Główny / Ankieta

Co to jest gruczolak nadnercza lewego, typy, przyczyny i objawy choroby, diagnostyka, leczenie

Nadnercza są ważnymi organami, są również nazywane gruczołami dokrewnymi. Znajdują się na ludzkich nerkach. Ich funkcją jest śledzenie metabolizmu, a także pomaganie ciału radzić sobie ze stresującymi i innymi niekorzystnymi sytuacjami. Są również bezpośrednio związane z ciśnieniem krwi i funkcją ochronną osoby. Gruczolak tych narządów pojawia się u osób w różnym wieku. Jednak pojawienie się patologii jest bardziej prawdopodobne u osób w wieku powyżej 35 lat. Gruczolak - guz, który ma kształt kapsułki, jest wypełniony substancją. Choroba wymaga natychmiastowego leczenia.

Charakterystyka choroby

Gruczolak to guz, najczęściej ma łagodny charakter i rozwija się na korze organów. Jeśli pozostawisz rozwój choroby przypadkowi, wtedy jest szansa, że ​​łagodna postać rozwinie się w typ złośliwy.

Guz jest często jednostronny, co oznacza, że ​​rozwija się tylko po prawej lub lewej stronie. Dlatego podczas diagnozowania lekarz musi wskazać, który konkretny nadnercze ma wpływ. Ponadto badania jakościowe zwracają uwagę na brzegi gruczolaka, powinny być gładkie i klarowne, kształt guza przypomina kapsułę (chociaż czasami kapsułka jest całkowicie nieobecna). Waga guza waha się od dziesięciu gramów do stu. Im większy guz, tym bardziej prawdopodobne, że będzie złośliwy. Patologia często dotyka starszych ludzi.

Wewnątrz gruczolaka znajduje się żółtawy jednorodny płyn. Czasami zdarzają się przypadki, gdy ciecz ma ciemny odcień, w którym to przypadku nazywa się pigment.

Klasyfikacja i rodzaje gruczolaka nadnerczy

Powstały guz jest często aktywny, z powodu którego nadmiar hormonów dostaje się do krwi. Istnieje pewna klasyfikacja gruczolaków, guzy charakteryzują się ilością i rodzajem hormonu uwalnianego do krwi.

  • Androsteroma (uwalniany hormon androgenowy)
  • Corticoestrom (nadmiar hormonu estrogenowego we krwi)
  • Aldosteroma (uwalnianie hormonu mineralokortykoidu)
  • Kortykosteron - emitowany homon glukokortykoid
  • Połączony guz
  • Guz hormonalny, nieaktywny i bezobjawowy

Ponadto istnieje osobny rodzaj guza chromochłonnego - nowotworu, który aktywnie produkuje katecholaminy: adrenalinę, dopaminę i norepinefrynę. Ten typ prowadzi do poważnych powikłań: upośledzenie krążenia krwi, nadciśnienie tętnicze.

Spośród wszystkich tych typów chorób najczęstszym jest kortykosterosteron. Nadmierny nadmiar hormonu kortyzolu powoduje zespół Itsenko-Cushinga.

Przyczyny patologii

Gruczolak obu gruczołów nadnerczy ma te same objawy. Zdarza się, że guz jest zlokalizowany jednocześnie w dwóch gruczołach nadnerczy lub kilka łagodnych zmian rozwija się jednocześnie w jednym. Przyczyny nowotworów mogą być różne, oto niektóre z nich:

  • nieprawidłowe funkcjonowanie tajnych gruczołów
  • nieprawidłowo działająca warstwa korowa
  • nadmierne hormony

Inne prowokujące powody:

  • dziedziczność
  • duża masa ciała
  • złe nawyki, przede wszystkim - palenie tytoniu
  • cukrzyca drugiego stopnia
  • wiek pacjenta
  • niewydolność sercowo-naczyniowa i inne patologie serca
  • przeniesienie ataku serca i udaru mózgu
  • obrażenia narządów wewnętrznych
  • brak hormonów dla prawidłowego funkcjonowania organizmu
  • policystyczny jajnik

Gruczolak rozwija się również na tle zmian w poziomie hormonalnym (zwłaszcza w organizmie kobiety). Takie niepowodzenie wynika z niewłaściwego stosowania środków antykoncepcyjnych, szczególnie w młodym wieku.

Osobliwości rozwoju i objawy

Jeśli rozwinie się guz typu hormonalnego, wówczas nadnercza nie będzie miało żadnych zmian wizualnie, a objawy będą całkowicie nieobecne. Ale z wysokim uwalnianiem hormonu kobieta cierpi na takie zmiany:

  • kości stają się kruche
  • androgeny znacznie wzrastają
  • w formie ciało przypomina mężczyznę

W zespole Cushinga twarz jest zaokrąglona, ​​a złogi tłuszczu pojawiają się w jamie brzusznej i szyi.

Poza tym w gruczolakach występują typowe objawy:

  • występuje zaburzenie metaboliczne
  • wzrost włosów na ciele ze względu na wzrost glikoperoidów we krwi i androgenów
  • menstruacja jest zaburzona

Dziewczęta mają następujące oznaki rozwoju patologii:

  • skrócenie kończyn
  • brak miesiączki
  • powolny rozwój gruczołów sutkowych
  • szybki wzrost włosów na ciele
  • wczesne dojrzewanie
  • niski głos
  • aktywne wydzielanie męskich hormonów płciowych

Tylko wykwalifikowany lekarz będzie w stanie zdiagnozować patologię, objawy mogą jedynie potwierdzić diagnozę. Dalsze badania zostaną przeprowadzone, lekarz przepisze odpowiednie leczenie.

Po nieudanej operacji mogą się pojawić komplikacje, które również mają charakterystyczne objawy:

  • nadmierne zmęczenie
  • słabość
  • pocenie się
  • silny ból brzucha, klatka piersiowa
  • duszność podczas pracy

Najczęściej objawy pojawiają się powoli, jest to spowodowane przerzutami. Jeśli pojawią się powikłania, pacjent powinien natychmiast zwrócić się o pomoc do endokrynologa, który powinien zrównoważyć pracę hormonalnego tła.

Kortykosteriak - opis, objawy

W każdym typie patologii występują charakterystyczne objawy. Kortykotoma jest najczęstszym rodzajem choroby nadnercza, w czasie którego duże ilości kortyzolu są uwalniane do krwi. Ten typ często dotyka młode kobiety.

Pacjent narzeka na takie objawy:

  • szybki wzrost włosów
  • na skórze pojawia się smuga - specyficzne czerwone paski lub rozstępy
  • mały wzrost lub powolny wzrost
  • poziom cukru wzrasta
  • nadmierny lęk, depresja, depresja
  • na twarzy i klatce piersiowej pojawiają się brzydkie fałdy nienaturalnych postaci
  • letarg, osłabienie, przejawiające się w wykonywaniu pracy fizycznej
  • kruche kości, wobec których występują częste obrażenia i złamania

Jeśli choroba postępuje, następuje całkowite uszkodzenie metabolizmu mineralnego, na tle tego wapnia wypłukuje się z kości i rozwija się osteochondroza. W przyszłości takie konsekwencje są możliwe - złamanie kręgosłupa i kończyn.

Kobiety, które miały rozstępy, rozwijają dodatkowy hirsutyzm - włosy zaczynają aktywnie rosnąć w tych miejscach i częściach ciała, w których zwykle rośnie u mężczyzn (na klatce piersiowej, w uszach). Cykl miesięczny jest naruszony, przy czym kobieta nie może zajść w ciążę.

