyczyną zwiększonego poziomu hormonów. Tak więc, dla kobiet, wysoka insulina we krwi może mówić o wielu patologiach innych narządów, na przykład wątroby, otyłości, zespołu Cushinga, policystycznych jajników. Wysoka insulina we krwi może być wskaźnikiem akromegalii, nowotworów trzustki lub nadnerczy, zaburzeń psycho-emocjonalnych, uporczywego stresu, depresji. W przypadku przedawkowania podawanego leku można zaobserwować dużą ilość hormonu we krwi.

Wielu pacjentów, którzy po raz pierwszy słyszeli o zwiększonej zawartości insuliny, interesuje się tym, czym jest hiperinsulinemia. Czy to jest cukrzyca, czy tylko prekursor choroby? U dziecka zwiększenie insuliny o prawidłowym stężeniu cukru wskazuje na predyspozycje do cukrzycy typu 2. Jeśli insulina jest podwyższona, a poziom glukozy jest prawidłowy, może również sygnalizować spadek produkcji glukagonu lub nowotworów trzustki.

Objawy zwiększonej produkcji insuliny

Jakie objawy należy zaalarmować, szczególnie osoby z nadwagą, aby nie pominąć rozwoju cukrzycy typu 2, związanego z przekroczeniem insuliny:

  • ciągłe zmęczenie, nadmierne pocenie;
  • duszność, nawet przy minimalnym wysiłku fizycznym;
  • ból mięśni, okresowe skurcze w kończynach dolnych;
  • brak wystarczającego uczucia sytości;
  • świąd, słabe gojenie się ran.
do treści ↑

Konsekwencje podwyższonej insuliny we krwi

Nadmiar insuliny w organizmie powoduje negatywne skutki:

  1. obniża poziom cukru we krwi;
  2. prowadzi do pojawienia się nadwagi, otyłości - z powodu wysokiej akumulacji tłuszczu insuliny;
  3. nadmiar insuliny powoduje wzrost łagodnych komórek, które ostatecznie ulegają degeneracji w nowotwory złośliwe;
  4. brak energii prowadzi do szybkiego zmęczenia, drażliwości, nerwowych zachowań, ataków wściekłości;
  5. rozwijają się naczynia włosowate, wzrok, nerki, miażdżyca;
  6. powoli, słabo gojące się rany, pojawiają się objawy stopy cukrzycowej, pojawia się gangren;
  7. zmniejsza siłę tkanki kostnej - kości stają się kruche, łamliwe;
  8. łupież, skóra tłusta, trądzik.

Nadciśnienie i nadmiar insuliny często towarzyszą sobie nawzajem. Nadciśnienie przyczynia się do rozwoju działań niepożądanych w postaci zawałów serca i udarów. Wpływ zwiększonej insuliny niekorzystnie wpływa na pracę całego układu sercowo-naczyniowego.

Profilaktyka i terapia terapeutyczna

Leczenie hiperisulinemii opiera się na trzech filarach: terapii lekowej, diecie, ćwiczeniach fizycznych. Określając przyczyny zwiększonej insuliny, lekarz dokonuje pewnych wizyt.

Leczenie farmakologiczne

Zwykle 70% węglowodanów trafia na potrzeby komórek ciała, 30% jest zdeponowanych w rezerwie. Ale jeśli organizm cierpi z powodu wzrostu poziomu insuliny, komórki zużywają tylko 30% węglowodanów, 70% idzie do tworzenia tkanki tłuszczowej. Komórki wyłączają receptory, przestają reagować na hormon, więc glukoza zaczyna gromadzić się we krwi - rozwija się cukrzyca typu 2 zależna od insuliny. Zwiększone poziomy glukozy we krwi powodują poważne odwodnienie, które prowadzi do głębokiego zakłócenia metabolizmu, a czasem do śmierci.

Jak obniżyć insulinę we krwi do względnej normy? Wysokie insuliny są przepisywane w celu obniżenia poziomu tego hormonu we krwi. Do leczenia nadmiaru insuliny we krwi potrzebne były leki zmniejszające:

  • ciśnienie, zmniejszając ryzyko ataków serca i udarów (antagoniści wapnia, inhibitory ACE);
  • składniki metaboliczne, które poprawiają działanie glukozy, usuwając nadmiar cholesterolu z organizmu;
  • apetyt (enzymy rozkładające tłuszcze, inhibitory serotoniny).

Leczenie jest przepisywane wyłącznie przez lekarza, po badaniu klinicznym i badaniu. Jeśli insulina jest podwyższona, a poziom glukozy jest prawidłowy, może również sygnalizować spadek produkcji glukagonu lub nowotworów trzustki. W przypadku guzów trzustki konieczne jest leczenie chirurgiczne.

Wysoka insulina z niskim poziomem cukru oznacza prawdopodobieństwo ataków hipoglikemii, dlatego nie można uniknąć szpitala - tylko w szpitalu pacjent może podać roztwór glukozy. Ostry stan hiperinsulinizmu będzie wymagał podania glukagonu lub adrenaliny. Metody redukcji insuliny w domu obejmują dietę i ćwiczenia fizyczne.

Dietetyczne jedzenie

Jak obniżyć insulinę we krwi? Przestrzegaj zaleconej przez lekarza diety. Właściwa dieta, dobrze dobrana dieta z podwyższoną insuliną pomagają obniżyć jej poziom, zapobiegają cukrzycy lub jej konsekwencjom, dostosowują wagę, zmniejszają ciśnienie, poprawiają morfologię krwi. Jeśli insulina jest podwyższona we krwi, menu na tydzień powinno być opracowane bardzo ostrożnie, w tym niskotłuszczowe produkty mleczne, zboża, chude mięso, jaja, surowe lub gotowane warzywa. Zaleca się owoce z małą ilością cukru i witaminą C, bogatą w jabłka, kiwi, porzeczki, wiśnie.

Menu dla cukrzycy typu 2 powinno być środkiem stałym, a nie tymczasowym, ponieważ tylko w ten sposób można uzyskać pozytywne wyniki leczenia. Posiłki powinny być ułamkowe, w małych porcjach, ale wystarczające do nasycenia i braku głodu.

Podstawowe zasady żywienia, zmniejszania poziomu insuliny we krwi. Konieczne jest:

  1. kontrolować ilość węglowodanów w żywności, właściwie rozprowadzać je w ciągu dnia.
  2. zmniejszyć wielkość porcji, policzyć jedzenie kaloryczne;
  3. zmniejszyć ilość spożywanej soli, która tylko szkodzi ciału;
  4. odmówić konserwantów, puszek, fast foodów, innych produktów szkodliwych dla organizmu;
  5. zapomnieć o napojach alkoholowych, lemoniadzie, pić tylko naturalne soki, wodę;
  6. zamiast cukru używać słodzików (supermarkety mają oddziały dla diabetyków).

Fizjoterapia

Fizjoterapia i cukrzyca nie są ze sobą sprzeczne. Ćwiczenie nie zastępuje leczenia, ale będzie bardzo przydatne i pomoże osobie, jeśli nie pokona choroby, a następnie znacznie poprawi zdrowie, będzie normalne. Kompleks ćwiczeń specjalnych należy uzgodnić z endokrynologiem.

Zanim zaczniesz ćwiczyć, musisz wykonać elektrokardiogram, aby ocenić stan serca. Wykonując ćwiczenia, nie zapomnij liczyć pulsu, monitorować ciśnienia krwi oraz poziomu insuliny i glukozy. Jeżeli wskaźniki ciśnienia i pulsu ulegną zwiększeniu, należy przerwać ćwiczenie i skonsultować się z lekarzem. Ćwiczenie:

  • zwiększyć wrażliwość komórek na hormon;
  • poprawić krążenie krwi, układ sercowo-naczyniowy;
  • zmniejszyć ryzyko komplikacji, chronić przed atakami serca, udarami.

Zwiększone poziomy insuliny są najwcześniejszymi objawami ataków serca i udarów.

Przed zajęciami koniecznie spożyj co najmniej kilka kanapek, aby uchronić się przed hipoglikemią. Zaleca się również zmniejszenie dawki tabletek cukrzycowych i dawki insuliny. Wskazane jest przeprowadzenie pierwszych ćwiczeń fizycznych pod nadzorem lekarzy, aby można było monitorować stan zdrowia, dostosować dawkę, rodzaje i czas trwania ćwiczeń.

Objawy nadmiaru insuliny są prekursorami i objawami cukrzycy typu 2. Jeśli istnieją wątpliwości dotyczące zdrowia, konieczne jest zaliczenie testów na obecność insuliny i glukozy w celu ustalenia rozpoznania, rozpoczęcia leczenia na czas. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym większe szanse na szybsze wyleczenie.

