Główny / Cyst

Hydrochlorowodorek epinefryny - oficjalne instrukcje użytkowania

Numery rejestracyjne: LSR-000780 / 08-301216

Nazwa handlowa: Adrenaline Hydrochloride Vial

Międzynarodowa niezastrzeżona nazwa: Epinifrin

Formy dawkowania: roztwór do wstrzykiwań

Skład na 1 ml:

Składnik aktywny: adrenalina (adrenalina) - 1 mg.

Substancje pomocnicze: disiarczyn sodu (pirosiarczyn sodu) - 0,2 mg, chlorek sodu - 9 mg, wersenian disodowy - 0,25 mg, kwas solny - do pH 2,5 do 4,0, woda do wstrzykiwań - q.s. do 1 ml.

Opis: przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy płyn

Grupa farmaceutyczna: alfa i beta adrenomimetyk

Kod ATX: С01С24

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Sympatykomimetyczne, działające na receptory alfa i beta-adrenergiczne. Działanie jest spowodowane aktywacją cyklazy adenylanowej na wewnętrznej powierzchni błony komórkowej, wzrostem wewnątrzkomórkowego stężenia cyklicznego myofosforanu adenozyny (cAMP) i jonów wapnia.

Przy bardzo niskich dawkach, z szybkością podawania mniejszą niż 0,01 μg / kg / min, ciśnienie krwi (BP) może zmniejszyć się w wyniku poszerzenia naczyń mięśni szkieletowych. Przy szybkości iniekcji 0,04-0,1 μg / kg / min zwiększa częstotliwość i siłę skurczów serca, objętość wylewu i minimalną objętość krwi oraz zmniejsza całkowity obwodowy opór naczyniowy (OPSS); powyżej 0,02 mcg / kg / min zwęża naczynia krwionośne, zwiększa ciśnienie krwi (głównie skurczowe) i okrągłe choroby naczyniowe. Efekt ciśnienia może powodować krótkotrwałe odruchowe spowolnienie rytmu serca.

Relaksuje gładkie mięśnie oskrzeli, jako lek rozszerzający oskrzela. Dawki wyższe niż 0,3 μg / kg / min zmniejszają przepływ krwi przez nerki, dopływ krwi do narządów wewnętrznych, ton i ruch przewodu pokarmowego (GIT).

Rozszerza źrenice, pomaga zmniejszyć wytwarzanie płynu wewnątrzgałkowego i ciśnienia wewnątrzgałkowego. Powoduje hiperglikemię (zwiększa glikogenolizę i glukoneogenezę) i zwiększa zawartość wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu. Zwiększa przewodnictwo, pobudliwość i automatyzm mięśnia sercowego. Zwiększa zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.

Hamuje uwalnianie antygenu indukowaną histaminą oraz wolno działająca substancja w anafilaksji, skurcz oskrzeli eliminuje zapobiega obrzęku śluzówki. Działając na receptory alfa-adrenergiczne znajdujących się na skórze, błonach śluzowych i narządów wewnętrznych, powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie szybkości wchłaniania miejscowych środków znieczulających, zwiększa się czas i zmniejsza toksyczny wpływ znieczulenia miejscowego.

Stymulacja beta2-adrenoreceptorom towarzyszy zwiększone wydzielanie jonów potasu z komórki i może prowadzić do hipokaliemii.

Przy jamistej administracji zmniejsza się wypełnianie krwi ciał jamistych. Działanie lecznicze tworzy się prawie natychmiast po podaniu dożylnym (I / V) wprowadzenie (czas - 1-2 minut) po 5-10 minut po podskórnym (S / C) iniekcji (maksymalny efekt - 20 min), domięśniowe (w / m) wprowadzenie - czas rozpoczęcia efektu jest zmienny.

Farmakokinetyka

Podanie domięśniowe lub podskórne jest dobrze wchłaniane. Również wchłaniany przez podawanie dotchawicze i spojówki. Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (TCmax) przy podawaniu podskórnym i domięśniowym - 3-10 minut. Wnika przez łożysko, do mleka matki, nie przenika przez barierę krew-mózg.

Metabolizowane głównie przez oksydazę monoaminową i O-metylotransferazę katecholową w zakończeniach nerwów współczulnych i innych tkanek, a także w wątrobie z tworzeniem nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania do podania dożylnego wynosi 1-2 minuty.

Jest wydalany przez nerki głównie w postaci metabolitów (około 90%): kwas wanililinowy, siarczany, glukuronidy; jak również w małych ilościach - bez zmian.

Wskazania do stosowania

Reakcje alergiczne typu natychmiastowego (w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, reakcja alergiczna na ukąszenia owadów i tym podobne), astmą oskrzelową (łagodny atak astmy, skurczu oskrzeli) podczas znieczulenia; konieczność wydłużenia działania znieczulenia miejscowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na epinefrynę i / lub zaróbki leku; Kardiomiopatię przerostową, zwężenia aorty ciężkie, tachyarytmii, migotania komór, guz chromochłonny, jaskrę zamkniętego kąta, wstrząsy (oprócz reakcji anafilaktycznych) Ogólne znieczulenie środkami wziewnymi: halotan, cyklopropan, chloroform; II okres pracy.

W planowanym znieczuleniu nie zaleca się wstrzykiwania w dalszych odcinkach paliczków palców u rąk i nóg, podbródka, małżowiny usznej, w okolicy nosa i narządów płciowych.

W stanach zagrożenia życia powyższe przeciwwskazania są względne.

Ostrożnie

Kwasica metaboliczna, hiperkapnia, niedotlenienie, migotanie przedsionków, migotanie komór, nadciśnienie płucne, hipowolemii, zawał mięśnia sercowego, choroby naczyń kończyn dolnych (w tym historii - zator tętnic, miażdżyca tętnic, choroba Buergera zimno szkody, cukrzycowa choroba okluzyjna choroba Raynauda) długi astma oskrzelowa i rozedma, miażdżyca mózgu, choroba Parkinsona, drgawki, przerost gruczołu krokowego i / lub trudności w oddawaniu moczu; zaawansowany wiek, niedowład i porażenie, zwiększony odruchy ścięgien w uszkodzeniu rdzenia kręgowego, wiek dzieci.

Stosować podczas ciąży i podczas karmienia piersią

Nie ma ściśle kontrolowanych badań dotyczących stosowania epinefryny u kobiet w ciąży. Epinefryna przechodzi przez łożysko. Statystycznie logiczny związek występy wada i przepuklina pachwinowa u dzieci z wykorzystaniem adrenaliny u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży lub na terenie, istnieje raport z pojedynczego przypadku niedotlenienia u płodu (epinefryny dożylne). zastrzyk adrenaliny może powodować tachykardię płodu, zaburzenia rytmu serca, w tym dodatkowych uderzeń skurczowego itp Epinefryny nie powinny stosować kobiety w ciąży, u których ciśnienie krwi przekracza 130/80 mm Hg. Badania na zwierzętach wykazały, że przy podawaniu w dawce 25 razy większej od zalecanej dawki u ludzi, epinefryna powoduje działanie teratogenne. Epinefryna powinna być stosowana podczas ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie zaleca się stosowania korekcji niedociśnienia podczas porodu, ponieważ może to opóźnić drugi etap porodu; przy podawaniu w dużych dawkach w celu osłabienia skurczów macicy może spowodować długotrwałą atonia krwawienia macicy. Podczas porodu nie należy stosować epinefryny, jej stosowanie jest możliwe tylko wtedy, gdy konieczne jest jej przypisanie ze względów zdrowotnych.