Androsteroma - główne oznaki rozwoju

Gruczolak tego typu występuje rzadziej, oznaki jego rozwoju są silnie zaznaczone, szczególnie jeśli hormon przeciwnej płci dostanie się do krwiobiegu z guza. Na przykład androsteron jest męskim hormonem, jeśli wzrasta u mężczyzn, możliwe jest zdiagnozowanie choroby dopiero na późnym etapie, ponieważ objawy są praktycznie nieobecne. Ale kobieta jest o wiele łatwiejsza.

U dziewcząt hormon ten powoduje następujące patologie:

  • pojawienie się kilku cech płciowych typu żeńskiego i męskiego
  • wcześniejszy rozwój seksualny
  • niski ton głosu, trądzik, szybki wzrost włosów w całym ciele
  • źle wyrażone gruczoły sutkowe, niedorozwój
  • całkowity brak miesiączki

Bardziej dojrzałe kobiety mają nieco inne objawy:

  • włosy wypadają
  • miesięczny przepływ nieregularnie
  • mięśnie stają się większe
  • rozwija się niepłodność
  • podskórna i tłuszczowa warstwa jest znacznie zredukowana
  • zwiększa się ilość włosów na ciele

Wszystkie objawy rozwijają się stopniowo, więc przy pierwszym znaku ważne jest, aby odwiedzić lekarza, aby zapobiec rozwojowi innych objawów.

Aldosteroma - cechy, oznaki

Aldoster jest następną postacią gruczolaka nadnercza, hormon aldosteron jest wydzielany. Krążenie krwi w korze nadnerczy wzrasta, woda i wapń pozostają w organizmie. Pacjent skarży się na nadciśnienie tętnicze i zwiększoną częstość akcji serca. Z powodu braku wapnia i potasu, arytmii, skurczów i bólu mięśni, słabość zaczyna dręczyć.

Podczas patologii możliwe są takie komplikacje: encefalopatia, ciężka choroba serca, krwotok w mózgu.

Technika diagnostyczna

Ponieważ istniejący gruczolak może przekształcić się w złośliwy, diagnoza powinna być przeprowadzona w trybie pilnym. Ten organ, wszystkie systemy ciała i wszystkie pobliskie narządy są badane.

Do badania guzów należy przeprowadzić takie zabiegi:

  • Wykonaj badanie krwi w celu weryfikacji.
  • USG nadnerczy, MRI i CT.
  • Możesz potrzebować biopsji nadnerczy, to zależy od dolegliwości pacjenta.
  • Na podstawie wyników testu przeprowadza się szczegółowe badanie guza: jego wielkości, kształtu i składu.

Jeśli guz jest nieco ponad trzy centymetry, to istnieje już zagrożenie dla życia pacjenta. W tej sytuacji pacjent jest badany przez onkologa, wyznaczane są dodatkowe testy, aby wykluczyć rozwój innych chorób. Objawy podczas gruczolaka są bardzo podobne do guza przysadki. Analizy wyjaśniają rozwój nowotworów, ustalają stopień zagrożenia.

Wydarzenia medyczne

Wybór taktyki leczenia zależy od klasyfikacji choroby. Nieaktywny guz hormonalny przebiega bezobjawowo, dlatego można go wykryć na drodze losowego badania, np. Raz w roku, poddając się CT, i poddając się badaniom krwi, testom moczu. Jeśli gruczolak jest w stabilnym stanie, leczenie nie jest prowadzone.

Wraz z rozwojem choroby zalecana jest terapia hormonalna. Ta terapia stabilizuje kobiece hormony. Jeśli jednak przy długotrwałym stosowaniu leków dynamika nie ulegnie poprawie, a guz jeszcze bardziej powiększy swój rozmiar, wówczas jedyną metodą leczenia jest operacja. Przed zabiegiem onkolog przepisuje następujące leki: fentolaminę i propranolol. Jeśli gruczolak osiągnie 4 centymetry, usuń go natychmiast.

Medycyna ludowa

Tradycyjne metody pomagają leczyć patologię tylko na początkowym etapie rozwoju. Na zaawansowanym etapie terapia ludowa nie pomoże, ale wręcz przeciwnie, może tylko pogorszyć sytuację.

Jeśli forma jest łagodna, wraz z lekami hormonalnymi, możesz dodatkowo użyć środków ludowej:

  1. Odwar z kwiatów przebiśnieg. 40 gramów kwiatu wylewa 100 miligramów czystego alkoholu. Przebiśnieg przed użyciem należy dokładnie zmiażdżyć. Nalewka przez pięć dni znajduje się w ciemnym pokoju. Przed użyciem bulion jest filtrowany, pijany 20 kropli przed posiłkiem kilka razy dziennie.
  2. Nalewka z geranium. Liście rośliny są kruszone. Weź 30 gramów łodygi i liści, które następnie przelewa wrzącą wodę (700 miligramów płynu). Po pewnym czasie nalewka może zostać wypita jak herbata.
  3. Wywar z miodnicy. 30 gramów ryb wylano na pół litra wrzącej wody, naparzono. Stosuje się go do trzech razy dziennie na pół szklanki.
  4. Narzędzie terapeutyczne na bazie skrzypu. Weź 20 gramów zielonej części rośliny, wszystko jest wypełnione wrzątkiem. Przed użyciem roztwór jest filtrowany i pijany.

Niemożliwe jest całkowite zatrzymanie rozprzestrzeniania się guza za pomocą nalewek i wywarów, ale nadal można usunąć objawy i spowolnić wzrost. Najważniejsze to nie samoleczenia i skonsultować homeopata lub zielarza przed użyciem roślin leczniczych. Ważne jest, aby pamiętać, że tradycyjna terapia nie jest główną, ale dodatkową terapią!

Terapia chirurgiczna

Pacjent jest wysyłany do operacji tylko wtedy, gdy guz ma więcej niż 4 centymetry, a diagnostyka komputerowa wskazuje na złośliwą postać patologii i jej stały wzrost.

Istnieją różne opcje operacji, jedną z nich jest metoda minimalnie inwazyjna. Ta operacja jest najbardziej łagodna, ponieważ wykonuje się cięcia milimetrowe. Diody LED są wprowadzane przez nacięcia i monitorowane.

Metoda endoskopowa pozwala na całkowite usunięcie guza, przez co osoba szybko się rozwija, okres rehabilitacji jest minimalny.

Metoda brzuszna jest wykonywana, gdy guz jest zlokalizowany w dwóch narządach w tym samym czasie. Operacja jest przeprowadzana w zwykły sposób.

Metoda chemoterapii polega na usuwaniu nowotworów za pomocą silnych leków, jednym z nich jest mitotan.

Tak więc gruczolak nadnerczy jest nie-niebezpiecznym nowotworem, który może stać się złośliwy. Dzięki jakościowej diagnozie i właściwemu, właściwemu leczeniu można uniknąć poważnych powikłań, a zabieg chirurgiczny nie będzie konieczny. Patologia pojawia się z powodu różnych czynników, objawy choroby są różne, wszystko zależy od rodzaju gruczolaka.

Gruczolaki w nadnerczach: przyczyny, główne objawy, metody leczenia i zasady rehabilitacji

Gruczolaki różnej wielkości w nadnerczach są stosunkowo częste. Nie wszyscy wiedzą, co to jest i jaką rolę odgrywają nadnercza.


Powiązany narząd endokrynny jest narażony na wiele negatywnych wpływów z różnych perspektyw, zarówno egzogennych, jak i endogennych. Absolutnie jakiekolwiek odchylenie od normy, a zwłaszcza gruczolak nadnerczy, może prowadzić do bardzo katastrofalnych konsekwencji.

