Główny / Ankieta

Hydrochlorowodorek epinefryny - oficjalne instrukcje użytkowania

Numery rejestracyjne: LSR-000780 / 08-301216

Nazwa handlowa: Adrenaline Hydrochloride Vial

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa: Epinifrin

Formy dawkowania: roztwór do wstrzykiwań

Skład na 1 ml:

Składnik aktywny: adrenalina (adrenalina) - 1 mg.

Substancje pomocnicze: disiarczyn sodu (pirosiarczyn sodu) - 0,2 mg, chlorek sodu - 9 mg, wersenian disodowy - 0,25 mg, kwas solny - do pH 2,5 do 4,0, woda do wstrzykiwań - q.s. do 1 ml.

Opis: przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy płyn

Grupa farmaceutyczna: alfa i beta adrenomimetyk

Kod ATX: С01С24

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Sympatykomimetyczne, działające na receptory alfa i beta-adrenergiczne. Działanie jest spowodowane aktywacją cyklazy adenylanowej na wewnętrznej powierzchni błony komórkowej, wzrostem wewnątrzkomórkowego stężenia cyklicznego myofosforanu adenozyny (cAMP) i jonów wapnia.

Przy bardzo niskich dawkach, z szybkością podawania mniejszą niż 0,01 μg / kg / min, ciśnienie krwi (BP) może zmniejszyć się w wyniku poszerzenia naczyń mięśni szkieletowych. Przy szybkości iniekcji 0,04-0,1 μg / kg / min zwiększa częstotliwość i siłę skurczów serca, objętość wylewu i minimalną objętość krwi oraz zmniejsza całkowity obwodowy opór naczyniowy (OPSS); powyżej 0,02 mcg / kg / min zwęża naczynia krwionośne, zwiększa ciśnienie krwi (głównie skurczowe) i okrągłe choroby naczyniowe. Efekt ciśnienia może powodować krótkotrwałe odruchowe spowolnienie rytmu serca.

Relaksuje gładkie mięśnie oskrzeli, jako lek rozszerzający oskrzela. Dawki wyższe niż 0,3 μg / kg / min zmniejszają przepływ krwi przez nerki, dopływ krwi do narządów wewnętrznych, ton i ruch przewodu pokarmowego (GIT).

Rozszerza źrenice, pomaga zmniejszyć wytwarzanie płynu wewnątrzgałkowego i ciśnienia wewnątrzgałkowego. Powoduje hiperglikemię (zwiększa glikogenolizę i glukoneogenezę) i zwiększa zawartość wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu. Zwiększa przewodnictwo, pobudliwość i automatyzm mięśnia sercowego. Zwiększa zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.

Hamuje uwalnianie antygenu indukowaną histaminą oraz wolno działająca substancja w anafilaksji, skurcz oskrzeli eliminuje zapobiega obrzęku śluzówki. Działając na receptory alfa-adrenergiczne znajdujących się na skórze, błonach śluzowych i narządów wewnętrznych, powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie szybkości wchłaniania miejscowych środków znieczulających, zwiększa się czas i zmniejsza toksyczny wpływ znieczulenia miejscowego.

Stymulacja beta2-adrenoreceptorom towarzyszy zwiększone wydzielanie jonów potasu z komórki i może prowadzić do hipokaliemii.

Przy jamistej administracji zmniejsza się wypełnianie krwi ciał jamistych. Działanie lecznicze tworzy się prawie natychmiast po podaniu dożylnym (I / V) wprowadzenie (czas - 1-2 minut) po 5-10 minut po podskórnym (S / C) iniekcji (maksymalny efekt - 20 min), domięśniowe (w / m) wprowadzenie - czas rozpoczęcia efektu jest zmienny.

Farmakokinetyka

Podanie domięśniowe lub podskórne jest dobrze wchłaniane. Również wchłaniany przez podawanie dotchawicze i spojówki. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (TCmax) przy podawaniu podskórnym i domięśniowym - 3-10 minut. Wnika przez łożysko, do mleka matki, nie przenika przez barierę krew-mózg.

Metabolizowane głównie przez oksydazę monoaminową i O-metylotransferazę katecholową w zakończeniach nerwów współczulnych i innych tkanek, a także w wątrobie z tworzeniem nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania do podania dożylnego wynosi 1-2 minuty.

Jest wydalany przez nerki głównie w postaci metabolitów (około 90%): kwas wanililinowy, siarczany, glukuronidy; jak również w małych ilościach - bez zmian.

Wskazania do stosowania

Reakcje alergiczne typu natychmiastowego (w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, reakcja alergiczna na ukąszenia owadów i tym podobne), astmą oskrzelową (łagodny atak astmy, skurczu oskrzeli) podczas znieczulenia; konieczność wydłużenia działania znieczulenia miejscowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na epinefrynę i / lub zaróbki leku; Kardiomiopatię przerostową, zwężenia aorty ciężkie, tachyarytmii, migotania komór, guz chromochłonny, jaskrę zamkniętego kąta, wstrząsy (oprócz reakcji anafilaktycznych) Ogólne znieczulenie środkami wziewnymi: halotan, cyklopropan, chloroform; II okres pracy.

W planowanym znieczuleniu nie zaleca się wstrzykiwania w dalszych odcinkach paliczków palców u rąk i nóg, podbródka, małżowiny usznej, w okolicy nosa i narządów płciowych.

W stanach zagrożenia życia powyższe przeciwwskazania są względne.

Ostrożnie

Kwasica metaboliczna, hiperkapnia, niedotlenienie, migotanie przedsionków, migotanie komór, nadciśnienie płucne, hipowolemii, zawał mięśnia sercowego, choroby naczyń kończyn dolnych (w tym historii - zator tętnic, miażdżyca tętnic, choroba Buergera zimno szkody, cukrzycowa choroba okluzyjna choroba Raynauda) długi astma oskrzelowa i rozedma, miażdżyca mózgu, choroba Parkinsona, drgawki, przerost gruczołu krokowego i / lub trudności w oddawaniu moczu; zaawansowany wiek, niedowład i porażenie, zwiększony odruchy ścięgien w uszkodzeniu rdzenia kręgowego, wiek dzieci.

Stosować podczas ciąży i podczas karmienia piersią

Nie ma ściśle kontrolowanych badań dotyczących stosowania epinefryny u kobiet w ciąży. Epinefryna przechodzi przez łożysko. Statystycznie logiczny związek występy wada i przepuklina pachwinowa u dzieci z wykorzystaniem adrenaliny u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży lub na terenie, istnieje raport z pojedynczego przypadku niedotlenienia u płodu (epinefryny dożylne). zastrzyk adrenaliny może powodować tachykardię płodu, zaburzenia rytmu serca, w tym dodatkowych uderzeń skurczowego itp Epinefryny nie powinny stosować kobiety w ciąży, u których ciśnienie krwi przekracza 130/80 mm Hg. Badania na zwierzętach wykazały, że przy podawaniu w dawce 25 razy większej od zalecanej dawki u ludzi, epinefryna powoduje działanie teratogenne. Epinefryna powinna być stosowana podczas ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie zaleca się stosowania korekcji niedociśnienia podczas porodu, ponieważ może to opóźnić drugi etap porodu; przy podawaniu w dużych dawkach w celu osłabienia skurczów macicy może spowodować długotrwałą atonia krwawienia macicy. Podczas porodu nie należy stosować epinefryny, jej stosowanie jest możliwe tylko wtedy, gdy konieczne jest jej przypisanie ze względów zdrowotnych.

