Główny / Przysadka mózgowa

Gruczolak przysadki mózgowej - objawy. Leczenie i chirurgia w celu usunięcia gruczolaka przysadki u kobiet i mężczyzn

Wiele chorób jest wykrywanych przypadkowo podczas badania z innych powodów. Jedną z tych chorób jest gruczolak przysadki. Jest to łagodne wykształcenie, które rozpoznaje się u co piątej osoby. Czy choroba jest niebezpieczna, czy może być złośliwa - pytania, które pojawiają się u pacjentów z tym problemem.

Co to jest gruczolak przysadki mózgowej

Niewielki, ale bardzo ważny dla naszego organizmu przysadka mózgowa znajduje się w dolnej części mózgu w kieszeni kości czaszki, tzw. "Tureckim siodle". Jest to wyrostek mózgowy o zaokrąglonym kształcie, który jest dominującym narządem układu hormonalnego. Jest odpowiedzialny za syntezę wielu ważnych hormonów:

  • tyreotropina;
  • hormon wzrostu;
  • gonadotropina;
  • wazopresyna lub hormon antydiuretyczny;
  • ACTH (hormon adrenokortykotropowy).

Guz w przysadce mózgowej (kod ICD-10 "Nowotwory") nie jest w pełni zrozumiały. Przy założeniu lekarzy może on powstać z komórek przysadki z powodu przeniesienia:

  • neuroinfekcje;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • przewlekłe zatrucie;
  • efekty promieniowania jonizującego.

Chociaż w tego typu gruczolakach nie obserwuje się objawów złośliwości, są one zdolne do kompresji struktur mózgowych otaczających przysadkę mózgową, gdy zwiększają się mechanicznie. Pociąga to za sobą zaburzenia widzenia, choroby endokrynologiczne i neurologiczne, tworzenie torbieli, apopleksję (krwotok do nowotworu). Gruczolak mózgu w stosunku do przysadki mózgowej może rosnąć w obrębie lokalnej lokalizacji gruczołu i wyjść poza "tureckie siodło". Stąd klasyfikacja gruczolaków ze względu na charakter dystrybucji:

  • Gruczolak endoselinalny - wewnątrz kieszeni kości.
  • Gruczolak gruczołowo-łokciowy - wzrost następuje w kierunku do dołu.
  • Gruczolak endosuprazarny - wzrost następuje w górę.
  • Gruczolak endokanio-komórkowy - guz rozprzestrzenia się w lewo i w prawo.
  • Gruczolak mieszany - lokalizacja po przekątnej w dowolnym kierunku.

Gruczolakowce i gruczolakowłókna są klasyfikowane według wielkości. W 40% przypadków gruczolak może być nieaktywny hormonalnie, aw 60% przypadków - hormonalnie aktywny. Formacje aktywne hormonalnie to:

  • gonadotropinoma, w wyniku czego hormony gonadotropowe są wytwarzane w nadmiarze. Gonadotropinoma nie jest wykrywana objawowo;
  • thyrotropinomoy - w przysadce mózgowej syntetyzowany jest hormon stymulujący tarczycę, który kontroluje funkcję tarczycy. Dzięki wysokiej zawartości hormonu, przyspiesza metabolizm, szybką niekontrolowaną utratę wagi, nerwowość. Tyreotropinoma - rzadki rodzaj guza, który powoduje tyreotoksykozę;
  • kortykotropinoma - hormon adrenokortykotropowy jest odpowiedzialny za produkcję glukokortykoidów w nadnerczach. Kortykotropinoma może stać się złośliwa;
  • Hormon wzrostu - hormon somatotropowy, który wpływa na rozkład tłuszczów, syntezę białek, produkcję glukozy i wzrost ciała. Z nadmiarem hormonu, silnym poceniem, uciskiem, upośledzeniem funkcji serca, skrzywieniem ukąszenia, wzrostem stóp i dłoni, obserwuje się szorstkość rysów twarzy;
  • prolactinoma - synteza hormonu odpowiedzialnego za laktację u kobiet. Są klasyfikowane według wielkości (w kierunku zwiększania poziomu prolaktyny): adenopatia, mikroprolaktynoma (do 10 mm), torbiel i macroprolactinoma (więcej niż 10 mm);
  • Gruczolak ACTH (bazofilowy) aktywuje funkcję nadnerczy i produkcję kortyzolu, którego nadmierna ilość powoduje zespół Cushinga (objawy: odkładanie tłuszczu w górnej części brzucha i pleców, klatkę piersiową, zwiększone ciśnienie, zanik mięśni, rozstępy na skórze, siniaki, twarz w kształcie księżyca);

Gruczolak przysadki u mężczyzn

Statystyki pokazują, że choroba dotyka co dziesiątego członka silniejszego seksu. Gruczolak przysadki mózgowej u mężczyzn może nie pojawić się przez długi czas, objawy nie są wyraźne. Bardzo niebezpieczne dla mężczyzn prolactinoma. Hipogonadyzm rozwija się z powodu spadku testosteronu, impotencji, bezpłodności, zmniejszonego pożądania seksualnego, zwiększenia gruczołów sutkowych (ginekomastii), utraty włosów.

Gruczolak przysadki u kobiet

Guz przysadki może u 20% kobiet w średnim wieku. W większości przypadków choroba jest letargiczna. Połowa wszystkich przypadków guzów przysadki to prolaktynoma. Dla kobiet jest to obarczone naruszeniem cyklu miesiączkowego, rozwojem niepłodności, mlekotoku, braku miesiączki, w wyniku trądziku, łojotoku, nadmiernego owłosienia, umiarkowanej otyłości, anorgazji.

Nie ma potrzeby rozmawiania o przyczynach dziedzicznych, ale zauważono, że 25% przypadków gruczolaka było spowodowane mnogimi endokrynnymi neoplazjami drugiego typu. Niektóre przyczyny powstawania guza w przysadce mózgowej są charakterystyczne tylko dla kobiet. Gruczolak przysadki u kobiet może pojawić się po sztucznym przerwaniu ciąży lub poronienia, a także po powtarzających się ciążach. Przyczyny pojawienia się guza przysadki nie zostały ustalone dla niektórych, ale poniższe mogą wywołać wzrost formacji:

  • choroby zakaźne wpływające na układ nerwowy;
  • urazy głowy;
  • długotrwałe stosowanie środków antykoncepcyjnych.

Gruczolak przysadki u dzieci

Jeśli u dzieci rozpoznaje się gruczolaka przysadki, jest to głównie somatotropina (produkcja GH), w wyniku której rozwija się gigantyzm u dzieci (zmieniające się proporcje szkieletu), cukrzyca, otyłość, rozlany wola. Należy zachować ostrożność, jeśli dziecko zauważy:

  • hirsutyzm - nadmierne owłosienie twarzy i ciała;
  • nadmierne pocenie się - pocenie się;
  • skóra tłusta;
  • brodawki, brodawki, znamion;
  • objawy polineuropatii z towarzyszącym bólem, parestezjami, małą wrażliwością kończyn.

Objawy gruczolaka przysadki

Aktywny typ guza przysadki objawia się zaburzeniami widzenia, podwójnym widzeniem, utratą widzenia obwodowego i bólami głowy. Całkowita utrata wzroku zagraża, gdy wielkość edukacji wynosi 1-2 cm, a gruczolaki o dużych rozmiarach charakteryzują się objawami przysadki:

  • zmniejszenie pożądania seksualnego;
  • zmęczenie, hipogonadyzm;
  • słabość;
  • przyrost masy ciała;
  • depresja;
  • zimna nietolerancja;
  • sucha skóra;
  • ból głowy;
  • zawroty głowy;
  • nudności;
  • brak apetytu.

Objawy gruczolaka przysadki są często podobne do objawów innych chorób, więc nie musisz być zbyt podejrzliwy, czytać o objawach, porównywać ich z dolegliwościami i stawiać się w stresującym stanie. W każdej chorobie ważna jest pewność i dokładność. Jeśli podejrzewasz, skonsultuj się z lekarzem w celu pełnego zbadania choroby i, jeśli to konieczne, leczenia.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki

Gruczolaki przedniego płata przysadki diagnozuje się, identyfikując grupę objawów (Hirsh Triad):

  1. Endocrine-exchange syndrome.
  2. Okulistyczny zespół neurologiczny.
  3. Odchylenia od normy "tureckiego siodła", zauważalne radiologicznie.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki przeprowadza się na następujących poziomach weryfikacji:

  1. Objawy kliniczne i biochemiczne charakterystyczne dla gruczolaków z hormonalną aktywnością: akromegalia, gigantyzm dziecięcy, choroba Itsenko-Cushinga.
  2. Dane neuroobrazowania i ustalenia operacyjne: lokalizacja, rozmiar, inwazja, wzorzec wzrostu, niejednorodność przysadki, otaczające heterogeniczne struktury i tkanki. Ta informacja ma wielkie znaczenie przy wyborze leczenia i dalszych prognoz.
  3. Badanie mikroskopowe, uzyskane za pomocą biopsji, materiał - diagnostyka różnicowa między gruczolakiem przysadki a formami nienawotnymi (przerost przysadki, zapalenie przysadki).
  4. Badania immunohistochemiczne nowotworów.
  5. Biologia molekularna i badania genetyczne.
  6. Mikroskopia elektronowa.

Leczenie gruczolaka przysadki

W praktyce medycznej leczenie gruczolaka przysadki mózgowej odbywa się metodami zachowawczymi (lek), chirurgicznymi oraz za pomocą radiochirurgii, radioterapii odległej, terapii protonowej, terapii gamma. Metoda lekowa obejmuje stosowanie bromokryptyny (antagonisty prolaktyny, normalizuje poziom hormonów prolaktyny, bez zakłócania jego syntezy), dostępnego i innych analogów. Leczenie farmakologiczne nie zawsze może pokonać chorobę, ale czasami ułatwia to zadanie chirurgowi i zwiększa szanse na wyleczenie.

Radiochirurgia stereotaktyczna jest nieinwazyjną metodą leczenia poprzez napromieniowanie guza wiązką promieniowania z różnych stron. Wpływ promieniowania na tę metodę na inne tkanki gruczołowe jest minimalny. Wygodnie jest leczyć nowotwór promieniowaniem, ponieważ hospitalizacja, znieczulenie i przygotowanie nie są konieczne. W przypadku wykrycia gruczolaka, który nie syntetyzuje hormonów i nie wykazuje żadnych objawów, obserwuje się pacjenta: w przypadku mikrochirurgii tomografię wykonuje się co dwa lata, w przypadku makrogolaka zaleca się kontrolować stan co sześć miesięcy lub co roku.

Usunięcie gruczolaka przysadki

Nowoczesna chirurgiczna metoda leczenia - usunięcie przezskórnej gruczolaka przysadki (przez nos). Ta operacja jest minimalnie inwazyjna, wprowadzając endoskop, jest skuteczna w przypadku mątwiaka. Jeśli formacja ma wyraźny wzrost pozakomórkowy, stosuje się interwencje przezczaszkowe. Przeciwwskazaniem do zabiegu jest stary i dziecinny wiek, ciąża. W takich przypadkach wybrana jest inna metoda leczenia. Chirurgiczne leczenie przezczaszkowe może mieć kilka efektów:

  • niewydolność nerek;
  • zaburzony krążenie krwi w mózgu;
  • dysfunkcja narządów płciowych;
  • niewyraźne widzenie;
  • urazy zdrowych tkanek gruczołowych;
  • ługowanie;
  • zapalenie i infekcja.

Przezskórna metoda usuwania gruczolaka jest mniej traumatyczna, a niekorzystne skutki są minimalizowane. Po operacji pacjent przebywa w szpitalu pod obserwacją przez okres do trzech dni, jeśli usunięcie gruczolaka minęło bez powikłań. Następnie rekonwalescent jest określany jako środek rehabilitacyjny, aby następnie wyeliminować nawroty.

Leczenie gruczolaka przysadki środki folk

Po przyjęciu nieprzyjemnej diagnozy często odmawia się jej i szuka oszczędnych metod leczenia - środków ludowych. Z punktu widzenia medycyny tradycyjnej leczenie gruczolaka przysadki za pomocą środków ludowych jest bardzo wątpliwe. Być może uda się uzyskać jakiś efekt, ale dary natury nie będą w stanie skorygować zakłóceń ciała spowodowanych zaburzeniami równowagi hormonalnej. Opóźnianie leczenia metodami niezależnymi może być podobne do śmierci, zwłaszcza jeśli ostatecznie zostanie stwierdzony gruczolak kortykotropowy.

