Główny / Ankieta

Adenohypophysis - co to jest i za co odpowiada?

Niewiele osób wie, że wiele chorób powstaje z powodu awarii w przednim płacie przysadki mózgowej.

Ale dlaczego tak się dzieje i jaka jest rola adenohypofizy w rozwoju ludzkiego ciała?

Te pytania i odpowiedzi na nasz wstępny artykuł.

Co to jest?

Adenohophofia odnosi się do przedniego płata przysadki, który stanowi 70-80% całkowitej masy. Początkowo jest on utworzony z nabłonka tylnej ściany jamy ustnej i ma wydłużony kształt o niewielkich rozmiarach. W procesie poprawy zarodka, adenohypofiza wzrasta i pędzi do pośredniego mózgu.

Adenohypophysis uczestniczy w rozwoju i rozwoju ludzkiego ciała.

Przedni płat przysadki składa się z dwóch fragmentów:

  1. Dystalny - zlokalizowany w dole przysadki.
  2. Bugornaya - składa się z nabłonkowych pasków, rozciągających się w górę i łączących się z lejem podwzgórza.

Przedni płat składa się z komórek gruczołów dokrewnych - kwasochłonnych i zasadochłonnych.

Każdy typ komórki wytwarza własny hormon.

Hormony adenohypofizy

Hormony są podzielone na dwie kategorie:

  1. efektor (somatotropina i prolaktyna);
  2. zwrotnik (adrenokortykotropowy, luteinizujący, stymulujący pęcherzyki, tyreotropowy).

Analizujemy szczegółowo hormony adenohypofizy.

  • Somatropina (somatotropowy, hormon wzrostu) jest odpowiedzialna za tworzenie się szkieletu, w szczególności za wzrost kości rurkowych. Kumuluje podskórny tłuszcz i rozprowadza go w ciele. Hormon tworzy białka. Somatropina tworzy tkankę mięśniową i czyni ją silniejszą. Bierze udział w metabolizmie, stymuluje procesy metaboliczne insuliny i trzustki.
  • Prolaktyna (luteotropowa, LTG) bierze udział w realizacji funkcji rozrodczej. Wpływa na rozwój gruczołów mlecznych, połączenie białek i innych składników mleka, przyspiesza produkcję mleka. Hormon syntetyzuje się u osób różnej płci. LTG aktywuje produkcję testosteronu i tworzy genitalia. Odpowiedzialny za cechy drugorzędne płci, odkładanie tłuszczu i instynkty rodzicielskie. Prolaktyna wpływa na wzrost i rozwój narządów wewnętrznych.
  • Kortykotropina (adrenokortykotropowa, ACTH) aktywuje kory nadnerczy. Pod wpływem ACTH wytwarzana jest główna ilość kortykosteroidów. Pobudza wydzielanie progesteronu, mineralokortykoidu i estrogenu. ACTH bierze udział w procesie izolowania pigmentów.
  • Lutyropina (luteinizująca, LH) stwarza warunki do prawidłowego funkcjonowania gruczołów płciowych, pomaga w wytwarzaniu progesteronu i testosteronu. U kobiet lyutropina wpływa na błonę jajnika i tymczasowy gruczoł, aktywuje owulację i zwiększa stężenie progesteronu i estrogenu w komórkach gruczołów płciowych. W ciele mężczyzn przyspiesza syntezę testosteronu.
  • Tyreotropina (tyreotropowa, TSH) to białko składające się z dwóch form α i β. TSH aktywuje tarczycę, aby uwolnić hormony zawierające jod w dopuszczalnej objętości. Wraz z procesem starzenia się organizmu dochodzi do naruszeń w wydzielaniu tyreotropiny, a jej ilość maleje. Nadmiar hormonu narusza funkcję i strukturę tarczycy.
  • Folitropina (stymulowanie pęcherzyków, FSH) - aktywuje wzrost pęcherzyków przed owulacją, poprawia wydzielanie steroidów płciowych. Stymuluje wzrost kanalików nasiennych i jąder, bierze udział w rozpoczęciu spermatogenezy. Zwiększa syntezę estradiolu w izolowanych komórkach Sertoli.

Gruczoły zależne od adenohofozy

Istnieją cztery obwodowe elementy układu dokrewnego, w zależności od adenohypofizy:

  1. Kora nadnercza tworzy hormony, które kontrolują metabolizm, przekształcają białka w węglowodany, zwiększają odporność organizmu na negatywne wpływy i kontrolują metabolizm soli.
  2. Tarczyca - utrzymuje stałość wewnętrznego środowiska niezbędnego do naturalnej aktywności życiowej. Żelazo wytwarza hormony, których struktura obejmuje jod, bez którego funkcjonowanie organizmu jest niemożliwe.
  3. Rośliny nasienne - rozwijają spermę i wydzielanie hormonów płciowych, wpływając na znaki pierwotne i wtórne. Rośliny nasienne oprócz cząsteczek sygnałowych wytwarzają BAS.
  4. Jajniki - wykonują kilka istotnych funkcji. Gruczoły są miejscem przechowywania i comiesięcznym dojrzewaniem komórek rozrodczych - mieszków włosowych. Dla jajników charakteryzujących się uwalnianiem do krwioobiegu hormonów płciowych: estrogenu, progesteronu i androgenów.

Choroby gruczołów są powiązane z przerwami w tworzeniu związków organicznych w adenohophofii.

Jednym z powszechnych nowotworów mózgu jest gruczolak przysadki. Na szczęście guz jest łagodny i uleczalny.

O takim odchyleniu jak zespół Sheehana można przeczytać tutaj. Dlaczego ta patologia często rozwija się po porodzie?

Istnieją choroby, które można zidentyfikować na podstawie wyglądu pacjenta. Akromegalia to choroba, która zmienia osobę nie do poznania. Jeśli chcesz poznać szczegóły, przeczytaj ten artykuł z materiałami fotograficznymi.

Heterogeniczna struktura adenohophofii: co to jest?

U osoby zdrowej adenohophofia ma jednorodną strukturę. Gdy patologiczne zmiany tkanki pojawiają się różne łagodne foki: gruczolaki, torbiele. Niektóre z nich mogą zmienić się w złośliwe. Można to znaleźć w badaniach ultrasonograficznych i tomograficznych.

Guzy są różnych typów i dzielą się przez:

  • charakter wytwarzanych hormonów;
  • lokalizacja;
  • wartość;
  • wydzielanie hormonów.

Gruczolak występuje, gdy duża liczba hormonów jest generowana przez komórki adenohophii.

Guz najczęściej występuje u mężczyzn i kobiet w wieku od dwudziestu pięciu do pięćdziesięciu lat. Czasami zdiagnozowano u dzieci.

Rozmiar pieczęci waha się od 1-10 cm, gruczolaki podzielono na: hormonalnie aktywne, które przejawiają się zaburzeniami układu hormonalnego i nieaktywnymi hormonalnie.

Torbiel to mała fiolka z płynem w środku. Jest wrodzony i nabyty. Większość pieczęci nie ingeruje w ciało, ale wymaga ciągłego monitorowania. Niewielka frakcja zaczyna wytwarzać znaczną ilość hormonów, co jest obarczone problemami w funkcjonowaniu narządów. Choroba dotyka ludzi w różnym wieku, preferujących kobiety.

