Główny / Hipoplazja

Przyczyny i metody leczenia gigantyzmu

Gigantyczność odnosi się do chorób układu hormonalnego i charakteryzuje się patologicznie wysokim wzrostem: ponad 2 m u mężczyzn i 1,9 m u kobiet. Nie należy jej mylić z genetycznie wyselekcjonowanym wysokim wzrostem, który nie ma historii upośledzenia narządów wydzielania wewnętrznego.

Ta patologia występuje z powodu nadmiernej produkcji hormonu wzrostu (somatotropiny), który jest wytwarzany przez przedni płat przysadki mózgowej. Manifestacje gigantyzmu są już zauważalne w dzieciństwie.

Głównymi metodami diagnostycznymi, oprócz objawów zewnętrznych, jest analiza mająca na celu określenie poziomu GH (hormonu somatotropowego) we krwi, która wraz z gigantyzmem znacznie przekracza normę.

Klasyfikacja gigantyzmu

Należy zauważyć, że ta patologia układu hormonalnego występuje częściej u mężczyzn (1-3 przypadki na 1000 osób). Gigantyczność lub gigantyzm przysadki jest związany z upośledzoną aktywnością przysadki z różnych przyczyn.

Patologia jest klasyfikowana w następujący sposób:

  • akromegaliczny - z żywymi przejawami akromegalii (patologiczny wzrost niektórych narządów);
  • splanchnomegalical (gigantyzm narządów wewnętrznych) - wzrost masy i wielkości narządów wewnętrznych;
  • eunuchizm charakteryzuje się nieproporcjonalnym wzrostem kończyn i stawów, brakiem wtórnych cech płciowych, hipogonadyzmem (niedoczynność lub całkowite ustąpienie gruczołów płciowych);
  • prawda - proporcjonalny wzrost całego ciała, w którym nie ma patologii planu fizjologicznego i psychicznego;
  • częściowy gigantyzm (częściowy lub lokalny) charakteryzuje się patologicznym wzrostem niektórych części ciała;
  • połowa - przy tym typie patologii jedna część ciała intensywnie się rozwija;
  • mózgowi towarzyszy naruszenie zdolności intelektualnych z powodu organicznego uszkodzenia mózgu.

Każdy rodzaj gigantyzmu ma swoje powody. Ale inną ważną rolę odgrywa indywidualna wrażliwość receptorów na wytwarzany hormon wzrostu. Również w dzieciństwie często pojawia się taka patologia jak przysadka przysadkowa (karłowatość), która związana jest z tym samym hormonem wzrostu, ale już z niewystarczającą syntezą.

Krasnolud i gigantyzm to dwie choroby spowodowane przez patologię przysadki mózgowej.

Możliwe przyczyny patologii

Przyczyny gigantyzmu są bardzo zróżnicowane, ponieważ choroba może rozwijać się w każdym wieku. Wśród najbardziej prawdopodobnych i najczęściej badanych są:

  • zmiany zapalne przysadki mózgowej, które rozwijają się jako powikłania grypy, zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pajęczynówki;
  • poważne zatrucie toksycznymi substancjami działającymi na przysadkę mózgową, z naruszeniem jej funkcji;
  • procesy nowotworowe o różnej lokalizacji w przysadce lub podwzgórzu;
  • urazy głowy, czasem nawet łagodne;
  • niska wrażliwość chrząstki nasadowej na hormony płciowe. To zaburzenie często ma genetyczne korzenie. Pod koniec okresu dojrzewania strefy wzrostu nie zamykają się i pozostają wrażliwe na hormon somatotropowy.

Lokalny gigantyzm rozwija się najczęściej w wyniku procesów nowotworowych w przysadce mózgowej. Może również wiązać się z niezamknięciem stref wzrostu w niektórych częściach ciała.

Manifestacja choroby

Objawy gigantyzmu można podzielić na kilka grup. Ta warunkowa separacja jest związana z czasem rozwoju patologii, jej przyczynami i typem.

Trudno nie zauważyć zewnętrznych znaków, ponieważ wygląd osoby bardzo się różni. Niektóre części ciała mogą być nieproporcjonalnie rozróżnione. U dorosłych często występują zmiany w twarzy - powiększanie ust, brwi, kości policzkowych lub brody.

Gigantyczność u dzieci staje się szczególnie zauważalna w okresie intensywnego wzrostu (8-15 lat). Występuje nieproporcjonalny wzrost stóp i dłoni. Inne objawy są obecne:

  • widzenie i pamięć są upośledzone z powodu ekspozycji na odpowiednie ośrodki w mózgu;
  • ciężkie zawroty głowy, co tłumaczy się tym, że z gigantycznością intensywnie rosną wszystkie narządy wewnętrzne, szkielet i mięśnie. Ale ten proces rzadko wpływa na serce, które nie radzi sobie z prawidłowym zaopatrzeniem w duże ciało;
  • istnieje szybkie ogólne zmęczenie, nawet bez stresu;
  • spada wydajność, ponieważ zmniejszają się koncentracja uwagi i procesy asymilacji informacji;
  • kończyny rosną bardzo szybko, czemu towarzyszą bolesne odczucia w kościach i mięśniach oraz w stawach;
  • siła mięśni wzrasta do pewnego punktu, a następnie zaczyna spadać.

Gigantyzm akromegaliczny ma następujące objawy:

  • kości miednicy i klatki piersiowej (w szczególności mostka) stają się grubsze i zdeformowane;
  • zwiększa rozmiar stóp i dłoni;
  • brwi i dolna szczęka stają się większe;
  • ze względu na wzrost kości czaszki, duże przerwy pojawiają się między zębami;
  • uszy, nos, usta i język znacznie się zwiększyły;
  • barwa głosu jest znacznie zredukowana.

Cechy fizjologii narządów wewnętrznych

Choroby narządów wewnętrznych i układów, które są związane z zaburzeniami hormonalnymi i wzrostem ciała lub jego poszczególnych części, są również połączone z chorobą gigantyzmu. Pojawią się objawy, które są związane z innymi przewlekłymi patologiami:

  • w przypadku wystąpienia cukrzycy lub nudności cukrzycy pacjent jest bardzo spragniony, zwiększa się liczba oddawanych moczów i ilość moczu
  • niedoczynność gruczołu tarczycy może powodować bradykardię, zwiększenie masy ciała, brak lub utratę apetytu, zmiany smaku, obrzęk kończyn i twarzy;
  • nadczynność tarczycy spowoduje tachykardię, utratę wagi na tle zwiększonego apetytu;
  • brak miesiączki (zakłócenia w cyklu miesięcznym lub całkowity brak miesiączki), który wpływa na funkcje rozrodcze kobiet;
  • zmniejszone libido lub impotencja u mężczyzn, podczas gdy zewnętrzne i wewnętrzne narządy płciowe mogą odbiegać od normy, zarówno większej, jak i mniejszej;
  • niepłodność męska i żeńska.

Zdjęcie gigantyzmu pomoże zrozumieć, jak wygląda osoba z taką patologią.

