Główny / Przysadka mózgowa

Angiopatia naczyń nóg (dolnych kończyn)

Grupa stanów patologicznych, którym towarzyszą zaburzenia czynnościowe dotkniętych narządów i tkanek, ale nie występują w nich wyraźne zmiany strukturalne, w medycynie nazywane są patia. W przypadku uszkodzenia ściany naczyniowej to odchylenie nazywa się angiopatia.

Termin ten ostatnio tak często brzmi w różnych źródłach informacji, że ludzie, nie rozumiejąc, o czym mówią, wpadają w panikę, kiedy dowiadują się o obecności tego odstępstwa od normy. Chociaż, jeśli termin interpretuje się dosłownie, wówczas okazuje się, że angiopatia jest nieokreśloną zmianą w ścianie naczynia.

Angiopatia - choroba lub objaw?

Prawie wszystkie naczynia ludzkiego ciała, zarówno małego, jak i dużego kalibru, mogą podlegać patologicznej transformacji. Szczególnie interesująca jest patologia złoża mikrokrążeniowego, która jest reprezentowana w postaci splotów i jest najbardziej wrażliwa na zmiany. Ale częściej mówiąc o angiopatii, oznacza angiopatię kończyn dolnych. Jest zdiagnozowana w większości przypadków, nawet u zdrowych somatycznie osób. Dlaczego tak się dzieje, można wyjaśnić brakiem porozumienia między różnymi pokoleniami specjalistów i wrażliwych pacjentów, którzy natychmiast spanikują, gdy usłyszą takie słowa.

W istocie, zaburzenia naczyniowe kończyn dolnych, spowodowane rozwojem angiopatii, pogarszają zdolność zmiany tonu i światła naczyń, co staje się bezpośrednim mechanizmem pojawiania się oznak zaburzeń krążenia w tkankach. Jest to możliwe albo ze zmianą warstwy mięśniowej ściany naczynia, albo w wyniku naruszenia jej unerwienia i normalnego tonu. Jednocześnie następuje spazm lub odwrócenie paralitycznego rozszerzania światła ze spowolnieniem prędkości przepływu krwi i rozwojem objawów niedokrwiennych zmian w kończynach.

Odmiany Angiopatii

Jego leczenie zależy bezpośrednio od rodzaju zmian naczyniowych. W związku z tym zwyczajowo wyróżnia się:

  1. Mikroangiopatia kończyn dolnych - porażka niewielkich naczyń krwionośnych wchodzących w skład mikronaczyń (tętniczek, naczyń włosowatych, żył, zespoleń tętniczo-żylnych). Dominuje ona w strukturze wszystkich przyczynowych mechanizmów rozwoju angiopatii tej lokalizacji. Często łączy się z innymi zmianami naczyniowymi: retinopatią (dysfunkcją siatkówki), nefropatią (zaburzeniami przepływu krwi nerkowej).
  2. Makroangiopatia jest strukturalno-funkcjonalną transformacją struktur tętniczych średniego i dużego kalibru, co jest charakterystyczne tylko dla uszkodzeń naczyń kończyn dolnych.

Przyczyny rozwoju

Rzeczywiście istotne czynniki, które odgrywają bezpośrednią rolę w rozwoju zmian naczyniowych nóg, można zidentyfikować w następujący sposób:

  • Cukrzyca. Angiopatię nazywa się wtedy cukrzycą. Ma naturę naturalnego przebiegu tej choroby i prędzej czy później pojawia się u każdego pacjenta, nabywając naturę komplikacji. W rzeczywistości jest to jedyny powód prawdziwej angiopatii, która ma prawo brzmieć jako diagnoza. We wszystkich innych przypadkach jest to tylko manifestacja i objaw.
  • Choroby mózgu, rdzenia kręgowego i nerwów obwodowych. Obecność takich zaburzeń prowadzi do naruszenia unerwienia naczyń, co prowadzi do angiopatii naczyniowej. Pozbawieni zdolności regulacyjnych nie są w stanie zapewnić odpowiedniego przepływu krwi w dostarczonych tkankach. Wyjaśnia to częste występowanie zaburzeń troficznych kończyn dolnych u pacjentów po udarze mózgu, uraz mózgu lub rdzenia kręgowego, wiotkie porażenie.
  • Dystonia naczyniowo-naczyniowa o długim przebiegu, której leczenie nie zostało przeprowadzone lub nie przyniosło rezultatów.
  • Nadciśnienie tętnicze i niedociśnienie. Progresja nadciśnienia prędzej czy później prowadzi do tego, że występuje hyalinoza w środkowej warstwie naczyniowej. Przybierają formę szklanej rurki, która nie jest w stanie ekspansji lub kurczenia się.
  • Palenie i hipotermia nóg.
  • Szkodliwe czynniki produkcji i środowiska (toksyny, choroba wibracyjna).
  • Choroby autoimmunologiczne wraz z uszkodzeniami łożyska mikrokrążenia kończyn dolnych.
  • Wrodzone cechy i związane z wiekiem zmiany ściany naczynia. Często działają jako przyczyna choroby.

Objawy kliniczne

Objawy są niespecyficzne i mogą być obserwowane w innych typach zaburzeń naczyniowych:

  • Chłodzenie skóry stóp i nóg.
  • Paleta, marmurkowatość lub błękity stóp.
  • Poczucie drętwienia i czołgania się.
  • Bezprawne pojawianie się siniaków i zmienionych naczyń włosowatych.
  • Zmniejszona wrażliwość kończyn dolnych.
  • Zaburzenia troficzne skóry: peeling, plamy starcze, owrzodzenie troficzne - objawy krytyczne.
  • Słabe gojenie się ran i urazów pomimo upartego leczenia.
  • Osłabienie pulsacji tętnic w typowych miejscach. Całkowita nieobecność angiopatii nie jest typowa.
  • Ból w nogach, nasilony podczas chodzenia, który powoduje tymczasowe zatrzymanie (chromanie przestankowe).

Nowoczesne metody diagnostyczne

Program diagnostyczny dla angiopatii kończyn dolnych składa się z:

  • Rheovasography - badanie fali tętna w naczyniach krwionośnych.
  • Kapilaroskopia jest oceną struktury i natężenia kapilarnego przepływu krwi.
  • Badanie ultrasonograficzne łożyska naczyniowego kończyn dolnych za pomocą skanowania dwustronnego.
  • Obrazowanie termiczne - rejestracja promieniowania cieplnego.
  • Arteriografia - badanie kontrastu rentgenowskiego naczyń krwionośnych. Ze względu na złożoność implementacji stosuje się go nie do potwierdzenia angiopatii, ale do wykluczenia poważniejszych zaburzeń naczyniowych.

Leczenie angiopatii

Rozwiązywanie problemów nie zawsze jest łatwe. Może być reprezentowany metodami konserwatywnymi lub operacyjnymi.

Leczenie zachowawcze polega na wyborze leków wazoaktywnych, które stymulują krążenie krwi: trental, aktovegin, tivortin, nikotynian ksantynolu, nikoshpan, heparyna, escuzan, troxevasin, vazaprostan.

Leczenie chirurgiczne jest wskazane tylko w przypadkach makroangiopatii pochodzenia cukrzycowego na tle miażdżycy i polega na protetyce dotkniętych chorobą naczyń.

Angiopatia kończyn dolnych w cukrzycy: pełna recenzja

Z tego artykułu dowiesz się: jakie są przyczyny angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych i leczenia choroby. Typowe objawy, metody diagnozy i zapobiegania.

Cukrzycowa angiopatia kończyn dolnych jest powikłaniem cukrzycy, w której występuje uszkodzenie naczyń krwionośnych, nerwów i niedożywienie w tkankach nóg.

Niemożliwe jest wyleczenie już powstałej angiopatii cukrzycowej. Ale możliwe jest zapewnienie stabilnego stanu i zapobieganie skutkom niepełnosprawnym: zgorzel (śmierć), amputacja nóg.

Rezultat leczenia w dużej mierze zależy od etapu procesu patologicznego, dyscypliny pacjenta, terminowości poszukiwania pomocy medycznej.