Oprócz głównego zabiegu zioła mogą być przyjmowane, ale po konsultacji z lekarzem. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że niektóre rośliny, na przykład cykuta, są bardzo trujące i muszą być używane w bardzo dużym stopniu, w przeciwnym razie konsekwencje mogą być smutne. Wśród środków ludowej skuteczne są:

  • nalewka z klopovnik 10% na alkohol;
  • mieszanka zmielonego imbiru, pestek dyni, nasion sezamu, ziół wiesiołka, miodu;
  • napar z cykuty na oleju (kroplówka w nosie), do picia nalewki alkoholowej;
  • chaga;
  • Highlander;
  • melisa;
  • banan;
  • waleriana;
  • owoce jarzębiny;
  • szałwia, nagietek, rumianek.

Wideo: guz przysadki

Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter wyłącznie informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają samodzielnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i doradzić w zakresie leczenia w oparciu o indywidualne cechy konkretnego pacjenta.

Gruczolak przysadki

Gruczolak przysadki mózgowej - guz o łagodnym charakterze, pochodzący z gruczołowej tkanki przedniego płata przysadki mózgowej. Klinicznie gruczolak przysadki charakteryzuje Opthalmo-neurologicznym (bóle głowy, zaburzenia okoruchowe, podwójne widzenie, pole widzenia) i endokrynologiczne i zespół metaboliczny, w którym, w zależności od rodzaju gruczolaków przysadki może wystąpić gigantyzm i akromegalia, wydzielanie, dysfunkcji seksualnych, hiperkortyzolemii, hipo- - lub nadczynność tarczycy, hipogonadyzm. Rozpoznanie gruczolaka przysadki dokonuje się na podstawie danych rentgenowskich i tomografii komputerowej siodła tureckiego, MRI i angiografii mózgu, badań hormonalnych i badania okulistycznego. Gruczolak przysadki leczy się za pomocą ekspozycji na promieniowanie, metodą radiochirurgiczną, jak również przez usunięcie przezczaszkowe lub przezczaszkowe.

Gruczolak przysadki

Przysadka mózgowa znajduje się w dnie tureckiego siodła u podstawy czaszki. Ma 2 płaty: przedni i tylny. Gruczolak przysadki - guz przysadki pochodzący z tkanek przedniego płata. Wytwarza 6 hormonów regulujących funkcjonowanie gruczołów dokrewnych: tyreotropina (TSH), hormon wzrostu (GH), folitropiny, prolaktyny, Lutropina i hormon adrenokortykotropowy (ACTH). Według statystyk gruczolak przysadki stanowi około 10% wszystkich guzów śródczaszkowych stwierdzonych w praktyce neurologicznej. Najczęstszy gruczolak przysadki występuje u osób w średnim wieku (30-40 lat).

Klasyfikacja gruczolaka przysadki

Neurologia kliniczna dzieli gruczolaki przysadki na dwie duże grupy: nieaktywną hormonalnie i hormonalnie aktywną. Gruczolak przysadki z pierwszej grupy nie ma zdolności wytwarzania hormonów i dlatego pozostaje pod jurysdykcją tylko neurologii. Gruczolak przysadki drugiej grupy, podobnie jak tkanki przysadki mózgowej, produkuje hormony przysadki i jest również przedmiotem badań endokrynologicznych. W zależności od hormonów wydzielanych hormonalnie czynne gruczolaki przysadki sklasyfikowane jako: somatotropowe (somatotropinomy), prolaktyna (prolaktynoma) kortikotropnye (kortikotropinomy), tarczycy (tireotropinomy) gonadotropinę (gonadotropinoma).

W zależności od wielkości gruczolak przysadki może odnosić się do mikrourazów - guzów o średnicy do 2 cm lub makrogruczolaków o średnicy większej niż 2 cm.

Przyczyny gruczolaka przysadki

Etiologia i patogeneza gruczolaka przysadki we współczesnej medycynie pozostają przedmiotem badań. Uważa się, że gruczolak przysadki może wystąpić po ekspozycji prowokowania czynników jak traumatyczne uszkodzenia mózgu, infekcje neuronowych (gruźlica, Kiła mózgowo-rdzeniowa, brucelozy, polio, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, ropień mózgu, malarii mózgowej, etc.), negatywne skutki dla płodu okresie jego rozwój prenatalny. Ostatnio zauważono, że gruczolak przysadki u kobiet wiąże się z długotrwałym stosowaniem doustnych preparatów antykoncepcyjnych.

Badania wykazały, że w niektórych przypadkach gruczolak przysadki występuje w wyniku zwiększonej stymulacji podwzgórzowej przysadki mózgowej, co jest odpowiedzią na pierwotny spadek aktywności hormonalnej obwodowych gruczołów dokrewnych. Podobny mechanizm występowania gruczolaka można zaobserwować na przykład w pierwotnym hipogonadyzmie i niedoczynności tarczycy.

Objawy gruczolaka przysadki

Klinicznie gruczolak przysadki objawia się kompleksem objawów okulistyczno-neurologicznych związanych z ciśnieniem rosnącego guza na strukturach wewnątrzczaszkowych zlokalizowanych w regionie tureckiego siodła. Jeśli gruczolak przysadki jest hormonalnie aktywny, zespół endokrynny może wysunąć się na pierwszy plan w swoim obrazie klinicznym. Jednocześnie zmiany stanu pacjenta często nie są związane z nadmierną produkcją samego zwrotnego hormonu przysadkowego, ale z aktywacją docelowego narządu, na którym działa. Objawy zespołu endokrynnej wymiany zależą bezpośrednio od natury guza. Z drugiej strony gruczolakowi przysadki mogą towarzyszyć objawy niewydolności przysadki, które rozwijają się w wyniku zniszczenia tkanki przysadki przez rosnący guz.

Okulistyczny zespół neurologiczny

Objawy okulistyczno-neurologiczne towarzyszące gruczolakowi przysadki są w dużej mierze zależne od kierunku i zakresu jego wzrostu. Z reguły obejmują one bóle głowy, zmiany w polu widzenia, podwójne widzenie i zaburzenia okoruchowe. Ból głowy wynika z nacisku wywieranego przez gruczolaka przysadki na tureckie siodło. Ma nudny charakter, nie zależy od pozycji ciała i nie towarzyszy mu mdłości. Pacjenci z gruczolakiem przysadki często skarżą się, że nie zawsze udaje im się złagodzić bóle głowy przy pomocy środków przeciwbólowych. Ból głowy towarzyszący gruczolakowi przysadki jest zwykle zlokalizowany w rejonie czołowym i skroniowym, jak również za orbitą. Być może gwałtowny wzrost bólu głowy, który wiąże się albo z krwotokiem w tkance nowotworowej, albo z jego intensywnym wzrostem.

Ograniczenie pola widzenia spowodowane jest tłumieniem rozwijającego się gruczolaka skurczu wzrokowego zlokalizowanego w regionie tureckiego siodła pod przysadką mózgową. Długotrwały gruczolak przysadki może prowadzić do rozwoju atrofii nerwu wzrokowego. Jeśli gruczolak przysadki rośnie w kierunku poprzecznym, to z czasem ściska gałęzie nerwów czaszkowych III, IV, VI i V. W rezultacie dochodzi do naruszenia funkcji okulomotorycznej (oftalmoplegia) i podwójnego widzenia (diplopia). Być może spadek ostrości wzroku. Jeśli gruczolak przysadki wykiełkuje dno tureckiego siodła i rozszerza się do zatoki sitowatej lub klinowej, pacjent ma zatkany nos, który naśladuje klinikę zapalenia zatok lub guzów nosowych. Wzrost gruczolaka przysadki w górę powoduje uszkodzenie struktur podwzgórza i może prowadzić do rozwoju upośledzonej świadomości.

Endocrine-exchange syndrome

Somatotropinoma - gruczolak przysadki, który produkuje GH, u dzieci wykazuje objawy gigantyzmu, u dorosłych - akromegalię. Oprócz charakterystycznych zmian w szkielecie, u pacjentów może rozwinąć się cukrzyca i otyłość, powiększona tarczycy (wola rozlana lub guzkowa), zwykle nie towarzyszą jej zaburzenia czynnościowe. Często pojawia się hirsutyzm, nadmierna potliwość, zwiększona tłusta skóra i pojawienie się brodawek, brodawczaków i znamion. Być może rozwój polineuropatii, któremu towarzyszy ból, parestezja i obniżona wrażliwość obwodowych części kończyn.

Prolactinoma - gruczolak przysadki wydzielający prolaktynę. U kobiet towarzyszy temu naruszenie cyklu miesiączkowego, mlekotoku, braku miesiączki i niepłodności. Objawy te mogą występować w kompleksie lub obserwować je w izolacji. Około 30% kobiet z prolactinoma cierpi na łojotok, trądzik, nadmierne owłosienie, umiarkowanie ciężką otyłość, anorgazję. U mężczyzn na pierwszy plan wysuwają się symptomy oczne i neurologiczne, wobec których obserwuje się mlekotok, ginekomastię, impotencję i zmniejszenie libido.

Kortykotropina - gruczolak przysadki, który produkuje ACTH, wykrywa się w prawie 100% przypadków choroby Itsenko-Cushinga. Guz objawia się klasycznymi objawami hiperkortyzolizmu, który jest wzmacniany przez pigmentację skóry w wyniku zwiększonej produkcji wraz z ACTH i hormonem stymulującym melanocyty. Nieprawidłowości psychiczne są możliwe. Cechą tego typu gruczolaków przysadki jest skłonność do złośliwej transformacji, a następnie przerzutów. Wczesny rozwój poważnych zaburzeń endokrynologicznych przyczynia się do identyfikacji guza przed pojawieniem się objawów okulistyczno-neurologicznych związanych z jego powiększeniem.

Tyreotropinoma to gruczolak przysadki wydzielający TSH. Jeśli ma charakter pierwotny, przejawia objawy nadczynności tarczycy. Jeśli wystąpi ponownie, obserwuje się niedoczynność tarczycy.

Gonadotropinoma - gruczolak przysadki, który wytwarza hormony gonadotropowe, ma niespecyficzne objawy i jest wykrywany głównie przez obecność typowych objawów okulistyczno-neurologicznych. W jej obrazie klinicznym hipogonadyzm można łączyć z mlekotokiem, spowodowanym nadmiernym wydzielaniem prolaktyny z tkanek przysadki otaczających gruczolaka.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki

Pacjenci, u których gruczolak przysadki towarzyszy wyraźnemu zespołowi okulistyczno-neurologicznemu, z reguły szukają pomocy neurologa lub okulisty. Pacjenci, u których gruczolak przysadki przejawia się przez zespół endokrynny, częściej trafiają do endokrynologa. W każdym przypadku pacjenci z podejrzeniem gruczolaka przysadki powinni być zbadani przez wszystkich trzech specjalistów.

W celu wizualizacji gruczolaka wykonuje się rentgenogram tureckiego siodła, który ujawnia oznaki kości: osteoporozę z uszkodzeniem grzbietu tureckiego siodła, typową bi-konturowość dna. Dodatkowo wykorzystywany jest pneumatyczny wagon cysterny, który determinuje przemieszczenie cystern chiasmatycznych z ich normalnej pozycji. Dokładniejsze dane można uzyskać podczas skanowania TK czaszki i MRI mózgu, TK skanowania tureckiego siodła. Jednak około 25-35% gruczolaków przysadki jest tak małych, że ich wizualizacja zawodzi nawet przy nowoczesnych możliwościach tomograficznych. Jeśli istnieją podstawy, aby sądzić, że gruczolak przysadki rośnie w kierunku zatoki jamistej, zaleca się angiografię mózgu.

Ważne w diagnozie badań hormonalnych. Oznaczanie stężenia hormonów przysadkowych we krwi jest wytwarzane za pomocą określonej metody radiologicznej. W zależności od objawów określa się również hormony wytwarzane przez obwodowe gruczoły dokrewne: kortyzol, T3, T4, prolaktynę, estradiol, testosteron.

Zaburzenia okulistyczne towarzyszące gruczolakowi przysadki są wykrywane podczas badania okulistycznego, perymetrii i kontroli ostrości wzroku. Aby wykluczyć chorobę oczu, należy wykonać oftalmoskopię.

Leczenie gruczolaka przysadki

Leczenie zachowawcze można stosować głównie w odniesieniu do małej wielkości prolaktyny. Jest on prowadzony przez antagonistów prolaktyny, na przykład bromokryptynę. W przypadku małych gruczolaków można zastosować metody radiacyjne wpływające na nowotwór: gamma-terapię, zdalne promieniowanie lub terapię protonową, radiochirurgię stereotaktyczną - podawanie substancji radioaktywnej bezpośrednio do tkanki nowotworowej.

