Główny / Ankieta

Funkcje insulinopodobnego czynnika wzrostu i przyczyny ich naruszenia

Przez całe życie w ludzkim organizmie wytwarzany jest hormon somatotropowy (hormon wzrostu), zwany hormonem wzrostu. Jego produkcja jest wytwarzana przez przysadkę mózgową - część mózgu odpowiedzialną za funkcjonowanie układu hormonalnego.

Nie tylko lekarze interesują się działaniem somatotropiny na organizm człowieka, ale także ciężarowcami, którzy używają syntetycznego analogu tej substancji w postaci zastrzyków do budowy mięśni i spalania tłuszczu.

W połowie ubiegłego wieku naukowcy zaczęli badać hormon wzrostu, który zdołał stwierdzić, że sam hormon wzrostu nie może wpływać na komórki organizmu. Oznaczało to, że jego interakcja z nimi powinna być zapewniona przez pośrednika przekazującego hormonalne obietnice somatotropiny komórkom.

Problem ten był badany w ciągu następnych dwudziestu lat, w wyniku czego naukowcy byli w stanie zidentyfikować całą grupę mediatorów zwanych insulinopodobnymi czynnikami wzrostu lub somatomedynami. Były to:

Jednak badania wykazały, że jedynym mediatorem biorącym udział w dostarczaniu somatotropiny do komórek tkankowych jest tylko jeden insulinopodobny czynnik wzrostu IGF1. Pozostałe dwie substancje były eksperymentalnymi, sztucznie stworzonymi obiektami. Jednak oznaczenie 1 za nim jest zachowane.

Jakie jest znaczenie dla organizmu ludzkiego IGF1, jakie konsekwencje powoduje zwiększenie lub zmniejszenie jego poziomu i w jaki sposób określa się jego ilość w ludzkiej krwi?

W jaki sposób wytwarzana jest somatomedyna

Insulinopodobny czynnik wzrostu jest białkiem o strukturze i funkcji podobnej do insuliny (hormonu wydzielanego przez trzustkę). FMI i STG są nierozerwalnie połączone. Somatomedin jest wydzielany przez wątrobę z bezpośrednim udziałem hormonu wzrostu. Po pierwsze, przysadka wytwarza hormon wzrostu, który trafia bezpośrednio do wątroby, zmuszając go do wydzielania somatomedyny. W ciągu 1-1,5 godziny hormon wzrostu zostaje całkowicie zneutralizowany.

W tym momencie IGF jest gotowy do pracy, przechodząc z wątroby do krwioobiegu. Wnika do narządów i tkanek dzięki specjalnym nośnikom białkowym. Po przybyciu zakłada się, że ma on działanie stymulujące na mięśnie, kości i tkankę łączną.

Największym zainteresowaniem badaczy był fakt, że prawie każda komórka w organizmie jest w stanie samodzielnie wytworzyć IGF, a tym samym uzupełnić brak substancji pochodzącej z wątroby.

Somatomedynę nazywa się insulinopodobnym czynnikiem wzrostu 1 ze względu na jej zależność od insuliny, która dostarcza wątrobie aminokwasy niezbędne do produkcji IGF.

Po urodzeniu pewna ilość insulinopodobnego czynnika wzrostu jest już obecna w krwi dziecka, której stężenie wzrasta wraz z wzrostem osoby. Najwyższe stężenie tej substancji obserwuje się we krwi młodzieży, która osiągnęła okres dojrzewania. Do 40 roku życia ilość IGF we krwi jest stała. Potem następuje stopniowy spadek. Minimalny poziom tej substancji diagnozowany jest w wieku 50 lat.

Ilość hormonu wzrostu w przysadce mózgowej zależy bezpośrednio od stężenia somatomedyny. Białko to wpływa również na produkcję somatoliberyny, która aktywuje produkcję hormonu wzrostu. Oznacza to, że poprzez obniżenie poziomu IGF wzrasta wytwarzanie hormonów przez przysadkę mózgową i na odwrót. Jednak równowaga ta może być zakłócona z różnych przyczyn, w tym z powodu złego odżywiania.

Pomimo związku IGF z hormonem wzrostu, inne hormony, w tym insulina, seks i hormony tarczycy, również wpływają na jego poziom. Wzrost poziomu IGF występuje proporcjonalnie do zwiększenia ilości tych hormonów. Hormony wytwarzane przez nadnercza, na przykład hormony kortykosteroidowe i steroidowe, są w stanie zmniejszyć wytwarzanie IGF.

Wpływ somatomedyny na organizm

IGF1 ma pozytywny wpływ na wszystkie mięśnie i tkanki ciała.

  1. Substancja ta pomaga zwiększyć masę mięśniową.
  2. Insulinopodobny czynnik wzrostu wzmacnia mięsień sercowy i zapobiega rozwojowi chorób układu sercowo-naczyniowego.
  3. Białko wytwarzane przez wątrobę poprawia wchłanianie chondroityny i glukozaminy do krwi, co pomaga zachować młodość stawów.
  4. IGF1 wspomaga regenerację tkanek. Co więcej, czynnik ten dotyczy nie tylko tkanki mięśniowej, ale także tkanki nerwowej.
  5. Normalna produkcja białka spowalnia proces starzenia spowodowany zmianami związanymi z wiekiem.
  6. Pomimo faktu, że IGF nie jest w stanie poprawić fizycznej wytrzymałości człowieka, przyczynia się do wzrostu tkanki mięśniowej.

Naukowcy odkryli, że oczekiwana długość życia ludzi, których insulinopodobny czynnik wzrostu jest bliżej górnej granicy normalnego wzrostu. A w życiu są mniej podatni na rozwój chorób sercowo-naczyniowych.

Objawy i przyczyny obniżonego FMI

Niski poziom insulino-podobnego hormonu wzrostu powoduje wiele nieodwracalnych skutków ubocznych, które obejmują:

  • karłowatość lub nanizm, jeśli dzieci doświadczają braku tego białka;
  • osłabienie mięśni i zmniejszenie funkcji narządów wewnętrznych;
  • kruche kości, prowadzące do złamań i innych urazów;
  • zmiana struktury tkanki tłuszczowej.

Szybkość zawartości IGF we krwi może się zmniejszyć z następujących powodów:

  1. Marskość wątroby. W procesie destrukcji wątroba nie jest w stanie syntetyzować białka.
  2. Choroba nerek, prowadząca do zaburzeń nadnerczy.
  3. Niedoczynność tarczycy jest chorobą tarczycy, w której zmniejsza się jej funkcja.
  4. Brak snu prowadzi do zmniejszenia produkcji somatotropiny, zmuszając wątrobę do syntezy somatomedyny.
  5. Niedożywienie i późne posiłki mają negatywny wpływ na produkcję hormonu wzrostu.
  6. Post i anoreksja.
  7. Akceptacja leków hormonalnych, w szczególności - estrogenu.

Insulinopodobny czynnik wzrostu można przywrócić do normy jedynie poprzez wyeliminowanie głównej przyczyny niewydolności hormonalnej w organizmie. Na przykład, jeśli przyczyną tego jest niedoczynność tarczycy, wówczas synteza somatomedyn może być wzmocniona przez zastosowanie leków zawierających jod lub syntetycznych analogów hormonów tarczycy, na przykład tyroksyny.

Jeśli przyczyną spadku syntezy somatomedyny byłaby zła dieta lub brak snu, wówczas zrównoważona dieta i dostosowanie codziennego schematu pomogą ją wyeliminować.

