Główny / Hipoplazja

Adrenalina w cukrzycy: Czy wzrasta stężenie glukozy we krwi?

Adrenalina jest hormonem produkowanym w warstwie kory nadnerczy. Uwalnianie się tego hormonu do krwi występuje w stresujących sytuacjach lub wysiłku fizycznym.

Adrenalina działa na poziomie glukozy we krwi w przeciwieństwie do insuliny. Jego poziom rośnie.

Dlatego cukrzyca brakiem insuliny lub braku odpowiedzi na to, wydzielanie adrenaliny na poziom glukozy we krwi wzrasta gwałtownie.

Wpływ adrenaliny na glukozę

Adrenalina uwalniana jest z nadnerczy do krwi podczas reakcji emocjonalnych - gniewu, wściekłości, strachu, utraty krwi i głodu tlenu tkanek.

Pęd adrenaliny stymuluje również niski poziom glukozy we krwi, zwiększoną czynność tarczycy, promieniowanie i intoksykację.

Pod wpływem adrenaliny u ludzi opracowano mechanizm ochronny, który ma uciec przed wrogiem lub niebezpieczeństwem. Jego przejawy to:

  • Statki są zwężone.
  • Serce bije szybciej.
  • Uczniowie rozwijają się.
  • Nacisk w tętnicach wzrasta.
  • Oskrzela rozszerzają się.
  • Ściana jelita i pęcherz się rozluźniają.

Brak żywienia dla osoby jest także sygnałem niebezpieczeństwa, więc on, podobnie jak inne czynniki stresu, obejmuje uwalnianie adrenaliny. Objawy spadku stężenia cukru we krwi (hipoglikemia w cukrzycy) objawiają się przez drżenie rąk, zimny pot i szybkie bicie serca. Wszystkie te objawy są spowodowane aktywacją współczulnego układu nerwowego i adrenaliny we krwi.

Adrenalina wraz z norepinefryną, kortyzolem, somatotropiną i hormonami tarczycy, hormonami płciowymi i glukagonami są przeciwbólowymi. Oznacza to, że insulina i adrenalina działają w przeciwny sposób na metabolizm węglowodanów.

Antagoniści insuliny podwyższają poziom glukozy we krwi. Jest to uważane za adaptację, czynnik ochronny w stosunku do stresu.

Działanie tych hormonów w cukrzycy wyjaśnia rozwój takich stanów patologicznych jak:

  1. Zjawisko "świtu".
  2. Złożoność wyrównania cukrzycy u młodzieży.
  3. Wzrost glukozy w sytuacjach stresowych.

Zjawisko "świtu" - wzrost cukru we wczesnych godzinach porannych po nocnym śnie. Wynika to z uwalniania hormonów kontrinsulyarnyh, których szczyt wydzielania obserwuje się od 4 do 8 rano. Zwykle insulina wchodzi do krwioobiegu, a cukier nie wzrasta. W warunkach bezwzględnego lub względnego niedoboru insuliny rano może wzrosnąć stężenie glukozy we krwi.

Wzrost stężenia glukozy pod wpływem adrenaliny następuje ze względu na jej wpływ na receptory w wątrobie i mięśniach. W wątrobie i mięśniach zatrzymuje opóźnionego glikogenu, glukoza rozpoczyna się tworzenie kwasów organicznych, zmniejszenie rezerw glikogenu, tak jak epinefryna stymuluje jego konwersji do glukozy.

Działanie adrenaliny na metabolizm węglowodanów odbywa się również poprzez hamowanie produkcji insuliny i aktywację uwalniania glukagonu do krwi.

W ten sposób adrenalina zmniejsza wykorzystanie glukozy i zwiększa jej powstawanie w ciele aminokwasów, stymuluje rozpad glikogenu na glukozę. Ponadto adrenalina zmniejsza pobieranie glukozy przez tkanki. We krwi wzrasta poziom glukozy, ale komórki odczuwają głód. Podwyższony poziom glukozy przyspiesza jej wydalanie przez nerki.

Po ekspozycji na tkankę tłuszczową tłuszcz ulega rozkładowi, a ich tworzenie jest hamowane. Przy wysokim poziomie adrenaliny we krwi zaczyna rozkład białek. Ich synteza maleje.

Prowadzi to do wolniejszej naprawy tkanek.

Jak obniżyć poziom adrenaliny we krwi

Pacjenci z cukrzycą powinni unikać stresujących sytuacji, ale ponieważ nie można tego całkowicie uniknąć, trzeba wiedzieć, jak zmniejszyć wpływ adrenaliny na organizm.

Ćwiczenia oddechowe na cukrzycę mogą pomóc. Stres sprawia, że ​​osoba oddycha często i powierzchownie, a głęboki i gładki oddech pomaga zrelaksować się, odruchowo redukuje bicie serca.

Ważne jest, aby regulować czas trwania wdechu i wydechu. Wydech powinien być dwa razy dłuższy niż wdychanie. Podczas ćwiczeń oddechowych ważne jest, aby siedzieć z wyprostowanymi plecami i oddychać w żołądku.

Ponadto można poradzić sobie ze stresem poprzez:

  • Przełączanie uwagi.
  • Techniki głębokiego relaksu.
  • Pozytywne myślenie.
  • Aktywność fizyczna (pływanie, wędrówki, lekkie kompleksy gimnastyczne).
  • Joga i medytacja.
  • Masaż.
  • Zmiany w diecie.

Aby zmniejszyć przypływ adrenaliny pod wpływem stresu, musisz skupić uwagę, na przykład, licząc w myśli do dwudziestu.

Metoda głębokiego odprężenia może przynieść ogromną korzyść: leżąc na plecach, zaczynając od mięśni stóp, najpierw przez dziesięć sekund, silnie napnij mięśnie, a następnie rozluźnij się. Stopniowo, przenosząc uwagę od dołu do góry, sięgnij do mięśni głowy. Następnie połóż się spokojnie na plecach na 15-20 minut.

Technika pozytywnego myślenia pomoże znaleźć wyjście z trudnych sytuacji. Aby to zrobić, musisz mentalnie wyobrazić sobie najbardziej korzystny scenariusz rozwoju zdarzeń i skupić uwagę na uzyskanym wyniku.

Oprócz wyobraźni relaksująca muzyka i oglądanie filmów z pięknymi krajobrazami może pomóc zrelaksować się.

Sport redukujący adrenalinę

Sport, nawet przez piętnaście minut, zmniejsza poziom adrenaliny, ponieważ uwalnianie tego hormonu zostało zaprogramowane do tego właśnie celu - ruchu.

Przy regularnym obciążeniu silnika człowiek zaczyna czuć się szczęśliwszy, ponieważ produkowane są endorfiny i serotonina, które poprawiają sen i nastrój, czyli działają jako antagoniści adrenaliny.

Najlepsza gimnastyka antystresowa to joga. Koncentracja na odczuciach podczas ćwiczeń i skupieniu się na oddychaniu pomaga szybko się uspokoić i zmniejszyć napięcie, zarówno mięśniowe, jak i psychiczne.

Masaż w cukrzycy pomaga rozluźnić mięśnie i obniżyć ciśnienie krwi. Kojący lekki masaż zwiększa produkcję oksytocyny, co zwiększa uczucie przyjemności.

Jeśli nie możesz odwiedzić profesjonalnego masażysty, możesz samodzielnie wykonać masaż twarzy, szyi, ramion i uszu, co znacznie zmniejsza poziom lęku.

Odżywianie może zmienić nastrój i zwiększyć odporność organizmu na czynniki stresowe. Aby to zrobić, postępuj zgodnie z poniższymi zasadami:

  • W menu powinny znaleźć się awokado i rośliny strączkowe, ziarna i jaja.
  • Niskotłuszczowe produkty białkowe mogą mieć działanie antystresowe.
  • Herbata z imbirem i rumiankiem zmniejsza skurcz naczyń krwionośnych i pomaga w relaksacji.
  • W nocy można wypić szklankę ciepłego mleka.
  • Konieczne jest poddanie się stresowi z powodu kofeiny i alkoholu, napojów tonizujących (napoje energetyczne).