Leczenie patologii zaopatrzenia stóp w krew u chorych na cukrzycę jest wykonywane jednocześnie przez lekarzy różnych specjalności: endokrynologa, neurologa, chirurgów ogólnych i naczyniowych, kardiologów. Zintegrowane podejście do diagnozy i leczenia choroby zapewnia zachowanie optymalnego poziomu zdrowia i jakości życia pacjentów z cukrzycą.

Istota patologii

Istnieją dwa rodzaje angiopatii cukrzycowej:

  1. Mikroangiopatia - w której uszkodzone jest mikrokrążenie i naczynia włosowate.
  2. Makroangiopatia - zaburzenia zlokalizowane są w żyłach i tętnicach.

Nadmiar glukozy obecny we krwi w cukrzycy przenika ścianę naczynia. To prowokuje do zniszczenia śródbłonka (wewnętrznej powierzchni ścian naczynia), który staje się przepuszczalny dla cukru. W śródbłonku glukoza rozkłada się na sorbit i fruktozę, które gromadzą się i przyciągają płyn. Pojawia się obrzęk i pogrubienie ściany.

Naruszenie integralności ściany naczyniowej powoduje uwolnienie czynników układu krzepnięcia krwi (powstawanie mikrotromu). Również uszkodzony śródbłonek nie wytwarza śródbłonkowego czynnika odprężającego, który zapewnia rozszerzanie światła naczynia.

Naruszenie ściany naczynia, aktywacja krzepnięcia i spowolnienie przepływu krwi - triada Virchowa jest klasycznym objawem angiopatii.

Prowadzi to do niedoboru tlenu w komórkach i tkankach, atrofii, obrzęku i aktywacji fibroblastów. Syntetyzują tkankę łączną, powodując stwardnienie naczyń krwionośnych.

W dużych naczyniach tworzenie się blaszek miażdżycowych łączy te zmiany.

Główną rolą w wystąpieniu tego problemu jest polineuropatia - porażka włókien nerwowych nóg. W przypadku cukrzycy stężenie glukozy we krwi spada. Kiedy spada (hipoglikemia), komórki nerwowe doświadczają głodu. Przy nadmiernej ilości cukru tworzą się wolne rodniki, które powodują utlenianie komórek i wywołują wstrząs tlenu. Gromadzenie sorbitolu i fruktozy prowadzi do obrzęku włókien nerwowych.

Jeżeli do tego dochodzi nadciśnienie (wzrost ciśnienia krwi), następuje skurcz naczyń włosowatych zasilających pień nerwowy.

Połączenie tych czynników przyczynia się do rozwoju głodu tlenu i śmierci procesów nerwowych. Przestają przekazywać impulsy nerwowe do tkanek.

Te wspólne zaburzenia odżywiania tkanek kończyn dolnych leżą u podstaw mechanizmu początku angiopatii cukrzycowej.

Przyczyny angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych

Rozwój cukrzycowej angiopatii występuje na tle cukrzycy pierwszego lub drugiego typu z powodu wysokiej zawartości glukozy we krwi i nagłych, niekontrolowanych skoków poziomu cukru. W cukrzycy typu 1, gdy sama endogenna insulina nie jest w ogóle wytwarzana, łatwiej jest kontrolować stabilne poziomy glukozy. W przypadku typu 2, gdy produkcja insuliny w trzustce jest zachowana, ale niewystarczająca, takie piki są nieuniknione, nawet przy ścisłym przestrzeganiu zaleceń endokrynologa leczącego.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju powikłań naczyniowych w cukrzycy to:

  • insulinooporność - niewrażliwość tkanek na insulinę;
  • dyslipidemia - zwiększone miażdżycogenne frakcje lipoprotein;
  • otyłość - szczególnie trzewna, typ męski, z odkładaniem się tkanki tłuszczowej w jamie brzusznej i narządach wewnętrznych;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • zwiększyć krzepliwość krwi;
  • ogólnoustrojowe zapalenie;
  • palenie;
  • siedzący tryb życia;
  • ryzyko zawodowe;
  • predyspozycje genetyczne;
  • wiek - ponad 45 lat dla mężczyzn, 55 - dla kobiet.

Klęska dużych i małych naczyń może rozwinąć się już trzy lata po wystąpieniu cukrzycy. Chociaż częściej pojawia się później, po 10-15 latach. Dlatego też, gdy tylko ustali się rozpoznanie cukrzycy, konieczne jest zaangażowanie się w zapobieganie angiopatii cukrzycowej nóg.

Charakterystyczne objawy

Objawy zaburzeń krążenia nóg zaczynają się powoli. Na początku pacjent może nie odczuwać żadnych zmian.

Kliknij na zdjęcie, aby powiększyć

Do wczesnych objawów, na które warto zwrócić uwagę należą:

  • drętwienie stóp;
  • zimne stopy;
  • drgawki;
  • zmniejszenie lub utrata wrażliwości;
  • nawracający ból mięśni;
  • sztywność rano;
  • "Początkujący" ból;
  • obrzęk stawów, obrzęk nóg z długotrwałym stresem statycznym;
  • sucha i łuszcząca się skóra;
  • wypadanie włosów na nogach;
  • uczucie pieczenia;
  • zmiana i pogrubienie paznokci u rąk.

Wraz z postępem patologii, chromaniem przestankowym, naruszeniem integralności skóry, pojawiają się owrzodzenia troficzne. W tej sytuacji nie można zawahać się i odłożyć wizyty u lekarza specjalisty. Potrzebne są środki nadzwyczajne, aby zapobiec atrofii i zgorzeli.

W zaawansowanych przypadkach cukrzycy powstaje zespół zaburzeń patologicznych - stopa cukrzycowa, na którą składają się deformacje kości i stawów ze zmianami w tkankach miękkich.

Stopa cukrzycowa ze zmianami skórnymi z głębokimi wrzodami

U stopy cukrzycowej rozwijają się głębokie ropne rany, przenikające do ścięgien i kości. Istnieje możliwość zwichnięcia, a także istnieje duże prawdopodobieństwo złamań kości stopy, stopy są zdeformowane.

W tym samym czasie naczynia kończyn są skleropijane i kalcynowane - zespół Menkeberga.

Diagnostyka

Obiektywne badanie w celu oceny stanu skóry, paznokci, wymaga starannej kontroli stóp, przestrzeni międzypalcowych. Lekarz bada pulsacje naczyń krwionośnych, mierzy ciśnienie tętnic podkolanowych i udowych, porównuje symetrię wskaźników. Sprawdza czułość na temperaturę, dotyk i wrażliwość na wibracje nóg.

Za pomocą testów laboratoryjnych ujawniają się nieprawidłowości biochemiczne.

Główne instrumentalne metody diagnozowania i określania poziomu zmiany:

  • angiografia - badanie rentgenowskie naczyń krwionośnych za pomocą środka kontrastowego;
  • USG Dopplera - nieinwazyjna ocena przepływu krwi;
  • komputerowa kapilaroskopia;
  • spiralna tomografia komputerowa;
  • rezonans magnetyczny;
  • badanie dna oka - wizualizacja krążenia krwi w łóżku mikronaczyniowym.

Aby uzyskać kompletność obrazu klinicznego, konsultacje przeprowadza endokrynolog, neurolog, okulista, chirurg naczyniowy i ogólny, kardiolog.

Metody leczenia

Głównym warunkiem leczenia angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych jest normalizacja metabolizmu węglowodanów. Bez przestrzegania diety, odpowiedniego doboru leków obniżających stężenie glukozy i ścisłej kontroli glikemii, wszystkie inne środki są bezużyteczne i nie doprowadzą do pożądanego rezultatu.

  • rzuć palenie;
  • znormalizować masę ciała;
  • kontrolować ciśnienie krwi.

Terapia zachowawcza

Leczenie zachowawcze polega na stosowaniu leków mających na celu poprawę przepływu krwi i jej parametrów biochemicznych, metabolizmu w tkankach.

