Główny / Ankieta

Guzy przysadki

Guzy przysadki to grupa łagodnych, rzadziej, złośliwych nowotworów przedniego płata (adenohypofizyka) lub płata tylnego (neurohypophysis) gruczołu. Guzy przysadki, według statystyk, stanowią około 15% nowotworów wewnątrzczaszkowych. Są one równie często diagnozowane u osób obojga płci, zwykle w wieku 30-40 lat. Ogromna większość guzów przysadki to gruczolaki podzielone na kilka typów w zależności od wielkości i aktywności hormonalnej. Objawy guza przysadki są połączeniem objawów dużego procesu wewnątrzmózgowego i zaburzeń hormonalnych. Rozpoznanie guza przysadki wykonuje się poprzez przeprowadzenie szeregu badań klinicznych i hormonalnych, angiografii i MRI mózgu.

Guzy przysadki

Guzy przysadki to grupa łagodnych, rzadziej, złośliwych nowotworów przedniego płata (adenohypofizyka) lub płata tylnego (neurohypophysis) gruczołu. Guzy przysadki, według statystyk, stanowią około 15% nowotworów wewnątrzczaszkowych. Są one równie często diagnozowane u osób obojga płci, zwykle w wieku 30-40 lat.

Przysadka to gruczoł wydzielania wewnętrznego, który pełni regulującą funkcję koordynacyjną w stosunku do innych gruczołów dokrewnych. Przysadka mózgowa znajduje się w dole tureckiego siodła klinowej kości czaszki, anatomicznie i funkcjonalnie połączona z częścią mózgu - podwzgórzem. Wraz z podwzgórzem przysadka stanowi pojedynczy układ neuroendokrynny, który zapewnia stałość homeostazy organizmu.

W przysadce mózgowej znajdują się dwa płaty: przedni - nerkowo-przysadkowaty i tylny - neurohypofizy. Hormony przedniego płata wytwarzane przez adenohypofizę to: prolaktyna, która stymuluje wydzielanie mleka; hormon somatotropowy, który wpływa na wzrost organizmu poprzez regulację metabolizmu białek; hormon stymulujący tarczycę stymulujący procesy metaboliczne w tarczycy; ACTH regulujący funkcję nadnerczy; hormony gonadotropowe, które wpływają na rozwój i funkcje gruczołów płciowych. W neurohypofizie powstaje oksytocyna, która stymuluje kurczliwość macicy i hormon antydiuretyczny, który reguluje proces reabsorpcji wody w kanalikach nerek.

Nieprawidłowa proliferacja komórek gruczołowych prowadzi do powstania nowotworów przedniej lub tylnej części przysadki i zaburzeń równowagi hormonalnej. Czasami oponiaki - guzy opon mózgowych rosną w przysadce mózgowej; rzadziej na gruczoł wpływają przerzuty nowotworów złośliwych innych miejsc.

Przyczyny Guzy przysadki

Wiarygodne przyczyny rozwoju guzów przysadki nie są w pełni zrozumiałe, chociaż wiadomo, że niektóre typy nowotworów można określić genetycznie.

Wśród czynników predysponujących do rozwoju guzów przysadki są: neuroinfekcje, przewlekłe zapalenie zatok, urazy czaszkowo-mózgowe, zmiany hormonalne (w tym z powodu długotrwałego stosowania leków hormonalnych), niekorzystny wpływ na płód w czasie ciąży.

Klasyfikacja guzów przysadki

Guzy przysadki są klasyfikowane według wielkości, umiejscowienia anatomicznego, funkcji endokrynologicznych, cech mikroskopijnego wybarwiania itp. W zależności od wielkości guza, izoluje się miażdżycę (mniej niż 10 mm średnicy maksymalnej) i gruczolakowłókniak (o największej średnicy ponad 10 mm) przysadki mózgowej.

W zależności od umiejscowienia w gruczołach rozróżnia się nowotwory adenohipnozy i neurohipofizy. Guzy przysadki w topografii w stosunku do tureckiego siodła i otaczających go struktur to endosellar (rozciągający się poza granice tureckiego siodła) i introwerarny (położony w tureckim siodle). Biorąc pod uwagę strukturę histologiczną guza, przysadkę dzieli się na złośliwe i łagodne nowotwory (gruczolaki). Gruczolaki pochodzą z tkanki gruczołowej przedniego płata przysadki (adenohypophysis).

Zgodnie z funkcjonalną aktywnością, guzy przysadki podzielono na hormonalnie nieaktywne ("nieme", insidentalomy) i gruczolaki hormonozależne (które wytwarzają jeden lub drugi hormon), które występują w 75% przypadków. Wśród hormonalnie aktywnych guzów przysadki wydzielają:

  • gruczolak somatotropowy
  • hormon wzrostu - guz z przysadki syntetyzujący hormon wzrostu - hormon wzrostu;
  • gruczolaka prolaktyny
  • prolactinoma - guz przysadki syntetyzujący hormon prolaktyny;
  • gruczolak kortykotropowy
  • kortykotropinoma - sekrecyjny przysadkowy nowotwór ACTH, stymulujący funkcję kory nadnerczy;
  • gruczolak tyreotropowy
  • tyreotropinoma - guz przysadki wydzielający hormon tyreotropowy, który stymuluje funkcję tarczycy;

Produkujące gruczolaki lub produkujące lutropę gruczolaki (gonadotropowe). Te guzy przysadki wydzielają gonadotropiny, które stymulują funkcję gruczołów płciowych.

Hormonalnie nieaktywne guzy przysadki i prolaktynoma są najczęstsze (w 35% przypadków odpowiednio), gruczolaki produkujące somatotropinę i produkujące ACTH - w 10-15% przypadków ze wszystkich guzów przysadki rzadko tworzą się inne typy nowotworów. Zgodnie z cechami mikroskopii rozróżnia się guzy chromofobowe przysadki mózgowej (hormony nieaktywne hormonalnie), kwasochłonne (prolaktynoma, tyreotropinoma, somatotropinoma) i bazofili (gonadotropinoma, kortykotropinoma).

Rozwój hormonalnie czynnych guzów przysadki wytwarzających jeden lub więcej hormonów może prowadzić do rozwoju centralnej niedoczynności tarczycy, zespołu Cushinga, akromegalii lub gigantyzmu itp. Uszkodzenie komórek produkujących hormony podczas wzrostu gruczolaka może powodować stan niedoczynności przysadki (niewydolność przysadki). Bezobjawowe guzy przysadki obserwuje się u 20% pacjentów, które są wykrywane tylko podczas autopsji. Objawy kliniczne guzów przysadki zależą od nadmiernego wydzielania hormonu, wielkości i tempa wzrostu gruczolaka.

Objawy guzów przysadki

Wraz ze wzrostem guza przysadki pojawiają się objawy układu hormonalnego i nerwowego. Gruczolaki przysadki wytwarzające somatotropinę powodują akromegalię u dorosłych pacjentów lub gigantyzm, jeśli rozwijają się u dzieci. Gruczolaki wydzielające prolaktynę charakteryzują się powolnym wzrostem, objawiającym się brakiem miesiączki, ginekomastią i mlekotokiem. Jeśli te guzy przysadki wytwarzają wadliwą prolaktynę, mogą nie występować objawy kliniczne.