Nadmiar insuliny

Wśród patologii układu hormonalnego wydziela się nadmiar insuliny. Insulina hormonalna jest syntetyzowana przez trzustkę i jest nieodzownym składnikiem metabolizmu węglowodanów. Z braku tej substancji rozwija się cukrzyca. Uwalnianie nadmiaru insuliny do krwi prowadzi do hipoglikemii. Ten stan jest niebezpieczny dla ludzkiego zdrowia i życia. Nadmiar może być związany z niewłaściwym leczeniem i wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Co robi insulina?

Nadmiar insuliny jest tak samo niebezpieczny, jak jej brak. Patologia wywołuje śpiączkę hipoglikemiczną, której towarzyszą drgawki i śpiączka.

Głównym zadaniem insuliny jest zbilansowanie poziomu glukozy po jej wzroście, co obserwuje się po jedzeniu lub w wyniku uwalniania adrenaliny podczas przeciążenia nerwowego. Dzieje się to poprzez konwersję glukozy insuliny na glikogen. Powstała substancja gromadzi się w wątrobie i mięśniach. Jeśli poziom glukozy w organizmie spadnie, glikogen ponownie stanie się glukozą, aby zasilić komórki.

Ponadto hormon spełnia następujące funkcje:

  • transport składników odżywczych;
  • zwiększona synteza lipidów i białek;
  • hamowanie działania substancji rozkładających lipidy i glikogen.
Powrót do spisu treści

Przyczyny nadmiaru insuliny we krwi

Zwiększone poziomy insuliny we krwi są często powodowane przez otyłość. Nadwaga wywołuje szereg negatywnych zmian w organizmie, takich jak słaby metabolizm tłuszczów, niewydolność nerek, pogarszanie krążenia krwi. U osób z cukrzycą insulina może być podwyższona z powodu przedawkowania insuliny. Wzrost poziomu hormonów wywołuje centralny układ nerwowy, słabą syntezę innych hormonów w organizmie i wysoką wrażliwość komórek na insulinę.

Wzrost poziomu hormonu wywołuje następujące czynniki:

  • Zwiększone poziomy hormonów występują również w przypadku braku pewnych witamin, takich jak witamina E.

nadużywanie węglowodanów;

  • brak witaminy E lub chromu w ciele;
  • łagodne nowotwory trzustki, zwiększenie produkcji hormonu;
  • aktywacja lub nieprawidłowy wzrost komórek syntetyzujących hormony (komórki beta);
  • słaba synteza hormonu glukagonu niezbędnego do rozpadu zapasów glikogenu;
  • niepowodzenie w metabolizmie węglowodanów;
  • choroba wątroby;
  • u kobiet - torbiele w jajnikach, wywołujące niepłodność;
  • nowotwory otrzewnej;
  • nadmierna praca fizyczna;
  • podkreśla.
  • Powrót do spisu treści

    Główne objawy

    Insulina jest określana za pomocą wielu charakterystycznych znaków, które różnią się w zależności od rodzaju patologii. Istnieją takie rodzaje nadmiaru hormonu:

    • przewlekły zespół przedawkowania;
    • hipoglikemia;
    • śpiączka cukrzycowa.

    Insulina podawana zdrowemu człowiekowi ma trujący wpływ na organizm, prowadzi do hipoglikemii i może prowadzić do śmierci.

    Przewlekłe przedawkowanie

    Główne objawy tego stanu:

    • bóle głowy i zawroty głowy, znikające po spożyciu węglowodanów;
    • ostry głód;
    • zaburzenia snu, koszmary senne, nadmierna potliwość we śnie;
    • osłabienie po śnie, stała senność;
    • dzieci - wahania nastroju, płaczliwość;
    • szybko zanikające zaburzenia widzenia, takie jak zasłona przed oczami, miganie przednich celowników, rozszczepione przedmioty;
    • przybranie na wadze.
    Powrót do spisu treści

    Hipoglikemia

    Wzrost insuliny hormonalnej wywołuje atak hipoglikemiczny. Nasilenie objawów zależy od tego, który lek został użyty - szybko lub długotrwale. Pojedynczy przedawkowanie ma następujące objawy:

    • Przedawkowanie insuliny powoduje kołatanie serca.

    nagły, silny głód;

  • ataki półpaśca;
  • kołatanie serca;
  • biało-szara skóra;
  • zwiększone pocenie;
  • częste ziewanie.
  • Jeśli atak zostanie zignorowany, może się zdarzyć:

    Śpiączka cukrzycowa

    Pierwszymi objawami zbliżającej się śpiączki są objawy hipoglikemii. Pojawiają się kolejne objawy:

    • zaprzestanie pocenia;
    • częsty, głęboki oddech;
    • zapach zgniłych jabłek z ust;
    • wzdęcia i ból brzucha;
    • żółta skóra dłoni i stóp;
    • zapach acetonu podczas oddawania moczu;
    • nudności, obniżone ciśnienie krwi;
    • zwężenie źrenic, brak reakcji na światło;
    • niskie napięcie mięśniowe, drżenie w ciele;
    • drgawki, delirium, halucynacje;
    • słabe
    Powrót do spisu treści

    Co robić

    Nadmiar insuliny w organizmie grozi poważnymi komplikacjami. Aby szybko normalizować stan, pacjent musi zjeść coś słodkiego. W ciężkich przypadkach należy wezwać karetkę pogotowia. Przed przybyciem lekarzy należy położyć mężczyznę i rozgrzać jego nogi. Nie można przyjmować żadnych leków bez recepty z podwyższonym poziomem insuliny.

    Leki

    Leczenie farmakologiczne stosuje się w celu wyeliminowania przyczyny podwyższonego poziomu hormonów w organizmie. Jest to przyczyna patologii, która determinuje dalszą terapię. Aby zmniejszyć poziom adrenaliny ze względu na częste stresujące sytuacje, zaleca się przyjmowanie środków uspokajających. Jeśli przyczyną nadmiaru insuliny jest guz, konieczna jest interwencja chirurgiczna. Aby powstrzymać negatywny wpływ insuliny na jej nadmiar można jedynie za pomocą węglowodanów i korekcji odżywiania.

    Prawidłowe odżywianie

    W przypadku choroby insulinowej odżywianie powinno trwać co najmniej 5 razy dziennie. Cukier i produkty z zawartością są wykluczone. Zastąpione są specjalnymi produktami dla diabetyków. Zabronione jest spożywanie kiełbasek, konserw, solonych potraw. Spożycie soli powinno być minimalne. Produkty mleczne powinny wybierać niskotłuszczowy. Ważne jest, aby dużo pić - około 2,5 litra na dzień. Napoje powinny być pikantne. Alkohol jest zabroniony.

    Niebezpieczeństwo choroby insuliny

    Insulina prowadzi do następujących patologii:

    • Otyłość może być konsekwencją choroby insulinowej.

    otyłość;

  • zmęczenie, drażliwość;
  • rozwój chorób onkologicznych, degeneracja łagodnych formacji na nowotworowe;
  • miażdżyca;
  • stopa cukrzycowa w cukrzycy typu 2;
  • osteoporoza;
  • nadciśnienie;
  • w ciężkich przypadkach - śpiączka, śmierć.
  • Powrót do spisu treści

    Zapobieganie

    Nadmiar insuliny zależy od wielu czynników, ale tylko niektóre z nich mogą być dotknięte niezależnie. W ramach profilaktyki nadmiaru insuliny zaleca się:

    • przejść regularne badanie fizykalne;
    • leczyć określone choroby;
    • unikaj stresu;
    • obserwować reżim pracy i odpoczynku;
    • dobrze się odżywiaj, nie nadużywaj węglowodanów.

    Ważne jest, aby osoby z cukrzycą typu 1 prowadziły insulinoterapię wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Lek należy podawać w określonej dawce. Wszelkie zmiany w harmonogramie iniekcji lub dawkowania leku będą niekorzystnie wpływać na stan organizmu. Insulinę należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i kontrolować, aby upewnić się, że przez pomyłkę lek nie był używany przez osobę bez cukrzycy.

    Nadmiar insuliny i niedobór: co to jest, objawy i choroba

    Insulina hormonowa bierze udział w metabolizmie lipidów, cukrów, aminokwasów, a także przyczynia się do efektów anabolicznych, hamuje lipolizę. Wysepka Langerhansa znajdująca się w trzustce jest odpowiedzialna za wytwarzanie insuliny do krwi.

    Wytwarzanie hormonu rozpoczyna się, gdy poziom glukozy wzrośnie do 100 mg / decylitr i więcej, co obserwuje się po jedzeniu. Główną rolą insuliny jest pozbycie się nadmiaru cukru we krwi.