Objawy i przyczyny zwiększonego FMI

Wysokie stężenie insulino-podobnego czynnika wzrostu 1 we krwi jest nie mniej niebezpieczne dla ludzkiego życia. Jeśli poziom hormonu jest podwyższony, może to wskazywać na obecność łagodnego guza przysadki mózgowej, który rozpoczyna syntezę somatotropiny w trybie przyspieszonym. Jest to wysokie stężenie hormonu wzrostu, które prowadzi do wzrostu IGF. W takim przypadku pomocna może być jedynie operacja usunięcia guza. Jeśli w tym przypadku wskaźnik zostanie zwiększony, oznacza to, że operacja była nieskuteczna.

Jeśli insulino-podobny czynnik wzrostu jest wytwarzany w nadmiarze, następują następujące działania niepożądane.

  1. Gigantyzm u dzieci. Choroba ta najczęściej zaczyna objawiać się, gdy dziecko kończy 8 lub 9 lat. W tym okresie kości zaczynają rosnąć w trybie przyspieszonym, a ich wzrost jest nieproporcjonalny. Jednocześnie bardzo ważne jest, aby nie mylić gigantyzmu z dziedziczną talią. Charakterystyczną cechą tej choroby są nadmiernie długie ręce i nogi.
  2. Akromegalia. Ta choroba rozwija się po zamknięciu stref wzrostu. Po przestaniu rosnąć, kości ludzkie rosną na szerokość. Kiedy to nastąpi, proliferacja tkanki miękkiej, która prowadzi do znaczącej zmiany w wyglądzie osoby. Dotyczy to zwłaszcza czaszki, w tym brwi, nosa, uszu i podbródka: stają się szersze. Ta sama choroba rozwija się u dorosłych.

Leczenie gigantyzmu u dzieci i akromegalii ma na celu zmniejszenie aktywności hormonu wzrostu poprzez wstrzykiwanie somastatyny, syntetycznego analogu hormonu wytwarzanego przez przysadkę mózgową i blokującego aktywność somatotropiny.

Badania przeprowadzone przez naukowców wykazały, że jeśli poziom IGF jest często podwyższony, możliwy jest wzrost komórek rakowych, co prowadzi do rozwoju raka płuc i żołądka.

W jaki sposób określa się poziom FMI?

Ustalenie stężenia białka wydalanego przez wątrobę jest wymagane w celu oceny dysfunkcji przysadki mózgowej. Biorąc pod uwagę, że produkcja hormonu wzrostu jest bardzo pofragmentowana i może się znacznie różnić, szacuje się ją na podstawie analizy pokazującej stężenie IGF we krwi, ponieważ pozostaje prawie niezmieniona w ciągu dnia. Bez względu na to, czy zostanie podniesiony czy obniżony, wyniki będą wiarygodne.

Cechy analizy

Aby uzyskać wiarygodne wyniki, konieczne jest wykonanie badania krwi na wytwarzanie IGF, jeśli przestrzegane są określone zasady.

  1. Analiza jest wykonywana rano od 7 do 10 godzin (w przeciwnym razie wskaźnik może być nieznacznie zwiększony).
  2. 8-12 godzin przed badaniem nie można jeść żadnych pokarmów innych niż czysta woda.
  3. Aby zniekształcić wyniki analizy można palić i pić alkohol. Dlatego też należy je porzucić.
  4. Na wyniki analizy mogą wpływać leki. Dlatego nie należy ich przyjmować. Jedynymi wyjątkami są niezbędne leki.
  5. Dzień przed badaniem należy powstrzymać się od uprawiania sportu i aktywności fizycznej.
  6. Pół godziny przed analizą należy przeprowadzić pełny odpoczynek.

Na wskaźniki poziomu FMI wpływa wiek i płeć dawcy krwi.

Analiza jest podejmowana w kilku przypadkach:

  • w chorobach spowodowanych niewystarczającą lub nadmierną produkcją hormonu wzrostu;
  • z gigantyzmem lub karłowatością u dzieci;
  • z akromegalią lub niewyjaśnionym powodem zmiany wyglądu;
  • jeżeli wiek kostny ustalony na podstawie prześwietlenia rąk nie odpowiada paszportowi;
  • z istniejącymi zaburzeniami przysadki mózgowej;
  • do oceny leczenia syntetycznego hormonu wzrostu.

Jaki rodzaj współczynnika FMI uważa się za normalny?

Jak wspomniano powyżej, wpływ na zawartość somatomedyn ma nie tylko współistniejąca choroba, ale także płeć, a także wiek ludzki. Dlatego bardzo ważne jest, aby poziom FMI nie przekraczał pewnych limitów.

Insulinopodobny czynnik wzrostu IGF-1 (somatomedin-C): niesamowite informacje na temat korzyści i szkód

Kiedy zwykle mówią o insulinopodobnym czynniku wzrostu IGF-1 lub somatomedynie-C, często zwracają uwagę na jego pomoc w budowaniu mięśni ciała i zaszkodzić rozwojowi raka. Jednak wartość IGF-1 ma również kluczowe znaczenie w leczeniu osób z przewlekłym stanem zapalnym, gdy jego wskaźniki są znacznie zmniejszone. Oto kolejna niesamowita informacja, której najprawdopodobniej nie wiesz o IGF-1.

Co to jest insulinopodobny czynnik wzrostu IGF-1

Insulinopodobny czynnik wzrostu-1 (IGF-1) jest hormonem o strukturze zbliżonej do insuliny i działa w połączeniu z hormonem wzrostu, sprzyjając rozmnażaniu i regeneracji komórek.

Hormon wzrostu wytwarzany przez przysadkę stymuluje wątrobę do wytwarzania IGF-1, a insulinopodobny czynnik wzrostu, z kolei, ogólnie, pobudza wzrost komórek ciała, pomaga wzmocnić tkanki (poprawiając gęstość kości, budując włókna mięśniowe) i promuje regenerację komórek skóry, kości, jelita. <И>

IGF-1 jest tak ważny w rozwoju dziecka, że ​​jeśli ten hormon nie wystarczy, dziecko będzie otrzymywać bardzo krótki wzrost ciała i może mieć niedorozwój wielu narządów.

Poziom IGF-1 zmienia się wraz z wiekiem

Stosunek IGF-1 do ogólnego zdrowia i długowieczności

W niektórych organizmach, takich jak muszki owocowe, robaki i szczury, insulinopodobny czynnik wzrostu IGF-1 jest uwzględniany w zarządzaniu długością życia.

W większości badań na myszach blokowanie ścieżki hormonu wzrostu / IGF-1 prowadzi do wzrostu oczekiwanej długości życia (do 55%). Jednak u ludzi nie stwierdzono bezpośredniego związku między poziomami IGF-1 a długością życia. <И>

Opublikowano kilka badań populacyjnych opisujących związek między IGF-1 a ryzykiem zgonu z powodu sprzecznych wyników. Dwa badania wykazały zwiększone ryzyko związane z wyższymi poziomami IGF-1, podczas gdy trzy wykazały zwiększone ryzyko przy niskich wartościach IGF-1. W sześciu badaniach nie było jednoznacznego związku. <И>

Ogólnie jednak niski lub wysoki poziom IGF-1 zwiększa ryzyko śmierci ze wszystkich przyczyn. <И>

W metaanalizie dwunastu badań przeprowadzonych w 2011 r. Z udziałem 14 906 uczestników, ryzyko zgonu z wszystkich przyczyn wzrosło u pacjentów z niskim i wysokim poziomem IGF-1. <И> Osoby z niskim poziomem IGF-1 wykazywały wzrost o 27% w przypadku zgonu z wszystkich przyczyn, a osoby z wyższym poziomem wykazały zwiększone ryzyko zgonu o 18%.

