Główny / Ankieta

Polineuropatia cukrzycowa kończyn dolnych

Przedłużający się poziom glukozy we krwi, działając destrukcyjnie na naczynia, jest nie mniej destrukcyjny dla układu nerwowego. Polineuropatia jest ciężkim powikłaniem cukrzycy, na którą może narazić się kilka dużych splotów nerwów obwodowych, które kontrolują funkcje kończyn dolnych.

Co to jest polineuropatia cukrzycowa

Wiele zmian włókien nerwowych obserwuje się u pacjentów cierpiących na cukrzycę od ponad dekady, w 45-54% przypadków. Rola obwodowej regulacji nerwowej organizmu jest niezwykle ważna. Ten system neuronów kontroluje mózg, bicie serca, oddychanie, trawienie, skurcz mięśni. Polineuropatia cukrzycowa kończyn dolnych (DPN) to patologia, która rozpoczyna się w stopach i dalej rozprzestrzenia się coraz wyżej.

Mechanizm patogenetyczny choroby jest bardzo złożony i nie jest w pełni zrozumiały dla naukowców. Zaburzenia obwodowego układu nerwowego są zróżnicowane. Każdy rodzaj DPN ma swój własny obraz kliniczny. Jednak wszystkie formy tego powikłania są niebezpieczne i wymagają leczenia pacjenta, w przeciwnym razie problem z nogą może zmienić osobę w inwalidę. Polineuropatia cukrzycowa jest szyfrowana przez lekarzy pod kodem G63.2 ICD-10 wskazującym na rodzaj schorzenia.

Rodzaje neuropatii

Ponieważ obwodowy układ nerwowy jest podzielony na somatyczny i autonomiczny (wegetatywny), dwa rodzaje polineuropatii cukrzycowej są również nazywane. Pierwsza generuje wiele nieleczonych owrzodzeń troficznych kończyn dolnych, druga - problemy z oddawaniem moczu, impotencja i katastrofy sercowo-naczyniowe, często śmiertelne.

Druga klasyfikacja opiera się na funkcjach układu nerwowego, które są naruszone w wyniku rozwoju patologii:

  • polineuropatia czuciowa związana ze zwiększonym bólem nóg, lub odwrotnie, z utratą wrażliwości dotykowej;
  • polineuropatię motoryczną, dla której typowe są dystrofia mięśniowa i utrata zdolności do poruszania się;
  • polineuropatia sensomotoryczna, łącząca cechy obu tych powikłań.

Przejawem tej drugiej, mieszanej patologii jest neuropatia nerwu strzałkowego. Diabetycy z tą chorobą nie odczuwają bólu w pewnych obszarach stopy i podudzia. Te same części powierzchni nóg nie reagują ani na zimno, ani na ciepło. Ponadto pacjenci tracą zdolność do zarządzania stopami. Pacjenci są zmuszeni chodzić, podnosząc nogi nienaturalnie wysoko ("kogut").

Daleko dalsza polineuropatia cukrzycowa

To jest patologia, która powoduje śmierć włókien nerwowych. Choroba prowadzi do całkowitej utraty wrażliwości dotykowej i owrzodzenia najdalszej części kończyn dolnych - zatrzymania. Typowe dla diabetyków z dystalnym stanem DPN - nudny, bolący ból, który jest często tak silny, że osoba nie może spać. Ponadto czasami ramiona zaczynają boleć. Polineuropatia rozwija się, co prowadzi do atrofii mięśni, deformacji kości, płaskostopia, amputacji stopy.

Peryferyjne

W przypadku tego typu choroby występują poważne zaburzenia funkcji czuciowo-ruchowych nóg. U osób chorych na cukrzycę nie tylko stopy, kostki, niższe nogi, ale także dłonie są obolałe i zdrętwiałe. Polineuropatia obwodowa występuje głównie wtedy, gdy lekarze przepisują silne leki przeciwwirusowe o poważnych skutkach ubocznych: Stawudyna, Didanozyna, Sakwinawir, Zalcytabina. Ważne jest, aby zdiagnozować tę patologię w odpowiednim czasie, aby natychmiast anulować lek.

Polineuropatia czuciowa

Główną cechą patologii jest utrata czułości nóg, których stopień może się znacznie różnić. Od niewielkiego mrowienia - do całkowitego odrętwienia, któremu towarzyszy powstawanie owrzodzeń i deformacji stóp. Jednocześnie brak wrażliwości paradoksalnie łączy się z nieznośnie silnymi bólami, które pojawiają się spontanicznie. Choroba najpierw atakuje jedną nogę, potem często idzie do drugiej, coraz wyżej i wyżej, uderzając palcami i dłońmi, tułowiem, głową.

Dysmetaboliczny

Pojawienie się tego typu powikłań często wywołuje, oprócz cukrzycy, choroby żołądka, jelit, nerek i wątroby. Może to mieć wpływ na wiele splotów nerwowych kończyn. Kiedy neurony sciomatyczne i udowe są zaburzone, ból, owrzodzenie troficzne, trudności w poruszaniu się pojawiają się, odruchy kolana i ścięgna zanikają. Często uszkodzone łokciowe, trójdzielne, nerwy wzrokowe. Dysmetaboliczna polineuropatia może wystąpić bez bólu.

Polineuropatia cukrzycowa - co to jest, przyczyny i objawy choroby, diagnostyka, metody leczenia

Cukrzyca jest patologią endokrynologiczną spowodowaną utratą wrażliwości na insulinę lub całkowitym zaprzestaniem jej wytwarzania. Choroba jest niebezpieczna nie tylko z powodu porażki trzustki, ale także z rozwoju powikłań w stosunku do innych narządów. Jednym z pierwszych cierpiących jest układ nerwowy, który objawia się w postaci polineuropatii cukrzycowej. Występuje jako pierwszy objaw cukrzycy w 5% przypadków, a po 20 latach u 50-65% pacjentów. Polineuropatia występuje u co dziesiątego pacjenta, nawet jeśli kontroluje poziom cukru we krwi.

Ogólne informacje na temat polineuropatii cukrzycowej

Choroba rozwija się jako powikłanie cukrzycy typu 1 lub typu 2 i jest zwyrodnieniem włókien nerwowych czuciowych i motorycznych. Polineuropatia jest przyczyną owrzodzeń troficznych i stopy cukrzycowej u chorych na cukrzycę. Patologia wpływa na dwie części obwodowego układu nerwowego:

  • Somatic. Zapewnia świadomą kontrolę nad funkcjonowaniem ludzkiego ciała. Składa się z włókien nerwowych, które trafiają do głowy, tułowia i kończyn.
  • Wegetatywny. Kontroluje autonomię narządów wewnętrznych i układów: układu oddechowego, pokarmowego, krążenia.

W przypadku cukrzycy wzrasta poziom glukozy we krwi, przez co dochodzi do rozpadu ścian naczyń krwionośnych. W rezultacie włókna nerwowe nie otrzymują odpowiedniej ilości tlenu i składników odżywczych. Z powodu głodu tlenu procesy metaboliczne są zaburzone, pojawia się niedokrwienie. Wszystko to prowadzi do spowolnienia i dalszego całkowitego zaprzestania przewodzenia impulsów nerwowych. W rezultacie mięśnie nóg, stóp, palców, a czasem rąk stają się słabsze i zdrętwiałe.

Rodzaje polineuropatii cukrzycowej

Biorąc pod uwagę uszkodzenie włókien układu nerwowego, neuropatia cukrzycowa kończyn dolnych jest podzielona na somatyczną i autonomiczną. Pierwszy powoduje rozwój owrzodzeń troficznych na nogach, drugi - problemy z oddawaniem moczu, choroby sercowo-naczyniowe, a nawet śmierć. W zależności od intensywności patologii jest:

  • ostry;
  • przewlekłe;
  • bezbolesny;
  • amyotroficzny.