Pacjenci, u których gruczolak przysadki jest duży i (lub towarzyszą mu powikłania) (krwotok, zaburzenia widzenia, tworzenie się torbieli mózgu) powinien skonsultować się z neurochirurgiem, aby rozważyć możliwość leczenia chirurgicznego. Operację usunięcia gruczolaka można przeprowadzić metodą donosową z użyciem technik endoskopowych. Gruczolakowate można usuwać metodą przezczaszkową - poprzez trepanowanie czaszki.

Rokowanie przy gruczolaku przysadki

Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem, ale ze wzrostem wielkości, podobnie jak inne nowotwory mózgu, przyjmuje złośliwy przebieg z powodu kompresji anatomicznych struktur otaczających go. Wielkość guza wynika również z możliwości jego całkowitego usunięcia. Gruczolak przysadki o średnicy większej niż 2 cm wiąże się z prawdopodobieństwem nawrotu pooperacyjnego, które może wystąpić w ciągu 5 lat po usunięciu.

Rokowanie gruczolaka zależy również od jego rodzaju. Tak więc w przypadku mikrokortykotropinoma u 85% pacjentów dochodzi do całkowitego przywrócenia funkcji hormonalnej po leczeniu chirurgicznym. U pacjentów z somatotropinomą i prolactinoma wskaźnik ten jest znacznie niższy - 20-25%. Według niektórych danych, średnio po zabiegu chirurgicznym, odzysku obserwuje się u 67% pacjentów, a liczba nawrotów wynosi około 12%. W niektórych przypadkach z krwotokiem w gruczole pojawia się samo-gojenie, które najczęściej obserwuje się w prolactinoma.

Co powoduje gruczolak przysadki mózgu

Guzy mózgu są dość poważnymi diagnozami medycznymi. W zależności od charakteru rozwoju patologii mogą zagrozić życiu i zdrowiu pacjenta.

Ale mogą poddać się leczeniu i kontroli jakości choroby, mogą towarzyszyć pacjentowi przez lata, nie powodując poważnych kłopotów.

O ciele

Przysadka mózgowa to gruczoł dokrewny o złożonej treści strukturalnej, zlokalizowany w podkorowej części narządu. Ma zaokrąglony kształt i jest pod niezawodną ochroną pudełka z kością głowy. Składa się z dwóch płatów, z przodu cztery razy z tyłu.

O chorobie

Gruczolak jest jedną z najczęściej diagnozowanych postaci nowotworów o łagodnej naturze pochodzenia. Z reguły rozwija się w tkankach gruczołowych narządów i jest bezpośrednio związany z procesami hormonalnymi zachodzącymi w organizmie.

Należy do grupy zaburzeń endokrynologicznych. Nie ma ograniczenia wiekowego do porażki. W pewnych okolicznościach może przekształcić się w raka.

Gruczolak przysadki klasyfikowany jest według szeregu istotnych wskaźników i cech jakościowych. Taki podział pozwala na określenie rodzaju choroby i przepisanie jakościowego leczenia patologii.

Guz może być:

  • aktywne hormonalnie - takie formacje są podatne na szybki wzrost i negatywnie wpływają na stan hormonalnego tła;
  • nieaktywna hormonalnie - produkcja komórek zawierających hormony nie jest wyraźna, formacja jest prawie utajona i może utrzymywać małe rozmiary przez lata;
  • złośliwe - w tkankach anomalii procesy aktywacji komórek są aktywnie uruchamiane, guz nabywa agresywną otoczkę, gwałtownie rośnie i szybko atakuje sąsiednie obszary mózgu. Niezwykle niebezpieczna postać choroby.

Zgodnie z wielkością powstawania fok są klasyfikowane:

  • miażdżycy - niezwykle trudne do zdiagnozowania ze względu na zbyt małe rozmiary - ich średnica zmienia się w zakresie od kilku milimetrów do 2 cm;
  • gruczolakowate - rozmiar formacji ponad 2 - 3 cm, któremu często towarzyszą ciężkie objawy, które powodują, że osoba udaje się do kliniki i pomaga rozpoznać chorobę.

Aktywny hormonalnie

  • prolactinoma - syntetyzuje prolaktynę z wytwarzaniem sekrecji prolaktyny;
  • somatropinoma - aktywnie produkuje somatotropinę. Ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za wdrażanie procesów wzrostu, wytwarzając hormon;
  • kortykotropinoma - odpowiedzialny za produkcję wydzielania adrenokortykotropowego;
  • gonadotropinoma - produkuje hormony gonadotropowe, wyzwala procesy pierwotnej atrofii dotkniętych tkanek narządu;
  • pióropusze hormonalne - aktywują aktywność mózgu, wytwarzają substancje tyreotropowe.

Zdjęcie: obraz mózgu

Powody

Następujące czynniki wywołują chorobę:

  • infekcje neurologiczne - ostre zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu w dowolnej postaci, przewlekła gruźlica, choroba Heinego-Medina wpływająca na układ nerwowy;
  • choroby przenoszone drogą płciową, w szczególności zaniedbana kiła;
  • toksykacja ze składnikami chemicznymi na etapie ciąży;
  • urazy mechaniczne czaszki;
  • krwotok wewnętrzny;
  • predyspozycje genetyczne;
  • patologie tarczycy, niekorzystnie wpływające na jej funkcjonowanie;
  • dziedziczny niedorozwój genitaliów;
  • obecność w ciele procesów autoimmunologicznych;
  • niewłaściwe i zbyt długie leczenie doustnymi lekami antykoncepcyjnymi, które hamują początek owulacji i zakłócają reprodukcję odpowiednich hormonów.

Czym jest neuronografia mózgu u dorosłych? Odpowiedź jest w tym artykule.

Objawy

Specjaliści klasyfikują objawy patologii jako oftalmiczne neurologiczne i endokrynologiczne.

Pierwsza grupa zawiera następujące znaki:

  • ból głowy - charakteryzuje się nudnymi, obolałymi objawami, towarzyszy osobie niemal nieprzerwanie. Słabo hamowane przez leki o ukierunkowanym spektrum działania i zwiększa jego intensywność w miarę wzrostu zagęszczenia;
  • zaburzenia widzenia - zmienia się pole widzenia (głównie boczne). Występuje z powodu kompresji zakończeń nerwowych, które zapewniają pracę odruchu wzrokowego. Zakończenia te znajdują się poniżej przysadki mózgowej. W rezultacie rosnąca anomalia wywiera na nie nadmierną presję;
  • dysfunkcja okoruchowa - nerwy odpowiedzialne za mimikę twarzy są zaciśnięte, następuje rozszczepienie obiektów i stopniowo rozwija się zez;
  • zatkanie nosa - uczucie przypominające stan z wydłużonym katarem. Znak jest charakterystyczny dla dużych formacji znajdujących się w strefie zatok sitowych;
  • częste omdlenia - występują z makrogruczolami, które rosną w górnej części przysadki mózgowej i wywierają nacisk na podwzgórze.
  • gwałtowny spadek zdrowia tarczycy - przejawiający się ogólną słabością, szybkim męczliwością ciała, obojętnością na działania i zdarzenia zachodzące wokół osoby, hamowaniem percepcji mentalnej;
  • sucha skóra - występuje na tle zwiększenia całkowitej masy ciała pacjenta, wywołanego nadmiernym obrzękiem tkanek miękkich z powodu braku równowagi hormonalnej;
  • słaba funkcjonalność nerek i nadnerczy, często odmiedniczkowe zapalenie nerek - w stadium zaawansowanym powoduje rozpoznanie choroby - niepłodność, niewydolność seksualną u mężczyzn i anorgazję u kobiet;
  • w okresie dojrzewania - opóźnienie wzrostu, przyrost masy ciała i niedorozwój fizyczny. Wynika to z braku hormonu wzrostu i naruszenia ogólnej równowagi hormonalnej na tle rozwoju patologii odpowiedzialnej za jej pełną zawartość.

Diagnostyka

W celu identyfikacji tego typu gruczolaka stosuje się następujące metody diagnostyczne:

  • testy hormonalne - obejmują: badanie krwi na stężenie prolaktyny, ilość hormonów somatotropowych, poziom adrenokorty-tropiny, wskaźnik testosteronu u mężczyzn. Ponadto przeprowadzają test hormonalny na deksametazon;
  • analiza moczu wykazuje: obecność elektrolitów, poziom kortyzolu, wskaźnik stymulujący pęcherzyk;
  • CT - pozwala na pełne sprawdzenie stanu czaszki. Identyfikuje lokalizację patologii, jej rozmiar i stopień nacisku na sąsiednie części mózgu;
  • MRI - przeprowadził głębokie badanie mózgu, pozwala zauważyć nawet najmniejsze uszczelki. Jednocześnie, niehormonalne formy choroby, które są w stanie opóźnienia są nieco gorsze zdiagnozowane;
  • angiografia naczyń mózgowych - pokazana, gdy formacja powiększa się w kierunku zatoki jamistej w celu określenia zasięgu uderzającego wpływu na ciśnienie guza;
  • Badanie rentgenowskie siodła tureckiego - jednym z najbardziej wiarygodnych "dowodów" obecności gruczolaka mózgu jest rozpoznanie osteoporozy i deformacji grzbietu tureckiego siodła. Warto zauważyć, że ta metoda wykrywania anomalii działa tylko na późniejszych etapach jej rozwoju, gdy te znaki zaczynają się ujawniać;
  • oftalmolog - konsultacje specjalistyczne przeprowadzane są z wyraźnymi objawami okulistycznego zespołu neurologicznego.

W tym artykule opisano objawy i typy guzów mózgu.

Leczenie

Do skutecznego leczenia tej choroby, a także do monitorowania dynamiki jej stanu, stosuje się te rodzaje leczenia nowotworów:

  • standardowe usuwanie jest wskazane dla rosnących formacji, które zagrażają innym częściom mózgu i sąsiednim narządom, jeśli występują powikłania w postaci torbieli, krwotoków wewnętrznych, a także ryzyko zwyrodnienia patologii na raka. Operacja jest wykonywana przez trepanowanie czaszki i odcinanie uszkodzonego fragmentu tkanki przysadki;
  • interwencja wewnątrznaczyniowa interwencyjna - jest stosowana tylko wtedy, gdy formacja jest zlokalizowana w strefie tureckiego siodła. Jest przeprowadzany przez prawidłowy przebieg nosogardzieli. Ściana klinowej tkanki kostnej nacięła się, otwierając dostęp do zmiany. Jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym;
  • terapia gamma - odnosi się do metod radiacyjnych radzenia sobie z anomalią. Efekt osiąga się poprzez wstrzyknięcie punktowe do tkanki nowotworowej szkodliwych promieni. Pokazano w małych formacjach;
  • antagoniści prolaktyny - opcja leczenia. W oparciu o spożycie hormonów przysadki i sandostatyny. Bardziej uzasadnione w regresji patologii;
  • środki ludowe są skuteczne tylko ze spokojnym charakterem przebiegu choroby, gdy guz nie rośnie i chroni nieruchomość. Najbardziej popularnym zabiegiem są nasiona dyni, sezam, korzeń imbiru, pierwiosnek.

Komplikacje

Jeśli zignorujesz sytuację, a leczenie nie zostanie wykonane na czas, choroba grozi poważnymi komplikacjami:

  • naruszenie funkcji wzrokowej - aż do rozwoju ślepoty na tle zbyt dużego guza;
  • ryzyko krwotoku mózgu z późniejszym udarem;
  • niepłodność;
  • impotencja;
  • zaburzenia seksualne;
  • załamania nerwowe i niestabilność psychiczna.

Gruczolak i ciąża

W okresie ciąży prawie wszystkie metody terapii są niedopuszczalne. Pozostaje tylko ścisła kontrola stanu ciała kobiety w ciąży.

Regularne badanie stanu ogólnego, badanie poziomów hormonalnych, wskaźniki wizualne - takie badania powinny być przeprowadzane regularnie. Ponadto badanie MRI mózgu wykonuje się raz na trzy miesiące.

Prognoza

Pomimo faktu, że guz ten ma charakter łagodny, przy braku leczenia rokowanie w celu dalszego rozwoju sytuacji może być wyjątkowo niekorzystne. Wywierając nacisk na mózg, patologia może prowadzić do jego fragmentarycznych naruszeń - aż do niepełnosprawności.

Ponadto, gruczolak ma bardzo negatywny wpływ na tarczycę, a brak jego funkcjonalności "uderzy" w ciało nowymi chorobami.