Wyniki te wskazują, że niski poziom IGF-1 jest bardziej znaczącym problemem niż wysoki poziom IGF-1, ale lepiej, jeśli poziom tego hormonu jest zrównoważony. <И>

Wpływ insulinopodobnego czynnika wzrostu (somatomedina-C) na różne narządy u młodych i starszych.

Poziom hormonu IGF-1 po szczycie podczas rozwoju ciała dziecka unormuje się i utrzymuje się na tym samym poziomie do 40 lat. Następnie wartości IGF-1 zaczynają powoli zmniejszać się.

Kiedy dana osoba ma ustaloną diagnozę raka, prawdopodobnie będzie lepiej, jeśli insulino-podobne współczynniki wzrostu IGF-1 zostaną obniżone, ale nie zbyt niskie.

Jeśli osoba cierpi na chorobę autoimmunologiczną lub ma przewlekłe zapalenie przewlekłe, na przykład w przypadku otyłości, prawdopodobnie będzie lepiej, jeśli wskaźniki IGF-1 będą podwyższone, ale nie będą zbyt wysokie.

Korzyści z insulinopodobnego czynnika wzrostu IGF-1

IGF-1 pomaga zmniejszyć tempo starzenia się

Długość telomerów w DNA jest znaczącym wskaźnikiem długowieczności. Badania wykazały, że wartości IGF-1 są związane z dłuższymi telomerami u zdrowych osób w każdym wieku. <И>, jak również u starszych mężczyzn.<И>

W słynnym badaniu dotyczącym zdrowia serca (framingham), w którym uczestniczyło 525 osób w wieku od 72 do 92 lat, wyższy poziom insulinopodobnego czynnika wzrostu IGF-1 wiązał się ze zmniejszonym ryzykiem zgonu w ciągu najbliższych 2 lat.<И>

Ponadto IGF-1 pomaga zapobiegać zmianom w mózgu związanym z wiekiem (osłabienie funkcji poznawczych), promując wzrost nowych komórek mózgu (badanie przeprowadzono na szczurach). <И>

Fakty są znane, że starzenie się i powiązane problemy: zmniejszona siła mięśni, wolniejsze chodzenie i zmniejszona ruchliwość są związane z niższymi poziomami IGF-1 u starszych kobiet. <И, И>

Pacjenci w stanie krytycznym zazwyczaj wykazują niższe poziomy IGF-1. <И>

IGF-1 chroni komórki przed starzeniem

IGF-1 zwiększa wartości peroksydazy glutationowej, ważnego enzymu antyoksydacyjnego. <И> Enzym ten chroni komórki narażone na promieniowanie, zapobiegając śmierci komórek i zwiększając status antyoksydantów. <И>

Negatywnym czynnikiem jest to, że jeśli osoba ma raka i chemioterapia została przepisana, wówczas podwyższone wartości IGF-1 mogą potencjalnie chronić komórki nowotworowe przed śmiercią.

IGF-1 zmniejsza ogólny stan zapalny i odpowiedź autoimmunologiczną

Kiedy poziomy IGF-1 pozostają niskie, stan zapalny ma tendencję do wzrostu. <И, И>

W modelu z myszami, które aktywowały autoimmunizację i zapalenie mózgu, uzyskanie dodatkowego insulinopodobnego czynnika wzrostu IGF-1 było w stanie opóźnić wystąpienie choroby. Jednak takie dodatkowe dawki IGF-1 po rozwoju chorób doprowadziły do ​​zaostrzenia bolesnych stanów. <И>

Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, stwardnienie rozsiane i cukrzyca typu 1 zmniejszyły ich aktywność u myszy otrzymujących IGF-1.<И> U pacjentów z HIV i chorobą zapalną jelita obserwowano niski poziom IGF-1. <И>

Pacjenci z przewlekłymi chorobami zapalnymi, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów i toczeń, zwykle mają niższe poziomy krążącego IGF-1. <И>

Chodzi o to, że insulinopodobny czynnik wzrostu IGF-1 pomaga w walce z chorobami autoimmunologicznymi, zwiększając liczbę T-regulatorowych komórek odpornościowych T-reg.

W modelach zwierzęcych stwierdzono również, że wyższy poziom histaminy (przejawiający się we wszystkich chorobach alergicznych) w organizmie jest związany z niższymi wartościami IGF-1.

IGF-1 pomaga w zdrowiu mózgu

Insulino-podobny czynnik wzrostu IGF-1 poprawia uczenie się i pamięć w modelach zwierzęcych. IGF-1 działa jako element przeciwlękowy i przeciwdepresyjny w badaniach na myszach.

Niższe poziomy IGF-1 są związane z rozwojem depresji u starszych myszy. <И>Insulinopodobny czynnik wzrostu wykazał przyspieszoną szybkość myślenia w badaniu z udziałem 25 starszych mężczyzn.

IGF-1 zapobiega gromadzeniu się płytek amyloidowych w mózgu w chorobie Alzheimera (badanie na szczurach). Stwierdzono, że ludzie, u których zdiagnozowano chorobę Alzheimera i otępienie, mają niski poziom IGF-1, a także oporność receptorów na ten hormon, a także oporność na insulinę w komórkach mózgu w chorobie Alzheimera. <И>

Hormon IGF-1 zwiększa wartości czynnika bdnf w mózgu, naśladując efekty ćwiczeń, co pomaga w przypadku stwardnienia zanikowego bocznego <И, И>.

Wpływ IGF-1 (somatomedin-C) na tkankę tłuszczową, mięśnie i wątrobę

IGF-1 wspomaga wzrost mięśni

Hormon IGF-1 jest ważną substancją do budowania masy mięśniowej, a jej redukcja prowadzi do utraty mięśni podczas starzenia się i choroby. <И>

IGF-1 poprawia równowagę glukozy

Spadek wydajności tego hormonu jest związany z rozwojem zespołu metabolicznego. <И> W badaniu pacjentów z cukrzycą typu 2 dodatkowe wytwarzanie insulinopodobnego czynnika wzrostu IGF-1 pomogło obniżyć poziom glukozy we krwi, poprawić wrażliwość komórek na insulinę i obniżyć poziom trójglicerydów. <И>

Można powiedzieć, że osoby otyłe są bardziej narażone na mniej wolnego IGF-1 we krwi. <И>

W zapaleniu wątroby typu C pacjenci wykazują obniżone wartości hormonu IGF-1 i są bardziej podatni na insulinooporność. <И>

IGF-1 chroni przed chorobami serca

Insulino-podobny czynnik wzrostu IGF-1, jak wykazały badania, wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwutleniające na naczynia krwionośne, stabilizując istniejące blaszki (skrzepliny) i zmniejsza ich szybkość akumulacji. <И)

Choroby sercowo-naczyniowe (choroba niedokrwienna serca, udar niedokrwienny, zastoinowa niewydolność serca, a także powolne wyleczenie po ataku serca) wiążą się ze spadkiem częstości IGF-1. Niższe poziomy hormonu IGF-1 były związane ze zwiększonym wysokim ryzykiem udaru mózgu w badaniu populacji chińskiej. <И>

IGF-1 wspomaga wzrost ciała

Wyższe poziomy IGF-1 są związane z większą gęstością kości u starszych kobiet. Ponadto czynnik wzrostu insuliny jest bezpośrednim aktywatorem o zwiększonej wielkości kości. <И>

Ale wpływ IGF-1 na wzrost masy mięśniowej (efekt anaboliczny) może również zwiększyć gęstość kości, ponieważ wzrost siły kości jest wymagany przy wzroście mięśni. <И>