Metody diagnostyczne

Z reguły diagnozę można postawić w wyglądzie pacjenta. Jednak w celu ustalenia przyczyny patologii stosuje się następujące metody diagnostyczne:

  • Badanie rentgenowskie czaszki w celu zbadania tureckiego siodła. To jest zagłębienie w czaszce, w którym znajduje się przysadka;
  • Zdjęcie rentgenowskie dłoni lub stóp - wykonywane jest w celu określenia wieku kości w porównaniu z faktycznym wiekiem pacjenta;
  • MRI mózgu wykonuje się w celu określenia pracy przysadki mózgowej i obecności w niej guzów;
  • badanie dna oka.

Ponadto wymagane jest badanie krwi w celu określenia poziomu hormonu wzrostu, który będzie podstawowym czynnikiem w wyborze terapii.

Wszystkie te metody pozwalają określić rodzaj patologii i zaplanować leczenie.

Leczenie choroby i możliwe powikłania

Gigantyzm ma kilka ogólnie akceptowanych protokołów leczenia, które zależą od ciężkości procesów, przyczyn patologii, jej rodzaju i obecności współistniejących chorób (zjawisko to występuje w prawie 100% przypadków).

Istnieją trzy rodzaje leczenia: zachowawczy (lek), radiacyjny, chirurgiczny. Każdy ma prawo istnieć i ich wyraźne dowody.

Jeśli to możliwe, przepisywane są konserwatywne leki:

  • antagoniści hormonu wzrostu, którzy hamują jego produkcję. Przyjmowanie narkotyków powinno trwać długo, często przez całe życie, ponieważ zatrzymanie spożycia może ponownie wywołać progresję gigantyzmu;
  • hormony płciowe, aby zwiększyć ich wpływ na zamykanie stref wzrostu;
  • leki do leczenia powiązanych chorób.

Radioterapia jest stosowana w leczeniu procesów nowotworowych w przysadce mózgowej. Zastosowano promieniowanie rentgenowskie i gamma.

Leczenie chirurgiczne stosuje się w przypadku wykrycia guzów przysadki, które nie nadają się do radioterapii. Zaleca się również usuwanie plastiku.

Wśród komplikacji są następujące:

  • mocz cukrowy i moczówka prosta;
  • choroby dystroficzne układu sercowo-naczyniowego;
  • patologia wątroby i dróg żółciowych;
  • zakłócenie narządów wydzielania wewnętrznego;
  • wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie);
  • rozedma płuc;
  • niepłodność

Najczęstszym powikłaniem nieleczonego gigantyzmu jest akromegalia, która jest trudna do leczenia.

Prognozy

Przy odpowiednim stosowaniu leczenia rokowanie na całe życie jest całkiem korzystne. Jednak nie może być kompletnego wyleczenia. Pacjenci prawie całe swoje życie biorą narkotyki hamujące produkcję hormonu wzrostu.

Z reguły wszyscy cierpiący na gigantyzm są bezowocni. Aż do osób starszych rzadko przeżywają, umierając z powodu powikłań i postępu współistniejących chorób, które w tej sytuacji są trudne do wyleczenia.

W dzieciństwie, kiedy rodzice zauważyli, że ich dziecko zaczęło różnić się od swoich rówieśników wyglądem, zachowaniem, osiągnięciami akademickimi i innymi oznakami, są oni zobowiązani do natychmiastowego skonsultowania się ze specjalistą w celu ustalenia choroby w czasie i rozpoczęcia leczenia. W przeciwnym razie wszystkie funkcje zaczną być naruszane i dołączy wiele patologii, których można uniknąć w okresie dojrzewania.

Gigantyzm

Gigantyzm - patologiczny wzrost spowodowany nadmiernym wytwarzaniem hormonu wzrostu (hormonu somatotropowego) przedniego płata przysadki i przejawia się już w dzieciństwie. Występuje wzrost wysokości ponad 2 m, dysproporcja budowy ciała z dominującym wydłużeniem kończyn, podczas gdy głowa wydaje się bardzo mała. Pacjenci mają zaburzenia fizyczne i psychiczne, funkcje seksualne. W przypadku gigantyzmu zdolność do pracy jest ograniczona, ryzyko niepłodności jest wysokie. Głównym kryterium diagnostycznym gigantyzmu, oprócz jasnego obrazu klinicznego, jest identyfikacja zwiększonego stężenia GH we krwi.

Gigantyzm

Gigantyczność (lub makrosomia) rozwija się u dzieci z niecałkowitymi procesami kostnienia szkieletu, jest częstsza u mężczyzn w wieku dojrzewania, jest określana w wieku 9-13 lat i rozwija się przez cały okres fizjologicznego wzrostu. W przypadku gigantyzmu tempo wzrostu dziecka i jego wyniki są znacznie wyższe niż tempo anatomiczne i fizjologiczne, a pod koniec okresu dojrzewania osiągają ponad 1,9 m u kobiet i 2 m u mężczyzn, przy zachowaniu stosunkowo proporcjonalnej sylwetki. Częstość występowania gigantyzmu waha się od 1 do 3 przypadków na 1000 ludności.

Rodzice pacjentów cierpiących na tę patologię, zwykle prawidłowy wzrost. Gigantyzm powinien być odróżniony od dziedzicznej wysokości.

Klasyfikacja gigantyzmu

Nowoczesna endokrynologia identyfikuje następujące opcje rozwoju gigantyzmu:

  • Acromegalic - gigantyzm z objawami akromegalii;
  • splanchnomegalia lub gigantyzm narządów wewnętrznych - któremu towarzyszy wzrost wielkości i masy narządów wewnętrznych;
  • eunuchoid - gigantyzm u pacjentów z hipogonadyzmem (niedoczynność lub całkowite ustanie funkcji gruczołów płciowych), objawia się nieproporcjonalnie wydłużonymi kończynami, otwartymi obszarami wzrostu w stawach, brakiem wtórnych cech płciowych;
  • prawda - charakteryzuje się proporcjonalnym wzrostem wielkości ciała i brakiem odstępstw od funkcji fizjologicznych i umysłowych;
  • częściowe lub częściowe - gigantyzm ze wzrostem poszczególnych części ciała;
  • pół - gigantyzm, któremu towarzyszy wzrost połowy ciała;
  • cerebral - gigantyzm spowodowany organicznym uszkodzeniem mózgu i towarzyszy mu naruszenie inteligencji.

Powody gigantyzm

Gigantyzm i akromegalia to dwie zależne od wieku wariacje tych samych procesów patologicznych: hiperplazja i nadczynność komórek przysadki, wytwarzających hormon somatotropowy (hormon wzrostu). Zwiększone wydzielanie hormonu wzrostu można obserwować z uszkodzeniami przysadki mózgowej w wyniku guzów gruczołowych (gruczolaki przysadki), zatrucia, neuroinfekcji (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) i urazami mózgu.

Często przyczyną gigantyzmu jest obniżenie wrażliwości chrząstki nasadowej, która zapewnia wzrost kości długości, na działanie hormonów płciowych. W rezultacie kości zachowują zdolność do zwiększania długości przez długi czas, nawet w okresie po pokwitaniu. Hipersekrecja somatotropiny po zamknięciu stref wzrostu kości i zakończeniu kostnienia kości prowadzi do akromegalii.