Podsumowując, zalecamy obejrzenie wideo, w którym eksperci w przystępny sposób mówią o danej chorobie:

Co to jest gruczolak przysadki mózgowej

Funkcje mózgu w ciele ludzkim są najważniejsze, a kiedy postawiono diagnozę gruczolaka przysadki mózgu, prowadzi to do paniki u pacjenta. Oczywiście, taki guz, aczkolwiek łagodny, prowadzi do szeregu konsekwencji, które negatywnie wpływają na zdrowie człowieka. Ale czy wszystko jest tak niebezpieczne i przerażające, zwłaszcza konsekwencje, które opisują lekarze? Rozumiemy, czym jest ta choroba, jak ważne jest jej zidentyfikowanie na czas, aby ją pokonać.

Co powoduje rozwój

Pomimo wysokiego poziomu rozwoju medycyny na świecie, lekarze wciąż nie są w stanie powiedzieć z całą pewnością, co aktywuje patogenezę tego nowotworu, ale istnieją już pewne powody, które go prowokowały:

  1. Niepowodzenie w ośrodkowym układzie nerwowym, często wywołane przez infekcję.
  2. Klęska dziecka w okresie ciąży z toksynami, lekami, promieniowaniem jonowym.
  3. Mechaniczne uszkodzenie komórek mózgowych.
  4. Krwotok mózgu.
  5. Długotrwała choroba zapalna lub autoimmunologiczna, w której gruczoł tarczycy nie może normalnie funkcjonować.
  6. Długotrwałe stosowanie środków antykoncepcyjnych bez nadzoru lekarskiego.
  7. Problemy z formowaniem się jąder lub jajników, co doprowadziło do ich niedorozwoju.
  8. Na narządy płciowe wpływa promieniowanie lub proces autoimmunologiczny w ciele.
  9. Przenoszenie choroby na poziomie genetycznym.

Ostatni punkt wywołuje gorące dyskusje wśród lekarzy, ponieważ wielu z nich się z tym nie zgadza. Nawet niektóre badania zainicjowane przez prywatne laboratoria nie przekonały ich. Ale nawet ci lekarze, którzy twierdzą, że jest inaczej, zgadzają się, że leczenie i wykrycie gruczolaka mózgu musi nastąpić w odpowiednim czasie, aby mogło się to udać, w przeciwnym razie konsekwencje choroby mogą być nieodwracalne.

Symptomatologia i odmiany

Objawy, które wywołuje adenohypofiza są niejednoznaczne, ponieważ wiele zależy od nadmiaru hormonu, który jest katalizatorem rozwoju nowotworu. Ważny jest również rozmiar gruczolaka i szybkość jego wzrostu. Objawy manifestacji choroby zależą od rodzaju nowotworu:

Microadenoma często nie ma wyraźnych objawów, zdiagnozowano 2 typy: z aktywnymi hormonami i pasywnymi. A jeśli pierwszym jest wszystkie objawy zaburzeń endokrynologicznych w organizmie, to pasywny typ mikrofauczaka może nie objawiać się przez długi czas, dopóki nie zostanie przypadkowo zidentyfikowany podczas badania lekarskiego.

Prolaktyna jest najczęściej diagnozowana u płci pięknej, u mężczyzn zmniejsza siłę działania, plemniki stają się powolne, a piersi rosną. Należy do rzadkiego rodzaju choroby, a jednocześnie ma następujący obraz kliniczny:

  • niepowodzenie w cyklu menstruacyjnym do momentu całkowitego ustąpienia;
  • prawie niemożliwe jest poczęcie dziecka;
  • siara uwalniana jest z piersi, chociaż nie ma karmienia piersią.

Gonadotropina jest również rzadko diagnozowana, oznaki jej zmian przysadki są naruszeniem cyklu miesiączkowego i niemożności poczęcia dziecka.

Thyrotropinomy nie są mniej rzadkie, ich objawy są bezpośrednio związane z postacią nowotworu i jego typem:

  • Pierwszy typ ludzi schudnąć dramatycznie chociaż i dużo jedzenia ze względu na wzrost apetytu, miał niepokojący sen i drżenie w całym organizmie, a także obfite pocenie się, tachykardia i nadciśnienie tętnicze;
  • w drugim typie obserwuje się obrzęk i łuszczenie twarzy, mowa ulega zahamowaniu, a głos jest ochrypły, pacjent jest dręczony przez zaparcia, bradykardię i stały stan depresyjny.

Podczas diagnozowania somatotropinoma, zawsze będzie wykrywane zwiększone stężenie hormonu wzrostu, a objawy będą bezpośrednio z nim związane:

  • u dorosłych nie tylko całe ciało rośnie od razu, ale niektóre części ciała lub organów. Twarz zmienia się, co staje się grubsze, a nienormalny wzrost włosów obserwuje się na całym ciele;
  • dzieci cierpią na wszelkie oznaki gigantyzmu, dlatego ważne jest monitorowanie masy ciała i wzrostu ich dziecka. Pierwsze zmiany często pojawiają się na początku dojrzewania i mogą zakończyć się dopiero za 25 lat. Dlatego nadmiar standardowych wskaźników wzrostu i wagi dziecka jest powodem wizyty u lekarza.

Kortykotropina jest rozpoznawana w nie więcej niż 10% przypadków. I to nie tylko pacjenci dorośli, ale także małe. Ale symptomy są takie same dla wszystkich:

  • z nadwagą, w której opadają tkanki tłuszczowe na górną część ciała, dolna część szybko traci na wadze, a nawet może pojawić się zanik mięśni;
  • skóra ciała cierpi na łuszczenie, rozstępy, pigmentację, suchość;
  • poziom ciśnienia krwi wzrasta;
  • samiec charakteryzuje się utratą siły;
  • dla kobiet - niepowodzenia w cyklu menstruacyjnym i szybki wzrost włosów na twarzy i ciele.

To ważne! Niemożliwe jest zdiagnozowanie tylko na powyższych znakach, wymagane będą dodatkowe badania.

Środki diagnostyczne

Aby dokonać trafnej diagnozy, lekarz musi oddzielić objawy gruczolaka przysadki mózgowej od innych chorób, które mogą być podobne w obrazie klinicznym. Najczęściej takie choroby obejmują:

  • Torbiel kieszeni Ratke;
  • przerzuty innych guzów;
  • oponiak i przysadka mózgowa.

Dlatego pacjent wykonuje pełne czynności diagnostyczne, które obejmują:

  • badanie symptomatologiczne, badanie przez pacjenta przez neurologa, okulistę i gastroenterologa;
  • badanie wizualne nowotworu, które jest możliwe przy użyciu zdjęć rentgenowskich, MRI lub CT;
  • badania terenowe;
  • badania krwi i moczu w celu określenia poziomu hormonów i ich nadmiaru;
  • badanie nowotworów za pomocą technik immunocytochemicznych.

Wszystkie te działania pozwolą nie tylko określić rozmiar gruczolaka, jego rodzaj, szybkość jego wzrostu, ale także miejsce lokalizacji.

Interesujące Gruczolak przysadki rozpoznawany jest u 15% pacjentów z nowotworami w mózgu. 10% wszystkich pacjentów pada w wieku dziecięcym, reszta - zmiany w przysadce mózgowej występują w 25-45 latach.

Czy choroba jest niebezpieczna?

Najczęściej pacjenci sami zmniejszają potencjalny wpływ gruczolaka przysadki, a to z uwagi na fakt, że najczęściej jest on łagodnym nowotworem. I chociaż prawie wszystkie formy gruczolaka charakteryzują się powolnym wzrostem i małą postacią, muszą być leczone i regularnie sprawdzane pod kątem CT lub MRI. A jeśli zostanie stwierdzona podwyższona aktywność gruczolaka, pacjent powinien znajdować się pod stałym nadzorem lekarzy.

Nie zapominaj, że czasami gruczolak może wyrosnąć w sąsiedniej tkance mózgu, co nieuchronnie prowadzi do ich kompresji, a to pociąga za sobą zaburzenia typu neuronalnego:

  • zmniejszenie funkcji wzrokowej, aw rzadkich przypadkach całkowitego zaniku nerwu wzrokowego i całkowitej utraty wzroku;
  • migrena na różne sposoby;
  • utrata czułości ramienia lub nogi lub części ciała;
  • drętwienie i mrowienie skóry twarzy.

Wraz ze wzrostem gruczolaka przysadki rozpoznawane są wysokie poziomy hormonów, co nieuchronnie prowadzi do:

  • nieprawidłowe funkcjonowanie nadnerczy;
  • problemy z tarczycą;
  • utrata funkcjonalności gruczołów płciowych zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet.

Rzadkie konsekwencje obejmują akromegalię, w której pewna część ciała jest znacznie zwiększona. Natychmiast pogrubiona tkanka kostna. Gigantyzm u dzieci - to nie tylko zaburzenia rozwoju organizmu, co może prowadzić do wielu negatywnych konsekwencji, ale także niemożność poprawnie zintegrować się ze społeczeństwem.

Czasami gruczolak przysadki wchodzi do stadium torbieli. Aby zidentyfikować taką zmianę jest możliwe tylko za pomocą MRI. Jego konsekwencje są smutne:

  • silne bóle głowy;
  • dysfunkcje seksualne, które prowadzą do poważnych zaburzeń psychicznych;
  • zmniejszenie funkcji wzrokowej;
  • nadciśnienie;
  • utrata czucia kończyn.

Wszelkie objawy, które wymieniono powyżej, nawet w pojedynczych przypadkach powinny być powodem szybkiego odwiedzenia lekarza. Wszakże im wcześniej choroba zostanie określona, ​​tym szybciej rozpocznie się leczenie, co zwiększa szanse pacjenta na korzystne rokowanie.

Sytuacja zapłodnienia jest najgorsza, ponieważ gruczolak przysadki prowokuje nadmiar prolaktyny w organizmie, co zmniejsza funkcję rozrodczą kobiety do zera. Pierwsze jaskółki kłopotów to pogwałcenie cyklu miesiączkowego, który czasami całkowicie ustaje. Mleko matki jest produkowane przez organizm nawet w przypadku braku bezpośredniej potrzeby. W tej sytuacji jaja nie zostaną zapłodnione, co uniemożliwia ciążę. W rzadkich przypadkach choroba może się rozpocząć u kobiety w ciąży, co prowadzi do ciągłego monitorowania nie tylko ginekologa, ale także endokrynologa.

Terapia

Nie ma jednej metody leczenia tej choroby, zawsze będzie ona zindywidualizowana i oparta na rodzaju nowotworu, jego lokalizacji, wielkości i aktywności wzrostu. Ale najczęściej każde leczenie jest tandemem:

  • radioterapia;
  • leki;
  • interwencja chirurgiczna.

Podstawowa terapia jest często oparta na wyborze pewnych leków, które są antagonistami dopaminy. Ich prawidłowe stosowanie i specjalne dawkowanie prowadzą do tego, że nowotwór traci swoją gęstość i kurczy się, co uniemożliwia mu pełny rozwój i wzrost, wywołując negatywne objawy i dalsze komplikacje. Każdemu etapowi terapii towarzyszą testy laboratoryjne, które pokazują, jak skuteczne jest wybrane leczenie.

Jeśli zdiagnozowano miażdżycę o niskiej aktywności wzrostu, może ona być narażona na promieniowanie podczas przyjmowania leków. Raz w tygodniu monitoruj leczenie za pomocą MRI. Leczenie promieniowaniem odbywa się za pomocą terapii gamma lub radiochirurgii stereotaktycznej, która jest cyberknife.

Interwencja chirurgiczna wykonywana jest przez trepanowanie czaszki lub przez kanał nosowy. W pierwszym przypadku zabieg nazywa się przezczaszkową, a w drugiej - techniką transfenoidalną. Gruczolaki z mikro- i makrotypów, które nie wywierają nacisku na sąsiednie tkanki, są usuwane głównie przez nos. Najczęściej wizytę tę będą pokazywać pacjenci, których gruczolak znajduje się w tureckim siodle lub bardzo blisko niego. Kraniotomia jest wykonywana z bardziej złożonymi patologiami, ale ta metoda jest wyjątkowo niebezpieczna, więc starają się jej uniknąć do maksimum.

To ważne! Żadna procedura nie zostanie rozpoczęta, dopóki pacjent nie zostanie przebadany pod kątem skanu MRI i konieczne testy laboratoryjne zostaną wykonane.

Prognoza

Im wcześniej wykryta zostanie choroba, tym większa szansa, że ​​zostanie ona pokonana przy minimalnym ryzyku dla zdrowia. Prawie 95% pozytywnych rokowań stanowiło leczenie gruczolaka poprzez usunięcie chirurgiczne. Ale mimo tak kuszącej prognozy technika ta może prowadzić do następujących problemów:

  • zaburzenia seksualne;
  • nieprawidłowe funkcjonowanie tarczycy i nadnerczy;
  • redukcja funkcji wzrokowej;
  • nieodwracalne problemy z mową, pamięcią, uwagą, koordynacją.