W tym celu przepisane leki w następujących grupach:

  1. Statyny - obniżające poziom cholesterolu i dyslipidemii.
  2. Środki przeciw nadciśnieniu.
  3. Przeciwutleniacze - korzystny wpływ na naczynia krwionośne.
  4. Leki przeciwzakrzepowe.
  5. Angioprotectors.
  6. Metabolics.
  7. Stymulatory składników odżywczych.
  8. Środki wazoaktywne.
  9. Diuretic.
  10. Stymulatory regeneracji tkanek.

Leki neurotropowe, witaminy z grupy B, antydepresanty są stosowane w leczeniu polineuropatii.

Wybór leków odbywa się indywidualnie, biorąc pod uwagę zidentyfikowane odchylenia.

Leczenie chirurgiczne

Interwencja chirurgiczna obejmuje dwa zasadniczo różne cele: przywrócenie dopływu krwi do kończyn dolnych i wycięcie martwej skóry.

Operacje naprawy naczyń w angiopatii cukrzycowej:

  • technika minimalnie inwazyjna - w przypadku okluzji wielkich naczyń;
  • interwencje wewnątrznaczyniowe - z uszkodzeniem segmentacyjnym;
  • przetaczanie - z przedłużoną blokadą tworzą sztuczny kanał dla przepływu krwi z pominięciem zwężonych naczyń.

Takie operacje przywracają dopływ krwi do nóg i sprzyjają powstawaniu blizn po płytkich wrzodach troficznych.

Sympatektomia lędźwiowa - obcinanie - obejmuje przecięcie sympatycznych pni w okolicy lędźwiowej. Ten zabieg chirurgiczny usuwa zwężenie tętnic i zwiększa przepływ krwi w nogach.

Radykalne leczenie chirurgiczne - amputacje - jest określane jako skrajna opcja, gdy występują nieodwracalne zmiany, nekroza tkanki lub zgorzel. Wielkość amputacji określa się w zależności od obszaru dotkniętego chorobą obszaru: palców, części stopy, nogi.

Fizjoterapia

Fizjoterapia jest metodą pomocniczą i ma niestabilny efekt objawowy. Jednak w agregacie znacznie ułatwia to stan pacjenta.

Fizjoterapeuta może przepisać:

  • magnetoterapia;
  • terapia błotna;
  • masaż;
  • kąpiele stóp.

Medycyna ludowa

Zioła lecznicze w cukrzycowej angiopatia kończyn dolnych są przyjmowane doustnie (herbaty, napary) i stosowane zewnętrznie (kąpiele, okłady).

Pamiętaj: ziołolecznictwo nie może zastąpić działania leku, ale działa tylko jako terapia uzupełniająca.

Ekstrakty ziołowe stymulują produkcję insuliny, wzmacniają naczynia krwionośne i odporność, poprawiają i stabilizują procesy metaboliczne w organizmie.

  1. Herbatę i kawę najlepiej zastąpić cykorią i herbatami ziołowymi: rumiankiem, limonką, borówką, szałwią, bzem.
  2. Dandelion zawiera substancję podobną do insuliny. Aby przygotować: wziąć 2 łyżki. l świeże lub suszone korzenie mniszka lekarskiego, wlać 800 ml wrzącej wody, zaparzać przez noc. Poświęć 10-15 minut przed posiłkami.

  • Kąpiele z koniczyną, topinambur, z korzeni białych łodyg tonizuje skórę, zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań cukrzycowej angiopatii i stopy cukrzycowej.
  • Zaburzenia żywienia nóg można leczyć za pomocą ziołowych opatrunków i okładów olejowych. Bandaże wykonane są z: świeżych liści nagietka, liści lipy i pączków, suszonych liści pokrzywy. Kompresy na bazie oleju nie tylko leczą owrzodzenia, ale również zmiękczają skórę.
  • Aby przygotować: 400 g słonecznika lub oliwy z oliwek powoli doprowadzić do ceramicznego naczynia do wrzenia. Dodaj 50 g wosku pszczelego, 100 g świerka lub żywicy sosny. Gotuj tę mieszaninę przez 5-10 minut, unikając silnego wrzenia. Ochłodź przygotowany olej i przechowuj go w pokoju poza zasięgiem bezpośredniego światła słonecznego. Gaza zaimpregnowana ekstraktem olejowym, aplikować na ranę przez 20-30 minut dziennie.

    Prognoza

    Powikłania cukrzycowej angiopatii, martwicy i zatrucia krwi (posocznica) zabija 10-15% pacjentów.

    Zgodność ze środkami zapobiegawczymi ratuje życie. Być może pełne przywrócenie dopływu krwi w nogach, jeśli jeszcze nie są nieodwracalne powikłania wewnątrznaczyniowe.

    Zapobieganie

    Leczenie angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych nie zawsze jest skuteczne, szczególnie w zaawansowanych stadiach. Jednak można temu zapobiec.

    Działania mające na celu zapobieganie wyniszczającym powikłaniom cukrzycy:

    • kontrola glukozy;
    • normalizacja wagi;
    • wykonalna aktywność fizyczna;
    • higiena stóp;
    • pedicure lekarski;
    • wygodne buty ortopedyczne;
    • odrzucenie złych nawyków.

    Zgodność z tymi prostymi działaniami jest 2-4 razy bardziej skuteczna niż leczenie farmakologiczne rozwiniętej patologii.

    Profilaktyka i leczenie angiopatii kończyn dolnych

    Angiopatie są chorobami związanymi z negatywnymi zmianami w ścianie naczynia. Podobne patologie dotyczą dużych naczyń, a także małych tętnic. Mogą pojawić się na dowolnej części ludzkiego ciała. Angiopatia kończyn dolnych jest poważną i nieprzyjemną dolegliwością. Może się zdarzyć z różnych powodów.

    Więcej o przyczynach choroby

    Angiopatia kończyn dolnych rozwija się najczęściej na tle cukrzycy. Jeśli zostanie postawiona straszna diagnoza - cukrzyca, wówczas angiopatie mogą wpływać nie tylko na nogi, ale także na siatkówkę oka, nerki. Nadciśnienie jest również często przyczyną choroby. Są jednak inne, mniej powszechne przyczyny:

    • patologie ludzkiego układu krążenia;
    • urazy naczyniowe;
    • podeszły wiek;
    • podwyższone ciśnienie krwi często obserwowane;
    • niedociśnienie;
    • praca w niebezpiecznej produkcji;
    • choroby autoimmunologiczne;
    • niewłaściwy metabolizm;
    • czynniki dziedziczne.

    Objawy choroby

    Objawy angiopatii nóg zależą od stadium choroby, wieku pacjenta, a także stanu jego zdrowia. Istnieje kilka stadiów choroby. W pierwszym etapie objawy zwykle nie występują. W drugim etapie występuje osłabienie nóg, uczucie ciężkości, ból mięśni i kulawizna. Wraz z rozwojem choroby pojawia się trzeci etap. Na tym etapie dyskomfort przeszkadza osobie nawet w spoczynku. W czwartym etapie dochodzi do martwicy tkanek, a także do powierzchniowych owrzodzeń. Istnieje kilka podstawowych znaków, dzięki którym dana osoba może zrozumieć, że ma angiopatię naczyń kończyn dolnych:

    • niewyraźne widzenie;
    • skóra na nogach zaczyna się łuszczyć, pojawiają się owrzodzenia;
    • żyły pająka na nogach;
    • liczne krwotoki na skórze;
    • kulawizny, ból mięśni;
    • pieczenie, drętwienie kończyn dolnych;
    • zimne stopy;
    • obrzękła niebieskawa skóra na nogach.

    Wszystko na temat angiopatii nóg

    Jeśli angiopatia uderzyła w odnóża, wtedy patologiczne zmiany obserwowane są przede wszystkim w małych naczyniach. Oznacza to, że początkowo cierpi system naczyń włosowatych, a schorzenie to nazywa się mikroangiopatią. Jeśli choroba postępuje, duże naczynia są również przedmiotem szkodliwych zmian, w tym.

    Jeśli metabolizm ciała jest zaburzony, wówczas osoba ta należy do grupy ryzyka angiopatii. Ryzyko miażdżycy również wzrasta.