Możliwe choroby

Niewystarczająca i zwiększona produkcja hormonów wywołuje rozwój nowotworów, aw konsekwencji objawy poważnych patologii:

Wyraźne oznaki akromegalii

  1. Nitalizm przysadkowy - niepowodzenie syntezy somatotropiny. To spowalnia wzrost kości szkieletu, narządów wewnętrznych i prowadzi do późnego rozwoju fizycznego. Dziecko po dwóch latach jest zahamowane.
  2. Zespół Symmondsa częściej wykrywa się u kobiet młodych i przed menopauzą. Rzadziej u mężczyzn, kobiet w starszym wieku i nastolatków. Występuje z infekcjami mózgu, po urazach, chorobach naczyniowych i chirurgii. Manifestowane przez słabość ciała, zawroty głowy.
  3. Niedoczynność przysadki - niewydolność produkcji hormonów w przednim płacie przysadki mózgowej. Uzupełnia lub zmniejsza wytwarzanie jednego lub więcej hormonów tropicznych. Choroba dziecka przejawia się w zahamowaniu wzrostu, w powolnym rozwoju. W starszym wieku - zmniejszenie pożądania seksualnego, brak włosów łonowych i pod pachami, zastąpienie tkanki mięśniowej tkanką tłuszczową. Niski poziom cukru we krwi, ciśnienie krwi. Znaczna atrofia gruczołów sutkowych i genitaliów.
  4. Zespół Sheehana lub martwica poporodowa przysadki mózgowej. Motywem jest ciężkie krwawienie, w wyniku którego rozwija się niedociśnienie tętnicze. Oznaka choroby - zaprzestanie laktacji. Pozostałe objawy pojawiają się po kilku miesiącach lub nawet latach. Brak miesiączki przez kilka okresów, niedoczynność tarczycy.
  5. Hiperkortyzolizm lub zespół Itsenko-Cushinga - wzrost poziomu kortyzolu w organizmie. Występuje to podczas długotrwałego stosowania glikokortykosteroidów, z powodu guzów, które tworzą się w adenohypofizy. Wywołuje również początek gruczolaka nadnerczy, złośliwych guzów w płucach i tarczycy. Głównymi widocznymi objawami choroby są nierównomierna otyłość. Nadmiar tkanki tłuszczowej pojawia się na twarzy, szyi i brzuchu. Osoba doświadcza ciągłego zmęczenia, drażliwości, osłabienia mięśni. Kości stają się kruche. U kobiet okres menstruacji ustaje i pojawia się nadmierna owłosienie.
  6. Akromegalia charakteryzuje się zwiększonym tworzeniem somatotropiny. Występuje u dorosłych po wzroście ciała. Wraz z chorobą pojawia się wzrost rysów twarzy: żuchwa, nos, uszy, usta, brwi. Oprócz patologicznego wzrostu stóp, dłoni. Ból głowy i stawów, zaburzenia funkcji seksualnych i rozrodczych są stałymi towarzyszami tej choroby.
  7. Syndrom pusty turecki siodło. Przysadka mózgowa znajduje się w jamie przysadki, która znajduje się w centrum tureckiego siodła. Jeśli przysadka mózgowa nie wypełnia całkowicie rowka, wchodzi do niej płyn mózgowo-rdzeniowy. Zjawisko to nosi nazwę SPTS. W wyniku tego zmniejsza się rozmiar przysadki mózgowej. Choroba może być związana z wrodzonymi zaburzeniami, zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, hormonalnymi i immunologicznymi. Jak również urazowe uszkodzenie mózgu, procesy zapalne. Obserwowane zaburzenia wzroku, silna drażliwość. Choroby są bardziej podatne na kobiety z wieloma dziećmi, które są otyłe po 35 roku życia.

Przysadka mózgowa jest bardzo małą częścią mózgu, ale jest odpowiedzialna za najważniejsze funkcje ciała. Hormony przedniego płata przysadki wpływają na wzrost i rozwój człowieka, a także regulują tarczycę.

W tym artykule można przeczytać o głównych rodzajach nieprawidłowości w przysadce mózgowej.

Aby nie doprowadzić do zabiegu, należy skontaktować się ze specjalistą, gdy wykryje 2-3 znaki. Przepisuje niezbędne procedury i przepisuje leki.

Adenohypophysis jest jednym z istotnych narządów ciała. Pomimo niewielkich rozmiarów kontroluje gruczoły układu dokrewnego, które nie tylko wpływają na metabolizm, żywotną aktywność człowieka i jego wygląd, ale także przyczyniają się do powstania nowego życia.

Hormony adenohypofizy, ich budowa i funkcja

Czym jest przysadka mózgowa, o której wielu ludzi wie, ale nie wszyscy słyszeli o adenohophofii. Inną nazwą przysadki mózgowej jest przysadka mózgowa, zlokalizowana u samej podstawy mózgu. Fakt, że ta formacja śluzowa jest chroniona przez kości czaszki, podkreśla jej wyjątkową wagę dla ciała. Waga przysadki mózgowej jest bardzo mała - 0,5 grama (po porodzie u kobiet wzrasta do 1,5 grama).

Struktura gruczołów

Gruczoł jest reprezentowany przez trzy płaty - objętość neurohypofizy (tylny płat przysadki) wynosi 20%, środkowy płat to cienka warstwa komórek, która przechodzi głęboko i ma łodygę. Przedni płat przysadki nazywany jest adenohypofizą, hormony, które są w niej syntetyzowane, regulują funkcjonowanie obwodowych gruczołów dokrewnych. Hormony adenohofizy to głównie związki białkowe lub peptydowe - prolaktyna, samatotropina, tyreotropina, gonadotropina i inne.

Udziały przysadki mają inną strukturę i rozwój, ich funkcje również się różnią. Na przykład adenohophofia jest bezpośrednio zaangażowana w rozwój ludzkiego ciała. Jeśli w tym płatu aktywność hormonalna nie udaje się, osoba rozwija akromegalię - długie kończyny i palce, duże usta i nos. Hormony płata tylnego wzmacniają pracę mięśni gładkich, odpowiadają za funkcjonowanie naczyń krwionośnych, ciśnienie krwi, nerki i macicę. Pośrednia (średnia) proporcja przysadki reguluje procesy pigmentacji, utrzymuje odcień układu nerwowego, odpowiada za ból i bierze udział w metabolizmie tłuszczów.

Co to jest adenohypophysis

Przedni płat gruczołu przysadkowego stanowi większość jego całkowitej masy. W fazie embrionalnej rozwoju, adenohophofolia tworzy się z komórek nabłonkowych tylnej części jamy ustnej, a wraz z rozwojem zarodka stopniowo przenosi się do obszaru międzymózgowia.

Adenohypophysis składa się z dwóch fragmentów - dystalnej i opuszkowej. Jeśli chodzi o skład komórkowy adenohypofizyny, histologia wygląda następująco: przednia część składa się z gruczołowych komórek endokrynnych, reprezentowanych przez dwa typy, z których każdy wytwarza specyficzny hormon. Ponieważ funkcje przysadki mózgowej są przypisane głównie do przedniej części gruczołu, zaburzenia w tym płacie mogą powodować poważne nieprawidłowości we wszystkich częściach przysadki mózgowej.

Hormony adenohypofizy

Hormony adenohypofizy podzielono na dwie kategorie - skuteczna, ta kategoria obejmuje prolaktynę i somatotropinę oraz zwrotnik, który obejmuje hormony tarczycy i gonadotropię.

Somatotropowy hormon reguluje tworzenie kości, odpowiada za gromadzenie tłuszczu i jego dystrybucję w organizmie. Ponadto somatotropina jest odpowiedzialna za powstawanie mięśni, jest bezpośrednio zaangażowana w procesy metaboliczne i jest stymulantem insuliny.

Prolaktyna - jego główną funkcją jest reprodukcja. Wpływa na powstawanie gruczołów sutkowych, a podczas laktacji odpowiada za kombinację struktur białkowych, produkcję i powrót mleka. Pomimo faktu, że prolaktyna jest raczej żeńskim hormonem, jest produkowana w ciele obu płci, ponieważ jest odpowiedzialna za rozwój drugorzędowych cech płciowych, tworzy podstawowe cechy seksualne i aktywuje syntezę testosteronu. Ponadto prolaktyna jest odpowiedzialna za rozwój ludzkich narządów wewnętrznych.

Kortykotropina - Ten hormon, który pomaga aktywować warstwę kory nadnerczy. Działanie tego hormonu stymuluje produkcję kortykosteroidów, progesteronu, estrogenu.

Lyutropin - Jest to hormon, który bierze udział w syntezie testosteronu i progesteronu, a także tworzy korzystne warunki dla normalnej funkcji gruczołów płciowych. W organizmie męskim hormon ten wpływa na syntezę testosteronu, au kobiet - aktywuje owulację.

Tyreotropina ma wpływ na tarczycę. Folitropina stymuluje wzrost pęcherzyka, uczestniczy w procesie spermatogenezy.

Jak widać z powyższego, hormony w ludzkim ciele są bardzo ważne, ich nadmierna lub niewystarczająca ilość prowadzi do nieprawidłowego działania różnych układów i narządów, co naturalnie niekorzystnie wpływa na zdrowie całego organizmu.