Jakie są rodzaje nowotworów nadnerczy

Główną misją nadnerczy jest wytwarzanie określonych substancji hormonalnych. Gruczolak nadnercza jest łagodnym nowotworem zdolnym do złośliwości (zwyrodnienie do postaci złośliwej). U kobiet i mężczyzn choroba objawia się na różne sposoby. Ponadto ryzyko zachorowania od słabej połowy ludzkości jest znacznie wyższe.

Hormonalnie aktywne guzy

Większość gruczolaków zlokalizowanych w strukturze nadnerczy ma taką samą zdolność jak typowe struktury gruczołowe dotkniętego narządu - wytwarzają specyficzny rodzaj hormonu. Taka choroba nadnerczy jest w stanie wygenerować kolosalne "porcje" substancji, które będą miały szczególny wpływ na daną osobę.

Hormonalnie aktywne guzy są konwencjonalnie podzielone na następujące typy:

  1. Aldosteromy (konglomerat guza jest w stanie wydzielać mineralokortykoid);
  2. Andosteroma (guz generuje androgeny w dużych ilościach);
  3. Corticoestrom (produkuje substancje zawierające estrogeny);
  4. Kortykosteriak (guz wytwarza glukokortykosteroidy);
  5. Kombinowane nowotwory (zdolne do jednoczesnego wytwarzania kilku hormonów w dużych ilościach);
  6. Hormonalnie stabilny nowotwór, który nie może wytworzyć żadnej substancji.

W rzeczywistości guz może w równym stopniu wpływać na tkanki lewego i prawego nadnercza. Istnieją również przypadki kliniczne, w których kilka całkowicie różnych guzów zostało utworzonych na jednym z parowanych narządów gruczołowych.

Według statystyk u mężczyzn częściej jest to gruczolak lewego nadnercza niż prawy. U kobiet nie obserwuje się tendencji do jednostronnej niewydolności.

Alternatywna klasyfikacja

Możliwe jest klasyfikowanie konglomeratów nowotworowych w inny sposób:

  • Gruczolakowaty charakter kory nadnerczy. Najbardziej rozpowszechniona forma patologii. Konglomerat nieprawidłowych komórek przedstawiony jest w postaci guzka zamkniętego w specjalnej kapsułce. Podobny gruczolak występuje zarówno w prawym nadnerczu, jak i po lewej stronie. W niektórych przypadkach jest on podatny na choroby nowotworowe;
  • Gruczolak pigmentowy jest rzadką postacią. Często towarzyszą objawy kliniczne zespołu Itsenko-Cushinga. Charakterystyczny kolor - bogate wino. Rozmiar z reguły nie przekracza 2,5 centymetra;
  • Rak typu nowotworu. Jeszcze rzadszy rodzaj choroby. Z uwagi na to, że nieprawidłowe komórki zawierają ogromną liczbę mitochondriów, osiągają ogromną wielkość, a także wpływają na strukturę samego guza. Kluczową cechą jest ziarnistość konglomeratu.

Guzy w rozmiarze i lokalizacji

Guzy mogą być małe, duże i gigantyczne. Klasyfikacja według typu lokalizacji jest również bardzo prosta:

  1. Gruczolak wpływający na prawy nadnercze;
  2. Guz lewego nadnercza;
  3. Dwustronna forma patologii.

Przyczyny powstawania guza w nadnerczach

Warstwy, które tworzą złożoną strukturę nadnerczy są idealną podstawą do pojawiania się różnych konglomeratów nowotworowych. Jednak dokładne powody, dla których ten lub ten rodzaj nowotworu powstaje w nadnerczu, nadal nie zostały precyzyjnie ustalone.

Biorąc pod uwagę fakt, że oznaki gruczolaka nadnerczy nie są hormonalnie aktywne nawet w ostatnich stadiach rozwoju, po prostu niemożliwe jest zidentyfikowanie samej dolegliwości. Jedynym rozwiązaniem jest regularne przeprowadzanie badań profilaktycznych. Jest to szczególnie ważne dla osób, które są zagrożone zachorowaniem na tę dolegliwość.

Oto główne niekorzystne czynniki i możliwe przyczyny gruczolaka nadnerczy u mężczyzn i kobiet:

  • Palenie;
  • Nadużywanie alkoholu;
  • Podczas ciąży w dowolnym trymestrze pozostaje ryzyko rozwoju gruczolaka;
  • W okresie karmienia piersią;
  • Wiek (u osób w wieku powyżej 40 lat dramatycznie zwiększa ryzyko rozwoju choroby);
  • Obrażona historia rodziny (jeśli ktoś bliski krewny cierpiał na gruczolaka, sytuacja może się powtórzyć u młodszych członków rodziny);
  • Nadwaga;
  • Wysoki poziom cholesterolu we krwi pacjenta, który nie jest stabilizowany przez długi czas;
  • Obecność patologii endokrynologicznych o przewlekłym charakterze (na przykład cukrzyca drugiego rodzaju);
  • Historia udarów i ataków serca;
  • Ciężkie obrażenia, zmuszające pacjenta do poddania się długotrwałej rehabilitacji;
  • Niepotrzebnie długi okres przyjmowania środków antykoncepcyjnych (szczególnie jeśli środki antykoncepcyjne radykalnie zmieniają hormony);
  • Formy policystyczne w jajnikach u kobiet.

Objawy

Objawy gruczolaka nadnerczy są bezpośrednio związane z rozmiarem, lokalizacją i czynnością hormonalną nowotworu. Najczęściej nowotwór nie przekracza wielkości 3,5 - 4 centymetrów. Nie wywierają żadnego nacisku na otaczające narządy, ale mogą powodować znaczną dysfunkcję formacji, na których się znajdują.

Objawy i leczenie gruczolaków nadnerczy są również bezpośrednio związane. Początkowym celem lekarzy będzie ustabilizowanie tła hormonalnego, wyeliminowanie nieprzyjemnych objawów klinicznych, a następnie wyeliminowanie samych nowotworów.

Hormonalnie "ciche" gruczolaki nadnercza nie powodują objawów, nawet tych najbardziej nieistotnych. Jeśli guz osiągnął duży rozmiar, ale nie syntetyzuje żadnych hormonów, można go wykryć tylko przez przypadek, badając inne narządy i układy.

Hormonalnie aktywne guzy: jakie mogą wystąpić objawy

Jeśli guz może zwiększyć "porcje" niektórych substancji hormonalnych, pacjent z pewnością zauważy pewne odchylenia od normy. Specyfika obrazu klinicznego zależy od samego guza.

Kortykosteroidy

Kortykosteroidy wytwarzają kortyzol. Taki gruczolak nadnerczy wywoła szereg objawów, połączonych w jednym medycznym określeniu "zespół Itsenko-Cushinga". Choroba występuje częściej u kobiet po 45 roku życia.

Najczęstsze objawy to otyłość (w 95% wszystkich zgłoszonych przypadków), rezerwy lipidowe są gromadzone na szyi, brzuchu i twarzy, zanik mięśni, ścieńczenie skóry. Na tle wyraźnej hiperkortykalności obserwuje się pojawianie się rozstępów.

Często pacjenci cierpią na ciężką depresję. Rozwija się osteoporoza, szczególnie widoczne jest zniszczenie kręgów. Zmiany zwyrodnieniowe układu mięśniowo-szkieletowego zwiększają ryzyko nagłych złamań.

Aldosteromy

Aldosteromy produkują aldosteron. To z kolei prowadzi do rozwoju syndromu Conn. Pacjenci mają całkowite zatrzymanie sodu w organizmie. Z tego powodu zjawiska niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego stopniowo narastają.

Z moczem pozostawia potas w nienormalnie dużych ilościach. Jest to główna przyczyna nagłych skurczów. Pacjenci skarżą się na osłabienie mięśni i ogólne złe samopoczucie.