Istnieje toksyczna polineuropatia kończyn dolnych. Wywołuje ją wirus opryszczki i niedobór odporności, długotrwałe stosowanie alkoholu, błonica pałeczkowa. Inna klasyfikacja dzieli neuropatię cukrzycową na gatunki, biorąc pod uwagę upośledzone funkcje układu nerwowego. W zależności od tego czynnika patologia ma trzy formy:

  • Sensory. W połączeniu z silnymi bolesnymi wrażeniami w nogach lub, wręcz przeciwnie, utratą ich wrażliwości dotykowej.
  • Motor. Charakteryzuje się dystrofią mięśni i utratą zdolności do poruszania się.
  • Silnik sensoryczny (sensomotor). Łączy znaki dwóch poprzednich form.

Przejawem tej ostatniej jest neuropatia nerwu strzałkowego. Przy tej patologii diabetycy nie odczuwają bólu w niektórych miejscach nóg i stóp. Nie reagują również na ciepło i zimno. Z powodu niemożności kontrolowania stóp, osoba jest zmuszona chodzić, podnosząc wysoko nogi. Istnieje również dalsza polineuropatia cukrzycowa. Występuje u 70% wszystkich pacjentów z tą patologią. Dzięki temu wrażliwość traci najdalszą część kończyn dolnych - stopy. Pacjent jest zaniepokojony bolącymi bólami, przez co nie można nawet spać.

Objawy polineuropatii

Pierwszymi objawami polineuropatii w cukrzycy są ból, drętwienie i gęsia skórka w nogach. Zespół bólu obserwuje się w spoczynku. Osoba odczuwa ból w kierunku od stóp do nóg. W nocy nasila się. Na tym tle pojawia się pieczenie w stopach. Wtedy ból i wrażliwość na temperaturę zaczynają spadać. Polineuropatia cukrzycowa kończyn dolnych przebiega przez kilka etapów rozwoju z różnymi objawami:

  1. Subkliniczny. Na tym etapie nie ma żadnych charakterystycznych skarg. Tylko pierwsze oznaki pojawiają się w postaci utraty wrażliwości na ból, temperaturę, wibracje.
  2. Kliniczne. Temu etapowi towarzyszy już ból w każdej części ciała o różnej intensywności. Kończy się otępiały, czują słabość, naruszenie wrażliwości. Wszystkie znaki intensyfikują się w nocy.
  3. Rozwój powikłań. Wrzody pojawiają się na skórze kończyn dolnych. Czasami przynoszą trochę bólu. Przy dalszym postępie choroby pacjent może zostać amputowany za dotkniętą część nogi.

Jeśli dotknięte są grube włókna nerwowe, pacjent rozwija allodynię. Z nią nawet lekki dotyk powoduje silny ból. Gwoździe na palcach kończyn dolnych stają się grube lub cienkie. Na ostatnim etapie polineuropatii zmienia się kształt stopy: rośnie w kierunku poprzecznym, rozwija się płaskostopie i obserwuje się zniekształcenie kostki. To powikłanie nazywa się osteoarthropathy. W przypadku niektórych objawów można określić stadium polineuropatii. Wszystkie jego znaki są podzielone na dwie główne grupy:

  1. Pozytywny. Pojawiają się w pierwszym stadium patologii. Objawy te obejmują pieczenie i kłucie w nogach, utratę czucia w palcach, chilliness kończyn i obrzęk stóp.
  2. Negatywny. Oznaczone na późnym etapie choroby. Jego cechami charakterystycznymi są sztywność, drętwienie, "śmierć" kończyn. Człowiek ciągle jest bliski upadku, ponieważ czuje, że idzie jak wełna. Jest to wyraźną oznaką nieodwracalności zmian.

Przyczyny polineuropatii

Głównym powodem rozwoju patologii jest hiperglikemia. To stale zwiększa poziom cukru we krwi dzięki zmniejszonej syntezie insuliny, co jest charakterystyczne dla cukrzycy. Uszkodzenie nerwów w tym przypadku ze względu na działanie wielu innych czynników prowokujących. Ich lista obejmuje:

  • palenie;
  • miażdżyca;
  • podeszły wiek;
  • nefropatia;
  • retinopatia;
  • nadciśnienie;
  • awitaminoza;
  • otyłość;
  • wysoki poziom cholesterolu we krwi.

Diagnostyka

Na pierwszym etapie diagnozy lekarz gromadzi szczegółową historię, określając objawy pacjenta i czas ich wystąpienia. Ważne jest, aby specjalista znał czas trwania cukrzycy i inne jej komplikacje. Podczas badania kończyn dolnych lekarz sprawdza odruchy ścięgna, siłę i napięcie mięśni, ocenia wrażliwość skóry stóp na dotyk, drgania, temperaturę. Z testów laboratoryjnych do diagnostyki polineuropatii, badania krwi są przypisywane do:

  • C-peptyd. Jest wskaźnikiem wydzielania własnej insuliny, odzwierciedla poziom trzustkowych komórek beta.
  • Cholesterol i lipoproteiny. Polineuropatii w cukrzycy towarzyszy wzrost tych wskaźników, jeśli poziom glukozy we krwi jest również wysoki.
  • Ilość insuliny. Jego niedobór powoduje naruszenie metabolizmu glukozy, co wywołuje rozwój polineuropatii.
  • Glikozylowana hemoglobina. Wskaźnik ten odzwierciedla stopień zaawansowania cukrzycy.

W badaniu pacjenta może brać udział gastroenterolog, endokrynolog, okulista, urolog. Obowiązkowe w diagnostyce polineuropatii są instrumentalne metody badań:

  • Rezonans magnetyczny (MRI). Ta technika ujawnia ogniska demielinizacji - uszkodzenia pochewki mielinowej, przechodzące wokół włókien nerwowych.
  • Elektromiografia stymulacji. Jest to sposób na zdiagnozowanie stanu włókien nerwowych obwodowych i funkcjonowania nerwowo-mięśniowego. Procedura pomaga określić lokalizację zmiany i stopień deformacji tkanki.
  • Badanie echokardiograficzne (EKG) i ultrasonograficzne (US) serca. Techniki te pomagają wykryć procesy patologiczne w organizmie, oceniając charakter nieprawidłowości serca.
  • Biopsja nerwu brzuchatego. Jest wykonywany w bardziej złożonych przypadkach, gdy nie można było znaleźć przyczyny polineuropatii. Badanie histologiczne pomaga ocenić stan nerwu.
  • Ilościowe testy sensoryczne. Jest to technika oceny stanu włókien nerwowych w wyniku ekspozycji na bodźce o różnej intensywności.

Polineuropatia cukrzycowa kończyn dolnych (objawy, leczenie)

Wśród powikłań cukrzycy jest jedna z najbardziej bolesnych i trudnych do zniesienia - polineuropatii cukrzycowej. Z powodu porażki nerwów pacjent odczuwa letarg mięśni, pieczenie lub pieczenie nóg, może wystąpić uczucie drętwienia, silnego świądu i ostrego długotrwałego bólu. Te odczucia są słabo usuwane przez leki przeciwhistaminowe i proste środki przeciwbólowe. Z reguły objawy są gorsze w nocy, pacjent jest prawie pozbawiony normalnego snu, dlatego depresja, ataki paniki, zaburzenia psychiczne są dodawane do polineuropatii.