Większość hormonów adenohophofii bierze udział w pracy gruczołów dokrewnych. Pobudzają tarczycę, nadnercza, gruczoły płciowe. Jednak niektóre gruczoły dokrewne syntetyzują hormony bez bezpośredniego udziału przysadki mózgowej.

Choroby i patologie

Brak hormonów, które produkuje adenohophofia można zaobserwować w wyniku:

  • słaby dopływ krwi do przysadki mózgowej;
  • krwotok;
  • procesy zapalne w mózgu;
  • naruszenia statków;
  • narażenie;
  • urazy mózgu.

Nadmiar zsyntetyzowanych hormonów jest najczęściej związany z obecnością gruczolaka przysadki - hormonalnie aktywnego nowotworu o łagodnej naturze. Może rozwinąć się z długotrwałym stosowaniem środków antykoncepcyjnych, po urazowym uszkodzeniu mózgu lub z powodu przyczyny neuroinfekcji.

Choroby związane z pracą adenohypofizy mogą zaburzać funkcjonalność całego organizmu. Jeśli jest to wrodzona patologia, to pojawiają się zmiany w wyglądzie osoby. Brak hormonów adenohypofizycznych prowadzi do karłowatości i nadmiaru - do gigantyzmu.

Jeśli u osoby, która już się uformowała (jak u dorosłego), występuje niewydolność hormonalna, wówczas można zaobserwować akromegalię - postawa jest wygięta, głos staje się grubszy, kończyny powiększają się, występują zakłócenia w układzie sercowo-naczyniowym i w pracy narządów wewnętrznych. Gdy hormonalna niewydolność tylnego płata zmian przysadki mózgowej występuje w układzie moczowym.

  1. Niedoczynność tarczycy jest chorobą, która może rozwinąć się w wyniku wtórnego niedoboru hormonów przysadkowych. W tej chorobie stężenie hormonów tarczycy znacznie się zmniejsza. Choroba jest podzielona na pierwotną (wynikającą z urazów tarczycy, niedoboru jodu, promieniowania), wtórną (przerwanie przysadki) i trzeciorzędową (brak hormonów tarczycy z powodu nieprawidłowego działania podwzgórza).
  2. Hipreprolaktynemia. Rozwój tej choroby prowadzi do nadmiernej syntezy prolaktyny. Choroba ta przejawia się poprzez uwalnianie mleka z gruczołów sutkowych (u osób obu płci), impotencję, niepowodzenia w cyklu miesiączkowym, brak metabolizmu, trądzik, niepłodność i opóźniony rozwój seksualny. Hipreprolaktynemia może wywołać rozwój cukrzycy.
  3. Gruczolak przysadki może być dwojakiego typu - hormonalnie aktywny i nieczynny hormonalnie. Te łagodne nowotwory rosną powoli i są podzielone na mikrogruczaki i gruczolakowłókniaki. Trudno jest zdiagnozować tę chorobę, ponieważ objawy się nie pojawiają. Jednak w przypadku gruczolaka mogą pojawić się choroby narządów dokrewnych, otyłość, bóle głowy, osłabienie wzroku i pojawienie się brodawek. Wraz z aktywnym wzrostem guza można zaobserwować zaburzenia psychiczne.
  4. Nekroskopia przysadka rozwija się w wyniku niepowodzenia w produkcji somatotropiny. W takim przypadku następuje spowolnienie wzrostu kości i narządów wewnętrznych.
  5. Zespół Symmondsa - objawiający się stanem ciągłej słabości i zawrotów głowy. Występuje z powodu słabego krążenia przysadki mózgowej i zakaźnych zmian w mózgu.
  6. Niedoczynność przysadki - gwałtowne zmniejszenie lub ustanie syntezy hormonów tropicznych. U dzieci prowadzi to do opóźnionego rozwoju i opóźnienia wzrostu. U osób dorosłych z tą dolegliwością zastąpienie tkanki mięśniowej tkanką tłuszczową, obniżenie poziomu glukozy we krwi oraz atrofia narządów płciowych i piersi.
  7. Pusty turecki siodło. Jeśli przysadka nie wypełnia całkowicie tureckiego siodła, wchodzi do niego płyn mózgowo-rdzeniowy, co powoduje zmniejszenie wielkości przysadki. W tym przypadku wzrok pacjenta jest znacznie zmniejszony, występuje silna drażliwość, otyłość.
  8. Zespół Itsenko-Cushinga. W tym przypadku organizm zwiększa stężenie kortyzolu. Pacjent ma nieproporcjonalną otyłość - złogi tłuszczu pojawiają się w jamie brzusznej, szyi i twarzy. Ponadto rozwija się osteoporoza, zwiększone owłosienie na ciele, cykl menstruacyjny ustaje.

Środki diagnostyczne

Jeśli objawy choroby są wyrażone dość wyraźnie, należy skonsultować się z endokrynologiem. Specjalista wyznaczy serię testów laboratoryjnych, które dadzą pełną informację o poziomie hormonów ludzkich. Jeśli istnieje podejrzenie obecności węzłów w tarczycy, wyznacz ultradźwięk narządu.

Skan TK lub skan MRI mózgu wykonuje się w celu zdiagnozowania guza. Badanie narządów wzroku pomaga ustalić, jak mocno wpływają na gałęzie nerwów czaszkowych (z gruczolakiem).

Konieczne leczenie

Nieprawidłowe funkcjonowanie przysadki mózgowej są traktowane kompleksowo. Przede wszystkim terapia ma na celu normalizację syntezy hormonów. Leczenie może polegać na przyjmowaniu leków, radioterapii i zabiegach chirurgicznych. W przypadku gruczolaka terapia ma na celu zmniejszenie nacisku, jaki guz może mieć na strukturę mózgu.

W przypadku niewydolności hormonalnej hormonalną terapię zastępczą przepisują syntetyczne analogi naturalnych hormonów adenohypofizy. Z reguły taka terapia jest przepisywana na długi okres, a czasem na całe życie.

Pomimo, że gruczolaki przysadki są niezwykle rzadko złośliwe, nie oznacza to, że leczenie będzie łatwe - specjalista musi wybrać leki, które nie tylko obniżą hormonalną aktywność formacji, ale także spowodują zahamowanie wzrostu gruczolaka i zmniejszenie jego wielkości.

Przysadkowy karłowatość to złożona choroba, do której leczenia lekarze stosują hormon wzrostu. Nie tak dawno temu eksperci próbowali rozwiązać problem karłowatości z insuliną, jednak obecnie lekarze coraz częściej wybierają leki anaboliczne do leczenia.

Faktem jest, że karły przysadki w większości przypadków mają zwiększoną wrażliwość na obniżenie stężenia glukozy we krwi. Dlatego, jeśli lekarz zdecyduje się stosować insulinę do leczenia, zaleca się rozpocząć przyjmowanie jej w małej dawce, a jednocześnie zapewnić pacjentowi dużą ilość węglowodanów w diecie. Insulina stymuluje wzrost pacjenta, ale jednocześnie powoduje otyłość.

Leczenie chirurgiczne stosuje się głównie w celu usunięcia guza przysadki. Operacja wykonywana jest przez jamę nosową w celu zmniejszenia ryzyka powikłań i zmniejszenia pooperacyjnej hospitalizacji pacjenta.

Jeśli niemożliwe jest chirurgiczne usunięcie guza i jeśli leczenie medyczne jest nieskuteczne, lekarze mogą zastosować radioterapię, dzięki której można skutecznie kontrolować wzrost edukacji. Najnowsza technologia ma na celu zapewnienie, że tylko przysadka mózgowa otrzymuje dawkę promieni, podczas gdy reszta mózgu pozostaje nietknięta.

Która metoda będzie skuteczna w tym lub innym przypadku, powinna zostać wybrana przez endokrynologa, biorąc pod uwagę indywidualne cechy pacjenta i samą chorobę.

Gruczolak przysadki mózgowej - objawy. Leczenie i chirurgia w celu usunięcia gruczolaka przysadki u kobiet i mężczyzn

Wiele chorób jest wykrywanych przypadkowo podczas badania z innych powodów. Jedną z tych chorób jest gruczolak przysadki. Jest to łagodne wykształcenie, które rozpoznaje się u co piątej osoby. Czy choroba jest niebezpieczna, czy może być złośliwa - pytania, które pojawiają się u pacjentów z tym problemem.

