Główny / Przysadka mózgowa

Adrenalina (Adrenalinum), instrukcje użytkowania

l-1 (3,4-dioksyfenylo) -2-metyloaminoetanol.

Adrenalina znajduje się w różnych narządach i tkankach, i powstaje w znacznych ilościach w tkance chromowej, szczególnie w rdzeniu nadnerczy.

Adrenalina, stosowana jako substancja lecznicza, uzyskiwana jest z tkanki tuszy nadnerczy lub za pomocą środków syntetycznych.

Dostępne w postaci chlorowodorku adrenaliny i hydrotratanu adrenaliny.

Synonimy: Adrenalinum hydrochloricum, Epinephrini hydrochloridum, Hydrochloride epinefryny.

Skład i forma wydania. Biały lub lekko różowawy krystaliczny proszek. Zmiany pod wpływem światła i tlenu. Do użytku medycznego jest dostępny w postaci 0,1% roztworu (Solutio Adrénälini hüdrohhloridi 0,1%).

Roztwór przygotowuje się dodając 0,01 n. roztwór kwasu chlorowodorowego. Puszkowany chlorobutanolem i sodem przez pirosiarczyn; pH 3,0 - 3,5. Rozwiązanie jest bezbarwne, przezroczyste. Roztwory nie mogą być podgrzewane, są przygotowywane w warunkach aseptycznych.

Hydrotratrat epinefryny (Adrenalini hydrotartras)

Skład i forma wydania. Biały lub biały z szarawym odcieniem krystalicznego proszku. Łatwo się zmienia za pomocą światła i tlenu. Łatwo rozpuszczalny w wodzie, trochę alkoholu.

  • Działanie farmakologiczne
  • Wskazania do stosowania
  • Przeciwwskazania
  • Efekty uboczne
Działanie farmakologiczne. Zgodnie z działaniem adrenaliny, hydrotartrat nie różni się od chlorowodorku adrenaliny. Ze względu na różnicę względnej masy cząsteczkowej (333,3 dla hydrotartrate i 219,66 dla chlorowodorku), stosuje się hydrotratrat w wyższej dawce.

Działanie adrenaliny po wstrzyknięciu do organizmu jest związane z działaniem na a-i-adrenoreceptorów i pod wieloma względami zbiega się z efektami wzbudzenia współczulnych włókien nerwowych. 0N powoduje zwężenie naczyń narządów jamy brzusznej, skóry i błon śluzowych; w mniejszym stopniu zwęża naczynia mięśni szkieletowych. Ciśnienie krwi wzrasta. Jednak wpływ ciśnienia adrenaliny w wyniku inicjacji b-adrenoreceptorów jest mniej stały niż wpływ noradrenaliny.

Zmiany aktywności serca są złożone: stymulując adrenoreceptory serca, adrenalina przyczynia się do znacznego wzrostu i zwiększenia częstości akcji serca; w tym samym czasie, z powodu zmian odruchowych spowodowanych wzrostem ciśnienia krwi, centrum nerwów błędnych jest pobudzane, co ma działanie hamujące na serce; w wyniku tego aktywność serca może zostać spowolniona. Mogą wystąpić arytmie serca, szczególnie w stanach niedotlenienia.

Adrenalina powoduje rozluźnienie mięśni oskrzeli i jelit, poszerzenie źrenic (z powodu skurczu mięśni promieniowych tęczówki, które mają unerwienie adrenergiczne). Pod wpływem adrenaliny, wzrost stężenia glukozy we krwi i zwiększenie metabolizmu tkankowego. Epinefryna poprawia funkcjonalną zdolność mięśni szkieletowych (szczególnie ze zmęczeniem); jego działanie jest podobne pod tym względem do efektu pobudzenia włókien mięśniowych współczulnych (zjawisko odkryte przez L. A. Orbeli i A. G. Ginetsinski).

W OUN epinefryna w dawkach terapeutycznych zwykle nie ma wyraźnego efektu. Można jednak zaobserwować lęk, bóle głowy i drżenia. U pacjentów z parkinsonizmem, pod wpływem adrenaliny, zwiększa się sztywność mięśni i drżenie.

Adrenalina jest przepisywana pod skórę, do mięśni i miejscowo (na błony śluzowe), czasami wstrzykiwana do żyły (metodą kroplówki); w przypadku ostrego zatrzymania krążenia roztwór adrenaliny czasami podaje się dosercowi. Wewnątrz adrenaliny nie jest przepisywany, ponieważ jest zniszczony w przewodzie pokarmowym.

Epinefryna jest skutecznym lekarstwem na usunięcie oskrzeli w astmie oskrzelowej. Działa jednak nie tylko na adrenoreceptory oskrzelowe (boreloreceptory b 2), ale także na adrenoreceptory mięśnia sercowego (b1-adrenoreceptory), powodując tachykardię i wzrost rzutu serca; możliwe pogorszenie zaopatrzenia mięśnia sercowego w tlen. Ponadto, w związku ze wzbudzeniem adrenoreceptorów, występuje wzrost ciśnienia krwi. Na oskrzelach, bardziej selektywny efekt niż epinefryna wywiera izadryna, orcyprenalina i inne (patrz).

Wcześniej szeroko stosowana adrenalina do podwyższania ciśnienia krwi w szoku i zapaści. Obecnie wolą stosować w tym celu leki, które selektywnie działają na adrenoreceptory (norepinefryna, mezaton itp.). Adrenalina ma wyraźne działanie stymulujące mięśnie i jest skuteczna przy gwałtownym spadku pobudliwości mięśnia sercowego, ale jej stosowanie w tym celu jest ograniczone ze względu na jego zdolność do powodowania dodatkowych skurczów.

Epinefryna jest również stosowana jako lokalny środek zwężający naczynia krwionośne. Roztwór dodaje się do miejscowych środków znieczulających w celu wydłużenia ich działania i zmniejszenia krwawienia; dodaj roztwór adrenaliny bezpośrednio przed użyciem. Aby zatrzymać krwawienie, czasami stosowano tampony zwilżone roztworem adrenaliny. W praktyce okulistycznej i otorynolaryngologicznej adrenalina jest stosowana jako środek zwężający naczynia krwionośne (i przeciwzapalne) w kompozycji kropli i maści.

Adrenalina w postaci 1 - 2% roztworu jest również stosowana w leczeniu jaskry z otwartym kątem przesączania. Ze względu na działanie zwężające naczynia zmniejsza się wydzielanie cieczy wodnistej i zmniejsza się ciśnienie śródgałkowe; możliwe jest również, że odpływ się poprawia. Często adrenalinę przepisuje się pilokarpiną. W przypadku jaskry z zamkniętym kątem (wąski kąt) stosowanie adrenaliny jest przeciwwskazane, ponieważ może rozwinąć się ostry atak jaskry.

Aplikacja Andrenalina. Dawki terapeutyczne chlorowodorku adrenaliny do podawania pozajelitowego wynoszą zwykle 0,3-0,5-0,75 ml roztworu O, 1% dla dorosłych i takiej samej ilości 0,18% roztworu hydrotartrateiny epinefryny.

W zależności od wieku dzieciom podaje się 0,1 - 0,5 ml wskazanych roztworów.

Wyższe dawki 0,1% roztworu chlorowodorku epinefryny i 0,18% roztworu hydrotratanu epinefryny dla dorosłych podskórnych: pojedynczy 1 ml, codziennie 5 ml.

Skutki uboczne adrenaliny. Podczas stosowania adrenaliny następuje wzrost ciśnienia krwi, tachykardia; Mogą pojawić się arytmie, bóle w okolicy serca. W przypadku zaburzeń rytmu spowodowanych adrenaliną przepisuje się leki blokujące receptory b-adrenergiczne (patrz: Anaprilin).

Przeciwwskazania. Epinefryna jest przeciwwskazana w nadciśnieniu tętniczym, ciężkiej miażdżycy tętnic, tętniakach, tyreotoksykozie, cukrzycy, ciąży. Nie można używać adrenaliny podczas znieczulenia za pomocą ftorotanu, cyklopropanu (z powodu pojawienia się arytmii).

Formy uwolnienia: chlorowodorek epinefryny: O, 1% roztwór w 10 ml fiolkach do stosowania zewnętrznego i 0, 1% roztwór do wstrzykiwań (Solutio Àdrenalini hydrochloridi O, 1% w injectibus) w ampułkach 1 ml; hydrotratrat epinefryny: 0,18% roztwór do wstrzykiwań w 1 ml ampułce i 0,18% roztwór do użytku zewnętrznego w fiolkach po 10 ml.

Przechowywanie: Lista B. W chłodnym, ciemnym miejscu.

Lek jest typowym "prolekiem", z którego uwalniana jest adrenalina podczas biotransformacji w tkankach oka.

Zgodnie z wpływem na ciśnienie wewnątrzgałkowe, lek jest bardziej aktywny niż adrenalina: 0,05 - 0,1% roztwór adrenaliny diprenowej ma taką samą siłę działania jak hipotensyjne działanie 1-2% roztworu adrenaliny. Wysoka skuteczność dipiwalinianu epiwaliny jest związana z jego lipofilnością i zdolnością do łatwego przenikania przez rogówkę.

Dipiwalencyjna adrenalina jest zwykle stosowana w postaci 0,1% roztworu w kropli 2 razy dziennie.
Można łączyć z użyciem pilokarpiny.

Uwaga Ostatnio uważa się, że wzrost ciśnienia krwi wynika z działania adrenoliny na 2-adrenoreceptory, które są zlokalizowane w wewnętrznej ściance naczyń krwionośnych.