Jeśli podczas karmienia piersią konieczne jest leczenie epinefryną, należy przerwać karmienie piersią.

Dawkowanie i sposób podawania

Podskórnie, domięśniowo, czasami dożylnie.

Wstrząs anafilaktyczny: powoli dożylnie 0,1-0,25 mg, rozcieńczony w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, w razie potrzeby kontynuować kroplówkę dożylną w stężeniu 1: 10 000. Jeżeli stan pacjenta pozwala, podanie domięśniowe lub podskórne 0,3-0,5 mg w postaci rozcieńczonej lub nierozcieńczonej jest korzystne, jeśli to konieczne, powtarzane podawanie - w 10-20 minut do 3 razy.

Astmą podskórnie 0,3-0,5 mg, w postaci rozcieńczonej lub bez rozcieńczania, odpowiednio, powtarzane dawki mogą być podawane co 20 min do 3 razy, lub dożylnie 0,1-0,25 mg rozcieńczone do stężenia od 1: 10000.

Aby wydłużyć działanie środka znieczulającego miejscowo: w stężeniu 0,005 mg / ml (dawka zależy od rodzaju użytego środka znieczulającego), w znieczuleniu rdzeniowym 0,2-0,4 mg.

Dzieci z wstrząsem anafilaktycznym: podskórnie lub domięśniowo - w dawce 10 μg / kg (maksymalnie - do 0,3 mg), jeśli to konieczne, podawanie tych dawek powtarza się co 15 minut (do 3 razy).

Dzieci z oskrzeli :. S.C. 0,01 mg / kg (maksymalnie - do 0,3 mg) dawki w razie konieczności powtarza się co 15 minut lub aż do 3-4 razy w ciągu 4 godzin w kroplówki dożylnej pompy infuzyjnej nie może być stosowany w celu dokładnego regulowania szybkości podawania. Napary powinny być wykonywane w dużej (najlepiej w środkowej) żyle.

Efekty uboczne

Jest to silny środek sympatykomimetyczny, z większością efektów ubocznych spowodowanych pobudzeniem współczulnego układu nerwowego. Około jedna trzecia pacjentów otrzymujących epinefrynę miała działania niepożądane, a najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były choroby sercowe i naczyniowe.

Układ sercowo-naczyniowy: kołatanie serca, tachykardia, ciężkie nadciśnienie, niemiarowość komorowa, dusznicy bolesnej, wzrost lub spadek ciśnienia krwi, zawał serca, częstoskurczu, kardiomiopatia, jelita martwicy akrozianoz, zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej, wysokie dawki - komorowe arytmie.

Od układu nerwowego i psychiki: ból głowy, drżenie; zawroty głowy, niepokój, zmęczenie, pobudzenie, nerwowość, krwawienie w mózgu krwotoczny (wraz ze wzrostem ciśnienia krwi), dezorientacja, zaburzenia pamięci, drażliwość, złość, zaburzenia snu, senność, drgania mięśni.

Na części układu pokarmowego: nudności, wymioty.

Ze strony układu oddechowego: duszność, obrzęk płuc (ze zwiększonym ciśnieniem krwi).

Z układu moczowego: trudności i bolesne oddawanie moczu (z rozrostem gruczołu krokowego).

Reakcje miejscowe: ból lub pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, martwica w miejscu wstrzyknięcia.

Reakcje alergiczne: obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wysypka skórna, rumień wielopostaciowy.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: kwasica mleczanowa.

Różne: bladość, hipokaliemii, zahamowanie wydzielania insuliny i rozwoju hiperglikemii, lipolizy, ketogeneza, stymulację wydzielania hormonu wzrostu, nadmierne pocenie się.

Przedawkowanie

Objawy: nadmierny wzrost ciśnienia, tachykardii, naprzemiennie bradykardii (rytmu serca obejmujące migotanie przedsionków i komór) zimna i blada skóra, wymioty, bóle głowy, kwasicę metaboliczną, zawał mięśnia sercowego, krwawienie krwotocznym (w szczególności u osób w podeszłym wieku ), obrzęk płuc, śmierć.

Leczenie: przerwać wprowadzenie, leczenie objawowe, głównie w warunkach resuscytacji, stosowanie alfa i beta-blokerów, leków rozszerzających naczynia krwionośne.

Interakcje z innymi lekami

Antagonistami adrenaliny są blokery alfa i beta adrenoreceptorów. Osłabia działanie narkotycznych leków przeciwbólowych i nasennych. W przypadku jednoczesnego stosowania glikozydów nasercowych, chinidyna, tricyklicznych leków przeciwdepresyjnych, dopamina, środki do znieczulenia wziewnego (chloroform, enfluran, izofluran, halotan, metoksyfluran), kokainy zwiększonym ryzykiem zaburzeń rytmu serca (łącznie być bardzo ostrożnie stosowane lub nie stosowane); z innymi lekami sympatykomimetycznymi - nasilenie działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego; z lekami przeciwnadciśnieniowymi (w tym diuretykami) - zmniejszając ich skuteczność. Interakcja z nieselektywnymi beta-blokerami prowadzi do rozwoju ciężkiego nadciśnienia i bradykardii. Propranolol hamuje działanie epinefryny na rozszerzanie oskrzeli. Leki, które mogą spowodować utratę potasu (kortykosteroidy, leki moczopędne, aminofilinę, teofiliny), zwiększają ryzyko hipokaliemii. Epinefryna zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych z serca podczas jednoczesnego stosowania z lewodopą. Jednoczesne stosowanie może nasilać chronotropowe entokaponom i arytmogenną skutki adrenaliny.

Jednoczesne podawanie z inhibitorami MAO (w tym z furazolidonem, prokarbazyną, selegiliną) może powodować gwałtowny i wyraźny wzrost ciśnienia krwi, hiper-erythmic crisis, bóle głowy, arytmie, wymioty; z azotanami - osłabienie ich działania terapeutycznego; z fenoksybenzaminą - zwiększone działanie hipotensyjne i tachykardia; z fenytoiną - gwałtowny spadek ciśnienia krwi i bradykardia (w zależności od dawki i szybkości podawania); z preparatami hormonu tarczycy - wzajemne wzmacnianie działania; z lekami wydłużającymi odstęp QT (w tym astemizol, cisapryd, terfenadyna) - wydłużenie odstępu QT; z diatrizoatami, kwasami soli i yoxaglic - zwiększone efekty neurologiczne; z alkaloidami sporyszu i oksytocyną - zwiększone działanie zwężające naczynia krwionośne (do ciężkiego niedokrwienia i rozwoju gangreny).