Gigantyczne objawy

Skok w zwiększaniu długości ciała, gdy gigantyzm występuje w 10-15 lat. Pacjenci wyróżniają się wysokim wzrostem i stopniem wzrostu, skarżą się na zmęczenie i osłabienie, zawroty głowy, bóle głowy, niewyraźne widzenie, ból stawów i kości. Zmniejszona pamięć i wydajność powodują słabe wyniki w szkole. Gigantyzm charakteryzuje się zaburzeniami hormonalnymi, zaburzeniami psychicznymi i seksualnymi (infantylizm). U kobiet z gigantyzmem rozwija się pierwotny brak miesiączki lub wczesne zaprzestanie czynności menstruacyjnej, niepłodność u mężczyzn rozwija się hipogonadyzm. Inne hormonalne przejawy gigantyzmu to moczówka prosta, niedoczynność lub nadczynność tarczycy i cukrzyca. Najpierw obserwuje się wzrost siły mięśni, następnie osłabienie mięśni i osłabienie.

W przypadku gigantyzmu może rozwinąć się nadciśnienie tętnicze, dystrofia mięśnia sercowego, niewydolność serca, rozedma płuc, zmiany dystrofii wątroby, niepłodność, cukrzyca i zaburzenia czynności tarczycy.

Diagnostyka gigantyzmu

Rozpoznanie gigantyzmu ustala się na podstawie zewnętrznego badania pacjenta, wyników badań laboratoryjnych, radiologicznych, neurologicznych i okulistycznych. Gdy gigantyzm laboratorium jest zdeterminowany przez wysoką zawartość hormonu wzrostu we krwi.

Aby zidentyfikować guzy przysadki, wykonuje się radiografię czaszki, tomografii komputerowej i MRI mózgu. W obecności gruczolaka przysadki określa się powiększone tureckie siodło (przysadka). Radiogramy rąk wykazują rozbieżność między kością a wiekiem paszportowym. Badanie okulistyczne pacjentów z gigantyzmem ujawnia ograniczenie pola widzenia, stagnację w dnie oka.

Uzdrawiaj gigantyzm

Zasady leczenia gigantyzmu są podobne do leczenia akromegalii. Analogi somatostatyny stosuje się w celu normalizacji poziomu hormonu wzrostu za pomocą gigantyzmu, w celu szybszego zamykania stref wzrostu kości - hormonów płciowych. Etiologiczne leczenie gigantyzmu w gruczolakach przysadki polega na zastosowaniu radioterapii lub ich chirurgicznego usunięcia w połączeniu ze wsparciem lekowym dla agonistów dopaminy.

W przypadku gigantyzmu typu eunuchoid, leczenie ma na celu wyeliminowanie seksualnego infantylizmu, przyspieszenie kostnienia szkieletu i zatrzymanie jego dalszego wzrostu. Leczenie częściowego gigantyzmu obejmuje korektę ortopedyczną z użyciem chirurgii plastycznej. Połączone leczenie gigantyzmu, stosowane przez endokrynologów, łączy hormonalną i radioterapię i pozwala osiągnąć pozytywne wyniki u znacznej liczby pacjentów.

Przewidywanie i zapobieganie gigantyzmowi

Przy odpowiedniej terapii gigantyzmu prognozy na całe życie są względnie korzystne. Jednak wielu pacjentów nie żyje do późnej starości i umiera z powodu powikłań choroby. Większość pacjentów cierpiących na gigantyzm jest bezpłodnych, ich zdolność do pracy jest znacznie zmniejszona.

Obawy rodziców powinny spowodować gwałtowny, znaczny wzrost wzrostu dziecka w okresie dojrzewania w porównaniu z jego rówieśnikami. Terminowa interwencja medyczna zapobiegnie komplikacjom.

Gigantyzm

Termin "gigantyzm" odnosi się do stanu wynikającego ze zwiększonej produkcji hormonu wzrostu w organizmie, somatotropiny, charakteryzującej się nadmiernym wzrostem człowieka (zwykle powyżej 2 metrów). W tej chorobie tułów, kończyny i głowa rosną niemal proporcjonalnie; występują również zaburzenia narządów rozrodczych i ośrodkowego układu nerwowego.

Gigantyzm to choroba, która rozwija się u dzieci i młodzieży, gdy strefy wzrostu na kościach wrażliwych na hormon wzrostu są nadal otwarte. Jeśli z jakiegoś powodu nadmierna produkcja somatotropiny nastąpiła po zakończeniu wzrostu człowieka, to tylko niektóre sekcje jego kości zaczynają rosnąć. Ten stan nazywa się akromegalią.

Gigantyzm ma różne przyczyny, a objawy choroby są takie same. Traktowanie gigantyzmu może być zarówno konserwatywne, jak i operacyjne.

Rodzaje chorób

Gigantyzm i gigantyzm przysadkowy są synonimami. Choroba rozwija się z powodu zwiększonej produkcji somatotropiny w przysadce mózgowej - jednym z głównych narządów endokrynnych zlokalizowanych w jamie czaszki i związanych z mózgiem.

W zależności od rodzaju naruszeń, które prowadzą do nadmiernego wydzielania somatotropiny, rozróżnia się typy gigantyzmu:

  1. Prawda: wszystkie rozmiary ciała rosną proporcjonalnie; nie ma żadnych naruszeń funkcji układu nerwowego i narządów wewnętrznych.
  2. Gigantyzm akromegalski: ciało, twarz i kończyny rosną, a niektóre części kości (zazwyczaj brwi, guzy czołowe, dłonie i stopy) powiększają się bardziej niż inne.
  3. Eunuchoidowy gigantyzm rozwija się w przypadku naruszeń syntezy hormonów płciowych, które przejawia się u ludzi przez zmniejszenie lub przerwanie normalnego funkcjonowania narządów płciowych. Jeśli na tym tle wzrasta produkcja hormonu wzrostu, to u ludzi:
  • drugorzędne cechy seksualne zanikają (brak ekspansji i kurczenia się specyficznego dla płci kości, owłosienia na ciele, odkładania się tłuszczu, barwy głosu);
  • obszary wzrostu w stawach pozostają otwarte;
  • kończyny nieproporcjonalnie wydłużone.
  1. Gigantyzm mózgowy przejawia się nie tylko wysoką postacią, ale także upośledzoną inteligencją. Choroba rozwija się z powodu uszkodzenia mózgu, które również wpływa na strukturę przysadki mózgowej.
  2. Częściowa gigantyzm: tylko oddzielne części ciała rosną.
  3. Splanchnomegalia - w powiększeniu narządów wewnętrznych.
  4. Połowa gigantyzmu: w rozmiarze wzrasta tylko połowa ciała.

To, co gigantyzm rozwinie się u ludzi, zależy nie tyle od przyczyny choroby, ale od indywidualnych cech receptorów hormonu somatotropowego.