IGF-1 wspomaga zdrowie jelit

W zwierzęcym modelu zapalenia okrężnicy i oparzeń błony śluzowej jelita, stosowanie IGF-1 poprawiło zdrowie. To stymulowało gojenie i odnowę DNA jelitowych komórek błony śluzowej i radykalnie zmniejszyło penetrację bakterii przez ścianę jelita. <И, И, И>

Niemowlęta ze zwiększoną przepuszczalnością jelit wykazywały szybsze gojenie, gdy dodatkowo otrzymywały IGF-1. <И>

IGF-1 pomaga w leczeniu infekcji bakteryjnych

W modelach zwierzęcych insulinopodobny czynnik wzrostu IGF-1 pomógł oczyścić organizm z infekcji bakteryjnych i poprawić przeżycie w sepsie. <И>

Podczas testowania skuteczności leczenia mukowiscydozy za pomocą IGF-1 w modelach zwierzęcych okazało się dobrą okazją do pozbycia się płuc z bakterii. <И>

IGF-1 stymuluje układ odpornościowy

IGF-1 stymuluje komórki B do namnażania. <И>

IGF-1 pomaga w utrzymaniu równowagi płynów

Jak pokazują badania, insulinopodobny czynnik wzrostu IGF-1 pomaga przywrócić równowagę płynów u osób starszych i szczurów. <И, И>

IGF-1 chroni skórę przed starzeniem

Hormon IGF-1 rewitalizuje syntezę kolagenu, który pomaga chronić skórę przed starzeniem. <И> Uważa się, że ten hormon jest najpotężniejszym stymulatorem biosyntezy kolagenu typu 1, dlatego często jest stosowany do odmładzania skóry. <И>

Inne funkcje IGF-1

IGF-1, wraz z hormonem wzrostu, hamują syntezę mocznika <И>, co może prowadzić do zmniejszenia zawartości azotu mocznikowego we krwi. Dodatkowy hormon wzrostu u dzieci, u których stwierdzono niedobór tego hormonu, prowadzi do obniżenia poziomu azotu mocznikowego we krwi, co również zmniejsza syntezę mocznika. <И>

Nasilenie marskości jest bezpośrednio związane z niskim poziomem IGF-1 we krwi dorosłych. <И>

Wzrost IGF-1 w cukrzycy i otyłości ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka

Szkodliwe działanie insulinopodobnego czynnika wzrostu IGF-1

Ze względu na to, że insulinopodobny czynnik wzrostu IGF-1 stymuluje wzrost komórek, ma silny wpływ na każdy z kluczowych etapów złośliwego guza.

Hormon ten zwiększa proliferację komórek, angiogenezę, pojawianie się przerzutów i zmniejsza liczbę śmierci komórek spowodowanych chemioterapią, co często prowadzi do rozwoju oporności na leczenie raka. Jeśli chodzi o raka, ważny jest nie tylko IGF-1, ale także białko wiążące IGF (IGFBP), które blokuje działanie IGF-1.

IGF-1 może przyczynić się do rozwoju raka

Według badań, hormon IGF-1 tworzy sprzyjające środowisko dla rozwoju raka piersi i oporności na leczenie lekami przeciwnowotworowymi. <И> Wykazano, że IGF-1 zwiększa inwazyjność komórek raka sutka. <И>

Przegląd 17 badań wykazał, że poziomy IGF-1 są dodatnio związane ze zwiększonym ryzykiem raka piersi, biorąc pod uwagę poziom białka wiążącego IGF (IGFBP3), ze względu na jego wpływ na guzy wrażliwe na estrogen. <И>

Wiadomo, że podwyższony poziom IGF-1 wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju raka prostaty. <И> Ludzie z rakiem płuc wykazują wyższe wskaźniki IGF-1 niż osoby w grupie kontrolnej. <И>

Jednak inne badania wykazały, że zarówno niski jak i wysoki poziom IGF-1 zwiększa ryzyko śmierci z powodu raka. <И>

Uwaga: te badania nie są bardzo dokładne. Niektórzy badacze biorą pod uwagę białko 3 wiążące IGF, a niektórzy nie. Białko 3 wiążące IGF (IGFBP3) jest zdolne do utrzymywania poziomów IGF-1 w organizmie w równowadze. Gdy poziomy tego białka (IGFBP3) są niskie, zwiększa się szybkość wolnego IGF-1, co może stymulować aktywny wzrost komórek.

Należy jednak zauważyć, że w większości przypadków podwyższone wartości hormonu IGF-1 były związane ze zmniejszonym ryzykiem raka (nie należy mylić z rozwojem już istniejącego guza), a niższe wartości IGF-1, wręcz przeciwnie, zwiększały ryzyko raka. <И>

IGF-1 wspomaga rozwój trądziku na skórze

Wzrost IGF-1 może wpływać na rozwój trądziku u dorosłych mężczyzn i kobiet. Wiadomo, że wzrost IGF-1 ma silniejszy wpływ na rozwój trądziku (trądziku) u kobiet, gdy hormon testosteron ma bardziej znaczący wpływ na mężczyzn. <И>

Co zwiększa poziom insulinopodobnego czynnika wzrostu IGF-1

Jeśli twoje testy wykazują niski poziom hormonu IGF-1, możesz skupić swoje wysiłki na tych możliwościach, które przyczyniają się do wzrostu IGF-1, szczególnie jeśli masz chorobę autoimmunologiczną.

  • Zwiększone spożycie kalorii
  • Zwiększone spożycie białka <И>
  • Zwiększenie ilości tłuszczu w diecie, ale tłuszcze nasycone (fast food) obniżają wartości białka wiążącego IGF IGFBP3 <И>
  • Czerwone mięso <И>
  • Produkty mleczne z wapniem <И>
  • Wysokie spożycie kazeiny (w mleku i serze) <И>
  • Witamina C <И>
  • Dużo jagód w diecie <И>
  • Naturalny wzrost lub dodatkowa produkcja hormonu wzrostu <И>
  • Estradiol <И>
  • Kortyzol <И>
  • DHEA <И>
  • Parathormon <И>
  • Prolaktyna <И>
  • Resweratrol - zwiększa zawartość IGF-1 w centrum pamięci mózgu (hipokamp) <И>
  • Cynamon - zwiększa zawartość IGF-1 w skórze <И>
  • Leucyna (aminokwas) <И>
  • Cynk - niski poziom tego mikrokomórki u ludzi jest związany z niskimi wartościami IGF-1, nawet przy dobrej diecie. Niektóre badania pokazują, że cynk wzmacnia działanie IGF-1. <И, И, И, И>
  • Magnez <И>
  • Selen <И>
  • Astragalus <И>
  • Eleutherococcus <И>
  • Kwas ursolowy - zwiększa zawartość IGF-1 w mięśniach. <И>
  • Karnityna <И>
  • Kwas piranowy <И>
  • Izoflawony sojowe <И>
  • Suszone śliwki <И>

Co obniża poziom insulinopodobnego czynnika wzrostu IGF-1

Jeśli twoje testy wykazują wysokie wartości IGF-1, możesz skupić się na tym, co pomaga blokować insulinopodobny czynnik wzrostu, szczególnie jeśli jesteś genetycznie predysponowany do raka.