Zmniejsza działanie insuliny i innych leków hipoglikemizujących. Połączone stosowanie z guanidyną może prowadzić do rozwoju ciężkiego nadciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie z aminazą może prowadzić do rozwoju tachykardii i niedociśnienia.

Instrukcje specjalne

W okresie leczenia zaleca się oznaczanie stężenia jonów potasowych w surowicy krwi, pomiar ciśnienia krwi, diurezę, minimalną objętość przepływu krwi, EKG, centralne ciśnienie żylne, ciśnienie w tętnicy płucnej i ciśnienie zaklinowania w kapilarach płucnych.

Nadmierne dawki epinefryny w zawale mięśnia sercowego mogą zwiększać niedokrwienie poprzez zwiększanie zapotrzebowania na tlen mięśnia sercowego.

Zwiększa poziom glukozy w osoczu krwi, w związku z czym cukrzyca wymaga większych dawek insuliny i pochodnych sulfonylomocznika. Nie zaleca się stosowania epinefryny przez dłuższy czas (zwężenie naczyń obwodowych, co prowadzi do możliwego rozwoju nekrozy lub zgorzeli).

Nie zaleca się stosowania korekcji niedociśnienia podczas porodu, ponieważ może to opóźnić drugi etap porodu; przy podawaniu w dużych dawkach w celu osłabienia skurczów macicy może spowodować długotrwałą atonia krwawienia macicy. Po przerwaniu leczenia dawkę należy stopniowo zmniejszać, ponieważ nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia.

Łatwo zniszczone przez alkalia i środki utleniające. Pirosiarczyn sodu, który jest częścią leku, może wywoływać reakcję alergiczną, w tym objawy anafilaksji i skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą lub alergią na historię. Epinefryna powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów z tetraplegią ze względu na zwiększoną wrażliwość takich osób na adrenalinę.

Nie należy ponownie wchodzić na te same obszary, aby uniknąć rozwoju martwicy tkanek. Nie zaleca się wprowadzania leku do mięśni pośladkowych.

Nie należy stosować leku podczas zmiany koloru lub pojawienia się osadu w roztworze. Niewykorzystaną część roztworu należy wyrzucić.

Gwałtowny wzrost ciśnienia krwi podczas stosowania adrenaliny może prowadzić do krwotoku krwotocznego, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku z chorobami sercowo-naczyniowymi.

Pacjenci z chorobą Parkinsona mogą odczuwać pobudzenie psychoruchowe lub czasowe pogorszenie objawów choroby podczas stosowania adrenaliny, dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania adrenaliny w tej kategorii osób.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami, mechanizmy

Pacjenci po podaniu epinefryny nie są zalecane do prowadzenia pojazdów, mechanizmów.

Formularz zwolnienia

Roztwór do wstrzykiwań, 1 mg / ml.

Na 1 ml w ampułce z neutralnego szkła bezbarwnego lub chroniącego światło z punktem przerwania. Oznacz każdą etykietę lub oznacz ją szybką farbą. W 5 lub 10 ampułkach w blistrze. Pojedyncze opakowanie blistrowe wraz z instrukcją użycia w pudełku kartonowym.

Warunki przechowywania

W ciemnym miejscu w temperaturze od 15 do 25 ° C Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Okres przydatności do spożycia

3 lata. Nie należy składać wniosku po upływie terminu ważności.

Warunki wakacyjne

Recepta.

Nazwa i adres podmiotu prawnego, na którego nazwisko wystawiono zaświadczenie o rejestracji

LLC "VIAL" Adres: 5, bld. 1, Pasaż Ostapovsky, 109316, Rosja

Producent:

Shandong Shenglu Pharmaceutical Co., Ltd

Na północ od Syhe Road, Syhe Street, Xishui County, prowincja Shandong, China Grand Pharmaceutical (China) Co., Ltd.

Lake Road No. 11 Jininhu Ecological Park, Dong Si Huu District, Wuhan City, prowincja Hubei, Chiny

Adres i numer telefonu upoważnionej organizacji (do przesyłania roszczeń konsumentów i roszczeń)

LLC "VIAL" Adres: 5, Bldg. 1, Ostapovsky Proezd, 109316, Rosja.

Pęd adrenaliny

Ceny w aptekach internetowych:

Adrenalina należy do grupy leków hormonalnych i jest analogiem głównego hormonu, syntetyzowanego przez rdzeń nadnerczy - pary gruczołów dokrewnych, które występują u ludzi i kręgowców.

Formularz zwolnienia i skład

Aktywnym składnikiem leku jest epinefryna (Epinephrinum).

Grupa farmakologiczna Adrenalina - leki nadciśnieniowe, adreno- i sympatykomimetyczne (alfa, beta).

Zgodnie z instrukcjami, chlorowodorek adrenaliny jest dostępny w dwóch postaciach:

  • Roztwór do wstrzykiwań;
  • Rozwiązanie do użytku zewnętrznego.

Farmakologiczne działanie adrenaliny

Będąc zasadniczo neuroprzekaźnikiem, Adrenalina, po wstrzyknięciu do organizmu, przenosi impulsy elektryczne z komórki nerwowej przez przestrzeń synaptyczną między neuronami, a także z neuronów do mięśni. Działanie tej biologicznie czynnej substancji chemicznej wiąże się z wpływem na adrenoreceptory alfa i beta iw znacznym stopniu pokrywa się z efektem pobudzenia włókien współczulnego układu nerwowego - części autonomicznego (znanego również jako autonomiczny) układu nerwowego, którego zwoje są zlokalizowane w znacznych odległościach od unerwionych narządy.

Zgodnie z instrukcją adrenalina wywołuje zwężenie naczyń krwionośnych organów znajdujących się w jamie brzusznej, naczyniach skóry i błonach śluzowych. W mniejszym stopniu występuje zwężenie naczyń mięśni szkieletowych. Wskaźniki ciśnienia krwi wzrastają, ponadto naczynia znajdujące się w mózgu rozszerzają się.

Wpływ ciśnienia adrenaliny jest jednak mniej wyraźny niż efekt stosowania norepinefryny, co jest spowodowane pobudzeniem nie tylko α1 i α2-adrenoreceptory, ale także β2-enrenoreceptory naczyniowe.

Na tle stosowania chlorowodorku adrenaliny odnotowano:

  • Wzmocnienie i przyspieszenie skurczów mięśnia sercowego;
  • Relief przedsionkowo-komorowy (przewodzenie przedsionkowo-komorowe);
  • Zwiększenie automatyzmu mięśnia sercowego, wywołując rozwój arytmii;
  • Wzrost ciśnienia krwi spowodowany przez wzbudzenie środkowej pary pająków nerwów czaszkowych (tzw. Nerwów błędnych), które mają działanie hamujące na serce, powodując wystąpienie przejściowej bradykardii odruchowej.