Androsteroma

Androsteromy produkują męskie hormony płciowe. Kobiety mają męskie cechy - wzrost włosów wzrasta w całym ciele, pojawiają się wąsy i broda, zmienia się rodzaj sylwetki, głos staje się szorstszy, obserwuje się ciężką dysfunkcję miesiączkową, układ rozrodczy bardzo cierpi.

U mężczyzn wszystkie objawy nie są tak widoczne. Nagła "męskość" zazwyczaj nie jest postrzegana przez żadną z pacjentek jako patologia. Z tego powodu guz jest wykrywany później niż u kobiet.

Gruczolak nadnerczy: jak diagnozować chorobę u mężczyzn i kobiet

Jeśli przypadek gruczolaka nadnercza został odkryty przypadkowo, gdy wykryto inną patologię, lekarz wykonał dwa kluczowe zadania:

  1. Określić strukturę i rodzaj nowotworu (na przykład za pomocą fal ultradźwiękowych skierowanych na nadnercza);
  2. Zidentyfikuj hormonalny status guza (dowiedz się, czy jest on zdolny do produkcji hormonów).

Podczas ogólnego badania, rozpoznania konkretnej choroby, konieczne będą różne środki diagnostyczne w diagnostyce gruczolaka nadnerczy. Oto podstawowe metody:

  1. Badania ultrasonograficzne tkanki nadnerczy. Lekarze mogą na ogół zorientować się w wielkości i konfiguracji nowotworu;
  2. CT ze wzmocnieniem kontrastu. Diagnostyka pozwala oszacować wielkość guza, a także szereg ważnych parametrów - gęstość, teksturę, zdolność do gromadzenia kontrastu;
  3. MRI jest procedurą diagnostyczną, która jest akceptowalna podczas wstępnego badania podejrzanego gruczolaka lub podczas badań profilaktycznych. Uważa się go za mniej informacyjny niż CT, a zatem jest stosowany tylko jako alternatywa.

Jeśli to konieczne, bada się nie tylko nadnercza, ale także tkanki sąsiadujących narządów, nerki. USG i CT - najlepsza opcja.

Specyficzne metody diagnostyczne

W celu dokładniejszego zbadania samego nowotworu i jego właściwości funkcjonalnych należy zastosować szereg konkretnych analiz:

  1. Biopsja gruczolaka nadnerczy. Jest to rzadko prowadzone, ponieważ samo w sobie jest bardzo traumatyczne. Głównym celem tego badania jest wyeliminowanie ryzyka rozwoju ognisk z przerzutami;
  2. Określenie poziomu kortyzolu w dziennym moczu pozwoli ocenić podstawową zdolność nadnerczy do produkcji tego hormonu;
  3. Mały test deksametazonu ma na celu identyfikację zespołu Itsenko-Cushinga;
  4. Duży test deksametazonu jest analizą podobną do poprzedniej, ale wykonuje się ją nieco inaczej.

Istotne mogą być również badania mające na celu określenie poziomu reniny, aldosteronu, chromagraniny, żeńskich i męskich hormonów płciowych. Jednocześnie pacjenci martwią się wieloma pytaniami: jak zdawać testy, przekazywać je w publicznym laboratorium lub w prywatnej klinice, jak się przygotować, co można wyrzucić i jakie manipulacje są niezbędne. Wszystko to lekarz powie w recepcji i będzie w stanie wyjaśnić, jak pacjent zachowuje się na etapie diagnozy.

Rak kory nadnerczy: szczególny problem

Rak gruczolaka nadnerczy występuje rzadko, ale jest wyjątkowo niebezpieczny i trudny do leczenia. Główne czynniki ryzyka złośliwości łagodnych nowotworów w gruczołach:

  1. Wiek powyżej 55 lat;
  2. Obarczona historia;
  3. Wiele nowotworów endokrynnych;
  4. Styl życia, który bezpośrednio prowadzi do stopniowego pogorszenia stanu zdrowia.

Główne objawy raka tej kory nadnerczy nie różnią się od podstawowych objawów typowych dla łagodnych guzów. Jeśli złośliwy guz wytwarza estrogen, kortyzol i inne hormony, objawy "nadpodaży" substancji hormonalnych, objawy mogą być po prostu bardziej widoczne.

Jedynie nowotwór nowotworowy jest natychmiast leczony, guz nadnerczy usuwa się wraz z dotkniętym gruczołem. Można również wskazać radioterapię, chemioterapię. Jednak wprowadzenie leków chemioterapeutycznych nie wymaga środków terapeutycznych na żądanie. Powód: niska efektywność z powodu niewrażliwości komórek nowotworowych na leki.

Przerzuty do nadnerczy i innych narządów

Obecność przerzutów w nadnerczu rozpoznaje się w taki sam sposób jak nowotwory złośliwe. W tym samym czasie ogniska mogą tworzyć się w samych gruczołach iw innych narządach. Na przykład rak w prawym nadnerczu może powodować przerzuty do prawego gruczołu, który jest uważany za zdrowy.

Może zupełnie inna sytuacja: konglomerat nowotworowy może znajdować się w zupełnie innym miejscu. W pewnym momencie złośliwy guz zaczyna wytwarzać przerzuty. Dzięki przepływowi krwi komórki nowotworowe mogą migrować w całym organizmie, osadzając się w dowolnych narządach i tkankach, w tym w nadnerczach. Mówiąc najprościej, wtórne ogniska raka mogą tworzyć się w gruczołach.

Jak rozpoznać charakter przerzutów, aby ustalić, czy guz jest w stanie wywołać przerzuty, co zrobić ze źródłem przerzutowym, jak odróżnić jeden rodzaj nowotworu od innego - są to najbardziej palące kwestie we współczesnej praktyce onkologicznej i endokrynologicznej.

Więcej o nowotworach rdzenia nadnerczy

Adenoma adrenocortical jest najczęstszym rodzajem guza, który tworzy się w korze nadnerczy. Jednak biorąc pod uwagę nowotwory z pozycji potencjalnej złośliwości, warto rozważyć bardziej szczegółowo rzadsze rodzaje chorób - gruczolaki rdzenia nadnerczy.

Wszystkie guzy są podzielone na dwa typy:

  • Jasny gruczolak nadnerczy - nowotwór jest wypełniony lekkimi, nieprawidłowymi komórkami;
  • Gruczolak ciemnego jest łagodnym guzem, który powstaje z ciemnych komórek.

Z punktu widzenia złośliwości, konglomeraty guza dzielą się na dwie kategorie:

  • Łagodny (pheochromocytoma);
  • Złośliwy (pheochromoblastomas).

W przypadku nowotworów złośliwych charakterystyczny jest przebieg bezobjawowy do momentu migracji przerzutów do innych narządów. W tym przypadku dysfunkcja narządów dotkniętych komórkami nowotworowymi tworzy wyraźny obraz kliniczny.

Leczenie choroby

Leczenie gruczolaka nadnercza, który nie wytwarza hormonów i nie jest podatne na rozwój, nie jest przeprowadzane. Pacjenci powinni regularnie odwiedzać gabinet lekarza prowadzącego i przechodzić profilaktyczne badania lekarskie. W żadnym wypadku nie powinien komunikować się z populistami i pseudo-healerami, lecząc ludowe remedia gruczolaka nadnerczy. Takie eksperymenty mogą prowadzić do tego, że "śpiący" guz jest złośliwy.

Efekty lekowe w gruczole nadnerczy są konieczne, aby wyeliminować objawy, które pojawiły się w przebiegu choroby, a także koordynować tło hormonalne. Czasami konieczne jest kilkakrotne dostosowanie schematu leczenia.