Jeśli podczas karmienia piersią konieczne jest leczenie epinefryną, należy przerwać karmienie piersią.

Dawkowanie i sposób podawania

Podskórnie, domięśniowo, czasami dożylnie.

Wstrząs anafilaktyczny: powoli dożylnie 0,1-0,25 mg, rozcieńczony w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu, w razie potrzeby kontynuować kroplówkę dożylną w stężeniu 1: 10 000. Jeżeli stan pacjenta pozwala, podanie domięśniowe lub podskórne 0,3-0,5 mg w postaci rozcieńczonej lub nierozcieńczonej jest korzystne, jeśli to konieczne, powtarzane podawanie - w 10-20 minut do 3 razy.

Astmą podskórnie 0,3-0,5 mg, w postaci rozcieńczonej lub bez rozcieńczania, odpowiednio, powtarzane dawki mogą być podawane co 20 min do 3 razy, lub dożylnie 0,1-0,25 mg rozcieńczone do stężenia od 1: 10000.

Aby wydłużyć działanie środka znieczulającego miejscowo: w stężeniu 0,005 mg / ml (dawka zależy od rodzaju użytego środka znieczulającego), w znieczuleniu rdzeniowym 0,2-0,4 mg.

Dzieci z wstrząsem anafilaktycznym: podskórnie lub domięśniowo - w dawce 10 μg / kg (maksymalnie - do 0,3 mg), jeśli to konieczne, podawanie tych dawek powtarza się co 15 minut (do 3 razy).

Dzieci z oskrzeli :. S.C. 0,01 mg / kg (maksymalnie - do 0,3 mg) dawki w razie konieczności powtarza się co 15 minut lub aż do 3-4 razy w ciągu 4 godzin w kroplówki dożylnej pompy infuzyjnej nie może być stosowany w celu dokładnego regulowania szybkości podawania. Napary powinny być wykonywane w dużej (najlepiej w środkowej) żyle.

Efekty uboczne

Jest to silny środek sympatykomimetyczny, z większością efektów ubocznych spowodowanych pobudzeniem współczulnego układu nerwowego. Około jedna trzecia pacjentów otrzymujących epinefrynę miała działania niepożądane, a najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były choroby sercowe i naczyniowe.

Układ sercowo-naczyniowy: kołatanie serca, tachykardia, ciężkie nadciśnienie, niemiarowość komorowa, dusznicy bolesnej, wzrost lub spadek ciśnienia krwi, zawał serca, częstoskurczu, kardiomiopatia, jelita martwicy akrozianoz, zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej, wysokie dawki - komorowe arytmie.

Od układu nerwowego i psychiki: ból głowy, drżenie; zawroty głowy, niepokój, zmęczenie, pobudzenie, nerwowość, krwawienie w mózgu krwotoczny (wraz ze wzrostem ciśnienia krwi), dezorientacja, zaburzenia pamięci, drażliwość, złość, zaburzenia snu, senność, drgania mięśni.

Na części układu pokarmowego: nudności, wymioty.

Ze strony układu oddechowego: duszność, obrzęk płuc (ze zwiększonym ciśnieniem krwi).

Z układu moczowego: trudności i bolesne oddawanie moczu (z rozrostem gruczołu krokowego).

Reakcje miejscowe: ból lub pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, martwica w miejscu wstrzyknięcia.

Reakcje alergiczne: obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wysypka skórna, rumień wielopostaciowy.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: kwasica mleczanowa.

Różne: bladość, hipokaliemii, zahamowanie wydzielania insuliny i rozwoju hiperglikemii, lipolizy, ketogeneza, stymulację wydzielania hormonu wzrostu, nadmierne pocenie się.

Przedawkowanie

Objawy: nadmierny wzrost ciśnienia, tachykardii, naprzemiennie bradykardii (rytmu serca obejmujące migotanie przedsionków i komór) zimna i blada skóra, wymioty, bóle głowy, kwasicę metaboliczną, zawał mięśnia sercowego, krwawienie krwotocznym (w szczególności u osób w podeszłym wieku ), obrzęk płuc, śmierć.

Leczenie: przerwać wprowadzenie, leczenie objawowe, głównie w warunkach resuscytacji, stosowanie alfa i beta-blokerów, leków rozszerzających naczynia krwionośne.

Interakcje z innymi lekami

Antagonistami adrenaliny są blokery alfa i beta adrenoreceptorów. Osłabia działanie narkotycznych leków przeciwbólowych i nasennych. W przypadku jednoczesnego stosowania glikozydów nasercowych, chinidyna, tricyklicznych leków przeciwdepresyjnych, dopamina, środki do znieczulenia wziewnego (chloroform, enfluran, izofluran, halotan, metoksyfluran), kokainy zwiększonym ryzykiem zaburzeń rytmu serca (łącznie być bardzo ostrożnie stosowane lub nie stosowane); z innymi lekami sympatykomimetycznymi - nasilenie działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego; z lekami przeciwnadciśnieniowymi (w tym diuretykami) - zmniejszając ich skuteczność. Interakcja z nieselektywnymi beta-blokerami prowadzi do rozwoju ciężkiego nadciśnienia i bradykardii. Propranolol hamuje działanie epinefryny na rozszerzanie oskrzeli. Leki, które mogą spowodować utratę potasu (kortykosteroidy, leki moczopędne, aminofilinę, teofiliny), zwiększają ryzyko hipokaliemii. Epinefryna zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych z serca podczas jednoczesnego stosowania z lewodopą. Jednoczesne stosowanie może nasilać chronotropowe entokaponom i arytmogenną skutki adrenaliny.

Jednoczesne podawanie z inhibitorami MAO (w tym z furazolidonem, prokarbazyną, selegiliną) może powodować gwałtowny i wyraźny wzrost ciśnienia krwi, hiper-erythmic crisis, bóle głowy, arytmie, wymioty; z azotanami - osłabienie ich działania terapeutycznego; z fenoksybenzaminą - zwiększone działanie hipotensyjne i tachykardia; z fenytoiną - gwałtowny spadek ciśnienia krwi i bradykardia (w zależności od dawki i szybkości podawania); z preparatami hormonu tarczycy - wzajemne wzmacnianie działania; z lekami wydłużającymi odstęp QT (w tym astemizol, cisapryd, terfenadyna) - wydłużenie odstępu QT; z diatrizoatami, kwasami soli i yoxaglic - zwiększone efekty neurologiczne; z alkaloidami sporyszu i oksytocyną - zwiększone działanie zwężające naczynia krwionośne (do ciężkiego niedokrwienia i rozwoju gangreny).

Zmniejsza działanie insuliny i innych leków hipoglikemizujących. Połączone stosowanie z guanidyną może prowadzić do rozwoju ciężkiego nadciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie z aminazą może prowadzić do rozwoju tachykardii i niedociśnienia.

Instrukcje specjalne

W okresie leczenia zaleca się oznaczanie stężenia jonów potasowych w surowicy krwi, pomiar ciśnienia krwi, diurezę, minimalną objętość przepływu krwi, EKG, centralne ciśnienie żylne, ciśnienie w tętnicy płucnej i ciśnienie zaklinowania w kapilarach płucnych.

Nadmierne dawki epinefryny w zawale mięśnia sercowego mogą zwiększać niedokrwienie poprzez zwiększanie zapotrzebowania na tlen mięśnia sercowego.