Stosowanie leku adrenalina tylko zgodnie z zaleceniami lekarza, opis jest podany w celach informacyjnych!

  • Gliatilin (Gliatilin) ​​- szczegółowe instrukcje, wskazania - skład, opis leku, przeciwwskazania, działania niepożądane.
  • Prostacor (Prostacor) - instrukcje, przeciwwskazania - stosowanie, wskazania i reżim dawkowania, szczegółowy opis leku.
  • Prodetokson (Prodetoxon) - skład, wskazania i przeciwwskazania, reżim dawkowania i warunki przechowywania.
  • Scanlux 300 (Scanlux 300) - instrukcje, przeciwwskazania - stosowanie, wskazania i reżim dawkowania, szczegółowy opis leku.

Czytamy również:

    - Choroba niedokrwienna serca, rodzaje i formy choroby niedokrwiennej serca, przyczyny - przyczyny rozwoju, postaci choroby wieńcowej
    - Laserowe usuwanie włosów - usuwanie włosów z dowolnej części ciała
    - Czerwienica - wzrost liczby erytrocytów, poziomu hemoglobiny i całkowitej liczby czerwonych krwinek, klasyfikacja, rozpowszechnienie i objawy kliniczne
    - Aborcja, poronienie, wskazania i przeciwwskazania do aborcji, aborcja kryminalna - poronienie i aborcja, metody aborcji, co to jest aborcja karna

Adrenalina (adrenalina)

Składnik aktywny:

Treść

Grupy farmakologiczne

Klasyfikacja Nosologiczna (ICD-10)

Obrazy 3D

Skład i forma wydania

1 ml roztworu do wstrzykiwań lub stosowania miejscowego zawiera 1 mg chlorowodorku adrenaliny; w opakowaniu zawierającym 5 ampułek po 1 ml lub 1 butelkę po 30 ml.

Działanie farmakologiczne

Stymuluje adrenoreceptory alfa i beta.

Wskazania adrenaliny leku

Wstrząs anafilaktyczny, alergiczny obrzęk krtani i inne reakcje alergiczne typu natychmiastowego, astma oskrzelowa (łagodzenie napadów), przedawkowanie insuliny; miejscowo: w połączeniu ze znieczuleniem miejscowym, hemostazą.

Przeciwwskazania

Nadciśnienie tętnicze, oznaka miażdżycy, tętniak, tyreotoksykoza, cukrzyca, jaskra z zamkniętym kątem, ciąża.

Efekty uboczne

Zwiększone ciśnienie krwi, tachykardia, arytmie, ból w okolicy serca.

Dawkowanie i sposób podawania

Pozajelitowe: w przypadku wstrząsu anafilaktycznego i innych reakcji alergicznych, hipoglikemia - s / c, rzadziej - w / m lub / w wolnej; dla dorosłych - dla 0,2-0,75 ml dla dzieci - dla 0,1-0,5 ml; Wyższe dawki dla dorosłych z podawaniem s / c: pojedyncze - 1 ml, codziennie - 5 ml.

Z atakiem astmy oskrzelowej u dorosłych - s / do 0,3-0,7 ml.

Po zatrzymaniu krążenia - dosercowe 1 ml.

Lokalnie: aby zatrzymać krwawienie - tampony zwilżone roztworem leku; W roztworze miejscowego środka znieczulającego dodaj kilka kropli bezpośrednio przed podaniem.

Środki ostrożności

Nie trzeba stosować przeciwko znieczuleniu za pomocą ftorotanu, cyklopropanu, chloroformu (aby uniknąć arytmii).

Warunki przechowywania leku adrenaliny

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Okres adrenaliny lekowej

Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Pęd adrenaliny

Instrukcja użytkowania:

Ceny w aptekach internetowych:

Epinefryna - alfa- i beta-adrenergiczna z nadciśnieniem, działaniem rozszerzającym oskrzela, działaniem przeciwalergicznym.

Formularz zwolnienia i skład

  • Roztwór do wstrzykiwań: lekko zabarwiony lub bezbarwny przezroczysty płyn o specyficznym zapachu (1 ml w ampułkach, w blistrze po 5 ampułek, w tekturowym pakiecie 1 lub 2 paczki z nożem wertykulującym lub ampułkowym (z lub bez nich); 20, 50 lub 100 opakowań w kartonach);
  • Roztwór do podawania miejscowego: 0,1%: klarowna, bezbarwna lub lekko zabarwiona ciecz o specyficznym zapachu (po 30 ml w szklanych butelkach o ciemnym kolorze, w kartonowym opakowaniu po jednej butelce).

W 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera:

  • Składnik czynny: adrenalina - 1 mg;
  • Składniki pomocnicze: disiarczyn sodu (pirosiarczyn sodu), kwas solny, chlorek sodu, półwodzian chlorobutanolu (wodzian chlorobutanolu), glicerol (gliceryna), wersenian disodowy (kwas etylenodiaminotetraoctowy disodu), woda do wstrzykiwań.

1 ml roztworu do stosowania miejscowego zawiera:

  • Składnik czynny: adrenalina - 1 mg;
  • Składniki pomocnicze: pirosiarczyn sodu, chlorek sodu, wodzian chlorobutanolu, gliceryna (glicerol), sól disodowa kwasu etylenodiaminoczterooctowego (wersenian disodowy), roztwór kwasu chlorowodorowego 0,01 M.

Wskazania do stosowania

Roztwór do wstrzykiwań

  • Obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny i inne reakcje alergiczne typu natychmiastowego, które rozwijają się na tle transfuzji krwi, stosowanie leków i surowic, jedzenie pokarmów, ukąszenia owadów lub wprowadzanie innych alergenów;
  • Wysiłek fizyczny w astmie;
  • Asystol (w tym z ostrą blokadą przedsionkowo-komorową III stopnia);
  • Ulga astmatycznego stanu astmy oskrzelowej, opieka doraźna w zakresie skurczu oskrzeli podczas znieczulenia;
  • Zespół Morgagni-Adamsa-Stokesa, całkowity blok przedsionkowo-komorowy;
  • Krwawienie z powierzchownych naczyń błony śluzowej (w tym dziąseł) i skóry;
  • Niedociśnienie w przypadku braku efektu terapeutycznego wynikającego z użycia odpowiednich objętości płynów zastępczych (w tym wstrząsu, zabiegu na otwartym sercu, bakteriemii, niewydolności nerek).

Ponadto, stosowanie leku jest pokazane jako środek zwężający naczynia krwionośne, aby zatrzymać krwawienie i wydłużyć okres działania miejscowych środków znieczulających.

Miejscowe rozwiązanie 0,1%
Roztwór stosuje się do zatrzymania krwawienia z powierzchniowych naczyń błony śluzowej (w tym dziąseł) i skóry.

Przeciwwskazania

  • Choroba niedokrwienna serca, tachyarytmia;
  • Nadciśnienie;
  • Migotanie komór;
  • Przerostowa kardiomiopatia zaporowa;
  • Pheochromocytoma;
  • Okres ciąży i karmienia piersią;
  • Indywidualna nietolerancja składników leku.

Dodatkowo przeciwwskazania do stosowania roztworu do wstrzykiwań:

  • Komorowe zaburzenia rytmu;
  • Migotanie przedsionków;
  • Przewlekła niewydolność serca III-IV stopnia;
  • Zawał mięśnia sercowego;
  • Przewlekła i ostra postać niewydolności tętnic (w tym anamneza - miażdżyca tętnic, zator tętniczy, choroba Buergera, choroba Raynauda, ​​cukrzycowe zapalenie twardówki);
  • Ciężka miażdżyca, w tym mózgowa miażdżyca;
  • Organiczne uszkodzenie mózgu;
  • Choroba Parkinsona;
  • Hipowolemia;
  • Tyreotoksykoza;
  • Cukrzyca;
  • Kwasica metaboliczna;
  • Niedotlenienie;
  • Hypercapnia;
  • Nadciśnienie płucne;
  • Kardiogenne, krwotoczne, pourazowe i inne rodzaje niealergicznego szoku genetycznego;
  • Zimne obrażenia;
  • Zespół konwulsyjny;
  • Jaskra o zamkniętym kącie;
  • Rozrost prostaty;
  • Jednoczesne stosowanie z wziewnymi środkami do znieczulenia ogólnego (halotanem), z miejscowymi środkami znieczulającymi do znieczulenia palców rąk i nóg (ryzyko uszkodzenia tkanki niedokrwiennej);
  • Wiek do 18 lat.

Wszystkie powyższe przeciwwskazania są względne w warunkach zagrażających życiu pacjenta.

Z ostrożnością należy wyznaczyć roztwór do wstrzykiwań w nadczynności tarczycy i pacjenta w podeszłym wieku.

W celu zapobiegania arytmii zaleca się stosowanie leku w połączeniu z beta-blokerami.

Środki przewidziane korby w postaci roztworu do miejscowego stosowania dla pacjentów z kwasicy metabolicznej, niedotlenienie, hiperkapnia, migotanie przedsionków, nadciśnienia płucnego, arytmii komorowej hipowolemii, niedokrwienie mięśnia sercowego, szok pochodzenia niealergiczną (włączając kardiogennego, krwotocznego, urazowego) okluzyjne choroby naczyniowe (łącznie miażdżyca tętnic, zator tętnic, choroba Buergera, zapalenie pęcherzyków, cukrzycowe zapalenie stawów, choroby Raynauda), tyreotoksykoza, przerost Yelnia dławik, jaskrę zamkniętego kąta, cukrzyca, stwardnienie tętnic mózgowych, zaburzenia drgawkowe, choroba Parkinsona; z jednoczesnym stosowaniem do znieczulenia ogólnego leków wziewnych (halotan, chloroform, cyklopropan), u osób starszych lub w dzieciństwie.