Co to jest gruczolak przysadki mózgowej

Niewielki, ale bardzo ważny dla naszego organizmu przysadka mózgowa znajduje się w dolnej części mózgu w kieszeni kości czaszki, tzw. "Tureckim siodle". Jest to wyrostek mózgowy o zaokrąglonym kształcie, który jest dominującym narządem układu hormonalnego. Jest odpowiedzialny za syntezę wielu ważnych hormonów:

  • tyreotropina;
  • hormon wzrostu;
  • gonadotropina;
  • wazopresyna lub hormon antydiuretyczny;
  • ACTH (hormon adrenokortykotropowy).

Guz w przysadce mózgowej (kod ICD-10 "Nowotwory") nie jest w pełni zrozumiały. Przy założeniu lekarzy może on powstać z komórek przysadki z powodu przeniesienia:

  • neuroinfekcje;
  • urazowe uszkodzenie mózgu;
  • przewlekłe zatrucie;
  • efekty promieniowania jonizującego.

Chociaż w tego typu gruczolakach nie obserwuje się objawów złośliwości, są one zdolne do kompresji struktur mózgowych otaczających przysadkę mózgową, gdy zwiększają się mechanicznie. Pociąga to za sobą zaburzenia widzenia, choroby endokrynologiczne i neurologiczne, tworzenie torbieli, apopleksję (krwotok do nowotworu). Gruczolak mózgu w stosunku do przysadki mózgowej może rosnąć w obrębie lokalnej lokalizacji gruczołu i wyjść poza "tureckie siodło". Stąd klasyfikacja gruczolaków ze względu na charakter dystrybucji:

  • Gruczolak endoselinalny - wewnątrz kieszeni kości.
  • Gruczolak gruczołowo-łokciowy - wzrost następuje w kierunku do dołu.
  • Gruczolak endosuprazarny - wzrost następuje w górę.
  • Gruczolak endokanio-komórkowy - guz rozprzestrzenia się w lewo i w prawo.
  • Gruczolak mieszany - lokalizacja po przekątnej w dowolnym kierunku.

Gruczolakowce i gruczolakowłókna są klasyfikowane według wielkości. W 40% przypadków gruczolak może być nieaktywny hormonalnie, aw 60% przypadków - hormonalnie aktywny. Formacje aktywne hormonalnie to:

  • gonadotropinoma, w wyniku czego hormony gonadotropowe są wytwarzane w nadmiarze. Gonadotropinoma nie jest wykrywana objawowo;
  • thyrotropinomoy - w przysadce mózgowej syntetyzowany jest hormon stymulujący tarczycę, który kontroluje funkcję tarczycy. Dzięki wysokiej zawartości hormonu, przyspiesza metabolizm, szybką niekontrolowaną utratę wagi, nerwowość. Tyreotropinoma - rzadki rodzaj guza, który powoduje tyreotoksykozę;
  • kortykotropinoma - hormon adrenokortykotropowy jest odpowiedzialny za produkcję glukokortykoidów w nadnerczach. Kortykotropinoma może stać się złośliwa;
  • Hormon wzrostu - hormon somatotropowy, który wpływa na rozkład tłuszczów, syntezę białek, produkcję glukozy i wzrost ciała. Z nadmiarem hormonu, silnym poceniem, uciskiem, upośledzeniem funkcji serca, skrzywieniem ukąszenia, wzrostem stóp i dłoni, obserwuje się szorstkość rysów twarzy;
  • prolactinoma - synteza hormonu odpowiedzialnego za laktację u kobiet. Są klasyfikowane według wielkości (w kierunku zwiększania poziomu prolaktyny): adenopatia, mikroprolaktynoma (do 10 mm), torbiel i macroprolactinoma (więcej niż 10 mm);
  • Gruczolak ACTH (bazofilowy) aktywuje funkcję nadnerczy i produkcję kortyzolu, którego nadmierna ilość powoduje zespół Cushinga (objawy: odkładanie tłuszczu w górnej części brzucha i pleców, klatkę piersiową, zwiększone ciśnienie, zanik mięśni, rozstępy na skórze, siniaki, twarz w kształcie księżyca);

Gruczolak przysadki u mężczyzn

Statystyki pokazują, że choroba dotyka co dziesiątego członka silniejszego seksu. Gruczolak przysadki mózgowej u mężczyzn może nie pojawić się przez długi czas, objawy nie są wyraźne. Bardzo niebezpieczne dla mężczyzn prolactinoma. Hipogonadyzm rozwija się z powodu spadku testosteronu, impotencji, bezpłodności, zmniejszonego pożądania seksualnego, zwiększenia gruczołów sutkowych (ginekomastii), utraty włosów.

Gruczolak przysadki u kobiet

Guz przysadki może u 20% kobiet w średnim wieku. W większości przypadków choroba jest letargiczna. Połowa wszystkich przypadków guzów przysadki to prolaktynoma. Dla kobiet jest to obarczone naruszeniem cyklu miesiączkowego, rozwojem niepłodności, mlekotoku, braku miesiączki, w wyniku trądziku, łojotoku, nadmiernego owłosienia, umiarkowanej otyłości, anorgazji.

Nie ma potrzeby rozmawiania o przyczynach dziedzicznych, ale zauważono, że 25% przypadków gruczolaka było spowodowane mnogimi endokrynnymi neoplazjami drugiego typu. Niektóre przyczyny powstawania guza w przysadce mózgowej są charakterystyczne tylko dla kobiet. Gruczolak przysadki u kobiet może pojawić się po sztucznym przerwaniu ciąży lub poronienia, a także po powtarzających się ciążach. Przyczyny pojawienia się guza przysadki nie zostały ustalone dla niektórych, ale poniższe mogą wywołać wzrost formacji:

  • choroby zakaźne wpływające na układ nerwowy;
  • urazy głowy;
  • długotrwałe stosowanie środków antykoncepcyjnych.

Gruczolak przysadki u dzieci

Jeśli u dzieci rozpoznaje się gruczolaka przysadki, jest to głównie somatotropina (produkcja GH), w wyniku której rozwija się gigantyzm u dzieci (zmieniające się proporcje szkieletu), cukrzyca, otyłość, rozlany wola. Należy zachować ostrożność, jeśli dziecko zauważy:

  • hirsutyzm - nadmierne owłosienie twarzy i ciała;
  • nadmierne pocenie się - pocenie się;
  • skóra tłusta;
  • brodawki, brodawki, znamion;
  • objawy polineuropatii z towarzyszącym bólem, parestezjami, małą wrażliwością kończyn.

Objawy gruczolaka przysadki

Aktywny typ guza przysadki objawia się zaburzeniami widzenia, podwójnym widzeniem, utratą widzenia obwodowego i bólami głowy. Całkowita utrata wzroku zagraża, gdy wielkość edukacji wynosi 1-2 cm, a gruczolaki o dużych rozmiarach charakteryzują się objawami przysadki:

  • zmniejszenie pożądania seksualnego;
  • zmęczenie, hipogonadyzm;
  • słabość;
  • przyrost masy ciała;
  • depresja;
  • zimna nietolerancja;
  • sucha skóra;
  • ból głowy;
  • zawroty głowy;
  • nudności;
  • brak apetytu.

Objawy gruczolaka przysadki są często podobne do objawów innych chorób, więc nie musisz być zbyt podejrzliwy, czytać o objawach, porównywać ich z dolegliwościami i stawiać się w stresującym stanie. W każdej chorobie ważna jest pewność i dokładność. Jeśli podejrzewasz, skonsultuj się z lekarzem w celu pełnego zbadania choroby i, jeśli to konieczne, leczenia.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki

Gruczolaki przedniego płata przysadki diagnozuje się, identyfikując grupę objawów (Hirsh Triad):

  1. Endocrine-exchange syndrome.
  2. Okulistyczny zespół neurologiczny.
  3. Odchylenia od normy "tureckiego siodła", zauważalne radiologicznie.

Rozpoznanie gruczolaka przysadki przeprowadza się na następujących poziomach weryfikacji:

  1. Objawy kliniczne i biochemiczne charakterystyczne dla gruczolaków z hormonalną aktywnością: akromegalia, gigantyzm dziecięcy, choroba Itsenko-Cushinga.
  2. Dane neuroobrazowania i ustalenia operacyjne: lokalizacja, rozmiar, inwazja, wzorzec wzrostu, niejednorodność przysadki, otaczające heterogeniczne struktury i tkanki. Ta informacja ma wielkie znaczenie przy wyborze leczenia i dalszych prognoz.
  3. Badanie mikroskopowe, uzyskane za pomocą biopsji, materiał - diagnostyka różnicowa między gruczolakiem przysadki a formami nienawotnymi (przerost przysadki, zapalenie przysadki).
  4. Badania immunohistochemiczne nowotworów.
  5. Biologia molekularna i badania genetyczne.
  6. Mikroskopia elektronowa.