Zwiększa poziom glukozy w osoczu krwi, w związku z czym cukrzyca wymaga większych dawek insuliny i pochodnych sulfonylomocznika. Nie zaleca się stosowania epinefryny przez dłuższy czas (zwężenie naczyń obwodowych, co prowadzi do możliwego rozwoju nekrozy lub zgorzeli).

Nie zaleca się stosowania korekcji niedociśnienia podczas porodu, ponieważ może to opóźnić drugi etap porodu; przy podawaniu w dużych dawkach w celu osłabienia skurczów macicy może spowodować długotrwałą atonia krwawienia macicy. Po przerwaniu leczenia dawkę należy stopniowo zmniejszać, ponieważ nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia.

Łatwo zniszczone przez alkalia i środki utleniające. Pirosiarczyn sodu, który jest częścią leku, może wywoływać reakcję alergiczną, w tym objawy anafilaksji i skurcz oskrzeli, szczególnie u pacjentów z astmą lub alergią na historię. Epinefryna powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów z tetraplegią ze względu na zwiększoną wrażliwość takich osób na adrenalinę.

Nie należy ponownie wchodzić na te same obszary, aby uniknąć rozwoju martwicy tkanek. Nie zaleca się wprowadzania leku do mięśni pośladkowych.

Nie należy stosować leku podczas zmiany koloru lub pojawienia się osadu w roztworze. Niewykorzystaną część roztworu należy wyrzucić.

Gwałtowny wzrost ciśnienia krwi podczas stosowania adrenaliny może prowadzić do krwotoku krwotocznego, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku z chorobami sercowo-naczyniowymi.

Pacjenci z chorobą Parkinsona mogą odczuwać pobudzenie psychoruchowe lub czasowe pogorszenie objawów choroby podczas stosowania adrenaliny, dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania adrenaliny w tej kategorii osób.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami, mechanizmy

Pacjenci po podaniu epinefryny nie są zalecane do prowadzenia pojazdów, mechanizmów.

Formularz zwolnienia

Roztwór do wstrzykiwań, 1 mg / ml.

Na 1 ml w ampułce z neutralnego szkła bezbarwnego lub chroniącego światło z punktem przerwania. Oznacz każdą etykietę lub oznacz ją szybką farbą. W 5 lub 10 ampułkach w blistrze. Pojedyncze opakowanie blistrowe wraz z instrukcją użycia w pudełku kartonowym.

Warunki przechowywania

W ciemnym miejscu w temperaturze od 15 do 25 ° C Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Okres przydatności do spożycia

3 lata. Nie należy składać wniosku po upływie terminu ważności.

Warunki wakacyjne

Recepta.

Nazwa i adres podmiotu prawnego, na którego nazwisko wystawiono zaświadczenie o rejestracji

LLC "VIAL" Adres: 5, bld. 1, Pasaż Ostapovsky, 109316, Rosja

Producent:

Shandong Shenglu Pharmaceutical Co., Ltd

Na północ od Syhe Road, Syhe Street, Xishui County, prowincja Shandong, China Grand Pharmaceutical (China) Co., Ltd.

Lake Road No. 11 Jininhu Ecological Park, Dong Si Huu District, Wuhan City, prowincja Hubei, Chiny

Adres i numer telefonu upoważnionej organizacji (do przesyłania roszczeń konsumentów i roszczeń)

LLC "VIAL" Adres: 5, Bldg. 1, Ostapovsky Proezd, 109316, Rosja.

Adrenalina

Substancje pomocnicze: chlorek sodu - 8 mg, disiarczyn sodu (pirosiarczyn sodu) - 1 mg, chlorobutanol (w postaci hemihydratu chlorobutanolu) - 5 mg, wersenian disodu (sól disodowa kwasu etylenodiaminotetraoctowego) - 0,5 mg, glicerol (glicerol) - 60 mg, kwas solny - do pH 2,5-4, woda d / i - do 1 ml.

1 ml - ampułki (5) - pakowany blister (1) - opakowania kartonowe.
1 ml - ampułki (5) - blistry komórkowe (2) - opakowania kartonowe.
1 ml - ampułki (5) do szpitali - opakowania w blisterach (20) - pudełka kartonowe.
1 ml - ampułki (5) do szpitali - opakowania w blisterach (50) - pudełka kartonowe.
1 ml - ampułki (5) do szpitali - opakowanie blistrowe (100) - pudełka kartonowe.

Adrenergic ma bezpośredni wpływ stymulujący na receptory α- i β-adrenergiczne.

Pod wpływem epinefryny (adrenaliny), w wyniku stymulacji adrenoreceptorów α, następuje wzrost zawartości wapnia wewnątrzkomórkowego w mięśniach gładkich. Α aktywacja1-adrenoreceptor zwiększa aktywność fosfolipazy C (poprzez stymulację białka G) i tworzenie trójfosforanu inozytolu i diacyloglicerolu. Przyczynia się to do uwalniania wapnia ze składu retikulum sarkoplazmatycznego. Α aktywacja2-adrenoreceptory prowadzą do otwarcia kanałów wapniowych i zwiększenia wnikania wapnia do komórek.

Stymulacja β-adrenoreceptorów powoduje aktywację cyklazy adenylanowej za pośrednictwem białka G i wzrost powstawania cAMP. Proces ten jest wyzwaniem dla rozwoju reakcji z różnych narządów docelowych. W wyniku stymulacji β1-adrenoreceptory w tkankach serca, dochodzi do wzrostu wewnątrzkomórkowego wapnia. Po stymulacji β2-adrenoreceptory zmniejszają wolny wewnątrzkomórkowy wapń w mięśniach gładkich, spowodowany z jednej strony zwiększeniem transportu z komórki, z drugiej, przez jego akumulację w depot retikulum sarkoplazmatycznego.

Ma wyraźny wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Zwiększa tętno i siłę, udar mózgu i objętość minutową serca. Poprawia przewodnictwo AV, zwiększa automatyzm. Zwiększa zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Powoduje zwężenie narządów jamy brzusznej, skóry, błon śluzowych oraz w mniejszym stopniu mięśni szkieletowych. Zwiększa ciśnienie krwi (głównie skurczowe), w dużych dawkach zwiększa okrągłą pięść. Efekt ciśnienia może powodować krótkotrwałe odruchowe spowolnienie tętna.

Epinefryna (adrenalina) rozluźnia mięśnie gładkie oskrzeli, zmniejsza napięcie i ruchliwość przewodu pokarmowego, rozszerza źrenice, przyczynia się do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Powoduje hiperglikemię i zwiększa zawartość wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu.

Metabolizowane przy udziale MAO i COMT w wątrobie, nerkach, przewodzie pokarmowym. T1/2 to kilka minut. Wydalany przez nerki.

Wnika w barierę łożyskową, nie przenika przez BBB.

Jest wydzielany do mleka kobiecego.

Reakcje alergiczne typu natychmiastowego (w tym pokrzywka, wstrząs naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), rozwijające się przy użyciu leków, surowicy, transfuzji krwi, jedzenia pokarmów, ukąszeń owadów lub wprowadzania innych alergenów.

Astma oskrzelowa (ulga w ataku), skurcz oskrzeli podczas znieczulenia.

Asystole (w tym na tle ostro rozwiniętej blokady AV III stopnia).

Krwawienie z powierzchniowych naczyń skóry i błon śluzowych (w tym z dziąseł).

Niedociśnienie, które nie jest podatne na odpowiednie objętości płynów zastępczych (w tym wstrząs, uraz, bakteriemia, operacja na otwartym sercu, niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, przedawkowanie leków).