    Z kolei miażdżyca może dać impuls procesom, które uszkadzają ściany naczyń krwionośnych. Ze względu na postęp choroby - angiopatię kończyn dolnych, tkanki nie otrzymują już potrzebnych substancji, w wyniku czego zaczynają umierać. Choroba jest zaostrzona przez infekcję, a także słabą odporność. Pacjenci często opóźniają wizytę u lekarza, sądząc, że dyskomfort, który ich powoduje, przejdzie samodzielnie. Obecność angiopatii często występuje tylko w 3 stadiach rozwoju. Na tym etapie choroba musi być leczona w trybie pilnym.

    Diagnoza choroby

    Lekarz początkowo ocenia ogólny stan zdrowia pacjenta. Ponadto wymagane są specjalne badania. Za ich pomocą określa się stopień uszkodzenia ściany naczyniowej kończyny. Po prawidłowej diagnozie i identyfikacji wszystkich problemów zalecana jest terapia. Po pierwsze, pacjent musi:

    Biochemiczne badanie krwi

    • dokonać biochemicznego testu krwi;
    • przedstawiono elektrokardiogram;
    • bakposev z ropnymi wydzielinami;
    • RTG
    • zmierzyć ciśnienie tętnic obwodowych.

    Po przeprowadzeniu badań lekarz musi ustalić, w jakim stanie znajduje się ściana naczyniowa kończyny. W tym celu:

    • stosuje się angiografię;
    • określenie ciśnienia krwi galerostop;
    • analiza sygnałów dopplerowskiego przepływu krwi wzdłuż spektrum nóg.

    Lekarz może uznać za konieczne przeprowadzenie badań w celu śledzenia zmian w hemodynamice. W tym celu:

    • stosuje się przepływomierz laserowy;
    • kapilaroskopia na komputerze;
    • stres przezskórny.
    Kapilaroskopia

    Rozpoznanie jest konieczne nie tylko przed leczeniem. Zupełnie wszelkie badania mogą być potrzebne już w momencie pozbycia się choroby koniecznych działań korygujących.

    Pozbycie się choroby

    Aby przepisać skuteczne leczenie, lekarz bierze pod uwagę czynniki, które spowodowały angiopatię kończyn dolnych. Możesz spowolnić proces uszkadzania ścian naczyń krwionośnych. W tym celu:

    • monitorować ciśnienie krwi;
    • przepisać dietę;
    • monitorować poziom cukru we krwi;
    • stosować leki, które mogą sprawić, że naczynia będą bardziej elastyczne.

    Jeśli przyczyną angiopatii kończyn jest cukrzyca lub nadciśnienie tętnicze, podejmuje się wszelkie środki w celu zwalczenia tych dolegliwości. Pacjent powinien skonsultować się z endokrynologiem i dowiedzieć się, czy ma jakiekolwiek choroby układu dokrewnego, które wpływają na procesy metaboliczne, a te z kolei mogą wywoływać angiopatię.

    Angiopatia nóg jest całkowicie leczona na obecnym etapie rozwoju medycyny. Sam proces leczenia jest długotrwały. Choroba może zostać spowolniona, znacznie poprawiając stan pacjenta.

    Jedną z najnowszych metod jest modulacja limfocytów. Dzięki niej udaje jej się poprawić krążenie limfy i krwi. Metoda pozwala pozbyć się obrzęków, usunąć szkodliwe substancje z dotkniętego obszaru.

    Lekarz może przepisać pacjentowi leczenie zachowawcze, aby pozbyć się choroby. Stosowane są leki, które wpływają na przepuszczalność tętnic, leków rozrzedzających krew, leki mikrokrążenia i leki poprawiające trofikę. Korzystny dla pacjenta wpływa na spożywanie witamin.

    Aby przywrócić światło dotkniętych naczyń, wykonuje się operację. W tym samym czasie używa się miękkiego plastiku.

    Procedury fizjoterapeutyczne pomagają pacjentom znakomicie. Metody te obejmują elektrostymulację, plazmaferezę i terapię błotem. Jeśli pacjent bardzo późno zwrócił się do lekarza, zaczęło się odurzanie całego organizmu, gangrena uderzyła w nogę, wtedy nie pozostaje nic innego jak uciekanie się do amputacji kończyny. Tak się składa, że ​​wystarczy amputować tylko palce lub stopę.

    Zapobieganie

    Aby maksymalnie wykluczyć możliwość rozwoju angiopatii kończyn, konieczne jest prowadzenie wzmożonej walki z otyłością. Konieczne jest kontrolowanie spożycia alkoholu, rezygnacja z papierosów.

    Ćwiczenia powinny być wykonywane regularnie. Poziom cholesterolu i cukru we krwi powinien być optymalny. Ciśnienie krwi również powinno być normalne.

    Osoba powinna spożywać sól z umiarem i nie nadużywać jej. Zbyt słodkie, a także tłuste potrawy będą musiały zostać porzucone. Istnieje dieta numer 9, zalecana dla osób z cukrzycą. Powinien być stosowany w profilaktyce. Aby wzmocnić ściany naczyń krwionośnych, można pić sok z ziemniaków 1/3 szklanki 30 minut przed jedzeniem. Konieczne jest spożywanie takich pokarmów: płatków owsianych, grochu, grzybów, sałaty, gruszek, warzyw i jagód. Zawarte w nich substancje mają korzystny wpływ na naczynia.

    Leczenie angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych

    Angiopatia jest chorobą tętnic, żył i naczyń włosowatych. Cukrzycowa angiopatia jest powikłaniem często występującym u osób chorych na cukrzycę. Na tle tej choroby naczynia włosowate i naczynia krwionośne ulegają rozkładowi, następuje stagnacja krwi.

    Klasyfikacja

    Zależy to od tego, które naczynia i naczynia krwionośne wpływają na chorobę.

    • Nefropatia cukrzycowa (uszkodzenie nerek);
    • Retinopatia cukrzycowa (powikłanie, które wpływa na oczy, charakteryzuje się uszkodzeniem naczyń siatkówki oka);
    • Choroba niedokrwienna serca;
    • Cukrzycowa angiopatia kończyn dolnych;
    • Otępienie naczyniowe (zmniejszone zdolności myślenia spowodowane zmniejszonym przepływem krwi do mózgu).

    Grupy ryzyka

    Cukrzyca powoduje zaburzenia metaboliczne i hormonalne, które wywołują rozwój angiopatii cukrzycowej. Choroba zależy w dużej mierze od genetycznych właściwości i cech danej osoby. Pacjenci z cukrzycą typu 1 i 2 cierpią inaczej. Osoby z wysokim ciśnieniem skurczowym, nadużywaniem alkoholu, a także palacze i osoby pracujące w niebezpiecznych branżach są podatne na angiopatię cukrzycową. 20% chorych na cukrzycę trafia do szpitala z powodu problemów z kończynami dolnymi, najczęściej jest to infekcja. 50-70% wszystkich amputacji kończyn dolnych występuje u chorych na cukrzycę. Zmiany w kończynach dolnych (wrzody, nawracające zakażenia grzybicze lub zanokcica) mogą być pierwszą oznaką cukrzycy.

    Angiopatia u chorych na cukrzycę występuje 15 * razy częściej niż u pacjentów bez cukrzycy. Angiopatie bez cukrzycy są niezwykle rzadkie na tle miażdżycy.

    * zgodnie z AmericanDiabetesAssociation (Amerykańskie Stowarzyszenie Pacjentów z Cukrzycą)

    Formy choroby

    Mikrobiologiczna angiopatia cukrzycowa

    Angiopatię cukrzycową dzieli się na dwa typy: mikro- i makroangiopatię:

    • Makroangiopatia wpływa na naczynia kończyn dolnych i serca. Lipidy i skrzepy krwi gromadzą się w naczyniach krwionośnych, przyklejają się do ścian, blokując przepływ krwi;
    • Mikroangiopatia uszkadza oczy i nerki. Ściany małych naczyń krwionośnych stają się słabe, krwawią, a białko przecieka.

    Nadciśnienie tętnicze

    Angiopatia hipotensyjna odnosi się do mikroangiopatii. Objawy choroby: poszerzenie żył dna oka, krwotok policzkowy.