Leczenie farmakologiczne w celu zmniejszenia szkodliwego działania adrenaliny na organizm polega na stosowaniu alfa i beta-blokerów. Działając na receptory, do których przyczepiona jest adrenalina, leki te zapobiegają wzrostowi ciśnienia krwi, rozluźniają ścianę naczyń krwionośnych i zmniejszają częstość akcji serca.

Zasadniczo leki te są stosowane w leczeniu nadciśnienia i niewydolności serca, a także w powiększeniu gruczołu krokowego. Najbardziej znane blokery alfa-adrenergiczne: Prazosin, Ebrantil, Kardura, Omnik.

Beta-blokery są stosowane w celu zmniejszenia kołatania serca i obniżenia ciśnienia. Należą do nich takie leki: Atenolol, Bisoprolol, Nebivolol. Lek Coriol łączy działanie obu grup leków.

Aby złagodzić wpływ adrenaliny na układ nerwowy, należy stosować leki o działaniu uspokajającym. W tym celu stosuje się zioła: waleriany, motherwort, miętę, piwonia, chmiel. Istnieją również gotowe leki na bazie materiałów roślinnych: Alora, Dormulant, Menovalin, Persen, Novo-Passit, Sedavit, Sedasen, Trivalimene.

W przypadku pacjentów chorych na cukrzycę, pierwszym priorytetem w stresującej sytuacji jest kontrolowanie poziomu glukozy we krwi. Dzienny pomiar glukozy przed posiłkami, dwie godziny po i przed snem. Ważne jest również zbadanie profilu lipidowego i kontrolowanie ciśnienia krwi.

W przypadku długotrwałych stresujących sytuacji konieczna jest konsultacja endokrynologa w celu korekty terapii. Wideo w tym artykule oferuje interesującą teorię dotyczącą wpływu stresu i adrenaliny na cukier.

Insulina i adrenalina

Insulina i adrenalina to hormony, które mają przeciwny wpływ na niektóre procesy zachodzące w organizmie. Wpływ insuliny, zsyntetyzowanej przez trzustkę, na metabolizm węglowodanów polega na tym, że wchodząc glukoza gromadzi ją w wątrobie w postaci glikogenu - złożonego polisacharydu. Ta substancja jest rezerwowym źródłem energii i rezerwy glukozy dla całego organizmu. Ponadto, ten hormon zwiększa wchłanianie aminokwasów przez tkanki, jest aktywnie zaangażowany w syntezę tłuszczu i białka, więc jest nazywany budującym hormony. Wraz z hormonem wzrostu zapewnia rozwój ciała i zwiększenie masy ciała i wielkości ciała.

Adrenalina - hormon syntetyzowany w rdzeniu nadnerczy, wręcz przeciwnie, przyczynia się do przemiany zapasów glikogenu w cukier. Hormonów kory nadnerczy - adrenaliny i noradrenaliny, - wzrost stężenia glukozy we krwi, hamowanie syntezy białek, zmiany ciśnienia krwi i częstości akcji serca, oddychanie pogłębia się, zwiększa się zapotrzebowanie na tlen w mięśniach i wzmacnia je podgrzać.

Apteki znów chcą zarobić na cukrzykach. Istnieje rozsądny nowoczesny lek europejski, ale milczą na ten temat. Tak jest.

Wydzielanie insuliny i adrenaliny reguluje centralny układ nerwowy, więc każdej podnieceniu towarzyszy wydzielanie adrenaliny do krwi. A to prowadzi do wzrostu jego poziomu cukru. Jeśli przekracza normę, insulina jest uwzględniona w pracy. Hormon syntetyzowany przez trzustkę zmniejsza ten wskaźnik do normalnego poziomu. Ale dzieje się tak, gdy dana osoba jest zdrowa. W przypadku cukrzycy, własny hormon nie jest produkowany lub nie jest wystarczający, dlatego też przy silnych doświadczeniach psychologicznych nie ma nic, co mogłoby zrekompensować wzrost glukozy. Czy to zrobić zastrzyk egzogennej insuliny. Dlatego osobom z tą chorobą zaleca się unikanie stresu.

Wszystkie przydatne funkcje insuliny przejawiają się zarówno ze względu na jej bezpośredni wpływ na procesy syntetyczne w organizmie, jak i ze względu na nieodłączne właściwości hormonu trzustkowego w celu zwiększenia przenikania glukozy i aminokwasów do tkanek. Wszystkie te użyteczne właściwości tego hormonu są szeroko stosowane w medycynie w leczeniu i rehabilitacji ciężkich, wyniszczonych pacjentów w warunkach klinicznych. Insulina jest podawana pacjentom wraz z glukozą i kompleksem witamin. Ta metoda terapii przyczynia się do poprawy procesów metabolicznych w organizmie, a pacjenci szybko przywracają zdrowie i siłę po ciężkich operacjach.

Cierpiałem na cukrzycę od 31 lat. Teraz zdrowy. Kapsułki te są jednak niedostępne dla zwykłych ludzi, a apteki nie chcą ich sprzedawać, nie są dla nich opłacalne.

Adrenalina i norepinefryna

Spośród kortykoidów, które wpływają na metabolizm węglowodanów, należy zauważyć te, w których atom węgla w pozycji 11 ma atom tlenu. Związki bez tlenu na 11 pozycji (deoksykortykosteron "Doc") należą do grupy mineralokortykoidów. Wpływają na metabolizm wody i soli, przyczyniając się do wchłaniania i zatrzymywania sodu i chloru w organizmie.

Norepinefryna jest mediatorem chemicznym do synaptycznej transmisji terminalnej płytki nerwu sympatycznego. Pomaga również zmniejszyć naczynia krwionośne i zwiększyć ciśnienie krwi.

Adrenalina jest silnym czynnikiem glikogenolitycznym powodującym uwalnianie glukozy do krążenia. Aktywuje fosforylazę, przyspieszając cykl glikogenolityczny, co prowadzi do wzrostu poziomu kwasu mlekowego we krwi.

Kwas mlekowy, przekształcając się w glikogen, eliminuje przejściową hipoglikemię. Eksperymenty postawione przez M. D. Ozerova wyraźnie potwierdzają wzrost poziomu cukru we krwi po uwolnieniu adrenaliny, co jest spowodowane pobudzeniem układu współczulno-nadnerczowego.

Zawartość adrenaliny w nadnerczach zależy, według A. M. Baru, od nasilenia cukrzycy. Średni poziom adrenaliny wynosi 10%. Należy zauważyć, że kwas askorbinowy stabilizuje działanie adrenaliny na procesy biochemiczne. Wpływa na noradrenalinę w procesie reakcji redoks (A. M. Utevsky).

Rozwój guza chromochłonnego rdzenia nadnerczy lub paraganglioma prowadzi do wytworzenia zwiększonej ilości adrenaliny. Klinicznie wykrywa się go w postaci drgawek, którym towarzyszą podwyższone poziomy cukru we krwi, leukocytoza, wysokie ciśnienie krwi, gorączka, bladość skóry, zimny pot i poczucie strachu przed śmiercią u pacjentów.

Adrenalina, wchodząc do krwi w dużych ilościach z tych guzów, powoduje krótkotrwały wzrost poziomu cukru we krwi poprzez zmniejszenie zawartości glikogenu w wątrobie.

Zostało udowodnione doświadczalnie, że podawanie insuliny hamuje rozwój tych ataków. Insulina hamuje także rozkład glikogenu spowodowanego adrenaliną i przyczynia się do utrwalenia glikogenu w wątrobie. Jeśli wątroba zawiera mało glikogenu, wówczas adrenalina wspomaga przejście tłuszczy do węglowodanów i, z brakiem insuliny w organizmie, wzrost poziomu cukru we krwi.

Krzywa glikemiczna po podaniu adrenaliny z uszkodzeniem wątroby jest bardziej płaska niż normalnie, co jest wynikiem zmniejszenia ilości glikogenu w wątrobie lub wskazuje na opóźnienie w mobilizacji glikogenu (Fisher).

Nie zawsze można jednoznacznie rozróżnić działanie glutokortykoidów i mineralokortykoidów. Na przykład, aldosteron ma wysoką aktywność mineralokortykoidów, ale także wpływa na metabolizm węglowodanów.