Potrzeba wydłużenia działania znieczulenia miejscowego.

Hipoglikemia (z powodu przedawkowania insuliny).

Jaskra z otwartym kątem przesączania podczas zabiegów chirurgicznych na oczach - obrzęk spojówek (leczenie), w celu rozszerzenia źrenicy, nadciśnienie śródgałkowe.

W celu zatrzymania krwawienia.

Indywidualny Wprowadź s / c, przynajmniej - in / m lub / in (wolno). W zależności od sytuacji klinicznej pojedyncza dawka dla dorosłych może wynosić od 200 μg do 1 mg; dla dzieci - 100-500 mcg. Roztwór do wstrzykiwań może być stosowany jako krople do oczu.

Lokalnie stosowane w celu zatrzymania krwawienia - za pomocą tamponów zwilżonych roztworem epinefryny.

Od układu sercowo-naczyniowego: dławica piersiowa, bradykardia lub tachykardia, kołatanie serca, zwiększone lub obniżone ciśnienie krwi; gdy są stosowane w dużych dawkach - komorowe zaburzenia rytmu; rzadko - arytmia, ból w klatce piersiowej.

Od układu nerwowego: bóle głowy, niepokój, drżenie, zawroty głowy, nerwowość, zmęczenie, zaburzenia psychoneurotycznych (pobudzenie, dezorientacja, zaburzenia pamięci, agresywne zachowanie lub paniki, zaburzenia typu schizofrenii, paranoja), zaburzenia snu, skurcze mięśni.

Na części układu pokarmowego: nudności, wymioty.

Ze strony układu moczowego: rzadko - trudne i bolesne oddawanie moczu (z rozrostem gruczołu krokowego).

Reakcje alergiczne: obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wysypka skórna, rumień wielopostaciowy.

Inne: hipokaliemia, zwiększone pocenie; reakcje miejscowe - ból lub pieczenie w miejscu wstrzyknięcia / m.

Antagoniści epinefryny są blokerami receptorów α- i β-adrenergicznych.

Nieselektywne beta-blokery potęgują działanie presyjne epinefryny.

W przypadku jednoczesnego stosowania glikozydów nasercowych, chinidyna, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, dopamina, środki do znieczulenia wziewnego (chloroform, enfluran, halotan, izofluran, metoksyfluran), kokaina zwiększonym ryzykiem zaburzeń rytmu serca (jednoczesne stosowanie nie jest zalecane, o ile to konieczne); z innymi lekami sympatykomimetycznymi - nasilenie działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego; z lekami przeciwnadciśnieniowymi (w tym diuretykami) - zmniejszając ich skuteczność; z alkaloidami sporyszu - zwiększone działanie zwężające naczynia krwionośne (do ciężkiego niedokrwienia i rozwoju gangreny).

Inhibitory MAO, m-holinoblokatory, ganglioblokatory, leki hormonów tarczycy, rezerpina, oktadyna nasilają działanie epinefryny.

Epinefryna zmniejsza działanie leków hipoglikemizujących (w tym insuliny), neuroleptyków, cholinomimetyków, leków zwiotczających mięśnie, opioidowych leków przeciwbólowych, leków nasennych.

Przy jednoczesnym stosowaniu z lekami, które wydłużają odstęp QT (w tym astemizol, cisapryd, terfenadyna), zwiększa się czas trwania odstępu QT.

C ostrożnie stosowany do kwasicy metabolicznej, hiperkapnia, niedotlenienie, migotanie przedsionków, migotanie komór, nadciśnienie płucne, hipowolemii, zawał mięśnia sercowego, szok niealergiczną pochodzenia (włączając kardiogennego, pourazowych krwotoczny) w nadczynności tarczycy, choroby naczyń krwionośnych (w tym zamykających.ch historię -. zatorowość, miażdżycę, chorobę Buergera, Cold uraz, endarteritis cukrzycowa, choroby tętnic Raynauda), powikłania mózgowe stwardnienie tętnic, jaskrę zamkniętego kąta, cukrzycy, choroby Parkinsona, zespół konwulsyjny, przerost prostaty; Wraz ze wziewnymi środkami znieczulającymi (halotan, cyklopropan, chloroform), w podeszłym wieku, u dzieci.

Epinefryny nie należy podawać w / a, ponieważ wyraźne zwężenie naczyń obwodowych może prowadzić do rozwoju gangreny.

Epinefryna może być stosowana dożylnie w celu zatrzymania akcji serca.

W przypadku zaburzeń rytmu wywołanych przez adrenalinę, przepisywane są beta-blokery.

Epinefryna (adrenalina) przenika przez barierę łożyskową, przenika do mleka kobiecego.

Nie przeprowadzono odpowiednich i ściśle kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa epinefryny. Stosowanie w czasie ciąży i laktacji jest możliwe tylko w przypadkach, gdy spodziewana korzyść z terapii dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka.

Adrenalina (adrenalina)

Składnik aktywny:

Treść

Grupy farmakologiczne

Klasyfikacja Nosologiczna (ICD-10)

Obrazy 3D

Skład i forma wydania

1 ml roztworu do wstrzykiwań lub stosowania miejscowego zawiera 1 mg chlorowodorku adrenaliny; w opakowaniu zawierającym 5 ampułek po 1 ml lub 1 butelkę po 30 ml.

Działanie farmakologiczne

Stymuluje adrenoreceptory alfa i beta.

Wskazania adrenaliny leku

Wstrząs anafilaktyczny, alergiczny obrzęk krtani i inne reakcje alergiczne typu natychmiastowego, astma oskrzelowa (łagodzenie napadów), przedawkowanie insuliny; miejscowo: w połączeniu ze znieczuleniem miejscowym, hemostazą.

Przeciwwskazania

Nadciśnienie tętnicze, oznaka miażdżycy, tętniak, tyreotoksykoza, cukrzyca, jaskra z zamkniętym kątem, ciąża.

Efekty uboczne

Zwiększone ciśnienie krwi, tachykardia, arytmie, ból w okolicy serca.

Dawkowanie i sposób podawania

Pozajelitowe: w przypadku wstrząsu anafilaktycznego i innych reakcji alergicznych, hipoglikemia - s / c, rzadziej - w / m lub / w wolnej; dla dorosłych - dla 0,2-0,75 ml dla dzieci - dla 0,1-0,5 ml; Wyższe dawki dla dorosłych z podawaniem s / c: pojedyncze - 1 ml, codziennie - 5 ml.

Z atakiem astmy oskrzelowej u dorosłych - s / do 0,3-0,7 ml.

Po zatrzymaniu krążenia - dosercowe 1 ml.

Lokalnie: aby zatrzymać krwawienie - tampony zwilżone roztworem leku; W roztworze miejscowego środka znieczulającego dodaj kilka kropli bezpośrednio przed podaniem.

Środki ostrożności

Nie trzeba stosować przeciwko znieczuleniu za pomocą ftorotanu, cyklopropanu, chloroformu (aby uniknąć arytmii).

Warunki przechowywania leku adrenaliny

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Okres adrenaliny lekowej

Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Instrukcje użytkowania. Adrenalina w ampułkach do wstrzykiwań

Adrenalina jest hormonem stresu lub hormonu nagłego, który jest wytwarzany w rdzeniu nadnerczy i jest przedstawicielem katecholamin. Gdy pojawia się niebezpieczeństwo, mózg wysyła sygnał do gruczołów nadnerczy, aby wytworzyć adrenalinę i uwolnić ją do krwi.