    Ta forma angiopatii może prowadzić do ślepoty.

    Angiopatia kończyn dolnych

    Kod ICD10 E11.5 - angiopatia kończyn dolnych w cukrzycy. Jest on podzielony na makro- i mikroangiopatię.

    Mikroangiopatia cukrzycowa rozwija się w kilku etapach:

    • Na etapie 1 nie stwierdza się większych nieprawidłowości, ale objawy obejmują zaburzenia czynności nerek, nadciśnienie i białkomocz (białka o wysokiej masie cząsteczkowej w moczu), które są trudne do zdiagnozowania, aby upewnić się, że choroba postępuje, konieczna jest biopsja nerek;
    • W etapie 2 skóra na nogach staje się blada, nogi zimne, pojawiają się bezbolesne czerwonawe rany;
    • Stadium 3: pogarsza się stan wrzodów, pojawiają się takie objawy bólu i dyskomfortu;
    • Stadium 4: czarne plamy pojawiają się w środku wrzodów (martwica - obumieranie tkanek), obszary wokół wrzodu pęcznieją, obserwuje się zaczerwienienia skóry, często dochodzi do zapalenia szpiku (uszkodzenie kości i elementów szpiku kostnego) i występują ropnie, ropnie i ropnie;
    • Etap 5: śmierć tkanki wpływa na pobliskie obszary;
    • Etap 6: choroba dotyka całą stopę (martwica stóp).

    Cukrzycowa cukrzyca rozwija się stopniowo:

    • Etap 1: brak nieprawidłowości, objawy to: nasilone zmęczenie nóg, znaczna parestezja (drętwienie i mrowienie). Po pełnym badaniu lekarskim można wykryć nadciśnienie tętnicze i miażdżycę tętnic;
    • Etap 2 - pacjent stale odczuwa zmęczenie, osłabienie i dyskomfort. Pacjent zauważa objawy, takie jak drętwienie nóg i stóp, zimne stopy, często lodowate, spocone. Palce i stopy zanikają, pojawia się chromanie przestankowe;
    • Etap 3 manifestuje się w postaci silnego bólu w nogach, nogach i udach. Ból jest ostry, gdy pacjent znajduje się w pozycji poziomej i przechodzi, gdy zmienia się pozycję na pion. Pacjent cierpi na skurcze, bóle gorsze w nocy, skóra nóg jest blada, sucha, popękana, łuszcząca się;
    • Objawy stadium 4 objawiające się w postaci pojedynczego lub wielokrotnego owrzodzenia z objawami martwicy;
    • Etap 5: zamieranie palców, zgorzel, pacjent ma gorączkę, gorączkę, dreszcze.

    Objawy

    Oprócz powyższych, inne objawy obejmują:

    • Bóle podczas strzelania;
    • Parestezje (zaburzenie wrażliwości, uczucie drętwienia, mrowienie);
    • Niedotlenienie skóry i pieczenie (z powodu zablokowanego przepływu krwi, nogi nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu z krwi, zanik tkanek i mięśni);
    • Ból w udach, nogach lub pośladkach, który zwiększa się podczas chodzenia, ale poprawia się wraz z odpoczynkiem (chromanie przestankowe - gorzej z nasileniem się choroby);
    • Włosy przestają rosnąć na skórze nóg, stają się sztywne i błyszczące (jak również suche, pojawia się pęknięcie);
    • Obrzęk, podrażnienie, zaczerwienienie i zapachy jednej lub obu stóp;
    • Pazury zagęszczają się, stają się gęste, twarde, zmieniają kolor na żółty;
    • Stopy zmniejszają się, są zimne, nawet latem, spocone;
    • Pojawienie się owrzodzeń na nogach (często owrzodzenia występują w wyniku cięć lub małych ran (ale mogą wystąpić w miejscu starych odcisków lub zacieków), objawy te występują w wyniku zablokowania przepływu krwi, krwi jest złamana, krwawienia z wrzodów, nie goją się, rozwija się infekcja)

    Diagnostyka

    Podczas wstępnego badania specjalista oceni kliniczne objawy angiopatii, w tym 6 objawów:

    • Ból (w spoczynku, bóle nocne i kulawizny);
    • Brak pulsu (bez impulsów nóg, silnych i namacalnych pulsów udowych)
    • Poikilothermia (niezdolność do kompensacji zmian temperatury otoczenia, wyraźne obniżenie temperatury nóg);
    • Blade stopy;
    • Parestezje;
    • Paraliż

    Lekarz przepisze także następujące testy:

    • Zastosowanie sondy Dopplera (skanowanie kolorami dopplerowskimi) jest nieinwazyjnym testem służącym do oceny ciśnienia skurczowego i przepływu krwi do / z naczyń;
    • Fotopletyzmografia - diagnoza oparta na zmianach w odbiciach światła od skóry - rejestruje upośledzony przepływ krwi żylnej;
    • Arteriografia kończyn dolnych jest wymagana u pacjentów skierowanych na rekonstrukcję naczyń krwionośnych. Arteriografię wykonuje się na tle owrzodzeń nóg i brakujących pulsów stopy;
    • Zdjęcie rentgenowskie (a także angiografia kontrastowa) w celu oceny stanu naczyniowego;
    • Angiografia rezonansu magnetycznego jest wykorzystywana eksperymentalnie do oceny angiopatii, która ma wyraźną przewagę ze względu na brak konieczności użycia kontrastu;
    • Obliczona kapilaroskopia - do diagnozy zaburzeń krążenia;
    • Oprócz promieniowania rentgenowskiego można wykorzystać skanowanie radionuklidów za pomocą pirofosforanu, a wzrost absorpcji umożliwia wczesne wykrycie zapalenia kości i szpiku.

    Oprócz wszystkich powyższych testów, pacjent musi przejść:

    • Badanie krwi (pełna liczba komórek z różnicowaniem, ESR);
    • Analiza moczu;
    • Analiza kreatyniny w moczu, we krwi;
    • Wskaźnik filtracji kłębuszkowej;
    • Badanie krwi mikroglobuliny beta 2 (w celu oceny uszkodzenia nerek);
    • Profil lipidowy (cholesterol, trójglicerydy, LDL, HDL).

    Leczenie

    Leczenie powinno wyeliminować objawy choroby i zredukować je do utrzymania optymalnego poziomu glukozy we krwi, polepszając krążenie krwi i oporność naczyń włosowatych, obniżając poziom cholesterolu.

    Leczenie farmakologiczne

    Leczenie różni się w zależności od ciężkości procesu infekcji i obecności zagrażających życiu infekcji takich jak sepsa, martwica kości, zgorzel i zapalenie szpiku. Często używane:

    • Antybiotyki (przeciw zarażonym wrzodom);
    • Statyny (obniżające poziom cholesterolu - zapalenie atorwastyczne, lowastatyna);
    • Preparaty metaboliczne (poprawa zaopatrzenia w energię tkanek, mildronian, trimetazydyna);
    • Leki rozrzedzające krew (aspirynę);
    • Angioprotector (zmniejszenie obrzęku naczyniowego, normalizacja metabolizmu, ditsinon, angina)
    • Leki łagodzące obrzęki (diuretyki - furosemid);
    • Przeciwutleniacze i witaminy z grupy B.

    Przyczyny angiopatii naczyń nóg

    Angiopatia (wazopatia) jest terminem powszechnym, ale oznacza nie tyle chorobę, co symptom, naruszenie regulacji napięcia naczyniowego. Angiopatia jest następstwem poważniejszego problemu, bez ujawnienia, które jest niemożliwe do doprowadzenia naczyń do normalnego stanu. Jednak samo to zjawisko bez szybkiego leczenia może prowadzić do przewlekłego upośledzenia krążenia krwi i znacznego pogorszenia stanu zdrowia. W ciężkich przypadkach istnieje potrzeba amputacji.

    W diagnozie angiopatii naczyń jest to pierwotnie naruszenie układu naczyń włosowatych - mikroangiopatii. W przyszłości, bez podjęcia środków terapeutycznych i zapobiegawczych, stan ten może przejść do dużych naczyń, powodując makroangiopatię.