    Nadmiar insuliny we krwi wywołuje rozwój chorób serca, czynną utratę włókien mięśniowych, zablokowanie tętnic, szybki przyrost masy ciała. Przy bardzo wysokich dawkach insuliny dochodzi do stanu śpiączki, co może być śmiertelne.

    Nie mniej niebezpieczne i brak insuliny, spowoduje niewydolność nerek, zaburzenia układu nerwowego, cukrzycę o różnym nasileniu. Niedobór insuliny może być trzustkowy (występują zmiany w komórkach trzustki) i nie trzustkowy (nie zależy od pracy trzustki).

    U pacjentów z postacią nie-trzustkową insulina jest wytwarzana normalnie, ale czasami w nadmiarze. To zakłóca działanie hormonu, jego percepcję w tkance, poziom komórkowy.

    Główne właściwości insuliny

    Insulina jest potrzebna do stymulacji produkcji białka, hormon aktywuje jego produkcję przez rybosomy. Kiedy insulina we krwi nie wystarcza, rybosomy nie działają. Ponadto insulina pełni następujące funkcje:

    1. zapobiega zniszczeniu białka;
    2. przyspiesza wydzielanie glikogenu, co przyczynia się do powstawania rezerw cukrowych;
    3. bierze udział w transporcie aminokwasów;
    4. zwiększa produkcję kwasów tłuszczowych w wątrobie;
    5. uruchamia produkcję cholesterolu.

    Inną rolą insuliny jest zapobieganie rozpadowi lipidów, zamiast tłuszczu, hormon rozkłada węglowodany, blokuje lipazę, która jest odpowiedzialna za rozkład tłuszczu.

    Niedobór insuliny można obserwować z różnych powodów, głównie z powodu złego odżywiania, częstego objadania się, spożycia nadmiernych ilości rafinowanego tłuszczu.

    Nie mniej ważne przyczyny, które mogą powodować niedobór insuliny, będą sytuacjami stresowymi, przewlekłymi patologiami, chorobami zakaźnymi, ciężkim wysiłkiem fizycznym lub przepracowaniem.

    Objawy niedoboru insuliny

    Niski poziom insuliny we krwi powoduje, że objawy takie jak wielomocz, hiperglikemia, nadmierna polidypsja.

    Hiperglikemia to zwiększony poziom glukozy we krwi, pojawia się z powodu gromadzenia się cukru we krwi. Jeśli insulina nie wystarczy, cukier nie może być transportowany do komórek ciała.

    Choroba spowodowana niedoborem insuliny nazywana jest cukrzycą typu 1. Leczenie takiej diagnozy wskazane jest wyłącznie za pomocą codziennych zastrzyków insuliny.

    W nocy stężenie cukru w ​​ludzkim ciele wzrasta, a wraz z brakiem insuliny glukoza jest usuwana wraz z moczem, ilość moczu stale rośnie. Na tym tle:

    • pacjent jest dręczony wielkim pragnieniem;
    • wzrasta zapotrzebowanie na płyn.

    Ten stan nazywa się polidypsją.

    Inne objawy zmniejszonego poziomu insuliny obejmują przedłużone gojenie się ran, swędzenie skóry, szybkie zmęczenie i letarg przez cały dzień. Objawy niedoboru insuliny stopniowo zwiększają się, dlatego gdy pojawia się podejrzenie braku hormonu, konieczne jest postawienie diagnozy i testów.

    Stawka insuliny dla osoby dorosłej mieści się w przedziale od 3 do 25 mC / ml, dla dziecka dawka od 3 do 20 mC / ml będzie normalna. Niższe liczby u dziecka mogą być sygnałem do rozwoju cukrzycy typu 1.

    U dziecka trzustka powstaje dopiero w wieku pięciu lat, będzie szczególnie podatna na zranienie w wieku od 5 do 11 lat. Teraz dziecko potrzebuje zbilansowanej diety, na każdy kilogram wagi pokazano, że używa 10 gramów węglowodanów. Należy również pamiętać, że u dzieci przerwy w wytwarzaniu insuliny mogą powodować niestabilność i niedostateczny rozwój układu nerwowego.

    Klęska komórek trzustkowych odpowiedzialnych za syntezę insuliny może prowadzić do chorób zakaźnych wieku dziecięcego:

    Tylko wczesne szczepienia pomagają zapobiegać takim problemom i cukrzycy pierwszego rodzaju. Można podejrzewać brak insuliny u małego dziecka z powodu pragnienia.

    Nadpodaż insuliny

    Nadmiar insuliny w organizmie nie jest mniej niebezpieczny dla zdrowia. Komórki nie otrzymują wymaganej ilości glukozy, tak jak przy niedoborze hormonów, zaczynają głodować.

    To z kolei staje się przyczyną intensywnej pracy gruczołów łojowych, symptomy tego patologicznego procesu to: łupież, potliwość, trądzik.

    Gdy kobieta cierpi również na otyłość, jest to warunek wstępny dla guzów torbielowatych jajników, zaburzeń miesiączkowania i niepłodności.

    Ponieważ insulina jest nieodłącznie związana z efektem zwężania naczyń, nadmierna ilość hormonu zwiększa poziom ciśnienia krwi, zmniejsza elastyczność ścian tętnic, powodując zaburzenie dopływu krwi do komórek mózgowych. W miarę postępu choroby ściany tętnicy szyjnej stają się gęstsze, co ogranicza zdolność do jasnego myślenia w starszym wieku.

    Jeśli nie znormalizuje się ilość hormonu, nadmiar insuliny zakłóca krążenie krwi, rozwija się cukrzycowa zgorzela kończyn dolnych, niewydolność nerek, zachwianie równowagi w funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego.

    Metody leczenia

    Aby przywrócić pracę komórek trzustki, aby organizm wytworzył wystarczającą ilość insuliny, pomaga lek Tsivilin. Dodatkowo podczas używania narkotyków:

    • Livitsin (do ekspansji naczyń krwionośnych);
    • Medzivin (w celu przywrócenia poziomu hormonalnego).

    Gdy trzustka w ogóle nie wytwarza insuliny, jej niedobór uzupełniany jest zastrzykami hormonu. Insulina jest wstrzykiwana podskórnie, zastrzyki można podawać samodzielnie lub szukać pomocy medycznej.

    Możliwe jest również podniesienie poziomu insuliny bez użycia leków, jest to możliwe dzięki zastosowaniu takich produktów: jabłek, kefiru, kapusty, jagód, chudego mięsa. Jednak ryż, miód, kasza manna i ziemniaki będą musiały zostać całkowicie wyeliminowane z diety. Ważne jest, aby jeść zrównoważone, małe porcje.

    Codziennie zaleca się picie co najmniej dwóch litrów wody, przydaje się również picie zielonej herbaty bez cukru, niesłodzonego kompotu, wywar z owoców róży. Dopuszcza się włączenie do codziennego menu produktów mlecznych, ale odtłuszczone, bez dodawania cukru.

    Niedobór insuliny prowadzi do niebezpiecznych problemów zdrowotnych, które mogą być nieodwracalne. Brak odpowiedniego leczenia często powoduje śmierć. Wideo w tym artykule powie ci, co zrobić z wysoką insuliną.

    Nadmiar insuliny w organizmie - przyczyny i skutki przedawkowania

    Nadmiar insuliny w organizmie jest równie groźny dla życia jak jego niedobór. W takim przypadku przedawkowanie insuliny jest możliwe nie tylko u osób cierpiących na cukrzycę. Pomimo faktu, że dyskusje na temat tego, czy insulina i jej zastrzyki są szkodliwe dla zdrowej osoby, już dawno zostały zakończone, szkodliwość insuliny nie jest brana pod uwagę przez sportowców uprawiających kulturystykę i inne sporty. Dlatego ważne jest nie tylko dla diabetyków, sportowców lub ich najbliższego otoczenia, ale także dla każdego dorosłego, aby znać oznaki odmian wysokich stanów insuliny we krwi, ponieważ odpowiednia pierwsza pomoc w tym stanie może uratować ludzkie życie.

    Insulina jest hormonem wytwarzanym przez trzustkę. Głównym działaniem insuliny na organizm jest regulacja metabolizmu węglowodanów.

    Jak każde inne białko hormonalne, musi występować we krwi w ściśle określonej ilości, ponieważ każde odchylenie od normy prowadzi do zakłócenia procesów metabolicznych, co z kolei wywołuje rozwój alergii, parestezji, miażdżycy, przewlekłej niewydolności nerek i nowotworów złośliwych.

    Utrzymująca się niewystarczająca produkcja insuliny prowadzi do hipoglikemii, pojawienia się cukrzycy pierwszego lub drugiego typu, a naruszenie jej wydzielania podczas ciąży prowadzi do odwracalnej cukrzycy ciążowej u kobiet w ciąży. Jeśli diabetycy nie poprawią w ten sposób poziomu glukozy we krwi, mogą rozwinąć się w śpiączkę hipoglikemiczną.