Również pod wpływem adrenaliny rozluźniają się mięśnie oskrzeli i jelit, a źrenice rozszerzają się. A ponieważ ta substancja służy jako katalizator wszystkich procesów metabolicznych zachodzących w organizmie, jej zastosowanie:

  • Zwiększa poziom glukozy we krwi;
  • Zwiększa metabolizm w tkankach;
  • Poprawia glukogenezę i glikogenezę;
  • Spowalnia syntezę glikogenu w mięśniach szkieletowych;
  • Pomaga zwiększyć wychwyt i wykorzystanie glukozy w tkankach;
  • Zwiększa poziom aktywności enzymów glikolitycznych;
  • Ma stymulujący wpływ na "troficzne" włókna współczulne;
  • Zwiększa funkcjonalność mięśni szkieletowych;
  • Pobudza aktywność ośrodkowego układu nerwowego;
  • Zwiększa czuwanie, energię psychiczną i aktywność.

Ponadto chlorowodorek adrenaliny może wywierać wyraźny efekt przeciwalergiczny i przeciwzapalny na organizm.

Cechą charakterystyczną adrenaliny jest to, że jej użycie zapewnia efekt natychmiastowej pochodnej. Ponieważ lek jest idealnym stymulatorem czynności serca, jest niezbędny w praktyce okulistycznej i podczas operacji chirurgicznych.

Wskazania do stosowania Adrenalina

Korzystanie z adrenaliny, zgodnie z instrukcjami, jest wskazane w następujących sytuacjach:

  • W przypadku gwałtownego spadku ciśnienia krwi (podczas zapaści);
  • Aby złagodzić objawy ataku astmy;
  • Gdy u pacjenta wystąpią ostre reakcje alergiczne w obecności konkretnego leku;
  • Z hipoglikemią (obniżenie poziomu cukru we krwi);
  • W asystolii (stan, który charakteryzuje się zaprzestaniem aktywności serca wraz z zanikaniem aktywności bioelektrycznej);
  • Z przedawkowaniem insuliny;
  • W jaskrze z otwartym kątem przesączania (zwiększone ciśnienie śródgałkowe);
  • Z występowaniem chaotycznych skurczów mięśnia sercowego (migotanie komór);
  • Do leczenia chorób otolaryngologicznych jako leku zwężającego naczynia krwionośne;
  • Do leczenia chorób okulistycznych (podczas wykonywania operacji chirurgicznych na oczach, których celem jest wyeliminowanie obrzęku spojówkowego, leczenie nadciśnienia śródgałkowego, zatrzymanie krwawienia itp.);
  • Z wstrząsem anafilaktycznym spowodowanym ukąszeniami owadów i zwierząt;
  • Z intensywnym krwawieniem;
  • Podczas operacji.

Ponieważ lek ten działa krótkotrwale, aby przedłużyć jego czas ekspozycji, Adrenalina często łączy się z roztworem nokakoiny, dikainy lub innych leków znieczulających.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania do powołania adrenaliny to:

  • Jednoczesne stosowanie z cyklopropanem, ftorotanem i chloroformem (ponieważ taka kombinacja może wywoływać najsilniejszą arytmię);
  • Jednoczesne stosowanie z oksytocyną i lekami przeciwhistaminowymi;
  • Tętniak;
  • Nadciśnienie;
  • Zaburzenia endokrynologiczne (w szczególności cukrzyca);
  • Jaskra;
  • Miażdżyca naczyń krwionośnych;
  • Nadczynność tarczycy;
  • Okres ciąży i laktacji.

Dawkowanie i administracja

Ponieważ Adrenalina jest wytwarzana w postaci roztworu, można ją nakładać na kilka sposobów: nawilżać skórę, wstrzykiwać dożylnie, domięśniowo i pod skórę.

W przypadku krwawienia stosuje się go jako środek zewnętrzny, stosując bandaż lub tampon.

Dzienna dawka adrenaliny nie powinna przekraczać 5 ml, a pojedyncze wstrzyknięcie - 1 ml. W mięśniach, żyłach lub pod skórą oznacza to, że wstrzykiwany jest bardzo powoli i ostrożnie.

W przypadkach, w których lek jest wymagany przez dziecko, dawka jest obliczana na podstawie indywidualnych cech jego ciała, wieku i ogólnego stanu.

W przypadkach, gdy adrenalina nie daje oczekiwanego efektu i nie ma poprawy w stanie pacjenta, zaleca się stosowanie podobnych leków o działaniu pobudzającym, które mają mniej wyraźny efekt toksyczny.

Skutki uboczne adrenaliny

Należy pamiętać, że przedawkowanie Andernalinu lub jego niewłaściwe podawanie może spowodować u pacjenta ciężką arytmię i przejściową bradykardię odruchową (rodzaj zaburzenia rytmu zatokowego, któremu towarzyszy zmniejszenie liczby skurczów mięśnia sercowego do 30-50 uderzeń na minutę).

Ponadto wysokie stężenia substancji mogą wzmocnić procesy katabolizmu białek.

Analogi

Obecnie istnieje wiele analogów adrenaliny. Wśród nich: Stiptirenal, Epinefryna, Adrenin, Paranephrin i wiele innych.

Adrenalina - narzędzie o szerokim spektrum działania

Epinefryna jest beta i alfa-adrenomimetykiem, należącym do grupy hormonów katabolicznych.

Lek ma działanie przeciwalergiczne i rozszerzające oskrzela, podwyższa poziom cukru we krwi, stymuluje metabolizm tkanek.

Substancja jest częścią dwóch grup farmakologicznych:

  • leki na nadciśnienie;
  • Leki, które mają stymulujący wpływ na receptory α + β i α-adrenergiczne.

Lek może mieć następujące rodzaje efektów:

  • lek rozszerzający oskrzela;
  • przeciwalergiczny;
  • hiperglikemia;
  • zwężający naczynia krwionośne;
  • nadciśnienie.

Ponadto hormon adrenaliny:

  • stymuluje rozkład tłuszczów i hamuje ich syntezę;
  • stymuluje centralny układ nerwowy;
  • pomaga zwiększyć funkcjonalną aktywność tkanki mięśni szkieletowych;
  • pobudza region podwzgórza;
  • ma działanie hamujące na produkcję glikogenu w wątrobie i mięśniach szkieletowych;
  • poprawia krzepliwość krwi;
  • wzmacnia wychwytywanie i wykorzystanie glukozy przez tkanki;
  • stymuluje produkcję niektórych hormonów (w szczególności adrenokortykotropowych);
  • pomaga zwiększyć aktywność enzymów glikolitycznych.

Przed użyciem przeczytaj instrukcję użycia adrenaliny.