Dawkowanie i administracja

Rozwiązanie do stosowania miejscowego
Rozwiązanie stosuje się miejscowo.

Podczas zatrzymywania krwawienia na ranę należy nałożyć tampon zwilżony roztworem.

Roztwór do wstrzykiwań
Roztwór jest przeznaczony do wstrzykiwania domięśniowego (IM), podskórnego (SC), dożylnego (IV) lub wstrzyknięcia strumieniowego.

Zalecany schemat dawkowania dla dorosłych:

  • Wstrząs anafilaktyczny i inne reakcje o podłożu alergicznym typu bezpośredniego: IV powoli - 0,1-0,25 mg należy rozcieńczyć w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu. Aby uzyskać efekt kliniczny, leczenie kontynuuje kroplówka iv, w stosunku 1: 10 000. W przypadku braku rzeczywistego zagrożenia dla życia pacjenta, zaleca się podawanie domięśniowe lub podskórne w dawce 0,3-0,5 mg, w razie potrzeby wstrzyknięcie można powtarzać w odstępach 10-20 minut do 3 razy;
  • Astma oskrzelowa: s / c - 0,3-0,5 mg, aby osiągnąć pożądany efekt, powtarzane podawanie tej samej dawki jest pokazane co 20 minut do 3 razy lub IV, 0,1-0,25 mg, rozcieńczone 0,9% roztwór chlorku sodu w stosunku 1: 10 000;
  • Niedociśnienie: w kroplówce z szybkością 0,001 mg na minutę może zwiększyć szybkość podawania do 0,002-0,01 mg na minutę;
  • Asystol: dosercowo - 0,5 mg w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (lub innego roztworu). Podczas pomiarów resuscytacyjnych lek podaje się dożylnie, w dawce 0,5-1 mg co 3-5 minut, rozcieńczonej w 0,9% roztworze chlorku sodu. Podczas intubacji tchawicy pacjenta można ją podawać przez podanie dotchawicze w dawce przekraczającej dawkę do podawania dożylnego 2-2,5 razy;
  • Środek zwężający naczynia: w kroplówce z szybkością 0,001 mg na minutę szybkość infuzji można zwiększyć do 0,002-0,01 mg na minutę;
  • Wydłużenie działania środków znieczulenia miejscowego: dawka jest zalecana w stężeniu 0,005 mg leku na 1 ml środka znieczulającego, w znieczuleniu podpajęczynówkowym - 0,2-0,4 mg każdy;
  • Zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa (postać bradyarytmiczna): kroplówka dożylna - 1 mg w 250 ml 5% roztworu glukozy, stopniowo zwiększając szybkość infuzji do pojawienia się minimalnej liczby uderzeń serca.

Zalecane dawkowanie dla dzieci:

  • Asystol: dla noworodka - in / in (powoli), 0,01-0,03 mg na 1 kg masy ciała dziecka co 3-5 minut. Dzieci po 1 miesiącu życia - w / w, w 0,01 mg / kg, następnie 0,1 mg / kg co 3-5 minut. Po wprowadzeniu dwóch standardowych dawek dopuszcza się przejście na wprowadzenie 0,2 mg / kg masy ciała dziecka w odstępie 5 minut. Wskazano na podanie dotchawicze;
  • Wstrząs anafilaktyczny: n / a lub in / m - 0,01 mg / kg, ale nie więcej niż 0,3 mg. Jeśli to konieczne, procedurę powtarza się w odstępie 15 minut nie więcej niż 3 razy;
  • Skurcz oskrzeli: s / c - przy 0,01 mg / kg, ale nie więcej niż 0,3 mg, jeśli to konieczne, lek podaje się co 15 minut do 3-4 razy lub co 4 godziny.

Roztwór do wstrzykiwań Adrenalinę można również stosować miejscowo w celu zatrzymania krwawienia poprzez nałożenie tamponu namoczonego w roztworze na powierzchnię rany.

Efekty uboczne

  • Układ nerwowy: często - lęk, ból głowy, drżenie; rzadko - uczucie zmęczenia, zawroty głowy, nerwowość, zaburzenia osobowości (dezorientacja, pobudzenie, zaburzenia pamięci i zaburzenia psychotyczne: panika, wściekłość, paranoja, zaburzenia typu schizofrenii), skurcze mięśni, bezsenność;
  • Układ sercowo-naczyniowy: rzadko - tachykardia, dusznica bolesna, bradykardia, kołatanie serca, zmniejszone lub zwiększone ciśnienie krwi (BP) na tle dużych dawek - arytmii komorowych (włącznie z migotaniem komór); rzadko - ból w klatce piersiowej, arytmia;
  • Układ trawienny: często - nudności, wymioty;
  • Reakcje alergiczne: sporadycznie - wysypka skórna, skurcz oskrzeli, rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy;
  • Układ moczowy: rzadko - bolesne, trudne oddawanie moczu u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego;
  • Inne: nieczęsto - nadmierne pocenie się; rzadko - hipokaliemia.

Dodatkowo, ze względu na zastosowanie roztworu do wstrzykiwań:

  • Układ sercowo-naczyniowy: rzadko - obrzęk płuc;
  • Układ nerwowy: często - kleszcz; rzadko - nudności, wymioty;
  • Reakcje miejscowe: rzadko - pieczenie i / lub ból w miejscu wstrzyknięcia i / m.

Pojawienie się tych lub innych działań niepożądanych należy zgłosić lekarzowi.

Instrukcje specjalne

Przypadkowe wprowadzenie do epinefryny może znacznie zwiększyć ciśnienie krwi.

Na tle rosnącego ciśnienia krwi wraz z wprowadzeniem leku mogą rozwinąć się ataki dusznicy bolesnej. Działanie epinefryny może powodować zmniejszenie diurezy.

Infuzję należy wykonywać w dużej (najlepiej centralnej) żyle, za pomocą urządzenia kontrolującego szybkość podawania leku.

Podanie dosercowe w asystolii jest stosowane, gdy inne metody są niedostępne, ponieważ istnieje ryzyko tamponady serca i odmy opłucnowej.

Leczenie zaleca towarzyszą określania poziomu jonów potasu w surowicy, pomiar ciśnienia krwi minut objętości obiegu krwi, ciśnienia w tętnicy płucnej ciśnienie zaklinowania w kapilarach płucnych, wydalanego moczu, centralnej ciśnienia żylnego, wykonując EKG. Zastosowanie dużych dawek w zawale mięśnia sercowego może zwiększyć niedokrwienie z powodu zwiększonego zapotrzebowania na tlen.

Podczas leczenia pacjentów z cukrzycą konieczne jest zwiększenie dawki sulfonylomocznika i pochodnych insuliny, ponieważ epinefryna zwiększa glikemię.

Wchłanianie i końcowe stężenie adrenaliny w osoczu przy podawaniu dotchawicznym może być nieprzewidywalne.

W warunkach szokowych stosowanie leku nie zastępuje transfuzji płynów zastępujących krew, roztworów soli, krwi lub osocza.

Przedłużone stosowanie epinefryny powoduje zwężenie naczyń obwodowych, ryzyko martwicy lub zgorzeli.

Aby nie stosować leku podczas porodu w celu zwiększenia ciśnienia krwi, nie zaleca się wprowadzania dużych dawek w celu zmniejszenia skurczu macicy, co może powodować długotrwałą atonię macicy z krwawieniem.

Stosowanie epinefryny w nagłym zatrzymaniu krążenia u dzieci jest dopuszczalne z zachowaniem ostrożności.

Wycofanie leku należy prowadzić stopniowo zmniejszając dawkę, aby zapobiec rozwojowi niedociśnienia tętniczego.

Adrenalina jest łatwo niszczona przez czynniki alkilujące i utleniające, w tym bromki, chlorki, sole żelaza, azotyny, nadtlenki.

Gdy pojawi się osad lub zmienia się kolor roztworu (różowawy lub brązowy) preparat nie nadaje się do użycia. Usunąć nieużywany produkt.

Kwestia dopuszczenia pacjenta do zarządzania pojazdami i mechanizmami, lekarz decyduje indywidualnie.

Interakcje leków

  • Blokery a- i P-adrenergicznego - antagonistów epinefryny (do leczenia ciężkich reakcji anafilaktycznych β-blokery epinefryna skuteczność u pacjentów jest ograniczona, to zaleca się, aby zastąpić wprowadzenie salbutamolu / W);
  • Inne adrenomimetyki - mogą nasilać działanie epinefryny i nasilenie działań niepożądanych z układu sercowo-naczyniowego;
  • Glikozydy nasercowe, chinidyna, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, dopamina, środki do znieczulenia wziewnego (halotan, metoksyfluran, enfluran, izofluran), kokaina - zwiększa prawdopodobieństwo arytmii (łączne stosowanie jest dozwolona zgodnie z najwyższą ostrożnością, albo nie jest dozwolone);
  • Narkotyczne leki przeciwbólowe, nasenne, przeciwnadciśnieniowe, insulina i inne leki hipoglikemizujące - zmniejsza się ich skuteczność;
  • Diuretyki - możliwe jest nasilenie działania presynergicznego epinefryny;
  • Inhibitory oksydazy monoaminowej (selegilina, prokarbazyna, furazolidon) - mogą powodować nagły i wyraźny wzrost ciśnienia krwi, ból głowy, arytmię serca, wymioty, kryzys nadczynności tarczycy;
  • Azotany - mogą osłabić ich działanie terapeutyczne;
  • Prawdopodobnie wystąpi fenoksybenzamina - tachykardia i zwiększone działanie hipotensyjne;
  • Fenytoina - nagły spadek ciśnienia krwi i bradykardia (w zależności od szybkości podawania i dawki);
  • Leki hormonów tarczycy - wzajemne wzmacnianie działania;
  • Leki wydłużające odstęp QT (w tym astemizol, cisapryd, terfenadyna) - wydłużenie odstępu QT;
  • Diatrizoany, kwas solowy lub kwas yoksaglicowy - wzmacniające działanie neurologiczne;
  • Alkaloidy sporyszu - zwiększone działanie zwężające naczynia krwionośne (do ciężkiego niedokrwienia i rozwoju gangreny).