Lekarz musi leczyć najbardziej skutecznymi środkami. Najskuteczniejsze leki są przepisywane w indywidualnych dawkach dla każdego konkretnego pacjenta. Jak leczyć gruczolaka nadnercza decyduje onkolog, endokrynolog i terapeuta.

Leczenie chirurgiczne

Usunięcie gruczolaka lewego lub prawego nadnercza może przebiegać w trzech możliwych scenariuszach:

  1. Operacja brzuszna jest najczęstszą odmianą usuwania gruczołów nadnerczy. Chirurg tworzy duże nacięcie, przez które uzyskuje dostęp do zajętego organu i usuwa go. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Po usunięciu gruczolaka nadnerczy może wystąpić wiele powikłań;
  2. Interwencja laparoskopowa jest bardziej nowoczesną formą leczenia. W ścianie brzusznej wykonuje się wiele nakłuć. Dzięki nim chirurg uzyskuje dostęp do dotkniętego narządem. Interwencja jest mniej traumatyczna dla ludzi. Negatywne skutki takiego usunięcia gruczolaka są zminimalizowane. Okres rehabilitacji jest również minimalny;
  3. Chirurgia z dostępem zaotrzewnowym jest najnowocześniejszym formatem leczenia chirurgicznego. Przebicia powstały w okolicy lędźwiowej. Pacjent szybko się regeneruje.

Po każdym rodzaju operacji pacjentom zaleca się terapię stabilizacyjną. Program obejmuje leki hormonalne.

Rehabilitacja

Rehabilitacja pacjentów, u których usunięto gruczolak nadnerczy, ma na celu stabilizację wskaźników homeostazy. W zależności od tego, który guz został usunięty, wybiera się odpowiednie leki.

Po operacji brzusznej pacjent ma długi okres rekonwalescencji. Przez pierwsze 10-15 dni powinien być obserwowany w szpitalu. W metodzie interwencji laparoskopowej czas pobytu jest minimalny (5-10 dni). Jeśli hormonalnie aktywne guzy znacznie pogorszyły stan zdrowia ludzi, monitorują go w szpitalu do czasu pojawienia się pierwszych klinicznych objawów poprawy.

Prawidłowe odżywianie dla zdrowia nadnerczy

Wielu ekspertów uważa, że ​​gruczolak nadnerczy występuje częściej u osób, które spożywają niewłaściwą dietę. Z pewnością jest w tym trochę prawdy.

Menu gruczolaka nadnerczy, a także po usunięciu guza, jest w przybliżeniu takie samo. Istnieje szereg ogólnych zaleceń do zastosowania:

  1. Śniadanie powinno być nie wcześniej niż o 6.00 i nie później niż o 10.00;
  2. 30 - 40% diety powinny stanowić świeże warzywa, 10% - owoce, nie więcej niż 20% białka zwierzęcego, do 15% ziarna i orzechy oraz do 30% składników ziarna;
  3. Wskazane jest gotowanie w maksymalnej dopuszczalnej niskiej temperaturze;
  4. Unikaj menu z ziemniakami, cukrem, pszenicą;
  5. Nie trzeba powstrzymywać się od soli, ale ważne jest, aby jej nie nadużywać (przeciwwskazania do stosowania soli w gruczolaku to tylko jedno - ciężkie nadciśnienie).

Podstawową zasadą żywienia i diety w przypadku gruczolaka nadnerczy jest spożycie zdrowej żywności o optymalnym składzie witamin i minerałów. Produkty, które są "nadziewane" środkami konserwującymi i stabilizującymi, powinny zostać wyrzucone na zawsze.

Rokowanie u pacjentów z gruczolakiem nadnerczy jest pozytywne. W większości przypadków nawet silne negatywne przekształcenia stanu wewnętrznego i pojawienie się pacjentów, spowodowane zaburzeniami hormonalnymi, zanikają 7 do 12 miesięcy po skutecznym leczeniu.

Gruczolak lewego nadnercza: obraz kliniczny i rokowanie

Gruczolak nadnercza jest częstą chorobą, która najczęściej dotyka kobiety i tylko w 30% przypadków mężczyzn.

Zasadniczo patologię rozpoznaje się już przy rozległym wzroście guza, ponieważ przy małych rozmiarach jest bezobjawowy.

Ale nawet w tym przypadku leczenie ma korzystne rokowanie.

O chorobie

Gruczolak nadnerczy jest łagodnym nowotworem z twardą kapsułką, w której znajduje się jednorodna zawartość. Guz prowadzi do zakłócenia pracy tego narządu, którego główną funkcją jest wytwarzanie hormonów.

Pomimo wysokiej jakości edukacji zachowuje wysokie ryzyko przekształcenia się w patologię o złośliwej naturze.

Powody

Dokładne przyczyny powstawania gruczolaka nadal nie są w pełni zrozumiałe. Ale zidentyfikowano pewne czynniki, które prowokują rozwój guza:

  • palenie;
  • zaburzenia hormonalne o stałym charakterze;
  • przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • częste nadciśnienie;
  • hipokaliemia;
  • obustronna przerost kory nadnerczy;
  • dziedziczność;
  • nadmierny przyrost wagi;
  • wiek Z reguły gruczolak jest najczęściej diagnozowany u ludzi po 30 latach;
  • cukrzyca;
  • policystyczny jajnik.
  • zaburzenie metabolizmu lipidów.

Gruczolak, a także inne patologie, ma kilka odmian. Każdy z nich różni się od siebie mechanizmem rozwoju i konkretnym obrazem klinicznym.

Adrenokortalny

Najczęstszy typ gruczolaka, który ma wysokie ryzyko degeneracji złośliwej. Nowotwory złośliwe rozpoznaje się u 4% pacjentów z długo rozwijającym się gruczolakiem kory nadnerczy. Guz tworzy się w tkankach kłębuszkowych w strefie kory nadnerczy.

W swojej strukturze przypomina mały gęsty guzek typu kapsułkowanego, z wewnątrz jasnożółtą zawartością. Dla typu kory nadnerczy charakteryzuje się pojedynczą formacją, występującą w 85% przypadków i liczbą mnogą, która jest wykrywana u 15% pacjentów.

Ten typ choroby charakteryzuje się powolnym wzrostem, uszkodzeniem rozległego obszaru narządu i brakiem wyraźnych objawów specyficznych we wczesnych stadiach wzrostu węzłów. Objawy patologii we wczesnych stadiach pojawiają się tylko przy wielkości lub wielokrotnym wzroście.

Pigment

Gruczolak pigmentowany jest rzadką patologią, zdiagnozowaną u około 10% pacjentów. W przeciwieństwie do poprzednich gatunków charakteryzuje się małymi wymiarami, które w dorosłym guzie nie przekraczają 3 cm.

Guz wygląda jak mała kapsułka, która rozwija się na powierzchni narządu. Kapsułka nakreśliła wyraźne granice. Charakteryzuje się jednorodnością jego struktury. Guz zawiera dużą liczbę komórek barwnikowych, w wyniku czego uzyskuje ciemny odcień purpurowego zabarwienia.

Objawy patologii rzadko się pojawiają i najczęściej są wykrywane przypadkowo podczas badania innych chorób. Zasadniczo ten typ gruczolaka występuje u osób z chorobą Itsenko-Cushinga.

Czy macica jest niebezpieczna w czasie ciąży? Oto opinia lekarzy.

Link http://stoprak.info/vidy/kostej-i-myagkix-tkanej/bones/mozga-simptomi.html lista testów używanych do diagnozowania raka szpiku kostnego.

Oncocytic

Rak nadnerczy to rzadka patologia, objawiająca się u 7% pacjentów. Różni się od normalnego guza we wzroście i strukturze wzrostu. Węzeł formowania składa się z dużych komórek i wielu mitochondriów.