Gruczolaki produkujące ACTH stymulują wydzielanie hormonów kory nadnerczy i prowadzą do rozwoju hiperkortyzowego (choroba Cushinga). Zazwyczaj takie gruczolaki rosną powoli. Gruczolaki produkujące tyrotropinę często towarzyszą przebiegowi niedoczynności tarczycy (czynnościowa niewydolność tarczycy). Mogą powodować trwałą tyreotoksykozę, która jest wyjątkowo odporna na leki i leczenie chirurgiczne. Gonadotropowe gruczolaki, które syntetyzują hormony płciowe u mężczyzn, prowadzą do rozwoju ginekomastii i impotencji, u kobiet do zaburzeń miesiączkowania i krwawień z macicy.

Zwiększenie rozmiaru guza przysadki prowadzi do rozwoju objawów ze strony układu nerwowego. Ponieważ przysadka jest anatomicznie przyległa do chirurdzy wzrokowej (chiasm), gdy rozmiar gruczolaka wzrasta do średnicy 2 cm, rozwija się zaburzenie wzroku: zwężenie pól widzenia, obrzęk brodawek nerwu wzrokowego, prowadzące do spadku widzenia, a nawet ślepoty.

Duże gruczolaki przysadki powodują ucisk nerwów czaszkowych, któremu towarzyszą objawy uszkodzenia układu nerwowego: bóle głowy; podwójne widzenie, opadanie powiek, oczopląs, ograniczenie ruch gałek ocznych; drgawki; uporczywy katar; demencja i zmiany osobowości; zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe; krwotoki w przysadce mózgowej z rozwojem ostrej niewydolności sercowo-naczyniowej. Przy zaangażowaniu w proces podwzgórza można zaobserwować epizody upośledzonej świadomości. Złośliwe guzy przysadki występują niezwykle rzadko.

Diagnostyka guzów przysadki

Niezbędne badania w przypadku podejrzenia guza przysadki są dokładne badania okulistyczne i hormonalne, neuroobrazowanie gruczolaka. Badanie moczu i krwi na obecność hormonów pozwala określić rodzaj guza przysadki i stopień jego aktywności. Badanie okulistyczne obejmuje ocenę ostrości wzroku i pola widzenia, pozwalając ocenić stopień zaangażowania w proces nerwu wzrokowego.

Neuroobrazowanie guza przysadki pozwala na prześwietlenie czaszki i tureckiej strefy siodłowej, MRI i CT mózgu. Radiograficznie można określić wzrost wielkości tureckiego siodła i erozję jego dna, a także wzrost dolnej szczęki i zatok, zgrubienie kości czaszki i rozszerzenie przestrzeni międzyzębowych. Za pomocą MRI mózgu można zobaczyć guzy przysadki o średnicy mniejszej niż 5 mm. Tomografia komputerowa potwierdza obecność gruczolaka i jego dokładne wymiary.

W gruczolakowatych angiografia naczyń mózgowych wskazuje na przemieszczenie tętnicy szyjnej i pozwala na różnicowanie guza przysadki z tętniakiem wewnątrzczaszkowym. W analizie płynu mózgowo-rdzeniowego można wykryć zwiększony poziom białek.

Leczenie guzów przysadki

Do chwili obecnej w leczeniu guzów przysadki endokrynologia wykorzystuje techniki chirurgiczne, radioterapię i leki. Dla każdego rodzaju guzów przysadki istnieje konkretna, najbardziej optymalna opcja leczenia, którą wybiera endokrynolog i neurochirurg. Chirurgiczne usunięcie guza przysadki jest uważane za najbardziej skuteczne. W zależności od wielkości i umiejscowienia gruczolaka albo jego przednie usunięcie odbywa się za pomocą urządzenia optycznego, albo resekcja przez klinowatą kość czaszki. Chirurgiczne usunięcie guzów przysadki uzupełnia radioterapia.

Hormonalnie nieaktywne mikrogruczaki leczono radioterapią. Radioterapia jest wskazana w przypadku przeciwwskazań do leczenia chirurgicznego, a także w przypadku pacjentów w podeszłym wieku. W okresie pooperacyjnym przeprowadzana jest hormonalna terapia zastępcza (z kortyzonem, hormonami tarczycy lub hormonami płciowymi), w razie potrzeby, korekta metabolitu elektrolitowego i leczenie insuliną.

Leki stosowane agonista dopaminy (kabergolina, bromokryptyna) powodowanie zmarszczek prolaktin- ACTH i guzy przysadki i cyproheptadyna, zmniejszając poziom kortykosteroidów u pacjentów z zespołem Cushinga. Alternatywną metodą leczenia guzów przysadki jest zamrożenie części tkanki gruczołów za pomocą sondy wprowadzonej przez klinową kość.

Rokowanie w przypadku guzów przysadki

Dalsze rokowanie w przypadku guzów przysadki zależy w dużej mierze od wielkości gruczolaków, możliwości ich usunięcia radykalnego i aktywności hormonalnej. U pacjentów z prolactinoma i somatotropinomasem całkowite odzyskanie funkcji hormonalnych obserwuje się w jednej czwartej przypadków, z gruczolakami wytwarzającymi adrenokortykotropinę - w 70-80% przypadków.

Gruczolakowate przysadki mózgowej o wielkości powyżej 2 cm nie mogą być całkowicie usunięte, dlatego ich nawroty są możliwe w ciągu 5 lat po operacji.

Guz przysadki: objawy, leczenie, zapobieganie

Guzy przysadki są nowotworami łagodnymi lub złośliwymi, które w większości przypadków prowadzą do zmian w tle hormonalnym ciała i zaburzeń pokrewnych.

Struktura i funkcja przysadki mózgowej

Przysadka mózgowa to niewielka część mózgu ważąca około 500 mg. Ten narząd jest centralnym narządem układu hormonalnego i produkuje hormony, które wpływają na wzrost, funkcje rozrodcze i metabolizm.

Składa się z 3 głównych części:

  1. Przednia przysadka mózgowa (największa, do 80%) jej objętości.
  2. Średni (średni) udział.
  3. Tylny płat.

Płaty przednie i środkowe łączą się w adenohypofi, a płat tylny nazywamy neurohypofizą.

Główne hormony wydzielane przez przysadkę mózgową

Przedni płat (adenohypophysis) wytwarza następujące hormony:

  • Hormon stymulujący tarczycę - kontroluje tarczycę.
  • Hormon adrenokortykotropowy - monitoruje pracę nadnerczy.
  • Hormon wzrostu - jest odpowiedzialny za wzrost ciała, produkcję białka w komórkach, tworzenie glukozy i rozkład tłuszczów.
  • Hormon folikulotropowy - stymuluje dojrzewanie mieszków włosowych w jajnikach.
  • Luteinizujący hormon - jest odpowiedzialny za regulację procesu laktacji.
  • Hormony melanostymulujące, które regulują metabolizm pigmentu (uważa się, że są zaangażowane w regulację ciśnienia krwi, procesów pamięciowych, a także w wzrost komórek, reakcje immunologiczne, podział komórek, funkcjonowanie żołądka i jelit).
  • Inne substancje, których funkcje nie zostały w pełni zrozumiane.
  • Hormon antydiuretyczny - odpowiada za poziom ciśnienia krwi, a także ilość moczu wydalaną przez nerki.
  • Oksytocyna.
  • Inne hormony, na przykład: mesotocyna, izotocyna, walitocyna i inne.