Pęd adrenaliny

Jak wiadomo, adrenalina jest hormonem produkowanym w nadnerczach, neuroprzekaźniku. Występuje w wielu ludzkich tkankach i narządach. Syntetyczna adrenalina, zwana także epinefryną, jest stosowana jako lek.

Ma także działanie pobudzające na ośrodkowy układ nerwowy, pomimo tego, że słabo przenika przez barierę naczyniowo-mózgową. Zwiększa radość, energię psychiczną i aktywność, mobilizację umysłową, orientację i lęk, niepokój, napięcie. W ciele jest generowany w sytuacjach granicznych.

Chlorowodorek epinefryny

Nazwa chemiczna substancji to chlorowodorek (R) -1- (3,4-dihydroksyfenylo-2-metyloaminoetanol), hydrotrat. W instrukcji dotyczącej chlorowodorku epinefryny podano, że jest on dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w fiolkach lub ampułkach. Działa na peryferyjnych procesach adrenergicznych.

Jego działanie jest związane z oddziaływaniem na receptory i, w efekcie, jest podobne do pobudzenia nerwów współczulnych. Obkurcza naczynia narządów wewnętrznych, skóry, błon śluzowych i trochę mniej - mięśni szkieletowych. Epinefryna zwiększa również ciśnienie krwi, zwiększa częstość akcji serca i wzmacnia je.

Ponadto, chlorowodorek adrenaliny działa relaksująco na mięśnie jelit i oskrzeli, rozszerza źrenice, zwiększa poziom cukru we krwi, poprawia metabolizm tkanek i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.

Ma stymulujący wpływ na koagulujący układ krwionośny, zwiększa aktywność płytek krwi i ich liczbę, powodując efekt hemostatyczny.

Należy zauważyć, że działanie chlorowodorku adrenaliny nie różni się od hydratu siarczanu adrenaliny, różnica polega tylko na dawkowaniu.

Lek jest dobrze wchłaniany przez podanie podskórne lub domięśniowe, ale po podaniu pozajelitowym ulega szybkiemu zniszczeniu.

Wskazania

Lek stosuje się w przypadku:

  • Wstrząs anafilaktyczny;
  • Alergiczny obrzęk krtani;
  • Potrzeba ulgi w ostrych atakach astmy oskrzelowej;
  • Reakcje alergiczne, w tym stosowanie leków;
  • Ostry zawał mięśnia sercowego z migotaniem komór, oporny na migotanie komór;
  • Nagłe zatrzymanie krążenia;
  • Ostra niewydolność lewej komory;
  • Asystole;
  • Krwawienie z powierzchownych naczyń skóry i błon śluzowych, w tym dziąseł;
  • Hipoglikemia;
  • Niewydolność nerek;
  • Otwarta jaskra i chirurgia oka;
  • Potrzeba lokalnego środka zwężającego naczynia krwionośne.

Przeciwwskazania

Nie należy stosować adrenaliny w przypadku:

  • Nadciśnienie;
  • Tętniaki;
  • Ciężka miażdżyca;
  • Krwawienie;
  • Ciąża i laktacja;
  • Kardiomiopatia przerostowa;
  • Pheochromocytoma;
  • Choroba wieńcowa;
  • Znieczulenie za pomocą ftorotanu, cyklopropanu, chloroformu (ponieważ może rozwinąć się arytmia);
  • Z ostrożnością w cukrzycy;
  • Z ostrożnością w nadczynności tarczycy;
  • Z troską w dzieciństwie.

Użyj i skutki uboczne adrenaliny

Lek można podawać podskórnie, domięśniowo lub dożylnie, powolnym kroplówką, dosercowo w przypadku ostrego zatrzymania krążenia lub podczas migotania komór. Dawki określone przez lekarza prowadzącego. Adrenalinę stosuje się również do błon śluzowych w celu uzyskania lokalnego działania zwężającego naczynia krwionośne.

Instrukcje dotyczące adrenaliny mówią o możliwych skutkach ubocznych. Podawanie leku może powodować wysokie ciśnienie krwi, arytmię lub tachykardię, a także ból w okolicy serca. Na wypadek, gdyby adrenalina wywołała zaburzenie rytmu, konieczne jest wyznaczenie beta-blokerów, takich jak anaprilin, obsidan i inne.

Zwiększona adrenalina i jej efekty

Adrenalina w życiu codziennym

Obecnie stres jest integralną częścią współczesnego życia. Nieskończony strumień negatywnych informacji dociera do człowieka, a raczej trudno jest go przystosować i odpowiednio zareagować na stresujące sytuacje.

Przyczyny adrenaliny są więcej niż wystarczające: zmęczenie, brak snu lub bezsenności, intensywny rytm życia, choroby (np. Dystonia wegetatywna lub nerwica). W przypadku wszystkich stresujących czynników ciało reaguje gwałtownym przypływem adrenaliny.

Udowodniono, że wzrost adrenaliny występuje nawet w przypadku inwazji nieznajomego w osobistą przestrzeń.

Tak więc sąsiad minibusa zmusza już gruczoły nadnercza do pracy w trybie rozszerzonym, wytwarzając hormon stresu. Rozważ objawy podwyższonej adrenaliny we krwi: niepokój, kołatanie serca, uczucie "guza" w gardle, szybki oddech i poczucie braku powietrza.

Osoba rozwija energiczną działalność, jest pokryta strumieniem konstruktywnych pomysłów i uczuciem dziwnej euforii.

W normalnej sytuacji, po przypływie adrenaliny, pojawia się stan zmęczenia i przywracana jest równowaga chemiczna i fizjologiczna. Ale z długotrwałą sytuacją stresową, przypływ adrenaliny jest nieprzerwany. Czas płynie, a ciało ludzkie zaczyna postrzegać taki nadmiar adrenaliny jako stan homeostazy, tj. norma.

Jakie zmiany zachodzą w ciele? Ponieważ adrenalina wywiera działanie nacisku na naczynia, jest oczywiste, że u osoby rozwija się nadciśnienie tętnicze. Ale teraz nie jest to niespodzianką. Wszyscy eksperci WHO krzyczą o odmłodzeniu nadciśnienia - teraz wiek chorych zaczyna się w wieku trzydziestu lat.

Ale niewiele osób wie, że ciężki, całkowicie zmieniający styl życia danej osoby, choroba - cukrzyca - jest również bardzo często wynikiem długiej nadwyżki adrenaliny. Adrenalina utrzymuje podwyższony poziom glukozy we krwi, powodując wyczerpanie trzustki. Trzustka, zrezygnowana przez pewien czas, nadal pracuje dla siebie i dla tego faceta, a potem, wyczerpawszy się, zaczyna wysyłać sygnał "SOS".

Ale ona ma swój własny kodeks morse. Osoba często zaczyna pić wodę, co miesiąc, aby zachorować na przeziębienia, jest zaskoczony, aby dowiedzieć się o istnieniu czyraków, a kobiety zaczynają wchłaniać dużą liczbę flucostat, gromiąc drozd i swędzącą pochwę. Następnie pojawia się symptomatyczne leczenie cukrzycy, ale tajny prowokator - adrenalina - pozostaje niezauważony pod osłoną, kontynuując siać spustoszenie w ciele.

Adrenalina ma wiele talentów i pokazuje je w całej okazałości nawet w nocy. Nocny przypływ adrenaliny sprawia, że ​​budzisz się z niejasnego uczucia niepokoju. Skóra strachu jest pokryta zimnym lepkim potem. Za mało powietrza. Adrenalina przewraca się.

Serce zaczyna bić jak piekielne psy ścigają człowieka. Wszystkie koszmary zaczynają nabierać kształtu nawet w prostej kurtynie. Naukowcy nazywają ten stan atakiem paniki. Leczenie tego stanu odbywa się czasami nawet pod nadzorem psychiatry.

Teraz, upewniając się, że przedawkowanie adrenaliny ma destrukcyjny wpływ na ludzkie ciało, spróbujmy nie dodawać pracy do naszego pracownika.

Co nie może być w cukrzycy: znieczulenie na cukrzycę

Fakt, że jest to niemożliwe w cukrzycy, napisał setki różnych artykułów.. Ale o najlepszym środku przeciwbólowym w cukrzycy jest niewiele informacji. Na temat cech stosowania niesteroidowych środków przeciwbólowych, łagodzenia bólu w porodzie i operacji, ten artykuł.