Wszystkie te problemy zostaną wyeliminowane za pomocą terapii lekowej, która jest obowiązkowa dla pacjenta po operacji usunięcia gruczolaka mózgu. Przy tym wszystkim nawrót występuje u prawie 15% pacjentów poddanych operacji. Trudno umrzeć z powodu choroby, nawet gdy powikłania idą na skrajne stadium, ale pacjent nie może liczyć na pełne życie pacjenta bez leczenia. Najczęściej takie osoby stają się niepełnosprawne.

Interesujące W tandemie leczenia operacyjnego i medycznego objawy znikają u 90% pacjentów. W tym przypadku lekarze podają prognozę dotyczącą braku nawrotu w ciągu 12 miesięcy, 80% pacjentów i przez 5 lat - 70%.

Spadek widzenia zostaje zatrzymany, a nawet powraca do poprzedniego stanu, kiedy gruczolak był mały i został wykryty nie później niż 12 miesięcy po jego rozpoczęciu. Jeśli ten okres lub rozmiar nowotworu jest większy, szanse na przywrócenie wzroku i równowagi hormonalnej w organizmie, nawet po całkowitym usunięciu gruczolaka, są niewielkie. Wszystko to prowadzi do tego, że pacjent otrzymuje stały rodzaj niepełnosprawności. Dlatego ważne jest regularne poddawanie się badaniom lekarskim w celu zidentyfikowania choroby na początkowym etapie, kiedy jej skutki nie są nieodwracalne.

Gruczolak przysadki mózgowej

Gruczolak przysadki mózgowej: objawy, leczenie, usuwanie, rokowanie, konsekwencje, przyczyny, oznaki

Gruczolaki przysadki to guzy pochodzące z komórek przedniego płata przysadki mózgowej.

W przypadku gruczolaków z hormonalną aktywnością można wykryć nadmierną zawartość hormonów we krwi przedniego płata przysadki:

  • hormon wzrostu
  • prolaktyny
  • ACTH,
  • rzadko TSH i gonadotropina.

Częstość występowania gruczolaka przysadki

Według niektórych doniesień, przy każdym dziesiąta autopsji wykrywane są miażdżycy przysadki mózgowej. Zmiany w MRI, podejrzane o gruczolaka przysadki, są wykrywane z tą samą częstotliwością (do 10% badań przeprowadzonych przy innych okazjach). Ale duże gruczolaki przysadki są znacznie mniej powszechne (prawdopodobnie mniej niż 1%).

Bądź ostrożny

Ból głowy jest pierwszą oznaką nadciśnienia tętniczego. W 95% przypadków ból głowy występuje z powodu upośledzonego przepływu krwi w mózgu człowieka. A główną przyczyną upośledzenia przepływu krwi jest zablokowanie naczyń krwionośnych z powodu niewłaściwej diety, złych nawyków i nieaktywnego trybu życia.

Istnieje ogromna liczba leków na bóle głowy, ale wszystkie mają wpływ na efekt, a nie na przyczynę bólu. Apteki sprzedają środki przeciwbólowe, które po prostu zagłuszają ból i nie leczyją problemu od wewnątrz. Stąd ogromna liczba ataków serca i udarów mózgu.

Ale co robić? Jak leczyć się, jeśli wszędzie jest kłamstwo? Dr LA Bockeria przeprowadził własne dochodzenie i znalazł wyjście z tej sytuacji. W tym artykule Leo Antonovich powiedział, że BEZPŁATNIE unika się śmierci spowodowanej zatkaniem naczyń krwionośnych, skokami ciśnienia i zmniejsza ryzyko zawału serca o 98%! Przeczytaj artykuł na oficjalnej stronie Światowej Organizacji Zdrowia.

W ramach Fed. programy, każdy mieszkaniec Federacji Rosyjskiej może otrzymać lekarstwo na nadciśnienie za DARMO:

Zdobądź pakiet środków na nadciśnienie za DARMO

Przyczyny gruczolaka przysadki mózgowej

Zgodnie z nowoczesnymi koncepcjami, gruczolaki przysadki, podobnie jak inne nowotwory, w większości przypadków są wynikiem niekontrolowanej monoklonalnej proliferacji jednej z komórek. Jego przyczyną jest z kolei mutacja, która prowadzi do inaktywacji genów supresorowych guza i / lub aktywacji onkogenów. Mutacja z reguły jest sporadyczna, znacznie rzadziej - rodzinna. Nie można zaprzeczyć udziałowi podwzgórza w rozwoju gruczolaków przysadki po obustronnej adrenalektomii (zespół Nelsona) i na tle długotrwałej pierwotnej niedoczynności tarczycy.

Klasyfikacja gruczolaka przysadki

Obecnie gruczolaki przysadki dzieli się pod względem wielkości na mikrourazy (o średnicy do 10 mm) i gruczolakowłókniaki (10 mm i więcej). Niektórzy autorzy proponują wyizolowanie gruczolaków o średniej wielkości i odnoszą się do guzów o większej średnicy jako makrogruczaki. Czasem gruczolaki większe niż 20 lub 30 mm nazywane są olbrzymami.

Ze względu na naturę guzów przysadki wzrostu są podzielone na gruczolaka z endosellyarnym (wewnątrz Sellę mezoadenomy) parasellyarnym (na boki z uszkodzeniem jamistej) nadsiodłowej (z kompresją nerwu skrzyżowania lub bez nich) i wzrostu infrasellyarnym (z zniszczenia siedzenia i penetracji zatok głównej kości).

Jednocześnie wzrost gruczolaka przysadki może być ekspansywny (przy ucisku lub przesunięciu sąsiednich struktur) lub inwazyjny (z kiełkowaniem w nich). Inwazyjność jest jednym ze znaków złośliwości.

Od wielu lat badam przyczyny bólów głowy. Według statystyk, w 89% przypadków głowa boli z powodu zatkania naczyń krwionośnych, co prowadzi do nadciśnienia. Prawdopodobieństwo, że nieszkodliwy ból głowy zakończy się udarem i śmiercią osoby, jest bardzo wysokie. Około dwie trzecie pacjentów umiera obecnie w ciągu pierwszych 5 lat choroby.

Następujący fakt - możesz wypić pigułkę z głowy, ale nie leczy ona samej choroby. Jedynym lekiem oficjalnie zalecanym przez Ministerstwo Zdrowia w leczeniu bólu głowy, który jest również stosowany przez kardiologów w ich pracy, jest Normio. Lek wpływa na przyczynę choroby, dzięki czemu można całkowicie pozbyć się bólów głowy i nadciśnienia. Ponadto w ramach programu federalnego każdy mieszkaniec Federacji Rosyjskiej może otrzymać ją za darmo!

Przez kompozycję komórek gruczolaka przysadki może lactotropic-mi, somatotropina, somatomammotropnymi, kortikotropnymi, gonadotropina, tarczycy, poligormonalnymi oraz pustego komórki. Laktotropowe są najczęstsze, najrzadziej tyreotropowe.

Dotychczas stosowany podział histologiczny na gruźlaki kwasochłonne, bazofilowe i chromofobowe okazał się niedoinformacyjny, ponieważ guzy barwione hematoksyliną i eozyną często pojawiają się, ale nie wykazują aktywności hormonalnej. W tym samym czasie niektóre gruczolaki z hormonalną aktywnością są chromofobowe z badaniem histologicznym.

Z drugiej strony, kwestia aktywności hormonalnej gruczolaków przysadki nie zawsze można od razu zdecydował jednoznacznie, jak między komórkami zdolność do wytwarzania konkretnego wydzielanie hormonu i ilości hormonu do krwi nie jest zwykle wprost proporcjonalnie. Gruczolaki, które składają się z komórek potencjalnie produkujących hormony, nie mogą powodować wzrostu poziomu hormonu we krwi i odpowiednich objawów klinicznych. W niektórych przypadkach trudno jest ocenić wydzielanie guza przez hormon. Na przykład, w stanach i chorobach towarzyszy znaczący wzrost wydzielania hormonów, które są identyczne do hormonów znajdujących się w guzy (gonadotropinoma u kobiet po menopauzie tireotropinoma pacjenta niedoczynności tarczycy). Z tego powodu, gruczolak przysadki teraz podzielone na spowodować wzrost poziomu we krwi pewnych hormonów (somatotropowe, kortikotropnye, prolaktyna, etc.) i prowadzące do rozwoju pewnych klinicznych i klinicznie nieczynnych (klinicznie nieczynnych przysadki).

Objawy i oznaki gruczolaka przysadki

Hormonalnie nieaktywne guzy, powodujące kompresję otaczających tkanek, prowadzą do zaburzeń endokrynologicznych. Ponadto, są one zdolne do powodowania zmian w polu widzenia, ograniczenie pola widzenia, zanik nerwu wzrokowego, podwójne widzenie, związane w większości przypadków z niedowładem mięśni ocznych, zaburzenia odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego z komór bocznych i discirculation w zatoki jamistej i tętnic mózgowych.

Gruczolaki mogą powodować objawy neurologiczne, nerwowo-okulistyczne i zaburzenia endokrynologiczne.

Nasi czytelnicy piszą

Cześć! Mam na imię
Ludmiła Pietrowna, chcę wyrazić moją życzliwość Tobie i twojej stronie.

W końcu udało mi się przezwyciężyć nadciśnienie. Utrzymuję aktywny obraz
życie, żyj i ciesz się każdą chwilą!

Od 45 roku życia zaczęły się skoki ciśnienia, stały się bardzo złe, stała apatia i słabość. Kiedy skończyłem 63 lata, już zrozumiałem, że życie nie trwało długo, wszystko było bardzo złe. Dzwonili po ambulans prawie co tydzień, cały czas myślałem, że tym razem będzie ostatni.

Wszystko się zmieniło, gdy moja córka dała mi artykuł w Internecie. Nie mam pojęcia, ile jej za to dziękuję. Ten artykuł dosłownie wyrwał mnie ze świata. Ostatnie 2 lata zaczęły się zwiększać, wiosną i latem codziennie jeżdżę do kraju, uprawiam pomidory i sprzedaje je na rynku.

Kto chce żyć długo i energicznie, bez uderzeń, ataków serca i skoków ciśnienia, poświęć 5 minut i przeczytaj ten artykuł.

Zaburzenia neurologiczne mogą objawiać się jako objawy zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego i dysfunkcji pobliskich struktur mózgu.

Nadciśnienie wewnątrzczaszkowe objawia się porannym bólem głowy, często bardzo intensywnym. Często zawroty głowy, nudności, a czasem wymioty, które nie zwalniają ani nie łagodzą metoklopramidu i domperidonu, powodują ból głowy. W ciężkich przypadkach nadciśnienie wewnątrzczaszkowe prowadzi do obrzęku brodawki nerwu wzrokowego, wykrytego metodą oftalmoskopii i zaburzeń widzenia.

Diplopia, strabismus, opadanie powiek, oftalmoplegia, utrata wrażliwości skóry twarzy - wszystko to może mówić o porażce nerwów czaszkowych (zwykle z rozwojem parasellar).

Kiełkowania infraarsar guza (w zatoce kości klinowej) może towarzyszyć erozja podniebienia twardego z ługowaniem, a nawet zatkanie nosogardzieli.

Czasami na czołowe lub skronie czasowe mózgu może wpływać rozwój napadów hipokampalnych (limbicznych), zmiany osobowości lub anosmia.

Historie naszych czytelników

Pozbyłem się bólu głowy na zawsze! Pół roku już minęło, bo zapomniałem, co to jest ból głowy. Och, nie masz pojęcia, jak cierpiałem, ile próbowałem - nic nie pomogło. Ile razy chodziłem do kliniki, ale raz na zawsze przepisywano mi bezużyteczne leki, a kiedy wróciłem, lekarze po prostu wzruszyli ramionami. W końcu poradziłem sobie z bólami głowy i wszystko dzięki temu artykułowi. Każdy, kto często ma ból głowy, musi przeczytać!

Przeczytaj cały artykuł >>>

Rozpowszechnianie suprasellarne może prowadzić do pokonania podwzgórza wraz z rozwojem wyraźnych zaburzeń metabolicznych i autonomicznych, zaburzeń snu, termoregulacji i zachowań żywieniowych.

Zaburzenia widzenia (zespół chiasm) są spowodowane przez nadsies- towy wzrost nowotworu z kompresją skurczu wzrokowego. Przejawiają się one w naruszeniu pól wizualnych w postaci hematopsji bitemicznej (rzadziej w przypadku quadrianopsia lub homonimicznej hemianopsji).