Leczenie gruczolaka przysadki

W praktyce medycznej leczenie gruczolaka przysadki mózgowej odbywa się metodami zachowawczymi (lek), chirurgicznymi oraz za pomocą radiochirurgii, radioterapii odległej, terapii protonowej, terapii gamma. Metoda lekowa obejmuje stosowanie bromokryptyny (antagonisty prolaktyny, normalizuje poziom hormonów prolaktyny, bez zakłócania jego syntezy), dostępnego i innych analogów. Leczenie farmakologiczne nie zawsze może pokonać chorobę, ale czasami ułatwia to zadanie chirurgowi i zwiększa szanse na wyleczenie.

Radiochirurgia stereotaktyczna jest nieinwazyjną metodą leczenia poprzez napromieniowanie guza wiązką promieniowania z różnych stron. Wpływ promieniowania na tę metodę na inne tkanki gruczołowe jest minimalny. Wygodnie jest leczyć nowotwór promieniowaniem, ponieważ hospitalizacja, znieczulenie i przygotowanie nie są konieczne. W przypadku wykrycia gruczolaka, który nie syntetyzuje hormonów i nie wykazuje żadnych objawów, obserwuje się pacjenta: w przypadku mikrochirurgii tomografię wykonuje się co dwa lata, w przypadku makrogolaka zaleca się kontrolować stan co sześć miesięcy lub co roku.

Usunięcie gruczolaka przysadki

Nowoczesna chirurgiczna metoda leczenia - usunięcie przezskórnej gruczolaka przysadki (przez nos). Ta operacja jest minimalnie inwazyjna, wprowadzając endoskop, jest skuteczna w przypadku mątwiaka. Jeśli formacja ma wyraźny wzrost pozakomórkowy, stosuje się interwencje przezczaszkowe. Przeciwwskazaniem do zabiegu jest stary i dziecinny wiek, ciąża. W takich przypadkach wybrana jest inna metoda leczenia. Chirurgiczne leczenie przezczaszkowe może mieć kilka efektów:

  • niewydolność nerek;
  • zaburzony krążenie krwi w mózgu;
  • dysfunkcja narządów płciowych;
  • niewyraźne widzenie;
  • urazy zdrowych tkanek gruczołowych;
  • ługowanie;
  • zapalenie i infekcja.

Przezskórna metoda usuwania gruczolaka jest mniej traumatyczna, a niekorzystne skutki są minimalizowane. Po operacji pacjent przebywa w szpitalu pod obserwacją przez okres do trzech dni, jeśli usunięcie gruczolaka minęło bez powikłań. Następnie rekonwalescent jest określany jako środek rehabilitacyjny, aby następnie wyeliminować nawroty.

Leczenie gruczolaka przysadki środki folk

Po przyjęciu nieprzyjemnej diagnozy często odmawia się jej i szuka oszczędnych metod leczenia - środków ludowych. Z punktu widzenia medycyny tradycyjnej leczenie gruczolaka przysadki za pomocą środków ludowych jest bardzo wątpliwe. Być może uda się uzyskać jakiś efekt, ale dary natury nie będą w stanie skorygować zakłóceń ciała spowodowanych zaburzeniami równowagi hormonalnej. Opóźnianie leczenia metodami niezależnymi może być podobne do śmierci, zwłaszcza jeśli ostatecznie zostanie stwierdzony gruczolak kortykotropowy.

Oprócz głównego zabiegu zioła mogą być przyjmowane, ale po konsultacji z lekarzem. Ponadto należy wziąć pod uwagę, że niektóre rośliny, na przykład cykuta, są bardzo trujące i muszą być używane w bardzo dużym stopniu, w przeciwnym razie konsekwencje mogą być smutne. Wśród środków ludowej skuteczne są:

  • nalewka z klopovnik 10% na alkohol;
  • mieszanka zmielonego imbiru, pestek dyni, nasion sezamu, ziół wiesiołka, miodu;
  • napar z cykuty na oleju (kroplówka w nosie), do picia nalewki alkoholowej;
  • chaga;
  • Highlander;
  • melisa;
  • banan;
  • waleriana;
  • owoce jarzębiny;
  • szałwia, nagietek, rumianek.

Wideo: guz przysadki

Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter wyłącznie informacyjny. Materiały artykułu nie wymagają samodzielnego leczenia. Tylko wykwalifikowany lekarz może zdiagnozować i doradzić w zakresie leczenia w oparciu o indywidualne cechy konkretnego pacjenta.

Adenohypophysis

Przysadki (szer przysadka - przerost;. Synonimy płat dolny mózgu, przysadki) - dodatek mózgu w postaci tworzenia kołowego, znajduje się na dolnej powierzchni mózgu w tureckiego kieszeń kości zwana siodła [1] wytwarza hormony wzrostu wpływu wymiany substancje i funkcje rozrodcze. Jest centralnym narządem układu hormonalnego; blisko związane i interakcje z podwzgórzem.

Treść

Lokalizacja

Przysadka mózgowa znajduje się u podstawy mózgu (dolna powierzchnia) w przysadce flaszowej tureckiego siodła kości klinowej czaszki. Tureckie siodło pokryte jest procesem opony twardej mózgu - przeponą siodła, z otworem w środku, przez który przysadka mózgowa jest połączona z lejem podwzgórza międzymózgowia; przez jego przysadkę mózgową wiąże się szary kopiec, umiejscowiony na dolnej ścianie komory III. Po bokach przysadki mózgowej są otoczone jamistymi zatokami żylnymi.

Wymiary

Wymiary przysadki wystarczającą fizyczną: ap / rozmiar strzałkowej w zakresie od 5 mm do 13 mm (16 mm u ludzi w 2m wzrostu) verhnenizhny / czołowej - od 6 do 8 mm, poprzecznie / osiowy / poprzecznym - od 3 do 5 mm, masy mózgowej 0 5

Struktura

Przysadka mózgowa składa się z dwóch dużych płatów o różnym pochodzeniu i strukturze: przedni - nerkowo-przysadkowy (stanowi 70-80% masy narządu) i tylnego - neurohifofizy. Wraz z jądrem neurosekrecyjnym podwzgórza, przysadka mózgowa tworzy układ podwzgórzowo-przysadkowy, który kontroluje aktywność obwodowych gruczołów dokrewnych.

Płat przedni (adenohypophysis)

Przysadki (łac. Pars przednia) lub części gruczołowej przysadki (szer. Gruczołowej przysadki), składa się z komórek gruczołów dokrewnych różnych rodzajów, z których każdy jest na ogół jednym z hormonów wydzielane. Anatomicznie rozróżnić następujące części:

  • pars distalis (większość adenohypophysis)
  • pars tuberalis (wzrost liściowy wokół łodygi przysadki, którego funkcje nie są jasne)
  • pars intermedia, która jest lepiej określona jako pośrednia przysadka mózgowa.
  • Zwrotnik, ponieważ ich narządy docelowe są gruczołami dokrewnymi. Hormony przysadki pobudzają pewien gruczoł, a wzrost poziomu wydzielanych przez krew hormonów hamuje wydzielanie hormonu przysadkowego na podstawie sprzężenia zwrotnego.
    • Hormon tyreotropowy (TSH) jest głównym regulatorem biosyntezy i sekrecji hormonów tarczycy.
    • Hormon adrenokortykotropowy (ACTH) - stymuluje kory nadnerczy.
    • Hormon gonadotropowy:
      • hormon folikulotropowy (FSH) - przyczynia się do dojrzewania pęcherzyków w jajnikach, stymulacji proliferacji endometrium, regulacji steroidogenezy.
      • hormon luteinizujący (LH) - powoduje owulację i powstawanie ciałka żółtego, regulację steroidogenezy.
  • Hormon wzrostu (STG) jest najważniejszym stymulatorem syntezy białek w komórkach, powstawaniem glukozy i rozkładem tłuszczów, a także wzrostem ciała.
  • Luteotropowy hormon (prolaktyna) - reguluje laktację, różnicowanie różnych tkanek, wzrost i procesy metaboliczne, instynkty opieki nad potomstwem.