1. Wskazania do stosowania

Producent leku zaleca stosowanie adrenaliny w obecności następujących stanów:

  • natychmiastowe wystąpienie reakcji alergicznych (reakcje na pokarm, ukąszenia owadów, przetaczanie krwi, leki) na pokrzywkę, wstrząs anafilaktyczny;
  • ataki astmy oskrzelowej;
  • upośledzenie dopływu krwi do narządów wewnętrznych (załamanie), ostry spadek wskaźników ciśnienia krwi;
  • stany charakteryzujące się zmniejszeniem stężenia jonów potasu we krwi (hipokaliemia);
  • przedawkowanie hipoglikemii insuliny;
  • zatrzymanie akcji serca;
  • jaskra z otwartym kątem przesączania (zwiększone ciśnienie śródgałkowe);
  • migotanie komór serca;
  • priapizm;
  • chirurgia oka;
  • ostro rozwijający się blok przedsionkowo-komorowy stopnia 3;
  • krwawienie z powierzchniowo umiejscowionego w naczyniach śluzowych i skórnych;
  • ostra niewydolność lewej komory.

Lek stosuje się także w niektórych dolegliwościach otolaryngologicznych jako leki zwężające naczynia krwionośne i w celu wydłużenia czasu działania miejscowych leków znieczulających.

W przypadku hemoroidów czopki z trombiną i adrenaliną są stosowane w celu zatrzymania krwi i złagodzenia bólu dotkniętego obszaru.

Epinefryna jest stosowana w praktyce chirurgicznej i jest wstrzykiwana przez endoskop w celu zmniejszenia utraty krwi. Substancja wchodzi również w skład roztworów stosowanych do długotrwałego znieczulenia miejscowego (na przykład w stomatologii).

Adrenalina w postaci tabletek jest stosowana w leczeniu nadciśnienia, dusznicy bolesnej. Ponadto, tabletki są przepisywane na syndromy, którym towarzyszy uczucie ciężkości w klatce piersiowej i zwiększony niepokój.

Metoda aplikacji

Zaprojektowany do użytku lokalnego. Aby zatrzymać krwawienie, wymaz jest zwilżony roztworem i nałożony na ranę.

Roztwór do wstrzykiwań Jest przeznaczony do podawania podskórnego (n / a), kroplowego, domięśniowego (IM), strumieniowego lub dożylnego (IV).

Schemat dawkowania dla dorosłych:

  1. W szoku anafilaktycznym i innych reakcjach alergicznych: 0,1-0,25 mg rozcieńczonych w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu. W celu uzyskania efektu klinicznego kontynuuje się leczenie za pomocą dożylnego wlewu kroplowego (proporcja 1: 10 000). Jeśli nie ma rzeczywistego zagrożenia dla życia pacjenta, lek podaje się w dawce 0,3-0,5 mg sc lub f / m. Jeśli to konieczne, wstrzyknięcie powtarza się do 3 razy w odstępie 10-20 minut.
  2. W astmie oskrzelowej: 0,3-0,5 mg sc. Aby osiągnąć pożądany efekt, tę samą dawkę podaje się ponownie do 3 razy co 20 minut. Ponadto lek można podawać w ilości 0,1-0,25 mg, rozcieńczonej w 0,9% roztworze chlorku sodu (stosunek 1: 10 000).
  3. W przypadku niedociśnienia tętniczego: kroplówki IV w dawce 0,001 mg / min. Jeśli to konieczne, prędkość podawania można zwiększyć do 0,002-0,01 mg / min.
  4. Gdy asystolia: 0,5 mg, rozcieńczona w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, podaje się dootrzewnowo. Kiedy środki resuscytacyjne Adrenalina jest wprowadzana do / w 0,5-1 mg co trzy do pięciu minut. Wcześniej lek rozcieńczano w roztworze 0,9% chlorku sodu. W przypadku intubacji tchawicy pacjenta, podawanie prowadzi się przez wkroplenie dotchawicze. W tym samym czasie dawka jest kilka razy (2-2,5) wyższa niż dawka przeznaczona do podawania dożylnego.
  5. Jako środek zwężający naczynia: kroplówka IV (dawka - 0,001 mg / min.). Szybkość wlewu można zwiększyć do 0,002-0,01 mg / min.
  6. Pacjenci z zespołem Morgagni-Adamsa-Stokesa (postać bradyarytmiczna): kroplówka IV z 1 mg rozpuszczona w 250 ml 5% roztworu glukozy. Szybkość wlewu jest stopniowo zwiększana aż do osiągnięcia minimalnej wystarczającej liczby uderzeń serca.
  7. Wydłużenie znieczulenia miejscowego: 0,005 mg Adrenaliny na 1 ml środka znieczulającego, 0,2-0,4 mg na znieczulenie podpajęczynówkowe.

Dawkowanie w dzieciństwie:

  1. W asystolii: noworodkowi - powoli w / w co 3-5 minut w tempie 0,01-0,03 mg Adrenaliny na kilogram masy ciała. W leczeniu dzieci w wieku powyżej jednego miesiąca - dożylnie, co 3-5 minut (najpierw 0,01 mg / kg, a następnie 0,1 mg / kg). Po wstrzyknięciu dwóch standardowych dawek można przełączyć na dawkę 0,2 mg / kg w odstępie 5 minut. To pokazuje podawanie dotchawicze.
  2. W przypadku wstrząsu anafilaktycznego: tj. 0,01 mg / kg (nie więcej niż 0,3 mg) wstrzykuje się domięśniowo lub podskórnie. Procedurę można powtórzyć w odstępie 15 minut, ale nie więcej niż trzy razy.
  3. W skurczu oskrzeli: 0,01 mg / kg p / c (do 0,3 mg). Lek można podawać co cztery godziny lub do trzech lub czterech razy co 15 minut.
  4. Roztwór do iniekcji może być również użyty do zatrzymania krwawienia (miejscowo). W tym celu tampon zwilża się roztworem, po czym nanosi się na powierzchnię rany.

2. forma uwolnienia, skład

Firmy farmaceutyczne Adrenalina jest dostępna w 2 postaciach dawkowania:

  • 0,1% roztwór chlorowodorku epinefryny;
  • hydrotartrat adrenaliny o stężeniu 0,18%.

Lek jest sprzedawany w ampułkach z neutralnego szkła. Każda ampułka zawiera 1 ml leku.

Rozwiązanie do użytku lokalnego trafia do aptek w postaci hermetycznie zamkniętych fiolek z pomarańczowego szkła. Każda butelka zawiera 30 ml leku.

Również w aptekach można znaleźć tabletkową postać adrenaliny (w postaci granulek homeopatycznych D3).

Roztwór do wstrzykiwań zawiera adrenalinę (składnik aktywny) i składniki pomocnicze - disiarczyn sodu, chlorek sodu, kwas chlorowodorowy, chlorobutanol.

Roztwór do stosowania miejscowego zawiera także epinefrynę i nieaktywne składniki - pirosiarczyn sodu, chlorowodorek chlorobutanolu, edetate disodowe, chlorek sodu, glicerynę, roztwór kwasu chlorowodorowego 0.01 M.

3. Interakcje z innymi lekami

Przyjmowanie adrenaliny z innymi lekami może powodować szereg reakcji z organizmu:

Blokery receptorów β i α-adrenergicznych są antagonistami epinefryny, dlatego też, gdy blokery β-adrenergiczne są leczone z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi, skuteczność epinefryny zostaje zmniejszona. W związku z tym zaleca się zastąpienie leku w / z wprowadzeniem salbutamolu.

