Główny / Testy

Testy hormonów nadnerczy: przygotowanie i dekodowanie

Częścią układu hormonalnego są nadnercza, które produkują hormony ważne dla ludzkiego życia. Dysfunkcja takich gruczołów może spowodować poważne konsekwencje, nawet do stanu śpiączki lub śmierci.

Test hormonalny nadnerczy jest zwykle wyznaczany przez specjalistę, gdy osoba ma charakterystyczne skargi dotyczące jego stanu. Dzięki takim badaniom możliwe jest upewnienie się, że organizm wytwarza niezbędną ilość hormonów niezbędnych do normalnego funkcjonowania organizmu ludzkiego.

Rodzaje hormonów

Nadnercza - połączone gruczoły układu dokrewnego, które produkują ważne hormony

Nadnercza wytwarzają w ludzkim ciele kilka rodzajów hormonów, z których każdy ma określoną funkcję.

Wyróżnia się następujące grupy hormonów nadnerczowych:

  • mineralokortykoidy
  • glukokortykoidy
  • hormony płciowe

Głównym przedstawicielem grupy mineralokortykoidów jest aldosteron, który jest wytwarzany w strefie kłębuszkowej kory nadnerczy. Najwyższe stężenie takiego hormonu w ciele ludzkim obserwuje się rano, a najniższe około 4 rano.

Głównym celem aldosteronu jest wspomaganie niezbędnego bilansu wodnego w organizmie, a także regulacja zawartości niektórych rodzajów metali. Pod wpływem takiego hormonu absorpcja sodu w nerkach jest zauważalnie zwiększona i odpowiednio zwiększa się wydalanie potasu z moczem. Rezultatem jest wzrost sodu we krwi i spadek potasu. W przypadku wzrostu stężenia aldosteronu w organizmie człowieka obserwuje się wzrost ciśnienia krwi, silne zmęczenie i bóle głowy.

Miejscem produkcji kortyzolu w ciele ludzkim jest strefa wiązki kory nadnerczy, a ten hormon odgrywa dość ważną rolę.

Główną funkcją kortyzolu jest utrzymanie metabolizmu metabolizmu tłuszczów, białek i węglowodanów. Ponadto, ten hormon kontroluje normalne funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego, aktywność ośrodkowego układu nerwowego i odpornościowego.

Proces produkcji kortyzolu jest kontrolowany przez hormon adrenokortykotropowy wytwarzany w przednim płacie przysadki mózgowej. Przy nadmiernym poziomie kortyzolu w ludzkim ciele występuje silna otyłość, wzrost podskórnej tkanki tłuszczowej w jamie brzusznej i twarzy. Ponadto, w miejscach rozciągania skóry pojawiają się niebiesko-fioletowe rozstępy, które łatwo przekształcają się w wrzody. Następuje stopniowe ścienianie się naskórka, czego wynikiem jest rozwój osteoporozy. Nadmierna koncentracja kortyzolu powoduje u pacjenta rozwinięcie się zespołu Cushinga.

Więcej informacji na temat funkcji i znaczenia nadnerczy można znaleźć w wideo:

W rzeczywistości nieodpowiedni poziom kortyzolu jest uważany za równie niebezpieczny, jak jego nadmiar. Pacjenci ci skarżą się na stałe osłabienie, tachykardię, niskie ciśnienie krwi i napady nudności. W niektórych przypadkach temperatura ciała wzrasta bez ognisk infekcji.

Głównym hormonem płciowym wytwarzanym przez kory nadnerczy jest dehydroepiandrosteron. Jest to prohormon, który w złożonych procesach stopniowo przekształca się w testosteron i estrogen.

Badanie krwi na taki hormon jest zalecane dla następujących wskazań:

  1. problemy z rozwojem nadnerczy własnych kortykosteroidów
  2. pojawienie się objawów sygnalizujących opóźnienia w rozwoju seksualnym
  3. problemy z noszeniem dziecka
  4. guzy o innej naturze wpływające na kory nadnerczy
  5. niedożywienie rozwijającego się płodu
  6. zwiększone stężenie hormonów przysadki-nadnerczy w ciele kobiety w czasie ciąży

Przy niewystarczającej zawartości androgenów nadnerczowych, kobieta ma wypadanie włosów lub jest całkowicie nieobecna w okolicy pachowej i łonowej.

Prowadzenie badań

Procedura pobierania krwi do badań poziomu hormonów nadnerczy

Analiza hormonów nadnerczy pozwala ocenić pracę gruczołów w ludzkim ciele. Głównym materiałem do takiego badania jest krew pacjenta, a jego dostarczanie kobietom i mężczyznom nie ma znaczących różnic.

Analizę surowicy przeprowadza się zwykle rano przed posiłkami. Należy pamiętać, że na stężenie każdego hormonu mogą wpływać różne czynniki, dlatego przed rozpoczęciem badania należy zapoznać się z wszystkimi zaleceniami.

Do badań krwi na obecność aldosteronu stosuje się krew żylną, a przed wykonaniem testu konieczne jest przestrzeganie następujących zaleceń:

  1. przez 10 dni nie można przełamać normalnego trybu spożywania soli i zmniejszyć ilość spożywanych węglowodanów
  2. przez ten sam okres czasu nie należy przyjmować leków moczopędnych i hormonalnych, a także środków, które mogą zmieniać wskaźniki ciśnienia krwi
  3. unikać silnego stresu fizycznego i psycho-emocjonalnego, ponieważ może to prowadzić do fałszywych wyników
  4. warto odmówić przeprowadzenia badania, jeżeli istnieją dowody na chorobę zakaźną lub wirusową

Przed analizą oznaczania stężenia w ciele takiego hormonu, jak dehydroepiandrosteron i kortyzol, konieczne jest odmówienie jedzenia na kilka godzin przed oddaniem krwi. Ponadto, przez 2-3 dni nie zaleca się spożywania alkoholu, przyjmowania różnych rodzajów narkotyków i palenia.

Należy pamiętać, że kobiety z narządu rodnego powinny przejść badania nad dehydroepiandrosteronem po zakończeniu miesiączki przez około 5-8 dni.

Analiza dekodowania

Wskaźniki analizy mają szeroki zakres i zależą od wieku i płci.

Norma aldosteronu w ludzkim ciele jest określona przez cechy wieku pacjenta:

  • u dzieci w wieku od 3 do 16 lat wynosi 12-340 pg / ml
  • dorosłych pacjentów w pozycji siedzącej 30-270 pg / ml
  • w pozycji leżącej 15-143 pg / ml

W takim przypadku, jeśli przeprowadzone badania wykazują znaczny nadmiar normy, może to sygnalizować nowotwór produkujący hormon, który uderzył w nadnercze.

Ponadto wysokie stężenie tego hormonu obserwuje się z naruszeniem wątroby, choroby nerek i patologicznego zwężenia ich tętnic.

Tempo hormonów i przyczyny odchyleń od normy:

  • Niska zawartość aldosteronu może być wykryta ze słabym funkcjonowaniem kory nadnerczy wrodzonej i nabytej natury. Ponadto takie odchylenia mogą rozwijać się wraz z ciężkim zatruciem alkoholem, z patologiami zakaźnymi, cukrzycą i po operacji.
  • Odsetek dehydroepiandrosteronu u kobiet i mężczyzn ma pewne różnice i zależy od wieku pacjenta. U dzieci w wieku poniżej 9 lat wskaźnik takiego hormonu wynosi 5-85 μg / dl, u kobiet w wieku 18-49 lat - 30-335 μg / dl, a u mężczyzn 135-440 μg / dl. W przypadku, gdy istnieją różnice w poziomach we krwi od normy, może to sygnalizować problemy w funkcjonowaniu nadnerczy i taki stan wymaga dodatkowej diagnostyki.
  • Stężenie kortyzolu w organizmie człowieka nie zależy od wieku i płci, ale zmienia się znacząco w ciągu dnia. Rano zawartość takiego hormonu osiąga maksymalną wartość, aw nocy znacznie się zmniejsza. Zwykle lekarze przepisują kilka badań krwi na raz w różnych odstępach czasu w ciągu jednego dnia. Pozwala to ocenić, czy cykliczny charakter zmian wskaźników odpowiada normie. 170-540 nmol / l jest uważane za normę kortyzolu do godziny 12 po południu, a po lunchu wartości mogą osiągnąć 65-330 nmol / l. W czasie ciąży zawartość takiego hormonu w ciele kobiety może być kilkakrotnie wyższa niż normalnie, a liczba ta jest uważana za całkiem normalną. Jeśli wykryte zostanie wysokie stężenie kortyzolu w ciele pacjenta, specjalista może podejrzewać proliferację kory nadnerczy o charakterze patologicznym. Ponadto wysokie wskaźniki są obserwowane podczas ciąży, stresu i otyłości. Wysoki poziom kortyzolu może wskazywać na zależne od hormonów nowotwory nerek, przysadki, jąder i nadnerczy. Niskie stawki często sygnalizują patologiczną budowę nadnerczy, złe odżywianie i uszkodzenie mózgu.