Analogi

Analogiami epinefryny są: fiolka z chlorowodorkiem epinefryny, chlorowodorek epinefryny, winian adrenaliny, epinefryna, hydrotratrat epinefryny.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze do 15 ° C w ciemnym miejscu. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Podstawowe właściwości i zastosowanie hormonu adrenaliny w medycynie

Adrenalina to hormon wytwarzany przez nadnercza. Jest zawsze obecny w ciele. Ale zdarzają się sytuacje, w których w sytuacjach stresowych lub szokujących adrenalina wytwarzana jest w zwiększonej ilości. Pozwala też szybko reagować na wpływy zewnętrzne, zwiększając ich aktywność i wydajność.

Bardzo często w medycynie stosowano adrenalinę, otrzymywaną syntetycznie. Pozwala to na ponowne uruchomienie najważniejszych systemów i narządów człowieka oraz poprawienie jego stanu fizycznego i psychicznego w krytycznych sytuacjach. Korzystanie z hormonu adrenaliny jest dość zróżnicowane i jest prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarzy.

Ogólny opis leku

Syntetyczna hormonalna adrenalina jest stosowana w medycynie.

Adrenalina ma międzynarodową non-zastrzeżoną nazwę epinefryny. Należy do grupy adrenergicznej alfa-beta. Jest wytwarzany przez uzyskanie z odpowiednich gruczołów zwierząt lub w wyniku syntetycznej syntezy.

Lek jest produkowany w następujących formach:

  1. Chlorowodorek epinefryny jest proszkową substancją o barwie białej lub biało-różowej z kryształami, która może zmieniać swoje właściwości podczas interakcji ze światłem i tlenem. Gotowy roztwór 0,1% chlorowodorku epinefryny można kupić w kioskach aptecznych w 1 ml ampułkach lub 10 ml butelkach. Nie ma koloru i zapachu. Używane tylko jako wstrzyknięcie. Nie podlega ogrzaniu.
  2. Hydrotartrat epinefryny jest substancją proszkową o barwie białej lub biało-szarej z kryształami, która zmienia swoje właściwości podczas oddziaływania ze światłem i tlenem. W wodzie jest dobrze rozcieńczony, w alkoholu jest gorzej. Można go kupić w postaci 0,18% roztworu w ampułkach lub fiolkach.

Adrenalina jest również produkowana w postaci tabletek lub w postaci granulek homeopatycznych i czopków do znieczulenia miejscowego.

Działanie chlorowodorku adrenaliny i hydrotratratu adrenaliny jest prawie takie samo. Drugi rodzaj środka ma wysoką masę cząsteczkową i może być stosowany w zwiększonych dawkach.

Właściwości farmakologiczne

Adrenalina wzmaga pracę serca i pomaga podnieść ciśnienie krwi

W organizmie adrenalina działa na adrenoreceptory alfa i beta. Ta reakcja jest podobna do działania podrażnienia współczulnych włókien nerwowych.

Główne efekty stosowania adrenaliny:

  • Działanie hiperglikemiczne uzyskuje się poprzez podniesienie poziomu glukozy we krwi i poprawę procesów metabolicznych w tkankach.
  • Efekt nadciśnieniowy osiąga się przez zwiększenie pracy serca i wzrost poziomu ciśnienia krwi.
  • Działanie zwężające naczynia osiąga się przez zwężenie naczyń w błonach śluzowych i skórze.
  • Działanie rozszerzające oskrzela osiąga się poprzez rozluźnienie oskrzeli i łagodzenie spazmów.
  • Działanie przeciwalergiczne uzyskuje się poprzez zapobieganie przenikaniu alergenów i zmniejszanie wrażliwości tkanek na nie.

Leki oparte na adrenalinie są dobrze wchłaniane przez krew. Wraz z wprowadzeniem funduszy przez żyły, efekt pojawia się natychmiast, a efekt trwa do 2 minut. Po wstrzyknięciu podskórnym efekt jest zauważalny przez kilka minut.

Ekspresja i siła oddziaływania zależy od prędkości, z jaką wstrzykuje się adrenalinę. Gdy hormon jest uwalniany przy niskiej prędkości, poziom ciśnienia tętniczego zmniejsza się w wyniku otwarcia naczyń. Po wstrzyknięciu z dużą prędkością wzrasta częstotliwość i siła skurczów serca, zwiększa się ilość wyrzucanej krwi i wzrasta poziom ciśnienia krwi.

Po spożyciu adrenaliny rozpuszcza się bardzo szybko i prawie całkowicie przedostaje się do krwiobiegu, jest przetwarzany przez wątrobę i wydalany z organizmu przez nerki.

Obejrzyj film o mechanizmie działania adrenaliny:

Kiedy używa się epinefryny?

Asystolia i zatrzymanie akcji serca są wskazaniami do stosowania adrenaliny

Epinefryna lub epinefryna są szeroko stosowane w medycynie. Stosuje się go w wystarczająco krytycznych sytuacjach, by wyzwolić ludzkie ciało z szoku.

Główne zastosowania epinefryny:

  • Ostra reakcja na alergen (objawiający się obrzękiem, wysypką, wstrząsem), która może objawiać się ugryzieniem owada, lekami, pokarmem itp.
  • Ostry spadek poziomu ciśnienia krwi, powodujący naruszenie dopływu krwi do najważniejszych narządów wewnętrznych
  • Zatrzymanie akcji serca lub poważne nieprawidłowości w jego pracy
  • Wzmocnienie astmy lub skurczu oskrzeli
  • Hipoglikemia spowodowana przedawkowaniem insuliny
  • Zwiększone ciśnienie śródgałkowe (jaskra)
  • Po operacji oka (przeciwobrzękowej)
  • Obfite krwotoki różnego rodzaju (dziąsła, naczynia wewnętrzne i powierzchowne)
  • Migotanie komór serca
  • Ostry blok przedsionkowo-komorowy
  • Priapizm
  • Asystole

Ponadto epinefrynę można stosować w leczeniu poszczególnych chorób laryngologicznych jako leku zwężającego naczynia krwionośne, co również zwiększa okres skuteczności środków przeciwbólowych. Kiedy hemoroidy przepisują świece z epinefryną, aby złagodzić ból i zatrzymać krwawienie.

W złożonych operacjach epinefryna jest stosowana w celu zmniejszenia utraty krwi. Ponadto, częścią rozwiązań znieczulenia miejscowego jest wydłużenie czasu ich działania. Takie rozwiązania są często stosowane w stomatologii.

Tabletki na bazie epinefryny są stosowane w leczeniu niedociśnienia i nadciśnienia, a także pacjentów z lękiem, zespołem zmęczenia itp.

W takich przypadkach stosowanie adrenaliny jest przeciwwskazane.

W przypadku miażdżycy nie można stosować adrenaliny.

Używanie epinefryny jest zabronione:

  • Ciężkie nadciśnienie (podwyższone ciśnienie krwi)
  • Nadwrażliwość na hormon
  • Miażdżyca
  • Cukrzyca
  • Ciąża i okres laktacji
  • Pheochromocytoma
  • Kardiomiopatia przerostowa
  • Tachyarytmia
  • Tętniaki
  • Tyreotoksykoza

Zachowując szczególną ostrożność, możesz używać epinefryny w następujących przypadkach:

  • Podczas niedotlenienia, migotania przedsionków i komorowych zaburzeń rytmu
  • Po zawale mięśnia sercowego
  • W obecności choroby Parkinsona
  • W obecności choroby Buergera
  • Z konwulsjami
  • Wraz z rozwojem szoku, nie spowodowanego reakcją typu alergicznego
  • Z kwasicą metaboliczną
  • Z nadciśnieniem płucnym
  • Dzieci i osoby starsze

Surowo zabronione jest stosowanie adrenaliny po usunięciu pacjenta ze stanu znieczulenia za pomocą takich środków, jak Chloroform, Cyclopropane i Ftorotan ze względu na wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkiej arytmii.

Jak zastosować adrenalinę

Adrenalina jest zwykle stosowana jako zastrzyk.

Adrenalinę podaje się pacjentom w postaci wstrzyknięcia podskórnego do żyły lub mięśni, rzadziej przy pomocy kroplomierzy. Zabrania się umieszczania narzędzia bezpośrednio w tętnicy z powodu silnego zwężenia naczyń obwodowych i wysokiego prawdopodobieństwa wystąpienia zgorzeli.