  • Post (post), szczególnie po długim poście <И>
  • Węglowodany w diecie <И>
  • Ograniczenie w pozyskiwaniu białka <И>
  • Ograniczenie kalorii <И>
  • Intensywne spacery <И>
  • Rośliny strączkowe <И>
  • Mleczko pszczele <И>
  • Glukozamina <И>
  • Luteolina <И>
  • Kurkumina <И>
  • Resweratrol (skórka winogron, morwa, orzeszki ziemne) <И> Blokuje IGF-1 w komórkach jelita, zmniejszając tworzenie kolagenu, który po zranieniu może prowadzić do bliznowacenia i zwężenia światła jelita.
  • Apigenina - w badaniu raka prostaty <И>
  • Likopen (pasta pomidorowa, pomidory, guawa, dzika róża, papaja, morela, różowy grejpfrut) <И>
  • EGCG z zielonej herbaty <И>
  • Bor jest pierwiastkiem śladowym, który zmniejsza ilość wolnego IGF-1 (wiele w owocach i warzywach, rodzynkach, orzechach, roślinach strączkowych) <И>
  • Genistein (znaleziony w soi, czerwonej koniczynie i pistacjach) <И>
  • Stany zapalne, które przyczyniają się do produkcji histaminy (alergia) <И>, Czynnik martwicy nowotworów-alfa TNF <И>, IL-6 cytokiny <И>, cytokina IL-1-alfa <И>. Znany negatywny wpływ cytokiny IL-6 na mięśnie może być spowodowany spadkiem pod wpływem IGF-1 w mięśniach. <И>
  • Tamoksyfen <И>

Poziomy insulinopodobnego czynnika wzrostu IGF-1 i ich związek z chorobami

Rak piersi

Badania wykazały, że wartości IGF-1 w zakresie 170-190 ng / ml u kobiet w wieku 45-60 lat są związane ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka piersi. <И> W innym badaniu u kobiet przed menopauzą wskaźniki IGF-1 powyżej 207 ng / ml wykazały zwiększone skojarzenie z ryzykiem raka piersi. <И>

Rak prostaty

Badania wykazały, że wartości IGF-1 w zakresie 160-170 ng / ml u mężczyzn zwiększają ryzyko raka prostaty po 60 roku życia. <И>

W innym badaniu z udziałem mężczyzn w wieku 65 lat i z rozpoznaniem raka gruczołu krokowego stwierdzono poziomy IGF-1 w zakresie 150-170 ng / ml. <И>

W dużym badaniu wśród lekarzy ustalono, że wskaźniki IGF-1 większe niż 185 ng / ml przyczyniają się do zwiększonego ryzyka raka prostaty. <И>

Choroby sercowo-naczyniowe i rak

Wysoki poziom IGF-1 (około 190 ng / ml) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych i zwiększonej śmiertelności z powodu raka u starszych mężczyzn (średni wiek 75 lat). <И>

Wartości IGF-1 w zakresie 70-80 ng / ml lub nawet niższe wykazują zwiększone ryzyko śmierci z wielu chorób. <И>

Insulinopodobny czynnik wzrostu

Wynik testu dla insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF) jest pośrednim wskaźnikiem ilości hormonu wzrostu (GH) wytwarzanego przez organizm.

IGF i GH to hormony polipeptydowe, czyli małe cząsteczki białka, które są niezbędne do prawidłowego wzrostu i rozwoju kości i tkanek organizmu. FMI jest wytwarzany przez wątrobę i mięśnie szkieletowe, a także inne tkanki w odpowiedzi na ich stymulację hormonem wzrostu. IGF przyczynia się do wielu funkcji hormonu somatotropowego, stymulując wzrost kości i innych tkanek.

Rosyjskie synonimy

Angielskie synonimy

Insulinopodobny czynnik wzrostu, Somatomedin C.

Metoda badawcza

Próba immunoenzymatyczna enzymatyczna w fazie stałej (metoda sandwich).

Jednostki miary

Ng / ml (nanogram na mililitr).

Jakiego biomateriału można użyć do badań?

Jak przygotować się do badania?

  1. Nie jedz przez 8 godzin przed analizą, możesz pić czystą niegazowaną wodę.
  2. Wyeliminuj stres fizyczny i emocjonalny 30 minut przed badaniem.
  3. Nie pal przez 30 minut przed oddaniem krwi.

Ogólne informacje o badaniu

Wynik testu dla insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF) jest pośrednim wskaźnikiem ilości hormonu wzrostu (GH) wytwarzanego przez organizm. IGF i GH to hormony polipeptydowe, czyli małe cząsteczki białka, które są niezbędne do prawidłowego wzrostu i rozwoju kości i tkanek organizmu. GH jest produkowany przez przysadkę mózgową, mały gruczoł umiejscowiony u podstawy mózgu przy grzbiecie nosa. Jest wydzielany do krwi w falach w ciągu dnia, osiągając maksymalny poziom, co do zasady, w nocy. IFR jest syntetyzowany przez wątrobę i mięśnie szkieletowe, a także wiele innych tkanek w odpowiedzi na ich stymulację hormonem wzrostu. IGF jest ważny dla wielu funkcji hormonu wzrostu, stymuluje wzrost kości i innych tkanek organizmu, a także pomaga zwiększyć masę mięśniową. Odzwierciedla nadmiar i brak hormonu wzrostu.

Stężenie IGF, podobnie jak stężenie GH, jest bardzo niskie we wczesnym dzieciństwie, następnie wzrasta, osiągając maksimum w okresie dojrzewania, a u dorosłych spada.

Niedobór IGF i GH może być spowodowany, na przykład, przez niedoczynność przysadki lub przez guz przysadki, który uszkadzając komórki wytwarzające hormon, zakłóca jego syntezę. Brak IGF obserwuje się także przy braku wrażliwości na GH, co może być spowodowane niedożywieniem, niedoczynnością tarczycy, brakiem hormonów płciowych i niektórymi chorobami przewlekłymi. Niewrażliwość genetyczna na GH (oporność na GH) występuje bardzo rzadko.

Brak GH we wczesnym dzieciństwie może wpływać na wzrost i rozwój dziecka. U dorosłych niedobór hormonu może prowadzić do zmniejszenia gęstości kości, niedorozwoju mięśni i zmian w składzie lipidów. Jednakże, testy na GH lub IGF nie są zwykle zalecane dla dorosłych, którzy mają niską gęstość kości, zanik mięśni lub brak lipidów - tylko w bardzo rzadkich przypadkach, brak GH iw rezultacie niedobór IGF powoduje te zaburzenia.

Nadmiar GH i IGF może przyczyniać się do nieprawidłowego tworzenia się szkieletu, a także innych przejawów gigantyzmu i akromegalii. W przypadku gigantyzmu u dzieci dochodzi do nadmiernego wzrostu kości, co jest przyczyną bardzo wysokiego wzrostu, a także wzrostu ramion i nóg w stosunku do nieprawidłowo dużych rozmiarów. U dorosłych akromegalia powoduje pogrubienie kości i tkanek miękkich, takich jak proliferacja tkanki nosowej. W rezultacie wzrost narządów wewnętrznych, takich jak serce, jak również cukrzyca typu 2, choroby sercowo-naczyniowe, w szczególności nadciśnienie, zapalenie stawów i zmniejszenie oczekiwanej długości życia, mogą być konsekwencją nadmiaru GH.

Najczęstszą przyczyną zwiększonego wydzielania hormonu wzrostu jest guz przysadki (zwykle łagodny). Z reguły można go usunąć chirurgicznie lub leczyć za pomocą leków lub chemioterapii. W większości przypadków prowadzi to do normalizacji GH i IGF.

Do czego służą badania?