Zaburzenia endokrynologiczne mogą objawiać się objawami nadmiernego wydzielania jednego lub więcej hormonów przedniego płata przysadki, częściową lub całkowitą utratą innych funkcji lub ich połączenia. Objawy kliniczne tych zaburzeń są bardzo zróżnicowane: akromegalia, gigantyzm, Itsenko - choroba Cushinga, hiperprolaktynemia, niewydolność przysadki, moczówka prosta. Więcej szczegółów podano w odpowiednich sekcjach tego samouczka.

Zasługuje na specjalny syndrom wyizolowanej przysadki mózgowej. Rozwija się, gdy ścięgno przysadki jest ściśnięte bezpośrednio przez guz lub ze względu na wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, tym samym zakłócając dostarczanie czynników podwzgórzowych regulujących przysadkę mózgową. Najbardziej widocznym objawem tego zespołu jest hiperprolaktynemia (ze względu na utratę działania hamującego dopaminę). Dlatego często ten hormonalnie nieaktywny gruczolak można pomylić z prolaktyną. Wydzielanie innych hormonów tropowych przysadki mózgowej jest zmniejszone z powodu niedoboru odpowiedniego leucyny.

Oczywiście obecność i ciężkość każdego z objawów klinicznych gruczolaka przysadki zależy w dużej mierze od wielkości i natury wzrostu. Nieoperacyjne mikroumieszczacze z reguły są bezobjawowe, funkcjonują - objawiają się izolowanym nadmiarem jednego z hormonów adenohophii. Jedynym objawem miażdżycy może być ból głowy, który rozwija się nawet przy niewielkim wzroście ciśnienia wewnątrz tureckiego siodła lub z powodu bezpośredniego nacisku na jego przeponę.

Neurologiczne, zaburzenia widzenia i niedoczynność przysadki są charakterystyczne głównie dla makrounen.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki

Można podejrzewać obecność gruczolaka przysadki u pacjenta na podstawie dolegliwości, anamnezy, wyników okulistycznych, badań neurologicznych i hormonalnych, które pozwalają ujawnić odpowiednie zespoły kliniczne.

Podczas badania pola widzenia u pacjentów z podejrzeniem gruczolaka przysadki, należy pamiętać, że najwcześniejszym objawem zespołu chazy jest zwężenie pola widzenia dla czerwieni.

Najbardziej informacyjną metodą potwierdzania gruczolaka przysadki jest MRI regionu chiasmal-sellar z paramagnetycznym wzmocnieniem kontrastu. Można również zastosować komputerową tomografię rentgenowską, ale z mniejszym powodzeniem ze względu na gorszą wrażliwość na zmiany gęstości tkanki przysadki i aberracje z pobliskich struktur kostnych.

Konieczne jest również zbadanie poziomu wszystkich hormonów przedniego płata przysadki mózgowej, a także obecność poszczególnych zespołów (akromegalia, niski wzrost, zespół Cushinga, mlekotok-miesiączkowanie, hipogonadyzm, moczówka prosta) - przeprowadzenie odpowiednich testów czynnościowych.

Diagnostyka różnicowa gruczolaka przysadki

Objawy kliniczne charakterystyczne dla gruczolaków przysadki mogą występować w innych nowotworach regionu podwzgórzowo-przysadkowego, przerzutach nowotworowych innych lokalizacji, procesach ziarniniakowych (gruźlica, sarkoidoza, histiocytoza X). Główną metodą diagnostyki różnicowej i w tych przypadkach jest MRI. W niejasnych sytuacjach uciekają się także do dynamicznej obserwacji i dodatkowych badań.

Leczenie gruczolaka przysadki

  • Leczenie chirurgiczne. Mikro-i gruczolakowłókniaki przysadki z lokalizacją wewnątrz- lub ponadsercową można usunąć za pomocą operacji mikrochirurgicznej z dostępem przeznaczyniowym. Usunięcie przez macroadena, para- i intrasellar, prawdopodobnie za pomocą przezczaszkowej dostępu podczołowego.
  • Leczenie farmakologiczne. W prolactinoma, agonistów receptora dopaminy są środki z wyboru. Gruczolakowate można leczyć za pomocą leków, bez uciekania się do operacji. W przypadku czerniaka, w około 60% przypadków obserwuje się odwrotny rozwój guza. Chirurgiczne usunięcie guza przeprowadza się po uprzednim leczeniu bromokryptyną, w zależności od wyników rezonansu magnetycznego i badania endokrynologicznego. Gdy hormonalnie nieaktywne nowotwory stan endokrynny jest normalizowany po leczeniu chirurgicznym. Powikłania mogą być rhinolikvoreya i zapalenie opon mózgowych.
  • Terapia zastępcza: W okresie pooperacyjnym zaleca się stosowanie hydrokortyzonu. Czas trwania leczenia substytucyjnego zależy od statusu hormonalnego. Leczenie cukrzycy odbywa się za pomocą donosowego podawania leków antydepresyjnych (na przykład minirin).
  • Radioterapia Gruczolaki, kiełkujące w jamistej zatoce, nie mogą być całkowicie usunięte. Leczenie radiochirurgiczne jest czasami bardziej korzystne niż napromieniowanie powierzchni.

Taktyki leczenia hormonalnie aktywnych gruczolaków przysadki omówiono szczegółowo w odpowiednich rozdziałach. Klinicznie nieczynny gruczolak przysadki o niewielkim rozmiarze przy braku objawów nie wymaga działań zaradczych, ponieważ w większości przypadków nie wykazuje oznak wzrostu. Najbardziej odpowiednią taktyką w przypadku nieaktywnego klinicznie miażdżycy przysadki jest dynamiczna obserwacja za pomocą MRI po 1, 2 i 5 latach.

W nieczynnych makrogruczołach bez zaburzeń wzrokowych i zmniejszeniu funkcji tropowych adenohophii, podczas dynamicznej obserwacji określa się również potrzebę aktywnych środków terapeutycznych. W przypadku nieczynnego klinicznie gruczolaka przysadki w połączeniu z upośledzeniem funkcji wzrokowych, objawami neurologicznymi i gwałtownym wzrostem wskazane jest leczenie chirurgiczne. Główną metodą jest wybiórcza adenomektomia przezklinowa, coraz więcej endowideometodów staje się powszechnych. W przypadku gruczolaków o dużych rozmiarach, kiełkujących pobliskich struktur można zastosować metody przezczaszkowe.

Jeśli całkowite usunięcie guza lub ryzyko nawrotu jest niemożliwe, można zastosować tradycyjne metody radioterapii (RTG i gamma-terapia) oraz tzw. Techniki radiochirurgiczne (gamma-nóż, terapia protonowa) w połączeniu z leczeniem farmakologicznym.

Rokowanie przy gruczolaku przysadki

Przy braku neurologicznych zaburzeń neuro-okulistycznych i objawów niedoczynności przysadki rokowanie jest korzystne, a zdolność do pracy nie ulega pogorszeniu. W sytuacjach, w których występują objawy kliniczne, stopień niepełnosprawności zależy od ich ciężkości. U pacjentów poddanych leczeniu chirurgicznemu i / lub radioterapii rokowanie zależy od stopnia radykalnej operacji, właściwości nowotworu, a także od charakteru rozwiniętych powikłań pooperacyjnych lub popromiennych. Nawroty klinicznie nieczynnego gruczolaka przysadki po leczeniu chirurgicznym rozwijają się w 3-15% przypadków, a ciągły wzrost guza nieodwracalnie usunięto w prawie 45% przypadków. Niewydolność przysadki komplikuje do 10% operacji gruczolaka przysadki i do 80% przypadków radioterapii (20-40% z zastosowaniem technik radiochirurgicznych).

Objawy, leczenie i rokowanie gruczolaka przysadki mózgowej

Jednym z głównych gruczołów dokrewnych w naszym organizmie jest przysadka mózgowa. Jest odpowiedzialny za pracę nadnerczy i gruczołu tarczowego, a także przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu rozrodczego. Przysadka mózgowa znajduje się w pobliżu podstawy mózgu, a wydzielane przez nią hormony przyczyniają się do normalnego funkcjonowania prawie wszystkich narządów ludzkich. Jedną z najczęstszych chorób tego gruczołu jest gruczolak przysadki mózgowej (kod ICD -10-D35-2). Co to jest choroba, jak ją rozpoznaje i czy można ją leczyć?

Czym jest gruczolak przysadki?

Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem, który może występować w komórkach adenohophii. Choroba ta stanowi około 10-15% wszystkich nowotworów rozpoznawanych w mózgu. Najczęściej wykrywane jest u kobiet niż u mężczyzn. Średni wiek pacjentów w obliczu tego problemu wynosi 30-40 lat. Chociaż w bardzo rzadkich przypadkach, gruczolak przysadki mózgowej może również występować u dziecka.

Na podstawie wielkości guza wyizolowano mikro (średnica mniej niż 1 cm), makro (średnica od 1 do 10 cm) i olbrzymi (średnica większa niż 10 cm) gruczolak. W związku z tym im większy jego rozmiar, tym bardziej negatywne są konsekwencje dla organizmu. Kiedy w przysadce mózgowej dochodzi do procesów patologicznych, produkcja hormonów zostaje zakłócona, co prowadzi do pojawienia się klinicznych objawów choroby. Czasami przysadka mózgowa w dalszym ciągu wytwarza hormony w tej samej ilości, a gruczolak objawia się tylko objawami neurologicznymi.

Zgodnie ze strukturą gruczolaka przysadki dzieli się na:

  1. Chromofobiczny - nowotwór, który nie jest w stanie wytworzyć hormonów.
  2. Guz, który nadal produkuje hormony w tej samej ilości.
  3. Rak jest nowotworem złośliwym w przysadce mózgowej. W celu odróżnienia go od łagodnego guza, pacjent jest poddawany rezonansowi magnetycznemu za pomocą środka kontrastowego.

W tym filmie z programu telewizyjnego "Live Healthy!" Z Eleną Malysheva dowiesz się więcej o chorobie:

Powód pojawienia się

Do tej pory lekarze nie byli w stanie ustalić dokładnej przyczyny, która przyczynia się do pojawienia się gruczolaka przysadki mózgowej. Przypuszczalnie na jego wygląd mają wpływ następujące czynniki:

  • Różne obrażenia głowy.
  • Choroby ośrodkowego układu nerwowego są zakaźne lub zapalne.

Sprawdź skutki zapalenia opon mózgowych - zapalna choroba opon mózgowych.

  • Patologia układu dokrewnego.
  • Predyspozycje genetyczne.
  • Przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych przez kobietę przez dłuższy czas.
  • Negatywne działanie na płód, który może mieć promieniowanie jonizujące lub różne toksyny.

Wszystkie te czynniki mogą znacznie zwiększyć ryzyko rozwoju choroby, chociaż zdiagnozowano ją u kobiet i mężczyzn, którzy nie byli na nie narażeni.

Manifestacje choroby

Główne objawy charakterystyczne dla gruczolaka przysadki podzielono konwencjonalnie na dwie grupy:

  1. Objawy natury neurologicznej. Są oznaką wzrostu guza i jego nacisku na obszary mózgu znajdujące się w pobliżu.
  2. Objawy związane z gruczołami dokrewnymi, które zakłócają ich pracę w wyniku działania hormonów wytwarzanych przez nowotwór na nich.

W przypadku, gdy gruczolak przysadki składa się z komórek chromofobowych, produkcja hormonów przez nią się zatrzymuje. W takim przypadku wszystkie objawy choroby będą wyłącznie neurologiczne. Początkowy stopień gruczolaka nie objawia się. Ze względu na to, że objawy na tym etapie są nieobecne, prawie niemożliwe jest zdiagnozowanie i rozpoczęcie leczenia. Z reguły na tym etapie gruczolak przysadki rozpoznaje się przypadkowo, gdy takie zaburzenia występują:

  • Niewyraźne widzenie Przysadka mózgowa znajduje się w pobliżu nerwów wzrokowych i okoruchowych. Dlatego w trakcie wzrostu gruczolak może wpływać na te struktury, co prowadzi do następujących objawów: pogorszenia widzenia, aż do całkowitej ślepoty, odchylenia wizualnych jabłek, utraty pola widzenia, zeza, poczucia podwójnego widzenia.
  • Zatkanie nosa. Dzieje się tak, gdy gruczolak przysadki kiełkuje w zatokach. W tym przypadku z kanałów nosowych możliwe jest rozładowanie CSF, co można łatwo pomylić z początkiem kataru.
  • Ból głowy o niewyjaśnionej naturze, który praktycznie nie nadaje się do terapii. W przeciwieństwie do zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego. pacjent nie ma nudności i wymiotów.

Ból głowy i zaburzenia widzenia mogą powodować podejrzenie obecności nowotworu w mózgu.