Informacje ogólne

Dlaczego jest potrzebna w takich chwilach? Hormon umożliwia szybkie reagowanie i koncentrację, podejmowanie błyskawicznych decyzji: uciekaj przed agresorem, natychmiast wdrapuj się na drzewo, unikaj i skacz z dala od uderzenia itp.

W procesie ewolucji okazało się, że człowiek reaguje na niebezpieczeństwo poprzez akcję "walcz lub uciekaj". Jest to rodzaj ochronnego działania mechanizmu, który umożliwia natychmiastową reakcję. Czas reakcji trwa kilka sekund - siła mięśni i szybkość ruchu wzrastają dziesięciokrotnie. Adrenalina sprawia, że ​​człowiek jest niewrażliwy na ból. Mięśnie zyskują niezwykłą siłę. Są przypadki, gdy w takich sytuacjach starsze kobiety były w stanie podnieść tramwaj, aby uratować dziewczynę.

Ten wzrost mocy nazywa się "adrenaliną". Jednocześnie zwiększa się dramatycznie odporność. Czego lekarze używają do adrenaliny? Lekarze wykorzystują awaryjne przypadki, na przykład w wyniku wstrząsu, zatrzymania akcji serca itp.

Skład leku

Jego międzynarodową niezastrzeżoną nazwą jest epinefryna. Znane są dwa związki jego zastosowania - chlorowodorek adrenaliny i hydrotratrat. Hydrotartrat reaguje na światło i kontakt z powietrzem. Jego rozwiązania są bardziej stabilne. Chlorowodorek nie zmienia swoich właściwości z kontaktów. Jego cząsteczka jest mniejsza, więc dawka jest trochę mniejsza.

Forma uwalniania leku zawiera adrenalinę w postaci 2 jej związków. Chlorowodorek epinefryny (fiolka analogowa) ma stężenie 0,1%; hydrotartrat - 0,18%. Narzędzie można wstrzykiwać podskórnie lub dożylnie.

Jest jeszcze jedna forma uwalniania - butelki o pojemności 30 ml; Jest to gotowe do użycia rozwiązanie. Używany do infuzji domięśniowej lub dożylnej. Adrenalina w ampułkach jest produkowana i używana najbardziej. Jest też w pigułkach.

Analogi adrenaliny: Mezaton, dopamina, dopamina, dobutamina. Adrenalina jako lek jest syntetyzowana syntetycznie lub wytworzona z nadnercza bydła.

Wpływ leków na organizm

W organizmie adrenalina aktywuje swoje "legalne" receptory, alfa i beta adrenoreceptory. Co się stanie, jeśli wstrzykniesz adrenalinę? Pierwszą reakcją jest ostry skurcz naczyń w skórze, błonach śluzowych, jamie brzusznej, który jest używany do anafilaksji, zapaści, krwawienia itp.

Farmakologiczne działanie CCC:

  • wzrost tachykardii, szybkość skurczu komór serca aż do ich migotania;
  • wzrasta poziom glukozy we krwi;
  • więcej energii zostaje uwolnione.

Ponieważ glukoza jest szybko przetwarzana, drogi oddechowe się rozszerzają, ciśnienie krwi wzrasta, efekt alergenów na ciele się zatrzymuje - nie reaguje na nie. Epinefryna zmniejsza odkładanie tłuszczu, zwiększa siłę mięśni, stymuluje centralny układ nerwowy.

Wprowadzenie epinefryny aktywuje pracę kory w samych nadnerczach i produkcję hormonów przez nią; Zwiększa aktywność enzymów i zwiększa szybkość krzepnięcia krwi.

Wskazania do stosowania

Przypadki spadającego ciśnienia krwi (zapaść) z nieskutecznością innych leków. Należą do nich:

  • operacja serca, SSN, ARF;
  • skurcz oskrzeli podczas operacji i astmy;
  • krwawienie;
  • łagodzenie szoku alergicznego (anafilaktycznego);
  • asystolia;
  • hipokaliemia;
  • Blokada AV o 3 stopnie;
  • w przypadku zaburzeń komór;
  • OLWH;
  • hipoglikemia i przedawkowanie insuliny;
  • erekcja bez podniecenia seksualnego (priapizm);

Chirurgia oczna i jaskra - adrenalina wydłuża znieczulenie, łagodzi obrzęk spojówki, powoduje rozszerzenie źrenic i zmniejsza wytwarzanie płynu wewnątrzgałkowego oraz obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe.

W chorobach ENT działanie środka znieczulającego miejscowo przedłuża się, a naczynia się zawężają; z hemoroidami - łagodzi ból i stany zapalne węzłów; podczas operacji chirurgicznych jest wstrzykiwany w celu zmniejszenia utraty krwi. W stomatologii stosuje się go również do znieczulenia długotrwałego (Septanest).

W tabletkach adrenalinę stosuje się w leczeniu CHD, AH.

Nie możesz sam tego nakleić, może to być zabójcze. Pacjenci w podeszłym wieku i dzieci przepisywane są w małych dawkach iw skrajnych przypadkach.

Możliwe przeciwwskazania

Przeciwwskazania obejmują:

  • miażdżyca;
  • AH;
  • tętniak (rozszerzenie naczyń krwionośnych w 2-krotności normy);
  • tachyarytmia;
  • guzy nadnerczy;
  • kardiomiopatia;
  • SD;
  • nadczynność tarczycy;
  • ciąża;
  • zamknięta jaskra;
  • okres laktacji;
  • nietolerancja na lek.
  • Adrenalina nie jest połączona z narkozą wziewną, ponieważ powoduje arytmie.

Oznaki przedawkowania narkotyków

Dopuszczalna najwyższa dawka dla dorosłego 1 ml; dziecko - 0,5 ml.

  • wzrost ciśnienia krwi powyżej normalnej liczby;
  • zwiększona częstość tętna, która przechodzi w bradykardię;
  • fibrylacja różnych części serca;
  • rozszerzone źrenice;
  • bladość i obniżenie temperatury skóry;
  • wymioty i ból głowy;
  • lęk; drżenie ciała.

Bardziej złożone reakcje na przedawkowanie - zawał serca, zawał mięśnia sercowego, obrzęk płuc. Jest możliwa śmierć - najgorsza wersja przedawkowania. Śmiertelna dawka - 10 ml 0,18% roztworu wodorowinianu.

Lepiej jest używać adrenaliny w szpitalach, ponieważ tutaj, na przykład, zawsze jest defibrylator. Bez względu na to, gdzie pobierana jest adrenalina, jej efekt objawia się bardzo szybko. Przy pierwszych symptomach przedawkowania, wprowadzanie leków zostaje zatrzymane.

Efekty uboczne

Jeśli uwolnienie hormonu stresu do krwi było nierozsądne, pojawiają się wszystkie negatywne natychmiastowe emocje: wściekłość, niechęć, lęk, irytacja. Szybko przetworzona glukoza daje dużo energii, w tym momencie również nie jest potrzebna i nie znajduje wyjścia.

Adrenalina nie zawsze jest dobra. Jej wzrost w długim okresie wyczerpuje pracę serca i prowadzi do HF, pojawia się bezsenność, mogą występować zaburzenia psychiczne w postaci paniki.

  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • tachykardia;
  • cardialgia;
  • nudności z kolejnymi wymiotami;
  • zawroty głowy;
  • alergie - wysypka i swędzenie na skórze.