W rzeczywistości wszelkie odchylenia od normy nie powinny być uważane za ostateczną diagnozę. Ta analiza pozwala lekarzowi uzyskać informacje o możliwej obecności choroby i lokalizacji procesu patologicznego.

Testy hormonów nadnerczy

Pozostaw komentarz 20 509

Częsty stres, przemęczenie, brak snu wpływają niekorzystnie na nadnercza, co może zaburzyć równowagę hormonalną. Jak sprawdzić pracę nadnerczy? Wydolność nadnerczy zależy od badań krwi lub moczu. Konieczne jest przeprowadzenie badania, jeśli występują objawy charakterystyczne dla choroby. Wyróżnia się takie główne choroby nadnerczy, jak zespół Itsenko-Cushinga, Kona, pheochromocytoma, hiperandrogenizm.

Aldosteron, kortyzol i siarczan dehydroepiandrosteronu są niezbędnymi hormonami w korze nadnerczy. Często lekarz (endokrynolog) zaleca analizę hormonów nadnerczy pod kątem objawów takich chorób:

  • adrenokortykotropina i kortyzol na objawy choroby Cushinga;
  • renina i aldosteron w obecności kliniki zespołu Kona;
  • normetanfryna i metanfhrina na obecność pheochromocytoma;
  • testosteron, DHEA-c, androstendion w celu wyjaśnienia hiperandrogenizmu.

Diagnostyka siarczanu dehydroepiandrosteronu metodą analizy krwi

Siarczan dehydroepiandrosteronu (w skrócie DHEA-S, DHEA-y) jest badany pod kątem zaburzeń płodności, stanów hiperandrogennych. DHEA jest pobierana w celu monitorowania stanu androgennego w przypadku opóźnienia w rozwoju seksualnym, do badania choroby jajników, założenia guza, osteoporozy.

Przygotowanie do analizy

Krew należy zażywać na pusty żołądek. W przeddzień badania stężenia hormonów nadnerczy DGEA-c, całkowicie wykluczone jest spożywanie napojów alkoholowych i tłustych potraw oraz stresujących sytuacji. Konieczne jest unikanie fizycznego przeciążenia, aby wykluczyć palenie. Podczas przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych, leki zawierające estrogeny, "Deksametazon", "Prednisolon", "Hydrokortyzon", "Diprospana", mogą wystąpić zniekształcenia.

Interpretacja wskaźników

Normalne wartości DHEA-S przedstawiono w poniższej tabeli:

Wskaźniki DHEA są zwiększone: w: policystycznych jajnikach, trądziku i hirsutyzmie, 21-hydroksylazie lub deficytach dehydrogenazy 3-hydroksysteroidowej, guzach, zespole adrenogenitalnym, chorobie Cushinga. Niskie poziomy DHEA-S obserwuje się w przypadkach opóźnienia w rozwoju seksualnym, niewydolności kory nadnerczy. Niski poziom glukokortykoidów DHEA i doustnych środków antykoncepcyjnych.

Badanie krwi na obecność kortyzolu

Rozpoznanie hormonów nadnerczy obejmuje test na stężenie kortyzolu we krwi. Funkcją kortyzolu jest ochrona ciała przed skutkami emocjonalnego przeciążenia. Dlatego jest również nazywany "hormonem stresu". Lekarz przesyła diagnozę następujących wskazań:

  • badanie przesiewowe pod kątem choroby Cushinga;
  • diagnoza stanów nadciśnieniowych;
  • w przypadku zespołu adrenogenitalnego;
  • do oceny choroby Addisona.
Powrót do spisu treści

Jak przygotować się do diagnozy?

Badanie krwi wykonuje się rano na czczo. Aby określić dynamikę hormonu w ciągu dnia, należy przejść drugą próbkę w drugiej połowie dnia (od 16 do 18 godzin). 3 dni przed porodem należy przestrzegać diety, która ogranicza stosowanie soli (do 2-3 g / dzień). Pół dnia przed badaniami, musisz ograniczyć aktywność fizyczną, przestać jeść jedzenie. Należy unikać nadmiernego obciążenia emocjonalnego. Zanim przejdziesz analizę, musisz ostrzec lekarza o przyjmowaniu leków i ziół, ponieważ niektóre z nich mogą wpływać na dokładność wyników.

Normy i możliwe przyczyny odchyleń

Wskaźnikami kortyzolu zdrowej osoby są: rano 91-235 μg / l, wieczorem - 18-101 μg / l. Jakie choroby towarzyszy wzrost poziomu kortyzolu? Są to akromegalia, otyłość, astma, ostre choroby zakaźne, zespół Cushinga, hipokaliemia, guzy nadnerczy, przerost nadnerczy. Kortyzol jest podwyższony w stanach depresyjnych, w sytuacjach stresowych, w czasie ciąży, z powodu bólu i zatrucia alkoholowego u osób, które nie piją. Zastosowanie etanolu, interferonu gamma, nikotyny, amfetamin zwiększa stężenie kortyzolu we krwi.

W chorobie Addisona obserwuje się przewlekłą produkcję kortyzolu.

Niski poziom kortyzolu obserwuje się w niedoczynności tarczycy, niewydolności kory nadnerczy, niedoczynności przysadki, choroby Addisona, zespołu adrenogenitalnego, w wyniku przyjmowania glukokortykosteroidów. Leczenie barbituranami, beklometazonem, deksametazonem, klonidyną, ketokonazolem i preparatami na bazie morfiny, tlenku azotu, siarczanu magnezu zawierającego litu, pomaga zmniejszyć zawartość kortyzolu.

Choroby Itsenko-Cushinga nie są swoiste i zróżnicowane pod względem objawów klinicznych. Diagnoza różnicowa tej choroby wykorzystuje kilka rodzajów testów laboratoryjnych, które określają stężenie hormonów nadnerczy. Jako wstępny test choroby stosuje się test, który określa zawartość wolnego kortyzolu w ślinie (pobranej wieczorem) oraz test określający wolny kortyzol w moczu (pobierana jest dzienna porcja).

Oznaczanie poziomu kortyzolu w ślinie

Ślina zawiera stabilny wolny kortyzol, który nie jest związany z zawartością globuliny wiążącej kortyzol. Ta technika ma kilka zalet. Pozwala sprawdzić nadnercze w zespole Cushinga, określając zawartość kortyzolu w ślinie w nocy. Łatwość użycia tej metody pozwala łatwo przejść testy dla dzieci z zaburzeniami psychicznymi.

Przygotowanie do analiz

Materiał jest zbierany w pojemniku, czas zbiórki jest wskazany przez lekarza. W ślinie nie powinno być śladów krwi, dlatego analiza nie jest zalecana pacjentom z chorobami jamy ustnej. Zęby nie są czyszczone przed ogrodzeniem i nie jedzą co najmniej 30 minut przed pobraniem materiału. Na godzinę przed pobraniem śliny musisz być w spokoju, nie palić. W przeddzień testu należy unikać stosowania substancji alkoholowych i leków na bazie lukrecji.

Jakie są normy kortyzolu w ślinie?

Poziom kortyzolu aktywnie się zmienia w pierwszym miesiącu życia. Dla dorosłych wskaźnik jest stabilny i wynosi 0,2-4,4 ng / ml. Podwyższony poziom kortyzolu w ślinie może wskazywać na obecność emocjonalnego przeciążenia, późnej ciąży, guza, choroby lub pseudo-syndromu Itsenko-Cushinga. Obniżony poziom obserwuje się u pacjentów z zespołem Addisona, z powodu hiperplazji nadnerczy, z niedoczynnością przysadki.