    Przyczyny

    Przede wszystkim jest to angiopatia cukrzycowa kończyn dolnych (70% rozpoznań). Jest to poważny stan, w którym dotykają nie tylko nogi, ale także siatkówkę oczu, nerki. Występuje z powodu zniszczenia i deformacji ścian naczyń krwionośnych przez nadmiar cukru we krwi. Zarówno małe naczynia, jak i duże naczynia cierpią, ich ściany stają się nierówne, w środku tworzą się złogi tłuszczu i mukopolisacharydy. Światło jest zwężone, zmniejsza się ukrwienie, odżywianie tkanek zostaje zakłócone, z tego powodu umierają.

    Nadciśnienie tętnicze rozwija się w wyniku przewlekłego, wyraźnego wzrostu ciśnienia krwi (powyżej 140/90 mm Hg). Wprowadza zmiany strukturalne w ścianie naczyniowej, skrzepy krwi. Może powodować nieprawidłowe działanie wielu narządów, żył i tętnic, w tym nóg.

    Inne przyczyny angiopatii obejmują:

    • złe nawyki (palenie i alkohol), które rozrzedzają ściany
      naczynia, zmniejszają ich ton i naruszają właściwości funkcjonalne;
    • wrodzona choroba naczyniowa, na przykład teleangiektazja;
    • skutki traumatyczne;
    • szkodliwa produkcja, praca z toksycznymi materiałami;
    • częsta hipotermia nóg;
    • choroby krwi.

    Jak przejawia się zmiana naczyniowa

    Ściany naczyń krwionośnych składają się z 3 warstw, z których każda ma swoją własną funkcję. Zewnętrzna warstwa jest odpowiedzialna za siłę i elastyczność, zawiera kapilary, które ją zasilają. Warstwa środkowa odpowiada za napięcie i formę, reguluje przepływ krwi do narządów i tkanek. Wewnętrzny - śródbłonek jest barierą, która reguluje ciśnienie krwi, przepuszczalność ściany naczynia, zapobiega krzepnięciu krwi i tworzeniu się skrzepów krwi.

    Naruszenie co najmniej jednej z tych warstw prowadzi w różnym stopniu do awarii całego ciała.

    W zależności od stopnia zmian naczyniowych 4 stadia agniopatii różnią się:

    1. Brak wyraźnych oznak zewnętrznych, wykrytych po dokładnym zbadaniu
    2. Podczas chodzenia szybko pojawiają się zmęczenie, ciężkość i ból w nogach;
    3. Zmęczenie i ból odczuwa się nawet w spoczynku, gdy osoba kłamie. Kiedy zmieniasz pozycję nóg, ból ustępuje;
    4. Widoczne są obszary uszkodzenia tkanek - wrzody i martwica. To trudny etap, trudny do wyleczenia.

    Objawy angiopatii kończyn są bezpośrednio związane z etapem choroby, wśród najczęstszych objawów są:

    • bezprzyczynowe wystąpienie krwotoków podskórnych, stłuczeń;
    • częsty ból w nogach, nasilający się podczas chodzenia. Czasami prowadzi do kulawizny;
    • uczucie zimna i drętwienie stóp, łydek i nóg nawet w upale;
    • obrzęk i niebieskawy odcień;
    • słabe gojenie się ran;
    • drgawki;
    • obieranie ze skóry stóp,
    • pojawienie się plam starczych, owrzodzeń troficznych.

    Jak leczyć naczynia krwionośne

    Sukces w leczeniu naczyń krwionośnych zależy od szybkiego rozpoznania choroby. Aby uzyskać pełny obraz kliniczny i ocenić stan naczyń, należy przeprowadzić serię badań:

    • badania sprzętowe - MRI tkanek, USG naczyń krwionośnych za pomocą Dopplera, arteriografia;
    • ogólne testy, badanie krwi jest niezbędne do określenia poziomu cukru.

    Mogą być wymagane dodatkowe metody diagnostyczne: elektrokardiogram, prześwietlenie kończyn w kilku projekcjach, określenie ciśnienia tętniczego w kostce, komputerowa kapilaroskopia, przepływomierz laserowy.

    Również w leczeniu angiopatii kończyn dolnych ważne jest ustalenie przyczyny jej wystąpienia. W angiopatii z nadciśnieniem tętniczym przede wszystkim należy uzyskać prawidłowe wskaźniki ciśnienia krwi.

    Gdy cukrzyca jest konieczna, aby przestrzegać ścisłej diety, której celem jest normalizacja poziomu glukozy. Czy terapia insulinowa. Przyjmowanie preparatów medycznych powinno poprawić krążenie krwi, zwiększyć siłę naczyń włosowatych.

    Typowe zabiegi medyczne dla naczyń krwionośnych to:

    • Trental - przyspiesza mikrokrążenie krwi;
    • Anginina, dialipon - poprawia przepuszczalność naczyń;
    • kurant - rozrzedza krew;
    • Kwintazol - przywraca żywienie komórek.

    Jeśli stan naczyń jest nieodwracalny, lekarz zaleci bezkrwistą operację wewnątrznaczyniową - angioplastykę balonową. Przewód wprowadza się do naczynia za pomocą mikroskopijnie opróżnionego balonika na końcu. W miejscu skurczu lub cholesterolu blokuje się płytka w balonie, rozpręża się i przywraca normalne światło naczynia. Następnie przewodnik jest usuwany. Jest to dość prosty i szybki sposób przywrócenia prawidłowego ukrwienia, jednak przy takim leczeniu nie wyklucza się nawrotu zwężenia (zwężenia naczyń).

    Nowoczesną metodą leczenia angiopatii jest limfo- modulacja. Zabieg poprawia cyrkulację krążenia i przepływ limfy, zmniejsza obrzęki, usuwa toksyny i produkty przemiany materii.

    Skuteczne metody leczenia wczesnych stadiów choroby obejmują terapię błotną, fizjoterapię.

    Jeśli choroba jest zaniedbywana i w wyniku zatkania naczyń rozwinęła się martwica tkanek, oczekuje się amputacji dotkniętych obszarów. W przypadku zatrucia krwi jest śmiertelne.

    Zapobieganie angiopatii

    Bez względu na przyczyny ważne jest, aby zapobiegać dalszemu rozwojowi zmian naczyniowych.

    Kompleks środków zapobiegawczych mających na celu przywrócenie dopływu krwi i poprawę stanu ściany naczyniowej to:

    • Absolutne odrzucenie złych nawyków;
    • Utrata masy ciała;
    • Prawidłowe odżywianie, odrzucenie smażonej, solonej i wędzonej żywności. W diecie powinno być więcej warzyw, zbóż, produktów mlecznych, ryb, mleka, chudego mięsa. Doskonale wzmacniają cebulki kapilarne i czosnek, wodorosty, bakłażan, seler. Surowy czosnek oczyszcza również naczynia krwionośne z blaszek cholesterolu, poprawia ich elastyczność, zmniejsza objętość krwi;
    • Obniżenie poziomu cholesterolu i cukru we krwi
    • Regularna umiarkowana aktywność fizyczna - spacery, pływanie.

    Leki ziołowe to dobry środek zapobiegawczy. Do użytych naczyń myjących: melisa, krwawnik pospolity, biodra i głóg, babka, dziurawiec, szałwia i tymianek.

    Cukrzycowa angiopatia kończyn dolnych: cechy przebiegu i leczenie patologii

    Według Światowej Organizacji Zdrowia liczba chorych na cukrzycę zwiększa się z każdym rokiem. Jednym z częstych powikłań choroby jest angiopatia cukrzycowa kończyn dolnych. Ten stan patologiczny często staje się przyczyną pogorszenia jakości życia, a także niepełnosprawności. Niebezpieczeństwo polega na tym, że choroba występuje nie tylko u osób starszych, ale także u ludzi młodych. Jakie są mechanizmy wyzwalające, przyczyny progresji, pierwsze objawy i leczenie angiopatii cukrzycowej?