Gruczolaki przysadki rozwijają się z adenohypofizy [2].

Płat tylny (neurohypofiza)

Tylny płat przysadki mózgowej (łac. Pars posterior), lub neurohygofiza (łac. Neurohypophysis), składa się z:

  • nerwowy płat. Utworzone wyściółkę komórek (komórki przysadki mózgowej) i zakończenia aksonalne neurowydzielnicza komórkach przykomorowym i supraoptic jądrach międzymózgowia podwzgórza, które są syntetyzowane i wazopresyny (hormonu antydiuretycznego), oksytocynę i transportowane wzdłuż włókien nerwowych stanowiących podwzgórzowo-przysadkowe przewodu do przysadki mózgowej. W tylnym płatku przysadki hormony te są zdeponowane, a stamtąd wchodzą do krwi.
  • lejek, infundibulum. Łączy płat nerwowy z medianą wysokością. Lejek przysadki mózgowej, łączący się z lejem podwzgórza, tworzy przysadkę mózgową.

Funkcjonowanie wszystkich części przysadki jest ściśle związane z podwzgórzem. Stosuje się to nie tylko do tylnego płata - „odbiornikiem” hormony podwzgórza i magazynowania, a także w części przedniej i środkowym przysadki mózgowej, którego praca jest sterowana przez podwzgórza gipofizotropnymi - hormon uwalniający hormon [3].

Hormony płata tylnego przysadki:

  • asparotocin
  • wazopresyna (hormon antydiuretyczny, ADH) (zdeponowana i wydzielona)
  • vazotocin
  • valitocin
  • glumitocyna
  • Izotocyna
  • mesotocyna
  • oksytocyna (zdeponowana i wydzielona)

Wazopresyna pełni dwie funkcje w ciele:

  1. zwiększona reabsorpcja wody w kanalikach zbiorczych nerek (to jest antydiuretyczna funkcja wazopresyny);
  2. wpływ na tętniczki mięśni gładkich.

Jednak nazwa "wazopresyna" nie pasuje do właściwości tego hormonu w celu zwężenia naczyń krwionośnych. Faktem jest, że w normalnych stężeniach fizjologicznych nie ma efektu zwężania naczyń. Zwężenie naczyń może wystąpić podczas egzogennego wprowadzania hormonu w dużych ilościach lub podczas utraty krwi, gdy przysadka mózgowa intensywnie wydziela ten hormon. W przypadku niewydolności neurohypofizy rozwija się syndrom moczówki prostej, w której znaczna ilość wody może zostać utracona z moczem na dzień (15 l / dzień), ponieważ zmniejsza się jej reabsorpcja w kanalikach zbiorczych.

Oksytocyna podczas ciąży nie działa na macicę, ponieważ pod wpływem progesteronu wydzielanego przez ciałko żółte staje się niewrażliwa na ten hormon. Oksytocyna pomaga zmniejszyć komórki śródbłonka, które pobudzają wydzielanie mleka z gruczołów sutkowych.

Średni (średni) udział

Wiele zwierząt ma dobrze rozwinięty pośredni płat gruczołu przysadkowego, umieszczony między płatem przednim i tylnym. Pochodzenie należy do adenohophii. U ludzi reprezentuje cienką warstwę komórek między płatami przednimi i tylnymi, a raczej głęboko wchodzącą do łodygi przysadki. Komórki te syntetyzują swoje specyficzne hormony - stymulujące melanocyty i wiele innych.

Rozwój

Układanie przysadki następuje po 4-5 tygodniach embriogenezy. Przedni płat przysadki rozwija się z policzkowych występów nabłonka ściany wnęka grzbietu w postaci palcowe wyrastania (kieszonka przysadki) przesyłany jest do podstawy mózgu, w komorze III, gdzie styka się z tylną przyszłego przysadki, który rozwija się w przedniej części stożkowej międzymózgowie neurytów.

Naczynia i nerwy

Dostarczanie krwi do przysadki mózgowej pochodzi z wyższych i gorszych tętnic przysadkowych, które są gałęziami wewnętrznej tętnicy szyjnej. Górne tętnice przysadki dostają się do lejka podwzgórza i przenikają do mózgu, rozgałęziają się do pierwotnej sieci hemocapilarnej; te naczynia włosowate są zbierane w żyłach wrotnych, które są przesyłane wzdłuż nogi do przedniego płata przysadki, gdzie ponownie rozgałęziają się do naczyń włosowatych, tworząc wtórną sieć kapilarną. Gorsze tętnice przysadkowe zaopatrują głównie płat tylny w krew. Nadciśnienie tętnicze i dolne tętnice przysadkowe zespalają się ze sobą. Odpływ żylny występuje w jamistych i między jamistych zatokach opony twardej.

Przysadka mózgowa otrzymuje unerwienie współczulne od splotu tętnicy szyjnej wewnętrznej. Ponadto wiele procesów podwzgórzowych komórek neurosekrecyjnych przenika do płata tylnego.

Funkcje

W przednim płacie przysadki komórki somatotropowe wytwarzają somatotropinę, aktywując mitotyczną aktywność komórek somatycznych i biosyntezę białka; komórki laktotropowe wytwarzają prolaktynę, która stymuluje rozwój i funkcjonowanie gruczołów sutkowych i ciałka żółtego; komórki gonadotropowe - hormon folikulotropowy (stymulacja wzrostu pęcherzyka jajnikowego, regulacja steroidogenezy) i hormon luteinizujący (stymulacja owulacji, tworzenie ciałka żółtego, regulacja steroidogenezy); komórki tyreotropowe - hormon tyreotropowy (stymulacja sekrecji hormonów zawierających jod przez tyrocyty); komórki kortykotropowe - hormon adrenokortykotropowy (stymulacja sekrecji kortykosteroidów w korze nadnerczy). W środkowym płatku przysadki komórki melanotropowe wytwarzają hormon stymulujący melanocyty (regulacja metabolizmu melaniny); lipotropocyty - lipotropina (regulacja metabolizmu tłuszczów). W przysadce przysadkowej przysadki pobudzają wazopresynę i oksytocynę w ciałach kumulacyjnych. Kiedy niedoczynność przedniego płata przysadki w dzieciństwie obserwuje się karłowatość. Gdy nadczynność przedniego przysadki mózgowej w dzieciństwie rozwija się w gigantyzm.

Choroby i patologie

  • Akromegalia
  • Choroba Itsenko - Cushing, nie mylić z zespołem Itsenko-Cushinga, który jest związany z uszkodzeniem nadnerczy, a nie przysadki mózgowej.
  • Moczówka prosta
  • Syndrom Sheehana
  • Nanacjonizm przysadkowy
  • Niedoczynność przysadki mózgowej
  • Hipogonadyzm przysadkowy
  • Hiperprolaktynemia
  • Nadczynność tarczycy przysadki mózgowej
  • Gigantyzm
  • Dwarfism

Przysadka mózgowa w sztuce

W powieści M.A. Bułhakowa "Serce psa" profesor Preobrażenski wykonuje operację przeszczepu przysadki mózgowej od ludzkiego psa, aby sprawdzić jej wpływ na odmłodzenie. W rezultacie dochodzi on do wniosku, że przysadka mózgowa jest odpowiedzialna za ludzką formę i, być może, za jego cechy osobowe.

Adenohypophysis

Fundacja Wikimedia. 2010

Zobacz, co to jest "Adenohypophysis" w innych słownikach:

adenohypophysis - adenohypophysis... Słownik referencyjny ortograficzny

adenohypophysis - (adenohypophysis, PNA, LNH, adeno + przysadka, syn płat przysadki przedniej), płat przysadki mózgowej, który ma gruczołową strukturę i działa jako gruczoł dokrewny; przydzielaj lejek (pars infundibularis), pośredni (pars intermedia) i...... duży słownik medyczny

adenohypophysis - adenohypo / nat, i... Together. Oddzielnie. Przez łącznik.