Dlaczego choroba rozwija się

Możesz wymienić następujące przyczyny gigantyzmu:

  1. Proces zapalny w przysadce wywołany przez wirusy (najczęściej wirusy grypy), bakterie lub grzyby, który był powikłaniem zapalenia opon mózgowych lub zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
  2. Zatrucie toksyczne dla substancji przysadkowych.
  3. Guzy przysadki.
  4. Urazowe uszkodzenie mózgu.
  5. Zmniejszenie (najczęściej z przyczyn genetycznych) wrażliwości receptorów zlokalizowanych w epifizmie długich kości rurkowych na hormony płciowe. W rezultacie, pod koniec okresu dojrzewania osoby, strefy wzrostu kości nie zamykają się, ale nadal dostrzegają hormon wzrostu i rosną.

W jaki sposób objawia się choroba

Choroba taka jak gigantyzm, trudno nie zauważyć, bo kiedy zmienia wygląd osoby. Zwykle silny wzrost następuje w wieku 8-15 lat, kiedy kontury twarzy mogą się stopniowo zmieniać, lub można zaobserwować szybszy wzrost stóp i dłoni. Również gigantyzm u dzieci ma inne objawy:

  • niewyraźne widzenie;
  • zawroty głowy, ponieważ choroba powoduje w przybliżeniu taki sam wzrost wszystkich narządów wewnętrznych, z wyjątkiem serca, które nie ma czasu na zapewnienie prawidłowego dopływu krwi do nieproporcjonalnie dużego ciała;
  • zmęczenie;
  • upośledzenie pamięci;
  • bóle głowy;
  • bóle w szybko rosnących kończynach i stawach między nimi;
  • po pierwsze, siła mięśni rośnie, a wraz z postępującym wzrostem kości maleje.

Objawy gigantyzmu typu akromegalicznego: szybszy wzrost poszczególnych części ciała łączy się z powyższymi objawami:

  • mostek i kości miednicy są pogrubione;
  • ręce i stopy stają się większe;
  • łuki brwiowe i wzrost żuchwy;
  • duże przerwy pojawiają się między zębami;
  • wzrost języka, uszu, nosa i warg;
  • głos staje się niski.

Jeśli oprócz gwałtownego wzrostu, gigantyzmowi towarzyszy dysfunkcja innych narządów endokrynnych, gigantyzm będzie miał następujące objawy:

  • silne pragnienie i zwiększone oddawanie moczu - z powodu cukrzycy lub cukrzycy (gigantyzm może towarzyszyć każdej z tych chorób);
  • zwiększenie masy ciała przy zmniejszonym apetycie, obrzęku, bradykardii - jeśli gigantyzm powoduje zmniejszenie czynności tarczycy;
  • utrata masy ciała, tachykardia, zwiększony apetyt - jeśli gigantyzm towarzyszy nadczynności tarczycy;
  • gigantyzmowi może towarzyszyć całkowita nieobecność lub nagłe wczesne zaprzestanie menstruacji;
  • u mężczyzn, gigantyzm często wiąże się ze zmniejszeniem funkcji seksualnych, podczas gdy wielkość zewnętrznych lub wewnętrznych narządów płciowych może być zwiększona lub zmniejszona;
  • Gigantyzm jest jedną z przyczyn niepłodności zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn.

Diagnoza patologii

Rozpoznanie "gigantyzmu" ustala się na podstawie charakterystycznego wyglądu osoby.

Aby ustalić przyczynę choroby, przeprowadza się następujące badania:

  • Promienie rentgenowskie czaszki, które można wykorzystać do ujawnienia wzrostu szerokości tureckiego siodła - wgłębienie w czaszce, w którym znajduje się przysadka mózgowa;
  • Zdjęcia rentgenowskie dłoni: istnieje rozbieżność między wiekiem kości a faktycznym wiekiem osoby;
  • MRI mózgu: możesz dokładnie zobaczyć, co dzieje się z przysadką mózgową;
  • badanie dna oka.

Terapia chorób

Leczenie gigantyzmu zależy od jego rodzaju, przyczyn, współistniejącej dysfunkcji narządów wewnętrznych. Gigantyczność można leczyć zachowawczo, szybko i przy pomocy radioterapii.

Leczenie farmakologiczne

Ta choroba wymaga powołania:

  1. analogi hormonów wzrostu leków;
  2. hormony płciowe zgodnie z opracowanymi schematami;
  3. jeśli gigantyzm był leczony operacyjnie, przepisywane są leki agonistyczne dopaminy;
  4. leki są przeznaczone do eliminacji chorób związanych z gigantyzmem: moczówki prostej i cukrzycowej, hipogonadyzm, zaburzenia tarczycy.

Radioterapia

Sprawdzone leczenie chorób, takich jak gigantyzm wywołany guzami przysadki, przy użyciu promieniowania rentgenowskiego. Można również zastosować napromieniowanie przysadki promieniami gamma.

Leczenie chirurgiczne

Kiedy gigantyzm wywołany przez guzy przysadki, zostają usunięte chirurgicznie. Można również wykonać operację plastyczną, aby skorygować nieprawidłowości zewnętrzne związane ze zwiększonym poziomem hormonu wzrostu we krwi.

Tak więc gigantyzm jest patologią endokrynologiczną obserwowaną u dzieci, w których dochodzi do przerostu osoby, a także zaburzeń narządów wewnętrznych. Choroba jest leczona zachowawczo lub operacyjnie. Rokowanie choroby jest stosunkowo korzystne.

Wszystko o gruczołach
i system hormonalny

Czym jest gigantyzm?

Gigantyczność wiąże się z dysfunkcją przysadki mózgowej. Patologicznie wysoki wzrost, częste omdlenia, trudności z inteligencją i naruszenia w sferze seksualnej - wszystko to są konsekwencje gigantyzmu. Istnieje kilka rodzajów choroby, ale istnieją dwie główne grupy:

  • Choroby, które zaczęły się w dzieciństwie.
  • Patologie, które zaczęły się w dojrzałym wieku.

Z gigantyzmem uderza wygląd osoby: długie kończyny, duże rysy twarzy. Często jest bardzo niski głos.

Są zjednoczeni jedną rzeczą - zwiększonym podziałem tkanek pod wpływem nienormalnie dużej ilości hormonu wytwarzanego przez przysadkę mózgową, somatotropinę. Dzieci mają "strefy wzrostu" w stawach. Jest to chrząstka z kości cylindrycznej, w której zachodzi aktywny podział komórek. Dlatego dziecko może dorastać do 2 metrów w okresie dojrzewania.

Uwaga U dorosłych strefy te zwykle nie występują. Pod koniec okresu dojrzewania są zamykane tkanką kostną, wzrost osobnika zatrzymuje się.

Istnieją różne patologie zamykania "stref wzrostu":

  • Odporność receptorów tych stref na hormony płciowe, pod wpływem których powstaje ciało nastolatka. W rezultacie dziecko rozwija się z kończynami i wszystkimi narządami wewnętrznymi, a rozwój seksualny jest opóźniony.
  • Chociaż "strefy wzrostu" zostały zamknięte, produkcja hormonów wzrosła niewiarygodnie. Rezultatem będzie rozwój akromegalii lub częściowego gigantyzmu. Hormony stymulują podział komórek tkankowych tam, gdzie jest chrząstka.