Dla osób chorych na cukrzycę problem łagodzenia bólu jest nie mniej pilny niż dla wszystkich innych. Szereg powikłań i stanów związanych z cukrzycą jeszcze bardziej nasila problem analgezji.

Cechy choroby ujawniają listę ograniczeń przy wyborze narzędzi do łagodzenia bólu.

Jak wiadomo, cukrzyca jest chorobą o podwójnym mechanizmie rozwoju. W pierwszym typie choroby trzustkowej wytwarzana jest mała insulina, hormon odpowiedzialny za rozkład cukrów. W drugim typie, na tle normalnego profilu insuliny, zmniejsza się wrażliwość narządów i tkanek, na które hormon powinien wpływać.

Główną konsekwencją patologii jest niesamowita kruchość naczyń różnej wielkości i rozwój wtórnych uszkodzeń układu sercowo-naczyniowego. Te patologie są z kolei powikłane niewydolnością sercowo-naczyniową z rozwojem obrzęku, dusznością, powiększoną wątrobą. Tego typu powikłania obejmują wszystkie typy choroby niedokrwiennej serca (dławica piersiowa, arytmie, zawał mięśnia sercowego).

Głównymi lekami przeciwbólowymi w praktyce masowej były i pozostają niesteroidowe leki przeciwzapalne. Doskonale tłumią wszystkie elementy zapalenia i bólu o niskiej lub średniej intensywności. Warunki biotransformacji i działanie tych leków są takie, że zwiększają ryzyko niewydolności krążenia i pogarszają przebieg już rozwiniętej niewydolności serca.

Opierając się na dwóch opisanych powyżej cechach, łącząc cukrzycę i niesteroidowe leki przeciwzapalne, konieczne jest ścisłe monitorowanie dawkowania, trybu leczenia i monitorowanie głównych możliwych objawów niewydolności krążenia. Co jest nie tak z cukrzycą? Nie należy przekraczać średniej dawki terapeutycznej niesteroidowej, niepożądane jest przepisywanie maksymalnych dawek, przyjmowanie bez wskazań lub uprzedniej konsultacji z lekarzem.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne obejmują woltaren, który jest lekiem referencyjnym w Farmakopei Europejskiej, a także w CIS, pod postacią różnych diklofenaków. Także indometacyna, ibuprofen, paracetomol, fenazon, naproksen, kwas tolfenamowy, trometamol dekskroprofenolu. Nie należy przyjmować tych leków bez omeprazolu, ponieważ istnieje wysokie ryzyko krwawienia z żołądka na skutek erozji i owrzodzeń, a także objawów gastropatii. Alternatywnym środkiem znieczulającym dla cukrzycy jest lek Vimavo, który łączy niesteroidowy składnik przeciwzapalny i omeprazol.

W przypadku cukrzycy niemożliwe jest stosowanie leków w postaci iniekcji domięśniowych. Jest to związane z wysokim ryzykiem rozwoju procesów infekcyjnych w ciele pacjentów. Regularne domięśniowe wstrzyknięcie diklofenaku może spowodować u pacjenta nie tylko infiltrację, ale także ropień. Wynika to z braku mostów międzymięśniowych w mięśniach pośladkowych, to jest z braku barier dla rozproszenia zapalenia po wprowadzeniu zakażenia. Ryzyko to jest szczególnie wysokie w przypadku pacjentów z pierwszym rodzajem cukrzycy. Wszystkie niesteroidowe leki przeciwzapalne powinny być stosowane w postaci tabletek lub czopków. Drugi sposób dodatkowo zmniejsza ryzyko zmian w żołądku i dwunastnicy u osób z cukrzycą typu 1 lub 2.

Bardzo częstym problemem u kobiet chorych na cukrzycę jest problem łagodzenia bólu przy porodzie, zarówno w części naturalnej, jak i cesarskiej. Stosowanie narkotycznych leków przeciwbólowych jest absolutnie niepożądane. Korzystne jest znieczulenie zewnątrzoponowe, to jest metoda wprowadzania środków przeciwbólowych do kanału kręgowego. Dzięki tej taktyce zmniejsza się efekt uboczny układowych leków przeciwbólowych oraz leków uspokajających. Jednak w przypadku cukrzycy w warunkach obniżonej ogólnej i lokalnej odporności, ryzyko infekcji i ropnych powikłań podczas cewnikowania kanału kręgowego jest wysokie. Ważne jest ścisłe przestrzeganie warunków antyseptycznych i aseptycznych. Jeśli z jakiegoś powodu nie można zastosować znieczulenia zewnątrzoponowego, należy zastosować kombinację znieczulenia za pomocą maski i blokady oczodołu nerwowego.

Korzyści operacyjne dla wszystkich pacjentów z cukrzycą również prowadzą do konieczności uśmierzenia bólu. Chociaż w tym przypadku mówimy nie o analgezji, ale o znieczuleniu, czyli znieczuleniu z zahamowaniem świadomości. Wybierając leki do znieczulenia, należy wziąć pod uwagę zwiększone uwalnianie hormonów blokujących działanie insuliny w odpowiedzi na stres, co staje się operacją. Na przykład katecholaminy i adrenalina są stymulowane przez ketaminę i eter dietylowy. Dlatego te fundusze są niedopuszczalne. Ketamina jednocześnie zwiększa wytwarzanie insuliny przez trzustkę i zwiększa zapotrzebowanie na nią tkanek. Alternatywą są neuroleptoanalgezja, fluorotan lub znieczulenie żelazawe. Halotan i enfluran zwiększają poziom cukru we krwi. Barbiturany zwiększające poziom wewnątrzkomórkowej insuliny są dopuszczalne. Viadril nie zmienia poziomów insuliny.

Miejscowe środki znieczulające, takie jak podtlenek azotu, wpływają na wymianę węglowodanów do minimum. Podobnie, efekt droperidol, seduksena, oksymaślan sodu.

Z drugiej strony, podczas operacji, stan obniżenia poziomu cukru we krwi, tak zwana hipoglikemia, jest łatwiejszy. Dlatego też duże dawki środków znieczulających lub długi okres ich podawania są niepożądane. Preparaty do znieczulenia hamują uwalnianie hormonów wewnątrzsercowych, dzięki czemu działanie insuliny staje się dłuższe, a poziom cukru we krwi spada. Ogólnie, poziom glikemii zależy bardziej od ciężkości cukrzycy niż od rodzaju leku znieczulającego. Odgrywa rolę i czas trwania operacji. Dlatego też pierwsze znieczulenie dożylne jest najważniejsze. Ponadto, przy rozległych i traumatycznych operacjach, często konieczne jest uzupełnienie objętości krążącej krwi. W tym celu nie zaleca się stosowania koloidów, takich jak Ringera-mleczan lub Hartmann, ponieważ mogą one powodować hiperglikemię z powodu tworzenia się glukozy w wątrobie z mleczanu.

W przypadku krótkich i mniej traumatycznych operacji można zastąpić znieczulenie ogólne znieczuleniem miejscowym lub znieczuleniem zewnątrzoponowym.

W okresie pooperacyjnym problemy z utrzymaniem prawidłowego poziomu cukru wychodzą na wierzch. Podczas tej operacji wahania poziomu cukru są monitorowane co godzinę, ponieważ liczne czynniki stresujące rozluźniają wyrównanie cukrzycy. W okresie po operacji równie ważne jest wstrzykiwanie odpowiednich dawek preparatów insuliny i hamowanie szkodliwych skutków bólu, który również wyzwala uwalnianie hormonów przeciwdziałających insulinie. Terapia bólu powinna być absolutnie wystarczająca, to znaczy, aby ugasić ból do maksimum. W przeciwnym razie fluktuacje cukru będą nie tylko obserwowane, ale mogą również rozwinąć się zaburzenia krążenia, w tym mikrokrążenie, które jest obarczone wczesnym rozwojem powikłań cukrzycy ze zmianami kończyn dolnych, oczu, nerek, serca i naczyń mózgowych.

Obce leki przeciwbólowe (ketoprofen, ketorol) są również stosowane do łagodzenia bólu. Jeśli to konieczne, połącz tramadol lub centralne leki opioidowe. Czasami uciekał się do regionalnej analgezji.