  • Aby określić przyczyny anomalii wzrostu.
  • Aby ocenić funkcjonowanie przysadki mózgowej.
  • W celu monitorowania skuteczności leczenia nadmiaru lub braku GH. Jednak badanie FMI nie jest zwykle przepisywane dzieciom. Najlepszym wskaźnikiem skuteczności leczenia hormonem wzrostu dla dzieci cierpiących na jego niedobór jest tempo, w jakim rosną.
  • Aby uzyskać informacje na temat odporności na GH. Jeśli FMI jest prawidłowe, to niedobór GH jest wykluczony.
  • Aby pomóc w rozpoznaniu niedoczynności przysadki (wraz z testami na inne hormony przysadki, takie jak hormon adrenokortykotropowy).
  • Aby zidentyfikować guz przysadki, który produkuje GH. W szczególności, po operacji, aby dowiedzieć się, czy cały guz został skutecznie usunięty, a następnie przez kilka lat, aby śledzić możliwe nawroty.

Kiedy zaplanowane jest badanie?

  • Jeśli u dziecka występują objawy niedoboru GH, takie jak zahamowanie wzrostu.
  • Gdy dorośli mają objawy niedoboru GH: zmniejszona gęstość kości, szybkie zmęczenie, niekorzystne zmiany w składzie lipidów, mała wytrzymałość podczas wysiłku fizycznego (jednak test IGF nie jest standardem u pacjentów z takimi objawami, ponieważ niedobór GH i IGF rzadko jest przyczyną tych zaburzeń ).
  • Jeśli podejrzewasz niską aktywność przysadki mózgowej.
  • Podczas monitorowania skuteczności leczenia hormonem wzrostu (rzadko).
  • Z objawami gigantyzmu u dzieci lub akromegalią u dorosłych (wraz z testem tłumienia hormonu wzrostu).
  • Po operacji usunięcia guza, który produkuje GH (w celu potwierdzenia, że ​​został całkowicie usunięty).
  • Wraz z przejściem leku lub radioterapii, która jest zwykle przeprowadzana po operacji usunięcia guza.
  • Przez kilka lat po operacji usunięcia guza kontrolowano wytwarzanie hormonu wzrostu, az czasem identyfikowano możliwy nawrót.

Insulinopodobny czynnik wzrostu: funkcje organiczne, wskaźniki produkcji u dzieci i dorosłych

Jedną z ważnych substancji hormonalnych dla ludzkiego ciała jest insulinopodobny czynnik wzrostu - IGF -1. Ta chemicznie złożona substancja jest produkowana w mikroskopijnych ilościach, ale pośrednio działa jako regulator wielu procesów życiowych: różnicowania, wzrostu i rozwoju komórek tkanek i narządów, syntezy białek, metabolizmu lipidów itp. Funkcje hormonu w organizmie są różnie ukierunkowane i zróżnicowane, dlatego niewystarczająca lub nadmierna produkcja IGF-1 może powodować poważne zakłócenia w jego pracy i prowokować rozwój wielu chorób.

Insulinopodobny czynnik wzrostu (IGF -1, somatomedin C) jest peptydem, którego nazwa pochodzi od jego chemicznego powinowactwa do insuliny. Substancja jest syntetyzowana głównie przez hepatocyty wątroby z bezpośrednim udziałem insuliny: hormon dostarcza wszystkich niezbędnych 70 aminokwasów, aby rozpocząć syntezę somatomedyny. Następnie, przy przepływie krwi, IGF-1 jest transportowany przez białka nośnikowe do wszystkich narządów i tkanek. Somatomedynę można również syntetyzować niezależnie w innych tkankach organizmu.

Trójwymiarowy obraz IGF-1

W latach 70. ubiegłego wieku naukowcy odkryli, że jest to substancja pośrednia, która zapewnia związek między hormonem wzrostu - somatotropiną (STH) a komórkami ciała. Prawie wszystkie działania hormonu wzrostu w tkankach są zapewniane przez IGF-1. Aby utrzymać swoją aktywność przez kilka godzin, wiąże się ze specjalnymi białkami, które niosą osocze krwi. Niezbędne dla normalnego wzrostu dzieci u dorosłych jest odpowiedzialny za wzrost tkanki mięśniowej (odgrywa rolę hormonu anabolicznego).

Stymulatory syntezy IGF-1 to:

  • STH - hormon wzrostu;
  • żywność białkowa;
  • estrogeny;
  • androgeny;
  • insulina

Wręcz przeciwnie, glukokortykosteroidy hamują wydzielanie somatomedyny. Ponieważ normalnie IGF-1 stymuluje wzrost kości, tkanki łącznej i mięśniowej, jest to jeden z udowodnionych faktów dotyczących niepożądanego działania glucorroicosteroids na tempo wzrostu organizmu, jego rozwój i dojrzewanie.

W przeciwieństwie do hormonu wzrostu, który jest intensywniej wytwarzany w nocy, stężenie somatomedyny jest stabilne. Wytwarzane przez organizm przez całe życie, a nie tylko w okresach aktywnego wzrostu.

Chemicy i biolodzy nadal badają substancję, ale kilka mechanizmów działania zostało już potwierdzonych przez badania naukowe:

  1. 1. Hormon somatotropowy praktycznie praktycznie nie oddziałuje z komórkami tkanek obwodowych organizmu. IGF-1 jest głównym pierwotnym mediatorem niezbędnym do wejścia hormonu wzrostu do komórek.
  2. 2. Somatomedin stymuluje wzrost, różnicowanie i rozwój komórek mięśni szkieletowych, tkanki łącznej, nerwowej i kostnej, komórek macierzystych krwi i komórek tak ważnych narządów wewnętrznych, jak wątroba, nerki i płuca.
  3. 3. IGF-1 spowalnia apoptozę - genetycznie i fizjologicznie zaprogramowaną śmierć komórki.
  4. 4. Przyspiesza syntezę białek i spowalnia ich niszczenie.
  5. 5. IGF-1 zwiększa zdolność komórek sercowych - kardiomiocytów - do podziału, zwiększając w ten sposób sprawność mięśnia sercowego i chroniąc go przed starzeniem. Udowodniono, że osoby starsze o wysokim wskaźniku IGF-1 są mniej dotknięte chorobami sercowo-naczyniowymi i żyją dłużej.
  6. 6. Jest w stanie aktywować receptory insuliny, dzięki czemu glukoza dostaje się do komórki i tworzy dodatkową rezerwę energetyczną.

Bardzo interesujące jest ostatnie badanie roli somatomedin w procesach onkologicznych. Ostatnie badania kliniczne wykazały możliwą onkogenną aktywność zwiększonego poziomu substancji w ciele i związek pomiędzy występowaniem nowotworów a wysokim poziomem IGF-1.

Brak wydzielania somatomedyny w ciele dziecka objawia się następująco:

  • niski wzrost, karłowatość;
  • opóźniony rozwój fizyczny i psychiczny;
  • zmniejszone napięcie mięśni;
  • specyficzna twarz "lalkowa";
  • brak lub poważne opóźnienie w okresie dojrzewania.

U dorosłych pacjentów obserwuje się osteoporozę, mniej lub bardziej wyraźny spadek masy mięśniowej, zmiany w lipidogramie - potencjalnie niebezpieczne zmiany w metabolizmie tłuszczów.