Rodzice gigantycznego dziecka są zwykle całkiem normalne, a nawet mogą mieć niską posturę.

Uwaga Nie dotyczy to rodzin, w których wysoki wskaźnik wzrostu ciała jest określany genetycznie. W takich przypadkach rozwój następuje proporcjonalnie, harmonijnie i zatrzymuje się we właściwym czasie. Tacy wysocy ludzie mogą mieć potomstwo, czego nie można powiedzieć o pacjentach z gigantyzmem.

Często, przy dość dużym wzroście u takich osób, głowa ma małe rozmiary, zakrzywione nogi w kształcie litery X, występuje również brak drugorzędnych cech płciowych (nie występuje owłosienie ciała, nie tworzą się cechy szkieletu męskiego lub żeńskiego).

Akromegalia, rodzaj gigantyzmu, może rozpocząć się po urazie mózgu. W tym samym czasie rośnie twarz, uszy, nos. Stopy i ręce mogą rosnąć niesamowicie. Język zwiększa swoją objętość i nie pozwala na normalne żucie pokarmu oraz wyraźne wymawianie słów. Stan ten jest spowodowany gruczolakiem przysadki i jest leczony chirurgicznie.

Akromegalia twarzy tej osoby rozpoczęła się w wieku dorosłym. Nie był leczony przez wiele lat, sprawa jest zaniedbana. U dorosłych wzrost nie następuje w kończynach. Kości czaszki, uszu, wzrost nosa. Nazywa się to akromegalią.

Istniejące typy gigantyzmu

Endokrynologia identyfikuje następujące rodzaje tej choroby.

Gigantyczność: objawy i leczenie

Gigantyzm - główne objawy:

  • Ból głowy
  • Ból stawów
  • Zawroty głowy
  • Kołatanie serca
  • Utrata masy ciała
  • Słabość mięśni
  • Zwiększony apetyt
  • Zmęczenie
  • Brak miesiączki
  • Upośledzenie pamięci
  • Intensywne pragnienie
  • Niepłodność
  • Zmniejszone widzenie
  • Ból w kończynach
  • Zwiększony wydatek moczu
  • Głośniki grzbiet brwiowy
  • Szczęka augmentacja
  • Strzeliste kończyny
  • Zwiększone przerwy między zębami
  • Szybki wzrost ciała

Gigantizm jest chorobą, która postępuje z powodu zwiększonej produkcji hormonu wzrostu przez przysadkę mózgową (gruczoł dokrewny). Powoduje to szybki wzrost kończyn i tułowia. Ponadto pacjenci często zmniejszają funkcje seksualne, hamują rozwój. W przypadku postępu gigantyzmu istnieje duże prawdopodobieństwo, że dana osoba będzie bezowocna.

Termin "makrosomia" jest również używany w literaturze medycznej w odniesieniu do takiego stanu patologicznego. Gigantyzm u dzieci zaczyna się rozwijać w czasie, gdy fizjologiczne procesy kostnienia nie są jeszcze w pełni zakończone. Częściej choroba jest diagnozowana u mężczyzn w wieku od 7 do 13 lat, ale możliwe jest, że pierwsze objawy pojawiają się w okresie dojrzewania. Patologia powstaje i rozwija się szybko przez cały okres wzrostu ciała.

Zwykle do końca okresu dojrzewania wzrost osobnika osiąga 2 metry. U kobiet liczba ta może być nieco niższa - do 1,9 metra. Warto również zauważyć, że proporcjonalność części ciała nie jest zerwana. Co jest niezwykłe, zazwyczaj rodzice pacjentów z gigantyzmem mają całkiem normalny wzrost. Statystyka medyczna jest taka, że ​​średnio diagnozuje się chorobę u 3 osób na 1000.

Etiologia

Głównym powodem postępu gigantyzmu jest zwiększona produkcja hormonu somatotropiny przez przysadkę mózgową. Zazwyczaj obserwuje się to przy hiperfunkcji lub hiperplazji tego gruczołu endokrynnego. Przyczyny uszkodzenia przysadki mózgowej mogą być bardzo duże. W wyniku ekspozycji na niekorzystne czynniki etiologiczne jego funkcjonalność jest zaburzona, co negatywnie wpływa na stan całego organizmu.

Główne przyczyny uszkodzenia przysadki mózgowej:

  • guz guza nerkowokomórkowego o charakterze łagodnym lub złośliwym;
  • TBI o różnym stopniu nasilenia;
  • zatrucie;
  • progresja neuroinfekcji;
  • obecność chorób osoby ośrodkowego układu nerwowego.

Gatunek

W endokrynologii istnieją takie odmiany gigantyzmu (według rodzaju naruszenia):

  • prawda. W tym przypadku występuje proporcjonalny wzrost wszystkich części ciała. Warto zauważyć, że nie ma niepełnosprawności rozwojowej;
  • akromegaliczny Pacjent ma szybki wzrost kończyn, twarzy i tułowia, ale jednocześnie niektóre obszary kości powiększają się bardziej niż inne;
  • mózgowy Charakterystyczne objawy - szybki wzrost z równoczesnym naruszeniem inteligencji. Ta postać choroby zwykle rozwija się u ludzi po ciężkim uszkodzeniu mózgu;
  • częściowy Jest również nazywany częściowym, ponieważ pewna część ciała wzrasta u chorego;
  • splanchnomegalia. Zwiększona produkcja hormonu wzrostu prowadzi do zwiększenia narządów życiowych;
  • połowa. Jego cechą charakterystyczną jest wzrost części ciała z tylko połowy ciała;
  • eunuchoid Głównym powodem jego progresji jest zmniejszenie produkcji hormonów płciowych. W rezultacie genitalia przestają działać normalnie. Jeśli na tym tle wzrasta również produkcja hormonu wzrostu, to pacjent zanika charakterystykę płciową, kończyny nieproporcjonalnie wydłużają się, a strefy wzrostu w stawach stawowych pozostają otwarte.

Symptomatologia

Postępy gigantyzmu trudno pominąć, ponieważ głównym objawem charakterystycznym jest szybki wzrost tułowia i kończyn. Ale także u pacjentów z tą dolegliwością obserwuje się następujące objawy:

  • utrata pamięci;
  • zmniejszenie funkcji wzrokowej;
  • bóle głowy o różnym nasileniu;
  • zawroty głowy. Ten objaw wynika z faktu, że wraz z gigantyzmem wszystkie narządy wewnętrzne powiększają się z mniej więcej taką samą prędkością. Ale to nie dotyczy serca. Z tego powodu ten ważny organ po prostu nie ma czasu na pełne dostarczenie krwi nieproporcjonalnie dużemu ciału;
  • ból kończyn, zwłaszcza w stawach stawowych;
  • zmęczenie;
  • na początku progresji choroby obserwuje się wzrost siły mięśni, ale wraz z postępem zmniejsza się.