Dawka i rodzaj podawania zależy od konkretnej sytuacji i stanu klinicznego pacjenta:

  • Wstrząs anafilaktyczny - hormon podaje się w postaci wstrzyknięcia dożylnego. Roztwór wytwarza się w ilości 0,1-0,25 mg hormonu i chlorku sodu. Przy bardziej stabilnym stanie pacjent może zwiększyć dawkę do 0,3-0,5 mg. Możliwe jest powtórzenie iniekcji w 10-20 minut, kolejna dawka po tym samym czasie.
  • Astma oskrzelowa - zalecane wstrzyknięcie roztworu 0,3-0,5 mg epinefryny, a także dożylne wstrzyknięcie 0,1-0,25 mg roztworu hormonu i chlorku sodu. Dozwolone do 3 dawek w odstępie 20 minut.
  • Aby wydłużyć czas działania środka znieczulającego, podaje się 5 μg adrenaliny na 1 ml preparatu. Do znieczulenia w rdzeniu kręgowym stosuje się 0,2-0,4 mg hormonu.
  • W przypadku rozległego krwotoku stosuje się lokalne płyny z adrenaliną.
  • W przypadku asystolii wstrzyknięcia dosercowe roztworu hormonu adrenaliny i chlorku sodu podaje się w dawce 0,5 mg na 10 ml. W celu reanimacji osoby należy wstrzyknąć dożylnie z przerwą 3-5 minut.
  • W przypadku jaskry roztwór adrenaliny podaje się w postaci kropli do miejscowego wkraplania.

Maksymalna dawka dla dorosłego pacjenta wynosi 1 mg. W przypadku dzieci dawka wynosi 0,5 mg, w zależności od wieku.

Działania niepożądane

Niepokój, panika, agresja i podrażnienie mogą być skutkami ubocznymi epinefryny.

Adrenalina może pomóc wydostać się z krytycznego stanu i uniknąć śmierci. Ale ma bardzo silny wpływ na organizm. Należy go używać z wielką starannością.

Główne działanie adrenaliny przejawia się w polepszaniu ludzkiej wydajności i koncentracji. Ale oprócz tego często manifestują się reakcje uboczne.

W sytuacji, gdy we krwi pojawia się przypływ hormonu adrenaliny, a zagrożenie jest nieobecne, osoba odczuwa naładowanie energii i nie może jej wydać. W rezultacie staje się niespokojny i nerwowy.

Najczęstsze działania niepożądane po podaniu adrenaliny:

  • Zwiększenie lub obniżenie ciśnienia krwi
  • Arytmia serca
  • Ból głowy, zawroty głowy
  • Niepokój, panika, agresja, irytacja, nerwowość
  • Przerwana pamięć
  • Bezsenność
  • Nudności, wymioty
  • Reakcja alergiczna w postaci obrzęku, skurczu, wysypki
  • Skurcze
  • Czasami po podaniu domięśniowym leku w miejscu wstrzyknięcia może wystąpić ból i pieczenie.

Przedawkowanie

Przedawkowanie adrenaliny może spowodować krwotok mózgowy.

Lek należy stosować ostrożnie i pod nadzorem lekarza. W przypadku długotrwałego stosowania adrenaliny lub nadmiaru dawki może wystąpić przedawkowanie.

Główne objawy przedawkowania adrenaliny to:

  • Silny wzrost ciśnienia krwi
  • Rozszerzone źrenice
  • Migotanie komór i przedsionków
  • Zmiana arytmiki serca
  • Blada skóra i pot lodowy
  • Wymioty
  • Nagłe lęki, niepokój
  • Bóle głowy
  • Zawał mięśnia sercowego
  • Krwotok mózgu
  • Obrzęk płuc
  • Niewydolność nerek

W przypadku śmierci wystarczy dawka w 10 ml 0,18% roztworu. Przy pierwszym objawieniu przedawkowania leczenie farmakologiczne zostaje przerwane. W celu złagodzenia objawów stosuje się blokery adrenergiczne i szybkie azotany. Wraz z poważnymi konsekwencjami przedawkowania następuje kompleksowa regeneracja organizmu.

Interakcje z innymi lekami

Łączne spożycie adrenaliny z niektórymi lekami może mieć zły wpływ na pracę serca.

Jednoczesne przyjmowanie adrenaliny z niektórymi lekami może powodować pewne reakcje, w zależności od rodzaju połączenia.

Blokery alfa i beta-adrenergiczne są antagonistami adrenaliny, które zmniejszają jego aktywność. W przypadku przedawkowania są one stosowane głównie w celu złagodzenia objawów.

Inne adrenomimetyki zwiększają działanie adrenaliny i przyczyniają się do zwiększenia objawów skutków ubocznych po jej zastosowaniu.

Połączone adrenaliny i glikozydy nasercowe, kokaina, dopamina i leki przeciwdepresyjne mogą zwiększać ryzyko arytmii. Ta kombinacja nie jest dozwolona pod ścisłym nadzorem lekarza.

Połączenie adrenaliny z lekami nasennymi, lekami przeciwbólowymi opartymi na lekach, insulina zmniejsza skuteczność tych leków.

Połączona adrenalina z sympatykomimetykami zwiększa obciążenie układu sercowo-naczyniowego i może prowadzić do nieprawidłowego działania serca.

Epinefryna zmniejsza skuteczność leków moczopędnych, cholinomimetyków, leków hipoglikemizujących i przeciwpsychotycznych.

Efekt adrenaliny wzrasta przy równoczesnym stosowaniu m-antycholinergików, n-antycholinergików, preparatów hormonalnych i inhibitorów MAO.

Nie wolno mieszać adrenaliny i kwasu, alkaliów lub utleniaczy w strzykawce w tym samym czasie z powodu reakcji chemicznej i składu chemicznego.

Analogi adrenaliny

Istnieje kilka analogów epinefryny:

  • Pęd adrenaliny
  • Epinefryna Hydroarthritis
  • Zastrzyk hydrotratowy epinefryny w postaci 0,18%
  • Hydrofluorek-fiolka z adrenaliną
  • Winian adrenaliny

Adrenalina jest ważnym hormonem w ludzkim ciele. Zsyntetyzowany lek Epinefryna jest szeroko stosowana do celów medycznych. Pomaga ponownie uruchomić pracę ważnych narządów, gdy zagrożone jest życie danej osoby, zwiększyć jej zdolność do pracy i poprawić jej stan emocjonalny.

Epinefryna jest bardzo silnym lekiem, który jest przepisywany w przypadkach zaburzeń serca, astmy, silnej reakcji alergicznej, krwawienia itp. Lek ma pewne przeciwwskazania i skutki uboczne. Stosuje się go w postaci zastrzyków do mięśnia lub żyły i pod ścisłym nadzorem lekarzy.

Zauważyłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter, aby nam powiedzieć.

ADRENALINE SIDE EFFECTS;

WSKAZANIA DO ADRENALIN ZWIĄZANE Z ODBIOREM BETA

WSKAZANIA DO STOSOWANIA ADRENALINE ZWIĄZANEJ Z ADRENORACJĄ ALPHA

DZIAŁANIE ADRENALINY NA OUN

Lek ma słabe działanie pobudzające na ośrodkowy układ nerwowy, co jest bardziej efektem fizjologicznym. Farmakologiczne nie ma znaczenia.

1) Jako środek przeciwwstrząsowy (w przypadku ostrego niedociśnienia, zapaści, wstrząsu). Co więcej, wskazanie to wiąże się z 2 efektami: wzrostem napięcia naczyniowego i stymulującym działaniem na serce. Wprowadzenie do / in.

2) Jako środek przeciwalergiczny (wstrząs anafilaktyczny, skurcz oskrzeli pochodzenia alergicznego). Odczyt ten odzwierciedla pierwsze czytanie. Ponadto adrenalina jest wskazana jako ważny lek na obrzęk naczynioruchowy krtani. Wprowadzenie także w / in.

3) Jako dodatek do roztworów miejscowego środka znieczulającego, aby wydłużyć ich działanie i zmniejszyć wchłanianie (toksyczność).

Te efekty są związane z pobudzeniem receptorów alfa-adrenergicznych.

1) Po zatrzymaniu aktywności serca (utonięcie, obrażenia elektryczne). Wprowadzono intracardiacly. Skuteczność procedury sięga 25%. Ale czasami jest to jedyny sposób na uratowanie pacjenta. Jednak w tym przypadku lepiej jest użyć defibrylatora.

2) Adrenalina jest wskazana w przypadku najcięższych postaci bloku AV - serca, czyli arytmii ciężkich serc.

3) Lek jest również stosowany w celu złagodzenia skurczu oskrzeli u pacjenta z astmą oskrzelową. W tym przypadku stosuje się podskórne podawanie adrenaliny.

Wprowadzamy go podskórnie, ponieważ beta-adrenoreceptory, w szczególności beta-adrenoreceptory beta, są dobrze wzbudzane przy niskich stężeniach adrenaliny przez 30 minut (przedłużenie efektu).

4) Po podaniu pojedynczej dawki 0,5 mg można podać adrenalinę we wstrzyknięciu podskórnym jako pilny środek do wyeliminowania śpiączki hipoglikemicznej. Oczywiście lepiej jest podawać roztwory glukozy, ale w niektórych formach używają one adrenaliny (polegającej na działaniu glikogenolizy).

1) Przy wprowadzeniu adrenaliny może wywoływać arytmie serca, w postaci migotania komór.

Arytmia szczególnie niebezpieczne, gdy podaje się adrenalinę na tle funduszy sesibiliziruyuschih mu sercowego (czyli znieczulenia, takich jak fluor nowoczesny znieczulenia ogólnego halotanem, cyklopropanu). Jest to znaczący niepożądany efekt.

2) Łagodny lęk, drżenie, pobudzenie. Objawy te nie są straszne, ponieważ manifestacja tych skutków jest krótkotrwała, a poza tym pacjent znajduje się w skrajnej sytuacji.