Ma ziarnistą, niejednorodną strukturę, zamkniętą w gęstej kapsułce tkanki łącznej. Guz może szybko rosnąć, stopniowo pokrywając całe ciało. Objawy manifestują się, gdy strona rośnie.

Przeczytaj więcej na temat nowotworów nadnerczy, mówi specjalista w tym filmie:

Objawy

Z reguły objawy pojawiają się tylko wtedy, gdy guz jest powiększony do 10 cm lub więcej. Jego wzrost prowadzi do wyraźnej deformacji ciała, co wpływa na jego funkcjonowanie. W wyniku zaburzeń nadnerczy pojawiają się następujące objawy choroby:

  • bezprzyczynowe i szybkie przybieranie na wadze;
  • stała duszność;
  • wysokie ciśnienie krwi, które jest znacznie zmniejszone przez specjalne preparaty;
  • ból w jamie brzusznej lub mostku;
  • zwiększona wydajność gruczołów potowych;
  • wadliwe działanie strun głosowych, co prowadzi do szorstkości głosu;
  • zmiana cyklu i charakteru menstruacji;
  • nadmierny wzrost włosów.

Implikacje dla ciała

Nadnercza są odpowiedzialne za regularną produkcję różnych typów hormonów, normalizujących pracę wielu układów naszego ciała. W zależności od umiejscowienia guza zaburzona jest produkcja jednego z nich. Długotrwałe zaburzenie równowagi hormonalnej prowadzi do rozwoju niektórych powikłań:

Otyłość. Powstał w wyniku upośledzonej produkcji kortyzolu. Najczęściej powikłanie występuje u kobiet w wieku od 20 do 40 lat. Otyłość obserwuje się u 90% pacjentów. W tym przypadku otyłość jest zlokalizowana, osadzona na szyi, klatce piersiowej, brzuchu i twarzy.

W miejscu gromadzenia się tłuszczu obserwuje się przerzedzenie skóry i częściową atrofię układu mięśniowego. W rezultacie w jamie brzusznej tworzą się fioletowe rozetki i krwotoki w warstwie podskórnej.

  • Osteoporoza Występuje również z powodu niewystarczającej produkcji kortyzolu. Jej brak prowadzi do osłabienia struktury tkanki kostnej, ze względu na trwałą utratę składników mineralnych. W tym przypadku występuje spadek wysokości kręgosłupa i występowanie złamań typu ścięgnistego.
  • Upośledzone funkcjonowanie układu nerwowego, objawiające się depresją, reakcjami psychotycznymi lub hamowaniem. Występuje w wyniku niedostatecznej produkcji aldosteronu i kortyzolu, co prowadzi do nieprawidłowej transmisji impulsów przez włókna nerwowe.
  • Cukrzyca. Powstał w wyniku zaburzenia produkcji hormonu odpowiedzialnego za produkcję insuliny.
  • Skurcze i osłabienie mięśni. Powstaje poprzez zmniejszenie ilości potasu we krwi.
  • W tym artykule informacje o pierwotnym wątrobowokomórkowym raku wątroby.

    Diagnostyka

    Aby zidentyfikować tę chorobę za pomocą konwencjonalnych metod badawczych:

    1. Ultradźwięki. Jest to badanie zaatakowanego narządu za pomocą ultradźwięków. Metoda pozwala określić lokalizację guza, jego strukturę i rozmiar.
    2. Analiza hormonów. Za pomocą tej analizy określa się rodzaj gruczolaka, który pozwala przepisać odpowiednie leczenie w przyszłości.
    3. Biopsja. Przeprowadzony w celu zbadania tkanki guza pod kątem obecności komórek nowotworowych i stopnia złośliwości.

    Leczenie

    Łagodne formowanie małych rozmiarów, bez aktywności hormonalnej, nie wymaga specjalnego leczenia. W takim przypadku zatrzymaj się na strategii obserwacyjnej, przeprowadzając regularne badania kontrolne.

    Jeśli guz wywołuje nierównowagę hormonalną lub wielkość osiąga 4 cm lub więcej, wskazane jest obowiązkowe usunięcie formacji. Chirurgiczne wycięcie gruczolaka wykonuje się w specjalistycznych ośrodkach endokrynologicznych przez lekarza specjalizującego się wyłącznie w chirurgii endokrynologicznej.

    Operacja usunięcia gruczolaka położonego na lewym nadnerczu jest szybsza i łatwiejsza niż w przypadku, gdy guz znajduje się na prawym narządzie. Wynika to z fizjologicznych cech organizmu, ponieważ dostęp do prawego nadnerczy jest bardziej ograniczony.

    Zabieg usuwania można wykonać na dwa sposoby: chirurgię jamy brzusznej i laparoskopię. Techniki te różnią się stopniem urazu, ale są przeprowadzane w ten sam sposób.

    Opis etapów operacji

    Operacja usunięcia guza z lewego nadnercza odbywa się w kilku etapach:

    1. Pacjent umieszcza się na stole operacyjnym, po prawej stronie, w taki sposób, aby zapewnić swobodny dostęp do obsługiwanego obszaru.
    2. Znieczulenie znieczulenia. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym, które jest wybierane w zależności od stanu pacjenta i obecności innych patologii.
    3. Obróbka powierzchni preparatami aseptycznymi.
    4. Uzyskanie dostępu do ciała poprzez nacięcie i / lub nacięcie tkanek miękkich w lewym podżebrzu.
    5. Usunięcie tworzenia się patologii.
    6. Szycie powierzchni rany za pomocą wstępnego montażu drenażu.
    7. Aseptyczny sos.

    Chirurgia jamy brzusznej

    Operacja brzuszna jest wykonywana w przypadku zdiagnozowania guzów masowych. Aby go usunąć wykonuje się nacięcie w ścianie brzusznej o długości do 30 cm, co jest konieczne do zbadania całego narządu pod kątem obecności innych formacji.

    Ta metoda jest najbardziej traumatyczna, ale pozwala całkowicie wyeliminować patologię. Okres rehabilitacji po tym typie leczenia wynosi około 10 dni.

    Laparoskopia

    Jest to mniej traumatyczna metoda stosowana do usuwania tylko niewielkich guzów. Operację wykonuje się za pomocą specjalnego aparatu typu endoskopowego. Urządzenie wyposażone jest w długie, cienkie dysze przeznaczone do wycinania tkanek miękkich.

    Podczas zabiegu dysze są wprowadzane do ściany brzucha za pomocą małych nacięć. Za ich pośrednictwem dostarczany jest dwutlenek węgla, dzięki któremu powstaje wolna przestrzeń, niezbędna do manipulacji instrumentami mikrochirurgicznymi.

    Za pomocą dysz patologiczne tkanki są oddzielane od nadnerczy i usuwane. Przegląd obsługiwanego obszaru zapewnia specjalna kamera z wbudowanym przewodnikiem światła o dużej mocy.

    Wyniki

    Gruczolak to choroba, która może rozwinąć się przez kilka dziesięcioleci i bez odpowiedniego leczenia, i pozostać w tej samej wielkości, nie rozprzestrzeniając się na cały narząd.

    Po usunięciu guza rokowanie jest w 100% pozytywne. Pacjent szybko odzyskuje przytomność po zabiegu, a objawy patologii stopniowo zanikają. Co do zasady całkowite zniknięcie objawów następuje w ciągu 1,5 miesiąca.

    Ale jeśli w okresie choroby odnotowano poważne komplikacje, to w niektórych przypadkach ich konsekwencje pozostały. U 50% pacjentów obserwuje się wzrost ciśnienia i tachykardię.

    Wraz z transformacją gruczolaka w nowotwór złośliwy, nawet przy szybkim leczeniu, rokowanie jest wyjątkowo niekorzystne. Pomoc może uzyskać tylko 40% pacjentów.