Objawy choroby akromegalicznej:

  • wszystkie powyższe objawy również utrzymują się;
  • niski głos;
  • mostek i kości miednicy stają się grubsze;
  • rośnie ręka i stopa;
  • jeśli poprosisz osobę, aby się uśmiechnęła, możesz zauważyć wzrost odstępów między zębami;
  • dolna szczęka staje się większa, podobnie jak brwi.

W przypadku, gdy na tle rozwoju gigantyzmu, patologii i innych narządów układu hormonalnego rozwinęły się, wówczas pacjent może odczuwać następujące objawy:

  • wczesne zakończenie lub całkowity brak miesiączki;
  • zwiększenie ilości wydalanego moczu, silne pragnienie - takie objawy obserwuje się na tle cukrzycy lub cukrzycy;
  • zmniejszone funkcje seksualne u mężczyzn;
  • z nadczynnością tarczycy, pacjent rozwija tachykardię, zmniejsza się masa ciała, ale zwiększa to apetyt;
  • niepłodność

Komplikacje

  • zmiany dystroficzne wątroby;
  • nieprawidłowe działanie trzustki i tarczycy;
  • niepłodność;
  • rozedma płuc;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • cukrzyca;
  • dystrofia mięśnia sercowego.

Diagnostyka

Standardowy plan diagnozy tej patologii obejmuje:

  • techniki laboratoryjne. Zwykle obraz krwi pozostaje niezmieniony, ale we krwi istnieje zwiększone stężenie hormonu wzrostu;
  • badanie neurologiczne;
  • CT mózgu;
  • prześwietlenie czaszki;
  • MRI

Wydarzenia medyczne

Aby zmniejszyć objawy choroby, lekarze stosują połączenie hormonalnych leków i radioterapii. W większości sytuacji klinicznych podejście to daje pozytywne wyniki.

Leczenie gigantyzmu jest następujące:

  • aby przywrócić normalne stężenie somatotropiny, przepisuje się jej analogi, a także hormony płciowe;
  • korekta ortopedyczna;
  • w przypadku postępów gigantyzmu z powodu gruczolaka przysadki wykazano, że przeprowadza on szybkie usunięcie. Następnie, aby leczyć gigantyzm, używają radioterapii i przepisują leki zawierające agonistów dopaminy.

Jeśli uważasz, że masz gigantyczność i objawy charakterystyczne dla tej choroby, to endokrynolog może ci pomóc.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostyki chorób, która wybiera możliwe choroby w oparciu o wprowadzone objawy.

Jadłowstręt oznacza szczególny zespół w różnych formach jego manifestacji, który pojawia się pod wpływem pewnej liczby przyczyn i objawia się absolutnym brakiem apetytu pacjentów, niezależnie od faktu, że istnieje obiektywna potrzeba odżywienia dla samego organizmu. Anoreksja, której objawy występują w obecnych chorobach metabolicznych, chorobach przewodu pokarmowego, chorobach pasożytniczych i zakaźnych, a także w niektórych zaburzeniach psychicznych, może prowadzić do niedoboru białka i energii.

Zespół przewlekłego zmęczenia (skrót SHU) jest stanem, w którym występuje osłabienie psychiczne i fizyczne spowodowane nieznanymi czynnikami i trwające od sześciu miesięcy lub dłużej. Przewlekły zespół zmęczenia, którego objawy powinny być w pewnym stopniu związane z chorobami zakaźnymi, jest również ściśle związany z przyspieszonym tempem życia ludności i zwiększonym przepływem informacji, dosłownie spadając na osobę w celu jego późniejszego postrzegania.

Leukocytoza to zmiana bezwzględnego poziomu leukocytów w krwiobiegu człowieka. Ten stan charakteryzuje się przesunięciem na lewo od wzoru leukocytów. Według ICD-10 leukocytoza nie jest chorobą, ale osobliwą reakcją organizmu jako całości na negatywny wpływ pewnych czynników (może wystąpić w czasie choroby, z pożywieniem, podczas ciąży, u kobiet po porodzie, itp.). Szybki wzrost leukocytów we krwi lub moczu jest jednym z istotnych objawów diagnostycznych.

Hipomagnezemia jest chorobą patologiczną charakteryzującą się obniżeniem poziomu magnezu w organizmie pod wpływem różnych czynników etiologicznych. To z kolei prowadzi do progresji poważnych patologii, w tym neurologicznych i sercowo-naczyniowych.

Kwasica ketonowa jest niebezpiecznym powikłaniem cukrzycy, która bez odpowiedniego i szybkiego leczenia może doprowadzić do śpiączki cukrzycowej, a nawet śmierci. Stan zaczyna się rozwijać, jeśli organizm ludzki nie może w pełni wykorzystać glukozy jako źródła energii, ponieważ brakuje mu insuliny. W tym przypadku aktywowany jest mechanizm kompensacyjny, a organizm zaczyna wykorzystywać przybywające tłuszcze jako źródło energii.

Dzięki ćwiczeniom i wstrzemięźliwości większość ludzi może obejść się bez medycyny.

Przyczyny i symptomy Gigantyzmu

Gigantyczność jest chorobą układu hormonalnego, która charakteryzuje się zwiększoną produkcją hormonu wzrostu przez przysadkę mózgową, somatotropinę.

W wyniku zaburzeń hormonalnych powstałych w organizmie dochodzi do nadmiernego wzrostu ludzkiego ciała i jego kończyn.

Kilka faktów na temat gigantyzmu

Jeśli dana osoba cierpi na tę chorobę, jej wskaźniki wzrostu będą zawsze bardziej niż normalne wartości, niezależnie od cech płciowych.

Oznacza to, że mężczyźni o gigantyczności mają wysokość co najmniej dwóch metrów, a kobiety - od 190 centymetrów lub więcej.

Zazwyczaj choroba objawia się w dzieciństwie, a jej szczyt występuje w okresie dojrzewania w przedziale od 9 do 14 lat, kiedy wzrost dziecka trwa intensywnie przez cały proces dojrzewania.

Choroby tej nie należy mylić po prostu z wysokim wzrostem z powodu czynników dziedzicznych.

Z reguły rodzice lub bliscy krewni cierpiących na gigantyzm mają normalne średnie tempo wzrostu i nie wyróżniają się z otoczenia.

Rodzaje gigantyzmu

Obecnie endokrynologia ma następującą szczegółową terminologię gigantyzmu:

  • prawdziwy gigantyzm z proporcjonalnym wzrostem wszystkich innych części ciała przy braku psychofizycznych patologii jednostki;
  • częściowy gigantyzm (drugie imię jest częściowe) - u ludzi wzrastają tylko oddzielne części ciała;
  • gigantyzm akromegalski z charakterystycznymi objawami akromegalii (upośledzenie funkcji przedniego płata przysadki);
  • gigantyzm eunuchoidalny, rozwijający się na tle niespójności funkcji gruczołów płciowych, w związku z którym dana osoba nie ma drugorzędnych cech płciowych, a kończyny są nieproporcjonalnie powiększone do ciała, ponieważ strefowe strefy wzrostu stawów pozostają otwarte;
  • gigantyzm narządów wewnętrznych (splanchnomegalia);
  • gigantyzm mózgowy wraz z uszkodzeniem mózgu i współistniejącą niepełnosprawnością intelektualną;
  • półgigantyzm charakteryzuje się niefizjologicznym wzrostem tylko połowy ciała.