    Odwrotnie, nadmiar insuliny we krwi powoduje stan hiperglikemii, co może powodować śpiączkę hiperglikemiczną i śmierć.

    Przyczyny przedawkowania insuliny

    W większości przypadków przedawkowanie insuliny występuje z następujących powodów:

    • niewłaściwie obliczone dawki do leczenia insuliną lub do budowy mięśni u sportowców;
    • błąd obliczenia pojedynczego wstrzyknięcia - bardzo wysoka dawka;
    • przejście na nowy rodzaj strzykawki lub innego rodzaju preparatu insuliny, co również komplikuje prawidłowe obliczenie pojedynczej dawki;
    • dezorientacja w dawkach, gdy jednocześnie stosuje się insulinę krótko- i długo działającą;
    • naruszenie odstępów czasu między wstrzyknięciem insuliny a przyjmowaniem pokarmu;
    • przechowywanie przez kobiety z cukrzycą zwykłych dawek w pierwszym trymestrze ciąży;
    • zaniedbanie personelu medycznego - wstrzyknięcie domięśniowe zamiast podskórnego lub wstrzyknięcie osoby zdrowej.

    Insulina i alkohol

    Do tej listy można również dodać stosowanie niedopuszczalnej kombinacji insuliny i alkoholu, ponieważ jednoczesne przyjmowanie napojów alkoholowych i wprowadzanie insuliny zagraża nieprzyjemnym konsekwencjom. Należy pamiętać, że przyjmowanie 150 ml wytrawnego wina lub 330 ml lekkiego 5% piwa jest dozwolone tylko z wyrównanym typem cukrzycy, tylko na pełnym brzuchu i tylko z późniejszym monitorowaniem poziomu cukru we krwi za pomocą glukometru.

    Dawki insuliny

    Obecnie pojedynczy standard aktywności insuliny, mierzony w jednostkach - U lub IU (oznaczenie międzynarodowe), odpowiada 1/24 mg krystalicznej insuliny. Zdrowi ludzie, bez szczególnych konsekwencji, mogą wytrzymać pojedyncze wstrzyknięcie 2-4 U. Ale u pacjentów z cukrzycą przedawkowanie insuliny występuje, gdy dzienna dawka jest przekroczona o 1ED / kg.

    Dlatego dla diabetyków opracowano specjalne schematy, które pozwalają określić nie tylko pojedynczą, ale także dzienną dawkę wymaganej insuliny. Po pierwsze, obliczenia wykonywane są w połączeniu z endokrynologiem, a następnie przeprowadzane niezależnie. Zawiera następujące wskaźniki:

    • rodzaj insuliny;
    • waga i wiek;
    • porę dnia, w której podano dany zastrzyk;
    • po wykonaniu zastrzyku - przed lub po posiłku;
    • stadium i rodzaj cukrzycy, obecny stan zdrowia;
    • dla kobiet w ciąży - trymestr;
    • poziom aktywności fizycznej;
    • Wskaźniki ilościowe żywności to indeks glikemiczny i jednostki chleba.

    Śmiertelna dawka insuliny jest czysto indywidualna. Zależy to od powyższych czynników, ale generalnie wynosi 100-500 IU.

    A co się stanie, jeśli wypijesz insulinę lub wstrzykniesz zdrową osobę? Działanie leku będzie podobne do działania organicznej trucizny lub trującej substancji, podczas gdy gwałtowny wzrost poziomu hormonu może doprowadzić do zmniejszenia stężenia cukru we krwi, co spowoduje atak hipoglikemii.

    Rodzaje przedawkowania insuliny i ich objawy

    W zależności od długości niewłaściwego leczenia i wartości wstrzykniętych dawek hormonu (na stałe lub jednorazowo), istnieją następujące rodzaje przedawkowania insuliny, z których każda ma swoje charakterystyczne objawy.

    Zespół przewlekłego przedawkowania insuliny

    Jeśli stężenie insuliny w osoczu jest zawsze zbyt wysokie, prowadzi to również do stałej produkcji hormonów insuliny, co w kontekście terapii insulinowej prowadzi do ostrych skoków cukru we krwi i nietrwałego przebiegu cukrzycy.

    Objawy przewlekłego zespołu przedawkowania insuliny obejmują:

    • zwiększony apetyt;
    • bóle głowy, zawroty głowy i napady osłabienia po jedzeniu z węglowodanami;
    • powierzchownie przeszkadzający sen, nawiedzające koszmary, nadmierne pocenie się we śnie;
    • uczucie słabości po przebudzeniu i ciągła senność w ciągu dnia;
    • u dzieci - częste wahania nastroju, łzawienie, drażliwość, nieodpowiednio agresywne reakcje na innych, niewytłumaczalna odmowa jedzenia;
    • nagłe zaburzenia widzenia, które szybko zanikają - mgła lub całun, topnienie punktów i much, podwojenie konturów obiektów;
    • spadek wydajności i zdolności intelektualnych;
    • przybranie na wadze.

    Konsekwencje ignorowania objawów przewlekłego przedawkowania nieuchronnie prowadzą do pojawienia się ketonurii i śpiączki ketonowej.

    Atak hipoglikemii

    Przedawkowanie insuliny prowadzi do rozwoju ataku hipoglikemii. Szybkość rozwoju objawów zależy od rodzaju insuliny, z którą leczony jest cukrzyca. W przypadku wstrzyknięcia szybkiej insuliny objawy pojawiają się dość szybko, a insuliny długodziałające trwają nieco dłużej. Oto ogólne oznaki pojedynczego przedawkowania insuliny:

    • nagły początek silnego głodu;
    • drżenie z "mrowieniem" w wargach i palcach;
    • pas napadowy ból głowy;
    • tachykardia;
    • skóra staje się biało-szara;
    • zwiększa się pocenie;
    • "Atak" ziewając.

    Ataki hipoglikemii są rozciągnięte w czasie. Są niebezpieczne, ale nie śmiertelne. Jednakże, jeśli zignorujesz objawy przedawkowania insuliny, konsekwencje mogą być następujące: depresja świadomości, omdlenie, początek śpiączki cukrzycowej.

    Uwaga! Częste nawracające napady hiperglikemiczne u dorosłych powodują zmiany mentalne w osobowości, a u dzieci powstrzymują rozwój inteligencji.

    Śpiączka cukrzycowa

    Nadmiar insuliny i szybki spadek zawartości cukru w ​​osoczu krwi może prowadzić do szybkiego, a czasami nagłego, stanu śpiączki, którego pierwsze objawy pokrywają się z objawami charakterystycznymi dla ataku hipoglikemii. Jeśli nie zapewnisz pierwszej pomocy, proces rozwija się w następującej kolejności:

    • istnieje silne, nieugaszone pragnienie i częste oddawanie moczu;
    • pocenie się zatrzymuje;
    • oddychanie staje się częste, głębokie i głośne;
    • w większości przypadków, ale nie zawsze, poziom ciał ketonowych we krwi może wzrosnąć, zatem usta pachną dojrzałymi jabłkami;
    • obrzęk żołądka i ból;
    • skóra na dłoniach i podeszwach zmienia kolor na żółty;
    • mocz pachnie jak aceton;
    • następuje gwałtowne odwodnienie;
    • letarg zostaje zastąpiony nerwowym podnieceniem, lękiem i strachem;
    • ciśnienie krwi spada gwałtownie, podczas gdy rozwija się bradykardia;
    • napady nudności na przemian z wymiotami;
    • źrenice kurczą się i nie reagują na światło, a gałki oczne poruszają się często i asymetrycznie;
    • ogólne napięcie mięśni zmniejsza się, a ciało przerywa dreszcze;
    • odruchy ścięgien i brzucha znikają;
    • drgawki, napad padaczkowy, delirium, omamy są możliwe;
    • głębokie omdlenie.

    Konsekwencją niewystarczającej pomocy lub jej opóźnieniem w nadmiarze insuliny, która spowodowała stan śpiączki cukrzycowej, jest rozwój zawału serca, udaru, obrzęku płuc i mózgu, pojawienie się prawdziwej śpiączki, posocznicy i śmierci.

    Pomoc w przypadku przedawkowania insuliny

    Przy każdym przedawkowaniu insuliny istnieje czas na poprawienie sytuacji.