Inne adrenomimetyki mogą nasilać działanie terapeutyczne epinefryny, nasilać działania niepożądane ze strony CCC.

Przyjmowanie chinidyny, dopaminy, kokainy, glikozydów nasercowych, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków do znieczulenia wziewnego (izofluran, metoksyfluran, halotan, enfluran) może zwiększać prawdopodobieństwo arytmii, więc jednoczesne stosowanie jest niedozwolone lub dopuszczalne z ostrożnością.

Jednoczesne przyjmowanie adrenaliny i leków nasennych, insuliny, narkotycznych leków przeciwbólowych, leków przeciwnadciśnieniowych prowadzi do zmniejszenia skuteczności tych leków.

Diuretyki - wzrost ciśnienia epinefryny.

Azotany - osłabienie ich działania terapeutycznego.

Zastosowanie epinefryny podczas leczenia inhibitorami monoaminooksydazy (prokarbazyna, selegilina, furazolidon) może powodować wzrost ciśnienia krwi (wyraźny i nagły), bóle głowy, wymioty, arytmię serca, kryzys hiperpiretyczny. Możliwe jest również osłabienie efektu terapeutycznego inhibitorów monoaminooksydazy.

Fenoksybenzamina - zwiększone działanie hipotensyjne, tachykardia.

Jednoczesne stosowanie hormonów tarczycy może powodować wzrost działania tych leków i adrenaliny.

Fenytoina - bradykardia, gwałtowny spadek ciśnienia krwi (w zależności od dawki i szybkości podawania).

Leki wydłużające odstęp QT - wydłużenie odstępu QT.

Yoksaglovaya lub kwasy yotalamowe, diatrizoates - wzmacniające działanie neurologiczne.

Jednoczesne stosowanie alkaloidów sporyszu prowadzi do zwiększonego działania zwężającego naczynia krwionośne (do rozwoju zgorzeli i ciężkiego niedokrwienia).

Pęd adrenaliny

Producent: FSUE "Moscow Endocrine Plant" Rosja

Kod ATC: C01CA24

Forma uwalniania: Płynne formy dawkowania. Roztwór do wstrzykiwań.

Ogólna charakterystyka. Skład:

Składnik aktywny: 1 mg adrenaliny (adrenaliny) w 1 ml roztworu.

Substancje pomocnicze: chlorek sodu, wodorosiarczyn sodu (pirosiarczyn sodu), chlorobutanol półwodzian (Hlorobutanolgidrat) równoważne chlorobutanol, sól disodowa EDTA (sól disodowa kwasu etylenodiaminotetraoctowego), glicerol (gliceryna), kwas chlorowodorowy, woda do wstrzykiwań.

Właściwości farmakologiczne:

Farmakodynamika. Działanie jest spowodowane aktywacją zależnej od receptora cyklazy adenylanowej na wewnętrznej powierzchni błony komórkowej, wzrost wewnątrzkomórkowego stężenia cyklicznego monofosforanu adenozyny (cAMP) i jonów wapnia (Ca2 +).

Przy bardzo małych dawkach, z szybkością podawania mniejszą niż 0,01 μg / kg / min, może obniżyć ciśnienie krwi, z powodu ekspansji naczyń mięśni szkieletowych. Przy szybkości wstrzyknięcia 0,04-0,1 μg / kg / min zwiększa częstotliwość i siłę skurczów serca, objętość wylewu i minimalną objętość krwi, zmniejsza całkowity obwodowy opór naczyniowy; powyżej 0,02 mcg / kg / min zwęża naczynia krwionośne, zwiększa ciśnienie krwi (głównie skurczowe) i całkowity obwodowy opór naczyniowy. Efekt ciśnienia może powodować krótkotrwałe odruchowe spowolnienie rytmu serca.

Relaksuje gładkie mięśnie oskrzeli. Dawki większe niż 0,3 mcg / kg / min zmniejszają przepływ krwi przez nerki, dopływ krwi do narządów wewnętrznych, ton i ruchliwość przewodu żołądkowo-jelitowego. Rozszerza źrenice, pomaga zmniejszyć wytwarzanie płynu wewnątrzgałkowego i ciśnienia wewnątrzgałkowego. Powoduje hiperglikemię (zwiększa glikogenolizę i glukoneogenezę) i zwiększa zawartość wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu.

Zwiększa przewodnictwo, pobudliwość i automatyzm mięśnia sercowego. Zwiększa zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Hamuje uwalnianie histaminy i leukotrienów indukowane przez antygeny, eliminuje skurcz, oskrzelik, zapobiega rozwojowi obrzęku błony śluzowej.

Stymulacji adrenoreceptorów b2 towarzyszy zwiększone wydalanie jonów potasu (K +) z komórki i może prowadzić do hipokaliemii.

Przy jamistej administracji zmniejsza się wypełnianie krwi ciał jamistych.

Efekt terapeutyczny rozwija się niemal natychmiast po podaniu dożylnym (czas działania - 1-2 minuty), 5-10 minut po podaniu podskórnym (maksymalny efekt - 20 minut), przy podawaniu domięśniowym - czas rozpoczęcia efektu jest zmienny.

Farmakokinetyka. W ssaniu. Podanie domięśniowe lub podskórne jest dobrze wchłaniane. Wstrzyknięta pozajelitowo, szybko zniszczona. Również wchłaniany przez podawanie dotchawicze i spojówki. Czas osiągnięcia maksymalnej koncentracji we krwi. podskórnie i. wstrzyknięcie domięśniowe - 3-10 min. Wnika przez łożysko, do mleka matki, nie przenika przez barierę krew-mózg.

Metabolizm. Metabolizowane głównie przez oksydazę monoaminową i O-metylotransferazę katecholową w zakończeniach nerwów współczulnych i innych tkanek, a także w wątrobie z tworzeniem nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania do podania dożylnego wynosi 1-2 minuty.

Wnioskowanie. Jest wydalany przez nerki głównie w postaci metabolitów: kwasu wanilinowo-lindynowego, siarczanów, glukuronidów, a także w niewielkiej ilości - niezmienionej.

Wskazania do stosowania:

· Reakcje alergiczne typu natychmiastowego (w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), które rozwijają się przy użyciu leków, surowicy, transfuzji krwi, jedzenia pokarmów, ukąszeń owadów lub innych alergenów; wysiłek fizyczny astmy;

· Asystol (w tym na tle ostro rozwiniętego bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia);

· Krwawienia z powierzchniowych naczyń skóry i błon śluzowych (w tym z dziąseł);

Niedociśnienie tętnicze, które nie jest podatne na wpływ odpowiedniej objętości płynów zastępczych (w tym wstrząs, bakteriemia, operacja na otwartym sercu, niewydolność nerek);

· Konieczność wydłużenia działania znieczulenia miejscowego;

· Epizody, całkowita blokada przedsionkowo-komorowa (wraz z rozwojem stanu synchronicznego (zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa);

· Zatrzymanie krwawienia (jako środek zwężający naczynia krwionośne).

Dawkowanie i administracja:

Podskórnie, domięśniowo, dożylnie.