Badanie przesiewowe kortyzolu: codzienny mocz

Analiza kortyzolu w dziennym moczu pomaga uniknąć zmian w poziomie hormonów w ciągu dnia. Jeżeli podczas oddawania krwi obserwuje się codzienne zmiany w zawartości kortyzolu, to podczas zbierania moczu przez 24 godziny nie obserwuje się ich. Codzienny test moczu na kortyzol ma charakter informacyjny jako badanie przesiewowe pod kątem hipo i hiperkortyzacji. Tło badania:

  • dysfunkcja przysadki mózgowej;
  • opóźnienie wzrostu i otyłość u dzieci;
  • niespecyficzne dla wieku warunki kliniczne (osteoporoza, nadciśnienie tętnicze);
  • progresja objawów choroby Cushinga;
  • kontrola leczenia glikokortykosteroidami;
  • objawy gruczolaka nadnerczy.
Powrót do spisu treści

Przygotowanie do diagnostyki

Przed badaniem zaleca się dietę, która wyklucza smażone, pikantne i słone potrawy, napoje alkoholowe i kawę. Palenie jest zabronione. Dzienną porcję moczu pobiera się dzień przed umieszczeniem w słoiku o pojemności 3 litrów. W zbiorniku, w którym zbierany jest mocz, należy dodać kwas borowy do proszku (środka konserwującego). Rano pierwsza porcja moczu nie będzie. Po zebraniu całego moczu należy zmierzyć jego objętość. Następnie cały mocz musi zostać zmieszany i wlać 100 ml do małego pojemnika do analizy. Następnie materiał musi zostać przesłany do analizy do laboratorium.

Jaki jest poziom normalnego kortyzolu w codziennym moczu?

Stężenie kortyzolu w moczu osoby zdrowej wynosi 28,5-221.7 mg / dobę. Hormon ten przekracza normę z powodu nadmiernego obciążenia emocjonalnego, nadczynności tarczycy, otyłości i osób cierpiących na zespół Cushinga. Stężenie kortyzolu zmniejsza się w wyniku przyjmowania kortykosteroidów, u pacjentów z zespołem Addisona, w przypadku wadliwego działania przysadki mózgowej, w zespole adrenogenitalnym, niedoczynności tarczycy.

Analiza aldosteronu w moczu

Aldosteron to hormon nadnerczy, który bierze udział w regulacji równowagi wodno-solnej w organizmie. Naruszenie norm aldosteronu mówi, że nerki i nadnercza są niezdrowe. Wskazania do analizy: brak równowagi hormonalnej, któremu towarzyszy szereg objawów (osłabienie, wysokie ciśnienie krwi, paraliż, arytmia serca). Do analizy pobierany jest mocz w przypadku uderzeń (z wyjątkiem pierwszego porannego moczu). Przez dwa tygodnie zmniejsz spożycie soli do 2,3 g dziennie. Nie używaj leków zawierających lukrecję. Leczenie niektórymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, hormonami i lekami moczopędnymi może prowadzić do zniekształceń. Poziom normalnego wskaźnika aldosteronu we krwi będzie wynosił: 35-350 pg / ml.

Aldosteron: badanie krwi

Sprawdź aldosteron przeprowadzony przez krew. Zgodnie z uzyskanymi wskaźnikami rozpoznaje się takie choroby nadnerczy: hiperplazja, hiperaldosteronizm, pierwotny lub wtórny aldosteronizm. Do badania krew musi być przekazywana na pusty żołądek w pozycji leżącej. Następnie po 4 godzinach wykonują drugie ogrodzenie w pozycji stojącej, aby sprawdzić wpływ ruchu na poziom hormonu. Przygotowanie do analizy obejmuje:

  • Należy przestrzegać diety o niskiej zawartości węglowodanów przez 3,5 miesiąca z zawartością soli w ciągu 3 gramów dziennie.
  • 2 tygodnie to leki, które wpływają na równowagę wodno-solną (moczopędne, steroidowe, przeciwnadciśnieniowe, doustne środki antykoncepcyjne).
  • Przez tydzień leki, które spowalniają syntezę reniny, są anulowane.
  • Przez 2 tygodnie nie możesz jeść lukrecji.
Powrót do spisu treści

Interpretacja analizy nadnerczy

Stężenie aldosteronu w badaniu krwi dla dorosłych hormonów wynosi 100-400 pmol / l. Wzrost wskaźnika jest spowodowany przez zespół Cohna ze zmianami hiperplastycznymi w nadnerczach. Zespołowi nerczycowemu, wtórnemu hiperaldosteronizmowi, niewydolności serca i zespołowi Barterowi towarzyszy zwiększony poziom aldosteronu. Hormon ten obniża poziom lukrecji, Etomidat, Indometacyny, soli fizjologicznej, angiotensyny, Saralazyny, heparyny, desoksykortykosteronu itp.

Badanie krwi na obecność katecholamin (dopaminy, adrenaliny, norepinefryny)

Stres, duże obciążenia, depresja i przepracowanie wpływają na hormony organizmu. Katecholaminy są hormonami syntetyzowanymi w mózgu nadnerczy. Ich nazwy: dopamina, norepinefryna, adrenalina, serotonina. Katecholaminy zapewniają natychmiastową reakcję na stany stresu, w razie niebezpieczeństwa, podczas wysiłku fizycznego, zapewniając w ten sposób zachowanie organizmu. Wskaźniki katecholamin rosną wraz z nadciśnieniem, nowotworami, zawałem mięśnia sercowego w ostrym stadium, stresem i silnym wysiłkiem fizycznym. Analizę podaje się rano na pusty żołądek. W przededniu testu nie możesz palić, pić kawy, denerwować się i stresować ciało. Poprawne wartości to:

  • adrenalina do 50 ng / l;
  • dopamina do 87 ng / l;
  • noradrenalina 110-410 ng / L.
Powrót do spisu treści

Jak sprawdzić mocz dla katecholamin?

Analiza katecholamin umożliwia diagnozowanie rosnącego guza lub wyjaśnienie nadciśnienia. Poziom katecholamin jest obniżany z powodu białaczki, hipoplazji nadnerczy, niewydolności nerek i psychozy. Produkty, których nie należy spożywać przed analizą: ser, orzechy włoskie, owoce egzotyczne (banany, awokado itp.), Rośliny strączkowe, wanilia i kofeina. Nie palić i nie pić alkoholu.

Wykonuj ogrodzenie w ciągu trzech dni. Pierwsze poranne oddawanie moczu mija, reszta materiału jest zbierana po pierwszym opróżnieniu po 3, 6 i 12 godzinach. Mocz musi być zebrany w pojemniku w ciągu 24 godzin. Aby utrzymać normalne pH, do pojemnika dodaje się środek konserwujący. U zdrowego dorosłego zawartość katecholamin w moczu mieści się w zakresie (μg / dzień):

Rola testów laboratoryjnych do diagnozy nadnerczy

Nadnercza wytwarzają ważne hormony. Badanie nadnerczy jest ważnym elementem w badaniu zdrowia ludzkiego. Główne hormony nadnerczy to siarczan dehydroepiandrosteronu, kortyzol, aldosteron, katecholaminy. Hormony te modulują funkcję innych gruczołów wydzielania wewnętrznego, takich jak tarczycy i jajników, powodują, że ciało jest bardziej odporne na stres, tworzą odporność i zapewniają skoordynowaną pracę innych narządów i układów. Przed badaniem konieczne jest wykluczenie leków, które mogą wpływać na wyniki bez jakichkolwiek chorób nadnerczy. Terminowa weryfikacja tych hormonów pomaga uzyskać informacje na temat zdrowia, zaburzeń biochemicznych w organizmie oraz przepisać terminowe i właściwe leczenie.

Jak sprawdzić pracę nadnerczy

Nadnercza są połączonymi organami znajdującymi się na szczytach obu nerek i odpowiedzialnymi za produkcję pewnych hormonów.

Dysfunkcja tych gruczołów może powodować poważne konsekwencje, w tym śpiączkę i śmierć. Dlatego informacje o tym, jak sprawdzić nadnercze powinny być własnością nie tylko lekarza, ale także pacjenta.

Metody badawcze

Przede wszystkim analiza hormonów nadnerczowych pomoże ocenić pracę gruczołów.

W tym przypadku głównymi biomateriałami do badania są krew i mocz pacjenta. Próbki można przeprowadzać zarówno przy stymulacji dodatkowymi lekami, jak i bez nich.

Surowica określa poziom następujących hormonów nadnerczy:

Każdy z nich spełnia swoją funkcję i jest odpowiedzialny za różne procesy zachodzące w ciele.

Testy moczu są przeprowadzane w celu określenia codziennych fluktuacji kortyzolu. Często używa leków, które pomagają zidentyfikować podstawową przyczynę odchyleń od normy, tj. Gdzie zlokalizowana jest patologia w nadnerczach lub mózgu.
W rzadkich przypadkach poziom tego hormonu określa się w ślinie. Takie podejście stosuje się w niektórych chorobach (głównie gruczoł tarczycy), ponieważ analizy moczu lub krwi są niedoinformacyjne.

Oprócz laboratoryjnych metod oceny pracy nadnerczy wykorzystuje się również sprzęt komputerowy. Najczęstszym z nich jest ultrasonografia nerek i nadnerczy. Ale jedną z wad tej metody jest słaba wizualizacja tkanek narządu. Dlatego też tworzenie małych rozmiarów często pozostaje niezauważone.