    Każdy diabetycy wie, jak radzić sobie z atakiem hipoglikemii - jest to odbiór niewielkiej ilości węglowodanowego pokarmu lub napoju, a jeśli to konieczne, on sam dokonuje iniekcji, po odpowiedniej kontroli za pomocą paska testowego i glukometru. Jednakże, jeśli brakowało czasu, to z objawami ataku śpiączki cukrzycowej, przede wszystkim należy wezwać ekipę pogotowia ratunkowego, a następnie:

    1. Połóż pacjenta na boku.
    2. Podwiń (ciepłe) nogi.
    3. Nie zaleca się wstrzykiwania insuliny ze strzykawki za pomocą Glucagon, nawet jeśli jest ona dostępna - należy poczekać na przybycie lekarzy.
    4. Jedynym lekarstwem na przedawkowanie insuliny, które można zastosować w celu złagodzenia ataku śpiączki u pacjenta, który jest świadomy, są napoje zawierające cukier: herbatę, sok, lemoniadę.

    Uwaga dla rodziców. Eksperymenty z iniekcjami insuliny są prowadzone przez młodzież, która samodzielnie próbuje walczyć z narkomanią, a także młode dziewczęta z cukrzycą, próbując kontrolować masę ciała.

    Podsumowując, konieczne jest wyjaśnienie, że przy szybkiej pomocy i leczeniu ataków hipoglikemii i śpiączki cukrzycowej początek śmiertelnego wyniku jest praktycznie wykluczony.

    Z tego powodu nadmiar insuliny w organizmie

    W ciele każdej osoby różne hormony są ciągle syntetyzowane. Choroby, w których te procesy są naruszane, nazywane są endokrynnymi. Gruczoły dokrewne wytwarzają wiele hormonów, z których jednym jest insulina. Ten ostatni jest zaangażowany w metabolizm węglowodanów. Za pomocą insuliny węglowodany (glukoza) wchodzące do krwi są absorbowane przez komórki i tkanki organizmu. U pacjentów z zarówno niedoborem, jak i nadwyżką insuliny w organizmie.

    W pierwszym przypadku mówimy o cukrzycy. Jeśli chodzi o wzrost insuliny, w większości przypadków stan ten jest spowodowany niewłaściwą terapią. Kiedy stężenie tego hormonu we krwi wzrasta, ten stan nazywa się hiperinsulinemią. Wymaga pilnej opieki medycznej, ponieważ może prowadzić do śpiączki hipoglikemicznej. Rozważmy bardziej szczegółowo główne przyczyny i objawy kliniczne nadmiaru insuliny.

    Przedawkowanie insuliny

    W praktyce endokrynologicznej często zdarzają się przypadki niewłaściwej dawki preparatów zawierających insulinę. W tej sytuacji mówimy o leczeniu cukrzycy. Wiadomo, że pacjenci z tą chorobą muszą zażywać leki na podstawie tego hormonu przez całe życie. Kilka dekad temu opisano syndrom zwany hipoglikemią posthypoglycemiczną. Jego drugie imię to zespół Somogia. Ten stan występuje z powodu wprowadzenia dużych dawek hormonu. Jest to obserwowane, ponieważ w odpowiedzi na spadek stężenia cukru we krwi aktywowane są mechanizmy ochronne, które mają na celu zwiększenie poziomu glukozy. Jednocześnie aktywnie produkuje się antagonistów insuliny, które mają przeciwny skutek.

    Objawy długotrwałego przedawkowania insuliny są liczne. Najczęstsze objawy to:

    • zawroty głowy;
    • słabość;
    • bóle głowy;
    • nadmierne pocenie;
    • zaburzenia snu;
    • senność w ciągu dnia;
    • lable nastrój.

    U dzieci i młodzieży, przy regularnym podawaniu dużych dawek insuliny obserwuje się drażliwość i może rozwinąć się depresja. Przebieg cukrzycy w tej sytuacji jest nietypowy. Ważne jest, że w przypadku przedawkowania hormonu nie następuje utrata wagi. Wręcz przeciwnie, w niektórych przypadkach pacjenci przybierają na wadze. W badaniach laboratoryjnych u tych pacjentów występuje zmienność poziomów cukru we krwi. Może się zmieniać w ciągu dnia. Indukowaną hiperglikemię można wyeliminować poprzez dostosowanie dawek hormonu. Konieczna jest redukcja ilości wstrzykiwanych insuliny.

    W przypadku cukrzycy z zespołem Somoggia

    Jeśli w organizmie jest dużo insuliny, wówczas cukrzyca może być dość trudna dla pacjenta. Najczęstsze objawy, takie jak spadek zainteresowania poprzednio istniejącymi hobby, agresja, zwiększony apetyt. Tacy ludzie stają się nieaktywni, ospali i małomówni. Nadmiar insuliny wpływa również na zdolności intelektualne ludzi. Jednocześnie zmniejsza się aktywność fizyczna i psychiczna. Badanie ujawnia tendencję do kwasicy ketonowej i acetonurii.

    Ogromne znaczenie ma fakt, że rozpoznanie przewlekłego przedawkowania insuliny może być dość trudne. Objawy nie mogą pomóc lekarzowi w rozpoznaniu. Wynika to z faktu, że powyższe objawy kliniczne z niedoborem i nadwyżką insuliny są podobne. Największą wartością w rozpoznaniu tego stanu jest labilność poziomów cukru we krwi, dane dotyczące wprowadzenia nadmiernych dawek hormonu. Diagnozę różnicową przeprowadza się z zespołem "świtu". W tym ostatnim przypadku może wystąpić u zdrowych ludzi. Ważną cechą wyróżniającą jest to, że w przypadku przedawkowania insuliny w nocy obserwuje się hipoglikemię.

    Śpiączka hipoglikemiczna

    Najbardziej niebezpiecznym stanem wymagającym natychmiastowej pomocy jest śpiączka hipoglikemiczna. Może się rozwijać z różnych powodów. Jednym z nich jest podawanie dużych dawek insuliny, w wyniku czego hiperinsulinemia rozwija się natychmiast. Po wprowadzeniu dawek insuliny, które przekraczają zalecane półtora raza, śpiączka może rozwinąć się natychmiast. W większości przypadków objawy śpiączki nie pojawiają się natychmiast, a pacjent nawet nie podejrzewa o jego rozwój. Po pierwsze, komórki układu nerwowego cierpią na brak glukozy, na tle której występują silne bóle głowy i osłabienie. Ból nie jest eliminowany za pomocą prostych środków przeciwbólowych.

    Pierwszymi objawami śpiączki hipoglikemicznej są: chłodzenie kończyn, nadmierne pocenie się. Pacjenci mogą odczuwać uczucie ciepła, w niektórych przypadkach dochodzi do utraty przytomności. Wraz ze spadkiem poziomu glukozy we krwi skóra i błony śluzowe stają się blade, w obszarze trójkąta nosowo-wargowego obserwuje się drętwienie. Pacjenci skarżą się na osłabienie, duszność podczas chodzenia i wykonywania pracy fizycznej. Rzadko obserwuje się pogorszenie ostrości wzroku. Objawy mogą obejmować drżenie różnych grup mięśni. Ważnym znakiem jest silne uczucie głodu. Układ sercowo-naczyniowy również cierpi: tachykardia i uczucie lęku.

    Otrzymywanie słodkiej herbaty lub węglowodanów zmniejsza objawy. Jeśli tak się nie stanie, możliwe jest rozwinięcie stanu przed-śpiączkowego. Jego główną cechą jest pojawienie się zespołu konwulsyjnego lub drgawek. Sama hipoglikemia charakteryzuje się depresją ośrodka oddechowego, rozszerzeniem źrenic. Możliwe utrata przytomności. Środki terapeutyczne do wprowadzenia dużych dawek insuliny i rozwoju śpiączki obejmują na wczesnym etapie przyjmowanie słodkiej wody lub słodkich pokarmów. Glukoza może być podawana dożylnie.

    W przypadku ciężkiego stanu pacjenta zapobiega się obrzękowi mózgu przez podawanie roztworu mannitolu i furosemidu. Ponadto pacjent otrzymuje Piracetam. Siarczan magnezu wstrzykuje się, aby zapobiec nadciśnieniu naczyń mózgowych.

    Opieka w nagłych wypadkach obejmuje wprowadzenie "glukagonu", hipertonicznego roztworu glukozy metodą strumieniową. Pamiętaj, aby zbadać stężenie glukozy.

    Zespół metaboliczny

    Hiperinsulinemia może być jednym z przejawów zespołu metabolicznego.

    Stan ten charakteryzuje się zwiększeniem proporcji tkanki tłuszczowej (trzewnej), zmniejszeniem wrażliwości komórek na hormon insuliny i zwiększonym ciśnieniem tętniczym. Wszystko to prowadzi do zakłócenia procesów metabolicznych w organizmie. Ten stan patologiczny może wystąpić w każdym wieku, często dotyka ludzi młodych.