Gigantyzm chorobowy: przyczyny i objawy

Jak wspomniano powyżej, choroba rozwija się na tle wysokiej produkcji hormonu wzrostu - somatotropiny.

Dlaczego ten hormon zaczyna być wytwarzany w większej objętości niż jest to konieczne dla organizmu?

Przyczyny mogą być następujące:

  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • zatrucie organizmu;
  • neuroinfekcje (mogą być pochodzenia wirusowego i bakteryjnego, z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego, na przykład: zapaleniem mózgu i zapaleniem opon mózgowych);
  • guzy przysadki.

Oprócz powyższych przyczyn, kolejnym czynnikiem predysponującym do rozwoju gigantyzmu jest brak wrażliwości na chłoniaki nasadowe na hormony płciowe.

W tym przypadku tak zwane aktywne strefy wzrostu kości pozostają otwarte przez długi czas po zakończeniu okresu przejściowego.

Osoby z rozpoznaniem gigantyzmu: przyczyny, objawy i oznaki patologii powinny zostać zbadane przez endokrynologa.

Pierwsze objawy patologii pojawiają się w dzieciństwie, ale zazwyczaj rodzice szukają pomocy od endokrynologa, gdy objawy choroby są oczywiste i zaniedbane.

Ale jest to tylko choroba, której nie można zapomnieć, a do tego nie jest konieczne posiadanie wykształcenia medycznego, ponieważ przejawia się ona czysto zewnętrznie szybkim wzrostem dziecka, wzrostem jego kończyn itp.

Lekarz rozpoznaje gigantyzm dziecięcy, przyczyny i objawy u dzieci będą następujące:

Gigantyczność - konsekwencja nadmiaru hormonu wzrostu

Makrosomia lub gigantyzm często występuje u dzieci z niedokończonymi procesami kostnienia szkieletu.

Często patologię rozpoznaje się u mężczyzn w wieku od 9 do 12 lat.

Informacje ogólne

Gigantyczność u dzieci występuje z powodu wytwarzania hormonu wzrostu w zwiększonej objętości. Za jego produkcję odpowiada przedni płat przysadki.

Jeśli somatotropina jest wytwarzana w nadmiernych ilościach, następuje wzrost kości i wszystkich kończyn.

Odchylenie systematycznie postępuje podczas całego etapu fizjologicznego formowania się osobnika. U dzieci z gigantyzmem tempo wzrostu znacząco wzrasta, wskaźniki nadmiernie kilkakrotnie podnoszą wskaźnik rozwoju.

Wzrost pacjentów z gigantyzmem do końca dojrzewania u dziewcząt przekracza 1,9 m, a dla mężczyzn 2 m, budowa ciała pozostaje dość proporcjonalna.

Silny wzrost nie jest jedynym przejawem gigantyzmu. Pacjenci często mają następujące objawy:

  • zaburzenia psychiczne;
  • opóźnienie rozwojowe;
  • zaburzenia seksualne;
  • niepłodność

Istnieje kilka rodzajów chorób. Każdy z nich charakteryzuje się indywidualnymi charakterystycznymi objawami.

Klasyfikacja gigantyzmu

W powszechnej klasyfikacji endokrynologicznej istnieje kilka rodzajów choroby gigantyzmu:

  1. Prawdziwy gigantyzm. Głównym objawem choroby jest ciężki przerost wszystkich kończyn i części ciała. Rozwój psychiczny osoby przebiega normalnie, a zaburzenia czynnościowe się nie objawiają.
  2. Akromegalia i gigantyzm - poważne odchylenie. Oznaki gigantyzmu w tym przypadku są połączone z objawami akromegalii. Znaki tej patologii są dość zauważalne, ponieważ dochodzi do zgrubienia kości czaszki. Osoby z podobną diagnozą różnią się znacznie wyglądem. Takie odchylenie często staje się przyczyną rozwoju zaburzeń psychicznych.
  3. Splanchomegalia. Ten typ patologii charakteryzuje się nieproporcjonalnym wzrostem wielkości narządów wewnętrznych. Niektórzy lekarze nazywają chorobę określeniem "gigantyzm narządów wewnętrznych". Konsekwencje choroby są dość niebezpieczne. Powiększone narządy nie mogą w pełni zapewnić żywotności organizmu.
  4. Eunuchoidowy gigantyzm. Od tego momentu staje się jasne, że patologia pociąga za sobą obniżenie funkcjonalności gruczołów płciowych. W przypadku braku koniecznego i terminowego leczenia, absolutna dysfunkcja nie jest wykluczona. Wtórne cechy seksualne dzieci z tą diagnozą mogą być niewypowiedziowane lub całkowicie nieobecne. Kończyny poszczególnych osób są nieproporcjonalnie rozszerzone na ciało, są otwarte obszary wzrostu stawów.
  5. Częściowa gigantyzm pociąga za sobą nieproporcjonalny wzrost niektórych części ciała.
  6. Przy połowie gigantyzmu zmiana rozmiaru ciała następuje tylko po jednej stronie.
  7. Cerebral Patologia jest ściśle związana z nieprawidłowym funkcjonowaniem mózgu i często prowadzi do zaburzeń psychicznych i opóźnień rozwojowych.

W niektórych przypadkach patologia ma ścisły związek z somatotropinomą. Edukacja to nowotwór, który rozwija się z przysadkowych komórek eozynofilowych.

To właśnie te komórki są odpowiedzialne za produkcję hormonu somatotropowego. Te formacje często mają łagodny charakter, ale przy braku terminowej terapii mogą się odrodzić.

W niektórych przypadkach powstanie patologii występuje pod zwiększoną wrażliwością receptorów chrząstki chrząstkowej na GH. Wraz z nadmiarem hormonów somatotropowych dochodzi nie tylko do wzrostu tkanek i narządów, ale także do zmian w nerkach, mięśniu sercowym.

Przyczyny odchylenia

Przyczyny gigantyzmu badane są przez naukowców w wystarczającej ilości, a wielu ekspertów doszło do tych samych wniosków. Główną przyczyną gigantyzmu jest zwiększona produkcja hormonu somatotropiny z przedniego płata przysadki.

Macrosomia może się również objawiać w kategoriach zmniejszenia zdolności sensorycznej receptorów chrząstki stawowej do dalszego rozwoju. W rezultacie obszary wzrostu pozostają otwarte po zakończeniu okresu dojrzewania.

Takie odstępstwo od norm często prowadzi do powstawania poważnych chorób, które obejmują następujące patologie:

  • zwiększone stężenie toksyn we krwi;
  • nowotwory przysadki mózgowej;
  • zmiany ośrodkowego układu nerwowego;
  • zapalenie mózgu;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

W 99% przypadków bodźcem do rozwoju gigantyzmu jest obecność somatotropinoma. Najczęściej są one zlokalizowane w adenohypophysis, ale możliwe jest, że można je wykryć w przewodzie pokarmowym, zatokach kości, oskrzelach, trzustce.