ADENOGIPOPHYSIS - (przedni płat przysadki mózgowej). Zobacz przysadkę mózgową... Wyjaśniający słownik psychologii

Adenohypophysis - (adenohypophysis) przedniego płata przysadki... Medical Dictionary of Medicine

Adenohypophysis - (adenohypophysis) - przednia część przysadki mózgowej, produkująca ACTH, STG, TSH, FSH, LTG, LH pod wpływem uwalniania hormonów podwzgórza; układ gruczołu dokrewnego... Słownik terminów dotyczących fizjologii zwierząt gospodarskich

Adenohypophysis (Adenohypophysis) - przedni płat przysadki mózgowej. Źródło: Słownik medyczny... Warunki medyczne

Przysadka - I Przysadka mózgowa (przysadka mózgowa, gruczoł piskliwy, grecka hypo + phyō, przyszłość to fizjos do wzrostu, synonim: mózgowy wyrostek, przysadka mózgowa) gruczoł dokrewny, bezpośrednio wpływający na aktywność i regulujące funkcje zależne od niego...... Encyklopedia medyczna

Przysadka mózgowa (przysadka mózgowa) - G. jest formacją gruczołową zlokalizowaną za podwzgórzem (przodomózgowia) we wnęce czaszki, zwaną. sella turcica (tureckie siodło). Dla wygody opisu i zgodnie z embriogenezą i różnymi funkcjami G....... Encyklopedii psychologicznej

Przysadka mózgowa - strzałkowa część czaszki, przysadka mózgowa zabarwiona na czerwono: po stronie lewej tętnicy nerkowej, na prawym neurohypofizie. Przysadka mózgowa (proces przysadki łacińskiej, synonimy: niższa... Wikipedia

Adenohypophysis co to jest, powoduje, leczenie.

Choroba ta nazywana jest gruczolakiem przysadki (Adenohypophysis). Najczęściej objawia się w wieku od 25 do 50 lat. Według statystyk co trzecia osoba dorosła cierpi na patologie przysadki mózgowej.

Symptomatologia

Gruczolak przysadki towarzyszy kilku głównym objawom:

  • częste bóle głowy, uczucie zatkanego nosa;
  • upośledzona funkcja wzrokowa;
  • nadmierne pocenie się, tłustość skóry;
  • trądzik, brodawki, brodawki;
  • otyłość, łojotok;
  • zaburzenia miesiączkowania, krwawienia z macicy;
  • zmniejszone libido, brak orgazmu;
  • impotencja, bezpłodność;
  • powiększona tarczycy.

Przyczyny

Do tej pory przyczyny powstawania gruczolaka przysadki nie zostały ostatecznie ustalone. W chwili obecnej istnieją dwie główne wersje przyczyn choroby:

  1. zaburzenia hormonalne w pracy gruczołów dokrewnych;
  2. nieprawidłowości genetyczne w jednej z komórek przysadki mózgowej.

Zgodnie z pierwszą wersją, z powodu nieprawidłowości w układzie hormonalnym, może rozwinąć się nadmiar podwzgórzowych liberin lub brak statyn. W rezultacie dochodzi do hiperlazji komórek przysadki, co prowadzi do rozwoju gruczolaka przysadki. Ponadto, nieprawidłowości genetyczne w komórce przysadkowej prowadzą do powstania nowotworów.

Czynniki ryzyka

Gruczolak przysadki może być również konsekwencją pewnych chorób i negatywnych skutków:

  • procesy zakaźne w układzie nerwowym;
  • różne urazy czaszki;
  • negatywny wpływ na płód w czasie ciąży.

Również doustne środki antykoncepcyjne mogą wpływać na występowanie gruczolaka przysadki.

Diagnostyka

Jeśli podejrzewa się gruczolaka przysadki, należy wykonać badanie hormonalne, oftalmologiczne i neuroobrazowanie gruczolaka. Dodatkowo wykonywane są badania krwi i moczu na obecność hormonów.

Badanie okulistyczne pozwala określić stopień zaangażowania nerwów wzrokowych w progresję choroby. Konieczne jest również wykonanie radiografii tureckiego obszaru siodła, czaszki i skan mózgu w MRI.

Leczenie

Współczesna medycyna stosuje następujące rodzaje leczenia w celu zwalczania nowotworów w przysadce mózgowej:

Dla każdego indywidualnego przypadku i określonego typu gruczolaka wybiera się oddzielną opcję leczenia. Najbardziej skuteczną metodą jest chirurgia. Po operacji zalecany jest dodatkowy cykl radioterapii. Po wypisaniu każdy pacjent musi przestrzegać indywidualnego programu rehabilitacji.

Prognoza

Możliwe jest całkowite wyleczenie z choroby tylko we wczesnych etapach rozwoju upośledzenia wzroku. W przypadku nieodwracalnych następstw i utraty zdolności do pracy ustala się trwałe upośledzenie u pacjentów z gruczolakiem przysadki.

Struktura i funkcja przysadki mózgowej

Ciało ludzkie jest harmonijnym systemem, którego praca jest regulowana przez hormony wydzielane do krwi przez gruczoły dokrewne. Same gruczoły są składnikami układu dokrewnego pod kontrolą przysadki lub przysadki mózgowej. Mimo niewielkiego rozmiaru, który nie przekracza wielkości dziecięcego gwoździa, ten gruczoł wydziela wiele hormonów, reguluje działanie jego podopiecznych, zmuszając je do wytwarzania własnych hormonów. Dlatego każda nieprawidłowość przysadki mózgowej prowadzi do zakłócenia funkcji narządów wewnętrznych, powodując poważną chorobę.

Czym jest przysadka mózgowa, gdzie jest ten portalowy portal, jaki ma wpływ na narządy wewnętrzne u kobiet i mężczyzn, do jakiego gruczołu przynależy przysadka i jaka jest jego struktura i funkcje?

Ogólny opis

Tłumaczenie z łacińskiego słowa "przysadka" oznacza "wyrostek". A jeśli spojrzysz na czaszkę w sekcji, możesz upewnić się, że ten narząd jest naprawdę procesem mózgu, który ma zaokrąglony kształt.

U ludzi i zwierząt przysadka pełni tę samą funkcję - produkuje hormony, które wpływają na wzrost i rozwój organizmu, procesy metaboliczne i zdolność do produkcji potomstwa. Ten niewielki proces, będący centralnym organem układu dokrewnego, pełni rolę wodza naczelnego, ściśle kontrolującego jego pracę. Ale nawet głównodowodzący ma przełożonych, czyli podwzgórze, które produkuje własne hormony i reguluje pracę przysadki mózgowej. Te dwa narządy są połączone ze sobą nogą mózgu i współdziałają poprzez system portalowy. System portalowy przysadki składa się z kilku sieci kapilarnych, przez które dostarczane są hormony do narządów docelowych.

Lokalizacja i struktura wewnętrzna

Przysadka mózgowa znajduje się w kościstej podstawie czaszki, której cechy nadały jej nazwę "tureckie siodło". Anatomia i lokalizacja tureckiego siodła niezawodnie chronią go przed wpływem zewnętrznym przez kortę, w środku której znajduje się otwór, przez który przysadka łączy się z podwzgórzem.

Zwykle wielkość przysadki mózgowej, podobnie jak mózg, dla każdej osoby może być różna.

  • Wymiar poprzeczny, inaczej nazywany osiowym lub poprzecznym, waha się od 3 do 5 mm.
  • Rozmiar przedni lub strzałkowy - 5-13 mm;
  • Górny niski lub koronalny rozmiar - 6-8 mm.

Waga przysadki u mężczyzn wynosi około 0,5 g, podczas gdy u kobiet jest nieco wyższa - 0,6 g.

Interesuje go nie tylko anatomia, ale także budowa przysadki mózgowej. Przysadka składa się z dwóch dużych płatów, całkowicie różnych zarówno pod względem pochodzenia, jak i struktury.

  • Adenohophophysis to przedni płat przysadki mózgowej zajmujący duży obszar narządu. Jego waga wynosi około 80% całkowitej masy gruczołu.
  • Neurohophofia jest tylnym płatem przysadki mózgowej.

Ciało zawiera również środkowy lub środkowy płat przysadki, umieszczony pomiędzy dwoma dużymi płatami. Wizualnie nie jest on w ogóle zdefiniowany i ma tę samą naturę pochodzenia, co adenohipofiza. Komórki w pośrednim płacie przysadki mózgowej wytwarzają specyficzny hormon - melanocytotropinę.