Nadmierna produkcja IGF-1 prowadzi również do rozwoju różnych patologii:

  • gigantyzm u dzieci, który przejawia się jako intensywny wzrost kości, co prowadzi nie tylko do nienormalnie wysokiego wzrostu ciała, ale także do wzrostu wielkości rąk i nóg;
  • w wieku dorosłym obserwuje się patologiczny wzrost kości twarzy, zwłaszcza żuchwy i łuków brwiowych, a także dłoni i stóp;
  • zwiększa się pocenie, chroniczne zmęczenie, ból głowy, ból stawów;
  • można zaobserwować mniej lub bardziej wyraźny wzrost narządów wewnętrznych (serce, wątroba, śledziona);
  • naruszenie funkcji zapachu i wzroku;
  • mężczyźni diagnozują spadek pożądania seksualnego i erekcji;
  • znacząca upośledzona tolerancja glukozy i rozwój cukrzycy;
  • stały wzrost ciśnienia krwi.

Pobieranie krwi do analizy IGF-1 odbywa się rano od 7 do 10 godzin, na czczo, po co najmniej 8-12 godzinach poszczenia. Pozwolono pić niegazowaną wodę. Aby uzyskać wiarygodny wynik na dwa dni przed i w dniu dostarczenia analizy, stosowanie alkoholu i wyrobów tytoniowych oraz stosowanie silnych leków jest zabronione (wyjątki są niezbędne). Intensywne ćwiczenia fizyczne są zabronione w przeddzień iw dniu pobierania krwi.

Analiza IGF-1 nie zastępuje badania stężenia we krwi hormonu wzrostu (hormonu wzrostu) Aby uzyskać wiarygodny obraz patologii, przeprowadzane są oba badania!

Istnieje szereg wskazań medycznych do okresowego lub ciągłego monitorowania stężenia IGF-1 we krwi. Analiza zalecana do przekazania, gdy:

  • różne patologie związane z nadmiarem lub brakiem hormonu wzrostu;
  • nadmiernie niskie lub, przeciwnie, wysokie dziecko;
  • gwałtowny wzrost poszczególnych części ciała u osoby dorosłej i odpowiadające jej zmiany w wyglądzie;
  • niedopasowanie wieku kostnego;
  • diagnostyczna ocena funkcji przysadki;
  • weryfikacja skuteczności leczenia lekami hormonu wzrostu.

Poziom hormonów zawsze zależy od wieku i płci, a fizjologicznie normalne minimalne poziomy somatomedyny obserwuje się u dzieci poniżej 5 roku życia i osób starszych. Zawartość somatomedyny (mg / l), w zależności od wieku i płci, przedstawiono w tabeli.

Przyczyny insulinopodobnego czynnika wzrostu

Początkowo naukowcy ustalili, że istnieją trzy grupy takich pośredników, którzy zostali nazwani według numeracji. W kolejnych latach eksperymenty i badania dowiodły, że klasyfikacja jest zła. Rada Naukowa zdecydowała się nadać grupie etykietę IGF-1.

Co to jest somatomedin?

IGF to białko o strukturze bardzo podobnej do insuliny. Somatomedin pomaga w rozwoju i rozwoju komórek ciała. Hormon ten odgrywa ważną rolę w procesie starzenia: im starsza osoba, tym mniejsza ilość białka w organizmie. Wszystkie wskaźniki poziomu hormonu w ciele są indywidualne, w zależności od wieku i płci pacjenta.

Struktura

Insulinopodobny czynnik wzrostu 1 składa się z 67-70 aminokwasów. Ifr-1 jest peptydem wiążącym się z białkami osocza, które z kolei są nośnikami czynników wzrostu. Pozwalają one utrzymać aktywność somatomedyny przez długi czas.

Sam hormon ma znaczące podobieństwo do insuliny. W syntezie somatomedyny insulina odgrywa ogromną rolę. Dzięki niemu wątroba otrzymuje wszystkie niezbędne aminokwasy, aby rozpocząć wytwarzanie czynnika wzrostu insuliny.

Właściwości

Insulinopodobny czynnik wzrostu przyczynia się do:

  • stymulują wzrost aktywności insulinopodobnej;
  • przyspieszenie syntezy białka, jego niszczenie spowalnia;
  • zwiększyć metabolizm, który przyczynia się do szybkiego spalania tłuszczu.

Wskaźniki stopy

Największą ilość hormonu obserwuje się w okresie dojrzewania. Niższy - w przedszkolu i starczy. IFR 1 wzrasta podczas ciąży, gdy płód aktywnie rośnie i rozwija się.

Pomimo faktu, że ilość hormonu zmniejsza się z czasem, maksymalne stężenie obserwuje się u dziecka, gdy jest jeszcze w macicy. Przez 4-5 miesięcy ciąży płód ma maksymalną wartość insulinopodobnego czynnika wzrostu.

W wieku 50 lat produkcja zostaje zredukowana do minimum. Pomaga jednak w rozwoju organizmu przez całe życie.

Norma dla dzieci różni się w zależności od płci (mg / l):

W wieku 0-2 lat:

W wieku 2-15 lat:

Od 15 do 27 lat:

Po 27 latach wskaźnik IFR-1 jest mniej więcej taki sam dla kobiet i mężczyzn:

  • kategoria 20-37 lata 230-
  • Od 30 do 40 lat 175-
  • 40-50 lat 125-
  • Od 50-60 lat 70-
  • Od 60-70 lat 95-
  • kategoria 70-80 lat w wieku 75-

Międzynarodowe standardy nie definiują IGF we krwi. Wartość zależy od testów laboratoryjnych, leków, które są do tego wykorzystywane.

Niższy współczynnik FMI

Wiele cytowanych już badań, na podstawie których naukowcy odkryli szereg prawidłowości. Na przykład brak insulinopodobnego czynnika wzrostu w dzieciństwie powoduje opóźnienie w rozwoju i rozwoju dziecka. Nie mniej niebezpieczne i niski wskaźnik IGF u osoby dorosłej. Zauważa:

  • niedorozwój mięśni;
  • karłowatość;
  • gęstość kości maleje, możliwe są częste złamania;
  • struktura zmian tłuszczów.

Brak somatomedin może być wywołany przez:

  • choroby przysadki mózgowej i podwzgórza, aw rezultacie: zmniejszenie stężenia hormonu;
  • wrodzone anomalie;
  • urazy;
  • stany zapalne;
  • infekcje;
  • niewydolność nerek;
  • problemy z wątrobą (marskość).

W niedoczynności tarczycy spadek IGF jest wywołany zmniejszeniem syntezy hormonu zawierającego. Ma również wpływ na ten proces:

  • brak snu;
  • głód lub zła dieta, anoreksja;
  • przeszacowana dawka leków hormonalnych zawierających estrogen.

Aby znormalizować poziom IGF-1, konieczne jest znalezienie przyczyny, która zmniejsza jego syntezę. Jeśli spadek ten wynika z diety lub niedożywienia, należy ponownie rozważyć dietę.

Zwiększony FMI

Nie mniej niebezpieczne są konsekwencje spowodowane nadwyżką czynnika wzrostu insuliny 1. Głównymi przyczynami zwiększonego stężenia hormonów są:

  • guz przysadki (w rzadkich przypadkach i inne narządy);
  • nadnerczowość;
  • zwiększone wydzielanie somatotropowego przysadki hormonu wzrostu.

Jeśli IFR-1 jest podniesiony, to daje to następujące wyniki:

  • Akromegalia u osób dorosłych jest chorobą prowadzącą do powiększenia kości twarzy, kończyn dolnych i górnych. Ponadto wpływają na narządy miąższowe (płuca, wątroba, serce). W przypadku uszkodzenia mięśnia sercowego jego funkcje są zmniejszone, a śmierć jest możliwa;
  • do gigantyzmu u dzieci - u dzieci choroba występuje w następujący sposób: mają one zwiększony wzrost kości (ogromny wzrost), ale także wzrost kości do nieprawidłowych rozmiarów;
  • a także naukowcy zauważają, że zwiększone stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu stymuluje wzrost i rozwój nowotworów onkologicznych. Jeśli pacjent stosuje specjalną dietę, która zmniejsza aktywność somatomedyny, wówczas ryzyko rozwoju nowotworu złośliwego jest znacznie zmniejszone.