Po wprowadzeniu adrenaliny, jest dobrze wchłaniany i zaczyna działać w ciągu 3-10 minut. Dożylne podanie adrenaliny daje szybkość jej półtrwania - 1-2 minuty. Adrenalina przechodzi przez łożysko, ale nie przez BBB. Jego metabolizm występuje na końcu SNS. Powstałe produkty rozkładu są już nieaktywne i wydalane przez nerki.

Instrukcja użytkowania adrenaliny

Epinefryna g / x jest zwykle wstrzykiwana podskórnie, mniej domięśniowo; wraz z wprowadzeniem żyły - kroplówki. W tętnicy, aby wejść do leku nie może być, ponieważ ostry skurcz naczyń krwionośnych w tym przypadku może prowadzić do zgorzeli. Dawkowanie zależy od kliniki: w przypadku osoby dorosłej dawka terapeutyczna wynosi od 0,2 do 0,75 ml; dla dziecka - od 0,1 do 0,5. Najwyższa dawka d / osoba dorosła to p / skin-one-time 1 ml; codziennie - 5 ml.

Po zatrzymaniu akcji serca zastrzyk adrenaliny wstrzykuje się bezpośrednio do serca natychmiast po 1 ml. Po migotaniu komór wstrzykuje się połowę ampułki. Atak astmy zatrzymuje się podając dawkę skóry do 0,3-0,5-0,7 ml. Podczas reakcji alergicznych adrenalina jest wstrzykiwana w ilości 0,3-0,5 mg p / skórnej lub domięśniowo - jest to bez zagrożenia życia. Wstrzyknięcie można powtarzać do 3 razy w odstępach do 20 minut. Ale z zagrożeniem dla życia, adrenalina jest wprowadzana tylko v / vno w fizyczne. roztwór w dawce 0,1-0,25 mg. Lek stosuje się również miejscowo do krwawień: stosowanie tamponów nasączonych adrenaliną.

Interakcja

Antagoniści adrenaliny są inhibitorami jego receptorów. Nieselektywne blokery adrenergiczne zwiększają skurcz naczyń. Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia arytmii nie można go łączyć z glikozydami, tricyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, kokainą itp.

W połączeniu z lekami sypmatomimetycznymi nasila się działanie niepożądane na układ sercowo-naczyniowy. Ponadto lek nie łączy się z lekami moczopędnymi, przeciwnadciśnieniowymi. Wzmocnij działanie adrenalinowych inhibitorów MAO, antycholinergików, oktadyny, L-tyroksyny.

Self adrenaline zmniejsza działanie leków, takich jak azotany, leki przeciwpsychotyczne i cholinomimetyki; leki nasenne, leki zwiotczające i przeciwbólowe, a także insulina i inne PSSP. Jeśli do strzykawki wstrzyknięto już kwasy, utleniacze i alkalia, nie mieszają się one z adrenaliną z powodu nieprzewidywalności reakcji chemicznych. Epinefryna powinna znajdować się tylko w szpitalach. Recepta po łacinie.

Warunki przechowywania

Warunki przechowywania ampułki i adrenaliny: lek jest częścią grupy B; nie lubi światła, a temperatura jego przechowywania nie przekracza 15 stopni (najlepiej na bocznej ściance lodówki). Nie można użyć roztworu z osadem lub zmodyfikowanym kolorem. Okres trwałości wynosi 3 lata, po tym czasie nie stosuje się adrenaliny.

Inne formy uwalniania adrenaliny

Istnieje inna forma uwalniania epinefryny - w postaci strzykawki z adrenaliną o nazwie EpiPen. Jest to dość trudne do kupienia w aptece, ale można je znaleźć na receptę. Ta forma uwalniania jest bardzo wygodna w użyciu w przypadku nagłych momentów, gdy liczenie trwa przez sekundę, na przykład w anafilaksji, gdy alergen jest nieznany. Możesz po prostu włożyć go i zrobić zastrzyk mięśni, gdy osoba jest nieprzytomna.

W takich momentach nie ma czasu na włożenie ampułki do strzykawki. Po nałożeniu w probówce pozostaje jeszcze około 1,7 ml substancji, ale nie można jej ponownie użyć. Epipen może być stosowany nawet w przypadku kobiet w ciąży w nagłych wypadkach. Dawkowanie przepisanego leku Eipen powinno być wykonywane przez lekarza prowadzącego.

W przypadku alergii jego dawka wynosi 0,3 mg domięśniowo. Każda probówka strzykawki EpiPen zawiera właśnie taką dawkę. Czasami ta dawka iniekcyjna może być mała, następnie podaje się więcej niż 1 strzykawkę. Po użyciu strzykawka umieszczana jest w specjalnej rurce przymocowanej do niej, przechowywanej, gdy pacjent jest hospitalizowany lub odwiedzany przez lekarza. Epipen nie może być przechowywany w lodówce; temperatura przechowywania nie wyższa niż 25 stopni.

Pęd adrenaliny

Instrukcja użytkowania:

Ceny w aptekach internetowych:

Epinefryna - alfa- i beta-adrenergiczna z nadciśnieniem, działaniem rozszerzającym oskrzela, działaniem przeciwalergicznym.

Formularz zwolnienia i skład

  • Roztwór do wstrzykiwań: lekko zabarwiony lub bezbarwny przezroczysty płyn o specyficznym zapachu (1 ml w ampułkach, w blistrze po 5 ampułek, w tekturowym pakiecie 1 lub 2 paczki z nożem wertykulującym lub ampułkowym (z lub bez nich); 20, 50 lub 100 opakowań w kartonach);
  • Roztwór do podawania miejscowego: 0,1%: klarowna, bezbarwna lub lekko zabarwiona ciecz o specyficznym zapachu (po 30 ml w szklanych butelkach o ciemnym kolorze, w kartonowym opakowaniu po jednej butelce).

W 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera:

  • Składnik czynny: adrenalina - 1 mg;
  • Składniki pomocnicze: disiarczyn sodu (pirosiarczyn sodu), kwas solny, chlorek sodu, półwodzian chlorobutanolu (wodzian chlorobutanolu), glicerol (gliceryna), wersenian disodowy (kwas etylenodiaminotetraoctowy disodu), woda do wstrzykiwań.

1 ml roztworu do stosowania miejscowego zawiera:

  • Składnik czynny: adrenalina - 1 mg;
  • Składniki pomocnicze: pirosiarczyn sodu, chlorek sodu, wodzian chlorobutanolu, gliceryna (glicerol), sól disodowa kwasu etylenodiaminoczterooctowego (wersenian disodowy), roztwór kwasu chlorowodorowego 0,01 M.

Wskazania do stosowania

Roztwór do wstrzykiwań

  • Obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny i inne reakcje alergiczne typu natychmiastowego, które rozwijają się na tle transfuzji krwi, stosowanie leków i surowic, jedzenie pokarmów, ukąszenia owadów lub wprowadzanie innych alergenów;
  • Wysiłek fizyczny w astmie;
  • Asystol (w tym z ostrą blokadą przedsionkowo-komorową III stopnia);
  • Ulga astmatycznego stanu astmy oskrzelowej, opieka doraźna w zakresie skurczu oskrzeli podczas znieczulenia;
  • Zespół Morgagni-Adamsa-Stokesa, całkowity blok przedsionkowo-komorowy;
  • Krwawienie z powierzchownych naczyń błony śluzowej (w tym dziąseł) i skóry;
  • Niedociśnienie w przypadku braku efektu terapeutycznego wynikającego z użycia odpowiednich objętości płynów zastępczych (w tym wstrząsu, zabiegu na otwartym sercu, bakteriemii, niewydolności nerek).