    Gruczolak nadnerczy u kobiet i mężczyzn: przyczyny, objawy, leczenie

    Do niedawna guzy nadnercza uznawano za zjawisko dość rzadkie i stanowiły nie więcej niż 1% wszystkich nowotworów. Sytuacja uległa zmianie wraz z wprowadzeniem do praktyki klinicznej metod badawczych, takich jak ultrasonografia, tomografia komputerowa i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, pozwalających na wizualizację patologii tego narządu. Stwierdzono, że nowotwory, w szczególności gruczolak nadnercza, są powszechne i według niektórych informacji można je znaleźć u co dziesiątego mieszkańca naszej planety.

    Rak nadnerczy rzadko jest diagnozowany, a łagodne guzy pochodzą z kory lub rdzenia. Nieaktywne gruczolaki warstwy kory nadnerczy stanowią ponad 95% wszystkich wykrytych nowotworów tej lokalizacji.

    Gruczolak jest łagodnym guzem gruczołowym, który może wydzielać hormony, powodując różnorodne, a czasem poważne zaburzenia w ciele. Niektóre gruczolaki nie różnią się taką zdolnością, a zatem są bezobjawowe i można je wykryć przypadkowo. Wśród pacjentów z tą patologią jest więcej kobiet, których wiek waha się od 30 do 60 lat.

    Łagodne guzy rozpoznawane w nadnerczu nie mogą być nazywane gruczolakami przed dokładnym badaniem pacjenta. W przypadku przypadkowego wykrycia nowotworów o podłożu bezobjawowym zaleca się nazywanie ich przypadkowymi guzami, co wskazuje na nieoczekiwany charakter takiego stwierdzenia. Po zbadaniu pacjenta i wykluczeniu złośliwej natury guza możliwe będzie stwierdzenie obecności gruczolaka z wysokim prawdopodobieństwem.

    Nadnercza są małymi gruczołami dokrewnymi zlokalizowanymi na górnych biegunach nerek i wytwarzają hormony regulujące metabolizm minerałów i elektrolitów, ciśnienie krwi, tworzenie drugorzędowych cech płciowych oraz płodną funkcję kobiet i mężczyzn. Spektrum działania hormonów nadnerczy jest tak szerokie, że te małe narządy są słusznie uważane za istotne.

    Kora nadnerczy jest reprezentowana przez trzy strefy, które wytwarzają różne rodzaje hormonów. Minerokortykoidy ze strefy kłębuszkowej są odpowiedzialne za normalny metabolizm wody i soli, utrzymując poziom sodu i potasu we krwi; Glikokortykosteroidy (kortyzol) strefy wiązki zapewniają prawidłowy metabolizm węglowodanów i tłuszczów, są uwalniane do krwi w stresujących warunkach, pomagają organizmowi radzić sobie z nagłymi problemami w czasie, a także uczestniczą w reakcjach immunologicznych i alergicznych. Strefa siatki, która syntetyzuje sterydy płciowe, zapewnia powstawanie drugorzędowych cech płciowych u nastolatków i utrzymanie prawidłowych poziomów hormonów płciowych przez całe życie.

    Hormony rdzenia nadnerczy - adrenalina, noradrenalina - biorą udział w różnych procesach metabolicznych, regulują napięcie naczyń krwionośnych, poziom cukru we krwi, a podczas stresującej sytuacji duża ich liczba wchodzi do krwi, umożliwiając kompensację niebezpiecznych warunków w krótkim czasie. Guzy rdzenia nadnerczy występują bardzo rzadko, a gruczolaki powstają tylko w korowej substancji.

    Wśród hormonalnie aktywnych gruczolaków, uwalniają one aldosteroma, kortykostery, glucosteroma i androsteroma. Nieaktywne guzy bezobjawowe często pojawiają się jako zjawisko wtórne w chorobach innych narządów, w szczególności układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze).

    W celu określenia potencjału złośliwego wykrytego nowotworu ważne jest, aby lekarz określił tempo jego wzrostu. W związku z tym gruczolak rośnie o kilka milimetrów w ciągu roku, podczas gdy rak gwałtownie przybiera na wadze, czasami osiągając 10-12 cm w stosunkowo krótkim czasie. Uważa się, że co czwarty guz, którego średnica przekracza 4 cm, będzie złośliwy podczas diagnozy morfologicznej.

    Przyczyny i rodzaje gruczolaka nadnerczy

    Dokładne przyczyny łagodnych guzów gruczołowych gruczołów nadnerczy są nieznane. Pobudzająca rola przysadki mózgowej, która syntetyzuje hormon adrenokortykotropowy, ma na celu zwiększenie uwalniania hormonów warstwy korowej w pewnych okolicznościach, które wymagają zwiększonej ich ilości: urazu, operacji, stresu.

    Czynniki ryzyka można rozważyć:

    • Dziedziczna predyspozycja;
    • Płeć żeńska;
    • Otyłość;
    • Wiek powyżej 30 lat;
    • Obecność patologii innych narządów - cukrzyca, nadciśnienie, zmiany w metabolizmie lipidów, policystycznych jajnikach.

    Z reguły gruczolak jest jednostronny, chociaż w niektórych przypadkach można go wykryć jednocześnie w lewym i prawym nadnerczu. Zewnętrznie guz ma wygląd zaokrąglonej formacji w gęstej, dobrze zdefiniowanej kapsułce, kolor tkanki gruczolaka jest żółty lub brązowy, a jego struktura jest jednorodna, co wskazuje, że proces jest dobry. Gruczolak lewego nadnercza jest nieco bardziej powszechny niż prawy.

    Rodzaj gruczolaka zależy od jego aktywności hormonalnej i wytwarzanego hormonu:

    • Hormonalnie nieaktywne gruczolaki - nie wydzielają hormonów i są bezobjawowe.
    • Hormonalnie aktywne guzy:
      1. aldosteroma;
      2. kortykosteron;
      3. androsteroma;
      4. kortykostero;
      5. mieszany nowotwór.

    Typ histologiczny jest określony przez rodzaj komórek - jasne komórki, ciemne komórki i wersja mieszana.

    Najczęściej diagnozowane kortykosteroidy, uwalniające glukokortykoidy i objawiające się zespołem Itsenko-Cushinga. Aldosteroma uważana jest za rzadszą i bardzo rzadką - gruczolaki produkujące hormony płciowe.

    Manifestacje gruczolaka

    Ogromna większość gruczolaków nie wytwarza żadnych hormonów, a ze względu na to, że ich rozmiary rzadko przekraczają 3-4 cm, nie ma miejscowych objawów w postaci ucisku dużych naczyń lub nerwów. Takie formacje są wykrywane przypadkowo podczas CT lub MRI patologii narządów jamy brzusznej.

    Liczba przypadków rozpoznania tych nowotworów znacznie wzrosła, ale pomysł ich usunięcia u każdego pacjenta jest więcej niż nierozsądny i irracjonalny. Ponadto, korzyści wynikające z usunięcia bezobjawowego i bardzo wolno rosnącego guza są wątpliwe, ponieważ sama operacja jest dość traumatyczna i może powodować więcej problemów niż przenoszenie gruczolaka.

    Funkcjonalnie nieaktywne nowotwory mogą występować w wyniku patologii innych narządów - cukrzycy, nadciśnienia, otyłości, wymagającej zwiększonej czynności nadnerczy.

    W przeciwieństwie do nieaktywnych gruczolaków guzy nadnercza wytwarzające hormony zawsze mają jasny i dość charakterystyczny obraz kliniczny, dlatego pacjenci potrzebują odpowiedniego leczenia dla endokrynologów, a nawet dla chirurgów.