Polineuropatia cukrzycowa stanowi jedną trzecią wszystkich neuropatii. Prawdopodobieństwo powikłań zależy od czasu trwania cukrzycy: z 5-letnim doświadczeniem, neuropatia jest diagnozowana u co siódmego pacjenta, życie z cukrzycą przez 30 lat zwiększa prawdopodobieństwo uszkodzenia nerwów nawet o 90%.

Co to jest polineuropatia cukrzycowa

Naruszenia węglowodanów i innych rodzajów metabolizmu w cukrzycy wpływają na cały układ nerwowy, zaczynając od mózgu i kończąc na końcówkach na skórze. Uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego nazywane jest encefalopatią cukrzycową, neuropatią obwodową - cukrzycową.

Neuropatia dzieli się na:

  • czuciowe - z pogwałceniem wrażliwości;
  • motor - z uszkodzeniem nerwów, które służą mięśniom;
  • wegetatywny, gdy nerwy służące narządu są uszkodzone.

Neuropatia czuciowo-ruchowa jest najczęstszym typem, najczęściej rozpoczyna się w obszarach najbardziej odległych od centralnego układu nerwowego, zwykle w kończynach dolnych. Dlatego nazywa się to dystalnie, z dystrybucji łacińskiej. Zwykle zmiany rozpoczynają się natychmiast na obu nogach, postępują również symetrycznie. Dystalna symetryczna neuropatia czuciowo-ruchowa została nazwana "polineuropatią cukrzycową", która zajmuje pierwsze miejsce wśród neuropatii, odpowiedzialnych za do 70% uszkodzeń nerwów obwodowych.

Tak więc, przyjmuje się, że nazywa się polineuropatię cukrzycową zmianami włókien motorycznych mięśni szkieletowych, mechanoreceptorów skóry, ścięgien, receptorów bólowych, które występują w cukrzycy w odległych obszarach ciała.

Kod dla ICD-10 to G63.2 E10.4 - E14.4 w zależności od rodzaju cukrzycy.

Polineuropatia jest jednym z podstawowych czynników rozwoju zespołu stopy cukrzycowej, w którym infekcja jest dodawana do zmian nerwowych, aw rezultacie na kończynach tworzą się głębokie, słabo gojące się owrzodzenia.

Rodzaje polineuropatii cukrzycowej

Istnieją 3 typy polineuropatii cukrzycowej:

  1. Typ dotykowy. Następuje zniszczenie czuciowych nerwów obwodowych, czyli włókien nerwowych o różnych średnicach, które zbierają informacje o naszych odczuciach i przekazują je do mózgu.
  2. Typ silnika Silniejsze niszczenie nerwów ruchowych, które są potrzebne do przekazywania informacji do mięśni o potrzebie skurczu i relaksu.
  3. Typ mieszany. W ciele wszystkie nerwy współpracują ze sobą: wrażliwe określają, że żelazko jest gorące, ruchowe przekazują polecenie wycofania ramienia, aby uniknąć oparzeń. Nerwy są również najczęściej uszkadzane w sposób złożony, dlatego najczęściej występuje neuropatia czuciowo-ruchowa.

Przyczyny choroby

Rozwój polineuropatii bezpośrednio zależy od poziomu glikemii pacjenta z cukrzycą. Udowodniono klinicznie, że im częściej cukrzyca ma wysoki poziom cukru we krwi, tym szybciej będzie postępował we wszystkich komplikacjach, w tym w polineuropatii. Jeśli poziom glukozy we krwi jest stabilny, 15 lat po cukrzycy, objawy polineuropatii są rejestrowane tylko u 15% pacjentów, a wszystkie w łagodnej postaci.

Przyczyny uszkodzenia komórek nerwowych w przebiegu hiperglikemii:

  1. Zaburzenia metaboliczne.
  • przewlekła hiperglikemia powoduje, że organizm wykorzystuje inne sposoby wykorzystania glukozy, w których zachodzi gromadzenie się sorbitolu i fruktozy, w tym w komórkach nerwowych i wokół nich. Wpływa na pochwę nerwu, który jest bezpośrednio zaangażowany w przekazywanie impulsów;
  • glikacja komórek nerwowych;
  • zniszczenie ich skorupy przez wolne rodniki;
  • niedobór mieliny w nerwie z powodu zablokowania transportu mio-inozytolu.
  1. Uszkodzenie naczyń krwionośnych. Z powodu mikroangiopatii cukrzycowej wpływa ona na naczynia zasilające nerwy obwodowe.
  2. Dziedziczność. Zidentyfikowane predyspozycje do polineuropatii cukrzycowej. Istnieją dowody na to, że u niektórych osób nerwy ulegają uszkodzeniu już kilka lat po rozpoznaniu cukrzycy, podczas gdy inne bez tej komplikacji żyją przez dziesięciolecia, pomimo wysokiego poziomu cukru.
  3. Najmniej zbadaną przyczyną są zaburzenia odporności. Istnieją wersje, które polineuropatię można wywołać przez przeciwciała przeciwko czynnikom wzrostu nerwów, które są wytwarzane przez samo ciało pacjenta.

Charakterystyczne objawy i oznaki

W przypadku polineuropatii, wrażliwe włókna są zwykle pierwszymi, które cierpią, następnie zaczyna się zmiana motoryczna. Najczęściej pierwsze objawy obserwuje się na stopach, a następnie stopniowo rozprzestrzeniają się na wszystkie kończyny dolne, chwytają dłonie i przedramiona, aw ciężkich przypadkach - żołądek i klatkę piersiową.

Zwiększona wrażliwość, dyskomfort związany ze zwykłym dotykiem lub ubraniem. Gęsia skórka, drętwienie, powierzchowny ból w spoczynku bez powodu. Nietypowa reakcja organizmu na bodziec, na przykład swędzenie podczas głaskania.

Odczulanie. Pacjent z polineuropatią cukrzycową przestaje odczuwać wcześniej znajome rzeczy: chropowatość powierzchni podczas chodzenia boso, ból przy wchodzeniu na małe przedmioty. Zdolność skóry do określenia temperatury wody jest upośledzona, zwykle gorąca, wydaje się raczej ciepła

Daleko dalsza polineuropatia cukrzycowa

Najdłuższe włókna nerwowe w ludzkim ciele znajdują się w nogach. Uszkodzenie ich w dowolnym obszarze oznacza utratę funkcji nerwów, dlatego polineuropatia jest najczęściej dystalna, zlokalizowana w kończynach dolnych. Najpoważniejsze zmiany obserwuje się w tak zwanej "strefie skarpetek" - na stopach i kostkach. Przede wszystkim narusza się dotyk, temperaturę, a następnie wrażliwość na ból.

Co więcej, zaczynają się zmiany w mięśniach, w wyniku których zmienia się wygląd stopy - zginają się i znajdują palce między sobą, łuk spłaszcza się. Skóra pozbawiona wrażliwości staje się doskonałym celem dla różnych urazów, które z powodu współistniejących zaburzeń odżywiania i wypływu produktów metabolicznych stopniowo przestają goić, tworząc owrzodzenia troficzne. Stałe miejscowe zapalenie niszczy tkankę kostną. W rezultacie dystalna polineuropatia może prowadzić do zgorzeli i zapalenia kości i szpiku z utratą zdolności do samodzielnego poruszania się.

Polineuropatia cukrzycowa kończyn dolnych w początkowym okresie ma objawy takie jak: drętwienie, mrowienie, uczucie ciężkości stóp w nocy, niemożność odczuwania lekkiego dotyku, ciągłe uczucie zimna w palcach, zmniejszone pocenie się stóp lub, przeciwnie, stale wilgotna skóra, łuszczenie się i zaczerwienienie w miejscach tarcie.