    Główne czynniki ryzyka rozwoju tego zespołu to: wysokie ciśnienie krwi, otyłość, hipodynamia, czynniki dziedziczne, choroba niedokrwienna serca. Zabieg ma głównie na celu korektę masy ciała, zmiany stylu życia, wzrost aktywności ruchowej, obniżenie ciśnienia. Zatem wysoki poziom insuliny może być przejawem kilku stanów patologicznych.

    Najczęstszą przyczyną hiperinsulinemii jest nadmiar dawki leku w leczeniu cukrzycy.

    Nadmiar insuliny

    Dyrektor Instytutu Diabetologii: "Wyrzuć metr i paski testowe. Koniec z Metforminą, Diabetonem, Sioforem, Glucophage i Januvia! Traktuj to z tym. "

    W ciele każdej osoby różne hormony są ciągle syntetyzowane. Choroby, w których te procesy są naruszane, nazywane są endokrynnymi. Gruczoły dokrewne wytwarzają wiele hormonów, z których jednym jest insulina. Ten ostatni jest zaangażowany w metabolizm węglowodanów. Za pomocą insuliny węglowodany (glukoza) wchodzące do krwi są absorbowane przez komórki i tkanki organizmu. U pacjentów z zarówno niedoborem, jak i nadwyżką insuliny w organizmie.

    W pierwszym przypadku mówimy o cukrzycy. Jeśli chodzi o wzrost insuliny, w większości przypadków stan ten jest spowodowany niewłaściwą terapią. Kiedy stężenie tego hormonu we krwi wzrasta, ten stan nazywa się hiperinsulinemią. Wymaga pilnej opieki medycznej, ponieważ może prowadzić do śpiączki hipoglikemicznej. Rozważmy bardziej szczegółowo główne przyczyny i objawy kliniczne nadmiaru insuliny.

    Przedawkowanie insuliny

    W praktyce endokrynologicznej często zdarzają się przypadki niewłaściwej dawki preparatów zawierających insulinę. W tej sytuacji mówimy o leczeniu cukrzycy. Wiadomo, że pacjenci z tą chorobą muszą zażywać leki na podstawie tego hormonu przez całe życie. Kilka dekad temu opisano syndrom zwany hipoglikemią posthypoglycemiczną. Jego drugie imię to zespół Somogia. Ten stan występuje z powodu wprowadzenia dużych dawek hormonu. Jest to obserwowane, ponieważ w odpowiedzi na spadek stężenia cukru we krwi aktywowane są mechanizmy ochronne, które mają na celu zwiększenie poziomu glukozy. Jednocześnie aktywnie produkuje się antagonistów insuliny, które mają przeciwny skutek.

    Objawy długotrwałego przedawkowania insuliny są liczne. Najczęstsze objawy to:

    • zawroty głowy;
    • słabość;
    • bóle głowy;
    • nadmierne pocenie;
    • zaburzenia snu;
    • senność w ciągu dnia;
    • lable nastrój.

    U dzieci i młodzieży, przy regularnym podawaniu dużych dawek insuliny obserwuje się drażliwość i może rozwinąć się depresja. Przebieg cukrzycy w tej sytuacji jest nietypowy. Ważne jest, że w przypadku przedawkowania hormonu nie następuje utrata wagi. Wręcz przeciwnie, w niektórych przypadkach pacjenci przybierają na wadze. W badaniach laboratoryjnych u tych pacjentów występuje zmienność poziomów cukru we krwi. Może się zmieniać w ciągu dnia. Indukowaną hiperglikemię można wyeliminować poprzez dostosowanie dawek hormonu. Konieczna jest redukcja ilości wstrzykiwanych insuliny.

    W przypadku cukrzycy z zespołem Somoggia

    Jeśli w organizmie jest dużo insuliny, wówczas cukrzyca może być dość trudna dla pacjenta. Najczęstsze objawy, takie jak spadek zainteresowania poprzednio istniejącymi hobby, agresja, zwiększony apetyt. Tacy ludzie stają się nieaktywni, ospali i małomówni. Nadmiar insuliny wpływa również na zdolności intelektualne ludzi. Jednocześnie zmniejsza się aktywność fizyczna i psychiczna. Badanie ujawnia tendencję do kwasicy ketonowej i acetonurii.

    Ogromne znaczenie ma fakt, że rozpoznanie przewlekłego przedawkowania insuliny może być dość trudne. Objawy nie mogą pomóc lekarzowi w rozpoznaniu. Wynika to z faktu, że powyższe objawy kliniczne z niedoborem i nadwyżką insuliny są podobne. Największą wartością w rozpoznaniu tego stanu jest labilność poziomów cukru we krwi, dane dotyczące wprowadzenia nadmiernych dawek hormonu. Diagnozę różnicową przeprowadza się z zespołem "świtu". W tym ostatnim przypadku może wystąpić u zdrowych ludzi. Ważną cechą wyróżniającą jest to, że w przypadku przedawkowania insuliny w nocy obserwuje się hipoglikemię.

    Śpiączka hipoglikemiczna

    Najbardziej niebezpiecznym stanem wymagającym natychmiastowej pomocy jest śpiączka hipoglikemiczna. Może się rozwijać z różnych powodów. Jednym z nich jest podawanie dużych dawek insuliny, w wyniku czego hiperinsulinemia rozwija się natychmiast. Po wprowadzeniu dawek insuliny, które przekraczają zalecane półtora raza, śpiączka może rozwinąć się natychmiast. W większości przypadków objawy śpiączki nie pojawiają się natychmiast, a pacjent nawet nie podejrzewa o jego rozwój. Po pierwsze, komórki układu nerwowego cierpią na brak glukozy, na tle której występują silne bóle głowy i osłabienie. Ból nie jest eliminowany za pomocą prostych środków przeciwbólowych.

    Pierwszymi objawami śpiączki hipoglikemicznej są: chłodzenie kończyn, nadmierne pocenie się. Pacjenci mogą odczuwać uczucie ciepła, w niektórych przypadkach dochodzi do utraty przytomności. Wraz ze spadkiem poziomu glukozy we krwi skóra i błony śluzowe stają się blade, w obszarze trójkąta nosowo-wargowego obserwuje się drętwienie. Pacjenci skarżą się na osłabienie, duszność podczas chodzenia i wykonywania pracy fizycznej. Rzadko obserwuje się pogorszenie ostrości wzroku. Objawy mogą obejmować drżenie różnych grup mięśni. Ważnym znakiem jest silne uczucie głodu. Układ sercowo-naczyniowy również cierpi: tachykardia i uczucie lęku.

    Otrzymywanie słodkiej herbaty lub węglowodanów zmniejsza objawy. Jeśli tak się nie stanie, możliwe jest rozwinięcie stanu przed-śpiączkowego. Jego główną cechą jest pojawienie się zespołu konwulsyjnego lub drgawek. Sama hipoglikemia charakteryzuje się depresją ośrodka oddechowego, rozszerzeniem źrenic. Możliwe utrata przytomności. Środki terapeutyczne do wprowadzenia dużych dawek insuliny i rozwoju śpiączki obejmują na wczesnym etapie przyjmowanie słodkiej wody lub słodkich pokarmów. Glukoza może być podawana dożylnie.

    W przypadku ciężkiego stanu pacjenta zapobiega się obrzękowi mózgu przez podawanie roztworu mannitolu i furosemidu. Ponadto pacjent otrzymuje Piracetam. Siarczan magnezu wstrzykuje się, aby zapobiec nadciśnieniu naczyń mózgowych.

    Opieka w nagłych wypadkach obejmuje wprowadzenie "glukagonu", hipertonicznego roztworu glukozy metodą strumieniową. Pamiętaj, aby zbadać stężenie glukozy.

    Zespół metaboliczny

    Hiperinsulinemia może być jednym z przejawów zespołu metabolicznego.

    Stan ten charakteryzuje się zwiększeniem proporcji tkanki tłuszczowej (trzewnej), zmniejszeniem wrażliwości komórek na hormon insuliny i zwiększonym ciśnieniem tętniczym. Wszystko to prowadzi do zakłócenia procesów metabolicznych w organizmie. Ten stan patologiczny może wystąpić w każdym wieku, często dotyka ludzi młodych.

    Główne czynniki ryzyka rozwoju tego zespołu to: wysokie ciśnienie krwi, otyłość, hipodynamia, czynniki dziedziczne, choroba niedokrwienna serca. Zabieg ma głównie na celu korektę masy ciała, zmiany stylu życia, wzrost aktywności ruchowej, obniżenie ciśnienia. Zatem wysoki poziom insuliny może być przejawem kilku stanów patologicznych.

    Najczęstszą przyczyną hiperinsulinemii jest nadmiar dawki leku w leczeniu cukrzycy.