Wszystkie płaty przysadki są ściśle związane z podwzgórzem, który kontroluje aktywność przysadki mózgowej poprzez wytwarzany hormon uwalniający.

Guzy przysadki: Objawy

Guzy przysadki są równie częste u obu płci, po 30 latach wzrasta prawdopodobieństwo ich wystąpienia. Ogromna większość guzów przysadki jest łagodna i znajduje się w adenohophofii.
W zależności od rodzaju komórek, z których składa się guz, rozróżnia się hormony produkujące i nie wytwarzające hormonów.
Objawy nowotworów, które są nieaktywne pod względem wytwarzania hormonów na początkowym etapie, prawie nigdy się nie pojawiają. W miarę wzrostu powiększona przysadka zaczyna wyciskać otaczające tkanki, powodując odpowiednie objawy. Objawy kompresji są najwyraźniej obserwowane, gdy guz osiągnie 2 lub więcej centymetrów. Należą do nich:

  • zaburzenia widzenia: atrofia lub obrzęk brodawek nerwu wzrokowego, zwężenie pola widzenia, osłabienie wzroku, rozwój ślepoty;
  • objawy ściskania nerwów czaszkowych: podwójne widzenie, oczopląs, wypadanie powiek, drgawki, zaburzenia ruchu gałek ocznych itp.
  • zaburzenia neurologiczne o charakterze ogólnym: bóle głowy, ostra niewydolność serca z krwotokiem w przysadce mózgowej, oznaki zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego;
  • podczas kiełkowania guza w podwzgórzu - okresowe upośledzenie świadomości.

Aktywny hormonowo guz gruczołu przysadkowego podwyższa poziom wytwarzanych hormonów, dlatego już we wczesnych stadiach choroby, główne objawy są związane z zaburzeniem endokrynologicznym, a następnie znane są już objawy kompresji.

Najbardziej charakterystyczne objawy hormonalnie czynnych guzów przysadki:

  1. Gruczolaki wytwarzające somatotropinę - rozwijają akromegalię (zagęszczanie kości, powiększony język, nos, uszy itp.) Lub gigantyzm.
  2. Gruczolaki wydzielające prolaktynę - brak menstruacji, powiększenie gruczołów mlecznych u mężczyzn (ginekomastia), uwalnianie mleka.
  3. Gruczolaki wytwarzające ACTH i gonadotropowe - pobudzenie kory nadnerczy z objawami hiperkortyzacji, a także dysfunkcja układu rozrodczego:
  • otyłość, z dominującym odkładaniem się tłuszczu w twarzy (w kształcie księżyca, zaokrąglone), szyi i tułowia;
  • zanik mięśni kończyn;
  • ogólne osłabienie i zmęczenie;
  • marmurkowy i sucha skóra;
  • u kobiet - porost włosów na klatce piersiowej, górnej wardze, brodzie (hirsutyzm), brak miesiączki;
  • u mężczyzn - zmniejszenie libido, rozwój zaburzeń erekcji;
  • osteoporoza - najpierw charakteryzuje się pojawieniem się bólu w stawach i kościach, a następnie pojawiają się złamania kończyn lub żeber;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • moczówka prosta - pacjent z moczem traci do 15 litrów płynu dziennie;
  • sterydowa psychoza, depresja, ospałość, euforia;
  • rozwój kardiomiopatii prowadzący do niewydolności serca.

Gruczolaki wytwarzające tyrotropinę mogą towarzyszyć:

  • funkcjonalna niewydolność tarczycy (niedoczynność tarczycy), charakteryzująca się obrzękiem, letarstwem, nadwagą, letargiem psychicznym i fizycznym, obniżonym metabolizmem podstawnym, chłodem, utratą włosów, zaparciami, suchą skórą;
  • objawy tyreotoksykozy, objawiające się osłabieniem, dusznością, kołataniem serca, drażliwością, chwiejnością emocjonalną, charakterystycznym "wybrzuszeniem" oczu, utratą wagi, rozwojem niewydolności sercowo-naczyniowej, naruszeniem wszystkich rodzajów metabolizmu.

Diagnostyka

Jeśli podejrzewa się guza przysadki, powinien on zostać dokładnie zbadany przez okulistę, endokrynologa i neuropatologa:
Okulista oceni ostrość i mierzy pole widzenia, bada dno i dno nerwu wzrokowego.
Endokrynolog przepisze niezbędne badania krwi i moczu w celu określenia poziomu hormonów przysadki, po przeprowadzeniu badania ujawni charakterystyczne objawy ich nadmiaru lub niedoboru.
W celu lepszego neuroobrazowania guza, neuropatolog zaleci poddanie się następującym badaniom:

  • Prześwietlenie czaszki i obszaru indyka,
  • CT i MRI mózgu,
  • angiografia naczyń mózgowych,
  • badanie płynu mózgowo-rdzeniowego.

Leczenie

Obecnie leczenie guzów mózgu wykonuje neurochirurg i endokrynolog.

Klasyczne leczenie chirurgiczne

Jest najbardziej skuteczny, ponieważ pozwala na usunięcie guza i fundamentalne rozwiązanie problemu. Guz wycina się za pomocą urządzenia optycznego w przypadku przedniego usunięcia lub resekcji guza przez kość klinową.
W okresie pooperacyjnym konieczna jest hormonalna terapia zastępcza, a następnie leczenie jest prowadzone przez endokrynologa.

Radioterapia

Jest stosowany w połączeniu z leczeniem chirurgicznym (na przykład z radioterapią śródmiąższową) lub jest zalecany jako niezależna metoda leczenia guzów o bardzo małych rozmiarach (terapia zdalna, nóż gamma). Ten rodzaj leczenia jest metodą z wyboru u starszych pacjentów, a także w przypadku przeciwwskazań do leczenia chirurgicznego.

Kriodestrukcja

W niektórych sytuacjach miejsce przysadki jest zamrożone za pomocą sondy, która jest wprowadzana do kości klinowej, powodując późniejsze zniszczenie guza.

Leczenie farmakologiczne

Głównym celem leczenia farmakologicznego jest zmniejszenie nadmiernego działania hormonów produkowanych przez komórki nowotworowe przysadki mózgowej. Najczęściej leki te są przepisywane podczas przygotowania przedoperacyjnego, a także po operacji. Przez całe życie przepisywanie leków w przypadku guzów przysadki nie zawsze jest wskazane i skuteczne.

Najczęstsze leki to:

  • agoniści dopaminy,
  • analogi somatostatyny,
  • blokery receptorów somatotropinowych,
  • preparaty do korekty terapii hormonalnej.

Zapobieganie

Chociaż nie ustalono jeszcze przyczyn rozwoju guzów przysadki, uważa się, że najlepiej jest zapobiegać pojawianiu się guzów przysadki:

  • unikać długotrwałego stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych,
  • punktualnie diagnozować i leczyć różne zaburzenia dyshormonalne, przewlekłe zapalenie zatok,
  • zapobiegają rozwojowi neuroinfekcji lub występowania urazowych uszkodzeń mózgu.

Aby zapobiec ponownemu rozrostowi guza po zabiegach chirurgicznych i radioterapii, konieczne jest regularne przyjmowanie leków przepisanych przez lekarza, a także corocznie przeprowadzanie badań profilaktycznych.