Jak leczyć polineuropatię u pacjentów z cukrzycą

Leczenie polineuropatii cukrzycowej kończyn dolnych w pierwszym etapie stanowi osiągnięcie stałego poziomu cukru we krwi. Udowodniono, że dobra kontrola glikemii prowadzi do regresji nowo zdiagnozowanej neuropatii i jest warunkiem skutecznego leczenia ciężkich postaci choroby.

Aby znormalizować poziom glukozy w krwioobiegu, należy skonsultować się z kompetentnym endokrynologiem, który przepisze nowy schemat leczenia, wybierz bardziej skuteczne leki. Na tym etapie pacjent jest zobowiązany ściśle przestrzegać zaleceń specjalisty, który oprócz leków obejmuje wychowanie fizyczne i istotne ograniczenia dietetyczne - zazwyczaj szybkie węglowodany są całkowicie wyłączone z diety.

Leczenie bez leków

Możliwe jest poprawienie krążenia krwi, co oznacza odżywianie tkanek w stopach, przy użyciu prostych metod nielekowych. Kilka razy dziennie potrzebujesz lekkiego masażu. Jeśli skóra jest przesuszona, należy koniecznie zastosować środek nawilżający podczas masażu. Butelki z gorącą wodą i gorące kąpiele są zabronione ze względu na niebezpieczeństwo oparzeń, których może nie odczuwać nawet cukrzyca z polineuropatią, ponieważ receptory na powierzchni skóry są niszczone.

W żadnym wypadku nie może ograniczać aktywności. Pamiętaj, aby spacerować przez długi czas każdego dnia, ale jednocześnie upewnij się, że twoje nogi nie są przepracowane.

Prosty zestaw ćwiczeń będzie przydatny w poprawie krążenia krwi:

  1. Usiądź na krześle.
  2. Bend - wyprostuj palce u nóg.
  3. Wykonuj zatrzymywanie ruchów kołowych w różnych kierunkach.
  4. Ściągnij skarpetki od siebie - do siebie.
  5. Obróć stopy wokół podłogi za pomocą okrągłych przedmiotów - kulek, kawałków rur, wałka do ciasta.

Elektroforeza, kąpiele parafinowe, ultratonoterapia, kąpiele w radonach i siarkowodórach mogą być przepisywane w gabinetach fizjoterapeutycznych w celu zmniejszenia bólu.

Objawy i leczenie polineuropatii cukrzycowej

Polineuropatia cukrzycowa jest powikłaniem cukrzycy, która wpływa na stan układu nerwowego człowieka i objawia się różnymi objawami. Polineuropatia jest wolno postępującą chorobą, której rozwój całkowicie traci zdolność do pracy.

Przyczyny polineuropatii cukrzycowej

Obwodowy układ nerwowy człowieka dzieli się na dwie części: somatyczną i wegetatywną. Somatyczny układ nerwowy pozwala osobie świadomie kontrolować swoje ciało. Układ wegetatywny jest odpowiedzialny za autonomiczną pracę narządów wewnętrznych i układów: układu oddechowego, krążenia, układu trawiennego itp.

W przypadku polineuropatii oba systemy nerwowe ulegają uszkodzeniu. Jeśli praca układu somatycznego zostanie zakłócona, osoba ta zaczyna odczuwać silny ból, a autonomiczna polineuropatia może zagrażać życiu danej osoby. Przebiegłość choroby polega na tym, że w początkowych stadiach praktycznie nie jest zauważalna. Dlatego podczas zaplanowanych badań konieczne jest poddanie się badaniu przez neuropatologa.

Patogeneza neuropatii jest spowodowana wysokim poziomem cukru we krwi. Przy stałej hiperglikemii zaburzony jest metabolizm w nerwach, niedotlenienie tlenu pojawia się w zakończeniach nerwowych i pojawiają się pierwsze objawy choroby. Początkowa faza choroby ma dobre predyspozycje: jeśli poziom cukru we krwi utrzyma się normalnie, nerwy zaczną się regenerować, a objawy polineuropatii znikną.

Objawy polineuropatii cukrzycowej

Polineuropatia w cukrzycy objawia się różnymi objawami, ponieważ patologia obejmuje dwa ludzkie układy nerwowe. Jakość objawów dzieli się na aktywne i "pasywne".

Aktywna symptomatologia obejmuje ostry i jasny dyskomfort:

  1. Płonące doznanie.
  2. Ostry ból.
  3. Mrowienie
  4. Zbyt duża wrażliwość na ból.
  5. Uczucie bólu z prostego dotyku.

"Bierny" bodziec obejmuje sztywność kończyn, drętwienie, "martwicę" tkanek i niestabilność chodu.

Ponadto polineuropatia cukrzycowa wywołuje wiele innych objawów:

  1. Biegunka
  2. U mężczyzn, zaburzenia erekcji u kobiet, anorgazmia.
  3. Nietrzymanie moczu.
  4. Wiotkość skóry i mięśni twarzy.
  5. Pogorszenie widzenia.
  6. Skurcze.
  7. Zawroty głowy.
  8. Upośledzenie mowy.
  9. Zakłócenie odruchów połykania.

Polineuropatia czuciowo-ruchowa (dystalna)

W cukrzycy najbardziej dotykają długie włókna nerwowe, na przykład te, które sięgają do kończyn dolnych. Dystalna polineuropatia cukrzycowa występuje u 40% chorych na cukrzycę. Następujące objawy są charakterystyczne dla polineuropatii czuciowo-ruchowej: osoba całkowicie traci zdolność odczuwania nacisku, zmian temperatury, bólu, pozycji względem innych obiektów, wibracji.

Niebezpieczeństwo neuropatii czuciowo-ruchowej polega na tym, że osoba z cukrzycą może zranić nogę i nie zauważyć jej, lub nie czuć zbyt wysokiej temperatury w kąpieli. Rany, owrzodzenia zaczynają pojawiać się na stopach pacjenta, mogą pojawić się złamania lub uszkodzenie stawów. Polineuropatia czuciowo-ruchowa może przejawiać się w postaci aktywnych objawów - ostrego ostrego bólu kończyn dolnych, co jest gorsze w nocy.

Dalszemu rozwojowi dystalnej polineuropatii towarzyszą zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego, kości są zdeformowane, dochodzi do dystrofii mięśni. Obserwuje się nadmierną suchość skóry, gruczoły potowe przestają działać, skóra staje się czerwonawa, pojawiają się plamy pigmentowe.

Poważne objawy dystalnej polineuropatii cukrzycowej to owrzodzenia, które tworzą się na podeszwach stóp i między palcami. Wrzody nie powodują dyskomfortu z powodu utraty wrażliwości na ból, jednak pojawienie się procesów zapalnych może wymagać amputacji kończyn.

Polineuropatia cukrzycowa autonomiczna

Wraz z porażką autonomicznego (autonomicznego) układu nerwowego spowodowanego cukrzycą, osoba może odczuwać zawroty głowy, czernienie oczu i omdlenie przy wzroście. W tej formie polineuropatii zaburza się pracę układu pokarmowego, spowalnia się pobieranie pokarmów w jelitach, co znacznie utrudnia stabilizację poziomu cukru we krwi.

Szczególne obawy budzi zaburzenie rytmu serca w polineuropatii cukrzycowej, które może prowadzić do nagłej śmierci.

Układ moczowo-płciowy cierpi na chorobę, pojawiają się problemy, takie jak nietrzymanie moczu. Pęcherza nie można całkowicie opróżnić, co dodatkowo zwiększa ryzyko infekcji. U mężczyzn z wegetatywną postacią polineuropatii może wystąpić zaburzenie erekcji, au kobiet - dyspareunia (dysfunkcja seksualna, w której kobieta nie doświadcza orgazmu).