    Co to jest angiopatia cukrzycowa kończyn dolnych

    Głównym zagrożeniem podwyższonego poziomu glukozy jest impregnacja białek krwi i tkanek organizmu za pomocą produktów jego metabolizmu. Te ostatnie w tym samym czasie tracą swoją normalną strukturę. Ściana naczyniowa i tkanka nerwowa są najbardziej wrażliwe na hiperglikemię (wzrost poziomu cukru we krwi).

    To na tle zmian patologicznych w naczyniach krwionośnych powstają wszystkie powikłania cukrzycy. Ta nieprawidłowa transformacja nazywa się angiopatią.

    Cukrzycowa angiopatia kończyn dolnych jest zmianą struktury naczyń krwionośnych u pacjentów z cukrzycą w postaci zmniejszenia elastyczności ściany naczyniowej i jej zgrubienia, prowadzącej do zwężenia światła lub całkowitej obliteracji (zablokowania) tętnic. Takie przegrupowania powodują zmniejszenie przepływu krwi do kończyn dolnych. Stopa cierpi najbardziej, ponieważ jest najodleglejszym odcinkiem stopy. Powstałe niedokrwienie (niewystarczające ukrwienie i niedotlenienie tlenu) powoduje utratę funkcjonalnych zdolności kończyn dolnych, zmiany troficzne w skórze, martwicę (martwicę, zgorzel) palców, stóp, a nawet całej kończyny.

    Klasyfikacja

    W zależności od tego, które naczynia są dotknięte, choroba jest podzielona na następujące typy:

    1. Makroangiopatia - uszkodzenie struktur naczyniowych i tętnic dużego kalibru (średnicy) w dowolnym segmencie kończyn dolnych. W zależności od konkretnej lokalizacji statku makroangiopatia może znajdować się w:
      • aorta;
      • naczynia jelita krętego;
      • tętnica podkolanowa;
      • segment kości udowej;
      • tętnic podudzia.
    2. Mikroangiopatia - zmiany cukrzycowe w mikrokrążeniu. Zmiany dotyczą tylko małych naczyń nóg:
      • kapilary;
      • tętniczki;
      • żyłki.
    3. Połączone warianty angiopatii - połączenie cukrzycowych zmian dużych tętnic i małych naczyń nóg.

    Ważne jest, aby pamiętać! Mikroangiopatia cukrzycowa kończyn dolnych w izolacji jest rzadkością. Łączy się ją z uszkodzeniem mikrokrążenia innych lokalizacji, w tym nerek (nefropatia) i siatkówki oczu (retinopatia)!

    Przyczyny i mechanizmy choroby

    Samo rozpoznanie cukrzycowej angiopatii kończyn dolnych sugeruje występowanie patologii tylko u pacjentów z cukrzycą zarówno pierwszego, jak i drugiego rodzaju. Jedynie trwały i długotrwały wzrost poziomu glukozy (cukru) we krwi może stanowić jedyną przyczynę takiego specyficznego powikłania.

    Na prawdopodobieństwo angiopatii w nogach i tempo jej rozwoju wpływa wiele czynników zewnętrznych i wewnętrznych.

    Czynniki ryzyka rozwoju angiopatii cukrzycowej - tabela

    Objawy i objawy kliniczne

    Obecność cukrzycy (nawet przy jej najkorzystniejszym przebiegu) od 5 lat grozi rozwojem angiopatii kończyn dolnych. Pacjenci mają takie dolegliwości dotyczące nóg:

    1. Ból pod obciążeniem i w spoczynku.
    2. Zmęczenie i zmęczenie.
    3. "Chromanie przestankowe" to stan, w którym osoba podczas krótkiego spaceru musi się zatrzymać z powodu bólu w nogach.
    4. Opuchlizna.
    5. Czujesz się zimno
    6. Przebarwienia skóry nóg i stóp (bladość, zaczerwienienie, ściemnienie palców).
    7. Obecność owrzodzeń troficznych i słabe gojenie się ran na nogach

    Interesujące wiedzieć! Cukrzycowa angiopatia może przejawiać się w różnym stopniu w jednej i obu kończynach dolnych. Często łączy się ją z neuropatią (uszkodzenie korzeni nerwowych i pni), co znacznie pogarsza przebieg. W większym stopniu cecha ta jest charakterystyczna dla mikroangiopatii. Problem pozostaje nierozpoznany przez długi czas z powodu braku bólu lub innych objawów sygnalizacyjnych, objawiających się jedynie rozwojem nieodwracalnych zmian w palcach.

    Objawy cukrzycowej angiopatii kończyn dolnych - tabela

    Manifestacje angiopatii kończyn dolnych - galeria

    Stopnie angiopatii

    Klasyfikacja cukrzycy angiopatii według nasilenia jest bardzo ważna dla oceny stanu pacjenta, definicji grupy niepełnosprawności. Wszelkie typy uszkodzeń naczyń tętniczych na tle cukrzycy są podzielone na następujące etapy:

    1. Przedkliniczne. Początkowe zmiany patologiczne pojawiają się w naczyniach, ale nie objawiają się one żadnymi objawami. Wykryj je tylko podczas specjalnego egzaminu.
    2. Zaburzenia czynnościowe. Przekształcenie naczyniowe na cukrzycę jest tak wyraźne, że pojawiają się specyficzne objawy kliniczne, które są spowodowane zaburzeniami dopływu krwi do nóg. Są odwracalne.
    3. Organiczna zmiana. Transformacja naczyń krwionośnych i niewydolność krążenia w kończynach dolnych są tak wyraźne, że pojawiają się zaburzenia troficzne. Są one albo częściowo odwracalne, albo nieodwracalne. Wrzody pojawiają się spontanicznie na nogach, zgorzel (śmierć) palców lub zaczyna się cała stopa.

    W przypadku makroangiopatii wyłącznie cukrzycowej opracowano następującą klasyfikację:

    • 1. stopień - początkowe objawy w postaci zimnych nóg, ból w nogach podczas chodzenia na odległość około 1 km;
    • 2. stopień - obecność "przeplatanej kulawości" (ból w nogach podczas chodzenia, zmuszanie do zatrzymania się) w odległości 50-200 do 400-500 m;
    • 3. stopień - niezdolność do przejścia bez bólu 50 m, a także obecność bólu w stanie spoczynku;
    • 4. stopień - silny ból, owrzodzenie troficzne, zgorzel palców lub cała stopa.

    Diagnostyka

    Wykryj angiopatię cukrzycową kończyn dolnych, takie metody pozwalają:

    • Rheovasography - graficzne zapisanie fali tętna w nogach. Jest rzadko wykorzystywany ze względu na obecność bardziej zaawansowanych metod informacyjnych;
    • diagnostyka ultradźwiękowa:
      • Badanie dopplerowskie - ujawnia makroangiopatię na dowolnym poziomie, określa stopień jej nasilenia;
      • skan dupleksowy naczyń krwionośnych - wyświetla dotknięte obszary naczyniowe na ekranie.
    • kapilaroskopia - nowoczesny sprzęt pozwala zobaczyć stan nawet najmniejszych naczyń włosowatych;
    • Angiografia - badanie rentgenowskie, podczas którego do naczyń wstrzyknięto substancję nieprzepuszczającą promieniowania rentgenowskiego. Jest uważany za najbardziej informatywną metodę diagnozy makroangiopatii cukrzycowej.
    Na angiogramie określa się zmniejszenie krążenia krwi w naczyniach nóg z powodu zwężenia ich światła

    Leczenie

    Kompleks konserwatywnych środków terapeutycznych do angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych może się różnić w zależności od ciężkości choroby, wieku pacjenta i indywidualnych cech organizmu.