Ogólnie rzecz biorąc, aby dokładnie określić, czego nie można zrobić z cukrzycą jako środkiem znieczulającym, konieczne jest indywidualne oszacowanie zarówno nasilenia choroby podstawowej, jak i poziomu glikemii.

Cukrzyca od nerwów

Cukrzyca (DM) atakuje wszystkie układy i narządy. Klęska układu nerwowego w cukrzycy wywołuje wiele komplikacji wpływających na pracę narządów wewnętrznych, mózg i funkcjonowanie kończyn. W ciężkich przypadkach uszkodzenie tkanki nerwowej w cukrzycy prowadzi do rozwoju gangreny i niepełnosprawności. Aby zapobiec rozwojowi powikłań, diabetycy powinni stale monitorować poziom cukru we krwi.

Czy cukrzyca może rozwinąć się z nerwów?

Podczas stresu adrenalina i kortyzol są uwalniane do krwi, powodując wzrost poziomu cukru we krwi i neutralizację insuliny.

Cukrzyca często jest spowodowana przez nerwy. Stały stres jest jedną z przyczyn patologii, szczególnie niebezpiecznych szczepów nerwowych o genetycznej predyspozycji do cukrzycy. Podczas stresu ciało koncentruje się na głównym problemie - zapewnieniu dodatkowego odżywiania. Aby wykorzystać wszystkie rezerwy wewnętrzne, następuje uwolnienie dużej liczby hormonów. Trzustka, produkująca i wyrzucająca znaczną dawkę insuliny, jest zszokowana. W pewnych warunkach tylko ten czynnik może być wystarczający dla rozwoju cukrzycy.

Wpływ na rozwój hormonów stresu cukrzycowego

Adrenalina przyczynia się do rozpadu glikogenu wytwarzanego przez insulinę, przez co wzrasta stężenie glukozy we krwi, a działanie insuliny jest zmniejszone. W wyniku procesów utleniania glukoza przekształca się w kwas pirogronowy. Jest uwalnianie dodatkowej energii, która jest głównym zadaniem adrenaliny. Jeśli ktoś wyda, cukier wraca do normy.

Kortyzol wydziela glukozę z istniejących rezerw i rezerw, hamuje gromadzenie się tego składnika pokarmowego przez komórki. W rezultacie wzrasta poziom cukru we krwi. Ze względu na stały stres trzustka nie ma czasu na wyprodukowanie wymaganej ilości insuliny do przetwarzania glukozy. Syntetyzowana insulina nie jest w stanie wpływać na poziom glukozy uwalnianej przez kortyzol. W rezultacie zwiększa się poziom cukru, zmniejsza się odporność, rozwija się cukrzyca.

Jakie choroby układu nerwowego rozwijają się na tle cukrzycy?

U osób chorych na cukrzycę obserwuje się stały wzrost stężenia glukozy we krwi. Wraz z wiekiem patologia pogarsza się. Przy przepływie krwi glukoza rozprzestrzenia się w całym organizmie. Wpływa na wszystkie tkanki. Nagromadzenie się w mózgu sorbitolu i fruktozy powstałej z glukozy wpływa na nerwy, co niekorzystnie wpływa na przewodnictwo i strukturę tkanki nerwowej. W rezultacie u pacjenta pojawia się wiele patologii, które na ogół nazywane są neuropatią cukrzycową.

Rozproszona polineuropatia obwodowa

Najczęstsza konsekwencja cukrzycy, wpływająca na układ nerwowy. W wyniku klęski kilku nerwów dochodzi do częściowej lub całkowitej utraty wrażliwości stóp. Pacjent nie rozróżnia temperatury otoczenia, nie zauważa urazów. W rezultacie rany pojawiają się na stopach z powodu noszenia niewygodnych butów, oparzeń podczas wykonywania bardzo gorących stóp, cięć podczas chodzenia boso. W dotknięte stopy, ból, mrowienie, uczucie zimna. Skóra napina i wysycha.

Neuropatia wegetatywna

Neuropatia wegetatywna powoduje niewydolność regulacji nerwowej układów narządów wewnętrznych, co prowadzi do patologicznych zmian w ich funkcjonowaniu. Główne objawy neuropatii autonomicznej sprowadzają się do następującej listy:

  • Żołądkowo-jelitowe: zaburzenia trawienia, zgaga, wymioty, biegunka / zaparcie.
  • Układ sercowo-naczyniowy: tachykardia, której nie można kontrolować, osłabienie, zawroty głowy i zaczerwienienie oczu podczas nagłej zmiany pozycji ciała. Na tle neuropatii wegetatywnej u chorych na cukrzycę możliwy jest zawał mięśnia sercowego. W tym samym czasie nie ma charakterystycznych bólów i trudno jest ustalić diagnozę na czas.
  • Układ moczowo-płciowy: dysfunkcja seksualna, trudności w oddawaniu moczu (zatrzymanie moczu).
  • Układ oddechowy: rozregulowanie oddychania. Jeśli pacjent powinien być operowany, neuropatia powinna być uprzednio ostrzeżona przez lekarza.
  • Pocenie się: obfite (ciężkie) pocenie się, które występuje w zależności od posiłku.

W wyniku badań brytyjscy naukowcy odkryli, że pamięć pogarsza się u chorych na cukrzycę z powodu długotrwałego stresu.

Mononeuropatia

Patologia charakteryzuje się uszkodzeniem jednego nerwu i jest uważana za początkowy etap polineuropatii. Choroba występuje bez żadnych warunków i objawia się ostro pojawiającymi się bólami, upośledzeniem lub utratą wrażliwości i ruchomości tej części ciała, która jest regulowana przez zakończony nerw. Patologia może uszkodzić każdy nerw, w tym czaszkowo-mózgowy. W takim przypadku pacjent ma podwójne widzenie, słuch ulega pogorszeniu i pojawia się silny ból, który rozprzestrzenia się tylko na połowę twarzy. Twarz traci symetrię i zostaje przekrzywiona.

Encefalopatia

Centralny układ nerwowy cierpi na cukrzycę tak samo jak na tę autonomiczną. Z powodu uszkodzenia mózgu u pacjenta:

  • pamięć się pogarsza;
  • pojawia się chroniczne zmęczenie;
  • płaczliwość;
  • zakłócony sen.
Powrót do spisu treści

Radikulopatia

Patologia charakteryzuje się uszkodzeniem korzeni nerwowych na tle cukrzycy. Pacjent ma silny, strzelający ból, zaczynający się w określonej części kręgosłupa. Ból daje tej części ciała, która jest regulowana przez nerwy dotkniętego kręgosłupa. Choroba trwa od 3 do 18 miesięcy i mija bez rozwoju efektów ubocznych.

Leczenie patologiczne

W ramach leczenia i zapobiegania pacjentowi przepisuje się tabletki kojące. W zależności od ciężkości choroby i charakteru osoby cierpiącej na cukrzycę, można stosować wyciąg waleriany lub silne leki przeciwdepresyjne. Leczenie neuropatii cukrzycowej wymaga następujących działań:

  • Kontrola i normalizacja poziomów glukozy.
  • Normalizacja cukrzycowej masy ciała. Indywidualny program utraty wagi jest wybierany dla pacjenta.
  • Przyjmowanie witamin z grupy B w postaci tabletek lub zastrzyków.
  • Dożylne podawanie leków Kwas alfa liponowy. Z ich pomocą przywraca się równowagę energetyczną neuronów. Dwutygodniowy kurs zastrzyków jest później zastępowany przez przyjmowanie tabletek.
  • Odbiór kompleksów witaminowych i mineralnych w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania mięśni i naczyń krwionośnych. W przypadku neuropatii ważne jest, aby uzyskać witaminę E, magnez i cynk.
  • Ulgę w bólu, jeśli to konieczne.
  • Objawowe leczenie w przypadku uszkodzenia narządów wewnętrznych.
Powrót do spisu treści

Zapobieganie

Aby zapobiec uszkodzeniu układu nerwowego na tle cukrzycy, należy stale monitorować poziom cukru w ​​organizmie. Diabetycy powinni przestać używać tytoniu i alkoholu, jeść zrównoważoną dietę lub brać kompleks witaminowo-mineralny, aby dostarczyć organizmowi witamin z grupy B i cynku. Ludzie, którzy często stają w obliczu stresujących sytuacji, otrzymują leki uspokajające.