Leczenie polineuropatii cukrzycowej

Dzięki wczesnej diagnozie powikłań cukrzycy można liczyć na całkowite zniknięcie objawów neuropatii. Leczenie polineuropatii cukrzycowej odbywa się w kompleksie, z wpływem i na przyczynę i objawy choroby.

  1. Witaminy z grupy B (B1, B2, B6, B12) pomagają zmniejszyć negatywny wpływ cukru na włókna nerwowe i poprawić przechodzenie impulsów wzdłuż ścieżek nerwowych.
  2. Kwas alfa-liponowy usuwa nadmiar glukozy z włókien nerwowych i przy pomocy enzymów naprawia uszkodzone komórki nerwowe.
  3. Specjalna grupa leków jest przepisywana (Olrestatyna, Sorbinyl, Olredaza, Tolrestat), które zakłócają syntezę glukozy i zmniejszają jej negatywny wpływ na włókna nerwowe.
  4. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (Ibuprofen, Diklofenak) są stosowane w celu łagodzenia bólu.
  5. Aby złagodzić napady i drętwienie przepisane leki zawierające wapń i potas.
  6. W przypadku owrzodzeń kończyn dolnych można przepisać kurację antybiotykową.

Polineuropatia: leczenie środków ludowych

Sukces w leczeniu polineuropatii zależy nie tylko od odpowiednio dobranych leków, ale także od przestrzegania zasad, co znacznie zmniejsza ryzyko powikłań cukrzycy. Pacjenci z cukrzycą powinni stale monitorować poziom cukru we krwi, masę ciała, a także dietę i utrzymywać aktywny tryb życia.

Środki ludowe pomagają w leczeniu polineuropatii, które stosuje się dodatkowo do leczenia medycznego.

Następujący wywar pomaga utrzymać prawidłowy poziom cukru we krwi: wrzuć pokruszone liście laurowe (1 łyżka stołowa) do termosu. Dodaj 3 łyżki. kozieradka (nasiona), zalać 1 litrem wrzącej wody i nalegać kilka godzin. Infuzja podana w ciągu dnia.

W przypadku dystalnej polineuropatii pomocne jest pocieranie nóg nalewką dzikiego rozmarynu. Pół szklanki dzikiego rozmarynu zalać 500 ml octu (9%) i nalegać 10 dni. Gotowy napar stosuje się w postaci rozcieńczonej w stosunku 1: 1. Kompozycję należy wcierać w nogi 3 razy dziennie.

Świeże zioło ziele dziurawca wlewa się z gorącym olejem roślinnym. Nalegaj 3 tygodnie. Następnie odfiltrować olej i dodać 1 łyżkę do niego. rozdrobniony korzeń imbiru. Olej ten służy do masażu kończyn górnych i dolnych oraz okładów.

W przypadku polineuropatii włókna nerwowe cierpią na brak witamin i innych składników odżywczych. Następujący koktajl pomoże odżywić włókna nerwowe: dodaj 2 łyżki do szklanki kefiru. obrane zmielone nasiona słonecznika i drobno siekana pietruszka. Weź koktajl rano na pół godziny przed posiłkiem.

Polineuropatia alkoholowa ma podobne objawy jak cukrzyca. Choroba rozwija się po długotrwałym uzależnieniu od alkoholu. Leczenie neuropatii alkoholowej o następującym składzie: dodaj kilka łyżeczek do połowy szklanki świeżo wyciśniętego soku z marchwi. miód, oliwa z oliwek i jedno jajko. Napój należy przyjmować 2 razy dziennie przez 1-2 godziny przed posiłkami.

Do oczyszczenia wątroby z alkoholowej polineuropatii należy użyć ostropestu, mięty i oliwy z oliwek. Nasiona ostu, posiekać, przykryć podgrzaną oliwą z oliwek (150 ml) i dodać 2 łyżki. drobno posiekane suche liście mięty.

Stalking na pokrzywie uważany jest za bardzo starą i skuteczną metodę leczenia polineuropatii. Rozłóż łodygi pokrzywy na podłodze i deptać je przez 10-15 minut.

W przypadku chorych kończyn warto robić ciepłe kąpiele. Umieść 100 g pokruszonych liści szałwii, oregano, bobry, łodyg i liści karczocha jerozolimskiego w misce. Wlać 3 litry wrzącej wody i pozostawić na godzinę. Czas trwania procedury wynosi 15-20 minut. Jeśli nie masz pod ręką ziół leczniczych, rozgrzej ciepłą kąpiel stóp, a następnie rozrzuć nogi maścią jadem pszczoły lub węża.

W polineuropatii cukrzycowej lepiej zastąpić ziemniaki karczochem jerozolimskim. Topinambur pomaga ustabilizować poziom cukru we krwi, poprawia układ trawienny i przyspiesza przemianę materii.

Polineuropatia cukrzycowa

Polineuropatia cukrzycowa jest stanem, który jest powikłaniem cukrzycy i charakteryzuje się postępującą degeneracją obwodowych włókien nerwowych czuciowych i motorycznych. Choroba jest przewlekła, jej objawy powoli rosną w ciągu wielu lat, szybkość rozwoju zależy od adekwatności leczenia cukrzycy i utrzymania prawidłowego poziomu cukru we krwi. Patologia nerwów jest jednym z czynników powstawania zaburzeń neurokręgowych w cukrzycy - stopy cukrzycowej, owrzodzeń troficznych itp.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Bezpośrednią przyczyną polineuropatii cukrzycowej jest utrzymujący się wzrost poziomu cukru we krwi, który występuje w cukrzycy z powodu zmniejszonej produkcji insuliny. Jednocześnie mechanizm uszkodzenia włókien nerwowych w tym stanie jest wieloczynnikowy i wynika z kilku procesów patologicznych. Główną rolę odgrywa kilka czynników.

  1. Zaburzenia metaboliczne w tkance nerwowej. Brak insuliny prowadzi do tego, że glukoza z krwi nie wnika do komórek, co objawia się hiperglikemią. Jednocześnie ten węglowodan jest głównym i praktycznie jedynym źródłem energii dla tkanki nerwowej. Brak energii prowadzi do zwyrodnienia włókien i rozwoju polineuropatii cukrzycowej.
  2. Ogólne zaburzenia metaboliczne. Z powodu braku glukozy w tkankach uwzględniono objazdy metaboliczne, aby zrekompensować brak energii. Prowadzi to do powstawania ciał ketonowych (produkt rozkładu tłuszczy) i innych toksycznych substancji, które mogą uszkadzać tkankę nerwową.
  3. Choroby niedokrwienne. Cukrzyca charakteryzuje się rozwojem angiopatii (zmian naczyniowych) związanych z procesami patologicznymi w ścianie naczynia. Zmniejsza to dopływ krwi do tkanek i narządów, szczególnie na poziomie mikrokrążenia. Niedostateczne krążenie krwi pogarsza zjawisko niedoboru energii we włóknach nerwowych i przyspiesza ich zwyrodnienie.

Prawdopodobieństwo rozwoju polineuropatii cukrzycowej jest większe u pacjentów z cukrzycą, często naruszających dietę i przyjmujących leki hipoglikemizujące. W niektórych przypadkach zaburzenia nerwów obwodowych mogą być pierwszą oznaką niewystarczającej produkcji insuliny, ale częściej neuropatia występuje wiele lat po wystąpieniu cukrzycy. Patologiczne zmiany w układzie nerwowym są nieodwracalne.