    Insulina

    Poziom insuliny we krwi jest wprost proporcjonalny do ilości węglowodanów w żywności: im więcej zawiera węglowodanów - im wyższy poziom insuliny, tym mniej - im niższy, w ogóle nie ma węglowodanów - prawie nie ma insuliny...
    Jeśli wywoła to choćby najmniejsze wątpliwości, otwórz małą encyklopedię medyczną i poznaj siebie: "Sygnałem wyjściowym do uwolnienia insuliny do krwi jest wzrost stężenia glukozy we krwi. Jednym z najbardziej uderzających efektów insuliny jest jej działanie hipoglikemiczne. Nadmierne wytwarzanie insuliny [...] jest klinicznie wyrażane przez objawy hiperinsulinizmu i zespołu hipoglikemii. "
    Zgadzam się, nie trzeba być lekarzem, aby zrozumieć, co się mówi: insulina pojawia się we krwi w odpowiedzi na spożycie glukozy; insulina obniża poziom glukozy we krwi; im więcej insuliny, tym niższy poziom glukozy; i wreszcie, nadmiar insuliny pociąga za sobą dwa problemy - hiperinsulinemię i zespół hipoglikemiczny. Jak pan rozumie, glukoza we krwi nie pojawia się z powietrza, ale... z waszego talerza.

    Czy sądzisz, że sprawa kończy się tylko zespołem hipoglikemicznym z powodu nadmiaru insuliny? Och, jeśli tylko to! Spektrum działania wysokiego poziomu insuliny jest znacznie szersze: Insulina hamuje glikoneogenezę - proces tworzenia glukozy z białek i tłuszczów, który jest mechanizmem, który pozwala ciału funkcjonować efektywnie między posiłkami.
    Stąd zmęczenie, chroniczne zmęczenie, problemy z koncentracją, słaba pamięć, impotencja, drażliwość i inne podobne objawy hipoglikemii. Insulina hamuje lipolizę (wchłanianie tłuszczu) i aktywuje lipogenezę - proces syntezy kwasów tłuszczowych z glukozy.
    Stąd wysoki poziom trójglicerydów we krwi oraz tłuszcz, tłuszcz, tłuszcz - na biodrach, w talii, na brzuchu, na brodzie... Pełność i otyłość są konsekwencją lipogenezy węglowodanów z pożywienia do tłuszczu pod skórą. I to nie jest choroba, ale naturalna fizjologiczna funkcja ciała, aby oszczędzać energię - rodzaj ładowania baterii.

    Insulina odnosi się do grupy hormonów, które działają na naczynia i naczynia włosowate jako środek zwężający naczynia (zwężający naczynia, od łacińskiego naczynia Vas - - i con strictus - wąski). A potem - po prostu: szybkie zwężenie naczyń krwionośnych o stałej objętości płynu (krwi) pociąga za sobą wzrost ciśnienia. Połączenie wysokiego ciśnienia i skompresowanych naczyń włosowatych prowadzi do ich śmierci i upośledzenia krążenia krwi. Pod wpływem insuliny podobne procesy zachodzą w mikrokapilarach nefronów (strukturalnej i funkcjonalnej części nerki), co prowadzi do niewydolności nerek.
    Dlatego podwyższone ciśnienie, niewydolność nerek (choroba nerek) i zgorzel kończyn spowodowana upośledzeniem krążenia są nieodłącznymi towarzyszami cukrzycy insulinozależnej. I nie z wysokiego poziomu "cukru" we krwi, ale z dużej ilości zastrzyków insuliny, aby kontrolować ten "cukier", który wchodzi do krwi wyłącznie z pożywienia. Ten paradoks - wysoki poziom insuliny z powodu nadmiaru węglowodanów w diecie - można łatwo zakwalifikować jako anegdoty z cyklu "świadomie wymyślonego". Niestety, ofiary hiperinsulinemii "z doświadczeniem" - nie śmiejąc się... Oczywiście, nie ma dymu bez ognia - niewydolność nerek i zgorzela są poprzedzone dziesięcioleciami hiperinsulinemii, które można łatwo rozpoznać po następujących oczywistych objawach: Po pierwsze, zespół hipoglikemiczny z całym bagażem powyższych problemów, i głównym z nich - chroniczne zmęczenie.

    Zwiększony nacisk. Na długo przed rozwojem miażdżycy (utraty elastyczności naczyniowej) wysokie ciśnienie utrzymuje się na wysokim poziomie insuliny. I to nie jest choroba, ale zdrowe zjawisko fizjologiczne: im wyższe ciśnienie, tym szybciej składniki odżywcze są dostarczane do odległych obszarów ciała, które potrzebują "energii". Powtarzam: zwiększone ciśnienie z powodu wysokiego poziomu insuliny jest normalnym, naturalnym zjawiskiem fizjologicznym. W przypadku insuliny ciśnienie jest tak samo naturalne, jak w przypadku wiatru, który unosi włosy. Większość tak zwanych "pacjentów z nadciśnieniem tętniczym", zwłaszcza w wieku 50-60 lat (przed miażdżycą), "jest zmuszanych" do obniżania ciśnienia za pomocą leków z powodu żywności bogatej w węglowodany. Im dalej, tym "więcej zabawy": wysokie ciśnienie krwi - główna przyczyna miażdżycy, miażdżycy - śmierć spowodowana atakiem serca lub udarem. Koło jest zamknięte...

    Kompletność i otyłość. Ciało pozbywa się nadmiaru glukozy we krwi na trzy sposoby - z moczem i potem, poprzez obciążenie fizyczne lub intelektualne i przy pomocy wątroby. Po pierwsze, wątroba przekształca nadmiar glukozy w osoczu krwi w glikogen (polisacharyd), a gdy ani wątroba, ani mięśnie nie są zdolne do magazynowania nadmiaru glikogenu, wątroba syntetyzuje kwasy tłuszczowe (trójglicerydy) z glikogenu, które osadzają się w żołądku, talii, klatka piersiowa, uda i częściowo wydalane przez gruczoły łojowe w skórze.

    Trądzik, łupież i łojotok. Nie oczekuje? Im wyższa insulina - im bardziej intensywna lipogeneza, tym bardziej intensywna lipogeneza - im wyższy poziom trójglicerydów we krwi, tym wyższy poziom trójglicerydów we krwi - tym więcej "tłuszczu" jest wydzielane przez gruczoły łojowe zlokalizowane w całym ciele, zwłaszcza na skórze głowy i twarzy.

    Astma, zapalenie oskrzeli, zapalenie górnych dróg oddechowych. Również nie oczekuje? I co dokładnie robią inhalatory kieszonkowe i leki na astmę? Wiadomo, że: rozszerzyć naczynia włosowate oskrzeli. I, przepraszam za naiwne pytanie, co je zawęża? Oczywiście wysoka insulina! Dodaj do niego glukozę - idealną karmę dla niezliczonych bakterii - a tutaj masz zapalenie ucha, katar, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zapalenie przednich... W początkowych stadiach, szczególnie u dzieci, nie ma zmian zwyrodnieniowych w błonie śluzowej oskrzeli, astma zanika w tym samym czasie kiedy węglowodany znikają z diety.

    Impotencja. Jak? I tu jest to samo... Czy uważasz, że męski organ podnosi mięsień lub kość? Nie Oczywiście, krew. I jak dostać tę krew do organu miłości, jeśli insulina zwęzi wszystkie naczynia? Zgadnij jaka zasada to dobrze znana Viagra? Stymuluje relaksujący wpływ tlenku azotu (tlenku azotu, NO) na mięsień gładki naczyniowy penisa i poprawia krążenie krwi (fala) (mechanizm erekcyjny) 2. To samo, co sprawia, że ​​nitrogliceryna w dusznicy bolesnej - rozluźnia mięśnie gładkie naczyń i naczyń r-i-p-ip-I-e-t i naczyń włosowatych. Taki sam jak "gaz rozweselający" (podtlenek azotu, N2O) w gabinecie dentystycznym. Wow, i za ten nonsens (Viagra) przyznał Nagrodę Nobla w medycynie.
    Tak, usuwasz węglowodany ze stołu, jesz kawałek mięsa (białka zawierają aminokwasy, związki azotowe) i masło (niezbędne do syntezy testosteronu), a twoja przeszła zwinność wróci do ciebie nie gorsza niż Viagra. Cóż, jeśli Viagra już nie pomaga, mięso też raczej nie pomoże. Chociaż kto wie, wszystko może się zdarzyć...

    Jeśli mówimy o seksie, dotknijmy jeszcze kilku problemów związanych z hiperinsulinemią. Pierwsze "bicze" mężczyzn w każdym wieku - przedwczesny wytrysk, a to głównie ze względu na podwyższony próg pobudliwości ze względu na wysoki poziom insuliny i glukozy. Odwrotną stroną medalu jest brak orgazmu u kobiet i mężczyzn (nawet przy pełnej erekcji) z neuropatią (z języka greckiego, chorobą neurologiczną i patosową), obniżającą próg czułości zakończeń nerwowych. Ten stan jest dobrze znany pacjentom z cukrzycą z powodu utraty czucia w kończynach spowodowanych wstrzyknięciami insuliny.