Ponadto, stosowanie leku jest pokazane jako środek zwężający naczynia krwionośne, aby zatrzymać krwawienie i wydłużyć okres działania miejscowych środków znieczulających.

Miejscowe rozwiązanie 0,1%
Roztwór stosuje się do zatrzymania krwawienia z powierzchniowych naczyń błony śluzowej (w tym dziąseł) i skóry.

Przeciwwskazania

  • Choroba niedokrwienna serca, tachyarytmia;
  • Nadciśnienie;
  • Migotanie komór;
  • Przerostowa kardiomiopatia zaporowa;
  • Pheochromocytoma;
  • Okres ciąży i karmienia piersią;
  • Indywidualna nietolerancja składników leku.

Dodatkowo przeciwwskazania do stosowania roztworu do wstrzykiwań:

  • Komorowe zaburzenia rytmu;
  • Migotanie przedsionków;
  • Przewlekła niewydolność serca III-IV stopnia;
  • Zawał mięśnia sercowego;
  • Przewlekła i ostra postać niewydolności tętnic (w tym anamneza - miażdżyca tętnic, zator tętniczy, choroba Buergera, choroba Raynauda, ​​cukrzycowe zapalenie twardówki);
  • Ciężka miażdżyca, w tym mózgowa miażdżyca;
  • Organiczne uszkodzenie mózgu;
  • Choroba Parkinsona;
  • Hipowolemia;
  • Tyreotoksykoza;
  • Cukrzyca;
  • Kwasica metaboliczna;
  • Niedotlenienie;
  • Hypercapnia;
  • Nadciśnienie płucne;
  • Kardiogenne, krwotoczne, pourazowe i inne rodzaje niealergicznego szoku genetycznego;
  • Zimne obrażenia;
  • Zespół konwulsyjny;
  • Jaskra o zamkniętym kącie;
  • Rozrost prostaty;
  • Jednoczesne stosowanie z wziewnymi środkami do znieczulenia ogólnego (halotanem), z miejscowymi środkami znieczulającymi do znieczulenia palców rąk i nóg (ryzyko uszkodzenia tkanki niedokrwiennej);
  • Wiek do 18 lat.

Wszystkie powyższe przeciwwskazania są względne w warunkach zagrażających życiu pacjenta.

Z ostrożnością należy wyznaczyć roztwór do wstrzykiwań w nadczynności tarczycy i pacjenta w podeszłym wieku.

W celu zapobiegania arytmii zaleca się stosowanie leku w połączeniu z beta-blokerami.

Środki przewidziane korby w postaci roztworu do miejscowego stosowania dla pacjentów z kwasicy metabolicznej, niedotlenienie, hiperkapnia, migotanie przedsionków, nadciśnienia płucnego, arytmii komorowej hipowolemii, niedokrwienie mięśnia sercowego, szok pochodzenia niealergiczną (włączając kardiogennego, krwotocznego, urazowego) okluzyjne choroby naczyniowe (łącznie miażdżyca tętnic, zator tętnic, choroba Buergera, zapalenie pęcherzyków, cukrzycowe zapalenie stawów, choroby Raynauda), tyreotoksykoza, przerost Yelnia dławik, jaskrę zamkniętego kąta, cukrzyca, stwardnienie tętnic mózgowych, zaburzenia drgawkowe, choroba Parkinsona; z jednoczesnym stosowaniem do znieczulenia ogólnego leków wziewnych (halotan, chloroform, cyklopropan), u osób starszych lub w dzieciństwie.

Dawkowanie i administracja

Rozwiązanie do stosowania miejscowego
Rozwiązanie stosuje się miejscowo.

Podczas zatrzymywania krwawienia na ranę należy nałożyć tampon zwilżony roztworem.

Roztwór do wstrzykiwań
Roztwór jest przeznaczony do wstrzykiwania domięśniowego (IM), podskórnego (SC), dożylnego (IV) lub wstrzyknięcia strumieniowego.

Zalecany schemat dawkowania dla dorosłych:

  • Wstrząs anafilaktyczny i inne reakcje o podłożu alergicznym typu bezpośredniego: IV powoli - 0,1-0,25 mg należy rozcieńczyć w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu. Aby uzyskać efekt kliniczny, leczenie kontynuuje kroplówka iv, w stosunku 1: 10 000. W przypadku braku rzeczywistego zagrożenia dla życia pacjenta, zaleca się podawanie domięśniowe lub podskórne w dawce 0,3-0,5 mg, w razie potrzeby wstrzyknięcie można powtarzać w odstępach 10-20 minut do 3 razy;
  • Astma oskrzelowa: s / c - 0,3-0,5 mg, aby osiągnąć pożądany efekt, powtarzane podawanie tej samej dawki jest pokazane co 20 minut do 3 razy lub IV, 0,1-0,25 mg, rozcieńczone 0,9% roztwór chlorku sodu w stosunku 1: 10 000;
  • Niedociśnienie: w kroplówce z szybkością 0,001 mg na minutę może zwiększyć szybkość podawania do 0,002-0,01 mg na minutę;
  • Asystol: dosercowo - 0,5 mg w 10 ml 0,9% roztworu chlorku sodu (lub innego roztworu). Podczas pomiarów resuscytacyjnych lek podaje się dożylnie, w dawce 0,5-1 mg co 3-5 minut, rozcieńczonej w 0,9% roztworze chlorku sodu. Podczas intubacji tchawicy pacjenta można ją podawać przez podanie dotchawicze w dawce przekraczającej dawkę do podawania dożylnego 2-2,5 razy;
  • Środek zwężający naczynia: w kroplówce z szybkością 0,001 mg na minutę szybkość infuzji można zwiększyć do 0,002-0,01 mg na minutę;
  • Wydłużenie działania środków znieczulenia miejscowego: dawka jest zalecana w stężeniu 0,005 mg leku na 1 ml środka znieczulającego, w znieczuleniu podpajęczynówkowym - 0,2-0,4 mg każdy;
  • Zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa (postać bradyarytmiczna): kroplówka dożylna - 1 mg w 250 ml 5% roztworu glukozy, stopniowo zwiększając szybkość infuzji do pojawienia się minimalnej liczby uderzeń serca.

Zalecane dawkowanie dla dzieci:

  • Asystol: dla noworodka - in / in (powoli), 0,01-0,03 mg na 1 kg masy ciała dziecka co 3-5 minut. Dzieci po 1 miesiącu życia - w / w, w 0,01 mg / kg, następnie 0,1 mg / kg co 3-5 minut. Po wprowadzeniu dwóch standardowych dawek dopuszcza się przejście na wprowadzenie 0,2 mg / kg masy ciała dziecka w odstępie 5 minut. Wskazano na podanie dotchawicze;
  • Wstrząs anafilaktyczny: n / a lub in / m - 0,01 mg / kg, ale nie więcej niż 0,3 mg. Jeśli to konieczne, procedurę powtarza się w odstępie 15 minut nie więcej niż 3 razy;
  • Skurcz oskrzeli: s / c - przy 0,01 mg / kg, ale nie więcej niż 0,3 mg, jeśli to konieczne, lek podaje się co 15 minut do 3-4 razy lub co 4 godziny.

Roztwór do wstrzykiwań Adrenalinę można również stosować miejscowo w celu zatrzymania krwawienia poprzez nałożenie tamponu namoczonego w roztworze na powierzchnię rany.