Formy choroby

Polineuropatia cukrzycowa charakteryzuje się różnorodnymi postaciami klinicznymi, w zależności od tego, która grupa nerwów jest bardziej dotknięta. Istnieje pewna dyskusja na temat klasyfikacji w środowisku naukowym.

Wraz z rozwojem uszkodzenia nerwów zmiany patologiczne są zwykle nieodwracalne, dlatego ważne jest zapobieganie postępowi choroby.

Według niektórych badaczy prawdziwą polineuropatię cukrzycową należy uznać za jedną z form uszkodzenia układu nerwowego w cukrzycy - dystalnej symetrycznej neuropatii czuciowo-ruchowej. Z tego punktu widzenia państwo ma następujące warianty kursu klinicznego:

  • naruszenie czułości na wibracje i indywidualnego odruchu ścięgnistego (na przykład Achillesa). Jest to łagodna forma, przez wiele lat trwa bez zauważalnego postępu;
  • uszkodzenie poszczególnych nerwów, przybierając ostry lub podostry charakter. Najczęściej wpływa na pnie nerwowe kończyn (łokciowe, udowe, pośrodkowe nerwy) i głowę (twarzowa, trójdzielna, okulomotoryczna);
  • zapalenie i zwyrodnienie nerwów kończyn dolnych, wpływające na unerwienie wegetatywne. Charakteryzuje się znacznymi bólami i często komplikuje owrzodzenie troficzne stóp i nóg, zgorzel.

Innym punktem widzenia jest to, że wszystkie typy uszkodzenia nerwów obwodowych w cukrzycy są polineuropatią cukrzycową. W tym przypadku wytwarza symetryczną neuropatię czuciowo-ruchową i autonomiczną neuropatię. Ta ostatnia obejmuje formy źrenic, przewodu pokarmowego, pocenie się, układu sercowo-naczyniowego - w zależności od tego, który system lub narząd jest najbardziej dotknięty przez patologię. Oddzielnie wydzielają neuropatyczną cukrzycową kacheksję - ciężki zespół obejmujący zarówno czuciowo-ruchową, jak i autonomiczną neuropatię w połączeniu ze znacznym zmniejszeniem masy ciała.

Stadium choroby

Jasno określone kryteria dla klinicznych etapów polineuropatii cukrzycowej obecnie nie istnieją. Patologia ma jednak wyraźny progresywny charakter, tempo nasilenia objawów zależy od stopnia hiperglikemii, rodzaju neuropatii, stylu życia pacjenta. Ogólnie przebieg choroby można podzielić na etapy:

  1. Nieswoiste objawy neurogenne. Należą do nich naruszenia wrażliwości, uczucie "gęsiej skórki" na skórze, w niektórych przypadkach - ból wzdłuż pni nerwowych oraz w strefie ich unerwienia. Taki stan może utrzymywać się przez wiele lat i nie iść w bardziej surowe formy.
  2. Zaburzenia ruchowe. Występują z udziałem w patologicznym procesie włókien motorycznych, w tym autonomicznego układu nerwowego. Drżenie mięśni, niedowład może się rozwijać niezwykle rzadko - drgawki. Przy oddziaływaniu na nerwy autonomicznego układu nerwowego dochodzi do zaburzeń mieszkalnych, odruchów źrenicznych, pocenia się, układu sercowo-naczyniowego i pokarmowego.
  3. Zaburzenia troficzne. Najpoważniejsze konsekwencje polineuropatii cukrzycowej rozwijają się w wyniku połączenia patologii unerwienia autonomicznego i zaburzeń mikrokrążenia. Mogą być zarówno miejscowe (owrzodzenia troficzne, zgorzel stóp), jak i ogólne (kacheksja neuropatyczna).

Innym częstym wynikiem polineuropatii cukrzycowej jest porażenie trzeciej i czwartej pary nerwów czaszkowych odpowiedzialnych za ruch gałek ocznych. Towarzyszy temu znaczące pogorszenie widzenia z powodu zaburzeń w procesach akomodacji, konwergencji, odruchach źrenicznych, rozwoju anizokorii i zeza. Najczęściej obraz ten rozwija się u pacjentów z cukrzycą w wieku powyżej 50 lat, którzy od dawna cierpią z powodu innych objawów neuropatii.

Objawy polineuropatii cukrzycowej

Polineuropatia cukrzycowa charakteryzuje się znaczną różnorodnością objawów, obraz kliniczny zależy od postaci patologii, stopnia jej progresji, rodzaju włókien nerwowych (motorycznych, czuciowych, wegetatywnych), które były bardziej dotknięte niż inne. Najczęściej pojawiają się zakłócenia wrażliwości (głównie temperatura i wibracje). Później mogą do nich dołączyć zaburzenia ruchowe (osłabienie mięśni kończyn, niedowład). Jeśli nerwy gałki ocznej zostały dotknięte, pojawiają się anizokoria i zez.

Choroba jest przewlekła, jej objawy powoli rosną w ciągu wielu lat, szybkość rozwoju zależy od adekwatności leczenia cukrzycy i utrzymania prawidłowego poziomu cukru we krwi.

Polineuropatii cukrzycowej prawie zawsze towarzyszą zaburzenia weglowo-krążeniowe, głównie w kończynach dolnych. Początkowo temperatura skóry nóg i podudzi zmniejsza się, a nieregularności skóry, takie jak złuszczanie i keratynizacja są możliwe. Urazy i urazy nóg leczyć długo i mocno. W miarę postępu patologii występuje silny ból nóg (zarówno w spoczynku, jak i pod obciążeniem), rozwijają się owrzodzenia troficzne. Z biegiem czasu często rozwija się martwica niektórych części stóp, które następnie przekształcają się w gangrenę.

Diagnostyka

W diagnostyce polineuropatii cukrzycowej wykorzystuje się szereg technik instrumentalnych i laboratoryjnych do badania funkcji obwodowego układu nerwowego, stanu mięśni i skóry. Wybór techniki diagnostycznej zależy od postaci patologii i nasilenia jej objawów. Ponadto, środki diagnostyczne powinny obejmować metody określania cukrzycy i nasilenia hiperglikemii - testy krwi i moczu na obecność glukozy, hemoglobiny glikowanej i inne badania. Definicja bezpośrednio polineuropatii cukrzycowej obejmuje:

  • badanie przez neurologa - badanie dolegliwości i subiektywnych objawów, historia choroby podstawowej, określenie wrażliwości skóry, aktywność odruchów ścięgnistych i inne funkcje neurologiczne;
  • elektromiografia - pozwala ocenić związek między układem nerwowym i mięśniowym, a tym samym pośrednio określić stopień uszkodzenia włókien nerwowych;
  • badanie przewodnictwa nerwowego (INP) - bada prędkość przechodzenia impulsów nerwowych przez włókna w celu oceny stopnia ich uszkodzenia, często przeprowadzanej przy użyciu elektromiografii.

Inni specjaliści, tacy jak endokrynolog, okulista, urolog i gastroenterolog mogą również brać udział w diagnozie cukrzycowej polineuropatii. Jest to konieczne w przypadkach, gdy uszkodzenie nerwów prowadzi do zakłócenia pracy niektórych narządów i układów.

Leczenie

Podstawową zasadą leczenia polineuropatii cukrzycowej jest zmniejszenie negatywnego wpływu hiperglikemii na obwodowy układ nerwowy. Osiąga się to poprzez odpowiednio dobraną dietę i terapię hipoglikemiczną, których zasady pacjent musi ściśle przestrzegać. Wraz z rozwojem uszkodzenia nerwów zmiany patologiczne są zwykle nieodwracalne, dlatego ważne jest zapobieganie postępowi choroby.