Ze względu na te okoliczności, najkorzystniejszymi metodami badania nadnerczy są CT i MRI z kontrastem lub bez niego. Badania pozwalają szczegółowo zbadać narząd, a nawet najmniejsze wtrącenia, ocenić pracę układu krążenia i ujawnić jego wady fizjologiczne.

I tylko w bardzo rzadkich przypadkach może być konieczne zastosowanie technik instrumentalnych (laparoskopii, endoskopii itp.) W celu zbadania nadnerczy.

Główne hormony nadnerczy: normy, ich znaczenie i zasady przygotowania do analizy

Nadnercza wytwarzają kilka hormonów, ale tylko 3 z nich są uważane za najważniejsze:

Aldosteron

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, należy wykonać analizę aldosteronu wraz z analizą dla reniny. Ich stosunek pozwala nam określić stopień i formę zaburzeń czynności nadnerczy.

Sprawdzanie poziomu aldosteronu w surowicy jest zalecane w następujących przypadkach:

  • pacjent ma stały wzrost ciśnienia krwi o nieznanej etiologii, który jest trudny do leczenia;
  • występują objawy niewydolności kory nadnerczy (apatia, zmęczenie, osłabienie mięśni itd.);
  • obniżony poziom potasu wykryto we krwi;
  • podejrzenie guza nadnerczy.

Częstość występowania aldosteronu zależy od wieku pacjenta i wynosi:

  • dla dzieci w wieku od 3 do 16 lat -12-340 pg / ml;
  • dla dorosłych w pozycji siedzącej - 30-270 pg / ml;
  • dla dorosłych w pozycji leżącej - 15-143 pg / ml.

Obniżone poziomy tego hormonu można zaobserwować w przypadku wrodzonej lub nabytej niewydolności kory nadnerczy, zatrucia alkoholem, w okresie pooperacyjnym (po usunięciu guza nadnerczy), chorobach zakaźnych i cukrzycy.

Do badań wykorzystano krew żylną, ogrodzenie, które wykonuje się rano.

Przed analizą konieczne jest odpowiednio długie przygotowanie:

  • w ciągu 10 dni nie należy naruszać normalnego trybu spożywania soli, a ilość spożywanych węglowodanów musi zostać zmniejszona;
  • w tym samym czasie, w porozumieniu z lekarzem, należy zaprzestać przyjmowania leków moczopędnych i hormonalnych, a także leków wpływających na zmianę ciśnienia krwi;
  • aktywny stres fizyczny lub psycho-emocjonalny może dać fałszywie zawyżony wynik;
  • Nie zaleca się podejmowania analizy, jeśli pacjent ma objawy chorób wirusowych lub zakaźnych.

Ale żadnych odchyleń od normy nie można uznać jednoznacznie. W takich przypadkach ponowne sprawdzenie jest przypisywane za pomocą dodatkowych metod diagnostycznych.

DEA-SO4 lub siarczan dehydroepiandrosteronu

Białko to wytwarzane jest przez nadnercze pod wpływem przysadki mózgowej (jeden z segmentów mózgu). Dlatego nie tylko zmiany w budowie i funkcjonowaniu nadnerczy, ale także guzy i dysfunkcja przysadki mogą wpływać na jej poziom we krwi.

DEA-SO4 jest "surowcem" do przetwarzania go w hormony płciowe (testosteron, estradiol i estrogen).

Pomiar poziomu tego hormonu jest niezbędny do:

  • ocena pracy nadnerczy;
  • diagnostyka formacji guza;
  • wyjaśnić przyczyny naruszeń w systemie seksualnym zarówno kobiet, jak i mężczyzn (wczesne lub późne dojrzewanie, brak miesiączki, nadmierny lub niewystarczający wzrost włosów w niektórych obszarach ciała, niepłodność, oziębłość, itp.).

Wydajność regulacyjna jest różna u mężczyzn i kobiet. Zależą one od wieku pacjenta:

  • dzieci w wieku od 1 do 9 lat - 5-85 μg / dl;
  • młodzież w wieku od 11 do 15 lat - 20-263 μg / dl;
  • dorosłe kobiety od 18 do 49 lat - 30-335 mcg / dl;
  • dorosłe samce - 135-440 mcg / dl;
  • kobiety w okresie menopauzy - 30-200 mg / dl.

Różnica we wskaźnikach w krwi pacjenta od normy jest oznaką naruszeń w nadnerczach i wskazaniem do bardziej dogłębnej diagnozy.

Przed analizą obowiązują pewne zasady zachowania, których przestrzeganie zwiększy dokładność badania i wyeliminuje identyfikację fałszywych wskaźników. Najważniejsze z nich to:

  • odmowa przyjęcia pokarmu 4-5 godzin przed pobraniem krwi;
  • wykluczenie czynników stresowych przed badaniem (depresja, sprzeczki);
  • Alkoholu nie należy spożywać co najmniej 24 godziny przed badaniem;
  • przez 24-72 godziny należy wykluczyć większość leków (w tym doustne środki antykoncepcyjne). W przypadku, gdy nie jest to możliwe, należy powiadomić lekarza prowadzącego;
  • Palenie nie jest dozwolone przez 2-3 godziny przed pobraniem krwi.

Analizę przeprowadza się rano, głównie na pusty żołądek. Krew pobierana jest z żyły.

Kortyzol

Hormon ten jest również wytwarzany przez jedną z warstw kory nadnerczy. Jego zawartość we krwi reguluje prawie wszystkie procesy metaboliczne, poziom ciśnienia krwi i stosunek masy mięśniowej i tłuszczu.

Nadnercza wytwarzają kortyzol w odpowiedzi na wytwarzanie specjalnego białka przez przysadkę mózgową. Dlatego odchylenie wskaźników od normy może wiązać się nie tylko z patologią gruczołów nadnerczy, ale także z chorobami mózgu (głównie guza podwzgórza i przysadki mózgowej).

Badanie kortyzolu we krwi należy przepisać w następujących przypadkach:

  • u pacjenta występują objawy nadmiernej lub niewystarczającej pracy kory nadnerczy (nagła utrata lub przyrost masy ciała, osłabienie mięśni, ścieńczenie skóry, źle regulowane ciśnienie krwi, pojawienie się bordowych lub fioletowych smug na skórze);
  • Istnieją podejrzenia o obecności formacji guza.

Wartości regulacyjne kortyzolu we krwi to:

  • do godziny 12 po południu - 170-540 nmol / l;
  • po 12 w południe - 65-330 nmol / l;
  • w czasie ciąży wskaźniki mogą przekroczyć wartość 4-5 razy, będąc normą.

Nadmierne wytwarzanie hormonów może wskazywać na patologiczną proliferację kory nadnerczy, guzów hormonalnych gruczołu przysadkowego, nadnerczy, nerek lub jąder, nadmiaru masy ciała, stanu stresu lub ciąży.

Wskaźniki znacznie mniej niż normalnie mogą mówić o patologii struktury nadnerczy, guzów mózgu, niedożywienia.

Przed pobraniem krwi do badań konieczne jest:

  • powstrzymać się od przyjmowania jedzenia i narkotyków przez 10-12 godzin;
  • co najmniej 24 godziny na pozbycie się alkoholu;
  • nie pal w dniu badania;
  • unikaj stresujących sytuacji.

Po otrzymaniu kontrowersyjnych wyników zalecono powtórzenie analizy po kilku dniach.

Który lekarz przepisuje zbiór testów

Ponieważ objawy zaburzeń nadnerczy są bardzo zróżnicowane, nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, który lekarz sprawdza poziom tych hormonów.

Ale najczęściej wyznaczanie testów na poziom hormonów nadnerczowych występuje na zalecenie takich ekspertów:

Wszelkie, nawet poważne odchylenia wskaźników od normy nie mogą być interpretowane jako jednoznaczna diagnoza. Daje to lekarzowi jedynie informację o obecności i możliwej lokalizacji lokalizacji procesu patologicznego. Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, konieczne jest zastosowanie technik sprzętowych i powtórzenie testów.

Hormony nadnerczy: testy, które należy zdać

Nadnercza są małymi gruczołami w kształcie piramidy, zlokalizowanymi, zgodnie z ich nazwą, powyżej górnego bieguna nerek. Są częścią układu hormonalnego organizmu i produkują hormony ważne dla ludzi. Ich dysfunkcja może spowodować poważne konsekwencje, nawet śmierć.

Jedną z głównych metod diagnozowania tych gruczołów są testy laboratoryjne hormonów nadnerczy. W naszej recenzji i wideo w tym artykule zrozumiemy, czym one są i co pokazują.

Rodzaje hormonów

Nadnercza są prawdziwymi mistrzami w liczbie produkowanych hormonów.