Efekty uboczne

  • Układ nerwowy: często - lęk, ból głowy, drżenie; rzadko - uczucie zmęczenia, zawroty głowy, nerwowość, zaburzenia osobowości (dezorientacja, pobudzenie, zaburzenia pamięci i zaburzenia psychotyczne: panika, wściekłość, paranoja, zaburzenia typu schizofrenii), skurcze mięśni, bezsenność;
  • Układ sercowo-naczyniowy: rzadko - tachykardia, dusznica bolesna, bradykardia, kołatanie serca, zmniejszone lub zwiększone ciśnienie krwi (BP) na tle dużych dawek - arytmii komorowych (włącznie z migotaniem komór); rzadko - ból w klatce piersiowej, arytmia;
  • Układ trawienny: często - nudności, wymioty;
  • Reakcje alergiczne: sporadycznie - wysypka skórna, skurcz oskrzeli, rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy;
  • Układ moczowy: rzadko - bolesne, trudne oddawanie moczu u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego;
  • Inne: nieczęsto - nadmierne pocenie się; rzadko - hipokaliemia.

Dodatkowo, ze względu na zastosowanie roztworu do wstrzykiwań:

  • Układ sercowo-naczyniowy: rzadko - obrzęk płuc;
  • Układ nerwowy: często - kleszcz; rzadko - nudności, wymioty;
  • Reakcje miejscowe: rzadko - pieczenie i / lub ból w miejscu wstrzyknięcia i / m.

Pojawienie się tych lub innych działań niepożądanych należy zgłosić lekarzowi.

Instrukcje specjalne

Przypadkowe wprowadzenie do epinefryny może znacznie zwiększyć ciśnienie krwi.

Na tle rosnącego ciśnienia krwi wraz z wprowadzeniem leku mogą rozwinąć się ataki dusznicy bolesnej. Działanie epinefryny może powodować zmniejszenie diurezy.

Infuzję należy wykonywać w dużej (najlepiej centralnej) żyle, za pomocą urządzenia kontrolującego szybkość podawania leku.

Podanie dosercowe w asystolii jest stosowane, gdy inne metody są niedostępne, ponieważ istnieje ryzyko tamponady serca i odmy opłucnowej.

Leczenie zaleca towarzyszą określania poziomu jonów potasu w surowicy, pomiar ciśnienia krwi minut objętości obiegu krwi, ciśnienia w tętnicy płucnej ciśnienie zaklinowania w kapilarach płucnych, wydalanego moczu, centralnej ciśnienia żylnego, wykonując EKG. Zastosowanie dużych dawek w zawale mięśnia sercowego może zwiększyć niedokrwienie z powodu zwiększonego zapotrzebowania na tlen.

Podczas leczenia pacjentów z cukrzycą konieczne jest zwiększenie dawki sulfonylomocznika i pochodnych insuliny, ponieważ epinefryna zwiększa glikemię.

Wchłanianie i końcowe stężenie adrenaliny w osoczu przy podawaniu dotchawicznym może być nieprzewidywalne.

W warunkach szokowych stosowanie leku nie zastępuje transfuzji płynów zastępujących krew, roztworów soli, krwi lub osocza.

Przedłużone stosowanie epinefryny powoduje zwężenie naczyń obwodowych, ryzyko martwicy lub zgorzeli.

Aby nie stosować leku podczas porodu w celu zwiększenia ciśnienia krwi, nie zaleca się wprowadzania dużych dawek w celu zmniejszenia skurczu macicy, co może powodować długotrwałą atonię macicy z krwawieniem.

Stosowanie epinefryny w nagłym zatrzymaniu krążenia u dzieci jest dopuszczalne z zachowaniem ostrożności.

Wycofanie leku należy prowadzić stopniowo zmniejszając dawkę, aby zapobiec rozwojowi niedociśnienia tętniczego.

Adrenalina jest łatwo niszczona przez czynniki alkilujące i utleniające, w tym bromki, chlorki, sole żelaza, azotyny, nadtlenki.

Gdy pojawi się osad lub zmienia się kolor roztworu (różowawy lub brązowy) preparat nie nadaje się do użycia. Usunąć nieużywany produkt.

Kwestia dopuszczenia pacjenta do zarządzania pojazdami i mechanizmami, lekarz decyduje indywidualnie.

Interakcje leków

  • Blokery a- i P-adrenergicznego - antagonistów epinefryny (do leczenia ciężkich reakcji anafilaktycznych β-blokery epinefryna skuteczność u pacjentów jest ograniczona, to zaleca się, aby zastąpić wprowadzenie salbutamolu / W);
  • Inne adrenomimetyki - mogą nasilać działanie epinefryny i nasilenie działań niepożądanych z układu sercowo-naczyniowego;
  • Glikozydy nasercowe, chinidyna, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, dopamina, środki do znieczulenia wziewnego (halotan, metoksyfluran, enfluran, izofluran), kokaina - zwiększa prawdopodobieństwo arytmii (łączne stosowanie jest dozwolona zgodnie z najwyższą ostrożnością, albo nie jest dozwolone);
  • Narkotyczne leki przeciwbólowe, nasenne, przeciwnadciśnieniowe, insulina i inne leki hipoglikemizujące - zmniejsza się ich skuteczność;
  • Diuretyki - możliwe jest nasilenie działania presynergicznego epinefryny;
  • Inhibitory oksydazy monoaminowej (selegilina, prokarbazyna, furazolidon) - mogą powodować nagły i wyraźny wzrost ciśnienia krwi, ból głowy, arytmię serca, wymioty, kryzys nadczynności tarczycy;
  • Azotany - mogą osłabić ich działanie terapeutyczne;
  • Prawdopodobnie wystąpi fenoksybenzamina - tachykardia i zwiększone działanie hipotensyjne;
  • Fenytoina - nagły spadek ciśnienia krwi i bradykardia (w zależności od szybkości podawania i dawki);
  • Leki hormonów tarczycy - wzajemne wzmacnianie działania;
  • Leki wydłużające odstęp QT (w tym astemizol, cisapryd, terfenadyna) - wydłużenie odstępu QT;
  • Diatrizoany, kwas solowy lub kwas yoksaglicowy - wzmacniające działanie neurologiczne;
  • Alkaloidy sporyszu - zwiększone działanie zwężające naczynia krwionośne (do ciężkiego niedokrwienia i rozwoju gangreny).

Analogi

Analogiami epinefryny są: fiolka z chlorowodorkiem epinefryny, chlorowodorek epinefryny, winian adrenaliny, epinefryna, hydrotratrat epinefryny.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze do 15 ° C w ciemnym miejscu. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Wewnętrzna struktura ludzkiego gardła ma kilka takich samych cech jak część szyi przed rdzeniem kręgowym u niektórych ssaków, ale oczywiście istnieją różnice i jest ich wiele. Przez obszar od kości gnykowej do rękojeści obojczyka przechodzi nerwy błędne, tętnica szyjna i inne systemy życiowe.

Bardzo ważne jest kontrolowanie jego zawartości, ponieważ otyłość może się rozwijać wraz ze zmniejszaniem stężenia.Funkcje leptynyZa jaki hormon odpowiedzialny jest leptyna?

Gdy dziecko jest chore, rodzice po prostu nie znajdują dla siebie miejsca. Chcą dołożyć wszelkich starań, aby dziecko mogło jak najszybciej odzyskać zdrowie.