Reakcje alergiczne typu natychmiastowego (wstrząs anafilaktyczny): 0,1-0,25 mg rozcieńczone w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu powoli dożylnie, w razie potrzeby kontynuować kroplówkę dożylną w stężeniu 1: 10 000. W przypadku braku bezpośredniego, zagrażającego życiu, lepiej jest podawać domięśniowo lub podskórnie 0,3-0,5 mg, jeśli to konieczne, powtarzane podawanie w 10-20 minutach do 3 razy.

Astma oskrzelowa: 0,3-0,5 mg podskórnie, jeśli to konieczne, powtarzane dawki można podawać co 20 minut do 3 razy lub dożylnie w 0,1-0,25 mg z rozcieńczeniem w stężeniu 1: 10 000.

W przypadku asystolii: dosercowo 0,5 mg (rozcieńczony 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub innego roztworu); podczas resuscytacji - 0,5-1 mg (w postaci rozcieńczonej) dożylnie co 3-5 minut. Jeśli pacjent jest intubowany, możliwe jest podanie dotchawicze - dawki powinny być 2-2,5 razy większe niż dawki do podawania dożylnego.

Zatrzymanie krwawienia - miejscowo w postaci tamponów zwilżonych roztworem leku.

W przypadku niedociśnienia tętniczego: kroplówka dożylna 1 μg / min, szybkość podawania można zwiększyć do 2-10 μg / min.

Aby wydłużyć działanie środka znieczulającego miejscowo: w stężeniu 0,005 mg / ml (dawka zależy od rodzaju użytego środka znieczulającego), w znieczuleniu rdzeniowym 0,2-0,4 mg.

Zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa (postać bradyozowa) w dawce 1 mg w 250 ml 5% roztworu glukozy dożylnie, stopniowo zwiększając szybkość infuzji w celu osiągnięcia minimalnej wystarczającej liczby uderzeń serca.

Jako środek zwężający naczynia: kroplówka dożylna 1 μg / min; szybkość podawania można zwiększyć do 2-10 μg / min:

Zastosowanie w praktyce dziecięcej:

- noworodki (asystolia): dożylnie, 10-30 μg / kg co 3-5 minut, powoli.

- dla dzieci: starsze niż 1 miesiąc: dożylnie, 10 μg / kg (w razie potrzeby, co najmniej 100 μg / kg jest podawane co 3-5 minut (po podaniu co najmniej 2 standardowych dawek można stosować wyższe dawki co 5 minut - 200 μg / kg.) Można zastosować podanie dotchawicze.

- dzieci z wstrząsem anafilaktycznym: podskórnie lub domięśniowo w dawce 0,01 mg / kg (maksymalnie - do 0,3 mg), jeśli to konieczne, podawanie tych dawek powtarza się co 15 minut (do 3 razy).

- dzieci ze skurczem oskrzeli: podskórnie 10 μg / kg (maksymalnie - do 0,3 mg), dawka, jeśli to konieczne, powtarzać co 15 minut; (do 3-4 razy) lub co 4 godziny

Funkcje aplikacji:

Przypadkowe podanie dożylne epinefryny może spowodować gwałtowny wzrost ciśnienia krwi.

Zwiększone ciśnienie krwi wraz z wprowadzeniem leku może powodować udary. Epinefryna może powodować zwężenie naczyń włosowatych nerek, zmniejszając przez to diurezę.

Do infuzji należy użyć urządzenia z urządzeniem pomiarowym do kontrolowania szybkości infuzji.

Napary powinny być wykonywane w dużej (najlepiej w środkowej) żyle.

Wprowadzane wewnątrzocznie podczas asystolii, jeżeli inne metody nie są dostępne, ponieważ istnieje ryzyko tamponady serca i odmy opłucnowej.

W okresie leczenia zalecano oznaczanie stężenia jonów potasu (K +) w surowicy, mierzenie ciśnienia krwi, diurezy, minimalnej objętości krwi, elektrokardiogramu, centralnego ciśnienia żylnego, ciśnienia w tętnicy płucnej i ciśnienia klina w naczyniach włosowatych płuc. Nadmierne dawki w zawale mięśnia sercowego mogą zwiększać niedokrwienie przez zwiększanie zapotrzebowania na tlen mięśnia sercowego.

Zwiększa glikemię, w związku z czym cukrzyca wymaga większych dawek insuliny i pochodnych sulfonylomocznika.

Po podaniu dotchawiczym absorpcja i końcowe stężenie leku w osoczu mogą być nieprzewidywalne.

Wprowadzenie epinefryny w warunkach wstrząsu nie zastępuje transfuzji krwi, osocza, płynów zastępujących krew i / lub roztworów soli.

Nie zaleca się stosowania epinefryny przez dłuższy czas (zwężenie naczyń obwodowych, co prowadzi do możliwego rozwoju nekrozy lub zgorzeli).

Nie ma ściśle kontrolowanych badań dotyczących stosowania epinefryny u kobiet w ciąży. Statystycznie ustalony związek między występowaniem wad wrodzonych a przepukliną pachwinową u dzieci, których matki stosowały adrenalinę w pierwszym trymestrze ciąży lub w trakcie ciąży, odnotowano również w jednym przypadku o wystąpieniu anoksji, u płodu, po podaniu dożylnym - matce epinefryny.

Wniosek o korektę niskiego ciśnienia krwi podczas porodu nie jest zalecany, ponieważ może opóźnić drugi etap porodu; podawany w dużych dawkach w celu osłabienia skurczu macicy może spowodować długotrwałą atonię macicy z krwawieniem.

Może być stosowany u dzieci z zatrzymaniem akcji serca, ale należy zachować ostrożność.

W przypadku przerwania leczenia dawkę leczniczą należy stopniowo zmniejszać, ponieważ nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do obniżenia ciśnienia krwi.

Łatwo ulega zniszczeniu przez czynniki alkilujące i utleniające, w tym chlorki, bromki, azotyny, sole żelaza i nadtlenki.

Jeśli roztwór uzyskał zabarwienie różowawe lub brązowe lub zawiera osad, nie można go wprowadzić. Niewykorzystane części powinny zostać zniszczone.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i mechanizmów. Po zażyciu leku lekarz musi indywidualnie, w każdym przypadku, zdecydować o przyjęciu pacjenta do zarządzania transportem lub zaangażować się w inne potencjalnie niebezpieczne czynności, które wymagają dużej koncentracji uwagi i szybkości reakcji psychomotorycznych.

Skutki uboczne:

Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych (WHO): bardzo często> 1/10; często od> 1/100 do 1/1000 do 1/10000 do < 1/1000; очень редко от < 1/10000, включая отдельные сообщения.

Ponieważ układ sercowo-naczyniowy: sporadycznie - dławica piersiowa, bradykardia lub tachykardia, kołatanie serca, zwiększone lub zmniejszone ciśnienie tętnicze, w dużych dawkach - komorowe zaburzenia rytmu (w tym migotanie komór); rzadko - arytmia, ból w klatce piersiowej, obrzęk płuc.