Wniosek

Jeśli mówimy ogólnie o guzie przysadki - objawy, leczenie, zapobieganie zależy od rodzaju, wielkości konkretnego guza, a także jego zdolności do produkcji hormonów. Doświadczenie pokazuje, że prawie wszystkie guzy przysadki należą do tych chorób, których skuteczne leczenie w domu jest prawie niemożliwe.

Z którym lekarzem się skontaktować

W przypadku pojawienia się bólów głowy, zaburzeń widzenia konieczne jest skonsultowanie się z neurologiem. Do diagnozy potrzebujesz porady od okulisty, endokrynologa. Często zaburzenia serca wymagają leczenia kardiologa.

Guz przysadki

Przysadka to mały dodatek mózgowy, który odgrywa ważną rolę w ludzkiej fizjologii. Funkcje przysadki mózgowej mają wytwarzać hormony, które wpływają na wzrost, reprodukcję i procesy metaboliczne w organizmie. Ten narząd jest centrum ludzkiego układu hormonalnego.

Guzy przysadki: neurologiczny aspekt choroby

Nieprawidłowe rozmnażanie się komórek przysadki prowadzi do powstawania guzów na jej przedniej i tylnej powierzchni, co prowadzi do braku równowagi równowagi hormonalnej w organizmie i problemów neurologicznych różnego rodzaju.

Guzy przysadki o tej samej częstotliwości obserwuje się zarówno u mężczyzn jak iu kobiet, najczęstszy wiek, w którym diagnozuje się chorobę, wynosi 30-40 lat.

W niektórych przypadkach obserwuje się kiełkowanie w przysadce mózgowej opon mózgowych, co ma również negatywny wpływ na gruczoł.

Czasami nowotwory w przysadce mózgowej nie mają namacalnego wpływu na organizm.

Przyczyny Guzy przysadki

Współczesna medycyna nie określiła jeszcze przyczyn, które bezpośrednio wpływają na pojawienie się guzów przysadki.

W niektórych przypadkach czynniki dziedziczne grają fatalną rolę. Możliwe czynniki ryzyka prowadzące do rozwoju nowotworów obejmują:

  • infekcje układu nerwowego;
  • przewlekłe zapalenie zatok;
  • urazy głowy;
  • leki hormonalne;
  • wpływ podczas ciąży na niekorzystne czynniki płodu;

Istnieje także teoria naukowa, że ​​nienormalną proliferację tkanki przysadki można rozpocząć w wyniku niedostatecznie produktywnej aktywności gruczołów obwodowych układu hormonalnego lub nadmiaru hormonów podwzgórzowych.

Istnieje inna teoria, która wyjaśnia przyczyny transformacji przysadki przez zaburzenie genetyczne w jednej z jej komórek.

Po przeczytaniu artykułu można dowiedzieć się, w jaki sposób wielkość szylkretowej torbieli wpływa na mózg.

Do jakiej klasy odnosi się ICB do typu hipotonicznego w tej sekcji.

Klasyfikacja

Guzy przysadki są częściej łagodne (są również nazywane gruczolakami) niż złośliwe.

W pierwszym przypadku komórki nowotworu nadal częściowo zachowują właściwości i funkcje właściwe dla analogicznych zdrowych komórek.

Powolny wzrost jest nieodłączny w łagodnych nowotworach. Rosnąc, stopniowo ściskają otaczające je tkanki, ale prawie nigdy ich nie penetrują. Takie guzy dobrze reagują na chirurgiczne usunięcie: przypadki nawrotu są bardzo rzadkie.

Nowotwory złośliwe

Złośliwe komórki ulegają istotnej transformacji i całkowicie tracą zdolność do kontrolowania wzrostu i różnicowania. Takie komórki nie mogą wykonywać swoich funkcji.

Nowotwory złośliwe mogą rozwijać się w otaczających tkankach, narządach, naczyniach krwionośnych i naczyniach limfatycznych, charakteryzują się szybkim i agresywnym wzrostem oraz powstawaniem przerzutów.

Nowotwory złośliwe są trudne do leczenia, często nawracają. Sprawność danego nowotworu zależy od stadium jego rozwoju.

Łagodne guzy

Najczęstszą postacią nowotworów przysadki, które w medycynie nazywane są gruczolakami. Są klasyfikowane według wielkości.

  • picoadenomy (wielkość - mniej niż 3 mm)
  • guzowce (rozmiar - mniej niż 1 cm);
  • gruczolakowate (wielkość - więcej niż 1 cm);
  • olbrzymie gruczolaki;

W zależności od aktywności funkcjonalnej gruczołów nowotworowych są:

  • hormon-aktywny (wytwarzający hormony);
  • nieaktywni hormonalnie (głupi, nie zaangażowani w syntezę hormonów);

Hormonalnie aktywne gruczolaki są podzielone z kolei na:

  • prolaktynoma (guzy wytwarzające hormon prolaktyny);
  • kortykotropinoma (gruczolaki wydzielające hormony kortykosteroidowe);
  • hormony wzrostu (syntetyzująca somatropina - hormon wzrostu);
  • tyreropinomia (guzy wytwarzające hormon stymulujący tarczycę);
  • gonadotropinoma (regulująca produkcję hormonów płciowych);

Objawy guzów przysadki i przebieg choroby (objawy neuroanatomiczne)

Zdjęcie objawów guzów przysadki

Oprócz zaburzeń endokrynnych wywołanych przez nowotwory i prowadzących do nadczynności lub niedoczynności gruczołu, nowotwory wpływają również na neuroanatomię i neurofizjologię człowieka.

Zwiększenie rozmiaru guza prowadzi do zwiększenia ciśnienia na rdzeniu. Prowadzi to do problemów neurologicznych:

  • bóle głowy o różnej intensywności i lokalizacji;
  • zapalenie nerwów;
  • nerwoból;
  • migreny;
  • dystonia wegetatywna-naczyniowa;
  • bezsenność;
  • logoneuroses;
  • nerwowy tikam;
  • podwójne widzenie i oczopląs (drżenie gałek ocznych);
  • stały nieżyt nosa;
  • demencja (otępienie) i zmiany osobowości;
  • omdlenie;

Ból głowy przy guzach przysadki

Ból, w zależności od klasyfikacji samego nowotworu, może wystąpić w okolicy czołowej, skroniowej i podoczodołowej. Ból jest zwykle nudny, stały, nie towarzyszy mu mdłości, niewyraźne widzenie i nie zależy od pozycji ciała.

Ten ból słabo reaguje na środki przeciwbólowe. W przypadku, gdy pęknięcie opony twardej następuje z powodu nadmiernego nacisku guza na nią, ból zazwyczaj zatrzymuje się. Jednak nie oznacza to, że problem został rozwiązany.

Dalszy wzrost nowotworu wywiera nacisk na nerwy wzrokowe i wizualne przecięcie (część mózgu, w której przecina się znaczna część włókien nerwu wzrokowego). Prowadzi to najpierw do defektów w polu widzenia, a następnie do atrofii (śmierci) nerwów wzrokowych i całkowitej ślepoty.

Nacisk guza na podwzgórze

Dalszy wzrost guza i jego presja na podwzgórze mogą wywołać następujące objawy:

  • wahania temperatury;
  • hiperfagia (przejadanie się w wyniku nienormalnego głodu pokarmowego spowodowanego zaburzeniami psychicznymi);
  • zaburzenia snu;
  • zmiany emocjonalne;

Wpływ guza na komory mózgowe

Po zastosowaniu ciśnienia w komorach mózgu może rozwinąć się wodogłowie. Podczas ściskania płatów mózgowych przednich lub czołowych mogą wystąpić drgawki, podwójne widzenie i porażenie oftalmiczne (porażenie nerwu wzrokowego).