3) Wraz z wprowadzeniem adrenaliny może spowodować obrzęk płuc, więc lepiej jest wziąć lek dobutrex na wstrząsy.

W przeciwieństwie do adrenaliny, która działa bezpośrednio na alfa, beta-adrenoreceptory, istnieją środki, które pośrednio mają podobne działanie farmakologiczne. Są to tak zwane pośrednio działające adrenomimetyki lub sympatykomimetyki.

Pośrednim działaniem adrenamymetyków pośrednio stymulujących adrenoreceptory alfa i beta jest EPHEDRIN, alkaloid z liści rośliny Effedra. W Rosji nazywano trawę Kuzmicheva.

Łacińska nazwa Effedrini hydrochloridum została wydana w tabeli. - 0, 025; amp - 5% - 1 ml; 5% roztwór na zewnątrz, krople do nosa).

Efedryna ma podwójny kierunek działania: przez wpływanie, po pierwsze, na presynaptyczne, żylakowe zgrubienie współczulnych nerwów, przyczynia się do uwolnienia mediorefryny. I z tej pozycji nazywa się sympatykomimetyczną. Po drugie, ma słabszy pobudzający wpływ bezpośrednio na adrenoreceptory.

EFEKTY FARMAKOLOGICZNE - podobne do adrenaliny. Pobudza czynność serca, podwyższa ciśnienie krwi, powoduje działanie rozszerzające oskrzela, hamuje motorykę jelit, rozszerza źrenicę, zwiększa napięcie mięśni szkieletowych, powoduje hiperglikemię.

Efekty rozwijają się wolniej, ale trwają dłużej. Na przykład, zgodnie z wpływem na ciśnienie krwi, efedryna działa dłużej - około 7-10 razy. Dzięki aktywności daje adrenalinę. Aktywny po spożyciu. Wnika w centralny układ nerwowy, podnieca go. Przy wielokrotnym podawaniu efedryny po 10-30 minutach od pierwszego wstrzyknięcia, rozwija się zjawisko tachifilaksji, to jest zmniejszenie stopnia odpowiedzi. Wynika to z faktu, że w depot jest wyczerpanie noradrenaliny.

Co ważne, ekspresja efedryny stymuluje centralny układ nerwowy. Jest stosowany w klinikach psychiatrycznych i anestezjologicznych.

WSKAZANIA DO STOSOWANIA:

- jako lek rozszerzający oskrzela w astmie oskrzelowej, w katarze siennej, w chorobie posurowiczej;

- czasami w celu zwiększenia ciśnienia krwi, chroniczne niedociśnienie, niedociśnienie;

- skuteczny w przeziębieniu, tj. nieżycie nosa, gdy roztwór efedryny wprowadza się do przewodów nosowych (miejscowe zwężenie naczyń, zmniejsza się wydzielanie błony śluzowej nosa);

- stosowany z blokiem AV, z zaburzeniami rytmu w tej genezie;

- w okulistyce w celu rozszerzenia źrenicy (krople);

- w psychiatrii w leczeniu pacjentów z narkolepsją (szczególny stan psychiczny ze zwiększoną sennością i apatią), gdy podawanie efedryny ma na celu stymulację ośrodkowego układu nerwowego.

- stosować efedrynę w leczeniu miastenii w skojarzeniu ze środkami AChE;

- dodatkowo, w przypadku zatrucia lekami nasennymi i środkami odurzającymi, czyli za pomocą opresyjnego ośrodkowego układu nerwowego;

- czasami z moczeniem;

- w anestezjologii podczas znieczulenia podpajęczynówkowego (zapobieganie obniżaniu ciśnienia krwi).

Grupą czynników pobudzających receptory alfa i beta jest również L-NORADRENALINA. Na alfa, receptory beta działa jako mediator; jako lek wpływa tylko na receptory alfa. Norepinefryna działa bezpośrednio silnie stymulująco na receptory alfa-adrenergiczne.

Łacińska nazwa to Noradrenalini hydrotatis (po ampułce po 1 ml - 0, 2% roztwór).

Głównym efektem NA jest wyraźny, ale krótki (w ciągu kilku minut) wzrost ciśnienia krwi (BP). Wynika to z bezpośredniego stymulującego działania norepinefryny na alfa-adrenoreceptory naczyń krwionośnych i wzrostu ich oporu obwodowego. W przeciwieństwie do adrenaliny, skurczowego, rozkurczowego i średniego wzrostu ciśnienia tętniczego.

Żyły pod wpływem ON są zwężone. Wzrost ciśnienia krwi jest bardzo ważne, że w odpowiedzi na szybko nadejścia nadciśnienie spowodowane stymulacją baroreceptorów szyjnej zatok pośród znacznie spowalnia rytm serca, który jest odruch z zatoki szyjnej na vagus ośrodków nerwowych. Zgodnie z tym, bradykardii, która rozwija się wraz z wprowadzeniem norepinefryny, można zapobiec przez wprowadzenie atropiny.

Pod wpływem noradrenaliny, pojemność minutowa serca lub praktycznie się nie zmienia, ale zwiększa się objętość wyrzutowa.

Na mięśniach gładkich narządów wewnętrznych, metabolizmu i ośrodkowego układu nerwowego lek działa jednokierunkowo z adrenaliną, ale znacznie gorszy od tego ostatniego.

Główną drogą podawania noradrenaliny jest IV. (W przewodzie żołądkowo-jelitowym rozkłada się, s / c jest martwicą w miejscu wstrzyknięcia). Wejdź / wejdź, kroplówka, ponieważ działa przez krótki czas.

WSKAZANIA DO KORZYSTANIA Z NORADRENALINY.

Stosowany w stanach wymagających ostrego spadku ciśnienia krwi. Najczęściej jest to traumatyczny wstrząs, rozległa interwencja chirurgiczna.

W kardiogenny (zawał serca) i wstrząsu krwotocznego (utrata krwi) z zaznaczonym niedociśnienia, noradrenalina nie może być stosowany, jako jeszcze bardziej krążenie krwi pogorszy ze względu na skurcz tętniczek, potem przychodzi pogorszenie mikrokrążenia (centralizacji krążenia, Mikronaczynia spazmatyczny - Na tym tle, noradrenaliny jeszcze bardziej pogorszyć stan pacjenta).

NIEWŁAŚCIWE REAKCJE przy stosowaniu norepinefryny są rzadko obserwowane. Mogą być związane z możliwymi:

1) niewydolność oddechowa;

2) ból głowy;

3) manifestacja zaburzeń rytmu serca w połączeniu z czynnikami zwiększającymi pobudliwość mięśnia sercowego;

4) w miejscu iniekcji możliwe jest pojawienie się martwicy tkanek (skurcz tętnic), dlatego wprowadza się ją w / in, kroplówkę.

STEMULATORY RECEPTORÓW ALFA, BETA I DOPAMINA

Dopamina jest aminą biogenną pochodzącą z L-tyrozyny. On jest poprzednikiem noradrenaliny.

DOPAMIN lub dopamina (lat. - Dofaminum - amp. 0,5% - 5 ml) jest obecnie produkowany syntetycznie, stymuluje receptory alfa, beta i D (dopaminy) współczulnego układu nerwowego. Nasilenie efektu zależy od dawki. W małych dawkach działa na receptory D, w większych dawkach - na adrenoreceptory.

Przy niskich dawkach - 0, 5-2 ug / kg / min wpływa przede wszystkim na receptory dopaminergiczne (d-1), co prowadzi do rozszerzenia nerki i jelita naczyń mózgowych i naczyń wieńcowych (statki krezkowe), obniża całkowity naczyniowy opór obwodowy (NSO ).

W dawkach 2-10 mg / kg / min, - ma pozytywny inotropowe efekty ze względu na stymulację beta-1-adrenergicznych serca i działanie pośrednie w wyniku przyspieszonego uwalniania noradrenaliny z rezerwy granulek (główny przeciwieństwie adrenaliny - zwiększa wytrzymałość serca, skurcz od ich częstotliwości).

Wszystko to prowadzi:

- do zwiększenia aktywności kurczliwej mięśnia sercowego;

- zwiększyć pracę serca;

- wzrost skurczowego ciśnienia krwi i tętniczego ciśnienia tętniczego przy stałym rozkurczowym ciśnieniu krwi;

- do zwiększenia przepływu krwi wieńcowej;

- w celu zwiększenia nerkowego przepływu krwi o 40%, a także 3-krotnego wydalania sodu przez nerki;

- wprowadzenie dopaminy przyczynia się do zwiększenia funkcji antytoksycznej wątroby

W dawkach 10 μg / kg / min - stymuluje receptory alfa-adrenergiczne, co prowadzi do zwiększenia OPS, zwężenia światła naczyń nerkowych. Jeśli kurczliwość nie zostanie zerwana, wówczas wzrasta skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi, zwiększa się kurczliwość, serce i PP. Dawki są warunkowe - zależą od indywidualnej wrażliwości. Najważniejsze jest stopniowe działanie dopaminy na różne strefy receptora.

WSKAZANIA: wstrząs, rozwijający się na tle zawału mięśnia sercowego, urazu, septikopemii, operacji otwartego serca, z niewydolnością wątroby i nerek. Droga podania - w / w. Działanie leku kończy się 10-15 minut po podaniu.

- ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu;

- bóle głowy, wymioty;

DOBUTAMIN (Dobutrex) - dostępny w fiolkach po 20 ml, które zawierają 0, 25 substancji. Syntetyczny.