    Kortykotak

    Kortykotak jest najczęstszym gruczolakiem warstwy kory nadnerczy, która uwalnia nadmiar kortyzolu do krwi. Guz często dotyka młode kobiety. Jego objawy są zredukowane do tak zwanego zespołu cushingoidalnego:

    Objawy Zespół Itsenko-Cushinga

    Otyłość z dominującym odkładaniem się tłuszczu w górnej części ciała (szyi, twarzy, brzucha), co nadaje pacjentom charakterystyczny wygląd;

  • Równolegle z przyrostem masy dochodzi do atrofii mięśni, zwłaszcza kończyn dolnych i brzucha, co prowadzi do przepuklin, a ruchy nóg, stania, chodzenia powodują dodatkowe trudności dla pacjenta;
  • Zanikowe zmiany w skórze i jej przerzedzenie, które prowadzi do pojawienia się purpurowo-czerwonych rozstępów (rozstępów) w jamie brzusznej, udach, a nawet barkach, są uważane za bardzo charakterystyczny objaw zespołu Itsenko-Cushinga.
  • W miarę postępującego zaburzenia metabolizmu minerałów, wapń jest wymywany z kości i rozwija się osteoporoza, która jest obarczona złamaniami kończyn i kręgów.
  • Oprócz opisanych objawów u pacjentów może nastąpić zmniejszenie nastroju i apatia, do ciężkiej depresji, letarg i letarg. Diabetes mellitus towarzyszy tej patologii w 10-20% przypadków, a prawie wszyscy pacjenci są niepokojeni skokami ciśnienia krwi. Nadciśnienie może być złośliwe, ciśnienie w momencie kryzysu jest dość wysokie, więc ryzyko udaru w tym miejscu jest szczególnie duże. Z biegiem czasu nerka jest również zaangażowana w proces patologiczny.

    U kobiet nieprzyjemne objawy zewnętrzne w postaci otyłości i rozstępów często są uzupełniane hirsutyzmem - pojawieniem się włosów, w których zwykle rosną u mężczyzn (uszy, nos, górna warga i klatka piersiowa). Częste zaburzenia miesiączkowania i bezpłodność, odzwierciedlające ciężką nierównowagę hormonalną.

    Aldosteroma

    Aldosteroma jest uważany za rzadszy rodzaj gruczolaka kory nadnerczy. Wydziela on aldosteron, który sprzyja zatrzymywaniu sodu i wody w organizmie. Ten stan prowadzi do wzrostu objętości krwi krążącej, zwiększonego rzutu serca i nadciśnienia tętniczego, co można słusznie uznać za główny objaw nowotworu. Obniżenie stężenia potasu w aldosteromie powoduje konwulsje, osłabienie mięśni, arytmie.

    Wideo: aldosteroma w programie "Żyj zdrowo"

    Androsteroma

    Gruczolaki zdolne do syntezy hormonów płciowych są rzadkie, ale ich objawy są dość charakterystyczne i zauważalne, jeśli guz wydziela hormony przeciwnej płci niż ich właściciel. Tak więc androsteroma, który wydziela męskie hormony płciowe, jest diagnozowana u mężczyzn raczej późno z powodu braku objawów, podczas gdy u kobiet pojawienie się nadmiaru męskich hormonów powoduje szorstkość głosu, wzrost brody i wąsów i utratę włosów na głowie, przebudowę mięśni typu męskiego menstruacja, zmniejszenie gruczołów sutkowych. Takie objawy niemal natychmiast przyciągają uwagę i sugerują patologię nadnerczy.

    Rozpoznanie łagodnych guzów nadnerczy

    Gruczolaki produkujące hormony nadnerczy są tak charakterystycznymi objawami, że często diagnoza może być postawiona po badaniu i rozmowie z pacjentem.

    Poczucie dużego guza przez ścianę brzucha nie sprzyja jego łagodnej naturze. Tworzenie się dużych rozmiarów w obszarze zaotrzewnowym może być oznaką gruczolaka nerki, ale ta ostatnia ma nieco inne objawy i może być łatwo określona za pomocą USG lub CT.

    Aby potwierdzić zgadywanie lekarzy:

    • Analiza biochemiczna w celu określenia poziomu hormonów, cukru we krwi, a także jest wskazane, aby określić spektrum lipidów;
    • CT, MRI, diagnostyka ultrasonograficzna;
    • Przebicie nowotworu, co jest bardzo rzadkie.

    Ze względu na głębokie położenie nadnerczy w przestrzeni zaotrzewnowej, ultradźwięki nie zawsze dostarczają niezbędnej ilości informacji, dlatego obliczone i rezonans magnetyczny są uważane za główne procedury diagnostyczne dla gruczolaków o małych rozmiarach. TK często uzupełniany jest kontrastem, a najlepsze wyniki można uzyskać, badając tomograf wielospiralny (MSCT), który pozwala uzyskać dużą liczbę przekrojów guza.

    Biopsja gruczolaka nadnerczy jest bardzo trudna ze względu na lokalizację, inwazyjność tej procedury jest mało uzasadniona, a wartość diagnostyczna jest niska, jeśli podejrzewa się guz łagodny. Zasadniczo ta metoda jest stosowana do rzekomego uszkodzenia narządu poprzez przerzuty nowotworowe w innym miejscu.

    Podejścia terapeutyczne

    Wybór taktyki leczenia gruczolaka nadnerczy zależy od jego wyglądu. Tak więc, funkcjonalnie nieaktywne nowotwory diagnozowane przypadkowo wymagają obserwacji, okresowego (raz w roku) CT i badań krwi na obecność hormonów. W stabilnym stanie leczenie nie jest wymagane.

    Jeśli nowotwór wydziela hormony lub jego średnica przekracza 4 cm, wówczas istnieją bezpośrednie wskazania do chirurgicznego usunięcia gruczolaka. Operacja powinna być przeprowadzana tylko w wyspecjalizowanych ośrodkach z niezbędnym wyposażeniem.

    laparoskopowa adrenalektomia - chirurgiczne usunięcie nadnerczy

    Najbardziej traumatyczne jest operacja otwartego dostępu poprzez duże nacięcie do 30 cm długości. Bardziej nowoczesną metodą jest laparoskopowe usunięcie ściany brzusznej przez nakłucia, ale uszkodzenie otrzewnej i wniknięcie do jamy brzusznej również czyni tę operację traumatyczną. Najbardziej racjonalnym i najnowocześniejszym sposobem usunięcia guza jest dostęp do lędźwi, bez wpływu na otrzewną. W takim przypadku pacjent po kilku dniach może zostać wypisany do domu, a efekt kosmetyczny jest tak dobry, że ślady operacji są niewidoczne dla innych.

    Należy zauważyć, że w przypadku podejrzenia guza nadnerczy należy skierować pacjenta do specjalistycznego ośrodka medycznego, w którym endokrynolodzy i chirurdzy dobiorą optymalną metodę leczenia dla danego pacjenta.

    Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

    Insulina jest jednym z najważniejszych hormonów zaangażowanych w metabolizm organizmu. Bierze udział w metabolizmie węglowodanów i reguluje poziom cukru we krwi i glukozy.

    W ludzkim gardle znajdują się skupiska tkanki limfatycznej w postaci granulek, migdałków. Angażują się w tworzenie bariery limfocytowej, narodziny i dojrzewanie limfocytów i przeciwciał, występuje kontakt między organizmem a środowiskiem zewnętrznym.

    Duplikon leku to syntetyczny progesteron.Naturalny progesteron to hormon typu męskiego, wytwarzany w jajnikach kobiety. Jego celem jest przygotowanie ciała do ciąży i zachowanie płodu aż do porodu.