Na temat doboru insuliny, prowadzenia insulinoterapii i jej porównania z tabletkami hipoglikemicznymi

Insulina jest często stosowana w leczeniu cukrzycy pierwszego i drugiego rodzaju. Hormon ten kompensuje naruszenie metabolizmu węglowodanów, zmniejsza prawdopodobieństwo powikłań.

Pacjentom przepisuje się różne leki zgodnie z indywidualnie opracowywanymi schematami. Jakie cechy ma insulina i terapia insulinowa, powiedzą artykuł.

Dlaczego leczenie insuliną jest niezbędne w leczeniu cukrzycy?

Jeśli dana osoba ma oporność na insulinę, komórki narządów tracą zdolność do wchłaniania glukozy i zaczynają odczuwać głód. Wpływa to negatywnie na pracę wszystkich systemów: wątroby, tarczycy, nerek, mózgu zaczyna cierpieć.

Cukrzyca wpływa na pracę wszystkich narządów

Cukrzyca bez leczenia prowadzi do niepełnosprawności, śpiączki i śmierci. W przypadku pierwszego rodzaju choroby, gdy trzustka nie jest w stanie wytworzyć insuliny, nie można obejść się bez dodatkowego podawania hormonów.

Bezwzględne wskazania i zalecenia

Obecnie ponad 30% pacjentów z cukrzycą otrzymuje zastrzyk insuliny. Absolutnymi wskazaniami do terapii są:

  • pierwszy typ patologii;
  • drugi rodzaj choroby, jeżeli: dieta niskowęglowodanowa i leki hipoglikemiczne są nieskuteczne, występują niepożądane reakcje na leki, choroby krwi, niewydolność wątroby i nerek są diagnozowane, kobieta nosi dziecko lub karmi dziecko;
  • połączenie cukrzycy z chorobami zapalnymi i ropnymi, zawał mięśnia sercowego, anoreksja;
  • ciężkie powikłania zaburzeń endokrynologicznych (neuropatia, zespół stopy cukrzycowej).

Zasady i zasady leczenia insuliną w cukrzycy

Ryzyko wystąpienia nieprzyjemnych objawów na tle wstrzyknięć insuliny wzrasta wraz z niewłaściwie dobranym dawkowaniem, naruszeniem warunków przechowywania środków.

Pacjent może doświadczać hipoglikemii, lipodystrofii, alergii, utraty wzroku. Aby zmniejszyć negatywne skutki terapii insulinowej, musisz znać zasady i przestrzegać zasad leczenia.

Z cukrzycą typu 1

Aby maksymalnie przenieść fluktuację poziomu cukru we krwi do fizjologicznie prawidłowej, przestrzegając następujących zasad i zasad:

  • średnia dzienna dawka powinna być zgodna z naturalną produkcją insuliny przez trzustkę;
  • rozprowadzać dawkę zgodnie z następującym schematem: 2/3 na rano, lunch i wieczór, 1/3 na noc;
  • łącz krótką insulinę z przedłużonym;
  • Zaleca się wstrzykiwanie przed posiłkiem;
  • Nie należy podawać więcej niż 16 jednostek leku o krótkim działaniu.

Z cukrzycą typu 2

Gdy niezależną od insuliny formą choroby jest:

  • nie anulować środków redukujących cukier;
  • ściśle przestrzegać diety;
  • wykonywać mierzoną aktywność fizyczną.

Z cukrzycą u dzieci

Aby zmaksymalizować życie dziecka, aby zmniejszyć negatywne skutki choroby, warto:

  • połączyć krótką insulinę z lekiem o przedłużonym uwalnianiu;
  • podać zastrzyk przeciętnego hormonu dwa lub trzy razy dziennie;
  • dzieci w wieku powyżej 12 lat w celu przeprowadzenia zintensyfikowanej terapii;
  • dostosuj dawkę etapami;
  • o wysokiej czułości, rozwiedzionych rozwlekłych odpowiednikach.

Trudno dziecku z cukrzycą spełnić plan pracy w szkole: trzeba wstrzykiwać leki w określonym czasie. Aby uprościć leczenie, aby ukryć chorobę przed innymi dziećmi, wybierz terapię pompową. Pompa automatycznie dostarcza hormon do organizmu, gdy poziom cukru wzrasta.

Podczas ciąży

Ciąża ciążowa może wystąpić w czasie ciąży. Zapotrzebowanie na insulinę u kobiety w okresie noszenia dziecka wzrasta.

Aby zachować normalne samopoczucie, należy przestrzegać następujących zasad:

  • często dostosowują terapię (w tej pozycji metabolizm charakteryzuje się niestabilnością);
  • przechodzić na insulinę ludzką (reakcje alergiczne występują rzadziej niż w przypadku świni lub bydła);
  • aby zapobiec hiperglikemii zrobić dwa strzały dziennie;
  • stosować średnie, krótkie, złożone leki;
  • aby cukier nie rósł w nocy, przed położeniem się do łóżka trzeba nakłuć długo działające lekarstwo;
  • Nie można dalej regulować pigułek cukrowych.

Cechy uwrażliwionej, podstawowo-bolusowej i insulinowej terapii pompą

Cukrzyca boi się tego lekarstwa, jak ognia!

Musisz tylko złożyć wniosek.

Lekarze stosują zintensyfikowane techniki base-bolus i pompy do wprowadzania hormonu trzustkowego do leczenia pacjentów. Pierwsza metoda opiera się na naśladowaniu fizjologicznego wydzielania hormonu w ciągu dnia.

Następujące metody są charakterystyczne dla zintensyfikowanej metody:

  • kilka strzałów dziennie;
  • głównie używają krótko działającego leku;
  • długotrwały środek wstrzykuje się w małych dawkach w postaci wstrzyknięcia podstawowego;
  • Czas iniekcji jest wybierany na podstawie tego, kiedy dana osoba planuje jeść.

Osobliwością terapii opartej na zasadzie bolusa jest to, że rano lub wieczorem naciskają na przedłużoną lub krótką insulinę. W ten sposób uzyskuje się naśladowanie naturalnego funkcjonowania trzustki. Jedna z części hormonu utrzymuje optymalny poziom insuliny, druga - zapobiega skokom cukru.

Cechy pompy insulinowej to:

  • łączenie wszystkich rodzajów hormonów w jednym wstrzyknięciu;
  • minimalizacja liczby iniekcji;
  • automatyczne podawanie leku;
  • niemożność naśladowania naturalnej pracy trzustki.

Czy muszę kłuć insulinę, jeśli cukier jest normalny?

W cukrzycy drugiego typu trzustka jest w stanie wytworzyć w określonym stężeniu hormon życiowy. Dlatego czasami osoba ma normalny poziom cukru.

Jeśli stężenie glukozy we krwi na czczo wynosi 5,9, a po posiłku nie przekracza 7 mmol / l, to jest czasowo niemożliwe, aby nie wstrzykiwać insuliny.

Ale jednocześnie konieczne jest monitorowanie stanu i kontrolowanie stężenia glukozy we krwi za pomocą pasków testowych.

Co zrobić, jeśli pominięto wstrzyknięcie?

Zdarza się, że człowiek zapomniał wprowadzić insulinę. Algorytm dalszych działań zależy od tego, ile razy dziennie pacjent wykonuje iniekcje:

  • Jeśli jedna dawka zostanie pominięta przy zastrzykach z przedłużonym hormonem dwa razy dziennie, warto skorygować poziom glikemii w ciągu najbliższych 12 godzin lekiem o krótkim czasie działania. Albo zwiększ aktywność fizyczną, aby nastąpiło naturalne wykorzystanie glukozy;
  • jeśli lek podaje się raz dziennie, konieczne jest wykonanie zastrzyku w połowie dawki po 12 godzinach od pominięcia wstrzyknięcia.
  • przy pomijaniu insuliny w bolusie lek należy podawać natychmiast po posiłku. Możesz zwiększyć aktywność fizyczną i monitorować poziom cukru. Jeśli miernik pokazuje glikemię 13 mmol / l, wówczas warto wprowadzić 1-2 jednostki krótkiego hormonu.