Selektywnie stymuluje beta-1-adrenoreceptory, dzięki czemu wykazuje silny pozytywny efekt inotropowy, zwiększa przepływ krwi wieńcowej, poprawia krążenie krwi. Receptory dopaminy nie są naruszone. Wprowadzono w / in, kroplówka.

WSKAZANIA: wstrząs rozwijający się na tle zawału mięśnia sercowego, septikopyemii, ostrej niewydolności oddechowej.

- gwałtowny wzrost ciśnienia krwi (nadciśnienie płucne);

- podczas stosowania dużych dawek obserwuje się zwężenie naczyń krwionośnych, co prowadzi do pogorszenia dopływu krwi do tkanek.

OZNACZA STYMULOWANIE PREFEROWANYCH ADRESORÓW ALPHA

MESATON jest takim narzędziem w pierwszej kolejności.

Mesatonum (wzmacniacz zawierający 1% roztwór 1 ml, wstrzykuje się s / c, w / in, in / m, proszek 0, 0-0-0, 025 - wewnątrz).

Lek ma silny wpływ stymulujący na alfa-adrenoreceptory. Jednocześnie ma także pewne pośrednie działanie, ponieważ w niewielkim stopniu przyczynia się do uwolnienia z presynaptycznych zakończeń NA.

Jego działanie prasujące prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi. Przy podawaniu pół-skórnym efekt utrzymuje się do 40-50 minut, a dożylnie przez 20 minut. Zwiększonemu ciśnieniu krwi towarzyszy bradykardia z powodu odruchowej stymulacji nerwu błędnego. Nie wpływa bezpośrednio na serce, ma tylko niewielki pobudzający wpływ na centralny układ nerwowy. Skuteczny w przypadku połknięcia (proszki).

WSKAZANIA DO STOSOWANIA są takie same jak AT. Używany wyłącznie jako środek zwiększający ciśnienie. Ponadto można go podawać miejscowo z nieżytem nosa (jako lek zmniejszający przekrwienie) - 1-2% roztwory (krople). Można łączyć z miejscowymi środkami znieczulającymi. Może być stosowany w leczeniu jaskry z otwartym kątem przesączania (krople do oczu 1-2%). Lek jest skuteczny w napadowym częstoskurczu przedsionkowym.

Oprócz tych funduszy, miejscowo w postaci kropli do wkraplania do nosa, alfa adrenomimetyczny NAFTIZIN (czeski lek Sanorin) znalazł szerokie zastosowanie.

Naftyzinum (10 ml butelki - 0, 05-0, 1%).

Różni się strukturą chemiczną od ON i mezaton. To jest pochodna imidazoliny. W porównaniu z HA i mezatonem, powoduje dłuższy efekt zwężania naczyń. Powodując skurcz naczyń błony śluzowej nosa, lek znacznie zmniejsza wydzielanie wysięku, poprawia drogi oddechowe (górne drogi oddechowe). Naftyzyna ma działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy.

Stosowany miejscowo w ostrym zapaleniu błony śluzowej nosa, alergicznym nieżycie nosa, zapaleniu zatok, z zapaleniem ucha środkowego z obturacją przewodu słuchowego, zapaleniem krtani, zapaleniem zatoki szczękowej (zapalenie zatok).

Podobny lek, często stosowany w tych samych wskazaniach - GALAZOLIN, także pochodna imidazoliny.

Halazolinum (butelki 10 ml - 0, 1%).

Wskazania do stosowania są takie same jak dla naftyzyny. Należy jedynie zauważyć, że działa lekko drażniąco na błonę śluzową nosa.

SPOSÓB STYMULUJE PREFEROWANO ORGANIZATORZY ADRESU BETA (ADRENOMETYKA BETA)

ISADRIN to klasyczny beta adrenomimetyczny.

Isadrinum (fiolki po 25 ml i 100 ml, odpowiednio, 0, 5% i 1% roztwór, tabletki 0, 005). Lek jest najpotężniejszym, syntetycznym stymulatorem receptorów beta-adrenergicznych. Przypomnijmy, że receptory beta-2-adrenergiczne znajdują się w receptorze oskrzelowym (hamulec) i beta-1-adrenergicznym w sercu (stymulującym). Izadrin wzbudza adrenoreceptory beta-1 i beta2, dlatego uważa się go za nieselektywny naśladowca beta-adrenergiczny. Jego wpływ na alfa-adrenoreceptory nie ma znaczenia klinicznego.

GŁÓWNE EFEKTY FARMAKOLOGICZNE IMADRINY

Główne efekty są związane z działaniem na mięśnie gładkie oskrzeli, naczyń mięśni szkieletowych i serca. Stymulując beta-2-adrenoreceptory oskrzeli, izadrin prowadzi do silnego rozluźnienia mięśni tego ostatniego, w celu zmniejszenia tonu oskrzeli, to znaczy wywołuje silny efekt rozszerzający oskrzela. Izadrin jest jednym z potężnych leków rozszerzających oskrzela.

Działanie beta-adrenomimetyków, a zwłaszcza izadriny, na oskrzela, przyczynia się również do wydzielania wody przez gruczoły śluzowe (upłynnienie plwociny), stymuluje rzęskowy klirens oskrzeli (transport śluzowo-rzęskowy). Ostatnie 2 efekty można połączyć jako aktywację transportu śluzowo-rzęskowego.

Wpływ izadriny na zewnątrzoskrzelowe objawia się zmniejszeniem płucnego i układowego oporu naczyniowego (zmniejszenie OPS), wzrostem minimalnej objętości krążenia krwi z powodu zwiększenia objętości wylewu, a także tachykardią (beta-1-adrenoreceptory), rozluźnieniem mięśni macicy.

Oznacza to jedną z głównych wskazań do stosowania leku, a mianowicie stosowanie roztworów izadryny w postaci inhalacji w celu złagodzenia ataków astmy. Podczas inhalacji izadryny działanie rozszerzające oskrzela rozwija się bardzo szybko i trwa około 1 godziny.

Roztwór chlorowodorku izadriny do inhalacji jest wytwarzany w specjalnych cylindrach, a sam pacjent wlewa 1-2 ml na inhalację do inhalatora.

Czasami z mniej wyraźnym atakiem skurczu oskrzeli, w tym celu stosuje się tabletkę leku (0, 005) pod językiem. W tym przypadku efekt rozwija się wolniej i słabiej. Czasami do leczenia przewlekłego zażywaj narkotyk do użytku wewnętrznego - per os, połykanie pigułki. Efekt jest jeszcze słabszy. Przypisywać astmą oskrzelową, zapaleniem oskrzeli skurczem oskrzeli itp.

Działając na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego (oraz hamulce alfa i beta-adrenergiczne) izadryna zmniejsza napięcie mięśni jelitowych, rozluźnia macicę i pobudza receptory beta-1-adrenergiczne serca, lek powoduje silny efekt kardiotonowy, który zwiększa siłę i tętno. Pod wpływem izadriny wszystkie 4 funkcje serca są wzmocnione: pobudliwość, przewodzenie, kurczliwość i automatyzm. Ciśnienie skurczowe wzrasta. Jednak, stymulując receptory beta-2-adrenergiczne naczyń krwionośnych, szczególnie mięśni szkieletowych, izadryna zmniejsza ciśnienie rozkurczowe.

Izadrin zwiększa przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, zwiększa przewodnictwo poprzez układ przewodzenia serca.

Izadrin stymuluje centralny układ nerwowy, metabolizm działa podobnie jak adrenalina, ale hiperglikemia jest znacznie mniej wyraźna.

Na podstawie powyższego, drugie wskazanie do stosowania izadryny następuje: w przypadku blokady serca, w szczególności węzła AV, a także w zespole Adamsa-Stokesa (tabletki są podjęzykowe).

EFEKTY UBOCZNE: powoduje tachykardię, kołatanie serca, arytmie, które mogą prowadzić do wyczerpania mięśnia sercowego. Owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej po zażyciu pod język. Czasami powoduje bóle głowy, drżenie kończyn. Relaks mięśni macicy - efekt tokolityczny.

Biorąc pod uwagę szereg skutków ubocznych związanych z pobudzeniem beta-1-adrenoreceptorów serca, których tachykardia pojawia się podczas zatrzymywania astmy atakującej izadrino, jest szczególnie nieprzyjemna, syntetyzowano preparaty o dominującym wpływie na beta-2-adrenoreceptory. Obecnie istnieje sporo takich leków, są one połączone w grupę selektywnych beta-2-adrenomimetyków. Często leki te są prezentowane w postaci aerozoli.

ORCIPRENALINE (synonimy - alupente, asthmopent). Trwa 3-4 godziny, ale zwykle 2-3 godziny. W przypadku inhalacji działa tak szybko jak izadryna.

PHENO TEROL (berotek, partusisten). Łacińska nazwa to Fenoterolum. Oficjalny lek. Dostępne w fiolkach po 15 ml, czyli 300 pojedynczych dawek. Trwa dłużej niż orcydyna przez około 1 godzinę.

SALBUTAMOL (Salbutamolum - tab. - 0, 002; butelki z 0, 5% roztworami respiratorów w 10 ml, są rozwiązania dla / we wprowadzeniu). Ten sam lek, co poprzednie dwa, stosuje się w tych samych wskazaniach. Wszystkie te leki różnią się znacznie mniej wyraźnym działaniem stymulującym na receptory beta-1-adrenergiczne serca. Ponadto, leki te są skuteczne do stosowania dojelitowego i porównane z izadriny ich działanie utrzymuje się przez dłuższy czas.