Najcięższym powikłaniem polineuropatii cukrzycowej jest kacheksja neuropatyczna, której towarzyszy utrata masy ciała, zaburzenia sensomotoryczne i liczne patologie narządów wewnętrznych.

Oprócz leczenia choroby podstawowej, przepisywane są leki poprawiające trofizm i metabolizm w tkankach nerwowych oraz poprawiające mikrokrążenie. Aby uzyskać lokalną ekspozycję (np. W celu poprawy tkanki troficznej stóp), można skorzystać z masaży, elektroforezy i innych procedur fizjoterapeutycznych.

W leczeniu polineuropatii cukrzycowej stosuje się również działania objawowe - na przykład leki przeciwbólowe z grupy NLPZ są przepisywane w leczeniu bólu i stanów zapalnych nerwów. Wraz z rozwojem owrzodzeń żylnych konieczne jest staranne leczenie, aby zapobiec zakażeniu. W ciężkich przypadkach (z rozległymi wrzodami lub zgorzeli) leczenie chirurgiczne jest konieczne do amputacji.

Możliwe powikłania i konsekwencje

Postęp polineuropatii cukrzycowej może powodować niedowład i osłabienie mięśni, co ogranicza mobilność. Klęska nerwów czaszkowych prowadzi do paraliżu mięśni twarzy i zaburzeń wzroku. Przyspieszanie polineuropatii kończyn zaburzeń wegetatywnych często komplikują owrzodzenia troficzne i zgorzel, co jest wskazaniem do amputacji nóg.

Prawdopodobieństwo rozwoju polineuropatii cukrzycowej jest większe u pacjentów z cukrzycą, często naruszających dietę i przyjmujących leki hipoglikemizujące.

Najcięższym powikłaniem polineuropatii cukrzycowej jest kacheksja neuropatyczna, której towarzyszy utrata masy ciała, zaburzenia sensomotoryczne i liczne patologie narządów wewnętrznych.

Prognoza

Prognoza jest warunkowo niekorzystna, ponieważ opracowane naruszenia są nieodwracalne. Jednak szybkie wykrycie patologii w połączeniu z prawidłową wybraną terapią może znacznie spowolnić jej progresję.

Polineuropatia cukrzycowa: objawy i leczenie

Polineuropatia cukrzycowa - główne objawy:

  • Ból głowy
  • Brak orgazmu
  • Skurcze
  • Zawroty głowy
  • Upośledzenie mowy
  • Biegunka
  • Słabość mięśni
  • Drętwienie kończyn
  • Nietrzymanie moczu
  • Drętwienie stóp
  • Ból w kończynach dolnych
  • Pojawienie się wrzodów
  • Niewyraźne widzenie
  • Trudności z chodzeniem
  • Palenie w kończynach
  • Drżenie podczas podróży
  • Zmniejszona czułość w niektórych częściach ciała.
  • Zwiększona wrażliwość skóry
  • Ból w różnych częściach ciała
  • Mrowienie w kończynach

Polineuropatia cukrzycowa objawia się jako powikłanie cukrzycy. Choroba jest spowodowana uszkodzeniem układu nerwowego pacjenta. Często choroba występuje u osób w wieku 15-20 lat po wystąpieniu cukrzycy. Częstotliwość progresji choroby do skomplikowanego stadium wynosi 40-60%. Choroba może objawiać się zarówno u osób z typem 1, jak i 2.

W celu szybkiego rozpoznania choroby zgodnie z międzynarodową systematyką chorób polineuropatii cukrzycowej typu ICD 10 przypisano kod G63.2.

Etiologia

Obwodowy układ nerwowy u ludzi dzieli się na dwie części - somatyczną i wegetatywną. Pierwszy system pomaga świadomie kontrolować pracę twojego ciała, a za pomocą drugiego autonomiczne funkcjonowanie narządów wewnętrznych i systemów jest kontrolowane, na przykład, oddechowe, krążeniowe, trawienne itp.

Polineuropatia wpływa na oba te systemy. W przypadku naruszenia części somatycznej człowieka, zaczynają się nasilone ataki bólu, a autonomiczna forma polineuropatii niesie poważne zagrożenie dla życia danej osoby.

Choroba rozwija się ze zwiększonym wskaźnikiem stężenia cukru we krwi. Z powodu cukrzycy u pacjenta zaburzone są procesy metaboliczne w komórkach i tkankach, co powoduje nieprawidłowe funkcjonowanie obwodowego układu nerwowego. Również w rozwoju tej choroby odgrywa znaczącą rolę głód tlenu, co jest również oznaką cukrzycy. Dzięki temu procesowi transport krwi w ciele ulega pogorszeniu, a funkcjonalność włókien nerwowych zostaje zakłócona.

Klasyfikacja

W oparciu o fakt, że choroba wpływa na układ nerwowy, który ma dwa systemy, klinicyści stwierdzili, że jedna klasyfikacja choroby powinna rozkładać somatyczną i autonomiczną polineuropatię.

Ponadto lekarze podkreślili systematyzację form patologii poprzez lokalizację zmiany. Istnieją trzy rodzaje klasyfikacji, które wskazują uszkodzone miejsce w układzie nerwowym:

  • zmysłowa - pogarsza się wrażliwość na bodźce zewnętrzne;
  • motor - charakteryzujący się zaburzeniami ruchowymi;
  • forma sensomotoryczna - połączone objawy obu typów.

Natężenie choroby, lekarze rozróżniają takie formy - ostre, przewlekłe, bezbolesne i amyotroficzne.

Symptomatologia

Dystalna polineuropatia cukrzycowa często rozwija się w kończynach dolnych, a bardzo rzadko w górnych. Choroba powstaje w trzech etapach, a na każdym z nich pojawiają się różne znaki:

  • Etap 1 podkliniczny - nie ma charakterystycznych dolegliwości, pojawiają się pierwsze zmiany w tkance nerwowej, zmniejsza się wrażliwość na zmiany temperatury, ból i drgania;
  • Stadium 2 - kliniczny zespół bólowy pojawia się w każdej części ciała z różną intensywnością, kończyny stają się odrętwiałe, pogarsza się wrażliwość; przewlekły etap charakteryzuje się silnym mrowieniem, drętwieniem, uczuciem pieczenia, bólem w różnych częściach ciała, szczególnie w kończynach dolnych, wrażliwość jest zaburzona, wszystkie objawy postępują w nocy;

Bezbolesna postać objawia się drętwieniem stóp, znacznie upośledzoną wrażliwością; w typie amyotroficznym pacjent martwi się wszystkimi wyżej wymienionymi objawami, a także osłabieniem mięśni i trudnościami w poruszaniu się.

  • Powikłania w stadium 3. - u pacjenta pojawiają się znaczące owrzodzenia skóry, w szczególności na kończynach dolnych, powstawanie może czasami powodować nieznaczny ból; na ostatnim etapie pacjent może zostać amputowany.

Ponadto wszystkie objawy lekarza są podzielone na dwa typy - "pozytywny" i "negatywny". Polineuropatia cukrzycowa ma następujące objawy z grupy "pozytywnej":

  • uczucie pieczenia;
  • zespół sztyletu bólu;
  • uczucie mrowienia;
  • zwiększona czułość;
  • uczucie bólu od lekkiego dotyku.

Grupa "negatywnych" znaków to:

  • sztywność;
  • drętwienie;
  • "Śmierć";
  • uczucie mrowienia;
  • błędny ruch podczas chodzenia.

Choroba może powodować bóle głowy i zawroty głowy, drgawki, zaburzenia mowy i wzroku, biegunkę, nietrzymanie moczu, anorgazję u kobiet.