Jak działa insulina i adrenalina?

Adrenalina i insulina to dwie przeciwstawne substancje.

Zgodnie z danymi Ośrodka Badań Endokrynologicznych w Rosji, jednostka insuliny zmniejsza stężenie glukozy o 2 mmol / l, a 1 ml adrenaliny całkowicie zatrzymuje atak hipoglikemiczny.

Należy pamiętać, że insulina (adrenalina) działa inaczej na cukrzyków: można określić zależność od wieku, wagi i aktywności fizycznej danej osoby. Tak więc, młodzi i szczupli ludzie, dzieci są dotknięte przez narkotyki.

Plan żywienia i monitorowanie poziomu glukozy we krwi

Dla osoby dorosłej i dziecka z cukrzycą ważne jest przestrzeganie diety niskowęglowodanowej. Przykładowy plan posiłków:

  • śniadanie (4 XE) - porcja płatków owsianych, szklanka mleka;
  • przekąska (1 XE) - owoce;
  • obiad (2 XE) - mięso, warzywa, tłuczone ziemniaki;
  • przekąska (1 XE) - owoce;
  • obiad (4 XE) - owsianka z sałatką, pieczonymi rybami;
  • przed pójściem spać (1 XE) - kromka chleba pełnoziarnistego z herbatą.

Produkty są przeciwwskazane:

Przepis na lek insuliny po łacinie

Wszyscy chorzy na cukrzycę muszą być zarejestrowani u endokrynologa. Są uprawnieni do otrzymywania insuliny za darmo.

Wydałem przepis w języku łacińskim, który wygląda tak:

  • Rp: Insulini 6 ml (40 ED - 1 ml).
  • Dawki Da Tales # 10.
  • Wstrzyknąć 10 μl (0,25 ml) pod skórę 3 razy dziennie 20 minut przed posiłkami.

Jakie preparaty insulinowe są uważane za najlepsze?

Nowoczesne i często stosowane leki insulinowe to:

  • Humalog. To najlepszy krótkodziałający lek. Zmniejsza cukier w 15 minut. Zawiera ludzką insulinę. Utrzymuje optymalną glukozę przez 3 godziny;
  • Gensulin N. Średnio działający lek. Obniża poziom glukozy w godzinę po podaniu przez 20 godzin. Zgodnie z instrukcją ma najmniej niepożądanych reakcji;
  • Lantus Jest to przedłużony rodzaj leku. Ważny przez 40 godzin.

Zastrzyki lub pigułki insuliny: co jest lepsze?

Cukrzycę pierwszego typu leczono wyłącznie insuliną. Pacjenci z drugim typem patologii mogą stosować tabletki lub zastrzyki.

Postać kapsułki jest bardziej wygodna w użyciu i zapewnia naturalną kontrolę glukozy. W tym samym czasie pigułki mają negatywny wpływ na pracę wątroby i nerek.

Przy niewłaściwej dawce istnieje ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Zastrzyki w tym zakresie są bezpieczniejsze i mogą zastąpić funkcję trzustki o 100%.

Podobne filmy

Informacje na temat insulinoterapii cukrzycy typu 1 i 2 w materiale wideo:

Dlatego cukrzycę leczy się tabletkami redukującymi cukier lub zastrzykami insuliny. Pierwsza opcja jest odpowiednia tylko dla pacjentów drugiego typu. Leczenie iniekcyjne jest jedyną metodą dla osób z pierwszym rodzajem patologii.

  • Stabilizuje poziom cukru na długi czas
  • Przywraca produkcję insuliny przez trzustkę

Instrukcje. Adrenalina: mechanizm działania i stosowanie leku medycznego

Adrenalina jest hormonem syntetyzowanym przez nadnercza, które regulują aktywność układu nerwowego. Ogólnie rzecz biorąc, 3 rodzaje substancji hormonalnych - adrenalina, norepinefryna i dopamina - są wytwarzane w rdzeniu nadnerczy. Zwykle w skrajnych sytuacjach mózg wydaje polecenie gruczołom nadnerczy i zwiększa uwalnianie adrenaliny do krwi. Hormon ten wpływa na tkanki mięśniowe i kostne, centralny układ nerwowy, powodując, że ciało "alarmuje" - osoba reaguje na niebezpieczeństwo z prędkością błyskawicy, jego supermoce mogą się zamanifestować, objawiając się wielokrotnie większą prędkością, siłą, wytrzymałością. W tych chwilach ciało prawie nie jest wrażliwe na ból.

Opis leku

Epinefryna - lek (adrenalina) w przemyśle farmaceutycznym jest ekstrahowany z tkanek nadnerczy zwierząt gospodarskich lub syntezy z chemikaliów. Głównymi analogami leku są: chlorowodorek epinefryny, hydrotratrat epinefryny, dwuwinian epinefryny, Epideject. Produkuje się go w postaci granularnych tabletek homotopatycznych (tabletki D3), w 1 ml ampułkach w postaci 0,1% -0,18% wlewów stosowanych jako iniekcje podskórne, dożylne, domięśniowe oraz w 30 ml pojemnikach do stosowania zewnętrznego.

Mechanizm działania leku

Główną funkcją hormonu adrenaliny jest regulacja procesów metabolicznych w całym ciele poprzez zwiększenie poziomu cukru we krwi, ma wyraźny efekt nadciśnieniowy.

Ponadto lek ma wpływ na następujące procesy:

  • redukuje alergeny;
  • zwęża naczynia krwionośne;
  • rozluźnia mięśnie gładkie układu oddechowego (oskrzela), zapobiegając obrzękowi płuc;
  • zwiększa cukier;
  • stymuluje syntezę glikogenu w tkankach wątroby i układu mięśniowego;
  • przyspiesza przetwarzanie i produkcję glukozy w ich komórkach;
  • rozkłada komórki tłuszczowe i zapobiega tworzeniu się złogów tłuszczu;
  • z uczuciem zmęczenia aktywuje działanie układu mięśniowo-szkieletowego;
  • pomaga przyspieszyć reakcję ośrodkowego układu nerwowego w sytuacjach zagrażających życiu, mobilizując aktywność, zwiększając siłę fizyczną i możliwości człowieka;
  • wpływa na syntezę aktywności produkcji hormonów podwzgórza;
  • wzmacnia interakcje między gruczołami nadnerczy a hormonalnymi gruczołami mózgu;
  • poprawia krzepliwość krwi;
  • ma właściwości przeciwzapalne;
  • zmniejsza wrażliwość na ból;
  • przy małych dawkach i powolnym podawaniu rozszerza naczynia krwionośne i obniża ciśnienie krwi, a wraz ze wzrostem dawki i szybkości podawania leku stymuluje skurcz mięśnia sercowego i zwiększa ciśnienie w naczyniach tętniczych;
  • reguluje krążenie krwi w narządach wewnętrznych;
  • wpływa na ruchliwość jelit;
  • zmniejsza ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez spowolnienie wytwarzania płynu wewnątrz gałki ocznej;
  • stymuluje aktywność miokardium i nasycenie jego komórek tlenem.

Preparaty adrenalinowe mają natychmiastowy efekt po podaniu dożylnym (po 1-2 minutach), do warstw podskórnych po 5-10 minutach, z zastrzykiem domięśniowym - wynik osiąga się w oparciu o indywidualne cechy organizmu.

Kiedy przepisywana jest adrenalina

Stosowanie adrenaliny jest zalecane w następujących przypadkach:

  • uczulony na leki, jedzenie, ukąszenia owadów, itp.;
  • astma lub skurcz oskrzeli ze znieczulenia;
  • zatrzymanie akcji serca;
  • skóra i śluzowe krwawienie;
  • gwałtowny spadek ciśnienia spowodowany urazem, bólem, operacją mięśnia sercowego, ostrą niewydolnością nerek itp.;
  • niedobór glukozy we krwi spowodowany dużą liczbą wstrzyknięć insuliny;
  • z interwencją chirurgiczną w narządach wzroku lub zwiększeniem ciśnienia wewnątrzgałkowego;
  • pogorszenie krążenia krwi;
  • z niedoborem potasu;
  • w arytmii serca (migotanie, choroba wieńcowa, niewydolność serca);
  • do leczenia patologii górnych dróg oddechowych;
  • z hemoroidami (aby zatrzymać krwawienie z odbytu i jako środek znieczulający, w postaci doodbytniczych czopków);
  • aby zatrzymać krew podczas operacji;
  • w stomatologii - w celu zmniejszenia wrażliwości na ból (Septanest z adrenaliną).