    Leczenie zachowawcze - stół

    • dieta w ramach tabeli nr 9 (umiarkowanie zmniejszona zawartość kalorii z powodu łatwo przyswajalnych węglowodanów i tłuszczów zwierzęcych);
    • odbiór Siofor, Diabeton, Glyukofazh;
    • podawanie insuliny.
    • bezpośrednie antykoagulanty (heparyna, Clexane, Fraxiparin). Są wstrzykiwane podskórnie lub dożylnie w ciężkich postaciach i powikłaniach angiopatii cukrzycowej;
    • pośrednie antykoagulanty (Warfaryna, Sinkumar). Wyznaczony po przebiegu iniekcji bezpośrednich antykoagulantów pod kontrolą krzepnięcia krwi (test na INR);
    • disaggregants: preparaty zawierające kwas acetylosalicylowy (Magnicore, Cardiomagnyl), Clopidogrel (Trombonet, Plavix), Tiklopidine.
    • Pentoksyfilina (Trental);
    • Tivortin;
    • Reosorbilact;
    • Plestazol;
    • Vazaprostan;
    • Ilomedin.
    • Actovegin;
    • Kwas nikotynowy;
    • Witamina E;
    • Mildronate;
    • Cytoflawina.

    Potrzeba i rodzaje interwencji chirurgicznej

    W przypadku chirurgii w angiopatii cukrzycowej nóg, uciekli się do obecności:

    1. Uszkodzenia dużych naczyń (segment krętniczo-udowo-podkolanowy) w postaci pojedynczych ograniczonych obszarów zwężenia. Tacy pacjenci są wykonywani:
      • operacje manewrowe (wymiana zwężonych obszarów łożyska naczyniowego za pomocą sztucznych lub protetycznych urządzeń z własnych żył);
      • trombektomia i endarterektomia - usunięcie patologicznych tkanek, które blokują światło tętnicy;
      • Interwencje wewnątrznaczyniowe - ekspansja obszarów zwężonych za pomocą balonu pneumatycznego lub specjalnego stentu naczyniowego. Podczas operacji naczyniowych przywracana jest drożność dotkniętych naczyń tętniczych.
    2. Częste zmiany tętnic we wszystkich segmentach lub zatarcie (zwężenie) gałęzi tułowia na kości piszczelowej. W takich przypadkach rozważa się wykonalność operacji - sympatektomię (usunięcie gruczołów nerwowych odpowiedzialnych za skurcz tętniczy).
    3. Ropne rany, phlegmon, zapalenie szpiku i kości, martwica (martwica) palców. Przedstawiono realizację operacji sanityzacyjnych, których istotą jest rozbiór i szeroki drenaż wszystkich ropnych jam, usunięcie nieżywotnych tkanek, amputacja palców. Gdy rany są czyszczone w dużych rozmiarach, ich plastikowe zamknięcie jest wykonywane przez skórę.
    4. Zgorzel dolnej kończyny. Amputacja jest wykonywana:
      • przodostopie - ze zgorzelą wszystkich palców;
      • na poziomie nogi - z ranami oddziałującymi na obszar pięty na tle zachowanego głównego przepływu krwi do poziomu tętnicy podkolanowej;
      • na poziomie uda - ze zgorzelą stopy i podudzia.

    Ważne jest, aby pamiętać! Operacje dezynfekcji w angiopatii cukrzycowej kończyn dolnych nie zwalniają osoby z problemu, ale jedynie zapobiegają zatruciu i rozprzestrzenianiu się procesu ropnego.

    Możliwości tradycyjnej medycyny i homeopatii

    Leczenie angiopatii kończyn dolnych powinno być złożone, dlatego w żadnym przypadku nie można w pełni polegać na środkach leczniczych i homeopatii. Przed użyciem tych lub innych przepisów należy skonsultować się ze specjalistą.

    Skuteczne receptury tradycyjnej medycyny:

    1. Herbata lipowa. Łyżkę pokrojonego suszonego kwiatu limonki zalać szklanką wrzącej wody. Trzymaj przez 10-12 minut na małym ogniu. Nie doprowadzaj do wrzenia. Wypij szklankę przygotowanego napoju po posiłkach 3 razy dziennie.
    2. Herbata jagodowa. Posiekaj suche lub świeże liście borówki czarnej, umieść je w metalowym naczyniu i zalej dwie filiżanki wrzącej wody. Płonąć przez 5-7 minut, nie doprowadzając do silnego wrzenia. 3-4 razy dziennie przez 15-20 minut przed posiłkami.
    3. Napar z liści fasoli. 5 łyżek. l zgniecione skrzydło fasoli, 2 łyżki. l dzika róża, Hypericum i skrzyp, 1/2 art. l siemię lniane umieszczone w termosie, dodać szklankę wrzącej wody. Domagaj się przynajmniej 2-3 godzin. Rozdaj na 3 przyjęciach. Pij 30 minut przed posiłkiem.
    4. Kąpiel stóp na bazie korzeni trawy pszenicznej. Weź 50 g pokruszonych suszonych korzeni trawy pszenicznej, umieść w metalowym naczyniu i zalej 1 l gorącej wody. Doprowadzić do wrzenia i trzymać na małym ogniu przez 10-15 minut. Dodaj przygotowany bulion do miski lub wanny z 5 litrami wody (nie więcej niż 35-36˚C). Czas trwania procedury wynosi 15-20 minut.

    Środki ludowe dla powikłań cukrzycy - galeria

    Możliwe konsekwencje i komplikacje

    Cukrzycowa angiopatia kończyn dolnych prędzej czy później prowadzi do powikłań. Możliwe skutki choroby:

    1. Stabilny kurs z minimalnymi manifestacjami i powolnym postępem. Ta opcja jest najprawdopodobniej w lekkich postaciach drugiego typu cukrzycy.
    2. Postęp w angiopatii z powstawaniem zespołu stopy cukrzycowej: uporczywy ból, obrzęk, deformacja stopy, ropne powikłania (zapalenie stawów, zapalenie kości i szpiku), owrzodzenie troficzne.
    3. Martwica (zgorzel, martwica) palców, stóp, nóg.

    Obecność gangreny i ropnych i martwiczych powikłań niesie natychmiastowe zagrożenie dla życia pacjenta, ponieważ powoduje poważne zatrucie organizmu produktami rozpadu jego własnych tkanek.

    Interesujące wiedzieć! Leczenie pacjentów z cukrzycą powikłaną zmianami naczyń krwionośnych nóg, jednocześnie angażowało lekarzy kilku specjalności: endokrynologa lub chirurga naczyniowego. Do tej pory są wąscy specjaliści pracujący w szafkach na stopy cukrzycowe. Nazywani są lekarzami podiatrii!

    Środki zapobiegawcze

    Środki zapobiegawcze mają na celu:

    • zapobieganie pojawieniu się i progresji cukrzycy. Dotyczy tylko drugiego rodzaju choroby. Oznacza to normalizację żywienia, walkę z otyłością, rzucenie palenia, nadużywanie alkoholu i inne złe nawyki;
    • zmniejszenie tempa rozwoju angiopatii. Szybka korekta poziomów cukru we krwi, systematyczny lek i leczenie chirurgiczne mające na celu przywrócenie krążenia krwi w naczyniach nóg;
    • zapobieganie powikłaniom ropnym i zgorzelinowym. Polega ona na przestrzeganiu wszystkich środków do pielęgnacji kończyn dolnych.

    Zespół stopy cukrzycowej - wideo

    Angiopatia kończyn dolnych jest niebezpiecznym stanem patologicznym, występującym wyłącznie u osób z cukrzycą. Szybka diagnoza i leczenie pomogą uniknąć poważnych komplikacji, takich jak deformacje stóp, zgorzel. Pamiętaj, że każdej chorobie łatwiej zapobiegać niż leczyć, więc stosuj się do zaleceń dotyczących profilaktyki i bądź zdrowy!

    Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

    Używanie leków w czasie ciąży jest specjalnym tematem dotyczącym prawie wszystkich przyszłych matek. Przez 9 miesięcy ginekolodzy położniczy wielokrotnie z różnych powodów przepisywali swoje leki na swoje podopieczne.

    Normalny poziom męskiego hormonu płciowego determinuje obecność odpowiednich cech płciowych (płciowych), zapewnia prawidłowe funkcjonowanie układu rozrodczego.

    Trzustka jest uważana za zdrową, jeśli jej echogenność jest porównywalna z tym wskaźnikiem diagnostyki dźwiękowej śledziony i wątroby. Lekarz może zobaczyć na ekranie monitora głowę, ciało i ogon trzustki, wszystkie jego sekcje mają optymalną wielkość.