Syntetyzują one biologicznie aktywne substancje z trzech różnych grup:

  • mineralokortykoidy;
  • glukokortykoidy;
  • kobiece i męskie hormony płciowe.

Głównym przedstawicielem mineralokortykoidów jest aldosteron. Jego produkcja odbywa się w strefie kłębuszkowej nadnerczy.

Jest to głównie odpowiedzialne za równowagę wodno-elektrolitową: pod jego działaniem zwiększa się reabsorpcja sodu i wydalanie potasu w nerkach. Z tego powodu hormon kontroluje ciśnienie krwi.

Najsłynniejszy hormon glukokortykosteroidowy nazywany jest kortyzolem. Jest produkowany w strefie puchalnej kory nadnerczy.

Jego główną funkcją jest utrzymanie metabolizmu. Ponadto kontroluje aktywność układu sercowo-naczyniowego, immunologicznego i centralnego układu nerwowego pod wpływem stresu.

Głównym hormonem płciowym wytwarzanym przez kory nadnerczy jest dehydroepiandrosteron. Jest to prohormon, który można przekształcić zarówno w testosteron, jak i estrogen. Dlatego, odpowiadając na pytanie, jakie testy są podejmowane w przypadku choroby nadnerczy, lekarz zazwyczaj identyfikuje trzy testy laboratoryjne.

Nazwy badań dla kobiet i mężczyzn są takie same:

  • siarczan dehydroepiandrosteronu (DEA-y, DEA-SO4);
  • całkowity poziom kortyzolu;
  • aldosteron.

Wskazania do analizy

Badanie krwi dla DEA-s jest przypisane, jeśli podejrzewasz:

  • zespół adrenogenitalny;
  • nowotwory kory nadnerczy;
  • ektopowe nowotwory wytwarzające ACTH;
  • nawykowe poronienie;
  • hipotrofia płodu;
  • opóźnione dojrzewanie.

Zwróć uwagę! Oznaczanie dehydroepiandrosteronu włączono do algorytmu do diagnozy kompleksu feto-łożyskowego w okresie 12-15 tygodni ciąży i później.

Badania nad gruczołami nadnerczy z grupy glikokortykosteroidów (w szczególności całkowitego kortyzolu) są konieczne u pacjentów z objawami klinicznymi:

  • hirsutyzm;
  • Choroba Addisona;
  • Choroba / zespół Cushinga;
  • osteoporoza;
  • przedwczesny rozwój seksualny;
  • oligomenorrhaa;
  • nadmierna pigmentacja skóry;
  • zanik mięśni.

Rozpoznanie kłębuszkowej warstwy nadnerczy i określenie poziomu aldosteronu przeprowadza się za pomocą:

  • podejrzewany pierwotny hiperaldosteronizm, przerost nadnerczy, gruczolak nadnerczy;
  • nadciśnienie, niepodatne na leczenie;
  • niedociśnienie ortostatyczne;
  • kliniczne objawy niewydolności nadnerczy.

Ponadto, lekarze zwykle zalecają sprawdzanie nadnerczy i badanie, czy występują następujące dolegliwości:

  • zwiększenie ilości uwalnianego moczu dziennie;
  • intensywne pragnienie;
  • pragnienie słonych potraw;
  • pojawienie się ciemnych plam na otwartych obszarach skóry;
  • ostra utrata masy ciała;
  • utrata apetytu;
  • niewyjaśnione ataki wymiotów i biegunki, ból brzucha;
  • chwiejność emocjonalna, skłonność do depresji, niepokój, drażliwość;
  • arytmia, wahania ciśnienia krwi.

Jak prowadzone jest badanie?

Analiza hormonów nadnerczowych pomaga ocenić działanie tych ważnych gruczołów. Głównym materiałem biologicznym do tego badania jest surowica.

Jej płot jest zwykle wykonywany rano (od 8 do 11 godzin), na czczo. Ponieważ różne czynniki mogą wpływać na stężenie każdego hormonu, konieczne jest odpowiednie przygotowanie do testów laboratoryjnych.

  1. Przez 10 dni nie przerywaj zwykłego sposobu spożywania soli i staraj się jeść mniej węglowodanów.
  2. 2-3 dni przed analizą unikaj przeciążenia fizycznego i emocjonalnego, zrezygnuj z intensywnych zajęć sportowych.
  3. Unikaj stresujących sytuacji.
  4. Dla palaczy - spróbuj zmniejszyć liczbę wypalanych papierosów dziennie.
  5. Po konsultacji z lekarzem przestań przyjmować następujące leki - złożone doustne środki antykoncepcyjne (OCC), estrogeny, leki moczopędne, leki przeciwnadciśnieniowe, hydrokortyzon, prednizolon, deksametazon, dipirospan.
  6. Kobiety powinny lepiej oddawać krew w 5-8 dniu cyklu miesiączkowego.

To ważne! Badania nad hormonami lepiej przerwać, jeśli pacjent cierpi na ostrą infekcję lub chorobę wirusową, a także niedawno przeszedł operację, radio lub chemioterapię.

Po pobraniu krwi probówki z materiałem biologicznym są przesyłane do laboratorium, gdzie są dokładnie badane. Zazwyczaj wyniki testu są dostępne w ciągu 1-2 dni.

Interpretacja wyników

Poziom hormonów nadnerczy zależy od płci i wieku pacjenta. Ponadto nie należy zapominać, że sprzęt o różnej czułości jest stosowany w każdym laboratorium, a normy mogą się nieznacznie różnić. Poniższa tabela pokazuje tylko ogólnie przyjęte wartości.

Testy hormonów nadnerczy

Nadnercza, jako część układu hormonalnego, produkują hormony, takie jak aldosteron i kortyzol, które są ważne dla ludzi. Co do zasady, analiza hormonów nadnerczy jest zalecana przez lekarza rodzinnego w obecności charakterystycznych dolegliwości.

Badania krwi na obecność hormonów kory nadnerczy można porównać do testów diagnostycznych stanu organizmu człowieka. Na przykład podwyższone stawki sugerują stały stres, poważne zmęczenie, a także mogą powodować bezsenność itp. Przedstawiono hormony przysadkowo-nadnerczowe:

  • kortyzol;
  • aldosteron;
  • dehydroepiandrosteron.

Dehydroepiandrosteron jest hormonem steroidowym wytwarzanym przez komórki kory nadnerczy. To on jest prohormonem, który dzięki złożonym procesom przekształca się w główny męski hormon - testosteron i samicę - estrogen.

Wskaźniki mają dość szeroki zakres i zależą od wieku. Niektóre błędy mogą dać same używane systemy testowe i analizatory krwi. Normą jest:

  • dla kobiet - 810-8991 nmol / l;
  • dla mężczyzn - 3591-11907 nmol / l.

Badanie krwi tego hormonu przysadkowo-nadnerczowego jest przewidziane dla:

  • podejrzenie naruszeń produkcji własnych kortykosteroidów przez nadnercza;
  • nowotwory kory nadnerczy;
  • poronienie dziecka;
  • hipotrofia płodu;
  • istniejące objawy opóźnienia w rozwoju seksualnym;
  • podejrzewa się nadmierne stężenie hormonów przysadki-nadnerczy u kobiety w ciąży.

Zanim oddasz krew dla hormonów nadnerczy, musisz przestać przyjmować następujące leki:

  • "Deksametazon";
  • "Hydrokortyzon";
  • "Prednisolon";
  • "Diprospan";
  • estrogeny;
  • antykoncepcja pigułkowa.

Wskazówka! Aby wynik był dokładniejszy, musisz poinformować pielęgniarkę o przyjmowanych lekach, które mogą wpływać na skład biochemiczny krwi.

W produkcji hormonu biorą udział komórki kory nadnerczy. Należy do kategorii glukokortykoidów. To właśnie kortyzol jest odpowiedzialny za kontrolowanie produkcji ACTH i kortyoliberyny.

Kortyzol charakteryzuje się silnymi wahaniami dziennymi:

  • maksimum obserwuje się od godziny czwartej do ósmej rano;
  • przynajmniej od dziewiątej wieczorem i trzeciej rano.

Oddawanie krwi dla kortyzolu jest przypisane do:

  • z hirsutyzmem;
  • potwierdzić zespół Itsenko-Kuchinga i chorobę Addisona;
  • z oligomenorrhea;
  • z przyspieszonym dojrzewaniem;
  • osteoporoza;
  • ze zwiększoną pigmentacją skóry;
  • z niewyjaśnionym osłabieniem mięśni.

Jakie warunki muszą zostać spełnione? Dzień przed dostawą należy przerwać (jeśli to możliwe) przyjmowanie następujących leków:

  • estrogen;
  • leki z kategorii opiatów;
  • środki antykoncepcyjne.