Selektywność tych leków nie jest absolutna, dlatego słowo "selektywny" jest napisane w cudzysłowach. Wśród tych różnych dostępnych środków, żaden klinicznie nie przewyższa salbutamolu.

WSKAZANIA DO UŻYTKU. Stosuje się selektywne adrenomimetyki beta-2:

1) zarówno w celu ułatwienia i zapobiegania (przewlekłe leczenie) ataków astmy (inhalacja, doustnie, pozajelitowo);

2) w celu zmniejszenia czynności kurczliwości mięśniówki macicy (tokolikii) w celu zapobiegania przedwczesnemu porodowi.

DODATKOWE INTERFERERY (ADRESATORZY)

Blokery adrenergiczne blokują receptory adrenergiczne, zapobiegając działaniu na nie mediatorów norepinefryny i adrenomimetycznych. Blokery adrenergiczne nie wpływają na syntezę noradrenaliny.

Blokery adrenergiczne dzielą się na 2 grupy:

Obecność efektu alfa-adreno-blokującego w substancjach łatwo można wykryć dzięki ich zdolności do obniżania ciśnienia adrenaliny lub "zniekształcania" tego. Oznacza to, że na tle działania alfa-blokerów adrenalina nie zwiększa ciśnienia krwi, ale ją zmniejsza. Ta ostatnia wynika z faktu, że na tle bloku alfa-adrenoreceptorów przejawia się stymulujący wpływ adrenaliny na beta-adrenoreceptory naczyń krwionośnych, któremu towarzyszy ich ekspansja.

Obecnie alfa-blokery nie są bardzo ważne w medycynie, choć w ostatnich latach ich znaczenie wzrosło (tworzenie selektywnych blokerów). Ze względu na to, że alfa-adrenoreceptory są głównie skoncentrowane w naczyniach, główne działania farmakologiczne tej grupy czynników są związane z ich wpływem na napięcie naczyniowe.

Leki syntetyczne, które blokują i adrenoreceptory obejmują fentolaminę (i tropafen).

PENTOLAMIN (regityna) Phentolamini hydrochloridi (proszek, tabela 0, 025). Pochodna imidazoliny.

Charakteryzuje się wyraźnym, ale krótkotrwałym działaniem alfa-adrenergicznym. Po podaniu dożylnym efekt adreno-blokujący fentolaminy trwa średnio 10-15 minut (do 40 minut). Przy pomocy v / m, podawanie per os, efekt trwa do 3-4 godzin.

Ciśnienie krwi Phentolamine zmniejsza się umiarkowanie. Lek prowadzi do złagodzenia skurczów i ekspansji naczyń obwodowych, szczególnie naczyń i prekapilarii, poprawiając dopływ krwi do mięśni, skóry i błon śluzowych.

Mechanizm obniżania ciśnienia krwi podczas ekspozycji na fentolaminę jest powodowany przez zarówno efekt alfa-adreno-blokujący, jak i bezpośrednie miotropowe działanie spasolityczne. Jednakże, z guzem chromochłonnym (guzem rdzenia kory nadnerczy), ten lek działa idealnie. Po dożylnym wstrzyknięciu 0,5% roztworu z guzem chromochłonnym ciśnienie krwi zmniejsza się po 2-5 minutach do 35/20 mm Hg. ul. z przywróceniem początkowego poziomu w 15-20 minut. Wynika to z faktu, że z guzem chromochłonnym wzrost ciśnienia krwi jest spowodowany wysokim poziomem endogennej adrenaliny (katecholamin) w krążeniu. Faktem jest, że podczas blokady alfa-adrenoreceptorów krążące adrenaliny podniecają beta-adrenoreceptory naczyń krwionośnych, rozszerzając je, co prowadzi do gwałtownego spadku ciśnienia krwi.

Ze względu na to, że nieselektywne i alfa-1 i alfa-2-adrenoreceptory są zablokowane, ogólnie fentolamina działa krótko. Wynika to z zaburzonej fizjologicznej autoregulacji wydzielania norepinefryny w synapsie. Blokada receptorów alfa-2 presynaptycznych narusza mechanizm negatywnego sprzężenia zwrotnego, a norepinefryna mediatora nieustannie wchodzi w szczelinę synaptyczną. Wyjaśnia to skutki uboczne fentolaminy, która powoduje silny tachykardię i zwiększoną kurczliwość mięśnia sercowego, zwiększoną motorykę jelitową (aż do biegunki, ponieważ alfa i beta receptory adrenergiczne przewodu żołądkowo-jelitowego są hamujące) i wydzielanie kwasu chlorowodorowego.

Fentolamina powoduje również wzrost wydzielniczej aktywności śliny i gruczołów łzowych, gruczołów dróg oddechowych i trzustki.

WSKAZANIA DO UŻYTKU. Fentolamina jest obecnie stosowana stosunkowo rzadko. Najczęściej jest przepisywany:

1) w rozpoznawaniu guza chromochłonnego;

2) w chorobie Raynauda, ​​zatarciu zapalenia wsierdzia, acrocyanosis, owrzodzeń troficznych kończyn dolnych, to jest w różnych chorobach związanych z upośledzonym krążeniem obwodowym;

3) z wstrząsem krwotocznym, kardiogennym, gdy występuje skurcz tętnic;

4) w ciężkich epizodach nadciśnieniowych (rzadko w formie iniekcji);

5) na odleżyny, odmrożenia.

- zwiększone napięcie żołądkowo-jelitowe (biegunka);

- swędzenie skóry, zaczerwienienie;

- obrzęk błony śluzowej nosa;

- przedawkowanie - załamanie ortostatyczne.

Podobnym, ale silniejszym lekiem jest tropofen. Kolejna grupa leków blokujących adrenoreceptory to półsyntetyczne leki, a mianowicie diwodorotlenowe alkaloidy sporyszu. Sporysz jest pasożytem grzybowym na uszach żyta (sporyszem w języku francuskim).

Stąd naturalne leki izolowane z ergot, zwane: ergokarnina, ergokrystyna, ergokryptyna, ergotoksyna, ergotamina - te leki stymulują redukcję mięśni gładkich naczyń, macicy. Narkotyki są toksyczne. Jeżeli alkaloidy sporyszu są dwuwodornione, to znaczy plus 2 atomy wodoru, otrzymuje się dihydroergotoksynę i dihydroergotaminę.

Leki te są alfa-blokerami. Są one częścią połączonych leków przeciwnadciśnieniowych (adelfan, cristipin, itp.). Niezależnie od tego leki praktycznie nie są stosowane, ale są stosowane wyłącznie w połączeniu z innymi substancjami jako leki przeciwnadciśnieniowe.

Ze względu na brak selektywności działania wymienionych czynników, to jest blokowanie postsynaptycznych alfa-1-adrenoreceptorów i presynaptycznych alfa-2-adrenoreceptorów, fizjologiczna autoregulacja wytwarzania norepinefryny jest upośledzona. Występuje zakłócenie negatywnego sprzężenia zwrotnego, w wyniku czego norepinefryna stale wchodzi w szczelinę synaptyczną i wchodzi w związek konkurencyjny z alfa-blokerami, wypiera je z receptorów alfa. Ten ostatni wyjaśnia krótki czas działania nieselektywnych alfa-blokerów i wynikających z nich niepożądanych reakcji (tachykardia).

Dlatego też, blokery alfa-adrenergiczne blokujące głównie postsynaptyczne alfa-1-adrenoreceptory okazały się bardzo obiecujące. Ze względu na funkcjonujące presynaptyczne receptory alfa-2-adrenergiczne, utrzymuje się mechanizm ujemnego sprzężenia zwrotnego, a zatem nie występuje zwiększone uwalnianie noradrenaliny. Blok postsynaptyczny alfa-1-adrenoreceptor staje się bardziej stabilny. Tachykardia nie występuje.

W przypadku leków, które mają dominujący wpływ na postsynaptyczne receptory alfa-1-adrenergiczne, chodzi o Prazosin (minyress, pratsilol).

Prazosinum (tabl. 0, 001, 0, 002, 0, 005). Pod względem aktywności blokującej przewyższa 10-krotnie fentolaminę. Głównym farmakologicznym działaniem prazosyny jest obniżenie ciśnienia krwi. Ten efekt jest spowodowany spadkiem naczyń tętniczych i, w mniejszym stopniu, naczyniami żylnymi, spadkiem powrotu żylnego i funkcji serca.

Tętno nie zmienia się znacząco; jeśli wystąpi tachykardia, jest to bardzo nieznaczne. Lek jest skuteczny przy podawaniu doustnym. Jego działanie trwa 30-60 minut i trwa 6-8 godzin. Prazosyna stosowana jest jako środek przeciwnadciśnieniowy w leczeniu nadciśnienia (umiarkowana ciężkość).

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Osteoporoza odnosi się do układowej choroby postępującej, której istotą jest stały spadek gęstości mineralnej kości, zmiany w jej strukturze i pojawienie się kruchości kości.

Progesteron odgrywa ważną rolę w ciele kobiety, pomaga w poczęciu na czas. Nie tylko wspomaga endometrium, pozwalając zapłodnionej komórce jajowej przyłączyć się i przetrwać, hormon ten uniemożliwia układowi immunologicznemu kobiety odrzucenie zarodka jako obcego obiektu.

Flegma, a dokładniej, sekret wytwarzany przez nabłonkowe komórki nosogardzieli, nazywany jest śluzem. Nagromadzony śluz na początku przełyku jest objawem indywidualnej choroby, która przynosi osobie dużo dyskomfortu.