Zaburzenia endokrynologiczne

W zależności od tego, jakie substancje wywołuje guz, jego objawy zależą:

  1. Hormon wzrostu - zwiększa ilość hormonu wzrostu. Jeśli taka patologia pojawiła się u dziecka, rozwija się gigantyzm, w którym występuje znaczny wzrost wszystkich kości. U kobiet i mężczyzn rozpoczyna się już wzrost szkieletu, wzrost pojedynczych kości szkieletu (stopy, ręce itp.) Lub oddzielnych części ciała (nos, język itp.). Ten stan nazywa się akromegalią.
  2. Thyrotropinom prowadzi do rozerwania tarczycy. Objawy tej choroby z nadmiarem hormonu: wysokie ciśnienie krwi, wytrzeszcz, zwiększone pocenie, zaburzenia rytmu serca. Jeśli hormon nie jest wytwarzany wystarczająco, to u mężczyzn i kobiet występuje stan depresji i depresji, obrzęk twarzy i kończyn oraz zwiększona suchość skóry.

Brak hormonów tarczycy prowadzi do niedoczynności tarczycy

  1. Gonadotropinom prowadzi do zaburzeń genitaliów. U kobiet dochodzi do naruszenia cyklu miesiączkowego, występują trudności z początkiem ciąży.
  2. Kortykotropina charakteryzuje się wzrostem tkanki tłuszczowej w twarzy i górnej części ciała (barki, szyja). Bez względu na to, kto zdiagnozował chorobę (kobiety lub mężczyźni), pacjent zauważył suchość skóry, zwiększoną pigmentację i zaburzenia seksualne.
  3. Prolactinoma przejawia się w zaburzeniach w produkcji hormonu prolaktyny, która jest odpowiedzialna za cykl menstruacyjny i początek ciąży, zwiększa gruczołów sutkowych i uwalnianie siary.

Powiększony guz wywiera również nacisk na samą przysadkę mózgową, w wyniku czego wytwarza niedostateczną ilość hormonów, co prowadzi do pojawienia się następujących objawów choroby:

  • Niedociśnienie.
  • Uczucie depresji
  • Niepłodność i różne zaburzenia funkcji seksualnych u kobiet i mężczyzn.
  • Zmęczenie.
  • Opóźnienie wzrostu u dzieci.

Guz w kobietach w ciąży

Obecność gruczolaka często wpływa na pracę gruczołów płciowych. W rezultacie cykl menstruacyjny jest zawsze zaburzony, a wraz z pojawieniem się ciąży pojawia się problem z powodu braku hormonu prolaktyny. Ale jeśli tak się stało, to w większości przypadków prognozy i konsekwencje są niekorzystne. Choroba ta często prowadzi do poronienia we wczesnej ciąży.

Poza faktem, że ciąża jest zagrożona, objawy gruczolaka są pogarszane u pacjenta. Nawet jeśli kobieta mogła być nieświadoma obecności guza przed ciążą, teraz pojawiają się charakterystyczne dla niej objawy. Wynika to z faktu, że hormony ciąży prowadzą do zwiększenia rozmiaru przysadki mózgowej, dlatego guz zaczyna szybko się rozwijać i wywołuje objawy neurologiczne. W późniejszych stadiach ciąży przysadka naturalnie zmniejsza się, a objawy choroby zmniejszają się. Leczenie jest nadal konieczne, ponieważ guz nie może zniknąć sam.

W czasie ciąży operacja usunięcia gruczolaka jest przeciwwskazana, dlatego lekarze zalecają leczenie zachowawcze. Operacja w tym okresie jest niezwykle rzadko stosowana, gdy bez usunięcia nowotworu istnieje zagrożenie dla życia kobiety.

Diagnoza choroby

Oprócz analizy klinicznych objawów choroby, badania laboratoryjne i instrumentalne pomagają zdiagnozować nowotwór. Należą do nich:

  1. Analiza poziomu hormonów we krwi pacjenta. Gruczolak przysadki zawsze wiąże się z zaburzeniami produkcji hormonów, których liczba znacznie się zwiększa lub zmniejsza.
  2. Radiografia głowy. Badanie to stanowi okazję do określenia lokalizacji edukacji.

Wykład kognitywny na temat diagnozy i leczenia choroby mówi neurochirurg, lekarz medycyny, Wozniak Aleksander Michajłowicz:

  1. Badanie okulistyczne, które często pozwala zasugerować obecność nowotworu we wczesnym stadium i, jeśli to konieczne, rozpocząć jego leczenie.
  2. Rezonans magnetyczny pozwala na wizualne wykrycie guza, nawet jeśli jego rozmiar jest bardzo mały. Badanie pomaga również określić miejsce i wielkość edukacji. Ta metoda jest uważana za najbardziej bezpieczną i dokładną, ponieważ nie wywiera obciążenia promieniotwórczego na ciało. W związku z tym dozwolone jest przeprowadzanie dzieci i kobiet w czasie ciąży. Przeciwwskazania do tej metody diagnostycznej: obecność metalowych implantów lub klaustrofobii.

Leczenie nowotworów

Operację uważa się za radykalną metodę leczenia. W zależności od wielkości gruczolaka lekarz wybierze sposób jego wykonania. Usunięcie guza jest możliwe dzięki trepanacji czaszki lub kanałów nosowych przy użyciu endoskopu. Endoskopia jest stosowana tylko w przypadku mikrourazów lub formacji znajdujących się w tureckim siodle. Usuwanie gigantycznych formacji jest możliwe tylko poprzez operację otwartą, ale jest rzadko używane ze względu na obecność wielu możliwych komplikacji i negatywnych konsekwencji. Kwestię metody usuwania gruczolaka podczas zabiegu podejmuje się na podstawie wyników skanu MRI mózgu.

Terapia zachowawcza polega na przepisywaniu pacjentowi leków, które pomagają zmniejszyć wydzielanie hormonów. Zabieg ten stosuje się w przypadku, gdy jakakolwiek operacja jest niemożliwa. Oprócz stosowania leków, takie leczenie ma na celu wykluczenie wszelkich czynników, które mają negatywny wpływ na przysadkę mózgową i mogą pogłębić przebieg choroby. Takie działania obejmują przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych lub karmienie piersią, ponieważ wpływają one na produkcję hormonu prolaktyny.

Rysunek przedstawia operację endoskopii guza wykonywaną przez nos pacjenta

Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi pożądanego rezultatu, a zabieg chirurgiczny nie jest możliwy, lekarze przepisują pacjentowi cykl radioterapii. Jednym z jego wariantów jest użycie cyber-noża, który ma ukierunkowany wpływ na nowotwór. Techniki radiacyjne są doskonałe dla gruczolaka o małych rozmiarach. W tym przypadku prognozy są częściej pozytywne.

Neurochirurg Andrei Aleksandrovich opowiada o funkcjach leczenia, w razie potrzeby chirurgii:

Używanie środków ludowych

W przypadkach, gdy sytuacja z guzem nie jest krytyczna, dozwolone jest stosowanie środków ludowych do leczenia tej choroby. Szczególnie istotne jest ich stosowanie u kobiet w czasie ciąży, chociaż mężczyźni często stosują środki ludowe do leczenia nowotworów.

Wysoka skuteczność w leczeniu wykazała nalewkę Iwana-herbaty. Możesz kupić tę roślinę w aptece. Do przygotowania leków należy używać kwiatów, korzeni, liści i łodyg rośliny. Mężczyźni tacy jak nalewki pomogą poradzić sobie z gruczolakiem prostaty, a dla dzieci łagodzi stany zapalne podczas ząbkowania zębów mlecznych. Aby przygotować nalewkę, różne rozdrobnione części rośliny wylewa się alkoholem i nalega 2 tygodnie w ciemnym miejscu. Następnie nalewkę filtruje się i pobiera przez zmieszanie 10 kropli z kilkoma łyżkami wody. Do leczenia dzieci, herbata wierzbowa jest warzona wrzątkiem i podawana w łyżce stołowej przed posiłkami.

Inne środki ludowe, które pomagają w leczeniu łagodnych nowotworów obejmują olej lniany. Jest równie przydatny zarówno dla dzieci, jak i dorosłych kobiet i mężczyzn. Do leczenia 60 g oleju należy pić codziennie rano na pusty żołądek.

Rokowanie choroby

Guz może prowadzić do konsekwencji, takich jak zmniejszenie widzenia, w niektórych przypadkach, aż do całkowitego zgubienia i krwotok do przysadki mózgowej. Ale w większości przypadków, z odpowiednim leczeniem, rokowanie jest korzystne. Jeśli guz zostanie wykryty w późniejszych stadiach, jego rozmiar nie będzie już pozwalał na operację endoskopową. Jedyną opcją w tym przypadku staje się operacja otwarta, co może mieć negatywne konsekwencje.

Guz przysadki mózgowej - konsekwencje i diagnoza

Gruczolak przysadki - guz o łagodnym charakterze. Powstaje z komórek przedniego płata przysadki mózgowej. Pomimo dobrej jakości choroba wywołuje szereg nieodwracalnych skutków zdrowotnych. Terminowe i dokładne rozpoznanie choroby oraz terminowe leczenie są niezbędnymi i koniecznymi warunkami skutecznego wyleczenia.

Przyczyny choroby

Patogeneza gruczolaka pomimo wysokiego poziomu rozwoju medycyny nadal nie jest w pełni zrozumiała i pozostaje przedmiotem badań. Następujące przyczyny mogą powodować powstawanie i rozwój choroby:

  1. Zakaźne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego.
  2. Negatywny wpływ na płód leków, substancji toksycznych, promieniowania jonizującego w czasie ciąży.
  3. Krwotok śródczaszkowy.
  4. Uszkodzenie mechaniczne czaszki z uszkodzeniem mózgu.
  5. Zmniejszona czynność tarczycy z powodu przedłużonego przebiegu zmian zapalnych lub autoimmunologicznych.
  6. Niekontrolowane przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.
  7. Niedorozwój jąder lub jajników.
  8. Klęska promieniotwórczego promieniowania lub procesów autoimmunologicznych gonad.

Gruczolak przysadki mózgowej, zdaniem wielu ekspertów, może występować u osób z genetyczną predyspozycją. To stwierdzenie opiera się wyłącznie na wskaźnikach statystyk medycznych, bez bezpośrednich dowodów.

Objawy gruczolaka

Oznaki choroby będą zależeć od tego, który z guzów przysadki mózgowej uformował się, jaki hormon powstaje w nadmiarze, od wielkości guza i od szybkości jego wzrostu.

  1. Microadenoma. Zdiagnozowano 2 typy: aktywne hormonalnie i pasywnie. Znak aktywności - przejaw zaburzeń endokrynologicznych. Forma pasywna może nie objawiać się przez lata, dopóki MRI nie zostanie wykryta przypadkowo podczas badania innej choroby. Microadenoma u wielu osób przebiega bezobjawowo.
  2. Prolactinoma Często stwierdzono gruczolaka przysadki, w większości przypadków zdiagnozowano u kobiet. Manifestujące objawy:

- nieregularność lub zakończenie cyklu miesiączkowego;

- wydzielanie z piersi siary, niezwiązane z karmieniem piersią dziecka;

- trudności w poczęciu dzieci;

- Zmniejszenie siły działania u mężczyzn, obrzęk gruczołów mlecznych w nich, problemy z tworzeniem się plemników.

  • Somatotropinom. Charakteryzuje się wysokim poziomem hormonu wzrostu. Wszystkie oznaki choroby są związane z jej poziomem:

    - dzieci wykazują gigantyzm. Dziecko zaczyna przybierać na wadze, wzrasta jego wzrost. Gigantyzm zaczyna przejawiać się w wieku przedpokwitaniowym (od 7 do 12 lat) i trwa do 25 lat. Rodzice powinni uważnie monitorować rozwój swoich dzieci, a jeśli istnieje odchylenie od normy wieku, skontaktuj się z placówką opieki zdrowotnej w celu ich zbadania.

    - u dorosłych objawy akromegalii pojawiają się, gdy występuje wzrost niektórych części ciała. Cechy twarzy stają się grubsze, zwiększa się włochatość, wiele narządów powiększa się, a ich funkcje są upośledzone.

  • Corticotropinomy. Wśród wszystkich przypadków gruczolaka występuje tylko 8-10% pacjentów, w tym dzieci. Najważniejsze cechy:

    - otyłość. Występuje redystrybucja masy tłuszczowej i jej odkładanie w górnej części ciała. Twarz zaokrąglona. W dolnej części ciała obserwuje się procesy odwrotne: zanik mięśni. W rezultacie kończyny dolne tracą na wadze.

    - zaburzenia w skórze: pojawiają się rozstępy, nasila się pigmentacja skóry. Jego powierzchnia staje się bardziej sucha i obserwuje się obieranie.