    Przewlekła bezsenność, powierzchowny sen. O jakim śnie możemy mówić, jeśli niewykorzystana insulina krąży w organizmie - hormon "energetyczny"! Do pomocy należą leki hamujące aktywność ośrodkowego układu nerwowego, leki nasenne na receptę, alkohol, narkotyki.

    Narkomania i alkoholizm. Zapytaj każdego uzależnionego lub pijanego pytanie, dlaczego używa narkotyków lub alkoholu, a on na pewno odpowie: relaksować... Jaki stan poprzedza relaks? Oczywiście, napięcie lub podniecenie. Im silniejsze emocje, tj. nadmierne podniecenie, tym większa potrzeba relaksu. Jaka jest rola insuliny i glukozy w organizmie? Patogeny ośrodkowego układu nerwowego. Im więcej glukozy i insuliny - tym silniejsze emocje. Jak narkotyki i alkohol wpływają na centralny układ nerwowy? P-o-d-a-v-l-yu-t! Okazuje się, że im bardziej "zdrowe" jedzenie, tym silniejsza potrzeba relaksu, tym silniejszy relaks, tym większe zapotrzebowanie na węglowodany... Błędne koło, tj. uzależnienie.

    Palenie Również z insuliny? Do pewnego stopnia tak. Dwutlenek węgla w dymie tytoniowym i nikotyna w papierosach działają na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych w taki sam sposób, jak tlenek azotu na męskim organie płciowym po Viagrze - rozluźniają się. Teraz rozumiesz, dlaczego po obfitym lunchu ściąga dym? Aby rozluźnić naczynia wypełnione insuliną. Wątpliwości? Wstrzymaj oddech tak długo, jak możesz na głęboki oddech, a twoje ciało będzie wypełnione ciepłem. Jest to efekt poprawy krążenia spowodowanego gwałtownym wzrostem stężenia dwutlenku węgla we krwi. Tak więc podczas ataku serca lub ataku dławicy piersiowej, zanim zacznie się głęboko oddychać, konieczne jest wstrzymanie oddechu, aby rozluźnić naczynia krwionośne i zapewnić dopływ krwi do mięśnia sercowego. Ta sama technika służy do relaksowania się w jodze.

    Zawał serca, udar. To samo Jak inaczej! Co, nigdy nie widziałeś w filmach, w pracy lub w domu - wpadłeś w zamieszanie, upadłeś, umarłeś? Większość uderzeń serca i udarów pojawia się po "zdrowym" lunchu lub kolacji. Jest dużo insuliny, naczynia są zwężone, dużo energii, hałas-gam-tra-ta-tam, wzrasta tu adrenalina (hormon stresu, który jest blisko insuliny w mechanizmie działania, tylko bardziej skuteczny) - huk! upadł, umarł... Co się stało? Statki zwężały się tak bardzo, że przepływ krwi do mięśnia sercowego lub mózgu został zakłócony... Albo, wcześniej uszkodzone naczynie (pęknięcie tętniaka) po prostu pękło, a nieszczęśni natychmiast utonęli we własnej krwi. Żadna karetka nie ma tu czasu...

    A rak od jedzenia? Oczywiście! Jak można się domyślać, poza sprawami społecznymi i gastronomicznymi, żywność spełnia dwie ważniejsze funkcje - energię i plastik, tj. regeneracja regeneracyjna w celu utrzymania nieprzerwanego cyklu podziału komórki. A gdzie jest wysoka insulina? A oto fakt: po pierwsze, krew jest transportem do usuwania martwych komórek z ciała; po drugie, krew jest transportem dla antygenów komórkowych (fagocytów, makrofagów, limfokin, monokin itp.) do sceny; po trzecie, krew jest transportem składników odżywczych do komórek w celu ich regeneracji.
    Teraz zadaj sobie proste pytanie. Co się stanie, jeśli ten przewód krwi nie działa? Jak co! Śmieci (martwe komórki) nie są usuwane, karetki pogotowia (antygeny) nie mogą dostać się na miejsce zdarzenia, a materiały budowlane (białka, tłuszcze, minerały, pierwiastki śladowe) nie spadają na "plac budowy". Zgadzam się, to już nie jest "biznes", ale kompletny bałagan...
    Pozostaje tylko dodać to, co jest już dobrze znane onkologom: wysoki poziom glukozy we krwi "zasila" komórki nowotworowe i przyczynia się do ich intensywnej reprodukcji. W rzeczywistości, poza bydłem domowym i ludźmi, zwierzęta w naturalnych warunkach nie chorują na raka. Dlatego kraje, w których węglowodany dominują w diecie, to kultury prymitywne wielokrotnie przewyższające liczbę nowotworów.

    Drażliwość i agresywność. Podobnie jak w przypadku adrenaliny, insulina jest wydzielana nie tylko wtedy, gdy glukoza dostanie się do krwioobiegu, ale także wtedy, gdy organizm musi energicznie zmobilizować dużą ilość energii - czy walczyć, czy uciec... Najwyraźniej połączenie wysokiej insuliny i glukozy zamienia osobę społecznie normalną w bombę Opóźnienie, które w USA można zaobserwować dzięki niezliczonym napadom wściekłości i walk na drogach, stadionach, w biurach i niestety w rodzinach.

    Bóle głowy, chroniczne migreny. Zwężenie naczyń i naczyń krwionośnych zaburza krążenie krwi w różnych częściach mózgu i powoduje przewlekły ból. Dzieci cierpiące na migrenowe bóle głowy od lat są uzdrawiane magicznie, gdy tylko zostaną zmuszone do zmiany stylu jedzenia (podczas wycieczki, odpoczynku lub z dala). Nawiasem mówiąc, ból głowy związany z głodem jest wyraźnym objawem hiperinsulinemii. Jako jednak i zły mąż, któremu nie dano czasu na zjedzenie.

    Spocone dłonie. Tak, tak, tak, spocone dłonie - typowa oznaka podniecenia i konsekwencja wysokiego poziomu insuliny i adrenaliny - również nieuchronnie towarzyszą przewlekłej hiperinsulinemii. Po dniu lub po zmianie stylu odżywiania nie jest to zbyt przyjemne (zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, gdzie charakter danej osoby ocenia się przez uścisk dłoni) znika "społeczna" choroba.

    Pollakuria (częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy). Połączenie wysokiego ciśnienia krwi z powodu insuliny i ciśnienia osmotycznego spowodowanego glukozą powoduje, że nerki działają zbyt wydajnie, ze wszystkimi konsekwencjami z pęcherza moczowego, w najbardziej bezpośrednim sensie...

    Enureza Jeśli dziecko mimowolnie oddaje mocz w nocy, a lekarze wyeliminowali patologie i infekcje, nie próbujcie odzwyczajać go od jego majtek, które są porażone prądem... Wykluczyć węglowodany z jego diety co najmniej 6-8 godzin przed snem, a ten problem zniknie w magiczny sposób. W przeciwieństwie do dorosłych, wiele dzieci śpi tak dobrze, że nie słyszą chęci, ale "natura nie toleruje"... Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku dziewcząt, które mają anatomię cewki moczowej (cewki moczowej) znacznie różni się od samca.

    Tutaj masz insulinę, a raczej - dużo insuliny. Natura dała nam unikalną zdolność "wydobywania" energii w nagłych wypadkach - aby uciec od lwa, zabić mamuta, odeprzeć denerwującego mężczyznę od dziewczyny - i zmieniliśmy to na trawienie stosu węglowodanów z naszego talerza...

    * oryginalny artykuł jest prezentowany na stronie http://eudr.narod.ru/kd/insul.htm

    Uwzględnij w swojej diecie

    Te naprawdę użyteczne i żywe produkty:

    Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

    Często, jeśli mężczyźni mają problemy zdrowotne, proponuje się wykonanie testu na TSH - hormon stymulujący tarczycę.W zależności od jego ilości we krwi można dowiedzieć się o pojawieniu się pewnych chorób i konieczności pilnego leczenia.

    Proces wchłaniania węglowodanów ma duży wpływ na obecny poziom cukru we krwi. Jeśli osoba spożywa dużo węglowodanów w krótkim czasie, ten poziom może znacznie wzrosnąć. Szybkość wchłaniania węglowodanów zależy w dużym stopniu od ich rodzaju.

    Suplementy DHEA są stosowane przez ludzi, którzy wierzą, że mogą poprawić libido, budować mięśnie, zwalczać skutki starzenia i poprawiać zdrowie. Ale dla wielu z tych stwierdzeń nie ma tak wielu dowodów.