Ponadto w przeddzień wizyty w laboratorium należy wykluczyć aktywne uprawianie sportu i palenie tytoniu.

Wskazówka! Jest to pomiar dziennej ilości kortyzolu we krwi jest obowiązkowym badaniem krwi w przypadku podejrzenia zespołu Cushinga. Wyższy wskaźnik tego hormonu przysadkowo-nadnerczowego jest charakterystyczny dla tej szczególnej patologii.

Wskaźnik wskaźników zależy od wieku osoby:

  • poniżej 16 lat - 83... 580 nmol / l;
  • powyżej 16 lat - 138... 635 nmol / l.

Podwyższone liczby mogą wskazywać na dostępność:

  • Choroba Itsenko-Cushinga;
  • nowotwory kory nadnerczy;
  • obniżenie poziomu cukru we krwi poniżej dopuszczalnych poziomów;
  • guzy nadnerczy;
  • zmniejszona czynność nerek;
  • wirylizujący się przerost kory nadnerczy;
  • nadczynność tarczycy.

Zaobserwowano wzrost wartości kortyzonu:

  • podczas ciąży;
  • podczas przyjmowania doustnej antykoncepcji;
  • pod wpływem stresu i depresji;
  • z nadwagą;
  • z alkoholizmem.


Spadek wydajności może potwierdzić:

  • zespół adrenogenitalny;
  • naruszenie syntezy kortykosteroidów przez nadnercza;
  • niedostateczna produkcja hormonów nadnerczy (choroba Addisona);
  • Panhypopituitarism;
  • zapalenie wątroby;
  • marskość wątroby;
  • niedoczynność tarczycy.

Zmniejszenie częstości występowania w czasie ciąży może wskazywać na rozwój wczesnej zatrucia.

Aldosteron jest hormonem syntetyzującym kory nadnerczy. Odpowiada za regulację równowagi elektrolitowej, a także regulację całkowitej objętości płynu w ciele i wskaźniki ciśnienia krwi.

Wpływając na kanaliki nerkowe, hormon opóźnia wydalanie sodu i chloru. Powoduje to wydalanie znacznie mniejszej ilości płynów wraz ze śliną, moczem, a następnie z organizmu. Ale jednocześnie wzrasta wydalanie potasu.

Aldosteron pomaga utrzymać ciśnienie krwi w normalnych warunkach. Wraz ze wzrostem ilości hormonu we krwi obserwuje się powstawanie obrzęków, wzrost ciśnienia krwi, zmniejszenie napięcia mięśniowego, drgawki i zaburzenia częstości akcji serca.

Badanie ma na celu wyjaśnienie następujących patologii:

  • niewydolność kory nadnerczy;
  • niedociśnienie ortostatyczne;
  • przyspieszony wzrost komórek kory nadnerczy (hiperplazja);
  • nowotwory tkanki gruczołowej (gruczolak) kory nadnerczy;
  • zwiększona produkcja hormonu aldosteronu.

Prowadzenie badań krwi na obecność hormonów nadnerczy jest również konieczne, jeśli nie ma kontroli nad nadciśnieniem tętniczym.

W tym przypadku wskaźnik ten jest taki sam dla mężczyzn i kobiet: 35-350 pg / ml.

Zwiększone poziomy aldosteronu mogą oznaczać:

  • Zespół Kona (w pierwotnym aldosteronizmie);
  • przerost nadnerczy, postępujący obustronnie (z aldosteronizmem pseudoprime);
  • niewydolność serca;
  • zespół nerczycowy (złożona patologia, której towarzyszy pojawienie się silnego obrzęku, a także zmiany niektórych parametrów biochemicznych);
  • Zespół Barttera;
  • hipowolemia spowodowana krwawieniem;
  • marskości wątroby, której towarzyszy tworzenie się wodobrzusza;
  • nerka hemangopericytoma.

Nadmierny poziom hormonów w układzie przysadkowo-nadnerczowym może być pod następującymi warunkami:

  • podczas ciąży;
  • po długim poście;
  • pod wpływem stresu termicznego.

Zmniejszenie stężenia hormonów poniżej dopuszczalnych poziomów:

  • Choroba Addisona (jeśli nie ma rozpoznanego nadciśnienia);
  • z istniejącym nadciśnieniem tętniczym - zwiększona produkcja kortykosteronu, choroba Turnera, cukrzyca, zatrucie alkoholem;
  • nadmierne spożycie soli;
  • zespół adrenogenitalny;
  • nadciśnienie tętnicze powstające podczas ciąży.

Aby zbadać hormon przysadkowo-nadnerczowy dał prawidłowy wynik, muszą być spełnione następujące warunki:

  • utrzymanie normalnego rytmu spożycia soli przez dwa tygodnie;
  • krew nie może zostać przekazana podczas choroby (wskaźniki mogą być sztucznie zaniżone);
  • Przed wizytą w laboratorium należy unikać nadmiernych obciążeń fizycznych i psycho-emocjonalnych;
  • anuluj leki, które mogą wpłynąć na wyniki testu (musisz to omówić z lekarzem).

Aby oddać krew hormonom układu przysadkowo-nadnerczowego, zaleca się wybranie specjalistycznych laboratoriów. Wyjaśnia to obecność w takich instytucjach wszystkich niezbędnych urządzeń, a także przeszkolony personel.

Częsty stres, przemęczenie, brak snu wpływają niekorzystnie na nadnercza, co może zaburzyć równowagę hormonalną. Jak sprawdzić pracę nadnerczy? Wydolność nadnerczy zależy od badań krwi lub moczu. Konieczne jest przeprowadzenie badania, jeśli występują objawy charakterystyczne dla choroby. Wyróżnia się takie główne choroby nadnerczy, jak zespół Itsenko-Cushinga, Kona, pheochromocytoma, hiperandrogenizm.

Aldosteron, kortyzol i siarczan dehydroepiandrosteronu są niezbędnymi hormonami w korze nadnerczy. Często lekarz (endokrynolog) zaleca analizę hormonów nadnerczy pod kątem objawów takich chorób:

  • adrenokortykotropina i kortyzol na objawy choroby Cushinga;
  • renina i aldosteron w obecności kliniki zespołu Kona;
  • normetanfryna i metanfhrina na obecność pheochromocytoma;
  • testosteron, DHEA-c, androstendion w celu wyjaśnienia hiperandrogenizmu.

Siarczan dehydroepiandrosteronu (w skrócie DHEA-S, DHEA-y) jest badany pod kątem zaburzeń płodności, stanów hiperandrogennych. DHEA jest pobierana w celu monitorowania stanu androgennego w przypadku opóźnienia w rozwoju seksualnym, do badania choroby jajników, założenia guza, osteoporozy.

Krew należy zażywać na pusty żołądek. W przeddzień badania stężenia hormonów nadnerczy DGEA-c, całkowicie wykluczone jest spożywanie napojów alkoholowych i tłustych potraw oraz stresujących sytuacji. Konieczne jest unikanie fizycznego przeciążenia, aby wykluczyć palenie. Podczas przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych, leki zawierające estrogeny, "Deksametazon", "Prednisolon", "Hydrokortyzon", "Diprospana", mogą wystąpić zniekształcenia.

Normalne wartości DHEA-S przedstawiono w poniższej tabeli:

Wskaźniki DHEA są zwiększone: w: policystycznych jajnikach, trądziku i hirsutyzmie, 21-hydroksylazie lub deficytach dehydrogenazy 3-hydroksysteroidowej, guzach, zespole adrenogenitalnym, chorobie Cushinga. Niskie poziomy DHEA-S obserwuje się w przypadkach opóźnienia w rozwoju seksualnym, niewydolności kory nadnerczy. Niski poziom glukokortykoidów DHEA i doustnych środków antykoncepcyjnych.

Rozpoznanie hormonów nadnerczy obejmuje test na stężenie kortyzolu we krwi. Funkcją kortyzolu jest ochrona ciała przed skutkami emocjonalnego przeciążenia. Dlatego jest również nazywany "hormonem stresu". Lekarz przesyła diagnozę następujących wskazań:

  • badanie przesiewowe pod kątem choroby Cushinga;
  • diagnoza stanów nadciśnieniowych;
  • w przypadku zespołu adrenogenitalnego;
  • do oceny choroby Addisona.

Powrót do spisu treści

Badanie krwi wykonuje się rano na czczo. Aby określić dynamikę hormonu w ciągu dnia, należy przejść drugą próbkę w drugiej połowie dnia (od 16 do 18 godzin). 3 dni przed porodem należy przestrzegać diety, która ogranicza stosowanie soli (do 2-3 g / dzień). Pół dnia przed badaniami, musisz ograniczyć aktywność fizyczną, przestać jeść jedzenie. Należy unikać nadmiernego obciążenia emocjonalnego. Zanim przejdziesz analizę, musisz ostrzec lekarza o przyjmowaniu leków i ziół, ponieważ niektóre z nich mogą wpływać na dokładność wyników.