Wzrost guza przysadki dół może spowodować pęknięcie „siodełka” mózgu i rozprzestrzenienia się procesu patologicznego zatok, co może prowadzić do wycieku płynu mózgowo-rdzeniowego z nosa.

Gruczolakowaty wzrost jest zwykle powolny, a jego objawy pojawiają się stopniowo, ale w niektórych przypadkach może wystąpić nagły krwotok lub udar (zerwanie przysadki mózgowej). Powikłania te powodują całkowitą atrofię przysadki mózgowej i poważne zaburzenia widzenia, w tym ślepotę.

W rzadkich przypadkach zdiagnozowano guzy u dzieci. Guzy przysadki u dzieci charakteryzują się takimi samymi objawami jak u dorosłych. Czasami mogą się ujawnić nawet wcześniej, ponieważ dzieci są bardziej podatne na wszelkie zmiany zachodzące w ciele.

Co to jest gwiaździak mózgu. Jak niebezpieczna jest ta choroba, jak jest diagnozowana i leczona.

Dowiadujemy się, jak leczyć nerwoból klatki piersiowej, a także jak uchronić się przed tą nieprzyjemną chorobą.

Recenzje Mexidolu w ampułkach można przeczytać, klikając link http://gidmed.com/lekarstva/meksidol-v-ampulah.html.

Ogólne rozpoznanie guzów przysadki i danych neurorektalnych

Niektóre z objawów klinicznych z nowotworami przysadki, jak również objawy biochemiczne wskazują na obecność guza bezpośrednio - na przykład u dzieci, gigantyzm, akromegalia (wzrost w pewnych części twarzy i ciała) u dorosłych i choroby Cushinga, a także powodują charakterystyczne zmiany w wyglądzie pacjenta.

Jeśli podejrzewasz, że guz powinien:

  • przeprowadzić dokładne badanie hormonalne i oftalmologiczne pacjenta. Badania krwi i moczu mogą określić obecność i poziom hormonów, a badanie narządów wzroku pozwala ocenić rozmiar guza i kierunek jego wzrostu.
  • badać płyn mózgowo-rdzeniowy pod kątem obecności w nim białek, ponieważ może to być pośrednim objawem obecności nowotworów w mózgu.
  • do neuroobrazowania nowotworów przysadki, wykonuj zdjęcia rentgenowskie, tomografię komputerową i obrazowanie rezonansu magnetycznego (angiografię) mózgu.

Gruczolakowate i piszczelowe mogą być diagnozowane tylko za pomocą rezonansu magnetycznego i tomografii komputerowej. Ta metoda pozwala określić dokładną lokalizację guza i jego rozmiar.

Zdjęcie pokazuje guz przysadki wykryty w badaniu sprzętu:

Leczenie guzów przysadki

Terapia guzów przysadki zależy od klasyfikacji nowotworu. Zastosowane leki, promieniowanie (radiochirurgiczne), tradycyjne leczenie chirurgiczne i kompleksowe.

Leczenie farmakologiczne

Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu agonistów dopaminy, powodując zmarszczki gruczolaków prolaktyny i kortykotropiny. Wśród leków stosowanych w leczeniu guzów mózgu - kabergolina, cyproheptadyna i bromokryptyna oraz inne leki regulujące poziom hormonów w organizmie.

Radioterapia

Leczenie radiochirurgiczne stosuje się w obecności czynników, które nie pozwalają na konwencjonalne zabiegi chirurgiczne, a także u pacjentów w podeszłym wieku. Dawki zależą od wielkości i rodzaju nowotworów. Efekt radioterapii obserwuje się przy długotrwałym stosowaniu tej metody (od 3 do 10 lat lub więcej).

Radioterapia ma kilka przeciwwskazań (na przykład guz nie powinien być zbyt blisko nerwów wzrokowych) i ma skutki uboczne.
Istnieją również bardziej innowacyjne metody radiochirurgii - cyber-nóż i nóż gamma.

Guz jest napromieniany z różnych stron cienkimi promieniami promieniowania. Procedura jest wykonywana przy stałym monitorowaniu tomografii komputerowej. Główną zaletą radiochirurgii jest absolutna nieinwazyjność.

Interwencja chirurgiczna

Ta metoda jest najbardziej skuteczna.

Przy wyborze metody interwencji chirurgicznej ważne jest umiejscowienie gruczolaka i jego wielkość. Guz usuwa się albo z przodu za pomocą urządzenia optycznego, albo przez wycięcie przez klinową kość czaszki.

W nowoczesnej chirurgii usuwanie gruczolaków jest coraz częściej przeprowadzane za pomocą wewnątrznaczyniowej interwencji interwencyjnej - tj. przez kanał nosowy. Ta metoda jest najbezpieczniejsza, nie wymaga cięć i nie jest obarczona komplikacjami w postaci infekcji.

Nosowe kanały wnikają do jamy czaszki za pomocą miniaturowych narzędzi chirurgicznych i sondy endoskopowej.

Mieszane rodzaje leczenia

W przypadku kompleksowej terapii po chirurgicznym usunięciu guza przeprowadza się dodatkową radioterapię, a także hormonalną terapię lekową.

Prognozy i konsekwencje dla guzów przysadki

Rokowanie w przypadku nowotworów zależy od szybkiej diagnozy, wielkości gruczolaków i ich aktywności hormonalnej. Prolaktynoma i somatotropinoma są całkowicie uleczalne tylko w 25% przypadków, inne typy nowotworów są skutecznie leczone w 80%. Przywrócenie nerwów wzrokowych jest możliwe tylko na początkowym etapie procesów patologicznych, które je dotknęły.

Wszystko, co musisz wiedzieć o guzach przysadki:

Jak manifestuje się guz przysadki u kobiet: objawy i objawy, metody leczenia patologicznego procesu w ważnym gruczole

W przypadku częstych bólów głowy, bezprzyczynowej słabości, zwiększonego zmęczenia, wahań nastroju, pogorszenia widzenia, gwałtownej zmiany masy ciała, należy udać się do endokrynologa. Przy dogłębnym badaniu lekarze często wykrywają guz przysadki. U kobiet proces patologiczny w ważnym gruczole jest bardziej powszechny.

Potwierdzając rozwój łagodnego lub złośliwego guza, konieczne jest poddanie się kuracji pod kierunkiem endokrynologa, w razie potrzeby konieczna jest pomoc onkologa. Terminowe usunięcie nowotworu zmniejsza ryzyko powikłań, eliminuje negatywne objawy, które kolidują ze zwykłym życiem.

Ogólne informacje na temat przysadki mózgowej i procesu nowotworowego

Ważny organ znajduje się pomiędzy półkulami mózgu. Mała struktura odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie całego układu hormonalnego, rozwój, wzrost i funkcje organizmu. Jedna część - adenohypophysis produkuje prolaktynę, somatotropinę, thyrotropin, gonadotropiny, hormony adrenokortykoidowe. Drugi element przysadki mózgowej - neurohypophysis utrzymuje dystrybucję regulatorów wytwarzanych przez podwzgórze.