Adrenalina była szeroko stosowana w tabletkach do leczenia dusznicy bolesnej, do regulowania ciśnienia, z niestabilnym stanem psychicznym, wyrażanym w nieuzasadnionym lęku, lęku i uczuciu kompresji w klatce piersiowej.

Przeciwwskazania

Stosowanie epinefryny jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • nadwrażliwość alergiczna na lek;
  • stale zwiększone ciśnienie;
  • patologie serca - przyspieszone bicie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, przerostowe zmiany mięśnia sercowego (zgrubienia ścian);
  • podwyższony cholesterol i miażdżyca układu naczyniowego;
  • nowotwory w nadnerczach, powodujące zwiększoną syntezę hormonów;
  • nadczynność tarczycy;
  • okres noszenia dziecka;
  • karmienie piersią;
  • wieku starczym i dziecięcym;
  • nie należy podawać pacjentom w znieczuleniu ogólnym przy użyciu chloroformu, cyklopropanu, ftorotanu, w wyniku których może wystąpić ciężka arytmia.

Zastosowanie i dawkowanie

Chlorowodorek epinefryny i jej analogi są zwykle wstrzykiwane pod skórę, w rzadkich przypadkach do mięśnia lub żyły. W / w hormonie należy podawać powoli przez system infuzyjny. Pojedyncza dawka dla dorosłych wynosi 0,2-1 ml, dla dzieci - 0,1-0,5 ml.

W przypadku ostrej niewydolności serca i zatrzymania krążenia 1 ml adrenaliny jest wstrzykiwane bezpośrednio do serca, z arytmiami - 0,5-1 ml. Późniejsza resuscytacja - 1 mg dożylnie co 3-5 minut. W przypadku dławienia astmatycznego wykonuje się wstrzyknięcie podskórne 0,3-0,7 ml.

W przypadku ostrej reakcji alergicznej (wstrząsu), preparat medyczny przeprowadza się powoli w żyle metodą kropli (0,1-0,25 mg adrenaliny rozpuszcza się w 10 ml 0,9% soli fizjologicznej). Podczas leczenia zwężającego naczynia hormon epinefryny wstrzykuje się kroplówkę do żyły z szybkością 1 μg / min. W przypadku noworodków i małych dzieci należy wprowadzić fundusze za pośrednictwem probówki, która jest trzymana w tchawicy lub drogą dożylną.

Dawki dla niemowląt są następujące:

  • przy zatrzymywaniu mięśnia sercowego - 10-30 mg / kg jeden raz, następnie przy 100 mg / kg co 5 minut;
  • w przypadku wstrząsu alergicznego - wstrzyknięcie podskórne lub domięśniowe 10 μg / kg adrenaliny 3 razy w odstępie 15 minut;
  • w astmie - strzał pod skórą 10 μg / kg - 0,3 mg;
  • z ciężkim krwawieniem - bawełniane lub gazowe płyny z lekarstwa;
  • ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym - dwa razy dziennie, 1 kropla roztworu adrenaliny (1-2%).

Konsekwencje przedawkowania

Podczas stosowania leków zawierających adrenalinę, należy ściśle przestrzegać przepisanej dawki. W przeciwnym razie może to prowadzić do następujących niepożądanych konsekwencji:

  • bardzo wysokie ciśnienie krwi;
  • zwiększeni uczniowie;
  • niestabilne bicie serca - przyspieszenie na przemian ze spowolnieniem skurczów mięśnia sercowego;
  • arytmia przedsionkowa i komorowa;
  • anemichnost skóry i zimnych kończyn;
  • napady wymiotów;
  • pojawia się uczucie niepokoju i paniki;
  • nerwowość;
  • drżące palce u rąk i nóg;
  • silne bóle głowy;
  • ostre naruszenie krążenia wieńcowego w mięśniu sercowym;
  • udar krwotoczny;
  • obrzęk układu oddechowego;
  • ostra niewydolność nerek;
  • fatalny wynik.

Ważne jest, aby wiedzieć, że wstrzyknięcie 10 ml 0,18% roztworu adrenaliny może spowodować śmierć pacjenta.

Efekty uboczne

Zastosowanie hormonu adrenaliny w niektórych przypadkach może powodować różne patologie:

  • układ sercowo-naczyniowy - niestabilność skurczów mięśnia sercowego, nagły wzrost ciśnienia, ból klatki piersiowej;
  • CNS - migreny, lęk i niepokój, drżenie kończyn, zawroty głowy, w rzadkich przypadkach - nadmierna nerwowość, zaburzenia psychoruchowe, utrata pamięci, dezorientacja, agresja lub panika, ataki schizofrenii i paranoja; bezsenność, skurcze mięśni;
  • Przewód żołądkowo-jelitowy - naruszenie krzesła, nudności i wymioty;
  • narządów moczowych i narządów płciowych - zwiększenie wielkości gruczołu krokowego, problemy z oddawaniem moczu, ból w tym samym czasie;
  • alergia - pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie i wysypka, obrzęk;
  • inny - nadczynność gruczołów potowych, niedobór potasu, szybki oddech, zmętnienie świadomości.

Naturalne uwalnianie adrenaliny do krwi towarzyszy zwiększonej syntezie glukozy, którą należy poddać recyklingowi. Jeśli ilość hormonu wzrosła i nie ma możliwości wykorzystania energii, osoba staje się drażliwa i zła. W tym przypadku adrenalina w pewien sposób działa jako analog testosteronu, który wymaga natychmiastowego użycia. Dlatego wielu lekarzy, aby zmniejszyć poziom adrenaliny zaleca się uprawiać seks z ukochaną osobą - jest to gwarancja otrzymania pozytywnych emocji i rodzaju energii. Innym równie skutecznym sposobem na złagodzenie takiego stresu jest trening sportowy lub inne aktywności fizyczne.

Interakcja adrenaliny z innymi lekami

Przed użyciem adrenaliny ważne jest, aby wiedzieć o jej interakcjach i wpływie na różne leki. Epinefryna zmniejsza działanie środków przeciwbólowych, środków nasennych i diuretyków.

Jednoczesne stosowanie leków nasercowych, leków przeciwdepresyjnych, narkotyków, istnieje ryzyko arytmii. W przypadku stosowania z furasolidonem, prokarazyną, selegina może powodować zaburzenia rytmu serca, bóle głowy, wymioty. Z preparatami hormonalnymi tarczycy - wzmacniając ich działanie. W celu uniknięcia reakcji chemicznych zabronione jest wprowadzanie do jednej strzykawki adrenaliny z kwasami, alkaliami i różnymi czynnikami utleniającymi.

Ważne jest, aby wiedzieć, że leczenie adrenaliną jest zatrzymywane stopniowo, ze stałym spadkiem dawki, ponieważ przy nagłym zaprzestaniu przyjmowania hormonów może dojść do wstrząsu spowodowanego gwałtownym spadkiem ciśnienia krwi.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Doktor endokrynolog dla mężczyzn.Równowaga hormonalna lub harmonia duszy i ciała.W zdrowym ciele ludzkim wszystkie procesy i mechanizmy są precyzyjnie skoordynowane. Jednak z wielu powodów, w tym z czynników współczesnego życia, mamy do czynienia z różnymi zaburzeniami, aw rezultacie - pojawia się dysfunkcja - pojawia się choroba.

Ważne jest, aby dokładnie monitorować objawy, które sygnalizują chorobę tarczycy.Trwałość środowiska wewnętrznego, produkcja energii, termoregulacja, poziom zużycia tlenu przez tkanki - wszystko to zależy od czynnościowej czynności tarczycy.

Hormony są związkami organicznymi wytwarzanymi przez pewne komórki w ciele. Ich głównym celem jest kontrola funkcji ciała, ich regulacja i koordynacja.