Diagnostyka

W przypadku stwierdzenia kilku objawów osoba powinna natychmiast zwrócić się o poradę do lekarza. Przy takich dolegliwościach pacjentowi zaleca się kontakt z endokrynologiem, chirurgiem i neurologiem.

Rozpoznanie polineuropatii cukrzycowej opiera się na analizie skarg pacjentów, anamnezy choroby, życia, badania fizykalnego oraz metod badania laboratoryjnego i instrumentalnego. Oprócz objawów, lekarz musi określić zewnętrzny stan nóg, puls, refleks i ciśnienie krwi w kończynach górnych i dolnych. Podczas badania lekarz przeprowadza:

  • ocena odruchu ścięgien;
  • określenie wrażliwości dotykowej;
  • identyfikacja głębokiej wrażliwości proprioceptywnej.

Przy pomocy metod badania laboratoryjnego lekarz identyfikuje:

  • poziomy cholesterolu i lipoprotein;
  • zawartość glukozy we krwi i moczu;
  • ilość insuliny we krwi;
  • Peptyd C;
  • hemoglobina glikowana.

Bardzo ważne podczas diagnozy jest również badanie instrumentalne. Aby ustalić dokładną diagnozę pacjenta, należy:

  • EKG i badanie ultrasonograficzne serca;
  • electroneuromyography;
  • biopsja;
  • MRI

Jedna metoda nie jest możliwa do ustalenia choroby, dlatego w celu dokładnego zdiagnozowania dystalnej polineuropatii cukrzycowej należy zastosować wszystkie wyżej wymienione metody badania.

Leczenie

Aby wyeliminować chorobę, pacjentowi przepisuje się specjalne leki, które pozytywnie wpływają na różne czynniki etiologiczne w rozwoju patologii.

Terapia zalecana przez lekarza polega na znormalizowaniu wskaźników stężenia cukru we krwi. W wielu przypadkach takie leczenie jest wystarczające do wyeliminowania objawów i przyczyn polineuropatii.

Leczenie polineuropatii cukrzycowej kończyn dolnych opiera się na stosowaniu takich leków:

  • witaminy z grupy E;
  • przeciwutleniacze;
  • inhibitory;
  • Actovegin;
  • środki przeciwbólowe;
  • antybiotyki.

Za pomocą leków pacjent staje się natychmiast łatwiejszy, eliminuje wiele objawów i przyczyn. Jednak dla skutecznej terapii lepiej jest zastosować kilka zabiegów. Dlatego też lekarze przepisują nielekową terapię pacjentom z podobnymi uszkodzeniami kończyn dolnych:

  • ocieplając stopy masażem i ciepłymi skarpetkami, a do osiągnięcia tego samego celu nie można używać poduszek grzewczych, otwartego ognia ani gorących kąpieli;
  • stosowanie specjalnych wkładek ortopedycznych;
  • leczyć rany środkami antyseptycznymi;
  • fizjoterapia przez 10-20 minut każdego dnia.

Aby wyeliminować chorobę, możesz wykonywać te ćwiczenia, nawet w pozycji siedzącej:

  • zgięcie i wyprostowanie palców kończyn dolnych;
  • pięta my odpoczywamy na podłodze, a za pomocą palca poruszamy się po okręgu;
  • potem na odwrót - palec u nogi leży na podłodze, a pięta obraca się;
  • na zmianę położyć piętę w podłodze, a następnie palec u nogi;
  • rozciąganie nóg, aby zgiąć kostki;
  • narysować w powietrzu różne litery, cyfry i symbole, a nogi muszą być rozciągnięte;
  • toczenia wałkiem lub wałkiem tylko w stopach;
  • przestań wyrzucać piłkę z gazety.

Ponadto, w przypadku polineuropatii, lekarze czasami przepisują pacjentowi stosowanie tradycyjnych leków w terapii. Leczenie środków ludowej oznacza stosowanie takich składników:

Czasami do listy tej dodaje się czasem czosnek, liść laurowy, ocet jabłkowy, cytrynę, topinambur i sól. Mianowanie środków ludowych zależy od stopnia zaawansowania choroby, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem. Tradycyjna medycyna to nie jedyna metoda leczenia, a jedynie uzupełnienie podstawowej medycznej eliminacji polineuropatii.

Prognoza

Przy diagnozie polineuropatii cukrzycowej kończyn dolnych u pacjenta rokowanie zależy od stadium rozwoju powikłań i możliwości kontrolowania poziomu glukozy we krwi. W każdym razie ta patologia wymaga ciągłego leczenia.

Zapobieganie

Jeśli dana osoba została już zdiagnozowana z cukrzycą, musisz być tak ostrożny, jak to możliwe i unikać komplikacji. Profilaktyka polineuropatii obejmuje zrównoważoną dietę, aktywny styl życia, usuwanie negatywnych nawyków, a pacjent musi monitorować masę ciała i monitorować poziom glukozy we krwi.

Jeśli uważasz, że masz polineuropatię cukrzycową i objawy charakterystyczne dla tej choroby, wtedy lekarze mogą Ci pomóc: endokrynolog, neurolog, chirurg.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostyki chorób, która wybiera możliwe choroby w oparciu o wprowadzone objawy.

Neuropatia cukrzycowa jest konsekwencją ignorowania objawów lub braku terapii w celu kontrolowania cukrzycy. Istnieje kilka czynników predysponujących do wystąpienia takiego zaburzenia na tle choroby podstawowej. Najważniejsze to uzależnienie od złych nawyków i wysokiego ciśnienia krwi.

Dorsalgia - zasadniczo fakt obecności bólu o różnym natężeniu w plecach. Wynika z tego, że nie jest to osobna patologia, ale syndrom występujący w dowolnej kategorii wiekowej i niezależnie od płci.

Neuropatia jest chorobą charakteryzującą się zwyrodnieniowo-dystroficznym uszkodzeniem włókien nerwowych. W tej chorobie wpływa nie tylko na nerwy obwodowe, ale także na mózg czaszkowo-mózgowy. Często obserwuje się zapalenie dowolnego pojedynczego nerwu, w takich przypadkach zaburzenie to nazywa się mononeuropatią i przy jednoczesnej ekspozycji na kilka nerwów - polineuropatię. Częstotliwość manifestacji zależy od przyczyn.

Zespół antyfosfolipidowy to choroba obejmująca cały kompleks objawów związany z zaburzeniami metabolizmu fosfolipidów. Istota patologii polega na tym, że ciało ludzkie bierze fosfolipidy na ciała obce, przeciwko którym produkuje swoiste przeciwciała.

Enterobioza jest chorobą pasożytniczą występującą u ludzi. Przerost, który objawia się w zmianach jelitowych, swędzeniu, które występuje w odbycie, a także w ogólnej alergii organizmu, spowodowany jest wystawieniem na owsiki, które w rzeczywistości są czynnikami wywołującymi tę chorobę.

Dzięki ćwiczeniom i wstrzemięźliwości większość ludzi może obejść się bez medycyny.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Jeśli we krwi wykryto duże ilości histaminy, oznacza to, że organizm doświadcza wadliwego działania, które wyraża się reakcją alergiczną. Aby zrozumieć sposoby wyrównywania negatywnych przejawów, należy przeanalizować cały mechanizm działania.

Występowanie wrzodów na migdałkach jest dość powszechnym zjawiskiem, zwłaszcza w dzieciństwie. Ropne formacje są związane ze zmniejszoną odpornością i infekcją bakteryjną, które mogą wystąpić samodzielnie lub na tle innej choroby.

Analiza hormonów jest niezastąpioną metodą diagnostyczną. Dziś bez poważnego badania nie można obejść się bez kobiety, która przychodzi do lekarza z reklamacjami wszelkich problemów ginekologicznych.