Na tle procesu nowotworowego zaburzana jest synteza hormonów, a struktury gruczołu dokrewnego są ściskane, co prowadzi do niewłaściwego funkcjonowania przysadki mózgowej. U większości pacjentów występują objawy negatywne, niezależnie od charakteru procesu nowotworowego (złośliwego lub łagodnego).

Często sam nowotwór wytwarza hormony, co prowadzi do nadmiernej koncentracji pewnych substancji. Objawy zaburzeń hormonalnych u kobiet objawiają się w różnych narządach i układach, ich stan zdrowia i zmiany wyglądu, słabość często rozwija się, a sen i wydajność pogarszają się.

Najczęstszym rodzajem guza jest gruczolak przysadki. U kobiet ten rodzaj łagodnego nowotworu powstaje na tle zaburzeń metabolicznych, infekcji wirusowych i chorób układu hormonalnego.

Co to jest mastopatia torbielowata piersi i jak leczyć edukację? Mamy odpowiedź!

Przeczytaj o charakterystycznych objawach cukrzycy typu 1 io cechach leczenia choroby pod tym adresem.

Przyczyny edukacji

Zmiany patologiczne powodują szereg czynników, ale lekarze nie zawsze potrafią precyzyjnie określić przyczynę procesu nowotworowego. Istnieje kilka teorii dotyczących rozwoju gruczolaka, prolaktynoma, innych typów guzów w przysadce mózgowej u kobiet.

Lekarze uważają następujące czynniki za najprawdopodobniej:

  • zaburzenia wymiany;
  • predyspozycje genetyczne;
  • narażenie na wysokie dawki promieniowania;
  • urazy mózgu, silne siniaki, uszkodzenie kości czaszki;
  • negatywny wpływ na płód w czasie ciąży;
  • nawracające zapalenie zatok. Najbardziej niebezpieczne choroby występują głęboko w zatokach;
  • wrodzone anomalie;
  • ciężkie infekcje wirusowe rozprzestrzeniające się na tkankę mózgową;
  • niekontrolowane przyjmowanie związków hormonalnych;
  • patologia autoimmunologiczna.

Pierwsze oznaki i objawy

Obraz kliniczny ze wzrostem i rozwojem guza wytwarzającego hormony:

  • senność;
  • częste bóle głowy trudne do zniesienia za pomocą silnych leków przeciwbólowych;
  • ostre wahania masy;
  • obrzęk i obrzęk twarzy;
  • dłonie i stopy są większe niż zwykle;
  • włosy na brwiach, ciało, głowa znikają lub wyraźnie cienkie;
  • naruszyło regularność cyklu menstruacyjnego;
  • okresowo zaburzone drgawki;
  • zmniejszone pożądanie seksualne;
  • bez powodu pojawia się katar;
  • mężczyźni twarzy ginekomastii - wzrost gruczołów mlecznych;
  • stan naskórka zmienia się: zwiększa się suchość lub tłusta skóra, pojawiają się pęknięcia i zmarszczki;
  • zwiększa wrażliwość na ciepło i zimno;
  • kobiety aktywnie rosną włosy na ciele i powyżej górnej wargi;
  • wzrost ciśnienia;
  • wrażliwość skóry jest zakłócona;
  • często wodniste oczy, osłabione widzenie;
  • są zaburzenia inteligencji, pamięci, mowy;
  • zmienić kontury i kształt elementów twarzy.

Rozwój nowotworu przysadki hormonalnej wywołuje patologie:

Rodzaje guzów przysadki

Proces nowotworowy jest łagodny i złośliwy. U 75% pacjentów i więcej, badanie potwierdza rozwój nowotworu produkującego hormony. Guz produkuje tyreotropinę, kortykosteroidy, prolaktynę, somatotropinę, gonadotropiny.

W zależności od wielkości i rodzaju edukacji pojawiają się objawy lokalne i obwodowe. Im dłużej trwa patologiczny proces z aktywną produkcją dodatkowej ilości hormonów, tym bardziej zaburzony jest stan neurologiczny, metabolizm pogarsza się, a są oznaki wskazujące na przekroczenie pewnego regulatora.

Główne rodzaje guzów przysadki:

  • edukacja, która produkuje hormon adrenokortykotropowy. Pacjenci skarżą się na rozstępy, ścieńczenie kończyn ze wzrostem brzucha, przerzedzenie i utratę włosów, dziwne siniaki na powierzchni naskórka. Charakterystyczny - "księżycowa" (okrągła) twarz;
  • prolactinoma. Nadmiar hormonu prolaktyny wpływa negatywnie na funkcjonowanie jajników i stan gruczołów sutkowych. Klatka piersiowa puchnie, są wyładowania gruczołów mlecznych, nie ma miesiączek, rozwija się niepłodność hormonalna. Dopóki poziom prolaktyny nie wróci do normy, zapłodnienie jest niemożliwe;
  • guz wytwarzający hormony płciowe. Nadmiar gonadotropin prowadzi do krwawienia z macicy poza zwykłym trybem menstruacji, spadkiem częstości menstruacji lub do całkowitej jej nieobecności. Niebezpieczne powikłanie - gruczolak w tkankach przysadki wywołuje rozwój wtórnej niepłodności;
  • tyreotropinoma. Naruszenie produkcji TSH powoduje nadmiar lub niedobór hormonów tarczycy - T3 i T4. Hormonalna nierównowaga prowadzi do niedoczynności lub nadczynności tarczycy. Specyficzne oznaki: wytrzeszcz, utrata apetytu i sen, gorączka lub dreszcze, obrzęk, suchość skóry lub zwiększona potliwość. W przypadku tyreotoksykozy kobiety są często zirytowane, cierpią na ataki paniki i stany depresyjne;
  • guz wywołujący somatotropinę. Specyficznym znakiem jest zwiększenie objętości tkanki łącznej. W przypadku tego typu nowotworu czubek nosa, wargi, paliczki, kości policzkowe, płatki uszu, brwi i podbródek są pogrubione. Objawy akromegalii zmieniają wygląd, prowokują pojawianie się kompleksów, nerwowość, izolację. Jednym z objawów akromegalii jest zniekształcenie artretyzmu, upośledzające zdolność aktywnego poruszania się.

Diagnostyka

Objawy procesu nowotworowego w ważnym gruczole stanowią powód odniesienia się do endokrynologa. Lekarz przepisuje MRI przysadki mózgowej, aby uzyskać szczegółowe zdjęcia plastra gruczołu. Zgodnie z wynikami profilu tomografu specjalista wybiera optymalny rodzaj zabiegu. Obowiązkowa konsultacja neurochirurga. Jeśli podejrzewa się proces złośliwy, konieczna jest konsultacja z onkologiem i badanie krwi w celu wyjaśnienia wartości markerów nowotworowych.

Skuteczne zabiegi

Przyjmowanie leków jest nieskuteczne, o ile guz znajduje się w tkankach przysadki mózgowej. Terapia lekiem w celu korekcji tła hormonalnego jest zalecana po usunięciu gruczolaka przysadki lub innego rodzaju guza. W zależności od wielkości nowotworu, ekstrakcja tkanek nowotworowych odbywa się przez kanały nosowe lub trepanowanie czaszki.

Przy aktywnym wzroście wszystkich typów nowotworów, pojawieniu się zespołu objawów negatywnych, ważne jest, aby dowiedzieć się, które czynniki powodują szybki postęp procesu patologicznego. Objawy peryferyjne i miejscowe ustępują po pewnym okresie po usunięciu guza, ale jeśli czynniki prowokujące pozostaną, nawroty są możliwe.