    - wzrost ciśnienia tętniczego.

    - u kobiet występują przypadki naruszeń menstruacji, zwiększenie owłosienia.

    - mężczyźni mają spadek siły działania.

  • Gonadotropinoma jest rzadkim typem guza. Manifestowane przez menstruację, problem z koncepcją dzieci.
  • Tyrotropinomia odnosi się również do rzadkich gruczolaków. Jego objawy zależą od kształtu guza:

    - pierwotny: charakteryzuje się utratą wagi, drżeniem kończyn lub ciała, złym snem, zwiększonym apetytem, ​​poceniem się, tachykardią, nadciśnieniem tętniczym;

    - drugorzędne odróżnienie: obrzęk twarzy, przyrost masy ciała, opóźniona mowa, bradykardia, zaparcia, złuszczanie się skóry, chrypka głosu, depresja.

    Jeśli według tych znaków zostanie postawiona błędna diagnoza, dalszy rozwój gruczolaka będzie prowadzić do utrzymujących się powikłań.

    Jakie jest niebezpieczeństwo choroby

    Gruczolak przysadki jest w większości przypadków łagodny i nie stanowi zagrożenia dla życia ludzkiego. Wiele jego postaci zwiększa się powoli lub przestaje rosnąć w pewnym momencie (prolactioma). Ale nawet wolno rosnące guzy muszą być sprawdzone i zbadane pod kątem MRI.

    Jeśli guz przysadki należy do czynnego umysłu, jego tempo wzrostu, wielkość, wpływ na ogólny stan osoby powinny być monitorowane za pomocą MRI i kontrolowane przez specjalistów.

    W niektórych przypadkach, podczas kiełkowania guza w sąsiadujących strukturach mózgu, są one ściskane. W rezultacie pacjent zaczyna wykazywać zaburzenia neurologiczne:

    1. Pogorszenie widzenia. Powiększony guz może mieć smutne konsekwencje: zanik nerwów wzrokowych, ślepota.
    2. Ciężkie bóle głowy.
    3. Drętwienie jednej lub wszystkich kończyn.
    4. Mrowienie wrażeń na twarzy.

    Jeśli intensywnie rośnie gruczolak przysadki, obserwuje się podwyższenie poziomu hormonów, co wpływa na:

    • praca gonad męskich i żeńskich;
    • nadnercza;
    • tarczycy.

    Akromegalia jest rozpoznawana u niewielkiej liczby pacjentów, gdy następuje wzrost poszczególnych części ciała i występuje zagęszczenie kości. U dzieci z nadmiernym poziomem hormonów obserwuje się gigantyzm.

    Skomplikowaną postacią guza jest gruczolak torbielowaty. Konsekwencje zwyrodnienia torbielowatego wyrażają się w silnym bólu głowy, dysfunkcjach seksualnych u mężczyzn, problemach psychologicznych, pogorszeniu widzenia, nadciśnieniu i drętwieniu kończyn. Ta forma ujawnia się podczas badania MRI.

    Te konsekwencje powinny zaalarmować wszystkich. W końcu oczekiwana długość życia i jego jakość zależą od szybkiego wykrycia patologii i rozpoczęcia leczenia.

    Metody diagnostyczne

    Ważne jest, aby różnicować chorobę w odpowiednim czasie od innych stanów, których objawy są podobne do gruczolaka. Guz przysadki można pomylić z torbielami w kieszeni Rathkego, oponiakiem, zapaleniem przysadki, przerzutami innych guzów.

    W celu dokładnej diagnozy i wyznaczenia dalszego leczenia diagnozę gruczolaka przysadki przeprowadza się poprzez przeprowadzenie następujących badań:

    1. Badanie klinicznego obrazu choroby.
    2. Badanie przez okulistę, neurologa, gastroenterologa.
    3. Neuroobrazowanie guza wykonywane jest za pomocą MRI lub CT, rentgenowskiego.
    4. Bada mocz i krew dla hormonów.
    5. Sprawdź pole widzenia.
    6. Badanie immunocytochemiczne guza.

    Rozpoznanie gruczolaka przysadki pozwala określić jego typ, określić stopień aktywności, określić wielkość i lokalizację.

    Według danych medycznych gruczolak przysadki mózgowej stanowi 13-15% wszystkich wykrytych nowotworów mózgu. U dzieci choroba ta rozwija się w 3-6% całkowitej liczby pacjentów. Najczęściej zmiany w przysadce mózgowej są diagnozowane w wieku od 25 do 45 lat.

    Zastosowane metody leczenia

    Taktykę leczenia choroby dobiera się indywidualnie dla pacjenta na podstawie objawów guza, jego wielkości, aktywności. Stosuje się następujące zabiegi:

    Terapia farmakologiczna opiera się na wyznaczaniu leków będących antagonistami dopaminy. Metoda prowadzi do kurczenia się guza i całkowitego zaprzestania jego funkcjonowania. Stopniowe wyniki terapii są monitorowane przez wyniki testów i MRI.

    Radioterapia jest zalecana w diagnostyce mikroglejów o niskiej aktywności. Zwykle przeprowadza się je w połączeniu z kursem medycznym w monitorowaniu wyników na MRI. Przeprowadzane są dwiema metodami:

    1. Terapia gamma.
    2. Radioterapia stereotaktyczna za pomocą cyber-noża.

    Podczas leczenia chirurgicznego istnieją 2 metody usuwania:

    1. Przez nos - transphenoid.
    2. Trepanacja czaszki - przezczaszkowa.

    Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek zabiegu pacjent przechodzi EKG, RTG, MRI i testy do monitorowania poziomu hormonów.

    Usunięcie guza przez transfenid jest przeprowadzane z mikro i makro-gruczolakami, które nie mają wpływu na sąsiednie tkanki. Ten rodzaj operacji jest pokazany w przypadku znalezienia patologii w tureckim siodle lub pozostawienia jej nie więcej niż 20 mm. Trepanację wykonuje się w ciężkich postaciach gruczolaka, otwierając czaszkę. Ta metoda jest niezwykle rzadko stosowana ze względu na ryzyko obrażeń, ryzyko poważnych powikłań.

    Jeśli leczenie rozpoczęto na czas, guz reaguje dobrze na leczenie i nie pociąga za sobą nieprzyjemnych konsekwencji.

    Wpływ gruczolaka na ciążę

    Pojęcia gruczolaka przysadki i ciąży są niezgodne. Zapewniając nadmierną syntezę prolaktyny, guz wpływa na stan żeńskiego układu rozrodczego.

    Zaczynają mieć miesięczne problemy: cykl się załamuje, niektóre z nich zupełnie się zatrzymują. Konsekwencje takiego naruszenia nie czekają - pojawiają się trudności z zapłodnieniem jaja, a tym samym problemem z koncepcją dzieci.

    Podwyższony poziom prolaktyny powoduje wytwarzanie mleka matki, nawet jeśli kobieta nie karmi dziecka.

    Jeśli pierwsze oznaki choroby zaczną się pojawiać podczas ciąży, kobieta powinna w krótkim czasie szukać wykwalifikowanej pomocy. Aby potwierdzić diagnozę lub obalić, pomaga MRI i testowanie. Terminowe wykrycie patologii pomoże kobiecie znosić i rodzić zdrowe dziecko.

    W czasie ciąży przyszłą mamę powinien obserwować endokrynolog i ginekolog. W tym czasie leczenie gruczolaka za pomocą chirurgii, radioterapii i leków jest przeciwwskazane.

    Prognozy dotyczące wyniku choroby

    Terminowe rozpoznanie patologii przysadki i jej leczenie daje pozytywne rokowanie leczenia. W 93% przypadków interwencja chirurgiczna pomaga poradzić sobie z rozwojem choroby. Ale pacjenci, nawet po tym, mogą mieć konsekwencje:

    • zakłócenie funkcjonowania układu rozrodczego;
    • zaburzenie tarczycy;
    • zaburzenie gruczołów nadnerczy;
    • problemy ze wzrokiem;
    • trwałe naruszenia pamięci, mowy, uwagi.

    Zgodnie z wynikami badań i MRI, pacjentowi przepisuje się korektę ze względu na stan zdrowia pacjenta, aby zmniejszyć konsekwencje choroby.

    Nawrót guzka występuje w 14-16% przypadków. Śmierć z powodu choroby występuje rzadko i w przypadku, gdy nowotworowi towarzyszą dodatkowo poważne choroby współistniejące.

    Regresję objawów obserwuje się w 92% przypadków w trakcie leczenia chirurgicznego i farmakologicznego. Jednoczesne połączenie wszystkich rodzajów leczenia daje gwarancję braku nawrotów w ciągu 1 roku w 82%, w ciągu kolejnych 5 lat - 68%.

    Przywrócenie funkcji wzrokowej zwykle występuje, gdy rozpoznany guz przysadki był mały i był obecny u pacjenta przez mniej niż rok. Jeśli minie więcej czasu od początku gruczolaka, funkcje wzrokowe i równowaga hormonalna nie mogą zostać przywrócone nawet po leczeniu chirurgicznym. W takich sytuacjach pacjentowi przypisano stałą niepełnosprawność.

    Tworzenie i rozwój gruczolaków w przysadce mózgowej jest poważną chorobą, której późne leczenie ma poważne i nieodwracalne skutki zdrowotne. I tylko terminowa wizyta u lekarza pomoże uniknąć poważnych konsekwencji choroby.

    Popularny sposób na pozbycie się pocenia! Ciężka potliwość - wina pasożytów. Aby się pozbyć, napar.

    Myasnikov powiedział, jak leczyć chrapanie bez drogich leków! Cześć! Jestem lekarzem rzeźników. Chrapanie jest śmiertelne.

    L. Bokeria: "Niedokrwienie - może prowadzić do ataku serca! Aby tego uniknąć - nosić codziennie rano.

    Źródła: http://www.sweli.ru/zdorove/meditsina/endokrinologiya/adenoma-gipofiza-golovnogo-mozga-simptomy-lechenie-udalenie-prognoz-posledstviya-prichiny-priznaki.html, http://golovnayabol.com mozg / adenoma-gipofiza-simptomy-u-zhenshhin-i-muzhchin.html, http://medinsult.ru/opuhol-golovnogo-mozga/adenoma-gipofiza-posledstviya-diagnostika-opuholi.html

    Wyciągaj wnioski

    Zawały serca i udary stanowią prawie 70% wszystkich zgonów na świecie. Siedmiu na dziesięć osób umiera z powodu zablokowania tętnic serca lub mózgu. A pierwszym i najważniejszym objawem okluzji naczyń jest ból głowy!

    Szczególnie przerażający jest fakt, że wiele osób nawet nie podejrzewa, że ​​mają one naruszenie w układzie naczyniowym mózgu i serca. Ludzie piją środki przeciwbólowe - pigułka z głowy, dlatego tracą możliwość naprawienia czegoś, po prostu skazując się na śmierć.

    Zatkanie naczyń prowadzi do choroby pod dobrze znaną nazwą "nadciśnienie", oto tylko niektóre z jej objawów:

    • Ból głowy
    • Kołatanie serca
    • Czarne kropki przed oczami (muchy)
    • Apatia, drażliwość, senność
    • Niewyraźna wizja
    • Pocenie się
    • Przewlekłe zmęczenie
    • Obrzęk twarzy
    • Drętwienie i dreszcze
    • Skoki ciśnienia
    Uwaga! Nawet jeden z tych objawów powinien Cię zastanawiać. A jeśli są dwa, to nie wahaj się - masz nadciśnienie.

    Jak leczyć nadciśnienie, gdy istnieje duża liczba leków, które kosztują dużo pieniędzy? Większość leków nie przyniesie żadnego pożytku, a niektóre mogą nawet zranić!

    Jedyny lek, który dał znaczący
    wynikiem jest Normio

    Przed Światową Organizacją Zdrowia prowadzi program "bez nadciśnienia". W ramach którego lek Normio jest wydawany bezpłatnie wszystkim mieszkańcom miasta i regionu!

  • Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

    Wpływ peptydów na prolaktynę i kortyzolNa pytanie o wpływ peptydów na uwalnianie hormonów prolaktyny i kortyzolu podeszliśmy do nich ze szczególną ostrożnością.

    Z tego artykułu dowiesz się, ile tak ważnego pierwiastka śladowego zawiera jodu w pożywieniu; tabela znajdująca się tutaj pokaże, co musisz jeść, aby nasycić ciało.

    Grupa stanów patologicznych, którym towarzyszą zaburzenia czynnościowe dotkniętych narządów i tkanek, ale nie występują w nich wyraźne zmiany strukturalne, w medycynie nazywane są patia.