Wskaźnikami kortyzolu zdrowej osoby są: rano 91-235 μg / l, wieczorem - 18-101 μg / l. Jakie choroby towarzyszy wzrost poziomu kortyzolu? Są to akromegalia, otyłość, astma, ostre choroby zakaźne, zespół Cushinga, hipokaliemia, guzy nadnerczy, przerost nadnerczy. Kortyzol jest podwyższony w stanach depresyjnych, w sytuacjach stresowych, w czasie ciąży, z powodu bólu i zatrucia alkoholowego u osób, które nie piją. Zastosowanie etanolu, interferonu gamma, nikotyny, amfetamin zwiększa stężenie kortyzolu we krwi.

Niski poziom kortyzolu obserwuje się w niedoczynności tarczycy, niewydolności kory nadnerczy, niedoczynności przysadki, choroby Addisona, zespołu adrenogenitalnego, w wyniku przyjmowania glukokortykosteroidów. Leczenie barbituranami, beklometazonem, deksametazonem, klonidyną, ketokonazolem i preparatami na bazie morfiny, tlenku azotu, siarczanu magnezu zawierającego litu, pomaga zmniejszyć zawartość kortyzolu.

Choroby Itsenko-Cushinga nie są swoiste i zróżnicowane pod względem objawów klinicznych. Diagnoza różnicowa tej choroby wykorzystuje kilka rodzajów testów laboratoryjnych, które określają stężenie hormonów nadnerczy. Jako wstępny test choroby stosuje się test, który określa zawartość wolnego kortyzolu w ślinie (pobranej wieczorem) oraz test określający wolny kortyzol w moczu (pobierana jest dzienna porcja).

Ślina zawiera stabilny wolny kortyzol, który nie jest związany z zawartością globuliny wiążącej kortyzol. Ta technika ma kilka zalet. Pozwala sprawdzić nadnercze w zespole Cushinga, określając zawartość kortyzolu w ślinie w nocy. Łatwość użycia tej metody pozwala łatwo przejść testy dla dzieci z zaburzeniami psychicznymi.

Materiał jest zbierany w pojemniku, czas zbiórki jest wskazany przez lekarza. W ślinie nie powinno być śladów krwi, dlatego analiza nie jest zalecana pacjentom z chorobami jamy ustnej. Zęby nie są czyszczone przed ogrodzeniem i nie jedzą co najmniej 30 minut przed pobraniem materiału. Na godzinę przed pobraniem śliny musisz być w spokoju, nie palić. W przeddzień testu należy unikać stosowania substancji alkoholowych i leków na bazie lukrecji.

Poziom kortyzolu aktywnie się zmienia w pierwszym miesiącu życia. Dla dorosłych wskaźnik jest stabilny i wynosi 0,2-4,4 ng / ml. Podwyższony poziom kortyzolu w ślinie może wskazywać na obecność emocjonalnego przeciążenia, późnej ciąży, guza, choroby lub pseudo-syndromu Itsenko-Cushinga. Obniżony poziom obserwuje się u pacjentów z zespołem Addisona, z powodu hiperplazji nadnerczy, z niedoczynnością przysadki.

Analiza kortyzolu w dziennym moczu pomaga uniknąć zmian w poziomie hormonów w ciągu dnia. Jeżeli podczas oddawania krwi obserwuje się codzienne zmiany w zawartości kortyzolu, to podczas zbierania moczu przez 24 godziny nie obserwuje się ich. Codzienny test moczu na kortyzol ma charakter informacyjny jako badanie przesiewowe pod kątem hipo i hiperkortyzacji. Tło badania:

  • dysfunkcja przysadki mózgowej;
  • opóźnienie wzrostu i otyłość u dzieci;
  • niespecyficzne dla wieku warunki kliniczne (osteoporoza, nadciśnienie tętnicze);
  • progresja objawów choroby Cushinga;
  • kontrola leczenia glikokortykosteroidami;
  • objawy gruczolaka nadnerczy.

Powrót do spisu treści

Przed badaniem zaleca się dietę, która wyklucza smażone, pikantne i słone potrawy, napoje alkoholowe i kawę. Palenie jest zabronione. Dzienną porcję moczu pobiera się dzień przed umieszczeniem w słoiku o pojemności 3 litrów. W zbiorniku, w którym zbierany jest mocz, należy dodać kwas borowy do proszku (środka konserwującego). Rano pierwsza porcja moczu nie będzie. Po zebraniu całego moczu należy zmierzyć jego objętość. Następnie cały mocz musi zostać zmieszany i wlać 100 ml do małego pojemnika do analizy. Następnie materiał musi zostać przesłany do analizy do laboratorium.

Stężenie kortyzolu w moczu osoby zdrowej wynosi 28,5-221.7 mg / dobę. Hormon ten przekracza normę z powodu nadmiernego obciążenia emocjonalnego, nadczynności tarczycy, otyłości i osób cierpiących na zespół Cushinga. Stężenie kortyzolu zmniejsza się w wyniku przyjmowania kortykosteroidów, u pacjentów z zespołem Addisona, w przypadku wadliwego działania przysadki mózgowej, w zespole adrenogenitalnym, niedoczynności tarczycy.

Aldosteron to hormon nadnerczy, który bierze udział w regulacji równowagi wodno-solnej w organizmie. Naruszenie norm aldosteronu mówi, że nerki i nadnercza są niezdrowe. Wskazania do analizy: brak równowagi hormonalnej, któremu towarzyszy szereg objawów (osłabienie, wysokie ciśnienie krwi, paraliż, arytmia serca). Do analizy pobierany jest mocz w przypadku uderzeń (z wyjątkiem pierwszego porannego moczu). Przez dwa tygodnie zmniejsz spożycie soli do 2,3 g dziennie. Nie używaj leków zawierających lukrecję. Leczenie niektórymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, hormonami i lekami moczopędnymi może prowadzić do zniekształceń. Poziom normalnego wskaźnika aldosteronu we krwi będzie wynosił: 35-350 pg / ml.

Sprawdź aldosteron przeprowadzony przez krew. Zgodnie z uzyskanymi wskaźnikami rozpoznaje się takie choroby nadnerczy: hiperplazja, hiperaldosteronizm, pierwotny lub wtórny aldosteronizm. Do badania krew musi być przekazywana na pusty żołądek w pozycji leżącej. Następnie po 4 godzinach wykonują drugie ogrodzenie w pozycji stojącej, aby sprawdzić wpływ ruchu na poziom hormonu. Przygotowanie do analizy obejmuje:

  • Należy przestrzegać diety o niskiej zawartości węglowodanów przez 3,5 miesiąca z zawartością soli w ciągu 3 gramów dziennie.
  • 2 tygodnie to leki, które wpływają na równowagę wodno-solną (moczopędne, steroidowe, przeciwnadciśnieniowe, doustne środki antykoncepcyjne).
  • Przez tydzień leki, które spowalniają syntezę reniny, są anulowane.
  • Przez 2 tygodnie nie możesz jeść lukrecji.

Powrót do spisu treści

Stężenie aldosteronu w badaniu krwi dla dorosłych hormonów wynosi 100-400 pmol / l. Wzrost wskaźnika jest spowodowany przez zespół Cohna ze zmianami hiperplastycznymi w nadnerczach. Zespołowi nerczycowemu, wtórnemu hiperaldosteronizmowi, niewydolności serca i zespołowi Barterowi towarzyszy zwiększony poziom aldosteronu. Hormon ten obniża poziom lukrecji, Etomidat, Indometacyny, soli fizjologicznej, angiotensyny, Saralazyny, heparyny, desoksykortykosteronu itp.

Stres, duże obciążenia, depresja i przepracowanie wpływają na hormony organizmu. Katecholaminy są hormonami syntetyzowanymi w mózgu nadnerczy. Ich nazwy: dopamina, norepinefryna, adrenalina, serotonina. Katecholaminy zapewniają natychmiastową reakcję na stany stresu, w razie niebezpieczeństwa, podczas wysiłku fizycznego, zapewniając w ten sposób zachowanie organizmu. Wskaźniki katecholamin rosną wraz z nadciśnieniem, nowotworami, zawałem mięśnia sercowego w ostrym stadium, stresem i silnym wysiłkiem fizycznym. Analizę podaje się rano na pusty żołądek. W przededniu testu nie możesz palić, pić kawy, denerwować się i stresować ciało. Poprawne wartości to:

  • adrenalina do 50 ng / l;
  • dopamina do 87 ng / l;
  • noradrenalina 110-410 ng / L.