Przy niewielkim rozmiarze ciała z prolactinoma, gruczolakiem, tyreotropinią, innymi rodzajami formacji, brak miejscowych negatywnych oznak możliwej radioterapii. Ekspozycja na określone cząsteczki hamuje wzrost komórek nowotworowych. Przy niskiej skuteczności metody, operacja jest przewidziana do usunięcia guza.

Ważne jest odniesienie do doświadczonego neurochirurga: operacja, która wpływa na tkankę przysadki, wymaga wysoko wykwalifikowanych lekarzy, właściwej selekcji związków hormonalnych po resekcji guza.

Dowiedz się, jak objawia się ostry zapalenie przydatków u kobiet i jak leczyć chorobę zapalną.

Przyczyny zwiększonego stężenia estradiolu u kobiet i wskaźniki hormonów według wieku są zapisane na tej stronie.

Przejdź na stronę http://vse-o-gormonah.com/vnutrennaja-sekretsija/polovye/lechenie-kisty-bez-operatsii.html i przeczytaj o przyczynach i leczeniu torbieli jajnika u kobiet bez operacji.

Możliwe powikłania

Przy braku właściwej terapii możliwe są przewlekłe procesy patologiczne w organizmie, szczególnie gdy w tkankach przysadki mózgowej powstaje nowotwór wytwarzający hormony. Im dłużej utrzymuje się podwyższone stężenie prolaktyny, somatotropiny, TSH, hormonów gonadotropowych, ACTH, tym więcej negatywnych objawów występuje u kobiet.

Gdy zaburzenie równowagi hormonalnej wpływa na układ rozrodczy, pojawiają się uporczywe zaburzenia neurologiczne, zmiany wyglądu i charakteru. Brak snu, uporczywe bóle głowy, ucisk z powodu zewnętrznych oznak procesu nowotworowego, zmniejszona wydajność - czynniki, które negatywnie wpływają na codzienne życie i aktywność zawodową. Niepłodność hormonalna (postać wtórna) jest częstym powikłaniem na tle nowotworów przysadki wytwarzającej hormony.

Jeśli nowotwory złośliwe nie są leczone w odpowiednim czasie, opóźnienie w rozpoczęciu leczenia może zakończyć się łzami u pacjenta. Nawet przy łagodnym charakterze nowotworu nie można pozostawić nowotworu bez uwagi: rozrost gruczolaka, gruczolakoraka, prolaktynoma, synteza dodatkowej części hormonów, nadmierny nacisk na sąsiednie tkanki zakłócają funkcjonowanie mózgu, negatywnie wpływają na wzrost i rozwój organizmu.

Poniższe wideo z serialu "Live is great!", Z którego można dowiedzieć się więcej na temat leczenia gruczolaka przysadki:

Rak przysadki mózgowej

Rak przysadki to grupa nowotworów złośliwych, które powstają z tkanek neuroendokrynnych. Jego objawy są tak różnorodne, że pojawiają się trudności w określaniu złośliwości guza. Przysadka to gruczoł neuroendokrynny, którego przedni płat tworzy pewną liczbę hormonów. Guz nowotworowy tej strefy wytwarza również substancje wydzielania wewnętrznego, a nieczynne formacje są charakterystyczne dla tylnego przysadki.

Co czwarty guz mózgu jest guzem przysadki. Wysoka zachorowalność obserwuje się na całym świecie, w tym w Rosji, co potwierdza epidemiologię choroby. Natarczywość problemu polega na tym, że ta onkologia nie tylko choruje na starszych ludzi. Jest bardziej powszechny w wieku 30-40 lat, ale można go znaleźć zarówno u dojrzałych mężczyzn, jak i kobiet oraz u nastolatków.

Współczesna medycyna pozwala podejrzewać nowotwór na guzie już podczas wstępnego badania pacjenta, a zdjęcia rentgenowskie, zdjęcie tomografii komputerowej i MRI pomagają wyciągnąć wnioski i postawić diagnozę. Chociaż onkopatologia przysadki mózgowej jest częściej łagodny, dynamika ich przebiegu prowadzi do zmian w innych narządach i układach. Ta kategoria raka rozwija się przez długi czas, a długość życia danej osoby zależy od szybkości jej wzrostu, objawów i obrazu cytologicznego. Wzrost patologii nowotworowej jest ograniczony przez czaszkę, która zwiększa ciśnienie wewnątrzczaszkowe, więc jeśli rak przysadki postępuje gwałtownie, jej konsekwencje prowadzą do śmierci pacjenta.

Rodzaje raka przysadki

Istnieje wiele rodzajów raka przysadki mózgowej, ponieważ prawie nie występują przerzuty, a guzy wtórne rzadko występują. Zazwyczaj jest klasyfikowany zgodnie z rodzajem cytologii komórki:

  • • gruczolak (jeśli rozmiar onkogenezy jest mniejszy niż 2 cm, wówczas jest to mątwiak) - najczęstszy;
  • • glejak, glioblastoma, glejakomię;
  • • lejek ziarnisty.

Postacie kliniczne gruczolakoraka przysadki rozróżnia się zgodnie z zasadą obecności lub braku wytwarzania hormonów. Edukacja może wytwarzać następujące rodzaje hormonów:

  • • adrenokortykotropina (ACTH);
  • • somatotropina;
  • • prolaktyna;
  • • tyreotropina;
  • • gonadotropina (stymulowanie pęcherzyków i luteinizowanie).

Klasyfikacja TNM ilustruje częstość występowania raka. Na podstawie tych danych lekarz określa, w jaki sposób można wyleczyć i wyleczyć nowotwór, jaka jest szansa na przeżycie i jak długo zostanie uwolniony pacjent z rakiem.

Rak przysadki, objawy i objawy ze zdjęciem

Początek choroby może być bezobjawowy, a "guz", to znaczy sama atypia, nie może zostać wykryty wizualnie - nawet na zdjęciach rentgenowskich nie zawsze jest wykryty.

W zależności od postaci raka przysadki, początkowe, pierwotne objawy mogą się różnić, ale pierwszymi prekursorami są zespół bólowy (częste migreny i pewien obszar boli) i niezrozumiałe zawroty głowy. We wczesnych stadiach microadenoma można wykryć w badaniu poziomów hormonalnych. Jeśli wielkość onkogenezy wzrasta, jest to wyrażone przez oczywisty charakterystyczny zespół objawów okulistycznych: zaburzone widzenie peryferyjne, zwężenie pola widzenia, czasowa lub stała ślepota. Skargi pacjenta wiążą się z podwójnym widzeniem, wypadaniem powiek, drgawkami, a przekrwienie jest wykrywane w dnie oka.

Wraz ze wzrostem poziomu jednego z hormonów obserwuje się następujące kompleksy objawów:

  • • ACTH prowadzi do rozwoju zespołu Itsenko - Cushinga, którego widocznymi objawami są twarz w kształcie księżyca, purpurowe plamki (rozstępy) na ciele, złogi tłuszczu na brzuchu i obręczy barkowej oraz cienkie kończyny.
  • • Hormon wzrostu powoduje pojawienie się akromegalii: wzrost kończyn, języka, nosa.
  • • Prolaktyna przyczynia się do powstawania ginekomastii, mlekotoku, mastopatii, kobiecego hirsutyzmu (wzrost na skórze włosów typu męskiego).
  • • Tyreotropina zwiększa częstotliwość pulsu, oddychanie, przyspiesza metabolizm.
  • • Gonadotropina zwiększa stężenie hormonu folikulotropowego i hormonu luteinizującego, który charakteryzuje się niepłodnością i zmianami w cyklu menstruacyjnym u dziewcząt bez patologii narządu rodnego.