Główną przyczyną nieprawidłowego wzrostu jest zwiększona produkcja GH. W związku z tym terapia ma na celu zahamowanie produkcji tej substancji.

Częściowe

W częściowym przebiegu patologia dotyczy tylko niektórych części ciała lub jego połowy. Dzieje się tak w wyniku niepowodzeń embriogenezy.

Ten typ patologii jest diagnozowany niezwykle rzadko, ponieważ lekarze nie w pełni zbadali główne przyczyny przejawienia się choroby.

Istnieją 3 teorie, według których tworzy się częściowy gigantyzm:

  1. Neuro-troficzna teoria sugeruje, że częściowy gigantyzm wynika z wpływu wyraźnej natury na organizm. Klęska włókien współczulnych działa jako czynnik.
  2. Teoria mechaniki nie jest mniej powszechna. Spostrzeżenia wielu ekspertów sugerują, że mutacja może być wynikiem niewłaściwej prezentacji płodu w macicy podczas ciąży. Ściśnięcie niektórych części ciała wywołuje stagnację i powoduje jej wzrost.
  3. Teoria embrionalna stwierdza, że ​​manifestacja zwiększonego wzrostu jest wynikiem zmian, które nastąpiły na poziomie genów w czasie tworzenia zarodka.

Związek między gigantyzmem a karłowatością nie został ostatecznie zbadany przez lekarzy, ale wersja, w której hormony w organizmie wpływają na przejaw patologii, ma prawo do życia.

Nanizm u dzieci jest diagnozowany, gdy dziecko przestaje rosnąć.

Aby wyeliminować takie defekty rozwoju, stosuje się interwencję chirurgiczną.

Przysadka

Gantantyzm przysadki często powstaje z gruczolakiem przysadki. Rozwój gruczolaka jest bezpośrednio związany z nadmiarem wytwarzania GH w ciele.

Wśród czynników przyczyniających się do rozwoju patologii są następujące punkty:

  • poważne uszkodzenie czaszki;
  • stres psychologiczny i emocjonalny;
  • ostre infekcje;
  • ciężkie zatrucie;
  • czynnik genetyczny;
  • procesy zapalne w strefie podwzgórza.

Przy zwiększonej produkcji hormonu wzrostu obecny jest wzrost narządów wewnętrznych. Cechą charakterystyczną tego hipertrofii jest proporcjonalność.

Makrosomia to dość niebezpieczna patologia. Często gipsy przysadki manifestują naruszenia aktywności mózgu, których przyczyną jest zwiększony wzrost guza, który powoduje nadmierny nacisk na ściany i przeponę tureckiego siodła.

Manifestacje gigantyzmu

Objawy gigantyzmu są często widoczne gołym okiem. Ogólnie rzecz biorąc, zdjęcia w szkole, te dzieci mogą być prawie 2 razy wyższe niż ich koledzy z klasy.

Znaczący wzrost długości pacjenta często spada na przedział wiekowy od 10-15 lat.

Giganci mogą narzekać na następujące objawy:

  • wysokie zmęczenie;
  • manifestacja ciągłego zmęczenia;
  • uporczywa migrena;
  • zawroty głowy i szumy w uszach;
  • wspólny ból; obniżona jakość widzenia;
  • zaburzenia psychiczne;
  • nie spontaniczny rozwój seksualny.

Olbrzymi ludzie często manifestują hipogonadyzm. Jest to patologia układu hormonalnego, w którym męskie hormony płciowe androgeny przestają być produkowane lub wytwarzane w niewystarczających ilościach.

Prowadzi to do braku aktywności seksualnej. U dziewcząt z podobną chorobą często objawia się pierwotny brak miesiączki lub przedwczesne ograniczenie czynności menstruacyjnych, co wyraża się w przejawianiu niepłodności.

Makrosomia często jest impulsem do rozwoju poważnych patologii, które obejmują:

  • niewydolność serca;
  • nadciśnienie;
  • rozedma płuc;
  • dystrofia wątroby;
  • mocz cukrowy i moczówka prosta;
  • niedoczynność tarczycy;
  • niepłodność;
  • dystrofia mięśnia sercowego.

Gigantyzm, przejawiający się w każdym wieku, koniecznie wymaga ciągłego nadzoru medycznego.

Diagnostyka gigantyzmu

Aby uzyskać dokładną diagnozę, wymagane są:

  1. Zewnętrzne badanie pacjenta.
  2. Badania laboratoryjne.
  3. Badanie rentgenowskie.
  4. Wniosek neurologa.
  5. Badanie okulistyczne.

Aby szybko wykryć rozwój guza przysadki, konieczne będą następujące metody diagnostyczne:

  1. Tomografia komputerowa mózgu.
  2. Rezonans magnetyczny.
  3. Radiografia głowy.

Podczas diagnozowania gruczolaka podczas testów zauważalna będzie wyraźna wizualizacja przerostu tureckiego siodła.

Okulista podczas wstępnego badania dzieci z gigantyzmem ujawnia zwężenie pola widzenia i dna zastoju.

Eliminacja patologii

Wybór metody leczenia zależy od postaci makrosomii. W większości przypadków użyj następujących efektów:

  1. Aby znormalizować stężenie somatotropiny we krwi za pomocą analogów somatostatyny.
  2. Zamknięcie stref wzrostu kości osiąga się za pomocą hormonów płciowych.
  3. W przypadku gruczolaka przysadki stosuje się radioterapię.
  4. Jeśli leczenie promieniowaniem nie zadziała, uciekają się do operacji usunięcia gruczolaka. Po manipulacji wskazane jest wsparcie lekowe dla agonistów dopaminy.
  5. Typ eunuchoid wymaga terapii ukierunkowanej na kostne kostnienie i zaprzestanie jej rozwoju.
  6. W przypadku częściowego gigantyzmu stosuje się korektę ortopedyczną, w niektórych przypadkach stosuje się chirurgię plastyczną.

Dzięki szybkiemu dostępowi do endokrynologa leczenie pozwala osiągnąć zrównoważone optymalne wyniki.

W przypadku terminowej terapii rokowanie dla większości pacjentów jest korzystne, ale mimo to wiele z nich nie osiąga wieku podeszłego z powodu występowania współistniejących chorób.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Wszelkie procesy biochemiczne zachodzące w naszym organizmie są nie do pomyślenia bez udziału hormonów. Te organiczne substancje czynne są regulatorami metabolizmu i koordynatorami pracy wszystkich ludzkich narządów i układów.

Przebieg i zachowanie ciąży bezpośrednio zależy od poziomu hormonów. Odchylenie w koncentracji substancji ważnych biologicznie prowadzi do zaburzeń płodu, upośledzenia ciąży i groźby przerwania ciąży.

Dla kobiety bardzo ważne są prawidłowe poziomy hormonów. Gdy jakiekolwiek zaburzenia hormonalne stwarzają sprzyjające warunki dla rozwoju różnych chorób.