Układ nerwowy: często - ból głowy, lęk, drżenie; tykać, nierzadko - zawroty głowy, nerwowość, zmęczenie, nudności, wymioty, zaburzenia osobowości (pobudzenie psychoruchowe, dezorientacja, upośledzenie pamięci, zaburzenia psychotyczne: zachowania agresywne lub paniki, schizofrenopodobne zaburzenia, paranoja), zaburzenia snu, skurcze mięśni.

Ze strony układu pokarmowego: często - nudności, wymioty.

Z układu moczowego: rzadko - trudne i bolesne oddawanie moczu (z rozrostem gruczołu krokowego).

Reakcje miejscowe: sporadycznie - ból lub pieczenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego.

Reakcje alergiczne: sporadycznie - obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wysypka skórna, rumień wielopostaciowy.

Inne: nieczęsto - nadmierne pocenie się; rzadko - hipokaliemia.

Jeśli objawy niepożądane wskazane w instrukcji nasilą się lub wystąpią jakiekolwiek inne działania niepożądane nie wymienione w instrukcji, należy poinformować o tym lekarza.

Interakcje z innymi lekami:

Antagoniści epinefryny są blokerami adrenoreceptorów α i β.

Skuteczność epinefryny zmniejsza się u pacjentów z ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi przyjmującymi b-blokery. W tym przypadku salbutamol stosuje się dożylnie.

Stosowanie w połączeniu z innymi adrenomimetykami może nasilać działanie epinefryny.

Osłabia działanie narkotycznych leków przeciwbólowych i nasennych.

Stosowany jednocześnie z glikozydami nasercowymi, chinidyną, trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, dopaminą, lekami znieczulającymi wziewnie (enfluranem, halotanem, izofluranem, metoksyfluranem), kokainą zwiększa ryzyko arytmii (należy go stosować bardzo ostrożnie lub wcale); z innymi adrenomimetykami - nasilenie działań niepożądanych z układu sercowo-naczyniowego; z lekami przeciwnadciśnieniowymi - zmniejszając ich skuteczność.

W przypadku leków moczopędnych możliwe jest nasilenie działania presynergicznego epinefryny. Jednoczesne stosowanie z lekami hamującymi oksydazę monoaminową (prokarbazyna, selegilina, jak również furazolidon) może spowodować nagły i wyraźny wzrost ciśnienia krwi, kryzys hiperprzestrzenny, ból głowy, arytmie serca, wymioty; z azotanami - osłabienie ich działania terapeutycznego; z fenoksybenzaminą - zwiększone działanie hipotensyjne i tachykardia; z fenytoiną - nagły spadek ciśnienia krwi i bradykardii (w zależności od dawki i szybkości podawania); z lekami hormonów, tarczycy - wzajemne wzmacnianie działania; z lekami wydłużającymi odstęp QT (w tym astemizol, cisapryd, terfenadyna) - wydłużenie odstępu QT; z diatrizoatami, kwasami soli i yoxaglic - zwiększone efekty neurologiczne; z alkaloidami sporyszu - zwiększone działanie zwężające naczynia krwionośne (do ciężkiego niedokrwienia i rozwoju gangreny).

Zmniejsza działanie insuliny i innych leków hipoglikemizujących.

Przeciwwskazania:

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik leku, nadciśnienie, wyrażone aterosklerrz (łącznie z miażdżycą tętnic mózgowych), kardiomiopatię przerostową, tachyarytmii, choroby wieńcowej serca, migotanie komór, migotanie przedsionków, arytmia komorowa, przewlekłej niewydolności serca, stopień 3-4, zawał mięśnia sercowego, guza chromochłonnego, nadczynność tarczycy, cukrzyca, ostra i przewlekła niewydolność tętnicza (w tym występowanie zatoru tętniczego, miażdżycy, choroby Burger, endarteritis cukrzycowa, choroba Raynauda) hipowolemii, kwasica metaboliczna, hiperkapnia, niedotlenienie, nadciśnienie płucne, wstrząs niealergiczna Genesis (w tym kardiogennego, pourazowych krwotoczny), Cold urazu, choroby Parkinsona; organiczne uszkodzenie mózgu, jaskra zamknięcie, zespół konwulsyjny, gruczołu krokowego, w wieku 18 lat (z wyjątkiem stanu bezpośrednio zagraża życiu), ciąża, laktacja, jednocześnie wdychane środki do znieczulenia ogólnego (halotan), epinefryna, w połączeniu z miejscowymi środkami znieczulającymi nie stosuje się do znieczulenia miejscowego palców rąk i nóg ze względu na ryzyko uszkodzenia tkanki niedokrwiennej.

W sytuacjach awaryjnych wszystkie przeciwwskazania są względne.

Ostrożnie. Nadczynność tarczycy, zaawansowany wiek. Aby zapobiec arytmii w tle, zaleca się stosowanie leku. beta-blokery.

Przedawkowanie:

Objawy: nadmierny wzrost. ciśnienie krwi, tachykardia, naprzemienne bradykardia, zaburzenia rytmu (w tym migotanie przedsionków i komór), chłód i bladość skóry, wymioty, ból głowy, kwasica metaboliczna, zawał mięśnia sercowego, czaszkowo-mózgowy krwotok (zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku), obrzęk płuc, śmierć.

Leczenie: zatrzymać wprowadzenie, leczenie objawowe - w celu obniżenia ciśnienia krwi - alfa-blokery (fentolamina), z arytmią - beta-blokery (propranolol).

Warunki przechowywania:

W ciemnym miejscu w temperaturze nie wyższej niż 15 ° C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Okres trwałości - 3 lata. Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Warunki wakacyjne:

Pakowanie:

Roztwór do wstrzykiwań 1 mg / ml. Pakowanie: w ampułkach 1 ml. 5 ampułek w opakowaniu w blistrze. Dla 1 lub 2 opakowań blistrowych z instrukcją użycia leku, z nożem lub ampułką wertykulacyjną w paczce tektury. 20, 50 lub 100 opakowań blistrowych z 20, 50 lub 100 instrukcjami użycia, odpowiednio, noży lub ampułek wertykulacyjnych w kartonach lub pudłach z tektury falistej (dla szpitali). Podczas pakowania ampułek z nacięciami, pierścieniami i punktami łamania, noży ampułek lub zwęzły nie wkładaj.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

10. Hormony łożyska. Pojęcie hormonów tkankowych i antyhormonówŁożysko to unikalna formacja, która wiąże organizm matczyny z płodem. Pełni wiele funkcji, w tym metabolicznych i hormonalnych.

Zapalenie tchawicy (zapalenie tchawicy) jest procesem zapalnym w błonie śluzowej tchawicy, głównie o charakterze zakaźnym, objawiającym się klinicznie suchym kaszlem (czasami kaszlem z trudną do oddzielenia plwociną), bólem za mostkiem i temperaturą.

Męski układ hormonalny jest bardzo złożonym mechanizmem, a ogólna kondycja fizyczna, aktywność seksualna i długowieczność zależą od spójności pracy.