Powrót do spisu treści

Analiza katecholamin umożliwia diagnozowanie rosnącego guza lub wyjaśnienie nadciśnienia. Poziom katecholamin jest obniżany z powodu białaczki, hipoplazji nadnerczy, niewydolności nerek i psychozy. Produkty, których nie należy spożywać przed analizą: ser, orzechy włoskie, owoce egzotyczne (banany, awokado itp.), Rośliny strączkowe, wanilia i kofeina. Nie palić i nie pić alkoholu.

Wykonuj ogrodzenie w ciągu trzech dni. Pierwsze poranne oddawanie moczu mija, reszta materiału jest zbierana po pierwszym opróżnieniu po 3, 6 i 12 godzinach. Mocz musi być zebrany w pojemniku w ciągu 24 godzin. Aby utrzymać normalne pH, do pojemnika dodaje się środek konserwujący. U zdrowego dorosłego zawartość katecholamin w moczu mieści się w zakresie (μg / dzień):

  • noradrenalina - 15-80;
  • adrenalina - do 20;
  • dopamina - 65-400.

Powrót do spisu treści

Nadnercza wytwarzają ważne hormony. Badanie nadnerczy jest ważnym elementem w badaniu zdrowia ludzkiego. Główne hormony nadnerczy to siarczan dehydroepiandrosteronu, kortyzol, aldosteron, katecholaminy. Hormony te modulują funkcję innych gruczołów wydzielania wewnętrznego, takich jak tarczycy i jajników, powodują, że ciało jest bardziej odporne na stres, tworzą odporność i zapewniają skoordynowaną pracę innych narządów i układów. Przed badaniem konieczne jest wykluczenie leków, które mogą wpływać na wyniki bez jakichkolwiek chorób nadnerczy. Terminowa weryfikacja tych hormonów pomaga uzyskać informacje na temat zdrowia, zaburzeń biochemicznych w organizmie oraz przepisać terminowe i właściwe leczenie.

Testy na obecność głównych hormonów wytwarzanych przez nadnercza może zalecić terapeuta, jeśli istnieją odpowiednie wskazania objawowe.

Najczęściej lista testów obejmuje analizę poziomu kortyzolu w ślinie.

Nadnercza są ważną częścią układu hormonalnego, który wytwarza zestaw hormonów wymaganych przez organizm.

Równowaga hormonalna jest dość ważnym czynnikiem i wskaźnikiem zdrowia ludzi. Niewątpliwie istnieją różnice w wieku i płci w strukturze hormonalnej.

Istnieją jednak pewne zależności, według których analizują stan zdrowia poprzez wydzielanie.

Jeśli podejrzewasz zaburzenie układu hormonalnego, powinieneś sprawdzić poziom produkowanych hormonów.

Pierwszym priorytetem pacjenta w tym przypadku jest konsultacja z endokrynologiem i pobranie śliny, krwi i moczu na hormony.

Wskaźniki poziomu hormonów nadnerczy mogą pozwolić na szersze zdiagnozowanie stanu organizmu człowieka, a przede wszystkim układu hormonalnego.

Z podwyższonym poziomem w teście krwi dla hormonów nadnerczy, można mówić o stałym stresie i bezsenności, jak również głębszych zaburzeniach w układzie hormonalnym.

W niektórych przypadkach zaburzenia równowagi poziomów hormonalnych prowadzą do zaburzeń układu metabolicznego, co z kolei prowadzi do zaburzeń masy ciała, w tym otyłości.

Jako główne hormony, których wytwarzanie należy sprawdzić, można określić następujące typy:

  • aldosteron;
  • ACTH (kortykotropina);
  • dehydroepiandrosteron;
  • kortyzol

Przed przeprowadzeniem testów mających na celu określenie poziomu tajności, konieczne jest przestrzeganie pewnych zasad, które wyrównują wpływ czynników zewnętrznych na wynik.

Jeśli weźmiemy pod uwagę ogólne niuanse, to przed przekazaniem materiału należy przestrzegać zasad:

  1. Unikaj zwiększonego stresu fizycznego.
  2. Ogranicz spożycie alkoholu w ciągu ostatnich 24 godzin.
  3. Rzuć palenie na godzinę przed testem.

Każdy z tych hormonów ma swoje własne niuanse wpływu na ciało i metody wykrywania. W związku z tym - należy rozważyć oddzielnie.

Do wykrycia kortyzolu potrzebne są również testy hormonów nadnerczy.

Substancja ta należy do grupy glukokortykoidów i jest odpowiedzialna za regulację produkcji hormonu adrenokortykotropowego (norma ACTH powinna w przybliżeniu odpowiadać 18-25 jednostkom w surowicy krwi testowej) i kortyoliberynie.

Główne przyczyny zalecania testów kortyzolu to następujące problemy:

  • oligomenorrhea (osłabienie menstruacji);
  • hirsutyzm (przerost ciemnych, grubych i długich włosów u samców typu męskiego);
  • osteoporoza;
  • bezproblemowa słabość tkanki mięśniowej;
  • przyspieszone dojrzewanie;
  • zwiększona pigmentacja skóry;
  • jako dodatkowe potwierdzenie chorób, takich jak choroba Addisona i zespół Itsenko-Cushinga.

Ponadto naruszenia produkcji kortyzolu mogą wskazywać na wiele innych chorób, będąc jednocześnie wskaźnikiem wtórnym.

Produkcja tego hormonu ma pewne dzienne wahania, z najwyższym poziomem obserwowanym rano, od około 4 do 8, a minimum od 21 do 3 nocy.

W przypadku kortyzolu, norma u kobiet nie różni się od tej u mężczyzn, a dokładniej od 140-600 nmol / l. Jeśli konieczne jest zbadanie hormonu kortyzolu, należy pamiętać, że jeden dzień powinien przestać brać leki w tych kategoriach:

  • zawierające estrogeny;
  • opiaty zawierające;
  • środki antykoncepcyjne.

Codzienna analiza śliny jest uważana za dokładniejszą przy określaniu poziomu kortyzolu, ponieważ pozwala uwzględnić stałe zmiany w równowadze.

Dehydroepiandrosteron jest tajemnicą genitalną typu steroidowego. Przyglądając się bliżej, wynika stąd, że reprodukuje się hormony żeńskie i męskie - odpowiednio testosteron i estrogen.

Wskaźniki produkcji tego sekretu mogą się różnić w dość szerokich granicach.

Fluktuacje w dużej mierze zależą od wieku osoby, ale możliwe jest określenie wskaźników, które odpowiadają normie:

  1. W przypadku kobiet wskaźniki hormonu dehydroepiandrosteronu będą się wahały w granicach 810-8991 nmol / l.
  2. Dla mężczyzn - 3591-11907 nmol / l.

Głównymi przyczynami zalecania testów w celu identyfikacji tego hormonu są następujące czynniki:

  • zaburzenia rozwoju seksualnego;
  • hipotrofia płodu;
  • poronienie;
  • zaburzenia nadnerczy (w tym nowotwory).

Przed przedłożeniem materiałów do analizy na takim hormonie, jak dehydroepiandrosteron, istnieje potrzeba przygotowania organizmu.

Często jest to zaprzestanie przyjmowania niektórych leków, jeśli są one stosowane.
Zwykle wyklucza się następujące leki:

  • Hydrokortyzon;
  • Prednizolon;
  • Deksametazon;
  • Diprospan;
  • estrogeny;
  • doustne środki antykoncepcyjne.

Leki mogą poważnie zniekształcić wyniki, każda reasekuracja nie jest zbyteczna.

Należy pamiętać, że nie jest to cała lista narzędzi, które mogą wpływać na wynik analizy. Aby uniknąć zniekształceń wyników, należy uprzedzić personel medyczny zaangażowany w przyjmowanie materiałów dotyczących podjętych preparatów farmaceutycznych.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Stewiozyd (stewiozyd) to glikozyd pochodzenia roślinnego stosowany jako substancja słodząca. Zawiera zero kalorii i węglowodanów. W związku z tym, ta substancja jest zalecana do stosowania u osób z cukrzycą lub dietą.

Fruktoza jest w stanie zastąpić masę węglowodanów, ale niestety nie można jej użyć zamiast cukru. Fruktoza w cukrzycy typu 2 może być niebezpieczna. Jest naturalnym izomerem glukozy i jednym ze składników cukru.

17-OH-progesteron jest wytwarzany przez nadnercza i jest jednym z regulatorów czynności seksualnych i cyklu menstruacyjnego, wpływa na zdolność poczęcia i posiadania dziecka. W normalnych warunkach jego poziom we krwi jest niewielki, aw organizmie kobiety ulegają znacznym wahaniom ze względu na cykl menstruacyjny i ciążę.