Głównymi objawami onkologicznymi są parestezje w wyniku nacisku na pobliskie nerwy (uczucie pieczenia, drętwienie, dreszcze), utrata masy ciała, osłabienie. Późne sygnały obejmują: silny ból, zaburzenia pamięci, kacheksję, zatrucie, niską temperaturę podczas kiełkowania w podwzgórzu, okresową utratę przytomności.

Przyczyny raka przysadki mózgowej

Przyczyny, etiologia raka przysadki nie została wystarczająco zbadana, ale jej pojawienie się wiąże się z wpływem niektórych głównych czynników, w tym:

  • • Neuroinfekcje i zapalenie opon mózgowych, których przyczyną są bakterie i wirusy. Pneumokokowe zapalenie opon jest niezwykle niebezpieczne i zaraźliwe. Mogą być zakażone przez zawieszone w powietrzu kropelki od otaczających nosicieli infekcji, jednak pojawienie się objawów wymaga czasu, okresu inkubacji. Nawet w przypadku wyleczenia mikrourazy tkanki mózgowej pozostają po chorobie.
  • • Uszkodzenia mózgu (otwarte, zamknięte) i krwotoki, powodujące aseptyczne zapalenie, procesy autoimmunologiczne i skłonność do odrodzenia.
  • • Dziedziczność. Onkologia może być dziedziczona poprzez zmutowane geny, które ją wyzwalają.
  • • Ekspozycja na promieniowanie, napromieniowanie wywołuje złośliwość i mutacje. Rak gruczołu przysadkowego może pojawić się natychmiast lub kilka lat później.
  • • Terapia hormonalna w leczeniu innych chorób.
  • • Psychosomatyka - nie można zupełnie wykluczyć prawdopodobieństwa pojawienia się nowotworów z powodu stresu.

Etapy raka przysadki

Wyróżnia się następujące etapy rozwoju onkologii:

  • • 0 (in situ) - nie objawia się;
  • • 1 - rozmiar atypii do 1 cm;
  • • 2 - więcej niż 1-2 cm, występują pojedyncze uszkodzenia regionalnych węzłów chłonnych w wyniku przerzutów;
  • • 3 - występują przerzuty w węzłach chłonnych potylicznych i podżuchwowych;
  • • 4 - rak gruczołu przysadkowego aktywnie daje przerzuty, trwa dezintegracja, dochodzi do odległych ognisk.

Pierwszy i drugi stopień są zwykle wykrywane przez przypadek, ponieważ na wczesnym etapie często nie ma skarg. W tej chwili rak przysadki nadal działa, a przeżycie jest wysokie. Trzecia faza charakteryzuje się oczywistymi kompleksami objawów endokrynnych, czasami proces ten jest już nieoperacyjny, ale wciąż trzeba się z nim uporać. Nie oznacza to, że choroba jest śmiertelna, ale powikłania raka przysadki są często śmiertelne. Jeśli rak nie jest leczony, przechodzi na czwarty, ostatni etap i staje się nieuleczalny - rokowanie jest złe.

Rozpoznanie raka przysadki mózgowej

Można podejrzewać proces endokrynologiczny z zewnętrznym badaniem, ale w każdym przypadku diagnoza różnicowa jest konieczna, aby wykluczyć podobne patologie. Palpacja i perkusja z palcem na palec w takich przypadkach nie mają charakteru informacyjnego, dlatego wykonuje się badania krwi i inne specyficzne testy w celu określenia poziomu hormonów.

Aby zidentyfikować raka przysadki mózgowej i sprawdzić podejrzenia mogą być przy użyciu nowoczesnych instrumentalnych metod badania. Pokazuje zmiany w tureckim obszarze siodełkowym, gdzie znajduje się przysadka, oraz radiografię, jednak obecnie badania na raka przysadki obejmują koniecznie angiografię i tomografię (CT, MRI, PET-CT), co umożliwia pokazanie wszystkich dotkniętych tkanek.

Po kompleksie badań lekarz przygotowuje opis guza, opracowuje program leczenia i opisuje historię choroby.

Leczenie raka przysadki

Warto pamiętać, że rak gruczołu przysadkowego jest uleczalny, a taktykę wybiera się indywidualnie, w zależności od przebiegu choroby.

Wykrywanie raka przysadki wymaga operacji w znieczuleniu ogólnym. Chirurgia endodontyczna pomaga całkowicie pozbyć się raka i pokonać go. Kolejnym skutecznym środkiem przeciwnowotworowym jest metoda punkt-punkt promieniowania (nóż gamma). Jest stosowany, jeśli wykryty jest rak, lub istnieją przeciwwskazania do operacji. W niektórych przypadkach usuwanie odbywa się za pomocą kriodestrukcji, wprowadzając specjalną sondę do kości klinowej.

Takie środki terapeutyczne zmniejszają śmiertelność i pozwalają uzyskać stabilną remisję. Odzysk odnotowano w 70-80%. Niekompletne wycięcie odrodzonych komórek prowadzi do rozwoju nawrotów, a następnie, aby zatrzymać i spowolnić proces nowotworowy, operacja jest powtarzana.

Działania chirurga są zawsze zgodne z endokrynologiem, ponieważ po usunięciu przysadki konieczne jest nie tylko przyjmowanie środków przeciwbólowych, ale także prowadzenie hormonalnej terapii zastępczej, która ma pomóc złagodzić stan pacjenta z rakiem i przywrócić hormony.

Zapobieganie rakowi przysadki

Aby zapobiec rozwojowi raka przysadki za pomocą konkretnych środków zapobiegania. Zalecane:

  • • leczyć choroby dezormalne;
  • • unikać długotrwałego stosowania leków hormonalnych, doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • • zapobiegać rozwojowi neuroinfekcji;
  • • całkowicie wyeliminować lub zabezpieczyć się przed uszkodzeniem struktur mózgu (na przykład w klasie niektórych sportów agresywnych).

Nie lekceważ ogólnych zaleceń: zdrowy tryb życia, codzienny reżim, normalny sen, właściwe odżywianie, odmowa złych nawyków, badania profilaktyczne.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Przysadka mózgowa jest ważną częścią ludzkiego układu hormonalnego, która znajduje się w mózgu. Znajduje się u podstawy we wnęce tureckiego siodła. Wielkość przysadki jest nieznaczna, a jej waga u osoby dorosłej nie przekracza 0,5 g.

Układ hormonalny jest najważniejszym układem ludzkiego życia. Hormony, które są wytwarzane przez gruczoły dokrewne (gruczoły dokrewne), determinują wiele procesów: metabolizm, wzrost i rozwój seksualny, normalne funkcjonowanie narządów, stan psycho emocjonalny.

Gruczolak przysadki to łagodny nowotwór, w którego powstawaniu biorą udział komórki nabłonka przysadki (przedniego płata przysadki), odpowiedzialne za utrzymywanie równowagi hormonalnej w organizmie na wymaganym poziomie.