Hormony wytwarzane przez adenohypofizy

Adenohypophysis składa się z oddzielnych części, które wykonują funkcje endokrynologiczne. Wszystkie komórki przedniego płata są określonego typu, z których każdy wytwarza jeden hormon.

  • Dystalna lub duża część znajduje się w przedniej części dołu przysadki.
  • Część wyboista jest odrostem w postaci arkusza otaczającego łodygę przysadki.
  • Pośredni płat przysadki.

Przedni płat przysadki mózgowej wydziela się do hormonów tropicznych krwi, które działają na narządy docelowe, które są częścią układu hormonalnego.

  • TSH lub hormon stymulujący tarczycę, który jest odpowiedzialny za utrzymanie optymalnego stężenia hormonów zawierających jod we krwi.
  • ACTH lub hormon adrenokortykotropowy - ma wpływ na korę nadnerczy.
  • Hormon gonadotropowy, który obejmuje FSH lub hormon folikulotropowy, LH lub hormon luteinizujący. Substancje te są odpowiedzialne za funkcje rozrodcze u kobiet.
  • Hormon wzrostu lub hormon wzrostu, zwany hormonem wzrostu, jest odpowiedzialny za powstawanie i rozwój szkieletu. Promuje przyswajanie białka przez organizm i rozkład tkanki tłuszczowej.
  • Prolaktyna lub hormon luteotropowy zapewnia powstawanie tkanki gruczołowej i przewodów mlecznych podczas ciąży, a także wpływa na inne procesy życiowe w organizmie, zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn.

Hormony wytwarzane przez neurohypofizy

Neurohypofiza lub tylny płat przysadki również składa się z kilku części.

  • Nerwowy płat znajduje się z tyłu przysadki mózgowej.
  • Lejek znajduje się za kopcem adenohophii. Słupek przysadki składa się z lejka neurohypofizy i podwzgórza.

Pomimo subtelnej obecności płata pośredniego przysadki mózgowej wszystkie one są w bliskim kontakcie z podwzgórzem.

Tylny płat przysadki mózgowej lub neurohypofizy wytwarza następujące hormony:

Etapy rozwoju i funkcji przysadki mózgowej

Rozwój przysadki mózgowej rozpoczyna się w zarodku w wieku 4-5 tygodni. Najpierw powstaje adenohophofia, materiałem budowlanym, do którego należy nabłonek, który znajduje się w jamie ustnej. W początkowej fazie powstawania adenohophofia jest zewnętrznym gruczołem wydzielniczym. Wraz z rozwojem zarodka przekształca się w pełnoprawny gruczoł dokrewny, a po urodzeniu dziecka co roku aż do 16 roku życia nadal rośnie.

Neurohypofiza powstaje nieco później z tkanki mózgowej. Pomimo zupełnie innego pochodzenia, przyszłe płaty przysadki, wchodzące w kontakt, zaczynają pełnić jedną funkcję i być regulowane przez podwzgórze.

Po wykryciu tego, czym jest przysadka mózgowa, musisz zrozumieć, za co przysadka jest odpowiedzialna i jakie są jej funkcje. Jak wspomniano powyżej, zadaniem przysadki mózgowej jest wytwarzanie hormonów. Cechą hormonów tropicznych jest działanie na zasadzie sprzężenia zwrotnego. Kiedy gruczoł dokrewny, kontrolowany przez przysadkę mózgową, nie radzi sobie z jego pracą, zaczyna wytwarzać niewielką ilość hormonów, organizm kontrolny śpieszy, aby pomóc i zaczyna uwalniać hormon sygnalizacyjny do krwi, stymulując gruczoł. Kiedy poziom hormonu we krwi wzrasta, produkcja hormonu sygnałowego zwalnia.

Patologia przysadki mózgowej

Do 16 lat zwiększa się masa i rozmiar przydatności mózgu. Wzrost wielkości przysadki pionowej występuje u kobiet nie tylko przed 16 rokiem życia, ale także w czasie ciąży, a także w wyniku różnych patologii. Najczęstsze są czynniki, w których zaburzona jest anatomia i dopływ krwi do przysadki mózgowej.

Przysadka to żelazo, które automatycznie dopasowuje się do potrzeb osoby. Na przykład w czasie ciąży przysadka jest aktywowana i zaczyna wytwarzać prolaktynę, która jest niezbędna do procesu laktacji, w trybie zwiększonym. Jednak stężenie prolaktyny u dziewcząt zwiększa się do 16 lat. Aby zwiększyć produkcję hormonów, musi zwiększyć swój rozmiar.

Jednak w tym przypadku bierze się pod uwagę czynnik naturalny. W niektórych przypadkach wzrost przydatków mózgu występuje z powodu gruczolaka lub tworzenia torbieli. Przysadkę mózgową umieszcza się w taki sposób, aby jakikolwiek nowotwór wywierał na nią nacisk, powodując upośledzenie wzroku i upośledzenie funkcji narządów wewnętrznych.

Należy zauważyć, że neuro-akuszer z reguły nie ulega żadnym zmianom. A najczęstszą przyczyną powiększenia przysadki mózgowej i przerwania jej normalnej pracy jest gruczolak, który rozwija się w adenohophii. Gruczolak jest łagodnym nowotworem, który może być zlokalizowany zarówno w samym mózgu, jak iw podwzgórzu. Że przyczynia się do rozwoju nadmiaru hormonów. Jakie choroby prowadzą do rozwoju takiego nowotworu?

Lista patologii

  • Akromegalia dotyka dorosłych. I rozwija się pod wpływem nadmiernej koncentracji hormonu wzrostu. Charakteryzuje się proliferacją tkanek miękkich, powodując rozszerzenie i zgrubienie stóp, dłoni, części twarzowej czaszki i innych części ciała.
  • Choroba Itsenko-Cushing jest spowodowana nadmiernym wytwarzaniem hormonów nadnerczy. Przejawia się w postaci złogów tłuszczu w górnej części ciała. Kończyny pozostają cienkie.
  • Moczówka prosta objawia się wielomoczem, chorobą, w której człowiek wytwarza do 15 litrów moczu dziennie.
  • Zespół Sheehana rozwija się u kobiet w przypadkach ciężkiego porodu, w którym występuje znaczna utrata krwi. Czynnik ten prowadzi do zakłócenia dopływu krwi do przysadki mózgowej, powodując jej zmniejszenie i niedotlenienie tlenu.
  • Dwarfizm lub przysadka mózgowa rozwija się do 16 lat z powodu niedostatecznej produkcji hormonu wzrostu.
  • Niedoczynność przysadki objawia się w przypadkach, w których komórki receptora tarczycy stają się niewrażliwe na hormon sygnałowy wytwarzany w wyrostku mózgowym.
  • Hipogonadyzm przysadkowy charakteryzuje się zwiększoną produkcją hormonów gonadotropowych.
  • Hiperprolaktynemia objawia się zwiększonym stężeniem prolaktyny we krwi, co prowadzi do zaburzeń w układzie rozrodczym i dysfunkcji innych narządów, zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn.
  • Nadczynność tarczycy przysadki to choroba, w której występuje zwiększona produkcja hormonów tarczycy, zarówno tarczycy, jak i przysadki mózgowej.
  • Gigantyzm rozwija się z powodu nadmiernego uwalniania hormonu wzrostu przez przysadkę i późne zamknięcie przysadkowych stref wzrostu.

Przy niewielkim rozmiarze guza leczy się go za pomocą preparatów medycznych, które hamują syntezę jednego lub drugiego hormonu. Jeśli guz powiększa się, pogorszenie jakości życia ludzkiego lub terapia hormonalna jest nieskuteczna, należy wykonać operację usunięcia go.

Dodatkowe Artykuły O Tarczycy

Torbiele podstawy języka. Genetycznie Torbiele te, jak również w postaci cyst i przetoki przyśrodkowej szyi, związane z anomaliami rozwojowymi kanału shchito języka, ale ze względu na specyfikę, lokalizacja klinicznym i leczeniu są izolowane w oddzielnej grupy.

Badania nad markerami nowotworowymi zaleca się przeprowadzać raz w roku po 40 latach, ponieważ wraz z wiekiem zwiększa się ryzyko nowotworów złośliwych.

Gruczoł tarczowy pełni istotną funkcję w ludzkim ciele, wpływając praktycznie na wszystkie narządy i układy, więc wszelkie zakłócenia w jego pracy mogą spowodować powstanie określonej listy chorób.