W celu leczenia specjaliści uciekają się do środków farmakologicznych, chemioterapii. Nie jest wykluczone i interwencji chirurgicznej.

W trakcie leczenia należy skonsultować się ze specjalistą, poddać się testom w odpowiednim czasie, co pomoże lekarzowi przeanalizować przebieg leczenia.

Diagnostyka

Bez względu na to, czy stężenie hormonu we krwi jest zwiększone czy obniżone, efekty mogą być nieodwracalne. Dlatego konieczne jest, aby odwiedzić specjalistów w odpowiednim czasie, aby nie ignorować przejścia komisji medycznej. Lekarz może skierować pacjenta do badania w następujących przypadkach:

  • jeśli istnieje podejrzenie obniżenia aktywności przysadki mózgowej;
  • dziecko ma opóźnienie w rozwoju, rozwoju;
  • u dorosłych, ze zmęczeniem, gęstość kości jest zmniejszona, odnotowuje się częste złamania;
  • z klinicznymi objawami akromegalii, gigantyzmu;
  • aby zbadać, w jaki sposób przeprowadzono leczenie, czy jest jakaś poprawa;
  • jeśli guz przysadki zostanie usunięty;
  • po leczeniu, radioterapii;
  • jako kontrola przez kilka lat, po usunięciu samego guza.

Dzięki szybkiej analizie specjalista może ustalić przyczynę nieprawidłowego wzrostu dziecka, aby sprawdzić, czy przysadka działa prawidłowo. Podobnie jak analiza jest wymagana w końcowej fazie leczenia w celu zrozumienia skuteczności leczenia.

Funkcje testowania

W ciągu dnia poziomy hormonów nie podlegają fluktuacjom. Dlatego ta analiza, jeśli to konieczne, służy do określenia poziomu somatotropiny, której stężenie nie jest stałe, waha się przez cały dzień.

Do określenia stężenia czynnika wzrostu insuliny stosuje się test immunochemiluminescencyjny. Polega na określeniu wiązania cząsteczek z przeciwciałami.

Metoda polega na oddawaniu krwi z żyły pacjenta. Jedzenie przed badaniem nie może trwać co najmniej 8-10 godzin. Przyjmowanie leków jest niedopuszczalne, wyjątki to tylko przypadki, które zagrażają życiu pacjenta. Możesz pić tylko niegazowaną wodę mineralną. Osoba musi być całkowicie zdrowa, nie ma zimna. W przeciwnym razie wyniki mogą być zniekształcone.

W chwili dostawy specjalista musi koniecznie wskazać wiek pacjenta na formularzu, jak opisano powyżej, stawka IGF jest indywidualna dla każdego okresu wiekowego.

Nie próbuj samodzielnie odszyfrować analiz. W oparciu o ogólny obraz, zebraną historię, wyniki analizy laboratoryjnej, specjalista od postawienia diagnozy, przepisać odpowiednie leczenie.

Preparaty insulinopodobnego czynnika wzrostu

Na świecie jest dosłownie kilka firm farmaceutycznych, które zajmują się badaniami i rozwojem preparatów IGF. Cena tych funduszy jest odpowiednio wysoka.

Na świecie nie ma wielu sportowców, pacjentów, pacjentów, których stać na eksperymentowanie z budżetem za pomocą tego narzędzia. Pomimo wielu badań nie ma dokładnych dawek i metod stosowania leku.

FMI i Sport

Niektórzy sportowcy próbują aktywnie wykorzystywać produkty zawierające insulino-podobny czynnik wzrostu do budowania mięśni. Jest to absolutnie niemożliwe. Wiele badań wykazało, że wyniki mogą być negatywne. Możliwe reakcje uboczne obejmują:

  • niewyraźne widzenie;
  • cukrzyca;
  • naruszenie układu sercowo-naczyniowego;
  • niewydolność hormonalna;
  • rozwój nowotworów onkologicznych.

Dzięki badaniom udało się zrozumieć, że starsi ludzie żyją znacznie dłużej, jeśli poziom hormonu jest bliższy górnej granicy normy dla ich grupy wiekowej. Ponadto są mniej podatne na choroby układu sercowo-naczyniowego.

Zalecenia specjalistów

Pacjenci powinni przestrzegać kilku zasad:

  • w ciągu dnia poziom insulinopodobnego czynnika wzrostu praktycznie się nie zmienia. Ale pacjent powinien pamiętać o odpoczynku, potrzebuje silnego i zdrowego snu. Nie jest tajemnicą dla nikogo, że dorosły powinien spać 7-8 godzin dziennie;
  • jedzenie - ostatni posiłek nie powinien być 3-4 godziny przed snem, żołądek również potrzebuje odpoczynku. Z powodu przepełnionego żołądka przysadka mózgowa nie może syntetyzować hormonu wzrostu. Konieczne jest odstawienie tłustych i ciężkich pokarmów na noc. Preferowany jest ser twarogowy, gotowana wiewiórka z jajek, chude mięso. W sercu codziennej rutyny muszą znajdować się warzywa i owoce, białka i produkty mleczne.
  • przeprowadzenie badań krwi - konieczne jest regularne wykonywanie badań w celu określenia poziomu glukozy;
  • aktywność fizyczna - umiarkowane obciążenia są niezbędne dla wszystkich. Nie wolno zapominać o odpowiednich ćwiczeniach fizycznych. Do tych celów, idealna piłka nożna, siatkówka, tenis, jogging i tak dalej. Ale czas trwania każdego treningu nie powinien przekraczać godziny.

Przemęczenie emocjonalne, stres, głód, uzależnienie tylko pomagają zmniejszyć wytwarzanie hormonu w ludzkim ciele.

Znacznie zmniejszyć syntezę hormonu i niektórych chorób. Na przykład cukrzyca, wysoki poziom cholesterolu, uraz przysadki mózgowej i inne.

Spadek lub wzrost poziomu insulino-podobnego hormonu wzrostu nie tylko hamuje wzrost i rozwój dzieci, ale także powoduje nieodwracalny wzrost tkanki kostnej. Odmawiając diagnozy lub leczenia, pojawia się wzrost tkanek nowotworowych.

Insulinopodobny czynnik wzrostu 1 jest charakterystycznym wskaźnikiem zdrowia ludzkiego ciała. Konieczne jest regularne przeprowadzanie działań zapobiegawczych w celu dostosowania produkcji, a także przeprowadzenie niezbędnych badań, aby zapobiec trudnościom w przyszłości.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

W znacznej liczbie laboratoryjnych metod diagnostycznych są te, o których każdy wie, kto kiedykolwiek odwiedził klinikę (na przykład pełna morfologia krwi lub biochemia), ale wiele szczegółowych badań pozostaje poza zasięgiem wzroku.

Siarczan dehydroepiandrosteronu jest progenitorem wszystkich hormonów płciowych i steroidowych w ludzkim ciele.Jest syntetyzowany w korze nadnerczy od prekursora cholesterolu z kortyzonem.

Jeśli praca organów rozrodczych zostanie zakłócona, kobieta nie może począć i znieść dziecka. Aby znormalizować funkcję rozrodczą, należy poddać się leczeniu i dowiedzieć się, dlaczego jajniki nie działają.